zondag 16 oktober 2011

Over bloggers en waarden


Een blog is een virtueel kladblok, iets waar ik een deel van mijn gedachten en of hersenspinsels neerzet, de mijne. Die mogen overal over gaan. Het is niet zo belangrijk of ik gelijk heb, het gaat om wat ik van bepaalde zaken vind. Mijn blog is een manier om meerdere mensen mee te laten kijken in mijn dagelijks leven, mee te laten leven met mijn persoonlijke emoties, een manier om aan anderen te vertellen wat ze, volgens mij, nog niet wisten (ook al wisten ze het al). Mijn blog is ook voor gasten, bloggers en schrijvers die iets te vertellen hebben op een manier die ik zelf niet zo had kunnen neerzetten.

Ik reageer soms op blogs van anderen. Als het geschrevene me op een of andere manier raakt. Ik hanteer daarbij wel enkele 'beschavings' regels. Bijvoorbeeld: wat ik niet wil dat mij geschiedt doe ik ook bij een ander niet, als de inhoud me niet aanstaat, blader ik verder op het web. Wat ik dus nooit doe is schelden op de schrijver, dat is zinloos en onbeschoft. Ik ga bloggers, waarvan ik bij voorbaat al weet dat ik hun mening niet deel, niet voor rotte vis uitmaken. Ik houd me voor dat ik te gast ben op hun blog. Als het me slecht bevalt, kijk ik er eenvoudigweg niet meer op.

De meeste bloggers hebben wel iets te vertellen, soms is het dagboekleeswerk, soms zijn het fantasievolle verhalen, soms herinneringen. Steeds vaker zijn het opinies over de gang van zaken. Een enkele keer betreft het een specifieke opinie die andere meningen bij voorbaat uitsluit. Die neem ik voor kennisgeving aan en daarna ga ik zoals de Tweede Kamer, over tot de orde van de dag.

Een andere regel die ik voor mijzelf hanteer is dat ik alleen mijn mening ruil voor een betere. Er wordt weinig beargumenteerd in de blogs met extreme opinies, het zijn take it or leave it blogs. Daar hoef ik dan ook niet verder op te lezen. Ik houd van blogs met vragen en vraagtekens, die laten me de ruimte voor reflectie over de mening van de schrijver. En ook de ruimte voor een serieuze reactie. Blogs met links naar meer informatie over het geschrevene zijn ook welkom.

Anonieme reacties op mijn eigen blog neem ik niet altijd serieus. Meestal kan ik uit het geschreven wel herleiden wie het geplaatst heeft. Als ik reageer op een blog dan doe ik dat onder het zelfde pseudoniem als dat waar ik zelf onder schrijf. Dat is wel zo eerlijk.

Ik modereer. Meestal plaats ik onbeschofte reacties niet, waarom zou ik onopgevoede mensen de ruimte geven? Als ze willen reageren, kunnen ze dat doen door middel met behulp van gepast taalgebruik. Dan is er een discussie mogelijk. Een enkele keer laat ik zo'n scheldreactie staan, om te laten zien met wat voor soort lezers een mensch opgescheept kan worden. Reacties die echt niet bijdragen aan het begrijpelijker maken of het uitdiepen van het blogartikel verwijder ik ook, off-topic reageren is larie.



Dit stukje is naar aanleiding van vreselijke overtredingen door mensen die abnormaal reageren op blogs van anderen. Ik zeg: niet doen! Geef je mening op een andere manier, bedreig niemand en houd vooral de privacy aspecten van anderen in het oog. Misschien kunnen we dan in ieder geval in het blogcircuit stellen dat er normen en waarden zijn, dat we van elkaar lezen en leren zonder dat het leidt tot oorlog.


©Gavi Mensch
Nederland BV, 16-10-2011


NB Niemand hoeft als reactie te geven dat dit een truttig stukje is, dat weet ik zelf ook. ;-) Helaas blijkt het nodig om boosaardige reageerders te wijzen op de grens van het toelaatbare. Er zijn immers goede vormen om de vrijheid van meningsuiting in te gieten.

.

8 opmerkingen:

Anoniem zei

errug truttig, maar verwagten we iets anders van jou?

Hippo zei

Haatblaters zijn er al genoeg, ze zien niet dat ze zichzelf daarmee naar beneden halen.

Sharp Ben zei

Truttig of niet, het stuk is mooi (en een tikje gedurfd). Er bestaat dus wel degelijk zoiets als een "blogetiquette".

Chantal zei

Ik denk dat er altijd al blogetiquette heeft bestaan, maar het is maar de vraag of mensen die serieus nemen. De mensen die dat niet doen, zijn van het zelfde soort die hun moeder of buurvrouw als rotte vis uitschelden. Normen en waarden heet zoiets en dat stopt niet als je opeens op het internet zit.

Xiquet zei

Hoezo truttig? Kwestie van opvoeding om normaal te reageren, áls er al gereageerd moet worden.
Mooi gezegd door je (als gebruikelijk)

Gavi Mensch zei

@Xiquet, @Sharp Ben(een tikje gedurfd?)en @Hippo, dank voor jullie 'keurige' reactie. Ook via de mail en twitter aardig wat reacties gekregen. Het is niet zozeer een item, maar er zijn te veel loze lezers die bizarre reacties plaatsen, anoniem bovenaan is er maar een van. De rest is weggevaagd met de knop delete. Zoveel spelfouten! En vreemde scheldwoorden die ik niet aan mijn vocabulaire wil toevoegen;-)

jansenvdhaegen zei

interessante post, ik heb hem met veel plezier gelezen !

Anoniem zei

En dan nog zijn er blogs waarvan je denkt: het is maar goed dat het geschreven staat!Zo kun je bewijzen dat er haatzaaiers zijn, trek je niets van fröbelaars aan zou ik zeggen. Ze waren gewaarschuwd.
AvD

Een reactie plaatsen