zondag 27 december 2015

Het kind van de moeder

Het kind van de moeder.

Bij de doodsberichten uit oorlogsgebied moet ik denken aan een VVD-yuppie die een ministerie van oorlog leidt. Van oorlog ja, volgens ene kinderloze Mark zijn we in oorlog. Met wie precies weten we niet maar in oorlog zijn we!


En ik maar denken dat de groep kalifaatjongetjes bestond uit een doorgedraaide paranoïde bende dopey haantjes. Moordenaars voor fun. Dwars tegen alle geldende regeltjes van hun eigen sprookjesboek in. Zoiets als Roodkapje en de zeven wolfjes, die Oma vermoorden en opeten en de moederwolf uit de buik van de jager snijden waarna Roodkapje alle wolven vermoord omdat ze gemoord hebben in de naam van Roodkapje.


Bij elke dode, vermoord door racisme, xenofobie en godsdienstwaanzin, denk ik aan de moeder van het kind. De moeder die persweeën had en gilde en blij was. Die huilde toen ze haar kindje in de armen sloot en gekke woordjes fluisterde om het kind te troosten. Die kusjes gaf op knietjes en snot wegveegde desnoods met haar mouw.


Een moeder met een minirok, een boerka of een mantelpak. De moeder van het kind.
Het kind dat doodt of gedood wordt. Dat kind dat geboren is uit de moeder, uit liefde of zonder, dat kind dat gezoogd wordt en groeit.

Bendeleden en geüniformeerden, gekken en geobsedeerden, handlangers en handhavers; geef ze een pistool in handen, een mes of een zwaard en de moord is geboren. Het lontje is altijd kort, de situatie altijd explosief voor de moordenaar. Voor de vermoorde echter zorgt de moord voor ongeloof. Het is altijd de eerste keer en de laatste. Allemaal zonder één enkele gedachte aan de moeder die hen baarde?

Nooit maakt het uit of het voor 'het goede doel' was, uit hebzucht, uit machtswellust of in opdracht van de bendeleider of de Minister van Oorlog, nooit!

Zowel de moordenaar als de vermoorde waren het kind van de moeder. Wensen dat het kind nooit geboren was maakt ook niet uit, dat blijft een onvervulde wens.
Moorden is het ultieme gebrek aan erkenning en respect en zelfvertrouwen. Respect voor moeder van het vermoorde kind en voor de moeder van de moordenaar.

Zoveel moeite als we doen om 'het kind' in leven te houden, de moordenaar te redden; zoveel geld als er omgaat in de business die Gezondheid heet. We schrijven kranten en blogs vol met voorbeelden over wat er nog ontbreekt om het kind en de mens te redden. We gebruiken geld om ego's te bouwen, de bouwers zijn ook 'moordenaars'; het geld kan maar één keer uitgegeven worden. Ooit realiseren de kinderen van de gewetenlozen dat hun skivakantie ten koste ging van medicatie voor een leukemie patiëntje. En als ze zelf kinderen krijgen denken ze pas aan de moeder van het kind.

Niemand denkt aan de moeder van het kind. Ook niet als het kind een man is met prostaatkanker, een meisje met een open ruggetje, een vermoorde lerares of een kind dat mensen neer maait alsof het reeds vertrapte strohalmen zijn.

En de moeder van het kind? Haar hart is gebroken, de barensweeën waren voor niets.
De moordenaars worden vereerd, de schuldigen op een voetstuk gezet en tegelijkertijd hoort men over de doden  niets dan goeds.

Machtswellustelingen zonder kinderen zouden nooit aan de macht mogen komen. Machtige mensen leiden een land naar de toekomst. Welke toekomst heeft een land zonder kinderen? Welk land heeft een toekomst zonder moeders? Wiens kinderen worden er opgeofferd voor ene god en zijn vaderland? Wie waant zich god, wat is een vaderland?

Het kind van de moeder leeft zolang de wereld van moordenaars dat toestaat. De economische moordenaars, de sociale moordenaars, de 'in naam van een god' moordenaars, de gezaghebbende moordenaars, de ontsnapte moordenaars en zij die de wraak zoet willen maken.

De slachtoffers?
Grotendeels kinderen, meisjes die ooit moeders hadden moeten worden, de jongens die voor de minister naar vreemde oorden moeten. De kinderen die van VWS dat dure medicijn niet krijgen (zonde van het geld) terwijl de veel te dure moordvliegtuigen  van het oorlogsministerie de kinderen van andere moeders doodt. Moeders die met hun kinderen vluchten voor moordenaars en die daarvoor gestraft worden door mensen die geen moeder meer hebben, geen moeder zijn of hun jeugd niet geaccepteerd hebben.

De kinderen die moeders, met hun leven zouden verdedigen als ze daar alleen maar de kans voor zouden krijgen. Ze moeten de kansen nemen, niet wachten tot ze ze krijgen. Ze moeten geen 'nee' als antwoord accepteren. Ze moeten kunnen kiezen en keuzes maken voor hun pasgeborenen en hen leren om te kiezen. En nooit voor moord, nooit voor oplossingen met wapens of met de dood als gevolg.
Het kind van de moeder moet leren, leren praten en leren leven. Leren communiceren, leren om empathie te ontwikkelen. Leren incasseren zonder wraakgevoelens. Leren samen leven en leren samenleven.

Het kind van de moeder is een wonderkind, een onuitputtelijke bron van mogelijkheden, ook voor onze toekomst.

Houd allen van het kind en houd het in ere!





©Gavi Mensch

27-12-2015


donderdag 24 december 2015

Twee jaar zonder jou












Als ik mijn ogen sluit,
dan zie ik je groeien
met de andere drie,
jij lacht met hen mee
.....zoiets.....
 lieve Zaira,
 vrolijk engeltje.









Ek het gedink..

Ek het gedink dat ek jou kon vergeet,
en in die sagte nag alleen kon slaap,
maar in die eenvoud het ek nie geweet
dat ek met elke windvlaag sou ontwaak:

Dat ek die ligte trilling van jou hand
weer oor my sluimerende hals sou voel-
Ek het gedink die vuur wat in my brand
het soos die wit boog van die sterre afgekoel.

Nou weet ek is ons lewens soos 'n lied
waarin die smarttoon van ons skeiding klink
en alle vreugde terugvloei in verdriet


en eind'lik in ons eensaamheid versink.


Ingrid Jonkers






Maastricht

24-12-2013
24-12-2015






maandag 14 december 2015

Zaira klein vlammetje



Bijna twee jaar geleden.
Ik mis haar zo tussen de andere drie....
Mijn kleindochtertje Zaira, 
een vlammetje dat nooit dooft.



24-12-2013






Oma, 
Maastricht, 13-12-2015



.

zondag 13 december 2015

Gorgeous menschenkind Stromae in Concert




Prachtig mooi en kompleet menschenkind, wonderful singer, actor sensational, danceur merveilleux, super entertainer.

Modern and nostalgic with a bit of Salvatore Adamo, Jacques Brell, Charles Aznavour but just a tiny little bit. Most of all he is just  Stromae.

Een kerstcadeautje voor mijn bloglezers.

Enjoy these two hours of concert, a gift of Sony Music Entertainment.










Gavi Mensch,
13-12-2015


.

zaterdag 12 december 2015

Op de markt krijg je de wind van voren

.

Antiek- en curiosamarkt.
Elke zaterdag.
In Maastricht.
Als je het station uitloopt loop je tegen ons aan.
We zijn de PR van het magische Maastricht.

We vullen parkeermeters bij het leven
En ben je even te laat dan krijg je een bekeuring... van Toezicht!
Weet je nog wel, die mensen die op hun eigen stoepje een wijntje dronken in de zomer bekeurden omdat je zonder terrasvergunning….etc. Ik heb hem nog vriendelijk uitgelegd dat ik de hele morgen al geld in de meter had gegooid. Dat was geen excuus er lag nu geen geldig parkeerticket in, aldus de zeer indrukwekkende Toezichtambtenaar. Van het type thuis niets in te brengen. Hij deelde aan de collega's 6 bekeuringen uit. Allemaal net even te laat.






Kleumende ploeteraars, zoals wij, staan dan gewoon een hele dag op zo'n markt voor de kat zijn mooie ogen.

Van 7 tot 16u staan we de entree van deze stad op te leuken.
En dat kost je dan 60 euries plus de marktkraam, de standplaats en de vele euro's die je al in die parkeermeter hebt gegooid.

Het commentaar van mijn Maastrichtse marktcollega's naar aanleiding van de 6 bekeuringen was heftig: "Wat een dorp voor corrupte rijke ambtenarij. Je hoeft alleen maar een vriendje bij de gemeenteraad te hebben...een katholieke vvd'er of zo." Ik kan me daar wel in vinden en met mij 3/4 van de mensen van hier. 

Het zou de gemeente mooi staan als ze eens wat meer faciliteiten zouden geven aan de marktkooplui en evenementenmakers. Al was het maar een parkeerkaart met korting, achter de kraam parkeren of gebruik mogen maken van een parkeerterreintje in de buurt. Mijn collega's zeggen dat het ijdele hoop is. Er wordt nooit naar iemand geluisterd. Nou ok dan, dan moeten we er maar over schrijven en maandag maar eens bellen naar de zieke burgemeester (Zij die geen besluit kon nemen over de noodopvang van vluchtelingen omdat ze griep had).

Enfin, ik heb desondanks een gezellige maar koude dag gehad. Verbrande wangen van de koude zuidwester. Gelachen en mooie verhalen gehoord.
Veel Amsterdammers met een NS-dagje Maastricht, heerlijk om weer eens iemand 'ben jij mesjoche' te horen zeggen.

De auto is weer uitgeladen en nu ga ik douchen en eten en waarschijnlijk knock out op de bank. Het leven van een marktkoopvrouw.



©Gavi Mensch

Maastricht, 12-12-2015.

donderdag 19 november 2015

Hoor wie bonbonst daar kinderen.

Recept voor snelle homemade bonbons van recycle chocolade.

Gek als ik ben op recyclen besloot ik mijn van de week gevonden chocolade letters om te toveren tot heerlijke handgeschepte bonbons.
De chocolade lag daar al een jaar want ondanks mijn diabetenstatus blijft Sint mij chocolade letters schenken. Mijn kleintjes geef ik weinig snoep en eerlijk gezegd was ik die melkchocolade S en de iets kleinere P volkomen vergeten.
Ik deed de stukken wit uitgeslagen (cacaoboter) zoetigheid in een stenen schaaltje en verwarmde de chocolade au bain Marie.

Mijn kleintjes mochten een restje marsepein kapot snijden en de rozijntjes van steeltjes ontdoen. Ook visten ze wat grotere stukken krokante muesli uit de pot en mixten alles door elkaar.

De chocolade smolt prachtig, ik klopte de massa nog wat op en deed er nog 2 eetlepels echte cacaopoeder bij. Nog even flink roeren en daarna de rest van de ingrediënten er door scheppen.

Daarna werden er met 2 lepeltjes bolletjes chocolade op de plank met bakpapier geschept, het volle lepeltje leegmakend met het andere. 

De kleintjes waren ingespannen bezig, likten hun vingers af en zaten in no time onder de chocolade.

Tot slot moesten de bonbons goed afkoelen. Het opruimen was een succes.
De kleintjes kregen elk een lepel om af te likken.

7



*Tip. Het stenen schaaltje gelijk afwassen, dan gaat de chocolade er nog makkelijk af. Dat geldt ook voor de snoetjes van de kleintjes.






©Gavi Mensch

Maastricht, 14-11-2015

.

zondag 15 november 2015

Bloedende aarde


.
Soms lijkt het alsof ik de hele dag meegesleurd word in het getouwtrek van agressoren en andere agressoren en de volgers van agressoren. De bewijzen van zogenaamd gerechtvaardigde haat vliegen me om de oren. De zielige martelingen en nog zieligere martelingen. Het racisme en het fascisme, het super-nationalisme, het neonazisme, de oorlogs- en wapenfinanciers, de aanzetters, de landjepikkers en de bemoeiallen, de aan beide of meer zijden leverende multinationals. Ik heb het al een tijdje gehad met al die onmogelijke dwingelanddwazen.

Ik geloof niets, ik geloof bijna niets. Ik weet en ik weet niet genoeg. Maar van meer geloven en weten word ik ( en volgens mij niemand) wijzer als het gaat om al die enig zaligmakende geloven en wijsheden. Al jaren schud ik mijn hoofd en al jaren keur ik niets goed van vechtjassen. Al jaren beweer ik dat kinderen niet gebaard worden om te sterven voor een god, een heerser of een 'vader'land. Ik heb besloten me niet meer te laten ophitsen om te oordelen.

Ik huil om doden die niet pijnloos en ongepland zijn gestorven, om doden die 5 minuten ervoor nog gezond waren. Ik heb ooit beloofd om te zorgen voor de kwaliteit van leven en daarmee ook de kwaliteit van sterven. Ik ben boos om alles wat daar tegenin druist. En boos op mensen die wel geld storten in fondsen van kerken en geloven en niet in fondsen om kinderen en volwassenen beter te maken. Alsof je hun god kunt betalen voor het beter maken van een kind. Ik ben woedend om al die miljarden die uitgegeven worden aan oorlogstuig en niet aan educatie of de ontwikkeling van medicijnen.

Ik ga nog vaker proberen om me afzijdig te houden van de rampenveroorzakers.
De rampen gaan me aan het hart en ontnemen me de lust in veel zaken. Omdat de veroorzakers hopeloos dom, ziek en gestoord lijken.



Bloedende aarde, origineel in het bezit van J.W, de Meij

Diep in mij is een bron die altijd borrelt om excuses te zoeken en soms te vinden in een grootse mondiale domheid: veel (mannen) begrijpen niet dat de aarde van ons allemaal is, dat je ze zee niet kunt opdelen in territoriale wateren en dat het luchtruim helemaal niet bestaat, de lucht boven de aarde is de lucht boven de aarde, verder niets. Dus vervuilen we onze zee, we vervuilen onze lucht en bovendien versjitteren we onze aarde, die flora en fauna waar ik me persoonlijk zoveel beter mee kan. 



Ik heb kinderen gebaard en opgevoed, ik heb mijn kleinkinderen bij me alsof ze van mij zijn, ik houd van de mijnen, mijn vriendinnen en vrienden en ben daar ruimhartig en loyaal in. 
Ik blijf steeds vaker uit de buurt van de rest en dat is niet voor niets. Ik vind de bezitterige domheid of de domme bezitterigheid steeds vaker onaanvaardbaar.

Volgens mij ligt de oplossing nog steeds in respect en promotie van hoe leuk het is om iets goed te doen, voor anderen, voor jezelf. En het nee zeggen tegen alles wat zweemt naar ophitsing en kantenkiezen. Gewoon nee, NEE, ik wil er niets over horen, houd alsjeblieft op met je gestook. Russell Brand heeft het over liefdevolle tolerantie van elkaar. Moeilijk. Maar met een beetje goede wil moet dat lukken. En als je de haatzaaiers niet liefdevol kunt tolereren, negeer hen dan.

Laten we daar mee beginnen, nu. We negeren de haatzaken die voornamelijk van de politiek gerichte media komen en we maken alleen nog melding van wat wel goed gaat. Ik ga deze propaganda, van oorlog en mishandelingen van alle kanten, negeren en uit mijn TL's verwijderen. Ik lees wel het nieuws en denk daar het mijne van. Ik ben tegen geweld en ophitsen en het in stand houden van haat. Ik ben tegen de PVV en tegen alle andere haatzaaiers. Hun domheid verpest ons leven. Het woord tolerantie is hen vreemd. Zolang dat kan negeer ik hen.

Ik weet wel wat er gebeurt en wil daar geen deel van uitmaken.




©Gavi Mensch
Centrum van de Aarde
15-11-2015


.




zaterdag 14 november 2015

2 0 1 2 resumé




Dit jaar heb ik wat minder geblogd en 120-woorden stukjes geschreven, wat meer getwitterd, dat had zo zijn redenen, en veel gelezen van anderen. Ik heb me verdiept in zaken waar ik al 30 jaar weinig tijd voor had genomen. Kunst kijken en met ogen dicht luisteren naar muziek. En meer luisteren naar mijzelf.

Maar waar ik het meest mee bezig ben geweest was met het spook van  het grote en s verbazingwekkende snelle verval van en in ons land.
Eigenlijk heeft het verval overal op de wereld een naar modderspoor achtergelaten.

Het maximale regeren met geld, het zwaaien met toverstokjes om daar nog meer geld van te maken, het over mensen heen walsen, soms letterlijk. Gemene oorlogen, broers die tegen elkaar opgestookt worden. Armen die zich moeten wentelen in het vuil dat de rijken achterlaten. Gevaarlijk gestoorde volwassenen, haatzaaiers, slechte voorbeelden, verdrietig gestoorde kinderen, dodelijk geplaagde jongeren. Gevoelloze ministers die elk in hun eigen met fluweel gevoerde tunneltjes zitten.

Er waren tijden dat ik er niet meer tegen kon. Een zweep krijgen om je collega's mee vooruit te jagen, gillend hysterische managers die aan huisvrede breuk deden. Ik heb het gekauwd en herkauwd en het blijft onbegrijpelijk.
Onmensen, met veel te hoge salarissen hebben hun eigen spaarpot gevuld met de zorgvuldig gespaarde centjes van anderen.
Patiënten die niet eens de tijd krijgen om te sterven, moordenaars als geneesheer.
Bestuurders die met gemak 10 tot 20 keer zoveel nemen als die twee handen aan het bed krijgen en bejaarden zonder koekje bij de koffie laten of  nog erger zonder wc papier.

Zoveel ellende dit jaar, ver weg maar ook dichtbij.
Hoe krijgt het Kabinet het voor elkaar om twee ton te willen blijven ontvangen, terwijl de voedselbanken zelfs leeg zijn. Een Koningin die op haar strepen staat.
Het is moeilijk om met droge ogen of lage bloeddruk een krant te lezen.
Ik had me zo de wereld niet voorgesteld.

En toch, ik heb twee prachtige kleinkinderen ik heb drie prachtige kinderen, ik heb vriendinnen en vrienden en een handjevol lieve familie.
En ik heb hoop.
Hoop dat 2013 een beter jaar wordt. Ik hoop het niet alleen, ik weet het zeker. Verder afzakken is onmogelijk. We zijn beland op de bodem van de put. Maar we hebben grond onder de voeten, jawel, we kunnen ons afzetten, naar boven.

Ik heb mezelf een belofte gedaan. Ik houd nergens mijn mond meer over. Er gaat veel fout, ik ga vertellen wat ik zie. En ik ga meer corrigeren, gewoon op straat, in winkels, op mijn werk.

En meer schrijven, meer lezen, meer houden van en meer knuffelen.

En veel meer lachen; 2013 wordt het jaar van de schaterlach!




Le jour aprés la nuit désastreuze




Alle feestelijkheden voor vandaag heb ik gecanceld.
Ik heb gewoon nergens zin in.
Mijn kleintjes zijn naar de aankomst van Sinterklaas.
Weer zo'n schijnheilige.
Vandaag even niets van dat alles.

Ik ben boos op fanatici, orthodoxen en ultraconservatieven, op godsdienstaanhangers en blinde gelovigen.

Geloof wat je wilt, voor mijn part in de Paashaas maar dicht die nooit de door ons ontworpen bestialiteiten toe.

Het is maar een Paashaas.

Het is absoluut zinloos om iets te doen in naam van de Paashaas.

Ga een GOED boek lezen, ga je zieke buurvrouw bezoeken, geef je kinderen goed onderwijs en een goede opvoeding.
Wees goed voor de ander.
Wees geen baas en geen knecht.
Denk zelf.

Dan kun je wat mij betreft op de dag dat we het voorjaar inluiden, ongegeneerd zo'n paashaas op je tafel zetten.


©Gavi Mensch
402 km van Parijs
13/14 november 2015




donderdag 12 november 2015

Van Jaap Burger en Commissie Stiekem



Ondanks het dalen van de prijs van incontinentie materiaal, blijft de politiek maar lekken. Sommigen als een overrijpe Franse kaas, anderen over veiligheidszaken via de Commissie Stiekem. Dat vind ik toch zo'n leuke speelse naam....het lekken zou wel eens kunnen komen van een achterwege gebleven zindelijkheidstraining. Dan hebben we niets aan inco-materiaal, dan moeten we over op luiers; liever geen huggies of pampers.

Hoeveel zou er betaald worden voor zo'n lek, vraag ik me af. Gaat dat per alinea, per item of per dossierblad? Wat is, behalve het geldelijke gewin, nog meer zo leuk aan lekken? De roem van het klokkenluiden? Tegenwerken van andersdenkenden? Sussen van criminelen?

De controle op de Nederlandse veiligheidsdiensten werd ingesteld in 1952 door Jaap Burger. Een man met een lange loopbaan. Hij werkt in Dordrecht. Ik herinner me vaag de verhalen over hem, mijn neef Bert weet daar zeker meer over. Bert ging namelijk al gewoon op stoelen zitten waar ik destijds nog op moest klimmen. Verschil van leeftijd moet er 'wezen'.

Vaag herinner ik me dat Jaap Burger advocaat en 'rood' was. Mijn vader had, denk ik, mixed feelings, hij was niet zo rood, maar had wel ondergedoken gezeten en had bewondering voor hem. Voor mij was Jaap Burger een held die met een bootje onderduikers naar Engeland bracht en later collaborateurs berechtte.

Ik vroeg me vanmorgen af wat Jaap Burger gedaan zou hebben met de niet waterdichte personages. Weg met die staatsonveilige figuren, opsluiten voor een jaar of wat en hoge geldboetes. Politici zijn er voor het volk, voor de burger en niet voor de criminelen die goed voor informatie betalen. Of voor eigenzinnige afluisteraars en observanten die met chantage eventueel een zakcent bij zouden kunnen verdienen.

Gisteren las ik ook een debiele tweet van een ultrarechtse nitwit dat Den Uil een Hitler aanhanger zou zijn geweest. Dan denk ik: "Nitwit, schud eens met je hoofd, houd die 3 neuronen soepel en ga vissen, daar kun je het minste kwaad".

Jaap Burger zou wel raad geweten hebben met peroxide dingen en aanverwant ongedierte. Vuilnis'omroep' Powned zou nooit een kans gekregen hebben en er zou nog een pietseltje fatsoen in de politiek aanwezig zijn geweest.

Maar ja, toen was er ook nog geen internet. 
Ik ga even een potje Yatzee spelen.



Gegroet!

©Gavi Mensch
Nederland BV, 12-11-2015 

.

woensdag 11 november 2015

Slotervaartgate, E-Wealthmaffia.



.


Ik wilde al lang een stukje schrijven over de wantoestanden in het Slotervaart ziekenhuis en het trio dat daar 'iets 'mee te maken heeft maar het kwam er maar niet van.
Nu denk ik dat de limiet bereikt is.
Het Slotervaart blijkt jarenlang een producent en dealer te zijn geweest van heroïne.


Foto Olivier Middendorp
Niets verbaast mij meer. De hele top van bijna alles is verrot, corrupt en vertieft. 
Ik wil desondanks nog wel even mijn verzameling linkjes over Erbudak, Spijker en Schippers kwijt. Het archief Schippers en Co is nog veel groter maar ik beperk me maar tot  'Slotervaartgate'

Met name de functie aldaar van dhr. Spijker, echtgenoot van mw. Schippers, (die van het lobbywerk) en de berichtgeving daarover verbaasde me toen nog.

Waarom gaat iemand in zee met een geraffineerde dame als Erbudak was en is me een raadsel.
Even een korte bloemlezing over Aysel Erbudak uit Wikipedia:


[Aysel Erbudak (Damal, Turkije, 1966) is een Nederlandse zakenvrouw van Turkse afkomst.
Erbudak kwam in 1979 naar Nederland waar haar vader als gastarbeider werkte. Ze volgde de mavo en een opleiding maatschappelijk werk. Erbudak richtte verschillende ondernemingen op. Ze opereerde tot 2006 onder de naam Aysel van Waveren, de naam van haar toenmalige vriend, omdat ze het idee had dat haar Turkse achternaam haar zou belemmeren in haar carrière.
 In 2006 werd ze bestuursvoorzitter van het Slotervaartziekenhuis. Op 22 februari 2013 werd ze uit deze functie geschorst door de raad van commissarissen wegens 'solistisch optreden'. De zaak belandde vervolgens bij de Ondernemingskamer, waar Erbudak bewijs aandroeg, in de vorm van interne e-mails, waaruit moest blijken dat haar medebestuur en raad van commissarissen wel degelijk betrokken waren geweest. Sindsdien is een onderzoek naar het onderwerp gaande.
In 1996 werd Erbudak veroordeeld wegens medeplichtigheid aan uitlokking van een poging tot afpersing. Ook werd ze in 1996 veroordeeld voor het arrangeren van schijnhuwelijken. Nadat een van de vrouwen zich had willen terugtrekken, zou Erbudak een schadevergoeding van elfduizend gulden hebben geëist. In 1997 werd ze gearresteerd omdat haar uitzendbureau tussen 1992 en 1994 illegalen zou hebben laten werken en ze zou hebben gefraudeerd met de afdracht van belastingen en premies. In 2000 werd ze in hoger beroep hiervoor veroordeeld tot vijftien maanden gevangenisstraf. Na een verzoek tot gratie werd de celstraf omgezet in een werkstraf. Op 29 mei 2014 werd bekend dat het Openbaar Ministerie onderzoek naar Erbudak doet, omdat het haar ervan verdenkt een bedrag van 1 miljoen euro aan zorggeld aan het Slotervaartziekenhuis te hebben onttrokken.[5]
Op 22 oktober 2014 besliste de rechtbank in Haarlem dat Erbudak in 2011 en 2012 in haar functie van bestuursvoorzitter van het Slotervaartziekenhuis ten onrechte € 250.000,– aan een privé-bv had laten overmaken, en veroordeelde dit bedrijf – Meromi Participaties, een vennootschap waarvan zij zelf bestuurder en aandeelhouder is – tot het terugbetalen van dit bedrag. Ook loopt er nog een onderzoek naar verschillende transacties die door Erbudak tijdens haar bestuursvoorzitterschap zijn aangegaan, waaronder de mislukte aankoop van een stuk grond in Turkije, in het kader waarvan in 2008 een miljoen euro door het ziekenhuis werd overgemaakt zonder dat daar een tegenprestatie tegenover stond.
Op 21 januari 2015 oordeelde de rechtbank in Amsterdam dat het ontslag van Erbudak in 2011 rechtmatig was geweest. Tevens besliste zij dat Erbudak ruim 1,7 miljoen euro moet terugbetalen. De rechtbank achtte bewezen dat zij het geld op onrechtmatige wijze aan het ziekenhuis heeft onttrokken. Erbudak gaat in beroep tegen het besluit van de rechtbank. ]

Zo'n 'dame' dus.
Op zich is het al heel bijzonder dat een ziekenhuis als het Slotervaart geen onderzoek deed naar de antecedenten van deze (sponsor)bestuursvoorzitter die er ook nog, ondanks alles, 7 jaar op haar krent zat en met de creditcard van het ziekenhuis vrolijk uit winkelen ging. Maar de charmes van Aysel zullen menig commissaris het hoofd op hol hebben gebracht. Haar medebestuurder en de raad van commissarissen, lijken hiervan te hebben geweten.

en
en


In 2012 verscheen plotseling ook de man van de Minister van VWS, Sander Spijker in beeld. Volgens zijn berichten en die van zijn vrouw, deed hij daar iets vaags met een E-healthproject; volgens andere bronnen was hij de persoonlijke adviseur van Aysel.


Verder waren er andere zaken, na het gedwongen aftreden van Erbudak, waarvan de 'bewindsvrouw' heeft gezegd dat ze er niets van afwist; vreemd omdat haar bedgenoot bij het ziekenhuis in dienst was.


Voor zover ik begrijp heeft wat Sander vanaf 2009 deed weinig te maken met E-health, E-wealth is meer zijn ding. D
Hij werd ooit ingehuurd voor de ontwikkeling en expansie van de diensten van Duff & Phelps, waaronder de gebieden business recovery, financiële herstructurering, werkkapitaalmanagement en turn-around. In 2010 heet dat E-health in het Slotervaartziekenhuis.

 Op dit moment is Sandertje voorzitter van de Vereniging tegen Kwakzalverij, hoogstwaarschijnlijk omdat zijn pyjamapartner hoogstwaarschijnlijk lobbyt voor de farmaceutische industrie, een club die geen heil ziet in alles wat complementaire
geneeskunde is.


Toeval?  
Toeval bestaat niet.

Nu, enkele jaren later is er nog steeds sprake van vreemde zaken in het Slotervaart Ziekenhuis. De zaken van de vorige eigenaars liepen duidelijk nog steeds door. Hoe groot is deze doofpot nu weer. Wordt het geentijd om ook Mw. Schippers eens door te lichten nadat haar man Sander Spijker alle boekjes eens heeft opengedaan in bijzijn van de FIOD?

Lees meer over dit trio/duo zie het volgende dossier:

Ik wil niet zeggen ik wist het wel, maar eigenlijk wist ik het wel en dit is slechts de top. E-wealth is een maffia club op hoog niveau. Slotervaartgate is daar slechts een onderdeel van.

Ik wacht met spanning op de stappen van het zuiverste deel van het OM, gelukkig is Demmink er niet meer en is Teeven gedropt in de doofpotzetel van de Tweede Kamer.
Wie durft?



Gavi Mensch
Nederland BV, 11-11-2015




.

zaterdag 7 november 2015

Onbeschermde kinderen




Ik heb een bloedhekel aan onrecht, zeker als het gaat om onrecht dat kinderen aangedaan wordt. Waarom zou je kinderen uit huis plaatsen? Plaats de ouders uit huis! Of voeg dagelijks toezicht toe aan het gezin. Eis van maatschappelijk werk in de jeugdzorg een pedagogische achtergrond, een opleiding gezinsbegeleiding, kinderpsychologie….
Ik heb pleegkinderen in huis gehad van een moeder die haar kinderen gewoon achterliet om achter een minnaar aan te reizen. De kinderen, jonge pubers, hebben het daar moeilijk mee gehad. Heerlijke meiden die maar niet begrepen dat die moeder zomaar weg ging.
Van jeugdzorg heb ik in die tijd nooit veel gehoord. Na drie maanden moesten ze weg bij mij. Omdat moeder dat wou. Waarom weet ik nog steeds niet. Triest voor de meiden. En dat gebeurt wel vaker.

Jaren geleden vroeg ik waar je kon klagen over jeugdzorg, over de instellingen en over vreemde pleegouders die hun inkomsten telden alsof het kinderen waren. Er zijn gelukkig heel veel lieve en goede, wijze en zorgzame pleegouders maar sommigen krijgen echt te weinig controle. Ik geloof daardoor ook niet in kindertehuizen. Het zijn vaak een soort gevangenissen waar kinderen elkaar het kwaad van de wereld leren of ondergesneeuwd worden door pestkoppen zowel door kinderen als ook door leiders. Ik ken mensen die bij jeugdzorg werken, een hopeloze puinhoop van hun leven maken, boos zijn en zo de boer opgaan om andere ouders de les te lezen. Ik geloof daar ook al niet in. Ik geloof in dialogen, met echte psychologen en pedagogen  en gezinsvoogden en andere jeugdzorgmedewerkers die de kinderen en het gezin persoonlijk kennen. Het gaat immers om het leven van kinderen..

Maar hemel bewaar me voor een groot deel van de zogenaamde hulpverleners. Een ex-collega van mij die 'gedragswetenschapper' werd bij jeugdzorg en die de hele dag liep te blazen over hoe goed het wel niet is om je kinderen absoluut antiautoritair op te voeden. En die bij een alles-in-de-war-gezin het 'bevel' gaf tot strenger aanpakken. Ik kende dat gezin. Een nare schoonmoeder die om de haverklap jeugdzorg belde, zowel over haar zoon als over haar kleindochter. En uiteindelijk werden de kinderen uit huis geplaatst.
Na veel gesprekken werden ze weer terug geplaatst maar toen was het al te laat.

Dit is maar een voorbeeld, voor echte ellende lees http://jeugdzorg-darkhorse-plus.blogspot.nl/2015/02/hansje-een-kinderdrama-op-herhaling.html

Uithuisplaatsingen zijn traumatisch voor kinderen. Er is zoveel administratie bij jeugdzorg dat ik denk dat als elke medewerker een laptop krijgt ze die mooi kunnen gebruiken bij 1 op 1 begeleiding. En stel eens Nanny's aan, van die echte, daar heeft een gezin wat aan.
Enfin, jaren doofpotten leidt nu tot dit krantenartikel:


Kunnen we de kinderen nu eens beschermen? Het is ook bescherming van de toekomst. Te veel doofpotten borrelen over van kinderleed, veroorzaakt door volwassenen.
Hier, daar en overal!


Gavi Mensch
Nederland BV, 6-11-2015






1997: de internaatsgedachte


Jeugddetentie:
Met oa: Straf voor jongeren met ontwikkelingsstoornis of psychische aandoening (PIJ-maatregel)

2001:

2001: Een verslag 

2013: André blogt;
https://andreblogt.wordpress.com/


woensdag 4 november 2015

Leven in een notendop 10



Ze schreeuwt tegen het katje. Verder heeft ze niemand. En ze wil ook geen zorg. 
Ik kom zogenaamd koffie drinken; dan geef ik medicijnen, ze heeft schizofrenie.

Ze gaat zitten en legt haar handen in haar schoot, de eeuwige stofdoek in haar tachtigjarige vuist geklemd. Ik zie roodomrande ogen. Ik vraag of ze al gegeten heeft. Dan huilt ze opeens, grote dikke tranen. Ze heeft geen geld meer. Brood nog wel, maar niets erop. 

Ik griezel van de superschone lege koelkast. Ik race naar de winkel voor beleg, fruit, vers brood, melk, eitjes; we drinken koffie. 

Ik ben dik over de zorgminuten heen.
Zíj is het gelukkigst met het bakje kattenvoer.

Ik schaam me voor ons systeem.
En u meneer Rutte?

foto NRC


Maastricht, 29-10-2011

Ook gepubliceerd op 120 woorden 


NB De reden dat deze patiënte geen geld had was omdat een familielid  haar zaken beheerde. Naar later bleek gaf hij haar weekgeld, noteerde dat en gaf haar de helft. Ook daar letten wijkverpleegkundigen op en maken het bespreekbaar. Soms met de huisarts en soms met een vertrouwenspersoon die het familielid er op kunnen aanspreken. Nu is daar geen tijd meer voor. 

Aan de goden overgeleverd, deze zeer kwetsbare patiënten......


Gavi Mensch
Maastricht,4-11-2015


dinsdag 6 oktober 2015

Argumenten tegen gas uit de onderbuik



.
De aanhang van het peroxideding schijnt te groeien per vluchteling.
Daaruit blijkt dat er veel meer domme en naargeestige, narrowminded mensen in Nederland zijn dan ik dacht. Angsthazen en jaknikkers... (zie mijn blogje over de kerk in Olnev).
Geiten met een borrelende onderbuik, die er af een toe eentje laten schieten door zo'n onwelriekend 'prijs de heer W'-argument in de groep te gooien.
Ik kan het niet vaak genoeg herhalen.

Het gepeste jongetje met het peroxide hoofd is alleen maar uit op wraak. Joost mag weten wat het leven hem heeft aangedaan dat hij zo xenofoob en islamofoob is. Dat hij het lef heeft om Israël te gebruiken als het ondersteunend argument voor zijn haat. Of had iemand soms het idee dat Greet een uitzondering maakt voor chronisch zieke Joden? Ik dacht het niet!

Hieronder volgen wat speerpuntjes van het moederskindje, speerpunten die hij ooit tegen de onderbuikers zal gebruiken. Want chronisch zieken daar heeft hij niets mee. En met gehandicapten ook niet.  Waar heb ik dat eerder gelezen?

Kom op, houd vast die reutelketel-onder-de-navel en lees hardop, zo hard dat ik het hier kan horen.
En voor normale mensen is het onderstaande puur informatief.  Wij wisten al wat een misbaksel die partij is.

Van een redactie:

Voor de mensen onder ons die geïnteresseerd zijn in wat de PVV nu werkelijk wel doet of niet beter gezegd. En voor de Pveevee stemmers die wel begrijpend kunnen lezen.]

1. In strijd met de gewekte verwachtingen stemde de PVV tegen het opstellen van een armoedebeleid en tegen gelijke rechten op WW en ziektewet voor flexwerkers.
2. De PVV stemde voor bezuinigingen op jonggehandicapten en sociale werkplaatsen voor het afschaffen van de alleenstaandeouderkorting en voor het korten van de huurtoeslag.
Dat laatste kost huurders met een laag inkomen zo’n 180 euro per jaar.
3. De belofte van de PVV om tegen ‘graaiers en profiteurs’ in actie te komen blijkt eveneens loos te zijn. De partij stemde tegen het invoeren van een Balkenendenorm in de cultuursector en in de zorg. En voor de belastingvoordelen van het Koningshuis.
4. Gezinnen met een maandinkomen vanaf 1.950 euro mogen van de PVV niet meer in een sociale huurwoning gaan wonen.
5. Lonen in de publieke sector willen ze bevriezen.
6. Voor de verkiezingen (2010) eiste de PVV ‘absolute transparantie’ over de ontwikkeling van de koopkracht in Nederland, nu vindt de partij het niet meer nodig dat deze cijfers in de rijksbegroting worden gepubliceerd.
7. De PVV beloofde dat de zorg beter en betaalbaar zou worden en ouderen meer rechten en voorzieningen zouden krijgen. In werkelijkheid stemde de PVV in de Tweede Kamer voor hogere eigen bijdragen en voor bezuinigingen op het persoonsgebonden budget (pgb) en de begeleiding van ouderen in de dagopvang met een IQ boven de 70.
Wilders zegt tegen marktwerking in de zorg te zijn, maar stemde voor particuliere
investeringen en winstuitkeringen in ziekenhuizen en voor betaalde voorrangszorg via zogenaamde SOS-artsen.
8. De PVV stemde tegen een meer inkomensafhankelijke premie (ZIEKENFONDS!), tegen maatregelen om wachtlijsten in de jeugdzorg te verminderen en zelfs tegen het in stand houden van het wettelijk recht op jeugdzorg. 
9. De PVV stemde ook tegen een passende indicatiestelling voor AWBZ-verzekerden, waardoor meervoudig gehandicapten en mensen met een intensieve zorgvraag nu geen gebruik kunnen maken van een pgb.
10. Ook agenten in spe moeten het ontgelden: de PVV stemt in met bezuinigingen op de politieopleiding en betaalt aspirant-agenten geen vergoeding meer.
Voor zijinstromers wordt het zo onmogelijk om politie-agent te worden. De PVV stemde in met het afschaffen van de zogenaamde ‘Montfrans-middelen’, geld dat gemeenten gebruiken voor hun veiligheidsbeleid. 
11. De PVV weigert ook alcoholverslaafden in het verkeer extra aan te pakken en is tegen concrete voorstellen om de oververtegenwoordiging van niet-westerse jongeren in de criminaliteit terug te dringen.
12. Recidive wil de PVV wel terugdringen, maar door te bezuinigen op reclassering en een snelle re-integratie van ex-gedetineerden af te wijzen, blijft ook dit een loze belofte.
13. De PVV laat gewone mensen in de file staan, maar laat de rijken rijden. De partij stemde in met betaalde elite-tolrijbanen, waarop mensen met geld de files kunnen passeren, tegen mobiliteitsmanagement voor werkgevers en werknemers, tegen geld voor sneller onderhoud van bestaande wegen en tegen maximale sluitingstijden van spoorwegovergangen.
14. De spoorwegen hoeven van de PVV niet weersbestendig te worden gemaakt
en de prijs voor een trein- of buskaartje mag sneller stijgen dan de kosten voor een auto.
15. De PVV stemde tegen een voorstel om het tekort aan fietsenstallingen bij stations op te lossen en tegen een minimum-voorzieningenniveau voor openbaar vervoer in het landelijke gebied. 
16. De PVV verklaarde zich ook tegen het verbeteren van de verkeersleiding bij ProRail tegen een inventarisatie van knelpunten op het spoor en tegen een onafhankelijke klachteninstelling voor het openbaar vervoer. De reisinformatie en communicatie met reizigers bij een ongeluk op het spoor hoeft van de PVV niet te worden verbeterd. 
17. De PVV was in de verkiezingstijd kampioen dierenrechten. Na de verkiezingen veranderde dat snel. De fractie stemde tegen verplichte brandbestrijdingsmiddelen in stallen – waar de laatste vijf jaar ruim 700.000 dieren levend zijn verbrand. De partij stemde tegen betere controle op de intensieve veehouderij, tegen een voorstel om de dierenwelzijnsregels aan te scherpen, tegen plannen om gaandeweg een einde te maken aan de bio-industrie, tegen een verkoopverbod voor de bedreigde blauwvintonijn, tegen het in stand houden van het systeem van dierenrechten na 2015, maar voor de plezierjacht op wilde zwijnen op de Kroondomeinen. 
18. De PVV stemde ook tegen een vergunningenstop voor megastallen. Bovendien was de partij tegen het voorstel om vervuilende bedrijven te laten meebetalen aan het opruimen van dioxine in onze rivierbodems, tegen een actieplan om zwerfafval aan te pakken, tegen gesprekken met België om te voorkomen dat de Westerschelde verder zou moeten worden uitgediept, tegen het voorstel om meer openheid te geven over de plannen voor nieuwe kerncentrales en voor de bouw van nieuwe kolencentrales.
19. Het woord ‘democratie’ valt vijftien keer in het PVV verkiezingsprogramma, het begrip ‘vrijheid’ nog vaker. Na de verkiezingen stemde de partij echter tegen de verbetering van de informatievoorziening van de regering aan de Kamer over Europese besluitvorming en de invloed van Nederland daarop. In strijd met haar beloften stemde de PVV tegen een nieuwe wet die de financiering van politieke partijen inzichtelijker moet maken.
20. Ook de belofte voor meer openheid werd gebroken: de partij stemde tegen openbaarmaking van de zakelijke belangen van ministers en hoe zij met die belangen zijn omgegaan. De beloofde onafhankelijkheid van ‘Brussel’ leidde niet tot steun voor voorstellen om meer zeggenschap te krijgen over onze land- en tuinbouw.
21. De PVV verzet zich ook niet tegen de groeiende Europese bemoeienis met
onze woningcorporaties.
22. De partij stemde voor meer invloed van ‘Brussel’ op de Nederlandse begroting.
23. De ‘falende magistratuur’ is volgens de PVV een bedreiging voor onze democratie, maar de partij stemde tegen een onderzoek naar de invloed van de manier van financieren van de rechterlijke macht op de kwaliteit van de vonnissen.
24. En paar maanden geleden stemden ze tegen afschaffing eigen risico voor mensen met chronische aandoening en ouderen.
25. In 2010 stemde de PVV op het laatste moment in met het voorstel om sociale huurwoningen in de verkoop te gooien waardoor we nu met een tekort zitten....




Bovengenoemde zaken komen uit de stukken van de Tweede Kamer, zijn in te zien en dus gemakkelijk zijn te verifiëren.
Genoeg argumenten om de buiklooppartij voor heel lang op een eigen,aan de buitenkant hermetisch gesloten, plee te zetten.





Met dank aan de onbekende verzamelaar van deze soms al wat oudere nog steeds geldende feiten. Via de SP.


©Gavi Mensch
Nederland BV, 6-10-2015

.



vrijdag 25 september 2015

Bananenkoekjes met lestjes.

.

Voor 15 koekjes 
Bereidingstijd 15 minuten.
Baktijd ca 30 minuten.
 Kosten: die van een ei en een overrijpe banaan….en de lestjes.

Voor het basiskoekje:
1 ei
1 dessertlepel olijfolie
1 rijpe banaan
4 eetlepels tarwebloem (om mee te beginnen)
Lestjes ***
Bakplaat, bakpapier en een voorverwarmde oven op 200º

Onze lestjes bestonden uit rozijnen en wat vruchtenmuesli, een klein stukje fijngehakte chocolade en twee kleine plakjes harde decoratie marsepein.
Wil je de koekjes suikervrij houden neem dan als lestjes een 1/2 gehakte appel, gehakte walnootjes, een theelepel kaneel en wat pinda's bijvoorbeeld.

Klop het ei met de staafmixer en voeg de bloem, de banaan en de olie toe.
Roer de lestjes door het beslag en maakt het eventueel wat dikker met wat meer tarwebloem.

Neem de bakplaat bedekt met bakpapier en pak een eetlepel beslag en schuif dat met een andere eetlepel op de bakplaat en plet het bergje een beetje.
Hoe dikker de koekjes hoe zachter ze van binnen zijn. Voor brosse koekjes moet je ze wat dunner maken.

Schuif de bakplaat in het midden van de oven en bak ze op 150º gedurende 30 minuten goudbruin.
Prik met een saté-pen in de koekjes om te zien of ze gaar zijn; er mag geen beslag meer aan de pen zitten. 

Je kunt ze laten afkoelen, hier is dat niet gelukt. Na 2 minuten waren er al 2 verdwenen.

Bakken met de (klein)kinderen is altijd een succes. Afbakken tijdens het eten, anders kun je de spinazie allemaal zelf opeten!




©Gavi Mensch
Maastricht, 25-9-2015


***Mijn kleinzoon vecht nog met de r en dus zijn het lestjes geworden.

Maar het moeten wel lekkere lestjes zijn….  ^_^


.

donderdag 24 september 2015

Potaje de garbanzos



Potaje de garbanzos (Kikkererwten stoofpot)

*Veel vitaminen en mineralen, veel vezels, eiwitten, een minimum aan vet namelijk alleen gezonde olijfolie.

*Glutenvrij en zeer geschikt voor mensen met diabetes.

*Prijsklasse: goedkoop.

garbanzos of kikkererwten
*Bereidingstijd: minder dan 30 minuten (fastgood)

Voor 2 personen:

1 pot/ blikje garbanzos (gekookt)
6 stengels selderij in grove stukken
1 flinke bataat of een flink stuk pompoen in blokjes
1 tomaat in stukjes
1 gele of rode paprika in reepjes
4 gewone wortels in plakken
2 kleine sjalotjes gesnipperd
1 teen knoflook, gesnipperd
1 blad laurier
1/2 harde chorizoworst in plakjes gesneden (of meer)
1/2 groentebouillon blokje
gemalen peper
Ipv chorizo 1 theelepel pittige Spaanse pimenton (gerookt paprikapoeder)
tijm, rozemarijn, bieslook en verse peterselie

Gooi de garbanzos met vocht en al in een pan met het bouillonblokje en voeg de gesneden groente toe en de helft van de paprika.
Laten koken tot de wortels, bataat en selderij gaar zijn.





Fruit de sjalotjes in olijfolie en doe de knoflook en het laurierblad, de 1/2 van de paprika, de tijm en de rozemarijn erbij. Schroei de plakjes chorizo, niet hard bakken. Als je geen chorizo gebruikt, bak dan het paprikapoeder heel even mee. Kijk uit, als je het te lang bakt wordt het zwart en bitter!

Voeg een paar lepels van het nat van de garbanzos toe en wat bataat, garbanzos en wortel. Prak deze in de koekenpan en doe ze dan bij de garbanzos en groenten; dit is om het vocht een beetje te binden. Even flink door scheppen. Strooi de gehakte peterselie en bieslook erop vlak voor het opscheppen. Op smaak maken met gemalen peper en eventueel zout.

Heet serveren in grote kommen met wat vers stokbrood.

Een lichte tinto past hier uitstekend bij maar ook een alcoholvrij rosé biertje.


¡Que aprovechen!



Naschrift:
Voor 1 persoon heb ik een blikje garbanzos van Action of een potje van mijn Turkse groenteman. Voor 2 personen een literpot. Je kunt ook gedroogde garbanzos 12 uur weken en dan gaarkoken met een beetje bicarbonaat. De kans dat ze hard blijven is groot vandaar mijn luie kant-en-klaar optie. De chorizo (extra picante) komt van de Lidl maar is niet altijd te krijgen. Je kunt chorizo lang bewaren dus als het Spaanse week is bij Lidl even flink inslaan. Anders bij de Turkse slager. 
Als je geen vlees wilt gebruiken heb je genoeg aan de eiwitten in de garbanzos. 
Neem dan wel de pittige pimenton (het Nederlandse paprikapoeder heeft een andere smaak). 



©Gavi Mensch

Maastricht,24-9-2015


.

zondag 13 september 2015

Dringend (tijdelijke) woning gezocht


Dringend tijdelijke woning gezocht.



Zo begint dit blogstukje. Het is naar maar waar, ik kan de huur van het appartementje waar ik woon niet meer betalen. Waarom niet? Ik heb nog een klein huisje in Spanje dat ik moet verkopen maar waar geen kopers voor te vinden zijn. In dat huisje zit mijn miezerige pensioentje. Veel meer heb ik niet. Als je als alleenstaande moeder zo lang mogelijk probeert en te werken en je kinderen goed op te vangen, ben je bijna verplicht om part time te gaan werken. En in voorbije jaren bouwden parttimers geen pensioen op. En het weinig werk dat ik in Spanje had, had ook al geen pensioenopbouw, niet eens opbouw van AOW. 


Kortom ik heb daar een hutje dat ook betaald en onderhouden moet worden, op een plek waar ik geen droge boterham kan verdienen en dus moet ik hier maar een kartonnen doos zoeken.
Na 47 jaar zorgen voor anderen (en nog steeds) moet ik maar bij het Leger des Heils gaan overnachten? 
Huursubsidie krijg ik niet en met mijn inkomen van ca 1330 in de maand is een sociale(?) huurwoning van minimaal 800 inclusief, geen haalbare kaart.
Ik wil gewoon een huurwoninkje, liefst op de begane grond. Ik raak in paniek van flats en ramen op de 12 de verdieping.  Helaas, €500 is echt een maximum.

Nu staat er in een redelijk sneue maar ook levendige wijk van Maastricht een klein huisje leeg waar iemand een tijdje op moet passen. De oppasprijs is zo geweldig betaalbaar dat ik kan sparen voor reparaties aan zaken die nodig aan extra onderhoud toe zijn…de tandarts, de orthopedische schoenen en nog wat van die onzinzaken. Ik zou niet meer rood hoeven staan bij de bank en zelfs het UWV zou terug kunnen plukken wat ze me te veel uitbetaald (lees fout berekend) hebben.

Naast mijn arbeidsongeschiktheidsuitkering werken is alleen om me gaande te houden, van elke 100 euro's ( voor ca 6 uur werk) mag ik er 30 houden… waarna ik wel nog over 100 euro's belasting moet betalen. Werken is dus niet altijd ludiek. Het kost me geld!
Bovendien ben ik 'kapot'gewerkt, langer dan een paar uur achter elkaar bezig zijn dwingt me tot rusten om van de pijn te bekomen.

Dan denk ik, dat ik in de wijk waarin het huisje zich bevindt heel veel 'vrijwillige' hulp kan verlenen. Ik heb er veel lieve ex-patiënten wonen en ook wel wat griezelige. Voor de eersten ben ik waarschijnlijk de enige die even binnenloopt voor koffie en degene waar dat andersom ook kan. Voor de laatsten ben ik waarschijnlijk een oma voor hun kinderen…een onechte echte oma met duidelijke grenzen en boeken en heel veel verhalen en fantasie. En een wigwam.
Ik zou een winkeltje kunnen starten waarin de meiden werkervaring kunnen opdoen. Ik zou voorlichting kunnen geven, over economisch onafhankelijk zijn en de morning-afterpil en het gebruik van anticonceptie. Ik zou de wijk-Nanny kunnen zijn, die niet alles weet maar wel alles kan opzoeken. Alles met mate, dat wel.

Maar het kraakvrijhouden is niet voor stoere vrouwen van boven de 60 die al zo'n 40 keer verhuisd zijn.
"Hebt u direct andere woonmogelijkheden", werd me gevraagd nadat me verteld is dat zij mij binnen 2 weken de huur konden opzeggen.
"Nee, lieve schat, als ik die had dan zat ik niet verlegen om een tijdelijke woning."
"Kunt u uw spullen ergens opslaan?"
"Nou, zo'n meubelopslagbox heb ik nog niet. Maar als ik geen woonruimte meer hoef te betalen staan daar in ieder geval mijn spullen droog voor 175 euro per maand".
"Wilt u een huis (dwz toilet, douche en keuken) delen met anderen?"
"Nee, absoluut niet. Toen ik in 2008 in Nederland kwam, kon ik op een studentenkamer van 9m2 gaan wonen, voor 425 euro, in Utrecht waar ik een baan gevonden had.
Ik ben creatief en inventief maar ik heb niets met moederskindjes die ik nog moet opvoeden met betrekking tot schaamhaar in het doucheputje en beschimmeld eetgerei in de keuken. Niemand kan zeggen dat ik het kamerbewonen niet geprobeerd heb".

Op mijn route van hot maar haar staan al jaren pandjes leeg, veelal bij makelaars.
Een winkel/kantoorpandje dat ik kan delen met een collega die er administratief werk bij doet voor haar cliënten. Maar de inschrijving bij de kamer van koophandel (waar je niets voor terug krijgt), de nutsvoorzieningen en de huur van €500 excl. GWL en btw, maken dat ik niet meer met droge ogen door die straat kan fietsen.

Neem daarvan nou eens de helft, €250 huur, 3jr. contract en 'in gebruik' met GWL voor rekening van de huurder en dus €2000 inkomsten per jaar. Is dat niet beter dan in drie jaar €18000, (zo lang staat het al leeg) als verliespost afschrijven van de belasting, afschrijfpost die wij met elkaar weer niet kunnen besteden en waar we zelfs extra voor moeten betalen?

Ook zo een redelijk leuke woning die op een wat moeizaam punt in Maastricht staat te verpauperen omdat de makelaar/eigenaar daar €1200 euro per maand voor vraagt? Jarenlang kwijl ik al; twee keer heb ik het geprobeerd bij de makelaar. Ik ben uitgelachen en min of meer de deur uit gekeken toen ik vroeg of ze mij de woning niet voor 400 per maand tijdelijk wilden verhuren! Dat ik de wildernistuin met liefde zou onderhouden en het hek een verfbeurt zou geven! Ik had er in die tijd nu al €12000 voor betaald.
Op internet zie ik de prijs van die koopwoning alsmaar stijgen. De gemiste inkomsten (2.5 x12 x 1200) is €36.000 voor die 2,5 jaar. Dat had niet zo hoeven zijn. Ik vrees dat de ooit nieuwe eigenaar en de belastingbetaler voor deze schadeposten opdraaien.

Maar goed, even terug naar het eventuele leven in een grote doos.
Waar zet je een dergelijk ding neer?
Moet je die als een slak op je rug mee sjouwen overdag?

Accepteren ze bij het Leger des Heils betweterige atheïsten zoals ik?

Ik vrees het ergste. Maar ik ben niet kapot te krijgen. Morgen ga ik weer mails sturen, voor nu ben ik weer even klaar met het onderwerp



©Gavi Mensch

Maastricht, 12-9-2015


Update via https://jusd1.wordpress.com/2015/09/14/waardeloos-worthless/