Writing and more

Kom je werken in de zorg, alsjeblieft?

2012-01-29T11:45:00.000+01:00

Dalende instroom mbo zet banenplan onder druk

Het kabinetsvoornemen om 12000 extra banen in de zorg te creëren staat onder druk door de dalende animo voor verzorgende en verpleegkundige opleidingen. De instroom op de mbo-opleiding verzorgende is in 2010 met 2 procent afgenomen. Dit blijkt uit cijfers van het kenniscentrum voor leren in de praktijk in de zorg, Calibris.
“Het kabinet wil de komende jaren 12000 extra banen in de ouderenzorg realiseren”, aldus Calibris in de periodieke BPV Barometer Zorg. “De vraag is alleen waar het personeel vandaan moeten komen. Via het mbo alleen is dit niet mogelijk. De instroom in de opleiding verzorgende is in 2011 weer gedaald ten opzichte van het jaar daarvoor.” Calibris voorziet dat ook het aantal studenten voor andere mbo-opleidingen, zoals die voor helpenden, verzorgenden en verpleegkundigen niveau 4, de komende jaren flink achteruit gaat.

Geplaatst op 26 januari 2012 door: Philip van de Poel in Skipr
http://www.skipr.nl/actueel/id9938-dalende-instroom-mbo-zet-banenplan-onder-druk.html

Naar aanleiding van het bovenstaande stukje, het volgende:

Prachtige beroepen die van verzorgende en verpleegkundige, de beste van de wereld. Ik wil het jongeren wel vertellen en hen trainen, motiveren en begeleiden. Maar als alles wat ik opbouw aan de andere kant afgebroken wordt door de politiek en het beleid van de zogenaamde toppers in de Zorg, dan ben ik snel klaar.

De werkvloer (leuke naam voor ons) moet het doen, de bezuinigingen, de observaties, de verontschuldigingen….
Eigenlijk willen wij, als beroepsgroep, niets liever dan patiënten zo snel en verantwoord mogelijk weer op de been krijgen. Of voor onze patiënten de kwaliteit van het leven verhogen of hoog houden tot aan het eind van hun leven.

Waarschijnlijk ligt het aan dat woord: ik gebruik patiënten en blijf dat ook doen. Zorgverzekeraars en zorgbazen hebben cliënten en zie eens hoe goed ze, eerst voor zichzelf, en dan voor de rest zorgen.
En met al die verhalen over ontslag en loonvermindering, langer doorwerken en geen enkel pardon als je oud en versleten bent, wil men dat jongeren zich aanmelden om in de zorg te gaan werken?

Vertel hen nu eerst eens iets leuks, geef het vak van verzorgende en verpleegkundige weer inhoud en een fatsoenlijk salaris en veilige werkomstandigheden en dan komen ze vanzelf.
En verplicht de zorgbedrijven om voor elke vers afgestudeerde zorgwerker die aangenomen wordt een of twee stage plaatsen voor de volgende te openen. En laat stagières niet full time meewerken, maar geef hen praktijkbegeleiders en leidt hen in de praktijk op. Dan haken ze waarschijnlijk niet voortijdig af, zoals nu het geval is.

Wat was er toch mis met de in-service opleiding: Wie heeft daar moes van gemaakt?
Interne opleidingen, landelijke examens, prachtige basis. Kennis van zaken. Daarna specialiseren, kosten voor de baas, natuurlijk, die heeft er ook profijt van.
Nu zijn de kosten van de baas zaak voor de werknemers, omgekeerde wereld. Doe mij nog maar wat marktwerking en concurrentie in het behoud van mensenlevens, maar niet heus!

©Gavi Mensch

Nederland BV, 29-1-2012

Over vaccinaties en de effecten.

2012-01-15T14:37:00.002+01:00

Over vaccinaties en de effecten, om te lezen en menig te vormen.

Het blijft een item, ik ben er niet helemaal uit.

Wel begrijp ik dat tegen alles vaccineren geen optie is. De middelen die gebruikt worden om de vaccins te bereiden en in conditie te houden zijn schadelijk voor de gezondheid, is het dan logisch dat we kinderen inenten tegen alles? Baby's en dreumesen hebben dadelijk geen enkele weerstand meer en borstvoeding beschermt niet oneindig.

Maar er zijn (kinder)ziektes die dodelijk kunnen zijn of blijvende schade aanrichten, dan is het afwegen niet moeilijk.

En de farmaceutische 'vaccinatie'industrie: maffia of alleen maar mensenlevenredders?

Voor de rest zou ik zeggen: lees, huiver en beslis zelf.

Een bloemlezing:

Zoveel kinderen met (aan) autisme ( verwante stoornissen)…...zou dat hierdoor kunnen komen?
http://www.niburu.nl/index.php?option=com_content&view=article&id=493:verband-tussen-vaccins-en-autisme-aan-het-licht-in-fraudezaak&catid=20:het-complot&Itemid=33

Wat gegevens op een rijtje:
http://www.naturalnews.com/034525_vaccines_news_stories.html

De Nederlandse versie:
http://www.niburu.nl/index.php?option=com_content&view=article&id=1863:10-redenen-om-je-nooit-te-laten-inenten&catid=17:gezondheid&Itemid=30

Over de eventuele belangenverstrengeling van de farmaceutische industrie en de overheidsinstanties?
http://www.trosradar.nl/artikel_detail/bericht/welke-belangen-zijn-er-precies-verstrengeld-rondom-het-griepvaccin/

En:
http://www.rivm.nl/Onderwerpen/Onderwerpen/R/Rijksvaccinatieprogramma?ns_campaign=S_Vaccinatie_generiek__Vaccineren&ns_mchannel=cpc&ns_source=google&ns_linkname=vaccinaties&gclid=CIbQ0-aF0q0CFUSDDgodBzZznA

De media:
http://www.trouw.nl/tr/nl/4516/Gezondheid/article/detail/3043413/2011/11/21/Griepprik-inzet-machtsstrijd.dhtml

Een patiëntenvereniging over het item vaccineren:
http://www.niernieuws.nl/?id=3831#

Een wijs mensch informeert zich.

Updates:

1: via mail VS:

http://www.cdc.gov/vaccines/vac-gen/side-effects.htm#flu

http://www.medicinfo.nl/%7B5e252581-4857-4439-a998-e09b14474b29%7D#{e10bf84b-63ff-46b0-b5b1-c08cf3be57dc

2:via reactie, hier direct aan te klikken, de bijdrage van @Kaatjeblaatje

http://www.sciencepalooza.nl/2010/02/vaccinatie-artikel-na-12-jaar-teruggetrokken/

http://journals.lww.com/pidj/Abstract/2010/05000/Lack_of_Association_Between_Measles_Mumps_Rubella.3.aspx

http://www.ntvg.nl/publicatie/rubella-epidemie-nederland-20043905-alertheid-op-congenitaal-rubellasyndroom-vereist/volledig

http://www.geschiedenis24.nl/andere-tijden/afleveringen/2007-2008/Polio-in-Staphorst.html

http://www.zorgatlas.nl/gezondheid-en-ziekte/ziekten-en-aandoeningen/infectieziekten/mazelenepidemie-1999-2000/

http://www.nationaalkompas.nl/gezondheid-en-ziekte/ziekten-en-aandoeningen/infectieziekten-en-parasitaire-ziekten/ziekten-in-het-rijksvaccinatieprogramma/ziekten-in-het-rijksvaccinatieprogramma-voor-en-na-introductie-van-vaccinatie

http://www.nationaalkompas.nl/gezondheid-en-ziekte/ziekten-en-aandoeningen/infectieziekten-en-parasitaire-ziekten/ziekten-in-het-rijksvaccinatieprogramma/ziekten-in-het-rijksvaccinatieprogramma-voor-en-na-introductie-van-vaccinatie/

©Gavi Mensch

Nederland BV, 15-1-2012

Tel uit je winst.

2012-01-12T13:04:00.001+01:00

Het berichtje in de Volkskrant over het onderzoek van het Sociaal en Cultureel Planbureau, over het feit dat meer geld niet tot meer productie leidt, stoort me. Dat is op zich niet vreemd want ik stoor me aan veel berichten. Maar in het statistiekje zie ik dat extramurale zorg, waaronder ook de thuiszorg, de enige is die meer productie maakt dan ze geld krijgt.

Kostenstijging extramurale zorg: +3,7 %

Productieverandering +4,7 %
Relatieve kostendaling - 1,0 %

Daar wil ik even een sommetje aanplakken:

Ik ga uit van 100.000 verzorgenden en verpleegkundigen in de thuiszorg.
Deze werken met elkaar 365 dagen per jaar. In een dag van de thuiszorg zitten 3 dagdelen, samen minimaal 15 uur. (07.00-22.00). Per dagdeel heeft men recht op een pauze van max.15 min. Ik houd het even op een half uur per volle werkdag, die vaak in twee dagdelen verdeeld wordt en dan zo'n 10 uur beslaat.
De meeste zorgverleners in de thuiszorg maken nooit gebruik van die pauzes, om de doodeenvoudige reden dat die nergens ingepland wordt en er sowieso geen tijd voor is. De paar die wel pauze nemen en dat ook registreren op een of andere manier zitten in het derde en niet berekende dagdeel, voor het gemak.

Daar gaat ie:

100.000 x 365 (dag) x 0.50 (uur) = 18.250.000 uur per jaar.

Zetten we daar een gemiddeld uurloon (14€) van een thuiszorgmedewerker tegenover, dan zien we het volgende:
18.250.000 (u) x 14 (€)= 225.000.000€

Besparing: 225 miljoen per jaar.
BESPARING door VRIJWILLIGERSWERK?

En dan nog durven sommige zorgwerkgevers een loonsverlaging voor te stellen???
Wat is de volgende suggestie? Dat we de reistijd van de ene cliënt naar de andere ook maar in onze eigen tijd doen

Deze uren hoeven door de werkgever niet uitbetaald te worden aangezien ze nergens geregistreerd worden. In de thuiszorg verdient men zijn sporen niet per dag, maar per geregistreerd uur inclusief de scherpe reistijd. De dag dat je patiënten/cliënten (op tijd) de zorg om een of andere reden afzeggen werk je dus minder, als die gaten in je planning niet opgevuld worden. Dat wil zeggen dat je om aan bijvoorbeeld 32 uur in de week te komen, je wel 7 dagdelen werkt en ook dat je 7x 15 minuten aan de goegemeente schenkt. Tijd om administratie te doen is afgepaste tijd; als het niet in de tijd die voor je cliënt staat past is het meestal je eigen tijd.

En wat te denken van een overlegje van 13.30 tot 14.00 dat al zo in de computers staat?
Reistijd naar kantoor: 0.15 minuten

Overleg: 13.00 tot min. 13.45
Reistijd terug: 0.15 minuten
Uitbetaling: 30 minuten

Kortom, weer 45 minuten van je golfbaan vertier af!

Conclusie, de productiviteit gaat af van ons, door wisselende werktijden, al niet zo briljante sociale leven en komt mooi op het statistiekenlijstje. Ik heb het al meerdere keren naar voren gebracht. Maar iedereen is zo gewend aan zorgverleners die dat allemaal gratis doen, dat er vaak slechts over gegniffeld wordt.

Veel ziekmeldingen in de thuiszorg? Ja, dat kan ook niet anders. De verantwoording voor het cliëntenbestand is hoog, de morele chantage enorm. Contracturen zeggen niets meer in geval van nood en er is veel nood.

Een directeur die reageert op mijn zeer afgezwakte protest over de werkdruk zegt letterlijk: "Er zijn niet genoeg mensen, ik sta met mijn rug tegen de muur!"
En ik begrijp haar onvermogen.
Het is dan ook niet vreemd dat de thuiszorg al jaren verzorgenden en verpleegkundigen tekort komt. En er komen er minder bij dan er af gaan.

Tel uit je winst!

©Gavi Mensch

Nederland BV, 12-1-2012

Update: Anders dan andere keren is er weinig reactie gekomen op bovenstaande.

Als de thuiszorgmedewerkers, (verzorgenden en verpleegkundigen) zorg uit eigen zak betalen reageert niemand, als de zorgbehoevenden te weinig of te dure zorg krijgen slaat iedereen op tilt?
Zouden mijn teams de enige teams in de thuiszorg zijn die geen tijd hebben voor die koffie en theepauzes?
Natuurlijk kun je weggaan als het je niet bevalt, maar in gebieden waar de zorgleveranciers monopolie posities hebben, zit er niets anders op dan het te pikken. De wel geregistreerde 15 minuten per dagdeel worden vaak geschrapt bij de urencontroles, het haalt namelijk de productiviteit naar beneden.

©Gavi Mensch

Nederland BV, 14-1-2012

Over de liefdadigheid van de Winter en de uitverkoop in de Zorg

2012-01-11T15:17:00.000+01:00

De discussie over het faillissement en de overname van Zonnehuizen is typerend voor de gang van zaken in de Zorg. Om me een beter beeld te kunnen vormen heb ik me er maar in verdiept.

Ik ga voor enkele cijfers even uit van het maatschappelijk jaaroverzicht van 2009 van Zonnehuizen, aangezien van het jaarverslag 2010 alleen een concept voorhanden was: http://www.zonnehuizen.nl/Portals/1/Organisatie/ZH%20Jaarverantwoording%202009%20Deel%20I%20def.printv.website%205-8.pdf
En daarnaast heb ik de diverse recente berichtgevingen gelezen (waarin de cijfers iets anders zijn, ongeveer 2 jaar verschil):
AbvakaboFNV:

http://www.abvakabofnv.nl/PDF/Bericht_20bestuurder_20en_20bewindvoerder_20Zonnehuizen_2027_20december_202011_1_.pdf

Zorgvisie:
http://www.zorgvisie.nl/Personeel/13069/Ontslag-voor-derde-van-personeel-Zonnehuizen.htm
En de berichtgeving van diverse andere media, terug te vinden op Google.

Het komt (voor Zonnehuizen) min of meer hier op neer:

Als zonnehuizen niet overgenomen wordt staat 100% van het personeel op straat.
Als het wel overgenomen wordt staat 30% van het personeel op straat
Als het overgenomen wordt, wordt de jeugd afdeling (was:14 afdelingen in 3 divisies) afgestoten en gaat over naar LSG-Rentray (helemaal géén antroposofische grondslag) waarbij ook een deel van het personeel overgenomen wordt. Alleen de volwassenen afdeling blijft (was:3 afdelingen in 1 divisie)
Skipr:
http://www.skipr.nl/actueel/id9760-winter-en-lsg-rentray-nemen-zonnehuizen-over.html
Trouw:
http://www.trouw.nl/tr/nl/4492/Nederland/article/detail/3113520/2012/01/10/Een-derde-personeel-Zonnehuizen-ontslagen.dhtml

Met de overname blijft dus 60% van het personeel.

Wel tegen nieuwe voorwaarden, die kunnen hetzelfde zijn of anders.
Anders betekent over het algemeen: 'meer voor minder' d.w.z. dat er meer productie (geldelijke opbrengst voor de instelling) met minder uitgave (uurloon zorgverleners) moet komen, d.w.z. dat er meer hulpvragen door minder hoogopgeleide zorgverleners 'gedaan' moeten worden of tegen een lager loon.

Dan concludeer ik: het verhaal is vreemd; het verhaal, de berichtgeving, de getallen, de verdeling. Maar het meest bevreemd mij toch alle certificeringen van Zonnehuizen, de verslagen van de hoeveelheid consultaties met de achterban, het jaarbudget (en het tekort), de normen voor goed bestuur ( 3.1 pag. 21) en de inspectie voor de volksgezondheid die weer gaat inspecteren en dat verscherpt toezicht noemt.

De afdeling volwassenen is zeer waarschijnlijk commercieel goed uit te buiten. Vooral als die overgenomen wordt door Loek de Winter, die mij persoonlijk niet doet denken aan iemand die een passie heeft voor mensen, noch voor de antroposofie.

(Antroposofie: anthropos (mens) + sophia (wijsheid)

Zie video via Skipr:

http://www.skipr.nl/actueel/id9732-overname-zonnehuizen-zo-goed-als-rond.html

Even een nota bene: het vastgoed van Zonnehuizen is bijzonder mooi en er rust een schuld op van een dikke 60 miljoen.

http://www.landgoedkopen.nl/winter-en-lsg-rentray-nemen-zonnehuizen-over.html?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=winter-en-lsg-rentray-nemen-zonnehuizen-over

Ik blijf me maar zorgen maken. Over de verandering van mensgericht naar geldgericht, over die uitbuitende marktwerkingen. Over zieke en ongelukkige mensen die tussen de wal en het schip gepropt worden, over de zorgverleners, voornamelijk de uitvoerenden die nergens zeker meer van zijn. Over de afwezigheid van inzicht.

Over graaiers en bonusmensen.

En wie ben ik?

Zomaar iemand die al 43 jaar mee draait in de gezondheidszorg, bekend is met het cliënten/patiënten/bewonersbestand, met het uitvoerende/coördinerende/leidinggevende werk en die gewerkt heeft/werkt in de volgende takken van de zorg: geestelijk gehandicaptenzorg, ziekenhuiszorg, verpleeghuiszorg, ambulante ouderenzorg, verzorgingstehuiszorg, forensische psychiatrie, psychiatrie, verslavingszorg en thuiszorg.
Iemand die bezorgd is om de uitholling van haar vak van verpleegkundige, om de kwaliteit van zorg, die zich zorgen maakt om de uitbuiting, over gepleegde morele chantages op en stress bij collega's. Maar voornamelijk bezorgd is voor en om haar patiënten.

Wordt zeer waarschijnlijk ( en helaas) vervolgd.

©Gavi Mensch

Nederland BV, 11-1-2012
.

Recycle zorgmateriaal

2012-01-04T16:22:00.003+01:00

Het gezeur over rollatorsblijft maar doorgaan. Waarom moet iedereen een spiksplinternieuwe hebben? Diedingen overleven de meeste gebruikers ruimschoots. En in tegenstelling tot oudeverpleegkundigen zoals ik, die willen dat iedereen zijn eigen ondersteuningheeft om mee door het huis en over straat te lopen, zijn rollators welrecyclebaar.

Ik heb duizenden mensen lerenomgaan met de leuning op wieltjes, het is nog niet zo eenvoudig om te keren ofom achteruit te lopen om te gaan zitten. Ook opstaan met zo'n ding voor je neusis niet simpel. Maar eenmaal met het rollatorbewijs op zak, zijn mensen weermobiel, kunnen ze hun eten en drinken vervoeren, de boodschappen doen, evenuitrusten onderweg.

Ondanks de weerstand die het bij velen oproept omdat ze ermee laten zien dat ze niet zelfstandig kunnen lopen, zijn mijn patiënten na eenweekje oefenen, soms met de fysiotherapeut, weer in beweging en blij met denieuw verworven zelfstandigheden. Waar ik vroeger patiënten zwaar moestondersteunen, loop ik er nu naast en spaar mijn rug en gewrichten.

Maar er wordt slordig omgegaan met rollators en andere hulpmiddelen. Vaak staan ze als ze niet gebruiktworden in kelders, schuren of op zolders. Ondienstbaar. Dat gebeurt niet alleenmet rollators maar met veel materiaal dat ooit gedeeltelijk of geheel vergoedwerd door zorgverzekeraars.

Het is natuurlijk maar devraag of we, als we superzuinig omgaan met de via zorgverzekeringen verstrektezaken, minder premie gaan betalen. Zéér de vraag, wel het proberen waard. Voor bijnaalles geldt: wat nog goed is wordt gerecycled en wat kapot is, gebruikt voorvervanging van onderdelen. Ik neem rollators nog maar eens als voorbeeld, datheb ik al eens gedaan maar je kunt nooit weten of iemand het deze keer oppikt.

Het plan:

Rollators komen metstatiegeld, zo ook rolstoelen, scootmobieltjes, trap-, bad- en plafondliften.Indien niet meer in gebruik, kunnen ze ingeleverd worden bij de leverancier.Deze geeft er geld voor terug afhankelijk van de staat waarin het materiaalzich bevindt. Dat kan dan weer gebruikt worden als eigenbijdrage voor eeneventuele nieuwe. Semi-inruilsysteem dus.

Bij overlijden van de gebruikerkan men het geld gebruiken als bijdrage bij de begrafeniskosten of om eenerfenisruzie over te organiseren; hoe dan ook, het maakt dat het materiaal snelterug gaat.

Leveranciers gaan natuurlijk protesteren,die verdienen goud geld aan de materialen en zien hun inkomsten terug lopen.Samen met de zorgverzekeraars kunnen zij de werkplaatsen uitbreiden, alwaar hetgebruikte materiaal gereviseerd wordt door zowel werkeloze gebruikers van dematerialen (een werkbank op rolstoelhoogte behoort tot de mogelijkheden) enwerkelozen met wat technisch inzicht.

Zo komen ook de socialewerkplaatsen weer in beeld. Ook daar ligt een taak voor zorgverzekeraars:arbeidstherapie, een klein inkomen zelf vergaren voor de enorme eigen bijdrage,stageplaatsen voor uitkeringsgerechtigden en techniekstudenten. Over de verkoopvan de gerecyclede materialen hoeft geen BTW betaalt te worden, dat is immersal eens gebeurd. Op deze manier heeft men de keuze tussen het dure laatstemodelletje of een mooie goed gereviseerde tweedehands. Bijbetalen voor luxe.

Ik ben nog niet zolanggeleden even binnen gelopen bij zo'n leverancier. Een enorm en ultramoderngebouw, entrees waar je met 5 rolstoelen naast elkaar naar binnen kunt, receptieaan de andere kant van de hal, die tevens als congrescentrum gebruikt zoukunnen worden. En 400 meter verderop nog eens een 'winkel' in ook al zo'ngebouw, zij het iets kleiner. Dat doe je niet als je maar net kunt rondkomen,als bedrijf.

We hebben vreselijk veelzorgmateriaal in omloop, aangepast of standaard, sta-op-stoelen van wit leer,scootmobieltjes van 1200 tot 7000 euro's, rolstoelen in alle uitvoeringen, 12soorten rollators en seniorenbedden waar letterlijk alles aan beweegt als u destekker maar in het stopcontact steekt. Veel van deze hulpmiddelen verslijtenover het algemeen niet. Men kan afspreken dat ze gratis opgehaald worden doorde werkplaats; ik weet uit ervaring dat veel nabestaanden niet weten wat zemoeten doen met het zelfaangeschafte materiaal. Geleend materiaal gaat terug naarde uitlener. Maar ook die moeten opnieuw aanschaffen. Veel materiaal wordt nual geleased door instellingen en uitleners, een duur grapje.

Zou het nieteenvoudiger zijn als gewoon iedereen die dat wil zijn zorgmaterialen van dewerkplaats kon kopen? Eventueel aangepast aan de wensen van de cliënt? En ook weer terugbrengen of omruilen?

Er valt veel te bezuinigen opdie zaken, in plaats van stapelen in depots zouden zorgverzekeraars en leveranciersen zelfs instellingen de handen ineen kunnen slaan. Minder kosten vooral voorde verzekerden; banen en stageplaatsen, minder uitkeringen, betere service. Envoor iedereen toegankelijk. Zonder uitzondering.

Nu ga ik zoeken naar decijfers over ongebruikte medicijnen, ook zoiets. Er zijn wel plannen, maar netzoals bij de hulpmiddelen is de bewustwording er niet, bij bijna niemand!

©Gavi Mensch

Nederland BV, 4-1-2012

.

2012 in een prachtige wereld

2012-01-03T16:06:00.000+01:00

Vanmorgen las ik: 'Het mag weer: lekker zwelgenin de eindtijd'

En een verhandeling over wanneer de wereld nu wel en nietvergaat, allerhande interpretaties en zinnen als: 'Wat gist gaat schuimen.'
Kortom: Aan alles komt een einde.

Laten we reëel blijven, het heeft miljoenen jarengekost om die aardkost zodanig af te koelen dat het mogelijk was om er op televen, daarna zijn er 'dingen' gaan groeien, ook dat duurde miljoenen jaren.Toen levende wezens en als laatste de mensen, die eigenlijk beesten haddenmoeten heten. Terwijl insecten zich aanpassen aan de leefomstandigheden, hebbenmensen niets anders gedaan dan de aardkloot aanpassen aan het eigen gemak encomfort om hem op deze manier terug te rollen in het heelal, als een muisgrijzesteenklomp. Dat gaat nog evenzo vele miljoenen jaren duren. Voordat de aardeals vervuilde, uitgeboorde en aftandse homp verkruimelt en weer verdwijnttussen het andere stof, lijkt zij de enige plaats te zijn waar wij met elkaarkunnen vertoeven.

Dus is dat van voor of na Christus, met onze kalender (zoalswij die hanteren) al net zo kinderlijk symbolisch als de kalender van de Maya's. Sprookjes!

Mijn tijd zal het wel uitduren en nog miljoenen jarendaarna, dat lijkt het meest waarschijnlijke. Wel kunnen we de leefbaarheid vande aarde om zeep helpen, mensen en dieren komen nu al aardig in het nauw.

Ik vis nog een zinnetje uit het artikel: 'Mensen voelen zichniet thuis in de wereld'.

Dat geldt hoogst waarschijnlijk niet voor iedereen, maar welvoor mij. Ik voel me allang niet meer echt thuis, nergens. Ik heb slechts éénleven en wil daar het beste van maken. Maar overal zijn belemmeringenveroorzaakt door andere mensen. Enorme obstakels moet ik omzeilen om mijn wegte kunnen vinden. Om me thuis te kunnen voelen. En mijn lat ligt echt op ooghoogte.

De door mij ondervonden narigheid wordt veroorzaakt door eengrote groep gewetenlozen, mensen zonder het intellectuele vermogen desonderscheids. Arrogante sufferds die het eigenbelang dienen, nooit kijken naaranderen, behalve als zij meer 'hebben'. Meer status, meer geld, meer huizen en voornamelijkmeer macht om het onderscheid te kunnen vergroten. Moordenaars enlandveroveraars, meppers en misbruikers, dieven en misleiders.

Zijn we zo van intelligente dieren afgezakt tot beesten?
De mensheid slacht of wordt afgeslacht?
Het is eten of gegeten worden?

Alles is volkomen uit balans; onrechtvaardigheid, angst enrijkdom regeren de wereld. Macht is het statiegeld. En daar moet alles voorwijken. Criminele organisaties, met de witte boord zichtbaar in het maatpak,zijn aan de macht, sturen regeringen en wringen de bevolking uit. Overal.Criminelen zijn gewetenloos, anders zouden het geen bewuste overtreders zijn.

Ik voel mij niet thuis in deze wereld. Ik kan er ook weinigaan veranderen.

Ik doe dus mee aan de wensdroom voor een nieuwe era, waarinde kwaadwilligen, de egoïsten en de uitpersers onderaan de ladder komen testaan, daar kunnen ze opnieuw beginnen, krijgen ze nog een kans. Pas als ze opde bovenste tree staan, na een leven lang leren omgaan en rekening houden metanderen, mogen ze alleen de benodigde vruchten plukken; zodra ze iemand van deladder afduwen om sneller boven te komen, worden ze terugverwezen naar deeerste tree.

Ik geloof nog in een mooie wereld, het natuurlijke deelén een goed leven met menschen* die om elkaar geven. Mijn menschen zijn goedemenschen. Ze doen hun best en komen vooruit, op welke manier dan ook. Ze helpenanderen, voeden hun kinderen op met het idee dat deze de wereld vooruit moetenhelpen, de volgende generaties van goede menschen. Een goed leven heb je als jeanderen vooruit kunt helpen, ook al schuif je zelf al achter een rollator.

Ik heb een redelijk goed leven, denk ik. De keuze om te doenwat ik kan, mag of wil of alle drie. De gevolgen van wat ik met mijn leven doe en gedaan heb, schuif ik in niet inandermans schoenen. Maar toch, ik voel me niet thuis in deze wereld vol mensendie denken dat ze mijn leven mogen gebruiken, vaak zonder vragen, om er zelfbeter van te worden en verder niemand.

Ik moet een nieuwe plek zoeken om mijn persoonlijke opdrachtte kunnen afmaken. Terug naar mijn wortels, naar mijzelf, werken met mijntalent, tijd besteden aan anderen, ageren tegen de onmensen! Ik heb nog zo veelte doen........

De wereld vergaat niet, de moraal van het leven is veranderden vergaat langzaam; ik weiger om me daaraan aan te passen. Het gaat niet omvergaren maar om beleven. Om enigszins tevreden te kunnen zijn, met anderen, met mijzelf.

Klinkt dit alles moralistisch en truttig? Dat kan me eerlijkgezegd weinig schelen.
Want niemand is verplicht om dit te lezen of om mijn meningte delen.
Dat is vrijheid, zo zou het voor iedereen moeten zijn.

Ik wensch iedereen een goed 2012!
In eenprachtige wereld vol echte menschen!

*Mensch: een mens in al zijn perfectie en onvolkomenheden

@Gavi Mensch

Aarde, 3-1-2012

.

Een slim 2012

2012-01-01T13:31:00.001+01:00

Een slim 2012 gewenst, we moeten veel slimmer zijn dan het Kabinet. En ook slimmer dan sommige journalisten die vreemde onmogelijke dingen blijven schrijven, als toevoeging aan de weer niet briljante, eigenlijke een beetje erg domme nieuwjaarswens van Mark Rutte.

Enkele items uitgelicht:

De nieuwjaarswens van Mark Rutte aan de lezers van de Volkskrant: 'Een goed, gezond jaar.'

[Tja, want als je niet 100%gezond bent kun je het wel schudden. Jaren hard werken, vaak ploeteren met alle slijtage mankementen van dien heeft veel mensen in de hoek gezet als stoute dure burgers].

'Laten we ons realiseren dat het in het leven niet draait om banen, posities en ego's maar om familie, vrienden, persoonlijke groei en gezondheid.'

[Laten ze dat doen, of vooral de politici, de graaiers, de ellebogenwerkers, Lijkt me een goed voornemen. 2012 het jaar van de wijd verbreide empathie. Dit jaar gaat men zich in Den Haag verdiepen in 'persoonlijke groei' van de burgers.]

'Voor wat betreft het land: er komt een moeilijk jaar aan, met veel tegenwind. De economie krijgt klappen en dat gaan we merken. Ik begrijp de zorgen van de mensen. Maar laten we ons wel realiseren dat we in een van de sterkste economieën wonen. In een van de leukste landen ter wereld! We hebben het goed. En als we koers houden, hard blijven werken, komen we hier sterker uit.'

[Hier spreekt Mark toch voor zijn vriendenkring, denk ik, voedselbanken is niet synoniem aan we hebben het goed. en wat betreft leuk...Nederland is al een tijdje niet leuk meer!...]

In het Torentje aan de Hofvijver blikt Mark Rutte terug op zijn eerste jaar als de eerste man van het land. Erg veranderd is het niet, zijn leven, zegt hij. Koken voor zichzelf doet hij nauwelijks, maar dat was al zo. Eten is 'eigenlijk altijd buitenshuis' en liefst 'gewoon Indisch in Den Haag'. En elk weekeinde probeert hij met zijn moeder te eten. Een vrouw is er nog steeds niet in zijn leven.

[Wie is de domme schrijver dezes? Wie oh wie? Antwoord: Raoul du Pré, Philippe Remarque, Weten die echt niet dat Rutte geen vrouwenman is, echt niet? Of denken ze dat het te genezen valt? Foei Volkskrantredactie!]

Zijn immer zonnige humeur begint nog niet te lijden onder het moordende werkritme. 'Dat hoort erbij. Ik ga daar niet over lopen zeuren.' Hij ontspant 's avonds braaf met boeken en muziek.

[Mag ik Mark Rutte nogmaals uitnodigen om, incognito en in uniform, aan een volle route thuiszorg mee te doen, afklokken op de minuut, dubbele dienst 11 uurtjes totaal. Dat is moordend werkritme. Die valse McDonald's smile is er dan echt wel vanaf om 23.00 uur.]

Nog niet zo heel lang geleden was u een behoorlijk linkse jongen die vond dat ook de minima zich aangetrokken zouden moeten voelen door de VVD...

[Een behoorlijk linkse jongen? Minima bij de VVD?]

'Dat vind ik nog steeds. Iemand met een bijstandsuitkering zou VVD of CDA moeten stemmen. Want tegen de mensen die echt in de ellende zitten zegt het kabinet: u krijgt een uitkering. Daar wordt voor gezorgd. En tegen de rest zeggen we: u gaat aan het werk omdat dat beter is voor u. Dat is een diepe overtuiging.'----'Maar op heel veel andere punten ben ik links. Ik sta voor alles dat mede dankzij de VVD is bereikt in de abortuswetgeving, de euthanasie, het homohuwelijk, de gelijke behandeling. Dat zijn allemaal linkse, liberale onderwerpen. Daar ben ik ontzettend trots op.'

[Het zijn een beetje oubollige linkse onderwerpen waar links 50 jaar geleden al over uitgepraat was. Gelijke behandeling is zelfs al van ver voor de oorlog]

'1: we willen een kleine overheid die niet als een geluksmachine over de mensen heen rolt, maar die bescheiden is en zegt: wát we doen om te zorgen dat de mensen zelf iets van hun leven kunnen maken, doen we dan ook echt op topniveau. onderwijs, gezondheidszorg, sociale zekerheid, de wegen.
2: we zetten de banenmachine aan.
3: we zorgen voor meer veiligheid. Zodat die mevrouw van 75 's avonds gewoon haar hondje kan uitlaten, ook in Amsterdam, ook in de Haagse Schilderswijk. Dat zijn allemaal punten die in de kern van de VVD zitten.'

[Precies, de kern van de VVD en van niemand anders, een beetje Pinokkiaal Wiegelig gebeuren. ]

De eurocrisis bedreigt inmiddels de schatkist. Van Geert Wilders mag het niet, maar steeds luider klinkt het koor van politici en economen die vinden dat u het nu niet mag laten bij een paar kale bezuinigingen. Echte hervormingen zijn nodig. Het IMF, de OESO, De Nederlandsche Bank en vele anderen dringen aan op het aanpakken van de hypotheekrenteaftrek. Nederlanders hebben veel te veel schulden opgebouwd. Is het niet gewoon onbehoorlijk bestuur om al die waarschuwingen te blijven negeren?

'Nee. De aftrek is een heel goed instrument. Eén: het corrigeert de veel te hoge belastingen in Nederland.'

[Nou meneer, ik heb altijd begrepen dat wie veel verdient veel betaalt en andersom, wie niet veel verdient kan allang geen huis meer kopen, naar het opblazen van de huizenmarkt door banken en speculerende makelaars. De HRA gaat dus de schatkist redden begrijp ik? Een dom argument.]

'Twee: het stimuleert de bezitsvorming.'

[En wat gaan we doen met al dat bezit, uit elkaar gerukte families door erfenissen? Lekker opscheppen? Of al dat bezit opeten om uiteindelijk te belanden in een slecht geoutilleerd verpleeghuis?]

'En over die vermeende schulden: ja, wacht eens even, het gaat niet om vakanties. Onder die schulden liggen stenen, grond - een huis dat gewoon waarde heeft... Bovendien staan tegenover die schulden onze pensioenpotten met 700 miljard. Er is geen land ter wereld met zoveel spaargeld.'

[Het zijn de enorme pensioenen die de spaarpot zo groot maken, die enorme pensioenen van graaiers en die kleine pensioentjes van heel veel hardwerkende Nederlanders, die nooit genoeg verdienden voor meer spaargeld dan alleen dat.]

Persoonlijk hoop ik dat u snel verdwijnt Meneer Rutte, u en uw vriendje Geert Wilders en de leden van uw Kabinetje. Eén jaar was meer dan genoeg!

©Gavi Mensch

Nederland BV, 1-1-2012

Bron interview: http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2824/politiek/article/detail/3100499/2011/12/31/Mark-Rutte-Op-heel-veel-punten-ben-ik-links.dhtml

.

Nieuwjaarswens voor Twitterland

2011-12-30T19:35:00.003+01:00

Een andere manier om jullie te bedanken voor jullie geduld en goede raad, voor het er altijd zijn, voor jullie liefdevolle woorden. Voor de kritiek en de correcties. Voor het vaak zo mooie taalgebruik. Voor dit Sociale Medium

Het Nieuwe 2012 wordt trending zoals dat in het jargon heet. Een spetterend jaar, veel positieve input, veel veranderingen om van te groeien en de wetenschap dat vriendschap (ook op twitter) veel langer duurt dan ongenoegen.

Het is onmogelijk om voor allen een aparte mention te maken, ik heb jullie allemaal dus voor één keer handmatig uitgetypt, teruggedacht aan jullie tweets en retweets van het afgelopen jaar. Een gezond, gelukkig en vredelievend 2012!

@JaimeDmay @Chawwa6742 @InekeWolf @Eveline_Andreas @Sterretjegaby @Mommy_Warbucks @maydana @Bronneke @binnenkantpaal @Rosejosie @ellenvanree @Littleshaman @fabjerennt @Claudien70 @ludieke @davidus1963 @TonBoom @Tibaert @jazzyjournalist @CoosvanR @toonjoosen @SuuSch @museumboerhaave @jebetede @Wckd_rose @Koningin_NL @defrysk @Vlinder32 @noej @hondmet1oog @WalterWildhagen @DeHelpDeskert @deherejanus @EmmieLewin @treincolumn @malouvh @ledi_huismuts @ClaudiaMulder @ @edstep @BobvanVeen @tdaonp @RDijkhuis @Lauvrou @Yetvpk @rmvanderzweerde @i_mama @leandertijdhof @laatgoochelaar @SBartner @alberdine @JosNoordhuizen @_hoek @IngriddeBruijn @tradukka @TFWC63 @WimSpijkers @PieterDeKimpe @Knillie @Zwijgerspreekt @PeterAnshof @HenkenIngrid_NL @zaagvis @koffiemits @KrewinkelKrijst @Gismis @Dagtaak@petepel @Irene5vinkel @Martinfredriks @Prikkeling @politiq @jolandatweet @sjulamit @careldem @MvGMarleen @gerhardtmusic @A-mieke @BieperT @abdelrachidk85 @bovermeulen @eisema @Heldinne @Ester_Voet @LoorSchrijft @WimEngels @bimmie @hansspekman @marritanne @vandijkgerwen @gnarling @Totop het Bot @meppelonie19 @aiensmink @LaLeentje @SiriusApril @@wltrrr @Lennetjetwit @Metinfotografie @JeroenBard @ErikBrouwer64 @therabren @harveyvstraten @eMdePee @Pieka007 @debatop2 @sandstraal @Jolkolaatje @dy9ee8 @serendipiteid @joepjong @copykoppie @SamDomma @GRJans @M_Troostwijk @mennospiro @DunyaHenya @Eric_Engerd @eelcobilbao @BreinVanMartijn @mandyvdbosch @ManuelaBijl @d4nMan @NLTaal @Thierelierelier @MorrighansEye @muur @GeertjeVisser @Zotpipo@olaftompot @martinjmelinga @gruttepyr @RonaldBuitelaar @judithbarreveld @DuMosch @Stevenbouquet @janeikelboom @Sabine_Kars @Zorggids @PeterTwittet @hansberrevoets @AlfHeuf @orgeorphelin @HansHagens @Mar10es @kamasys @Apothekers @Lousjekoesje @Hilfje @dijkshoorn@onzetaal @taalmissers @bartfeikens @Myrkan @HelgaDulfer @tanjanabben @GoritSmit @pmbutzelaar @Sharpbentwtit @RooieSok @Kimindepen @Ilsebighelaar @ModernArtTweets @estherouwehand @Touaertweets @VrouwkevanS @Hema @cinsalsa @De Balie @Borderliner @Waldekker @GerritsenThea @advanliempt @poeetweet @waddntas @Rob_Keijzers @MaaiS @Campertjuh @dutchhonesty @PvdA @grondsma @EdgeOfEurope @JohnKnappers @MajaMischke @Von_neke @HenrietteH1 @Merelzwart @Afshin Ellian1 @gristiaan1992 @TypischTon @Boveld @spechtje @JelteVanDerKooi @jos_tb @marcoflorijn @ditisolga @MediaNetwerk @Littlemarch @gesonveenstra @JelleHoutsma @Alicewereldje @koddelijntje @zusvanmarie @lindavoortman @ruudkeulers @HanDun @Annettedolle @odettepost @Mallebal @TobeKrijger @tverlind @Benavra @interalphanske @Sophiedelietje @johnschop @Overpeinzingen1 @nursing_nl @Rik_Klaver @JackTsang42 @BenEijsink @rcaptijn @BartJanSpruyt @GuusKuijer @twentwel @hanslaroes @INGRID58NL @Hollandsezaken @Weerzinwekkend @piquant @FredHandl @Hanhuls @Briniemeijer @AbArkeraats @BramMuller @HagarBarreveld @filmhuisbussum @AleidUhl @heerlijkeaal @txtbreed @Hikikobo @opiniestukken @kuitenbrouwer @horisluyendijk @EllieKemperNL @LaraSchipper@woollygrass @DanielleHermans @Fonnetje @ut_esculaapje @iMarjon @ NicolevanVeen @Stadsmensje @BasErmes @_SilentSpring @bencrul @vrolijkekunst @Poezenbeest @suzi-1960 @tenbrey @Deereszet @Marge1957 @deWittJohan @WeFrAn @PPPsychiatrie @LinArt @Pietstra @bakkebaard @MrsWossenaer @Meijeske @LiQueAngel @tante_Tootje @AnittaLie @Hondaluza @LRiupassa @Jaap_deJong @tonbroek @landschip @klapster @Neneh @obk @NurksMagazine @vonTips @toonvandriel @cescolevens @lakooi @hippekut @EvertOostdam @BaronDragonder @BiekB @lucidedromen @BrasLesLouriers @anneeke @liberalDiederik @ronaldgiphart @eamel @Klauwkikker @L1ntje @deSnor @Jochemlub @Kebin_de_foetus@GK020 @kuoon_nl @twiseguy @Katja_Gebbink @govertschilling @Tallister10 @battsboem @elisesback @Paspimefonic @Overgangster @paulderoos @_trees @thedokeizer @woxxom @Lauravos @phred_d @nicoleveijck @NineKooiman @monasso @ilsetijhuis @MiekHovens @paululenbelt @madebyrebel @Zunne @GewoonLucas @marinalog @juulfairy @siniannienhuis @Bertvanslooten @wol @Buitendijks @G_Leeuwerke @TeiToren @MrsvanP @wil67b @wereldreiziger6 @sakkerloot @DokterBertho @JNiesthoven @spems @gastschrvr @DordrechtNL @JobCohen @VrijeSchrijvers @RobDoeve @Borgeous @Marco_Hart @emijnsbergen @Verrats @pvdp @St0utm0edig @welingelicht @ivoelshof @wvttk @MeaCulpaUnited @Cwerkplaats @MerelMilou @EllenDainDex @jamirohertje @esther_305 @mennovdbos @B_renda @bigrooster @Krapuul @Jannapiet @KeesDullemond @HilkeTol @jjvpeperstraten @binnenstebinnen @breggisback @jisroel @olliezahra @salpetrazuur @de_apotheker @oetsie @DordtNu @Marlies1965 @_R0b @KWNRD @zjonsmaal @peterscartoons @wickedmind @Vorkbaard @JoJoWuman @Procentje20 @pauljansen @ninaruijfrok @MedewSionsberg @GLITTERJURK @55_plusser @PaulSebes @Loesol @Zetteke @MevrouwAEXINDEX @HarryPlatte @mjvdmeer @hugovdwedden @TikkieGroener @hetklopt @@eakchich @madbello @AstridWB@ditisConny @berendquest @120woorden @karindgeest @Hassnae @prinsusje @theDilletant @Godpipo @Djoekee @Emiel_053 @His_Yogurt @tijdvoornu @SonjaSuper @Marijeeleveld @iriswildeboer @webO_o @gew00nanders @emileNu @SaidVanenburg @TEYLERS @paulalatifa @DT_ploeter @Mirtje @victorward @ @RodgerMettenday @Magilsen @ItsMeBobpa @DianaKroeze @JeroenMirck @dutchanddonts @leeuwleeuw @koffiebean @jwboissevain @wouterzorg @RenskeLeijten @Honingpot @columnisten @Gelukspiek @mens32 @roosannarn @bevrorenkind @DennisEijs @ZorgHR @RudiVP @Pieterhilhorst @Mark_Zorgvisie @VenVV @FrancisBolle @Skipr @koosdirkse @Trimbos @Petermiddendorp @marnixamsterdam @janvt @wetenschap @Joop_nl @2525 @hansaarsman @RBaruch @JDSnel @ HarryVeenendaal @Donadulcinea @VanLangenhof @PepeLijsten @Eva_Dil @Peterwierenga @ArtsVG @HRMnieuws @dubbelzinnig @Haagse @dichters @TomHarmsen @idordt @kajleers @Zorgbelang @Zeemeermin33 @KustawBessems @chgroenusa @robzout @wimdebie @PartijPolitiek @efsq@Jan_Eerbeek @karin_beentjes @NicoleBus @LeaBouwmeester @FrisoRaemaekers @Hadeke @ChatHippo @rosagroen @curiousboek @basjongenelen @Edelhart @maartenprinsen @Bart_Dirks @PdeJong @vrouwenpassie @IvanWolffers @Vitacosmos @shakingtree @evavandam @citizenlv @Auti_girl @arts118 @emeel @RodeTomaat @Judithvankol @Kanteldenker @iAgeeth @ConnieFranssen @Jusd1 @Nelmaf @teunemans @Harold_Kakaske @pkretzschmar @SylvieZuidam @dichterbijmij @BerryAarts @SuzannavdHunnen @BerniceReenders @Milanda_Koopman @PerSaldo95 @hanneke_dejong @andreapalm @ShanaMenger @LordWanhope @PolitikeTweet @PeggyvdP @WakingSenses @Handimarri @OudZeikwijf @Klaafstra @Hak-kah @desicivecrew @weakylegs @nienkeb @egbert55 @oogwerkdotnl @Suzandupo @AndieArbeit @jeroenhorlings @JeroenZonneveld @DeRustige @EdNissink @thapriest @StevenPont @eefmeijerink @Carola_Derks @TOKNICHT @Farah_Karimi @MTSgranny @Psychopeet @BertSeinstra @stegehuis @Fluiter1DR @JudithvBokhoven @Rita_Dorst @politiek24 @Sakia_v_E_D @denhaag_vandaag @ouvreuse @Zorgt @PatrickWMJansen @LostPainters @vandepotgerukt @UitgCossee @Twettrrt @Stuimig @PianoTweets @Nogal_Irritant @flowgomel @MarieJoseGMH @albertplomp @Emil_venray @Gerbenoebele @lydiascheringa @JanBontje @molovich @volkskrant @hetdordts

En bless enzo!

©Gavi Mensch
Nederland BV, 30-12-2011

*En voor wie er niet tussenstaat en denkt daar wel thuis te horen, voor wie fout geschreven is, zichzelf mist of zichzelf zich hier niet in kan vinden, stuur me gewoon een tweet: @GaviMensch.

.

Vuurwerk is geen werk

2011-12-29T22:17:00.001+01:00

Oudjes die in elkaar gekrompen angstig wachten op de volgende bom en het geweervuur, kleine kinderen die geschrokken wakker worden van de knallen.

De dieren die een veilig heenkomen proberen te zoeken: honden en katten, paarden en vogels.

Tijden veranderen, met de kennis van nu zou eigenlijk niemand meer vuurwerk moeten willen afsteken.

Hinderlijk gedrag van opgeschoten spul met rotjes en vuurwerkbommen, bizarre vernielingen. Overuren van politie.

Zieken die door kruitdampen slechter kunnen ademen.

Afgeblazen vingers en handen,

verblinde of kapot geknalde ogen

Overuren van artsen en verpleegkundigen op SEH posten.

Branden. Rieten daken, niet berekend op rokende resten. Overuren van brandweerlieden.
Gevaarlijke vuurwerkbunkers in de binnensteden. Veel, erg veel illegaal vuurwerk, dat ergens in een schuurtje opgeslagen wordt.

Milieuschade door dampen en resten. Overuren voor schoonmaakploegen. Ongelukken door niet afgegaan vuurwerk.

Vuurwerkrampen. Met 23 doden (waaronder 4 brandweermannen) 950 gewonden, 200 vernielde woningen.

*****

Wekenlang kostbaar zinloos geknal en dat is logisch, in tijden van crisis? Elk jaar zijn het weer verbazingwekkende bedragen die de lucht in gaan, zo'n kleine 65 miljoen.
Dom volksvermaak; zogenaamd de kwade geesten verjagend, kwade geesten die desondanks blijven. Vuurwerk verbieden, van mij mag het!

Vuurwerk is werk van de dommen.

In compactere vorm ook te lezen op: http://120w.nl/

***** Cartoon van KrewinkelKrijst eerder gepubliceerd op http://krewinkelkrijst.blogspot.com/2011/12/gelukkig-nieuwjaar.html

©Gavi Mensch

Nederland BV, 29-12-2011

.

Koninginnedag naar 25 december?

2011-12-25T16:05:00.001+01:00

Een vermoeiende pas vanwege een door artrose geplaagde voet, maakt dat ik af en toe bij moet tanken. Dus na het verjaardagsontbijt, ik heb een kerstkind gebaard ooit, 25 jaar geleden, ben ik terug gegaan naar huis en heb mijn schoenen met corrigerende zooltjes, uitgedaan en verre van mij geworpen. Op zo'n manier waarop mijn zoon dat zou doen. Televisie aan en kaarsjes. Daarna een gezellige kuil gegraven tussen de kussens op de bank.

O schrik, mevrouw van Oranje die haar kersttoespraak gaat houden. Waar is de afstandsbediening? Terwijl ik speurend rondkijk, hoor ik mijn niet zo geliefde tante Bea verschrikkelijk van leer trekken. Ik blijf geïntrigeerd zitten en vol verbazing luisteren. Kijken hoeft niet want aan het beeld verandert niets, er beweegt geen haar en geen spiertje in haar gezicht. Alleen de mond beweegt. Het anders zo milde gezicht staat nu op onveilig. Prachtige uitdrukking, een Koningin waardig.

Ondanks mijn aversie tegen de adel en koningshuizen en meer van dat soort vaak te rijke en meestal te conservatieve machtsbolwerken, blijf ik vol verwondering luisteren:

- Er deugt geen moer meer van (ik vertaal even vrij), het is slecht geregeld, slecht verdeeld, vies en slordig; het gras is bruin en de koeien ziek. De armen liggen op een hoop en de zieken liggen er opgestapeld naast. Hebt u het plaatje? Daarnaast staan enkele mannen met symbolische welvaartsbuiken en streepjespak en halen de zakken leeg van de mensen op de stapels. De overblijfselen worden gewoon in zee gedumpt. Het geld geldt en dat is niet de bedoeling- aldus mevrouw van Oranje.

Hoop is wat 'we', moeten houden (waarbij ik het woordje 'we' hoor als 'je', maar dat kan aan mij liggen) en vertalen in onze (jullie) bijdragen voor een beter welbevinden.

Al met al een prima kersttoespraak, denk ik dan. In de hoop dat ze meerdere overtollige miljoenen gaat storten in al die fondsen die de naam dragen van de familie van Oranje. Voor onderzoek naar weinig en veel voorkomende ziektes, voor opleidingen, voor speciale kinderen de scholing op hun niveau, voor de terugkeer van de sociale werkplaatsen. Voor opvang en educatie van kansarmen, voor beter asielbeleid en betere ontwikkelingshulp. Voor de gehandicapten en de chronisch zieken. Voor de bejaarden zonder rollator.

Me bedenken dat een vreselijk rijke dame me deze toespraak geeft, doet enigszins af aan de impact, maar op geen enkel moment aan de inhoud.

Maar die zwaar geblondeerde overjarige jongen die denkt dat hij iets bijdraagt aan ons welbevinden, heeft helemaal ongelijk. Het is weer zijn blinde haat die maakt dat hij noch kan luisteren noch kan zien. Hij is degene de kleur van ons gras bruint.

En Geertje Wilders, neem maar van mij aan, dat na deze toespraak de keuze tussen jullie twee voor vele van je blinde volgers ( waaronder ik ook je politieke vrinden maar even schaar voor het gemak), ook voor niet zo koningsgezinden, uitermate eenvoudig wordt.

Binnenkort rijst de vraag: "Geertje Wilders? Wie was dat ook al weer?"

@Gavi Mensch

Nederland BV, 25-12-2011

Gekortwiekt

2011-12-17T23:14:00.005+01:00

gekortwiekte vogels vliegen niet

struikelend rennen zij door

ongemaaid gras, met bloemen

waarvan ze de kelk niet zien

een levenlang struikelen en

voortgaan, achterom kijkend

terwijl niemand je volgt

en niemand vervolgd wordt

aan de stralend blauwe hemel

staat de zon die onzichtbaar

blijft schijnen voor mensen

met een goddelijk mes

kort gewiekt,struikelend

vrijheid heeft vleugels

leugens verjaren niet

en jaren zijn vervlogen

Gavi Mensch
Maastricht, 17-12-2011

.

Negroïde schoonmakers?

2011-12-17T12:00:00.000+01:00

.

Ooit was er een beleid dat bepaalde hoeveel tandartsen zich vrij mochten vestigen in een gebied, hoeveel huisartsen er mochten zijn en hoeveel apotheken.
Je kon maar niet zomaar tandheelkunde gaan studeren en een praktijk opzetten. Bovendien was het opzetten van een dergelijke praktijk duur. Een beetje tandartsstoel kost al gauw 20000 euries en dat is dan alleen de stoel. Nu is er een gebrek aan tandartsen in Nederland en moeten mensen voor een betaalbare gebitsbehandeling uitwijken naar het buitenland; in Duitsland en België zijn de tandartsen een stuk goedkoper en zeker zo goed. Waarbij dan de vraag rijst waarom zij hun tandartsstoelen niet verrekenen in de prijs van het vullen van een gaatje.

De vrije vestiging van schoonmakers is anders geregeld. Sommige mensen betrekken hun huishoudelijke hulp van de gemeente; als zijn niet genoeg inkomen hebben betalen ze daar weinig voor. Ze moeten wel zelf niets of weinig meer kunnen. De aanleveraars van die huishoudelijke hulpen, met name thuiszorginstellingen, hebben hier en daar in den lande voor de nodige opschudding gezorgd, zij wilden dat de huishoudelijke hulpen voor minder dan het afgesproken salaris gingen werken. Anders zouden zij ontslagen worden. Daarbij werd vooral gelet op het kunnen betalen van de salarissen van de overhead in die instellingen. De werkneemsters en -nemers protesteerden, werden ontslagen en weer in dienst genomen tegen een lager uurloon.

Mijn broek zakt daar van af.

Ondertussen zaten veel gezinnen, voornamelijk ouderen en hulpbehoevenden zonder huishoudelijke hulp. Deze konden ook niet de uurlonen betalen en zo vervuilden zij, de gemeente deed niets om dat te voorkomen. Mijn patiënten konden zelfs de uurloontjes van de illegale schoonmakers niet ophoesten.

Bij schoonmakers en huishoudelijke hulpen spreken we dan ook zelden van vrije vestiging.

Je kunt niet zomaar als huishoudelijke hulp gaan werken, de belastingdienst wil weten wat je verdient en daar willen ze hun deel van hebben voor de schatkist. En terecht. De belastingdienst kan het niet leuker maken.

Hoeveel belastingbetalende 'vrijgevestigde' huishoudelijke hulpen zouden er zijn?

Hoeveel dames en heren die hun huis legaal of illegaal laten schoonmaken omdat zij er zelf geen tijd voor of zin in hebben, betalen de bijbehorende sociale lasten? En hoeveel betalen hen een fatsoenlijk uurloon? Komt een huishoudelijke hulp in aanmerking voor WW?
Bemoeit het UWV zich met deze mensen?
Nee, niemand bemoeit zich ermee, bijna iedereen betaalt zijn hulp zwart; er zijn er niet zoveel meer die de drek van anderen willen opruimen.

Nu wil het geval dat we wel allemaal maandenlang betaald hebben voor een opsporingsdienst die bij bushaltes heeft staan loeren naar 'buitenlanders en negroïde' schoonmaakverdachten.

Wat moesten die vreemde mensen in Bussum, in de dure villawijk? Die konden daar immers nooit wonen. Woont er geen enkele gekleurde voetballer in Bussum of een gekleurde theatermaker? Of in Wassenaar?

De praktijken van inhuurders van illegale schoonmakers zijn niet besproken. De illegale schoonmakers wel, terwijl ze toch het huis keurig verzorgd achterlieten. Illegale schoonmakers en vooral die van de negroïde soort, worden het land uitgezet. Zo doen we dat, korte metten.

Het komt er op neer dat we zullen moeten verhuizen naar het land van herkomst van de illegale schoonmakers willen we het huis nog schoon kunnen houden.

In het hedendaagse Nederland lijkt dat geen slechte optie.

Gavi Mensch

Nederland BV,17-12-2011

.

Parlementaire enquête commissies

2011-12-08T13:49:00.003+01:00

Het is koud en zonnig, het soort winterweer dat men gezond noemt. De rek is er een beetje uit bij mij, ik hoef nog maar 5 jaar te werken en de laatste 3 jaren waren een uitputtingsslag. Gezond is dus een must voor mij. Ik zoek een terrasje met verwarming en van die plaids die sinds het 'gezond buiten roken' overal op de rieten terrasstoelen liggen.

Ik snuif de koude lucht op en moet hoesten van de prikkels op mijn door teer, nicotine en fijnstof aangedane slijmvliezen. Ik bestel een koffie bij een rillende serveerster; een rotbaan moet dat zijn in de winter. Binnen in een gloeiend heet café de bestelling klaarmaken om die dan te serveren op een steenkoud terras.

Maar dan had ze maar iets anders moeten gaan doen, schiet het door mijn hoofd.
Ik schrik van mijzelf. Een dergelijk gedachte kan wel dagelijkse kost zijn voor het Kabinet en de rechtse politici, ik kan me die vlakheid niet permitteren, vind ik.

Als de vrouw mijn koffie brengt vraag ik haar of ze het naar haar zin heeft in deze baan. Ze kijkt me verbaasd aan. "Het is werk," zegt ze "het brengt brood op de plank en het had slechter gekund." Ze perst een lachje uit haar keel en vervolgt: "Ik heb nooit leuke banen gehad. Ik ben na mijn middelbare school direct gaan werken omdat ik thuis wegwilde, jong getrouwd en jong gescheiden. Ik heb een paar jaar een uitkering gehad; toen mijn zoons klein waren heb ik wat cursussen gedaan en daarna heb ik gewerkt, maar het leek nooit genoeg. Ik heb geprobeerd in de zorg te gaan werken, maar ik moest de opleiding zelf betalen en dat redde ik financieel niet en ook niet met de zorg voor de kinderen, kinderopvang kost een maandsalaris."

Ik knik begrijpend. Ik weet hoe zwaar dat is. Ze grijnst en loopt weg.

Ik staar voor me uit terwijl ik nutteloos in de koffie roer. Zoveel mensen tekort in de zorg, zoveel mensen die werk doen dat ze niet leuk vinden. Zoveel mensen die zorgen voor een gezin, voor anderen, voor ouders. Wie was het ook al weer die vorig jaar besloot dat mensen die ouder zijn dan 30 hun zorgopleiding maar zelf moesten betalen?

Ik zit hier opgebrand te zijn, met de serveerster erbij had ik waarschijnlijk geen 44-urige werkweken gehad.

Minister Bijsterveldt had het bij het verkeerde eind. Maar dat verbaast me niets. Minister Schippers had geen inzicht, geen interesse in oudere zorgwerkers. Samen wilden ze 'zorgverlenersvee'. Mensen die hard werken en niets vragen.

Over die verschrikkelijke domme misstappen worden over enkele jaren vreselijk kostbare parlementaire enquêtes gehouden; maandenlange verhoren over hoe het toch kon dat de hele zorgbranche was ingestort. Ik wil in die commissie:

Vraag van de Commissie: "Mevrouw Bijsterveldt, u was toen Minister van OCW, had u geen overleg met uw collega Schippers van Volksgezondheid destijds, die maar geen mensen kon vinden die in de zorg wilden werken?

Kunt u verklaren waarom men niet gezorgd heeft voor een subsidieplan, studiefinanciering of een dergelijke ondersteuning voor mensen ouder dan 30 die graag wilden scholen of omscholen voor het werken in de zorgsector?"

Antwoord van Mw. Bijsterveldt: "Er waren gewoonweg geen mensen die in de zorg wilden werken."

Vraag van de Commissie: "Mevrouw Schippers, u was toen Minister van VWS, had u geen overleg met uw collega Bijsterveldt van Educatie destijds, die maar geen financiering kon vinden voor mensen ouder dan 30 die in de zorg wilden werken?

Kunt u verklaren waarom men niet gezorgd heeft voor die ondersteuning en het aldus aantrekken van mensen voor de zorgberoepen?"

Antwoord van Mw. Schippers: "Er waren gewoon geen mensen die opgeleid wilden worden voor de zorg."

Vraag van de commissie: "Staatssecretaris Veldhuijzen van Zanten heeft deze kwestie nooit meer aangekaart, kunt u aangeven waarom niet?"

Antwoord van Mw. Schippers: "Mw. Veldhuijzen heeft meerdere keren een motie van afkeuring en wantrouwen overleefd, de laatste keer heeft ze het bijltje er bij neergegooid, logisch toch? En dan gebeurt er niets meer. Voor een antwoord op deze vraag moet u dus bij de Tweede Kamer zijn."

De serveerster komt afrekenen. Ik vertel haar wat ik net heb zitten dromen en ze lacht. "Tja", zegt ze, "Ik zie wel eens stukjes van de enquête commissie op tv en denk dan dat ze het geld voor die commissies beter hadden kunnen besteden aan het creëren van banen. Maar ik denk ook dat het een mediaspektakel is om ons voor de gek te kunnen houden, die mensen zijn toch wel allemaal erg publiciteitsgeil. En negatieve publiciteit is ook publiciteit?

Bovendien blijven ze hun salaris doorbetaald krijgen terwijl ze vertellen dat het hun schuld niet was, nooit hun schuld, het was nou eenmaal zo".

Ik ben verbaasd en vraag waarom ze daar naar kijkt. Ze zegt dat ze toen ze jong was en net van de middelbare school af ook al eens een dergelijke parlementaire enquête commissie heeft gevolgd; toen ging het over opsporingsmethoden en de georganiseerde misdaad. Gangstergebeuren, aftredende ministers en er gebeurde verder niets.

"Dit land zit nog steeds vol met criminelen, op hoog niveau zelfs. U zit hier buiten te roken, binnen had ook weer gemogen. Want volgens mij tellen de accijnzen op tabak meer mee dan de gezondheid; die lobby van Minister Schippers bij de tabaksindustrie zal wel onderwerp worden van de volgende parlementaire enquête commissie. En bovendien vindt Mw Bijsterveldt dat ik beter bij de kinderen kan blijven. Begrijpt u het nog?

Kijk, ik lees hier natuurlijk wel de krant, ik ben te oud voor een zorgopleiding, maar niet gek."

Ik betaal en geef fooi, slimme zorgwerkers die dat nooit mochten worden verdienen wel iets extra's.
En dan steek ik er nog maar eentje op......

Gavi Mensch

Nederland BV, 8-12-2011

Ctrl+Klik op de dikgedrukte woorden voor de bijbehorende links

.

Geld en religie, over mannen en vrouwen.

2011-12-07T13:20:00.001+01:00

Naar aanleiding van de media (de sociale en de niet zo sociale) over vrouwen en religie heb ik dat onderwerp nog eens door gekauwd. En dat terwijl ik ondertussen een van de weinige vrouwelijke beleggers op televisie hoor praten. Wat zou beter zijn, denk ik dan, een wereld vol vrouwelijke beleggers of een wereld vol vrouwelijke 'kerk'leiders?

Een enorme lading vrouwelijke beleggers zou goed zijn voor de economie, een deel van de opbrengst sparen en een deel investeren in eigen bezit. Huis schilderen en een nieuwe keuken plaatsen is ook weer beleggen natuurlijk, het geld rolt en het bezit verliest zijn waarde niet.

Vrouwen maken weloverwogen keuzes en hebben geduld, volgens de belegster. Volgens een mannelijke tegenpool moet je wat meer risico's nemen. Daar zitten we nu mee. De genomen risico's in de hypotheek/levensverzekering affaire, waar het gedonder mee begon, was duidelijk mannenwerk. De hoeveelheid mannen die de mist in zijn gegaan met hun beleggingen is relatief groter dan de hoeveelheid vrouwen.

Het zijn dan ook de mannen die moord en brand schreeuwen over het einde der (financiële) dagen; van moneymakers zijn ze verworden tot doemprekers. Het is allemaal kleine jongentjes angst.

Bij de religieprekers is het anders.

Kerkleidsters zijn er niet of (onzichtbaar) weinig, hooguit van kleine groepjes gelovigen. De grote jongens zitten op de grote tronen en draaien de wereld op een andere manier in de soep.

Neem nu de paus bij voorbeeld. Wat doet zo'n man nou voor goeds voor de samenleving. Hij is ten eerste te oud om nog voldoende actiesnelheid te hebben.

Vandaar ook dat, na decennia het condoomgebruik te hebben verboden met miljoenen HIV geïnfecteerden als gevolg, hij (lees het Vaticaan) het gebruik nu in noodgevallen toestaat. Als kerk'vader' heeft hij slecht voor zijn kinderen gezorgd.

Een kerkmoeder zou jonger zijn geweest, zou haar leven in dienst gesteld hebben van het in goede staat bewaren van zoveel mogelijk gelovigen. Een minuscuul stukje rubber dat vrouwen beschermt (en mannen) maakt dus al een enorm verschil uit.

Zou een kerkmoeder het geld uitgegeven hebben aan een Zwitserse garde? Volgens mij zou ze extra adviseuses hebben aangetrokken die haar helpen om het geloof te behouden door duidelijk aan te geven waar dat nodig is.

Als een ramp bestempeld wordt als iets van god's hand, haken veel mensen af, wat voor god is dat! Als in plaats van die uitspraak, donorgeld van gelovigen ingezet wordt om de gevolgen van een dergelijke ramp te bestrijden, dan kunnen gelovigen daar weer op bouwen, denk ik.

Geeft het Vaticaan geld uit aan onderzoek naar kanker of malaria? Stuurt het Vaticaan elk jaar met kerst geld naar de allerarmsten? Tuurlijk niet, mensen moeten hun ellende dragen om in de hemel een beter plekje te kunnen verwerven. Wat een larie! In sommige orthodoxere richtingen zie ik wel de verering van Maria, de oermoeder voor de christenen. Maar behalve goed zijn voor je moeder is daar weinig uit voortgekomen.

In de Islam is het al niet veel beter, daar worden vrouwen zelfs weggestopt achter een textielbehangetje. Bij de orthodox joodse (pruiken op een kaalgeschoren vrouwenhoofd) en orthodox katholieke en christelijke bewegingen (sjaaltjes om en hoedjes op) is het onaantrekkelijk maken van vrouwen ook een hot item. Ze zijn immers onrein. En ze moeten daardoor en daarbij vooral onderdanig zijn.

Wat als Mohammed nu eens een vrouw geweest zou zijn? En wat als er vrouwelijke imams rondliepen? Dan zou de wereld er anders hebben uitgezien.

Moslims en christenen zouden elkaar niet continu afgeslacht hebben, kerkmoeders zijn ook hormoongebonden en hangen aan een lang leven voor hun kroost.

Zouden er dan geen verschillen tussen de islam en het christendom zijn geweest?
Vast wel, maar met tolerantie.
Mijn buurvrouw is katholiek en ik niet, so what! Leg ik daarom een bom bij haar voordeur? Nee toch! Mijn collega is een vrouw uit een orthodox joods gezin, zij is dat allang niet meer, anders had ze nooit mogen studeren en werken, is zij daarom minder collega? Mijn streng christelijke vriendin staat al heel haar leven achter het aanrecht, na acht kinderen te hebben gebaard. Ik accepteer dat, niet klakkeloos natuurlijk, we praten erover. De dochters zijn allemaal gevlucht, hebben gestudeerd en werken en hangen een andere tak van de christelijke leer aan.

Waren al die dominees en imams en rabbi's vrouwen geweest en zouden ze nu samenwerken met vrouwelijke beleggers dan hadden we nu een vrouwelijke MP, een kabinet vol vrouwen met hier en daar een man. Met voor iedereen zinnige en zuinige wetgeving, zeker weten!

Ik ben hier nog niet over uitgepraat, ik broei nog even verder op het thema.

Nee, heren lezers, ik heb geen hekel aan mannen maar wel ben ik continu geïrriteerd door de arrogantie die veel mannen tentoonspreiden, vooral die zelfingenomenheid die geleid heeft tot de situatie waarin we ons nu bevinden. En met de wetenschap dat u, om te beginnen, al vaak naar uw sokken zoekt.

Slaat u de krant er maar eens op na, behalve de foto's van vrouwelijke columnisten staan er alleen foto's in van min of meer 'belangrijke' mannen en op de sportpagina's ontbreken vrouwen meestal. De vrouwen zijn geportretteerd al huilend om hun doden of staan op een foto bij een advertentie over zorg of een artikel over zorgzaamheid. Uitzondering is de foto van Connie Palmen maar die lijkt permanent wederkerend in sommige kranten.

En de onderzoekers zijn het met me eens, vrouwen nemen niet zo veel risico's en leiden stabielere bedrijven, update 10-12-2012

Onmenselijk, onvrouwelijk, empathiearm, individualistisch en statusgevoelig denken heeft nu de overhand in bijna alles. Als de grote leiders nu eens vrouwen zouden gebruiken als kanonnenvlees….is dat een suggestie?

©Gavi Mensch

Nederland BV, 7-12-2011.

.

Dummies guide to what went wrong in Europe ...

2011-12-02T06:11:00.000+01:00

.

Helga is the proprietor of a bar.
She realises that virtually all of her customers are unemployed alcoholics and, as such, can no longer afford to patronise her bar. To solve this problem, she comes up with a new marketing plan that allows her customers to drink now, but pay later.

Helga keeps track of the drinks consumed on a ledger (thereby granting the customers loans).Word gets around about Helga's ‘drink now, pay later’ marketing strategy and, as a result, increasing numbers of customers flood into Helga's bar.
Soon she has the largest sales volume for any bar in town.
By providing her customers freedom from immediate payment demands, Helga gets no resistance when, at regular intervals, she substantially increases her prices for wine and beer, the most consumed beverages.
Consequently, Helga's gross sales volume increases massively.

A young and dynamic vice-president at the local bank recognises that these customer debts constitute valuable future assets and increases Helga's borrowing limit. He sees no reason for any undue concern, since he has the debts of the unemployed alcoholics as collateral!At the bank's corporate headquarters, expert traders figure a way to make huge commissions, and transform these customer loans into DRINKBONDS.

These ‘securities’ then are bundled and traded on international securities markets.

Naive investors don't really understand that the securities being sold to them as ‘AA Secured Bonds’ really are debts of unemployed alcoholics.Nevertheless, the bond prices continuously climb, and the securities soon become the hottest-selling items for some of the nation's leading brokerage houses.

One day, even though the bond prices still are climbing, a risk manager at the original local bank decides that the time has come to demand payment on the debts incurred by the drinkers at Helga's bar. He so informs Helga.Helga then demands payment from her alcoholic patrons, but being unemployed alcoholics they cannot pay back their drinking debts.
Since Helga cannot fulfil her loan obligations she is forced into bankruptcy. The bar closes and Helga's 11 employees lose their jobs.

Overnight, DRINKBOND prices drop by 90%. The collapsed bond asset value destroys the bank's liquidity and prevents it from issuing new loans thus freezing credit and economic activity in the community.

The suppliers of Helga's bar had granted her generous payment extensions and had invested their firms' pension funds in the BOND securities. They find they are now faced with having to write off her bad debt and with losing over 90% of the presumed value of the bonds.
Her wine supplier also claims bankruptcy, closing the doors on a family business that had endured for three generations, her beer supplier is taken over by a competitor who immediately closes the local plant and lays off 150 workers.

Fortunately though, the bank, the brokerage houses and their respective executives are saved and bailed out by a multibillion dollar no-strings attached cash infusion from the government.
The funds required for this bailout are obtained by new taxes levied on employed, middle-class non-drinkers who have never been in Helga's bar.

Now do you understand?

And again thanks to my friend Janet from Chigwell, UK, who keeps me informed on matters of human interest

©Gavi Mensch
Europe IC, 2-12-2011
.

Ontgroenen

2011-11-27T21:42:00.001+01:00

Zing even mee, want het grote geld gaat weer een enorm stuk natuur ontgroenen

Groen is 't dal, groen was 't dal

Onder mijne voeten

'k Heb verloren t mooiste land

Aan hen die handel zoeken

Hé daar, plaats gemaakt

Voor de snelle treinen

En de arend in het lucht

Slaakt zijn laatste diepe zucht

Weg met het natuurgebied

Het zijn rails die je daar ziet

Stil is 't dal, stil was 't dal

Genot voor alle mensen

'k Heb verloren 't mooiste land

'k Kan hen wel verwensen

Hé daar plaats gemaakt

Voor lawaai en herrie

En de mens en ook het dier

Zoeken elders hun vertier

Weg van het natuurgebied

't Zijn slechts rails nog die je ziet

Gavi Mensch

27-11-2011
.

Los sin derechos

2011-11-19T11:03:00.001+01:00

Me quedé un rato pensando después de haber leído el blog del muy estimado señor Paco Piniela, estimada por mi, por sus comentarios politicos en particular y su opinión sobre la vida en general.

Tengo algo que añadir a su ultimo blog: Paco, el mercado lo hacemos nosotros, los consumidores. Y el maltrato se lo hemos permitido.

Un ejemplo de lo más simple:

Si permitimos a los bancos que nos mandan a formar colas interminables para hacer una gestión con nuestro dinero ( del cual se paga la nómina del director y los demás) y no rellenamos ninguna hoja de reclamaciones sobre la pérdida de nuestro tiempo, el banco se cree dueño de nuestos ahorros, de nuestras nóminas y de nuestras casas….
Nunca nadie protestó en tiempo, siempre después, cuando ya no habia personal del banco cerca.

Con el dinero que 'era' nuestra, podemos, si el banco nos lo permite, ser consumidores de lo que sea. Es decir, hasta que sobrepasamos los 1000 euritos en cifras rojas y el banco nos dice que ya basta! Y llevan razón, no gastes lo que no tienes. Ademas ese par de mil euritos rojizas no le deja lo suficiente para sacar el dinero que pide el comprador de una casa para una hipoteca, un negócio o el préstamo bancario de los terratenientes que de vez encuando parecen necesitar de creditos extra. Lo ultimo pasa cuando se descubre el fraude del lino, por ejemplo.

Nosotros somos los consumidores de lo que no tenemos. Las casa pertenece al banco de la hipoteca, los coches nuevos al prestamista de turno. Y el home cinema, para ver esos partidos de futbol como si estuviéramos en el campo, pertenecen al vendedor hasta que estén pagados. Parece mentira pero lo último es parte de nuestra perdición como consumidores sin dinero.

Tenemos lo mas nuevo de lo mas nuevo, queremos ser los primeros en decir que ya lo tenemos, cuesta lo que cuesta. Pues esto lo que tenemos ahora es lo que nos ha costado. Miseria total.

¿Tenemos?

No, personalmente no tengo ese problema. ¿Porque no? Porque no me compré una casa nueva pero un pequeño hogar de segunda mano. Porque ahorro antes de comprar. Y si no puedo pagar un capricho, vivo tranquilamente sin.
Asi me quedé libre de los malos tratos del banco, las cartas del cobrador del frac......
No tengo mucho y por lo visto tampoco necesito mas.
Lo que me ha quedado es creatividád y sobre todo flexibilidad.

Cuando en el 2006 mi trabajo de enfermera particular cayo en manos de personal más barato y menos qualificado, me lo pensé. Dos años despues dejé mi casa y mis perritos en manos de un amigo y volvi a mi tierra de nacimiento, para trabajar. Viví de pena, en habitaciones de 9m2, hice trabajos de contratos cortos y no volvi a ver a mi casa hasta 3 años despues. Para unos vacaciones cortos.

Me creo arogantemente con derecho a quejarme de los que no se han quejado en tiempo. Siempre fui la primera, y última, que llamó desde la cola del banco al interventor, que por favor me dejara una hoja de reclamaciones por el largo tiempo de espera por culpa de tener solamente una ventanilla abierta. La segunda ventanilla se abre entonces enseguida, la hoja de reclamaciones se rellena despúes de la gestión y la interventora me quiere.

Me sali del PSOE por el machismo, por ser recordada contínuamente de mi estado de extranjera, por lo poco democrático que es un partido tan creído, como si fueran el PP mismo.

No se puede culpar a Zapatero de todo; creo que no ha podido hacer otra cosa y estoy convencido que la derecha lo hubiera hecho peor aún. España es un pais de consumidores celosos, el celo lleva a gastos tontos e innecesarios, el 'ahora nos toca comprar' ha llevado al país a la pobreza.

¡Venga, a votar por la derecha, compañeros!

La derecha es el mercado de las casa y los coches nuevos, pero no os dará de comer.

Hoy cambiaré mi coche de segundo mano de 16 años y muy gastado por uno de 8 en buen estado de salud. Para llevarme de A a B o mejor dicho de Maastricht a Jerez si hace falta. Lo compraré de mis ahorros.

Sigo votando por la izquierda, no tengo partido desde hace 10 años pero voto por el partido mas democrático, con los mejores ideas realistas, la mejor política social, la más abierta al votante. Voto por el lado de izquierda porque no estoy sola en este mundo. A tomar por culo al mercado, las colas y a la tarjeto de credito.

Al mercado lo alimentamos nosotros; Empezad por alli, por alimentarles menos, protestando, ahorrando y no gastando más de lo necesario.

El voto por la derecha es un voto por el dominador de leones

Es un payaso ....... pero tiene látigo.

Espero que no os quejaís más del maltrato.

Gavi Mensch

Holanda SA, 19-11-2011

PS Pido perdón por las faltas de ortografía, el Microsoft Office en Español sera mi siguiente adquisición. Estoy ahorrando. ^_^
.

W.W.W. is Wild West World

2011-11-18T11:56:00.000+01:00

.

My grandchild is crazy about 'performing' on Skype, we have a daily chat with the cam on, she shows me what she eats and the new words she has learned. Although I live quite near, she has gotten used to seeing my image on the computer; she treats me as if I were really there. I should be pleased and I am.

But then, the other day I saw a tweet passing from a worried mother, her daughter (13 yrs if I remember well) was subscribed to a Facebook page of a boy that only has girls as followers. Should that worry her? Yes, I guess it should, young girls are very vulnerable, especially when it comes to attention of boys. Loverboys find their way into girls lives though these Internet sites. Paedophiles do the same. And a nice image of someone on Facebook or twitter doesn't mean that the person is who he pretends to be. It is dangerous.

And so I realise that my granddaughter is being brought up with talking through Internet connections, it is like a normal visit without touch. She visits her granddad in Spain and her uncle in Rotterdam; it is as easy as that. She is not even 1, 5 years old and the World Wide Web is open to her.

Apart from the simple way to connect to other people the Internet has other disadvantages for young children. The information we get is not always (hardly ever) adapted to their age and comprehension.

Some 10 years ago I was living in a small village in Spain. The children used their dad's computer to download and watch whatever they wanted.
On my son's 13th birthday one of them brought a film to watch. After watching the first five minutes of the film I left them with the usual Cola and Chips and went into the garden. It was an action film, which I don't really approve of, but my son liked it.
I got worried when the shooting noises stopped and the boys seemed to quiet.
When I peeked in, I saw a woman showing her vagina with a bottle in it.
I turned of the television and asked the boy where he got the film from. It seemed that there was a left-over of his dad's porn film on the tape.
But he knew and that was the reason he had brought it.
We talked for a while about the images and I told them they were faked and that the women on those films were often forced

The village boys seemed very surprised; their ideas of sex were these. So I talked to the parents, the mothers were mostly just as surprised as I was, but some of the fathers laughed. So I told them that letting your children watch these images, might be the cause of ill treatment of women later in life. That children should have a different kind of sexual education.

Nowadays it's quite normal to see sex advertisements on TV and getting al kinds of sex offers on your PC; even on Twitter it seems to be common. Children might get used to that and think it's normal. But it's not!

My advice; Keep your files away from your (grand)children, put a filter on your Internet (parental control), keep an eye on their Facebook and other Internet sites and talk to them about the dangers.
Keep them young and happy, teach them to read books and play with Lego, they will develop skills they might need when growing up in this weird adult world.

And if you find me ridiculously old-fashioned, don't say I didn't warn you when they get into trouble because you, as their guardians, didn't take care.

©Gavi Mensch

Nederland BV, 18-11-2011

.

Wetenschap voor vrouwen, lees en huiver

2011-11-17T20:18:00.005+01:00

.

Lees en huiver:

Ze is pas 33 en al meer dan 13 jaar wijdt ze al haar kracht aan de universiteit, aan de wetenschap; eerst als student, later als neuropsychologe bezig met wetenschappelijk onderzoek. Ze haalt glorieuze binnen, doet onderzoeksstage in Spanje,haalt glorieuze grants en schollarships binnen, bereid haar promotie voor in Edinburgh, leert daar onderzoeksmethoden die verder niemand kent.

Ze wordt in Nederland ondertussen gestadig tegengewerkt, haar onderzoekscijfers verdwijnen, 'raken kwijt', goed onderbouwde bestellingen worden niet begrepen, er is een hevige strijd van luie wetenschappers gaande om de publicaties van deze wetenschapster tegen te houden.

Ze heeft tot twee maal toe voor langere tijd in Edinburgh onderzoek gedaan bij de 'nicest neuroscientist ever', die na de fikse tegenweking op de thuisbasis ook haar eigenlijke pro-motor werd.

Ze promoveert dus toch en wel glorieus, met een 'Corona' (promotiecommissie) waar je U tegen zegt.

Doctor!

Bekende hoogleraren professoren en gerenommeerde wetenschappers uit binnen- en buitenland stellen hun vragen en ze heeft op alles een duidelijk antwoord, alles in het Engels, bij wijze van uitzondering!

Net geen cum laude (9,8) misschien omdat ze een vrouw is in een mannenwereld? En omdat op haar eigen afdeling de tegenwerking zo groot is? We zullen het waarschijnlijk nooit weten.

Daarna publiceert ze op het hoogste niveau, krijgt aanbiedingen uit New York en de UK, haar publicaties hebben een hoge impactfactor, ze heeft bewijs geleverd voor iets waar o.a. andere wetenschappers en de farmaceutische industrie niet blij mee zijn. En zo hoort het ook.

Ze reist naar de VS en recentelijk naar China waar ze een 'praatje' houdt voor 400 neurologen en waar ze door de gastheer als een waardige collega wordt behandeld.

chongqing conference 2011

Ze mailt met 'grote wetenschappers', ze blijft publiceren en reacties schrijven. Ze blijft onderzoeken. De link tussen Alzheimer en diabetes, bijvoorbeeld.

Naast haar fulltime baan als wetenschapper is ze moeder van een prachtige en even slimme dochter; ze sport en onderhoudt een enorme hoeveelheid sociale contacten, ze netwerkt en last but not least, ze is de vrouw, de zus en de dochter van mensen die trots op haar zijn, haar volle aandacht genieten en van haar zorg profiteren.

Niets negatiefs dus.

Toch verteld haar baas haar vandaag dat hij eens heeft zitten rekenen, maar dat een driejarig contract er niet in zit en dat een een-jarig contract eigenlijk weinig zin heeft.
Weinig zin? Het zit er niet in? Het is dus allemaal niets waard? Er zijn er die het beter kunnen? Alle onderzoek voorafgaande aan waar ze nu mee bezig is de prullebak in?

Haar baas is een duurbetaalde ambtenaar, het hoofd van haar afdeling, die eigenlijk niets anders meer doet dan ludieke reisjes accepteren, de kamerindelingen van zijn afdeling reorganiseren en politiek getinte hoogleraarschappen aanvaarden, Zo'n man die daar verder zit omdat hij nog maar een paar jaar moet? Speler van het politieke wetenschapsspel?

Dat ze vandaag te horen zou krijgen dat haar contract niet verlengd wordt, weet ze van de collega die aast op een 'hogere' baan, met een salaris dat hoger is dan van zijn vrouw. Een uitermate gefrustreerde en weinig briljante wetenschapper. Maar met genoeg, ijverzucht, ambitie en angst om mogelijke kandidaten voor een betere positie uit de weg te houden; hij gniffelt nu.

Ik ben uitermate verontwaardigd hierover, als vrouw in de eerste plaats en op de tweede en derde plaats als moeder en bewonderaarster. Kunt u zich dat voorstellen?

Toppen vol met kerels die thuis nog te beroerd zijn om een dagje op de kinderen te passen. Toppen vol met ouwe-jongens-krentenbrood types die elkaar gaande houden en er van overtuigd zijn dat ze, als ze in hun topposities die betere vrouwelijke kandidaten, voor whatever, nu maar uitsluiten, ze kunnen blijven zitten waar ze zitten.

Te veel fraudeurs om op te noemen, de kranten en tijdschriften staan er bol van. Ze stelen de kansen van jonge wetenschappers; het geld hoeven ze niet terug te betalen.

Vrouwen moeten maar zien te bewijzen dat ze beter zijn en áls ze beter zijn, dan weg ermee, dat is erg bedreigend.

Ik ben boos, nee, ik ben donders! Durven de heren wetenschappers die vrouwen in de wetenschap maar niets vinden het aan om met mij de discussie aan te gaan?

De mannen die daar in die ergonomisch verantwoorde draaistoelen zitten, durven jullie je te laten ondervragen door mij, met betrekking tot het bovenstaande?

Ik zie de reactie met plezier tegemoet.

Onder dit schrijfsel of via @gavimensch@hotmail.com.

En natuurlijk worden ook vrouwen met dezelfde nare ervaringen van harte uitgenodigd om hun verhaal te vertellen.

Want er wordt veel over geschreven, maar er gebeurt niets.

Nederland BV, 17-11-2011

Ps Onder de dikgedrukte woorden zit en link die u opent door erop te clicken.

Van de C en de K.

2011-11-14T09:28:00.003+01:00

Ik lees in de kranten dat er onderzoek gedaan moet worden naar het effect van het bezuinigen op Kunst en Cultuur. De enorme afbraak en daarna, logisch, de wederopbouw gaan veel meer kosten dan de paar miljoen euro die men nu bezuinigt.

Behalve het verlies van talent wordt ook een hele generatie Cultuur-arm.

Ooit nam ik mijn kleine kinderen mee naar concerten, vaak van mijn laatste geld. Mijn dochtertje danste dan thuis op de muziek. Zij bespeelt meerdere instrumenten en zingt nog steeds. Mijn zoon was als actieve springveer een bolletje wol als hij klassieke muziek luisterde. En, hoewel hij gek was van dinosaurussen, vond ik hem terug in de beeldentuin naast de dino-expositie. Hij is fotograaf, maakt prachtige kunstwerken en heeft nu een voorkeur voor jazz, mooie stemmen en goede teksten.

Mijn kinderen werken allebei, hard en met verantwoordelijkheidsgevoel. Hun hobby's zingen en kunstfoto's maken beoefenen zij in hun vrije tijd. Linkse hobby's?

Ik weet het niet. Mijn kinderen hebben zeker geen rechts gedachtegoed, maar of ze nu uitgesproken links zijn, ik betwijfel het. Ik geloof eerder dat ze anti-politiek zijn, het kan ook niet anders eigenlijk, wat heeft de politiek gedaan voor deze generatie?
Ze gaan wel stemmen, maar of ze volgende keer ( moge het snel zijn) weten op wie ze dat moeten doen, is nog maar de vraag. Een ding is me duidelijk, wat er in zit gaat er niet meer uit.

Zo kreeg ik twee links over Kunst en Cultuur, gisteren één en vandaag nog één.
Van rechts en van links zullen we maar zeggen. Die heb ik via de Sociale Media verspreid, te mooi om voor jezelf te houden.

Het viel me op dat er veel reacties kwamen op de dirigeerkunst van deze jongedame en evenzo vele op de danskunst van deze jongeman. Ik heb niemand ook maar iets negatiefs horen zeggen. Van beide kinderen werd ik blij en ik ben weer hoopvol gestemd.

Enfin, als linkse moeder heb ik de bibliotheken, concerten en musea plat gelopen, het zit er in gebakken. Ik kan dat elke ouder aanraden. En neem ook de kinderen mee van die ouders die geen connectie hebben met dit soort zaken. Gebleken is dat kinderen in dezen soms hun ouders opvoeden.

Ik heb nooit spijt gehad van mijn uitgaven op dat gebied.
Gelukkig was dat dik voor de tijd van bezuinigen op Kunst en Cultuur.

©Gavi Mensch

Nederland BV, 14-11-2011

Volksgezondheid contra economische belangen

2011-11-13T12:29:00.001+01:00

Als ik als links-denkend en links-handelend mensch geen politieke partij meer kan vinden naar mijn hart, met mensen met passie en oog voor de stemmers, dan houdt het op.

Eigenlijk kan ik dan mijn stem niet meer met fatsoen uitbrengen zonder al te veel concessies te doen. Ik zie dat er van alles moet gebeuren en de SP is te radicaal overal tegen. En de PvdA? Die heeft een sopje nodig, met koud water, verschoond wakker worden en dan een vuurtje om weer op te warmen. De middenpartijen hebben mijn voorkeur echt niet, te glibberig langs Kunduz, te veel handjeklap voor Mauro. En van de gedogers en gedoogden wil ik nu niet spreken. Ik ben daar nog niet over uitgepraat. Maar niet nu.

Nu wil ik een ieder even herinneren aan een glorieus optreden van Esther Ouwehand van de Partij van de Dieren tijdens de Kamerdebatten over de begroting van Volksgezondheid.

"De Partij voor de Dieren Gavi Mensch?"

Ja, (ik praat even met mijzelf, neem me niet kwalijk) het is raar maar waar, ons welzijn en onze gezondheid is voor een groot deel afhankelijk van hoe men met de dieren omgaat in Nederland. En terwijl men nog steeds arme Spaanse straathondjes hierheen haalt, verliezen we het grotere uit het oog.

We bezuinigen op onze gezondheid aan de ene kant en storten ons aan de andere kant vol overgave op het eten van varkens en runderlappen in de vorm van kilotreffers en het 130km per uur mogen rijden in de file. We maken ons druk om de hypotheekrenteaftrek, terwijl alle bomen rond ons huis worden afgezaagd ten bate van het verkeer en het uitzicht op straat vanuit de villa's en de geraniumramen.

En dan stapt Esther Ouwehand (geboren in Katwijk en dus vermoedelijk ergens familie van de grote vishandelaren met dezelfde naam) met een bloedserieus gezicht op de Tweede Kamerkansel en preekt op een zeer ludiekemanier: "Dierenwelzijn is welzijn van menschen".

Zij doet minister Edith Schippers (VWS) de suggestie om eenbrief te schrijven aan staatssecretaris Henk Bleker (EL&I), om zo een halt toe te roepen aan het boven de gezondheid stellen van economische landbouw- en veeteelt belangen.

Glorieuze brief, mooi gebracht, duidelijke inhoud en vooral een onberispelijke houding van mevrouw Ouwehand. Ik durf te zweren dat haar optreden een verandering in denken teweeg brengt, al was het alleen maar bij degenen die denken dat het op volksgezondheid bespaarde geld ten goede komt aan een economie voor ons allen.

Zoals de zaken er nu voorstaan, gaat mijn stem als moeder en grootmoeder, als verpleegkundige en als critica van het huidige opportunistenkabinet, zonder daar ook maar een moment aan te twijfelen, naar de PvdD.

Ik hoop dat we nu snel kunnen gaan stemmen.

©Gavi Mensch
Nederland BV, 11-11-2011.

Ps. Ik ben van geen enkele patij lid, nog steeds niet. Maar ik hou de dames Ouwehand en Thieme scherp in de gaten. Op een gezonde manier wel te verstaan.

.

Het 50+ verpleegkundig 'moeten', verzameling 1

2011-11-10T11:48:00.000+01:00

Jantien uit Enschede, Britta uit Heerlen, Jean uit Amsterdam, Nel uit Utrecht en Bart uit Groningen zijn het gelukkig met me eens, anders zou ik denken dat het aan mij ligt. Mijn informanten uit den lande, verpleegkundigen op niveau, in zowel de thuiszorg als ook in verpleeghuizen, klagen over dezelfde slecht manieren van sommige leidinggevenden, managers, directeuren en leden van de raad van bestuur.

Normvervaging, respectloos en ongemanierd zijn de meest voorkomende woorden in hun mailtjes als het gaat om de manier waarop ze aangesproken worden.

Het is in de politiek al niet anders, het lijkt wel of iedereen die niet zo'n hoog salaris heeft het verdiend om met 'jij sufferd' aangesproken te worden.

Het gebrek aan puntige ellebogen levert ons dus minachting op.

Ik pleit er voor om de woorden 'jij moet' te vervangen door, 'zou je willen' en het 'ik heb je een extra avonddienst ingepland' door 'wil je alsjeblieft een extra avonddienst te doen'.

Het lijken vreemde woorden te worden in de maatschappij, dat 'alsjeblieft' en 'dank je wel'.

Nu wordt er in de instelling van Nel zo vreselijk bezuinigd op uitvoerenden, dat als er geen dwang achter zit, iedereen bedankt voor de extra diensten. Men doet gemiddeld 2 diensten per week extra, al maanden en Nel heeft naast haar contract van 30 uur een zieke man die zij verzorgt. Mantelzorgster aangesteld zonder overleg. Nel is 50+, zegt nooit nee omdat ze zich verantwoordelijk voelt voor de ook erg zieke bewoners van het verpleeghuis. Ze raakt uitgeput en de leidinggevende belt haar dat ze het weekend extra móet werken. Nel is stressbestendig, altijd geweest, maar nu heeft ze het opgegeven.

Ze huilt aan de telefoon. Ze heeft de directie gebeld met de mededeling dat ze uitgeperst wordt op de werkvloer. De directeur heeft haar verteld dat ze waarschijnlijk 'een probleem heeft met gezag'. Nel heeft geantwoord dat ze een probleem heeft met onproductieven en dat bij haar de rek er uit is, dat ze letterlijk overspannen is. Ze hangt met een gemaakt vriendelijk, 'goedemiddag meneer' op! De samenvatting van het gesprek, de versie van de directeur is heel anders. Ze is nu een werkweigeraar.

Bart vergaat het net zo, ambulant verpleegkundige met 36 uur waar hij er 40 van besteedt aan zijn vaste cliënten en 10 aan palliatieve zorg. 'Het wordt mijn dood', schrijft hij. Ook hij is 50+. Hij is alleen, zijn partner is overleden en de kinderen zijn het huis uit. De ziektekosten is hij nog aan het afbetalen. Een lening van de auto waar ook de rolstoel in paste blijft doorlopen, ook al is er geen rolstoel meer. Uit zijn kilometervergoeding kan hij maar nauwelijks de kilometers voor zijn werk halen. Er is niemand om hem te vervangen, als hij ziek wordt blijven zijn cliënten zonder begeleiding, in de geestelijke gezondheidszorg is dat soms funest. Hij heeft al meerdere keren schriftelijk en telefonisch zijn beklag gedaan over de manier waarop er misbruik gemaakt wordt.

Dan 'moet' hij zelf maar cliënten selecteren en de anderen vertellen dat de zorg stopt door gebrek aan verpleegkundigen, volgens zijn regiomanager. Hij stapt naar de directeur die hem weigert te ontvangen, hij bemoeit zich niet met werkvloerzaken, hij heeft wel iets beters te doen. Bart heeft zich daarop gemeld bij de bedrijfsarts. Gelukkig is die nog niet gebrainwashed en stuurt Bart door naar een arbeidspsycholoog, Bart werkt nu even 50%, van de 36 uur wel te verstaan.

Jantien en Britta werken in de thuiszorg. Veel te veel uren, veel te veel gesjoemel met Cao's en Arbeidstijden wetgeving. Twee keer per week werken van 7 tot 13 en van 18 tot 23 en de volgende dag weer om 7 uur beginnen is meer gewoonte als uitzondering. En ook beide dames zijn behoorlijk 50+. Protest levert een grote 'bek' op en de veel gebezigde opmerkingen: 'moeite met gezag' en 'niet veranderingsbereid'.

Jantien is sinds enkele dagen opgenomen met algehele malaise, zij krijgt een darmonderzoek, er is geen logische oorzaak te vinden voor haar voortdurende buikpijn.

Britta kreeg er zelfs een extra taak bij, moest bovendien gaan bijscholen in haar eigen tijd en krijgt voor vergaderingen van 3 uur slechts 2 uur uitbetaald. Als ze daar tegen protesteert zegt de leidinggevende dat ze dan maar had moeten zorgen dat de vergadering maar 2 uur duurt, niet te veel van dat ouwe wijven geklets. Britta's echtgenoot heeft haar afgemeld bij dezelfde leidinggevende en een advocaat in de arm genomen.

En Jean. Hij protesteerde zoveel dat ze hem een baan als manager hebben aangeboden. Hij heeft er vriendelijk voor bedankt. Jean is 60 en een uitstekend ge-update verpleegkundige. Hi werkt in de revalidatie- en herstelzorg. Jean's patiënten herstellen ook echt, daarom krijgt hij meer patiënten dan hij aankan. Een grote, nog steeds sterke man, kent alle trucjes om halfzijdig verlamde patiënten weer op de been te krijgen, hij praat hen al werkend moed in, ze gaan lopend naar huis, communiceren met hun omgeving en hebben leren leven met hun handicap.

Dat is natuurlijk mooi, maar daar is tijd voor nodig, een half uur per patiënt per dag is al krap, nu terug gebracht naar 20 minuten en bovendien 'moet' hij zijn jongere collega's begeleiden, hij 'moet' een cursus gaan geven, hij 'moet' beoordelingen van leerlingen gaan schrijven en hun stage verslagen 'moet' hij dan maar thuis doorlezen. De revalidatieartsen zijn blij met hem, de directie ook. Vandaar dat hij minder tijd krijgt per patiënt. Het ultimatum is een dreigement óf hij wordt teamleider óf ze brengen de revalidatietijd nog verder terug. Ook Jean heeft een officiële aanklacht ingediend.

Kortom, we zijn te duur, worden behandeld als oud(55+)vuil en aangezien er maar weinig nieuwe verpleegkundige bijkomen, worden we ook nog eens uitgebuit. Maar persoonlijk vind ik de grote bekken toch wel het ergst. Het gebrek aan respect.

Ik kan het niet vaak genoeg zeggen: Stelletje stommelingen, wij, op de werkvloer! Wij zijn degenen die het geld bij elkaar verdienen. We zijn de enige productieven! Zonder ons geen patiënten of cliënten, geen leidinggevenden, geen managers en geen directeuren, laat staan een Raad van Bestuur.

Weg met ons?

Eigenlijk zouden we een landelijke staking moeten organiseren, zodat men ziet wat er gebeurt. We dreigen daar nooit mee, daar zijn we te netjes voor, we voelen ons te verantwoordelijk, zeker wij, de 50+ers.

Nog wel!

De namen van bovenstaande verpleegkundigen zijn niet de echte.

Heb je ook slechte ervaringen wat betreft bejegening, het respecteren van de Arbeidstijdenwet of je contracturen, mail mij: gavimensch@hotmail.com.

Misschien kunnen we voor de volgende lichting nog iets veranderen.

©Gavi Mensch

Nederland BV, 10-11-2011

Mystery nurse voor goedkopere zorg?

2011-11-09T08:47:00.003+01:00

.

Ik ga zorg inkopen.

Voor de zorgverzekeraars met goede bedoelingen.

Of die er zijn? Vast wel. Een zorgverzekeraar wil dat patiënten beter worden, zo snel mogelijk of op een zo gelukzalig mogelijke manier doodgaan, toch?

De zorgpremie kan dan ook weer terug naar normale proporties.

Even terug komend op dat 'zo snel mogelijk beter' worden: Gaan we beter opleiden, vooral in verpleeghuizen en thuiszorg? Gaan we dan niet meer uit van een verzorgende met een paar jaartjes extra info, die wel vreselijk haar best doet, maar eigenlijk niet weet waar ze mee bezig is?

De zorginstelling kan wel wat meer geld vragen voor haar, maar of dat in overeenstemming is met de geleverde zorg durf ik te betwijfelen.

Gaan we dan minder administratie doen? Want in veel thuiszorgzorginstellingen wordt dat steeds meer, voornamelijk omdat het allemaal bij de patiënt thuis moet gebeuren en in de daarvoor uitgetrokken tijd, zodat die kosten niet meer voor rekening komen van de zorginstelling. Daar valt wel wat voor te zeggen, natuurlijk. Een herindicatie op tijd zorgt voor continuïteit in de zorg van de patiënt. Maar moet dat dan in de tijd van bijvoorbeeld de wondverzorging? Kan dat schrijf- en belwerk niet bij de patiënt gedaan worden door een verpleegkundige die daar speciaal voor is aangesteld?

Nee dus, want zo past ze niet in de rendabele zorgtijd. De productie van zorginstellingen gaat zo omhoog. Maar of dat ook sneller herstellende patiënten oplevert? Of het een betere classificering van de patiënt oplevert? Ik twijfel daar aan. Nu komen er bij 1 patiënt gemiddeld 5 verschillende verzorgenden, gemiddeld 5 verschillende verpleegkundigen, gemiddeld 2 verschillende verpleegkundigen met een specifiek aandachtsgebied, die grotendeels langs elkaar heen werken. Er zit hier en daar wel wat verbetering in, maar toch. Patiëntgericht werken levert betere resultaten op. Wijkgericht werken ook, dat scheelt reistijd en wisselingen van professionals.

Nu die professionals. Wat leveren de zorginstellingen aan zorgdeskundigen. Mijn ervaring is dat C-verzorgenden bijna allemaal uitermate geschikt zijn voor hun werk: lichamelijke verzorging. Moeilijker wordt het met B-verzorgenden ( voorheen helpenden) die moeizaam opklimmen naar C. Daar ontbreekt veel inzicht in en kennis over de te verzorgen mensen. Dat is niet hun schuld, zij worden ingezet waar het niet zou moeten. Dat is een centenkwestie.

De verzorgenden-IG zou het niveau van de (voormalige) ziekenverzorgende moeten hebben. Maar het zijn verzorgenden met een extraatje aan kennis over ziektes en meer niet. Helaas worden zij te vaak ingezet als verpleegkundigen, op verpleegkundige routes. Ik gun hen dat wel, maar de patiënten niet. Een tijdje stage lopen is niet genoeg. Ik zie en hoor te veel. Angst door onzekerheid, te weinig begeleiding. Foutjes en vertraging in het herstelproces. Er is praktisch geen degelijke bijscholing.

Ik ben verpleegkundige met een lange staat van dienst en dus duur. Maar ik wordt ingezet op verzorgingsroutes, kostbare grap en weinig stimulerend. En dat alleen maar omdat het reistijd scheelt vaak en omdat er niet genoeg C verzorgenden zijn, die zijn allemaal een stapje gestegen, zonder hinder van kennis en ervaring in complexe zorg. Ik dank het aan internet en mijn drijfveer, dat ik bij blijf. Niet aan de instelling waar ik voor werk. Alles in mijn eigen vrije tijd natuurlijk.

Kortom, als ik zorgverzekeraar zou zijn, zou ik toetsen wie bij mijn cliënt de zorg of verpleging levert, hoe ik de beste zorg krijg voor mijn verzekeringsgeld en hoe tevreden mijn zorgpremiebetalers daarmee zijn. Laat dat niet toetsen door de instelling zelf, voor zover ik kan zien is het HKZ certificaat een lachertje.

En hoe je daar geld aan over kunt houden om dat te gebruiken voor extra mogelijkheden binnen het zorgpakket:

Iemand die ooit een schouderprobleem had en 2 x per week gedoucht wordt door een verpleegkundige, bij gebrek aan verzorgenden, kan binnen een maand zelf weer douchen, als er meer zelfzorg gestimuleerd wordt. Een half jaar indicatie wordt er afgegeven, onzin! Zo kweek je verwende mensen. Het argument is dat de cliënt haar rug niet kan wassen. Ik kan mijn rug ook niet wassen, daar heb ik een borstel met een lange steel voor.

De zorgverzekeraar zou met het gratis verstrekken van een dergelijk borstel en wat meer contact met de verzekerde, veel geld hebben kunnen besparen, genoeg om de hospice weer in het basispakket te doen. Voor hen die dat echt nodig hebben.

Zorginstellingen moeten de dure behuizingen bekostigen, de overvloed aan PC's en de werking ervan, de salarissen van mensen die men niet kan ontslaan, de hoeveelheid aan managers die vaak, door gebrek aan afweging tussen Money en Medemenselijkheid de boel vrolijk in het honderd helpen; de Raad van Bestuur met een paar ton aan salaris per persoon en jaar. Dat kan echt anders.

Ook het inkopen van materiaal is een punt. Veel wordt besteld bij de apotheek, incontinentiemateriaal bijvoorbeeld, dat is twee keer zo duur als bij het Kruitvat.

Waarom eist de zorgverzekeraar niet dat het goedkoopste met de zelfde werking wordt aangeschaft? Iemand enig idee hoeveel inco-materiaal er gebruikt wordt per verzekerde? Veel heel veel, de vergrijzing is daar deels debet aan, maar ook andere oplossingen zouden denkbaar zijn. En sondevoeding? Oppepdrankjes, gazen en pleisters? Kan toch allemaal centraal worden ingekocht? De fabrikant met de beste prijs /kwaliteitverhouding krijgt de order, dat is pas marktwerking.

Ik heb een voorstel: in opdracht van Mw. Schippers ga ik de zorginkoop sturen en controleren. Dat laatste doe ik steekproefsgewijs, bij de cliënt/ patiënt thuis, als 'Mysterynurse', onverwacht en met toestemming van de verzekerde. Controle aan het bed. Niks HKZ certificaten, geen gedoe met meetinstrumenten ( banenschepperij zonder garantie), gewoon persoonlijk.

En verder ga ik er nog steeds van uit dat zorgwerkers in de thuiszorg die per dag betaald worden, hun dagen goed afvullen. Gewoon net zoals vroeger. Het op de minuut werken levert weinig extra op en veel gemor. 36 uur werken is vaak verspreid over te veel dagen of te weinig dagen met te veel uur. Dat levert ontevreden zorgwerkers op die vaak ziek zijn. Geef de verantwoording terug aan de 'wijkzuster', wedden dat alle patiënten naar tevredenheid geholpen worden?

Het zweepje van de man van 2 ton en zijn hulpjes werkt averechts. Het kost meer dan het oplevert. En ik heb een zere rug van die zweepslagen. Ik wil zorg gaan inkopen en controleren of het geleverde ook bijdraagt tot herstel en tevredenheid van allen. Een paar simpele suggesties ook voor Mw. Schippers. Niet de mensen meer laten betalen maar betere controle!

©Gavi Mensch (toekomstig Mystery Nurse)

Nederland BV, 9-11-2011

Met dank aan Zorgvisie vor het inspirerende arttikel.
.

Het (lang zal ze) leven met de Hema.

2011-11-04T09:56:00.007+01:00

.

Mijn dochter won ooit een fotowedstrijd van Hema. Een prijsvraag, mijn slagzin, haar foto.
Dit jaar won haar beste vriendin de ontwerperwedstrijd, de HEMAnd. Vol trots zien wij nu veel HEMAnden langs fietsen.

Mijn zoon liep als driejarige ooit door de Hema met een handje vol beha's, terwijl hij hard riep: 'Kijk mama, borsteltassen!' Tot groot vermaak van de omstanders; borsteltassen van de Hema is dan bij ons ook een begrip geworden.

Mijn grootmoeder kocht voor mij, de door mijn moeder ten strengste verboden, eerste halve Hema rookworst in het vetvrije zakje. Ik mocht hem op straat opeten, vet sap langs je handen, bijna slurpend eten en de 'knak' van het velletje; een mijlpaal uit mijn kindertijd. Boerenkool is bij ons pas echt boerenkool als er worst van de Hema bij is.

Bijna al het ondergoed, de pyjama's en het beddengoed van mijn gezin komt van de Hema, eerlijke katoen, duurzaam en niet duur! Speelgoed komt van de Hema en ook het schoolmateriaal. Kortom wij liepen in de Hema, wij sliepen op de Hema en wij leefden met de Hema. En dat doen we nog steeds

De Hema bleek ook nog eens een bedrijf te zijn dat goed was voor het personeel. Wie daar werkte bleef daar ook. Sommigen werken er al hun leven lang met plezier. Wat mij vaak bracht op de uitspraak, als mijn kinderen een schooldip hadden: 'Je kunt ook bij de Hema gaan werken, die mensen zijn gelukkig!' Ik meen dat ook echt.

Er zal best ook wel veel fout zijn aan de Hema, maar daar heb ik het nu niet over.

Hoe ik op dit schrijfsel kom?

Wel gisteren zag ik op twitter een tweet van @Thierelierelier, die ons lacherig wees op de gratis taart die op de website stond.

Zij bestelde er een en kreeg een bevestiging. Ik bestelde er ook een, voor de grap en ook die werd bevestigd. Daarna bestelde zij er 100 voor de voedselbanken in Nederland ( shame on us). Daarna werden er meer besteld en al gauw ontstond het idee voor Pie for the Poor. Alle bestellingen werden bevestigd. In een mum van tijd was de #Hema een 'trending topic', (de meest gebruikte hashtag in Nederland, dit ter verduidelijking voor niet twitteraars). Er werden meer dan 5000 bestellingen geplaatst, met even zo vele email adressen ( ik was al lid van de Hemaclub, dat moge duidelijk zijn).

Kortom Twitter en de #Hematweets haalden de krant.

Met ons allen hebben we volop reclame gemaakt voor de Hema en diens onlineshop, een passend en leuk cadeau voor de 85ste verjaardag van dit toch wel oer-Hollandse bedrijf.

Ik begrijp dat de Hema geen miljoenen taarten gaat weggeven, ook al zou het misschien wettelijk wel zo kunnen zijn dat onze bevestigingen een aankoopreservering zijn en de Hema eigenlijk verplicht kan worden om te leveren tegen de afgesproken prijs. Maar dat doen we natuurlijk niet. Daar zou de Hema failliet aan gaan en dat is niet de bedoeling. Ik wil de Hema gewoon houden.

Maar het zou wel een leuke geste zijn als de Hema de gratis reclame door de spontane twitteractie: "Pie for the Poor" zou willen belonen met een flink aantal taarten voor de voedselbanken. Ik denk dat het de beste reclame zou zijn voor een bedrijf dat sociale bedrijfsvoering hoog in het vaandel heeft staan.

Alvast bij voorbaat dank, Hema!

©Gavi Mensch

Nederland BV, 4-11-2011

Ps. De Teleguur kopt, na eerst bericht te hebben over de twitteractie, in een tweede artikel dat zuinige Nederlanders de Hema-site laten crashen, Teleguurderskletspraat, yak! Ze hebben daar waarschijnlijk nog nooit van voedselbanken gehoord.... guur, erg guur!

.

Staatsarrogantie

2011-11-03T01:19:00.003+01:00

.

Ik zit te luisteren naar alle uitstelmanoeuvres van minister Van Opstelten met betrekking tot de politie , de aspiranten die hij "opleidt en werft ( in die volgorde?). Ondertussen kijk ik op de pagina van NOS Nieuws, waar ik een filmpje ontwaar over het Grote Goede Voorbeeld: De Staatssecretaris Die Weet Hoe Ze De Zorg Voor Anderen Gaat Oplossen.
Mevrouw Veldhuijzen-met-de-dubbele-achternaam geeft de voorzitter, die de publieke tribune tot de orde wil roepen, nog net geen klap voor haar mond.
Het filmpje is absoluut voor boven de 25+. In de hoop dat jongeren dit nooit te zien krijgen, heb ik een mail gestuurd naar de NOS met het verzoek om dit soort filmpjes pas na middernacht uit te zenden.

Het liberale en vooral vrijheidslievende kabinet mag nu vallen wat mij betreft. De opvoeding en welsprekendheid van politici is verworden tot een minderwaardige circusvertoning.

Na het geschreeuw van Wilders en zijn kornuiten en de opmerking van Wilders doe eens normaal man, heb ik het begrepen. Deze volksvertegenwoordigers vertegenwoordigen mij niet, noch mijn ideeën over politiek.
Maar goed, ik had de hoop al opgegeven voordat het kabinet geïnstalleerd werd, het zal er vermoedelijk niet beter op worden.

Arrogantie is normaal onder Ministers en Staatssecretarissen; het omhoog gevallen gezelschap doet maar een dotje.
Jammer dat ik er gedwongen aan mee moet betalen, ook al heb ik hen geen stem gegund.
Dat schijnt de democratie met zich mee te brengen.

Democratie, Mw. Veldhuijzen, democratie!

©Gavi Mensch

Nederland BV, 2-11-2011

.

Universiteit steekt tijd en geld in begaafde kinderen.

2011-11-01T12:20:00.002+01:00

Kindercolleges over gezondheid alleen voor begaafde leerlingen?

(zie: http://www.eur.nl/nieuws/detail/article/31345/ )

Het artikeltje roept bij mij weer wat kritische vragen op, ik ben duidelijk niet gauw tevreden:

Hebben andere kinderen die ondersteuning niet extra nodig? En hun ouders?

Of zoeken we mini wetenschappertjes die dadelijk geen droog brood meer op de plank hebben omdat de overheid wetenschap niet rendabel/productief vindt?

Begaafde leerlingen komen redelijk vaak uit nestjes van redelijk intelligente ouders, niet allemaal natuurlijk, maar veel wel. Begaafdheid en maatschappelijk niveau hebben een samenhang. Voor wie zou extra educatieve 'input' dan meer effect hebben op de lange termijn? Voor de al gevestigde begaafden of voor de kinderen en ouders die niet zo begaafd zijn.

Eerder schreef ik al over de samenhang van armoede met obesitas. ( http://120w.nl/2011/dikke-armoede/ ) Maar ik kan ook aardig wat laten zien en vertellen over voedingstekorten die kunnen leiden tot darmkanker maar ook aanleiding kunnen geven tot psychiatrisch ziektebeelden,hart en vaatziekten en drugsgebruik; uitzichtloosheid van een bestaan door minder educatie.

Het gemis van een opleiding, het onbegrijpelijk maken van de dagelijkse zaken en algemene onwetendheid hebben vreemde vogels zoals Wilders de mogelijkheid gegeven om volgelingen te scoren. Veel opportunisten en mensen die niet gewend zijn om na te denken of verder te denken en in te zien, behoren tot de volgelingen van deze zogenaamde vrijheidsclub. Die kinderen en vooral kinderen uit de zogenoemde marginale wijken wil ik op zo'n gezondheidscollege zien. Eigenlijk alle kinderen samen. Het vereist meer en andere uitleg van een hoogleraar; de vraag is of hij dat kan.

In plaats van een hoogleraar wil ik zelf wel eens wat experimentjes doen met die jeugd. Heel simpel. Verbruikte calorieën meten in de klas: bij een uur internetles en bij een uur gymnastiek. Uitleggen in simpele bewoordingen wat je hersenen allemaal kunnen en wat ze niet meer kunnen na het gebruik van alcohol en drugs. Hoe onveilige seks je leven kan beïnvloeden. Een hamlap uitbakken en het vet op een stukje lever gooien en laten stollen in de koelkast: zo zien je organen eruit na jaren te veel vet eten. Hoe belangrijk de afwisseling van activiteit en rust is voor je leervermogen.

Ik heb jaren geleden gezondheids- en seksuele voorlichting gegeven aan groep 7 en 8 en ook aan de eerste 3 groepen van het WO en het MBO. De vraag van een derdejaars gymnasiumleerling, die eerst protesteerde dat hij dat allemaal al wist en daarna vroeg: "Hebben jongens ook een baarmoeder?" maakt dat ik pleit voor gezondheidslessen voor alle begaafde en niet zo begaafde leerlingen. Mijn lessen stopten wegens gebrek aan geld ervoor.

Ik hoop dat de Erasmus Universiteit Rotterdam mij hier nog over benadert, ik kan wel wat van het geld dat uitgetrokken is voor de prestigieuze kindercolleges goed gebruiken voor mijn schoolproject in pvv-land.

Gavi Mensch

Nederland BV, 1-11-2011

Naar aan leiding van een artikeltje in de Nationale Zorggids: http://nationalezorggids.nl/anp/index.php?item_id=225&anp_id=5582 en als mee- of tegenhanger van mijn vorige blogstukje: Hinderlijk zijn de armen van geest: http://gavimensch.blogspot.com/2011/10/hinderlijk-zijn-de-armen-van-geest.html

Hinderlijk zijn de armen van geest.

2011-10-23T11:07:00.000+02:00

Zalig zijn de armen van geest.

Ongelukzalig gezegde uit een andere tijd, een andere dimensie.

Zo is het gekomen, er is niet genoeg gedaan aan het verrijken van de geest. Niet door de armen, niet door de rijken.

Een algemeen gebrek aan gezond verstand? Nee, dat geloof ik niet. Ik ken veel mensen die nooit gestudeerd hebben, ongeletterde boeren die altijd voor grootgrondbezitters hebben gezwoegd, kleine kinderen die nog geen boek opengeslagen hebben. Toch zit daar veel gezond verstand, praktische wetenschap, logica, nieuwsgierigheid; sommige dingen doe je niet of juist wel.

Armen van geest zijn diegenen die het allemaal denken te weten, zij die simpelweg nooit ergens over nadenken, mensen die denken te oud te zijn om te leren en anderen die vinden dat 'weten en begrijpen' geen meerwaarde heeft.

Geluk en intelligentie hoeven niet samen te gaan. Mijn bekendste voorbeeld is een klasgenootje van vroeger die met moeite de lagere school doorliep, vreselijk geplaagd werd met haar dikke brillenglazen en die het weinig kon schelen of ze nu wel of niet populair was bij de andere klasgenoten. Ze werkt al meer dan 40 jaar bij de Hema, achter de kassa en vakkenvullend. Ze gaat op wintersport en op zomervakantie. Ze is getrouwd en heeft geen kinderen. Ze denkt alleen aan haar kleine cirkeltje en doet elk jaar hetzelfde, jaar in jaar uit. Ze is redelijk arm van geest ( ik bedoel dat niet denigrerend) en zegt gelukkig te zijn. Stemmen doet ze niet want daar begrijpt ze niets van, van politiek. Ach wie wel? Ze neemt de dingen zoals ze komen, erover nadenken levert haar geen voordeel op.

Zalig zijn de armen van geest.

En zo ken ik er meer. Mensen die geen behoefte hebben om meer te weten dan ze al doen. Die hun werk redelijk uitvoeren, niet goed maar redelijk. Goed kan niet want daarvoor moeten ze moeite doen, zaken opzoeken, op Internet, bijscholen, leren en interesse hebben voor hun vak en in het leven zelf. Hun enige behoefte bestaat uit zo routineus mogelijk kunnen blijven doen wat ze altijd gedaan hebben. En zolang men dat toestaat zijn ze gelukkig.

Zalig zijn de armen van geest.

In deze maatschappij waarin het verbeteren van het verstand een noodzaak is om te overleven, worden de armen van geest, diegenen met mogelijkheden tot verbetering van het verstand, een struikelblok voor de voortgang.

Ze worden binnenkort beroofd van alles wat ze zich wensten, een rustige oude dag, zorg in overvloed en genoeg geld (AOW en pensioen) om van te leven tot aan hun dood. En ze protesteren niet, niet echt, niet met argumenten. Ze dragen geen alternatieven aan. Ze zullen dadelijk zwelgen in hun verongelijktheid.

Maar ook degenen die nooit anders gedaan hebben dan vergaren, materiaal, geld en aanzien zijn niet gelukkig. Ze hebben immers nooit genoeg en het wordt steeds moeilijker om ongestraft te roven.

Wie niet steelt of erft zal moeten werken tot hij sterft. Dat heb ik als klein kind al begrepen. Ik ben er dan ook vanuit gegaan dat kennis van zaken de enige echte rijkdom is die je kunt verzamelen. De voldoening, van het geleerde in praktijk brengen en zo het leven meer inhoud te kunnen geven, is groot.

Een prettige bijkomstigheid is dat ik die kennis ook kan overdragen, mijn positieve en negatieve levenservaring kan omzetten in steun aan anderen, dat ik er mijn kinderen mee heb kunnen opvoeden en mijn kleinkinderen er opmerkzaam op kan maken, dat ik met meer kennis mijn werk beter kan uitvoeren.

Beroemd word ik er niet door, ik word er niet extra 'gelukkig' van en het levert me geen materiële rijkdom op. Maar materie is vergankelijk in tegenstelling tot (overgedragen) kennis.

Het geeft een zekere gemoedsrust om uit het leven te halen wat er in zit. Niet alleen maar bestaan, maar bezig zijn met leren en leren begrijpen en uitdragen wat je denkt begrepen te hebben. Het geeft mij een plek in de maatschappij, het geeft me de innerlijke rust en tegelijkertijd stimuleert het me om verder te zoeken naar antwoorden op vragen die ik niet begrijp. En het geeft me de mogelijkheid om met die kennis van zaken te kunnen protesteren tegen de 'rovers'.

Ik raak vaak geïrriteerd door collega's die hun kennis niet willen uitbreiden. Wij zijn verantwoordelijk voor het verzorgen en verplegen van zieken en het verbeteren van hun kwaliteit van leven. Gezond verstand alleen is niet genoeg, net zo min als een behaald diploma dat is.

Ik raak ook geïrriteerd door mensen die zich ten koste van anderen wil verrijken. Bedrijven die niet doen wat ze beloven, verzekeringen die niet uitkeren, banken die ons geld in 'bewaring' hebben tegen een bepaalde rente en waar ik boetes moet betalen als ik dat geld wil gebruiken, mijn geld. Ziekenhuizen die ons veel geld kosten en door de daar heersende chaos, de enorme ego's en het gebrek aan kennis, patiënten niet goed behandelen. Vastgoedmakelaars die prijzen opdrijven om zo hun afgesproken percentages te vergroten. Ach, de lijst is te lang.

Gewetenloosheid veroorzaakt ongeluk bij anderen, maar ook bij de gewetenloze zelf; daar ben ik van overtuigd. Er zullen weinig mensen zijn die op een cruciaal moment zullen denken dat ze best gewetenlozer hadden kunnen zijn.

En de opmerking: "Dat wist ik niet, hoe moest ik dat weten?" gaat er bij mij niet in. Wat ik niet weet kan ik vragen, leren, opzoeken. Dat geeft me ook de mogelijkheid om kritiek uit te oefenen en een draai te geven aan wat volgens mij niet goed gaat. Zomaar slikken wat een ander als waarheid aangeeft, geeft mij geen enkele mogelijkheid om met voldoening dit leven te leven. Protesteren zonder een enkel argument is zinloos.

Gebrek aan kennis is niet specifiek voor een bepaalde laag van de bevolking. De zogenaamde top lijkt vaak niet gehinderd door kennis van zaken. Blinde volgelingen zeggen netjes wat hun in de mond gelegd wordt.

Ik kijk niet op tegen en ook niet neer op. Ik ben.

Hinderlijk zijn de armen van geest.

@Gavi Mensch

Nederland BV, 23-10-2011

Egootjes.

2011-10-22T15:31:00.000+02:00

Ik heb een mening over wat er gebeurde* met Nurten Albayrak bij het COA. Het is makkelijk om maar aan te nemen wat in de media beweerd wordt en sommige van die media zijn niet altijd betrouwbaar. Er wordt klakkeloos overgenomen, niet altijd onderzoek gedaan naar feiten en in het geval van Albayrak worden veel tegenstanders aan het woord gelaten. In de Volkskrant van vandaag het interview waarin zij het een en ander uitlegt. Ook dat heb ik met interesse gelezen. Mijn twijfels over de gang van zaken (o.a. het op non-actief zetten van Albayrak) worden groter.

Een stevige bestuurder noemt zij zichzelf. Voor mij klinkt dat als 100% eisen en niet begaan zijn met medewerkers. Als een man zo functioneert wordt hij geprezen, als een vrouw dat doet is ze een harde vrouw. Voor het overige lijkt er veel haat en nijd te zijn, mannen die op de door een vrouw bezette plaats hadden willen zitten, verdraaiing van de feiten, anonieme aantijgingen, op sensatiebeluste media. Het ontbreken van steun van Leers die nooit iets anders is geweest als een echte CDA draaikont.

En dan valt mijn oog op de naam Adjiedj Bakas, een opgeblazen tegenstander; een opvallende en veel te positief beoordeelde figuur.

Dat lijkt op zich een verloren strijd. De zelfingenomen trendwatcher á la mode, een die zichzelf op Google laat vinden met enkel positieve beoordelingen (geweldige marketing). Die o.a. vindt (en hij kan het weten) dat de zorg 70 % goedkoper kan. Met een huiveringwekkend ijskoude uiterst commerciële en zeer rechtse benadering van het vraagstuk.

Uit het gepubliceerde artikel: http://www.bakas.nl/2011/06/06/zorg-moet-en-kan-70-goedkoper/

Die voor zijn praatjes met gouden munt betaald wordt. Die zijn charisma (goed) gebruikt, in Raden van Toezicht zit, steeds meer invloed probeert uit te oefenen. Ik heb wat tijd besteed aan het lezen van zijn ideeën omtrent het een en ander. Een man met ultraconservatieve grondbeginselen, zeer rechts en m.i. absoluut vrouwonvriendelijk.

[ ‘When my grandmother was young, housekeeping was a full-time job. She didn’t have a refrigerator, freezer, vacuum cleaner, toilet, washing machine or supermarket. Now it’s possible to do the housekeeping in just a fraction of the time. That is a terrific advance isn’t it?’ Bakas’ view is that the human race is continually making such advancements and that every crisis offers the potential for new improvements, even if this throws some people off course. ]

http://www.bakas.com/page/biography-of-trendwatcher-adjiedj-bakas (hopelijk kunt u deze auto biografie lezen zonder uw eigen ego door de versnipperaar te halen)

Zijn eigen bureau Trend office Bakas verzorgt alle publicaties over de baas, allemáál even mooi en prachtig. Wonderlijk! Een foutloos mens en daarmee geen mensch natuurlijk.

Ik heb iets tegen figuren als Bakas. Ik vind ze 'gevaarlijk', megalomaan in hun meningen en ideeën, lozers van veel self-fulfilling prophecies, onrustzaaiers en, ook al weer mijns inziens, een intelligentere uitgave van Wilders, qua persoonlijkheid.

En helaas heeft Bakas wel het een en ander meegekregen met zijn geboorte. Opgegroeid in de Surinaamse mannenmaatschappij, hij kwam pas op zijn 20ste naar Nederland. Én heeft hij duidelijk slechte ervaringen met vrouwen:

Uit het gepubliceerde interview: http://www.managementboek.nl/auteur/3542/adjiedj_bakas

In sociaaleconomisch en cultureel opzicht is liefde is tot nu toe vooral gebaseerd op ‘sleeping your way up’. Mensen willen een partner die hoger opgeleid is, die beter verdient en die tot een hogere sociale klasse behoort. Maar inmiddels is ‘marrying down’ in opkomst. Ik zie steeds meer hoogopgeleide West-Europese vrouwen van 40-plus die een affaire hebben met een sexy student of arbeider van rond de 25. Ondanks het verschil in leeftijd, klasse en opleiding, melden betrokkenen zielsgelukkig te zijn. Maar wees gerust: er blijven genoeg vrouwen over die een buikje voor lief nemen als er een MBA-diploma aan de muur hangt.]

Uit het gepubliceerde interview: http://www.managementboek.nl/auteur/3542/adjiedj_bakas

Waarmee ik maar wil zeggen dat een type als Adjiedj Bakas zo zijn kronkels heeft. En dat het niet zo is dat hij het allemaal zo goed ziet, maar dat hij het op zo'n manier kan verwoorden dat de willige oren van de toehoorders ook het applaus horen dat hij zichzelf geeft.

Het is dan ook helemaal niet vreemd dat Nurten Albayrak last heeft (gehad) van deze man. Een ego zo groot als een balzaal? Na op het Internet te zijn gedoken blijkt dat het ego van Bakas vele malen groter is. Een vrouw met een groot ego zou best eens storend kunnen zijn voor hem.

Vrouwen horen volgens hem duidelijk geen stevige leiders te zijn, vrouwen moeten vol bewondering naar zijn MBA diplomaatje staren, anders niets!

Wat betreft het in de Volkskrant vermelde onderzoek: ik hoop dat het een rechtvaardige uitkomst krijgt.

* http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2686/Binnenland/article/detail/2982608/2011/10/22/Albayrak-Despoot-Nee-ik-ben-een-dienend-leider.dhtml

©Gavi Mensch

Nederland BV, 22-10-2011

.[Wordt het makkelijker of moeilijker om aan een partner te komen, in 2020?

Over bloggers en waarden

2011-10-16T13:43:00.000+02:00

Een blog is een virtueel kladblok, iets waar ik een deel van mijn gedachten en of hersenspinsels neerzet, de mijne. Die mogen overal over gaan. Het is niet zo belangrijk of ik gelijk heb, het gaat om wat ik van bepaalde zaken vind. Mijn blog is een manier om meerdere mensen mee te laten kijken in mijn dagelijks leven, mee te laten leven met mijn persoonlijke emoties, een manier om aan anderen te vertellen wat ze, volgens mij, nog niet wisten (ook al wisten ze het al). Mijn blog is ook voor gasten, bloggers en schrijvers die iets te vertellen hebben op een manier die ik zelf niet zo had kunnen neerzetten.

Ik reageer soms op blogs van anderen. Als het geschrevene me op een of andere manier raakt. Ik hanteer daarbij wel enkele 'beschavings' regels. Bijvoorbeeld: wat ik niet wil dat mij geschiedt doe ik ook bij een ander niet, als de inhoud me niet aanstaat, blader ik verder op het web. Wat ik dus nooit doe is schelden op de schrijver, dat is zinloos en onbeschoft. Ik ga bloggers, waarvan ik bij voorbaat al weet dat ik hun mening niet deel, niet voor rotte vis uitmaken. Ik houd me voor dat ik te gast ben op hun blog. Als het me slecht bevalt, kijk ik er eenvoudigweg niet meer op.

De meeste bloggers hebben wel iets te vertellen, soms is het dagboekleeswerk, soms zijn het fantasievolle verhalen, soms herinneringen. Steeds vaker zijn het opinies over de gang van zaken. Een enkele keer betreft het een specifieke opinie die andere meningen bij voorbaat uitsluit. Die neem ik voor kennisgeving aan en daarna ga ik zoals de Tweede Kamer, over tot de orde van de dag.

Een andere regel die ik voor mijzelf hanteer is dat ik alleen mijn mening ruil voor een betere. Er wordt weinig beargumenteerd in de blogs met extreme opinies, het zijn take it or leave it blogs. Daar hoef ik dan ook niet verder op te lezen. Ik houd van blogs met vragen en vraagtekens, die laten me de ruimte voor reflectie over de mening van de schrijver. En ook de ruimte voor een serieuze reactie. Blogs met links naar meer informatie over het geschrevene zijn ook welkom.

Anonieme reacties op mijn eigen blog neem ik niet altijd serieus. Meestal kan ik uit het geschreven wel herleiden wie het geplaatst heeft. Als ik reageer op een blog dan doe ik dat onder het zelfde pseudoniem als dat waar ik zelf onder schrijf. Dat is wel zo eerlijk.

Ik modereer. Meestal plaats ik onbeschofte reacties niet, waarom zou ik onopgevoede mensen de ruimte geven? Als ze willen reageren, kunnen ze dat doen door middel met behulp van gepast taalgebruik. Dan is er een discussie mogelijk. Een enkele keer laat ik zo'n scheldreactie staan, om te laten zien met wat voor soort lezers een mensch opgescheept kan worden. Reacties die echt niet bijdragen aan het begrijpelijker maken of het uitdiepen van het blogartikel verwijder ik ook, off-topic reageren is larie.

Dit stukje is naar aanleiding van vreselijke overtredingen door mensen die abnormaal reageren op blogs van anderen. Ik zeg: niet doen! Geef je mening op een andere manier, bedreig niemand en houd vooral de privacy aspecten van anderen in het oog. Misschien kunnen we dan in ieder geval in het blogcircuit stellen dat er normen en waarden zijn, dat we van elkaar lezen en leren zonder dat het leidt tot oorlog.

©Gavi Mensch

Nederland BV, 16-10-2011

NB Niemand hoeft als reactie te geven dat dit een truttig stukje is, dat weet ik zelf ook. ;-) Helaas blijkt het nodig om boosaardige reageerders te wijzen op de grens van het toelaatbare. Er zijn immers goede vormen om de vrijheid van meningsuiting in te gieten.

Gastcolumn van Ronald Gibhart: De Internationale.

2011-10-15T20:11:00.000+02:00

De Internationale.

Column van Ronald Gibhart in de Volkskrant van 15 oktober 2011

Afgelopen maand mocht ik optreden in de 13de-eeuwse kerk van het kleine Zuid-Hollandse stadje Geervliet. Omdat de geluidsinstallatie geïmporteerd leek uit een voormalige communistische heilstaat, stelde iemand voor dat ik vanaf de kansel zou voorlezen. Zeven eeuwen lang hebben mensen daar onversterkt naar hun toehoorders staan schreeuwen, dus waarom ik niet?

God, wat zou mijn vader trots zijn geweest. Want hij noemde zich misschien wel humanist ('atheïst light'), maar als lid van de socialistische kerk had hij veel christelijke gebruiken geadopteerd. Zo zong hij voor zijn plezier thuis strijdliederen, socialistische psalmen die ik vanwege mijn opvoeding ook uit mijn hoofd ken.

Dit vertelde ik vanaf de kansel aan het Geervlietse publiek, waarna ik - om deze oude liederen te eren - De Socialistenmars en De Internationale inzette, gezangen die onverwachts door het bijna voltallige publiek woordelijk werden meegezongen. De plotselinge terugkeer van De Stem Des Volks! Hoe lang was het geleden dat De Internationale heerste?

Medio de jaren negentig mocht ik voorlezen op een 1-mei-viering in Rotterdam, vlak voor de toenmalige PvdA-leider Wim Kok zou speechen. De PvdA had destijds verordonneerd dat men de bijeenkomst niet zou ontsieren met strijdliederen en arbeideristisch gewauwel. Tijdens mijn lezing vroeg ik aan de zaal bejaarde verworpenen of ze er niet ontzettend kwaad over waren dat zo'n prachtig lied als De Internationale zo werd verkwanseld. De conservatieve linksen van dagen barstten hierna uit in gezang, tot ergernis van de PvdA-leiding.

Bestaan ze nog, de Stemmen des Volks? Waar is de tijd gebleven dat strijdliederen nog betekenis hadden? Vroeger zette mijn moeder als op het gymnasium van mijn zus voorafgaand aan een toneelvoorstelling Latijnse clubliederen werden gezongen, loeihard De Socialistenmars in voor het tegenwicht. Het roode vaandel volgen wij! Tegenwoordig zijn de liederen zo goed als weggezakt in de beerput van de geschiedenis.

Of toch niet? Zomergast-presentator Jelle Brand Corstius heeft aangekondigd dat hij vandaag om 12.00 uur met zo veel mogelijk medestanders het Beursplein in Amsterdam gaat bezetten, als Nederlands antwoord op de Amerikaanse 'Occupy Wall Street'-beweging. Het zal een protest worden tegen de groeiende sociale en economische ongelijkheid in de wereld. In tientallen hoofdsteden zullen de slaafgeboornen protestdemonstraties houden. Het reed'lijk willen stroomt weer over de aarde. Begeerte heeft ons aangeraakt!

Om mij geestelijk voor te bereiden op weer een demonstratie die ik zal moeten missen, keek ik van de week naar Michael Moores documentaire Capitalism: A Love Story (2009), over het Amerikaanse financiële systeem en de alles vernietigende schraapzucht van de 5 procent rijksten in Amerika.

De film eindigde met een uitvoering van The Internationale die mij deed stilvallen. De New Yorkse bigbandzanger Tony Babino zong als een crooner á la Frank Sinatra of Paul Anka een swingversie van het aloude strijdlied. En plotseling kreeg ik een visioen.

Wat Amerikanen kunnen, moet voor ons toch ook mogelijk zijn? We stellen een bigband samen met The New Cool Collective van Benjamin Herman en Corrie van Binsbergen & de Grote Brokken, en we vragen crooners als Kasper van Kooten, Wouter Hamel en Tim Knol om het aloude working class anthem nieuw leven in te zingen. Ontwaakt, verworpenen der aarde! De Internationale zal morgen kreunen op aard!

NB. Ik erken het maar gelijk, ik heb een zwak voor de Internationale, voor Ronald Gibhart én voor zijn moeder die ik ooit verpleegd heb in Dordrecht. Aan Wijnie Jabaaij ( http://nl.wikipedia.org/wiki/Wijnie_Jabaaij ) heb ik bovendien mooie 'rooie' en authentiek feministische herinneringen bewaard. Ik was niet bij de genoemde toneelvoorstelling, maar ik was bekend met het cultuurtje op het Johan de Wit Gymnasium en ik kan me haar actie levendig voorstellen.

Met dank aan Ronald Gibhart voor de toestemming voor deze publicatie.

©Gavi Mensch

Nederland BV, 15-10-2011

De column is ook te lezen op het weblog van Ronald Gibhart: http://www.ronaldgiphart.nl/15-10-2011/de-internationale/

Hebzucht

2011-10-15T10:22:00.001+02:00

Alle kwaad is gebaseerd op hebzucht en de oorzaak ervan is jaloezie.

Als in mijn geloof mensen gelukkiger sterven omdat ze naar de hemel gaan is dat voor een ander, wiens geloof hen de hel voorhoudt, tenzij zij zich als engelen gedragen een goede reden om dat geloof aan te vallen. Waarom? Jaloezie. Wat heeft hebzucht hier mee te maken? Wel, iedereen lijkt het beste te willen, voor zichzelf.

Nu heb ik geen geloof en hoeft er ook niemand jaloers te zijn op wat ik wel heb. Ik heb er veel voor gewerkt en er veel voor gelaten.

De voldoening van mijn leven, van de manier waarop ik geleefd heb en nog steeds doe is simpel, ik ben tevreden met wat ik bereikt heb. Ik hoef ook niet meer dan die voldoening. Ik ben rijk als ik mijn dagelijkse zaken kan betalen, mijn kinderen gezond en gelukkig zijn en ik kan leven zonder te hoeven kijken naar de rijkdommen van de buurman.

Ik heb wel eens zo'n visioen van de jackpot winnen. Ik verdeel de miljoenen direct (op papier) in potjes. Een huis naar mijn zin en een huis voor allebei mijn kinderen. Een dak boven je hoofd is noodzaak. Maar geen overbodige luxe, het moet vooral praktisch en makkelijk te onderhouden zijn. Ik ga er van uit dat iedereen gewoon blijft werken, zonder stress, dat wel. Dat moet heerlijk zijn.

Ik heb trouwens wel één luxe wens. Een overdekt zwembad in mijn tuin, 15 meter lang en 3 meter breed, gevuld met zout water. Zodat ik elke morgen mijn baantjes kan trekken. Met mooi weer zonder dak. En niet alleen voor mij maar voor iedereen die daar behoefte aan heeft. Met een lift voor gehandicapten en een zwemtherapeut.

Ik hoef geen grotere auto en geen luxe meubelen, geen dure kleding of juwelen.

In plaats daarvan zou ik een potje maken voor mensen die een microkrediet nodig hebben om een eigen bedrijf op te zetten om in hun levensonderhoud te kunnen voorzien. En een potje voor antireclame voor oorlog en militarisme, één voor het opvoeden en intellectueel bezighouden van jonge delinquenten op een speciale school en beroepsonderwijs met gratis opvang voor alleenstaande moeders. Verder verplichte seksuele- en maatschappelijke opvoeding voor iedereen onder de 20.

Ook een potje voor acute uitgaven van mensen die echt niets hebben, een mini noodfonds, dat weer gevuld wordt door de terugbetaling van de microkredietjes.

Bovendien zouden er potjes komen voor gecontroleerd onderzoek, wetenschappelijk, naar ziektes die maar zelden voorkomen en voor de behandeling van die ziektes.

En een potje voor het onderzoek, politieel, naar graaiers en hoe zij de wereld benadelen. Met extra geld voor slimme advocaten om hen aan te pakken en aan te klagen wegens misdaden tegen de mensheid. En voor de politieke lobby, voor het ontwerpen van wetten die het graaien voorkomen en een inkomensnorm stellen en blijvend controleren.

Want die grote hebzuchtigen zorgen voor het grote leed van deze wereld, armoede!

De verdeling is nu zo dat een klein deel van de wereldbevolking het geld heeft van het overgrote andere deel, die dat geld dus chronisch tekort komt.

Een veroordeelde graaier krijgt een werkstraf van een jaar per gegraaid miljoen. Alles inleveren en leven van een salarisje ter grote van een minimale uitkering. Helaas betekent dat voor sommigen levenslange werkstraf.

Ik koop geen loten, ik krijg ook geen jackpot. Ik heb wat ik heb en daar ben ik tevreden mee. Ik lijd niet aan hebzucht en heb geen last van jaloezie.

Ik haat graaiers, de ellende die ze veroorzaakt hebben en nog steeds veroorzaken!

Hebzucht is het grote kwaad van alle tijden. Het meer willen hebben dan anderen, denken dat geld ook macht is, denken dat je anderen mag uitkleden om jezelf te kunnen hullen in Dior. Oliebaronnen die niet weten in wat voor luxe larie zij hun geld moeten proppen, terwijl ze slaven houden om hen te bedienen. Bankeigenaars die wel tien huizen bezitten, terwijl degene die de huur niet kan betalen uit zijn huisje wordt gezet. Vastgoedmagnaten die hun kantoortorens leeg laten staan terwijl nieuwe ondernemers geen plek kunnen vinden om zich te vestigen. Graaiers uit de gezondheidszorg, die miljoenen meekrijgen na hun langdurige wanbeleid, dat geleid heeft tot de verschraling in de zorgverlening. Hoeveel levens redt een topgraaier? Hoeveel levens worden gered door zorgwerkers?

Speculanten en frauduleuze investeerders die naar de Kaaimaneilanden vertrekken met het geld van de achterblijvers die geen kant meer uitkunnen?

Hebzucht is de grote boosdoener. Daar draait het vandaag om. Om iedereen attent te maken op de hebzuchtigen, die van Wallstreet en de andere financiële dictaturen.

Maar ook op de chirurg die 625.000 euro per jaar verdient en op de topmanager die zijn bedrijf en degenen die het geld voor dat bedrijf verdienen, per jaar een miljoentje afhandig maakt, gouden handdrukjes verzamelt en de economie uit balans gehaald heeft.

Hebzuchtigen. Ze verdienen niets, zij graaien en stelen van de rest. Om iets te verdienen moet je werken.

Ik zie het verschil niet tussen de ambulanceverpleegkundige die een geslaagde reanimatie doet en de specialist die chemotherapie voor schrijft of een chirurg die een ziek orgaan repareert; waarom de een slechts 1/20ste deel verdient van wat de ander krijgt.

Ik zie ook niet in waarom iemand met geld meer recht heeft op een goede behandeling en een lang leven dan iemand die arm is.

Ik beveel iedereen aan om te protesteren.

http://www.nu.nl/binnenland/2642101/occupy-demonstraties-in-nederlandse-steden.html

Protesteer tegen de dodelijke graaiers!

Op welke manier dan ook.

©Gavi Mensch

Nederland BV, 15-10-2011

.

Zinvol of niet?

2011-10-15T00:33:00.000+02:00

Tijdens mijn verblijf in Spanje, in mijn kleine huisje dat slecht verzorgd en onderhouden bleek door de jonge verzorger ervan, heb ik me kunnen bezinnen op wat wel en niet zinvol is of lijkt.

Is het zinvol om een open boekenkast met honderden boeken elke week af te stoffen?

Het antwoord is: ja!

Door mij gespaarde en verzamelde, gekregen en gekochte boeken heb ik niet voor niets. Elk boek is gelezen en heeft geholpen om mijn mening te vormen. Ik heb boeken over filosofie, politiek, kunst, letteren, wetenschap, bestsellers en klassiekers. Poëzie en proza, fictie en non-fictie, beroemde schrijvers en totaal onbekenden. In vijf talen. Nederlands, Frans, Duits, Engels en Spaans. Een oude wereld atlas van 20 jaar geleden, die al lang niet meer klopt en daarom zo belangrijk is om in te zien. Proza van uiteindelijk totaal mislukte schrijvers, die een voorbeeld zijn van hoe hoger je klimt des te harder je valt. Van doden en levenden, waarbij de boeken van de 'dooie' schrijvers de aantekening 'actueel' vaker verdienen dan die van de levenden.

Spaanse jongeren zijn hopeloos verloren in het niets, ze denken geen toekomst te hebben: gestudeerd en geen werk, huizen en geen hypotheken. Ze lijken verzombied, staan te liften zonder animo op een weg die nergens heen gaat en waar geen mens langs komt. Ze lezen niet, weten niet.

Ik heb dus aan die jonge Spaanse huisbewaarder specifieke orders gegeven om die kasten stofvrij te houden door alle boeken te lezen of door te bladeren; een boek met stof is voor mij een daverend gebrek aan respect!

Verder tob ik met de vraag of mijn werk als verpleegkundige nog wel zinvol is.

Mijn dierbare werk.

De manier waarop men wil dat ik mijn werk doe, gehaast en met prikklok, geen tijd voor empathie, details en observatie, het productie zweepje altijd achter mijn rug.

De humaniteit is eruit, mijn patiënten zijn cliënten, het verzorgen van 10 wonden per morgen is een kwestie van productiviteit en geld in de kas. Maar onder die wonden zitten menschen, met levensverhalen, partners, kinderen en kleinkinderen, eenzaamheid en wanhoop. Met pijn die langer duurt dan 18 minuten 'volgens plan'.

Mijn werk is niet die wonden verzorgen maar de mensch met die wond. Soms houd ik tijd over, meestal kom ik tekort. Wat mij een berisping oplevert in plaats van goedkeuring.

Ik schijn nu gecoached te moeten worden, ik moet begrijpen dat het salaris van de overhead betaald moet worden van die 10 wonden, die 180 minuten. En de klant moet ook nog tevreden zijn. Het zweepje staat waarschijnlijk al weer klaar. Ik werk niet meer als verpleegkundige maar als wondverbindster.

Een treurige manier om mijn carrière te beëindigen. Ik denk er hard over na om mijn verpleegkundige-zijn te laten voor wat het is en te gaan werken voor een baas die me geen kwart miljoen kost. Of politica te worden. Of een uitgever te zoeken voor mijn boek, een boek dat nooit afgestoft hoeft te worden omdat het continu gelezen wordt.

Dat lijkt me zinvol.

Het ontbreekt me nog net niet aan illusies.

©Gavi Mensch

Nederland BV 14-10-2011

Gastcolumn van Chawwa Wijnberg: Pensioen

2011-09-24T11:49:00.002+02:00

Pensioen

Katten gaan niet met pensioen. Dat komt omdat ze geen Agnes J. hebben. Hoewel? Alleen de wilde katten werken door en worden niet zo oud. De katten die een mens houden, hebben dat mens goed afgericht om eten aan te slepen, kattebakken te vullen en weer schoon te maken, en één miauw en de mens rent voor de hoognodige watdanookjes.

Maar wij mensen. Dat is andere boterkoek. Toen men het pensioen bedacht voor de zielige lieden zonder groot vermogen konden ze maximaal twee jaar van hun rust genieten en dan gingen ze geheel versleten dood. Dat was dus betaalbaar. Nu verwachten we een kleine veertig jaar te werken en dertig jaar of zelfs veertig jaar boter te braden uit genieten. Zeg nu zelf, kan dat? Nee dus.

De mensen die zwaar werk doen, echt zwaar sjouwen en zwaar tillen, weinig verdienen, die door verschillende oorzaken verpieteren, die halen zelden de honderd. Moeten we nu echt op die mensen bezuinigen? Nee toch?

Maar de hoofdwerkers, mogen die alstublieft doorwerken? Die gaan als we niet oppassen nutteloze boeken schrijven of verre reizen maken met veel vervuilkilometers.

Maar wanneer is het gebeurd dat dingen die we mogen, verplicht werden ? Ik ontmoette ooit een slager die verlamd van verveling scheel op z’n welverdiende stoel zat te dromen van zijn vak. Slager was ie. En hij wilde niets anders. Niet lezen, niet reizen, niets en niets dan plakjes vlees voor z’n klanten snijden. Bij het woord worst begon hij te glunderen. En hij verkommerde, want wat hij wilde en kon mocht niet. Genieten zou die.

Ik ken ook professoren die in hun vakgebied willen rondkrummelen. Laat die lui toch. Laat ze dan gratis werken... Waarom niet? Geef de nieuwkomer een kleiner kamertje, of laat die piefen een kamer delen. Jij maandag en ik de andere dagen. Zoiets. Maar dwingelandij is toch bespottelijk?

En dan dat dwaze genieten. Wat is daar zo leuk aan. Nodig zijn is prettig. Zinnig bezig zijn is fijn. Iets voor een ander doen geeft voldoening. Maar verplicht nietsen? Bingo? Hallo, kunnen we niets interessanters verzinnen. Leraren kunnen nog best een halve dag lesgeven. Postbodes daarentegen mogen met hun doorgelopen voeten omhoog zitten en iets anders lezen dan adressen. Voorlezen op school bijvoorbeeld. Iets waardoor ze zich gewenst en gelukkig voelen. We gooien in deze maatschappij al zoveel weg. Laten we nu op mensen maar goed passen. Wij mensen zijn toch geen vlees voor de afvalcontainer?

Zolang onze harten nog kloppen, moeten we elkaar leuk bezighouden. Geen eenzaamheid. Geen verveling. Geen geldverspillen. Hoe langer je actief blijft, hoe leuker je het hebt. En dan bedoel ik geen zinloze rondjes hollen. Of tegen nutteloze ballen slaan. Wat hebben die ballen misdaan?

Leer jongeren iets over je oude vak. Je hoeft niet elke dag vroeg op. Een paar uur per week. En verder blij spinnen als de poezen.

23-9-2011

Nederland BV, 24-9-2011

.

No retirement home for me

2011-09-23T22:00:00.005+02:00

.
I just received this message from my friend in the UK and I think that now things are getting in a state of collective suicide with the latest cuts on Dutch National Health and pensions, we too had better made a deal with Holiday Inn and fast! This is my friends plan for the future. And for the price of Homecare per hour in the Netherlands, we could almost afford a day, not to mention the price of a long stay in a Dutch home for the elderly. And as I read it, we will still be able to afford a private nurse as an extra whenever we need one.

This is what my friend wrote:

I'll be checking into a Holiday Inn!

With the average cost for an old folks' home care costing £188.00 per day, there is a better way when we get old and too feeble.
I've already checked on reservations at the Holiday Inn.

For a combined long term stay discount and senior discount, it's £59.23 per night.

Breakfast is included, and some have happy hours in the afternoon.

That leaves £128.77 a day for lunch and dinner in any restaurant we want, or room service, laundry, gratuities and special TV movies.

Plus, they provide a spa, swimming pool, a workout room, a lounge and washer-dryer, etc.

Most have free toothpaste and razors, and all have free shampoo and soap.
£5 worth of tips a day you'll have the entire staff scrambling to help you.

They treat you like a customer, not a patient.

There's a bus stop out front, and seniors ride free.

For a change of scenery, take the airport shuttle bus and eat at one of the nice restaurants there.

While you're at the airport, fly somewhere. Otherwise, the cash keeps building up.

It takes months to get into decent nursing homes. Holiday Inn will take your reservation today.

Want to see Scotland? They have Holiday Inn there too.

TV broken? Light bulbs need changing? Need a mattress replaced? No problem.. They fix everything, and apologize for the inconvenience.

The Inn has a night security person and daily room service. The maid checks to see if you are ok.

If you fall and break a hip, NHS will pay for the hip, and Holiday Inn will upgrade you to a suite for the rest of your life.

And no worries about visits from family. They will always be glad to find you, and probably check in for a few days mini-vacation.

The grandkids can use the pool.

What more could I ask for?
So, when I reach that golden age, I'll face it with a grin.

I'm not only sending this to my 'old' friends but to all so you can plan ahead!

Just remember:

Thanks Janet!

Nederland BV, 23-9-2011

Witty dancers

2011-09-19T20:29:00.002+02:00

In my childhood, women could dance together, men and women could dance together, but men couldn't do so.

And I always wondered why.

Men could sing together, drink together and talk about sports together. And only Greek and Jewish men seemed to dance with one another, but then they danced folkloric men's dances; women were not supposed to dance them.

And I always wondered why.

And later everybody started dancing alone.

Dancing alone is moving on the music without any other social interaction than bumping into each other. Men danced alone, women danced alone. They only seemed to dance together for old fashioned fun or as a kind of foreplay. Then even later, men could dance together and so could women. Close and erotic or romantic. It looked more like they just wanted to stay close, but it missed the art of dancing.

I loved to dance, but being a weird mensch, I love to dance with a partner, have fun stepping aside or following, being a twosome in a crowd. And I never found a partner to dance with. A real dance partner.

And I always wondered why.

I enjoy watching people dance for the simple fun of dancing. I love to look at people dancing with grace and a sense of intelligent humour. Having fun by using music and movements. And I love to dance like that, elegantly and light.

I never thought I would see two men dancing a tango, with a passion for fun, no sign of eroticism, both leading the other, using music for making their feet laugh, together.

Well, I found them! Enjoy Enrique and Guillermo dancing a witty Argentine tango.

http://youtu.be/S-mkR-KoPts

(Use fullscreen and put the volume of your speakers up.)

©Gavi Mensch

19-9-2011

With thanks to my Portuguese friend Victor.

Farmaceutische crimi

2011-09-17T21:22:00.003+02:00

Janssen-Cilag, de grote farmaceut, kan geen Caelyx, een chemotherapeutisch middel ter bestrijding van o.a. eierstok- en borstkanker, meer leveren.

http://www.volkskrant.nl/vk/nl/5270/Zorg/article/detail/2911080/2011/09/16/Groot-tekort-aan-geneesmiddel-tegen-kanker.dhtml

De fabriek in de VS is door de voorraad heen. Door de voorraad heen?

Onbegrijpelijk, als fabrikant produceer je toch continu? En als het verkoopt, produceer je toch genoeg om te kunnen blijven verkopen?

Een 10 ml dosis van het goedje van Meneer Janssen-Cilag kost hier zo'n €520.-

http://www.stasegem.be/index.php?productID=21722

In sommige Europese landen is de prijs lager: 10 ml kost bijvoorbeeld in Spanje ongeveer €270, -.

http://www.vademecum.es/medicamento-caelyx_ficha_4878

De mededeling stinkt!

Mijn vraag is nu of er alleen geen levering voor Nederland mogelijk is, ik bedoel of er echt geen levering mogelijk is. Of betreft het hier het opdrijven van de prijs van een voor veel vrouwen levensreddend middel?

En heeft de overheid wel aan een eventueel vervangend middel met dezelfde werking gedacht?

Of doet ze alleen aan nut-arme griepvaccinatiecampagnes?

Wil de mevrouw de Minister dat even voor mij navragen, alstublieft?

Of mevrouw de Staatssecretaris!

Of iemand met hersens?

Bij voorbaat hartelijk dank!

Gavi Mensch

Nederland BV 17-9-2011

EPD privé.

2011-09-15T11:36:00.002+02:00

Gek word ik van zo'n Ministermevrouw die mijn privé gegevens persé overal te kijk wil zetten. Voor het geval ik een ongeluk krijg of aan het reizen ben.

De ambulancebroeders hebben sowieso mijn ID nodig willen ze er zeker van zijn dat ze de juiste persoon zoeken op de boardcomputer. Ik hoop dan dat hij of zij snel is in het opzoeken en het filteren van info. Want anders lig ik daar, met een gebroken hoofd en een verbrijzeld lijf te wachten op de informatie of ik al dan niet een relevante ziekte heb en of mijn dagelijkse medicatie wel met wat verdoving uit de voeten kan.

Natuurlijk is mijn idee om de hele bups op een chip te zetten op mijn ID, geen goed idee. Ik heb al zoveel tegenwerpingen gehoord. Maar toch blijf ik erbij!

Het ID moet ik verplicht altijd bij me hebben, vergeet ik die, dan kunnen ze ook mijn naam niet verifiëren. Nu past er een wereld op een chip en dat is een makkie voor de dokter; die stopt hem in de speciale kaartlezer, leest en kan ook gelijk bijschrijven. Bij de apotheek in de lezer en bij- en afschrijven of veranderen is supersimpel. Bij de specialist in de lezer en dan staat alles er weer op. Bij de ambulancebroeder in de lezer en klaar.

Te eenvoudig voorgesteld? Maar zo doe ik het toch ook met mijn bankzaken. De caissière van de AH kan toch ook niet zien wat ik allemaal uitgeef en waaraan?

Ze kan zelfs het verkeerd afgeboekte bedrag terugboeken op mijn rekening.

Dan moet dat toch ook kunnen met mijn medische gegevens?

Na de lekke beveiliging van de overheidszaken betreffende mijn persoon, zoals mijn super geheime DigiD, lijkt me dat een landelijk EPD helemaal een open boek wordt.

Mijn lichaam en geest op een openbare landkaart?

Er spelen te veel interesses:
De zorgverzekeraar wil wel eens weten of ik een risico ben, de hypotheekverstrekker en de levensverzekeraar ook.

Mijn toekomstige baas wil weten of ik mijn jaren ziektevrij heb doorgebracht, voordat ik een contract voor onbepaalde tijd krijg.

Letselschadeadvocaten kunnen iemand inhuren om in mijn EPD te kijken. Natuurlijk zouden ze dat nooit doen….of wel? Is dat afhankelijk van het bedrag dat geëist wordt?

Mijn eventueel jaloerse ex wil wel naar buiten brengen dat ik een SOA heb gehad, ooit en laat die nu werken bij een zorginstelling….

Ik kon ooit van veel mensen, die opgenomen waren (geweest) in de GGZ, zien hoe hun persoonlijke en sociale achtergronden waren geweest. Of iemand lichamelijk mishandeld had, of was geworden. Of hij of zij cocaïne had gebruikt. Of in de prostitutie verzeild was geraakt.

Dat staat namelijk ook in een EPD. Dat is belangrijk voor de behandeling.

En dus mag iedereen dat weten? Nee, alleen mensen die geheimhouding gezworen hebben.

Ik wil een chip op mijn ID, mijn ID in mijn zak, een back-up op mijn PC met een slotje.

De gezondheidszorg krijgt een kaartlezer, kaart met chip in de lezer en de info is zichtbaar. Kaart met chip uit de lezer en de kijker heeft geen toegang meer tot mijn persoonlijke gegevens betreffende mijn gezondheid, lichamelijk, geestelijk of maatschappelijk.

We moeten maar leren dat we dat ID met chip altijd bij ons dragen.

Er staat een boete op het niet kunnen tonen van je ID, dan dient die dwang tenminste ergens voor.

Nee, niet op het pasje van de zorgverzekeraar, die zijn te commercieel.

De minister doet vast een uitgave van 2,5 miljoen voor een persoonlijk schrijven aan iedereen. Iemand moet ook alle antwoorden weer selecteren en filteren. Dan moet het allemaal nog uitgewerkt worden. Doe er nog maar een miljoentje of wat bij, we hebben geld genoeg!

Mens, als je zo nodig iets wilt doen waardoor je in de geschiedenisboekjes komt, doe het dan gelijk goed.

Gewoon mijn EPD op een chip op mijn eigen ID. En een reserve kaartje.

EPD privé.

http://www.skipr.nl/actueel/id8596-schippers-steunt-doorstart-epd.html

©Gavi Mensch

Nederland BV, 15-9-2011

Verzet

2011-09-11T21:38:00.000+02:00

.
Mijn hart knijpt en mijn hoofd is druk bezig met ordenen. Ik lees en reflectioneer.
Het is niet allemaal zo simpel. Er zijn stemmen die de onze willen uitsluiten en onderdrukken. Ik weiger onderdrukt te worden, nog steeds.

Gisteren las ik een vraag: 'Zou er nog iemand zijn die vandaag de dag een verzetsbeweging zou opzetten? Mijn antwoord daarop is duidelijk:'Ja en met mij velen, gelukkig.' Velen maar niet iedereen.
Ik kom uit een verzetsgeneratie, kleindochter van een verzetsvrouw, Dolle Mina (met BH en zonder tuinbroek), barricademeisje, hippie, eigenwijs en niet meegaand.
Ik heb altijd beweerd ( en bewezen) dat ik zelf kan denken en het niet onderdrukt willen worden hoort daarbij.

Ik laat wel meer over mij heen gaan tegenwoordig, ik stel prioriteiten. Dagelijkse zaken vind ik niet de moeite waard om over te drammen.
Maar 16 jaar na een hersenoperatie word ik alleen steeds emotioneler (dat hoort erbij, volgens de neurochirurg). Dat wil zeggen dat ik sneller geraakt ben, voornamelijk door onrechtvaardigheden. Variërend van een onbeschoft antwoord van een collega of leidinggevende tot het uitzetten van asielzoekers die eigenlijk al lang niet meer passen in het land van herkomst.

En uitermate emotioneel word ik als men (who ever) denkt ons te kunnen behandelen als vee. Ik loop niet de hele dag te huilen, maar zo'n regering met de idiootste bezuinigingen op Zorg, Onderwijs en Cultuur maakt dat ik altijd een voelbaar randje traanwater in mijn onderste oogleden heb.

Van woede?
Ja, woedend over de arrogantie van verhaaltjes-opdreuners. Van napraters die hun (niet met recht verworven) positie misbruiken.
Neem nou een minister. Lijstje bezuinigingen van ambtenaren, afspraken met de politieke ideoloog, niet denken, gewoon voorlezen! Niet gehinderd door kennis van zaken, met alleen een mond en geen oren en zeker geen ogen.

Maar dat geldt ook voor degenen die de aanslag op 11 september misbruiken voor het naar voren brengen van hun haattheorieën. Of die blindelings een peroxidepruik volgen omdat die zo lekker weghapt en voor hen praat. Niet gehinderd door kennis van zaken.

De televisie is er voor de moord en doodslagfilms, realityshows (met weinig echte reality) en voor entertainment-wedstrijdjes met het fameuze plastische chirurgieobject Paaij. Dat is makkelijk converseren en je hoeft er verder niet bij na te denken.

En zo is het gekomen. Gemakzucht, niet meer leren een eigen mening te vormen en te verdedigen, het is simpelweg eenvoudiger om na te praten en mee te zwemmen met de stroom. Maar, o wee als je aan hun centjes komt. Accijns heffen op domme tv programma's zou dus nog een optie zijn om hen uit de hersenlamme situatie te doen ontwaken.

Zijn er nog strijdbare menschen? Ja zeker, er wordt veel geschreven, geblogd en gepraat. Wordt het niet eens tijd dat we de krachten bundelen? Ik vind van wel, ik denk nog na over hoe en wanneer.
Binnenkort in dit theater genaamd Nederland BV.

©GaviMensch
Nederland BV, 11-9-2011

.

Zorgverlenersvee.

2011-09-08T10:05:00.000+02:00

.

Gisteren werden we bijeengedreven, 80 verzorgenden en verpleegkundigen in een zaaltje geschikt voor een vergadering van 20 personen. Staande receptie, na een volle morgen werken. Even voor alle duidelijkheid een volle morgen werken is voor ons van 7.00 tot 12.30.

Eitje?

In die paar uurtjes worden 6 tot 10 enkel- of meervoudig zieken persoonlijk verzorgd van top tot teen, d.w.z. wassen op bed, aan een aanrecht of onder een douche( vaak in een doucheruimte waar je staande maar net en eigenlijk niet met zijn tweeën in past). Aankleden en verzorgen. Uitwijken voor gegraai van demente- of gemep van psychiatrische patiënten. Pijnlijke of niet functionerende armen door mouwen halen, steunkousen aantrekken die zo strak zijn dat de gewrichten van je handen wel een half uur nodig hebben om weer in de normale stand te komen. Incontinentie materiaal vol faeces (poep) zo slim mogelijk weghalen en een nieuwe aandoen.

Fluitje van een cent?

Werken in een minuscuul huisje waar het hele jaar door de verwarming op 26 graden staat, omdat de bewoner nog maar een minimale bloedsomloop heeft en altijd kouwelijk is. Onwillige patiënten met tilliften in hun rolstoel zetten, zorgen dat ze daar droog en kreukloos een hele dag kunnen zitten. Preventie van doorliggen en contracturen. Haar kammen in het gewenste model, een opbeurend woord en soms een knuffel.

Of 8 tot 12 patiënten injecteren, verbinden en zwachtelen; zwart geworden voeten van terminale patiënten ontdoen van verbanden, waarbij je nooit weet of er een teen los in het verbandgaas zit. Zwachtelen op je knieën omdat er geen plaats voor en vaak ook geen krukje is om op te zitten. Twee benen met 4 zwachtels. Trachea's schoonzuigen via een canule, waarbij het slijm in een grote glazen pompfles plonst en waarvan je moet bekijken welk kleurtje het heeft en hoe taai het is. Liefst nog voor het ontbijt. 4 tot 6 diabeten spuiten voor 8.30u, want die mensen moeten op tijd eten, je mag er maar 10 minuten binnenblijven, zijn verhaal over hoe slecht het gaat moet hij tot later bewaren. Maar het kan wel van invloed zijn op de bloedsuikerspiegel, alleen houdt het zorgkantoor daar geen rekening mee.

Tussenevaluaties doen bij patiënten die al een half jaar hun zegje niet hebben kunnen doen en die dus met 20 minuten niet geholpen zijn. En die dan toch nog een mooie beoordeling aan de zorgverleners geven.
De open buik- , rug- en beenwonden voor het laatste bewaard. Soms een complete anatomische les. Open buiken waar je van denkt dat ze beter af zouden zijn in een steriele ruimte op een intensive care. Maar daar is een ziekenhuis te duur voor en dus wordt de thuiszorg ingeschakeld. Optimisme tonen, zeggen dat het goed vooruitgaat ook al is die vooruitgang minimaal. Stoma's verzorgen, zakjes vol afvoeren en nieuwe plakken, hopend dat het stoma niet gaat functioneren terwijl; je bezig bent. Handen wassen en nog meer handen wassen en die rimpelig gewassen handen weer in een volgend setje handschoenen wringen. De terminale patiënten verplegen, langzaam en geduldig, met oog en oor ook voor de mantelzorg; contact met de artsen en specialisten, met je collega's, rapportage voor de volgende, alles tezamen binnen de afgesproken tijd.

De rest wordt er gewoon uitgehaald bij de urencontrole. Die tijd heb je niet gewerkt, die reistijd is ook te lang en dat overleg van een uur en een kwartier mag maar voor een uur op de urenlijst. Wel godverdomme!
En vaak komt er na een ochtendroute ook nog een middag of avondroute. De meeste van ons werken toch wel 2 dubbele (8 tot 11 urige) diensten minimaal per week.
En enkele collega's gaan na de 4 uur durende veranderingsmanagement sessie verder met hun middag- of avonddienst. Degenen met een ochtend- én een avonddienst, diegenen die om 7 uur begonnen zijn, halen dan 'met gemak' een werkdag van 7 tot 22.30 u.

Respectloos samengedreven na een werkochtend in een lullig zaaltje om staande te luisteren naar onder andere de volgende uitspraak van het adviesbureau dat de veranderingen binnen de thuiszorginstelling moet bewerkstelligen:
"Als het bedrijf failliet gaat is er geen geld om salarissen uit te betalen."

En dat is onze schuld?
Als wij stoppen met werken voor het bedrijf, dan zijn er pas geen inkomsten meer, die inkomsten genereren wij, de directe zorgverleners!!!!! Geen cliënten, geen inkomsten. Er wordt slechts betaald voor óns werk. Op elk 5 zorgverleners-uur liften er 2 niet productieven mee. Die veelal een beter salaris hebben, ook dat nog.

Samengedreven als vee in een veel te klein zuurstofarme ruimte zonder stoelen.
Met een miezerig kopje koffie en alleen croissantjes voor het projectteam, luisteren de meesten, zich met moeite anderhalf uur staande houdend, zonder te begrijpen en met de wetenschap dat dit de zoveelste poging is om een verandering door te duwen die als gevolg heeft dat er nog minder gezorgd wordt voor de uitvoerenden en dus productieve werknemers.

"Je wilde alles toch zo graag zelf regelen, plannen dan maar!"
Collegialiteit die vaak ver te zoeken is, moet wel gebruikt worden, reistijden tot een minimum beperkt en alleen maar tevreden cliënten voor het bedrijf. En ook de administratieve handelingen mag je zelf gaan doen in de afgesproken tijdslimiet, bij de cliënt, die betaalt daarvoor.

Flexibel zijn betekent dat je geen eigen tijd hebt, altijd je telefoon aan hebt, altijd beschikbaar bent, geen gezin hebt, geen kinderen of kleinkinderen, geen tijd voor jezelf. Geen tijd voor en nog minder zin in sex. Nooit zomaar een feestje, je kunt niets meer plannen in je eigen tijd. Onenigheid krijgen met je partner, met je kinderen, met je vrienden. Je schuldig voelt als je een weekend weg wilt en je collega is ziek.

Het verschil tussen het uitbetaalde bedrag per uur door het zorgkantoor en het uitbetaalde uur op je salarisstrook is enorm.

Cao thuiszorg2010-2012, salarisschalen, pagina 19 en 20:

http://www.mijnvakbond.nl/Documenten%20MijnVakbond.nl/Zorg/Ouderenzorg%20Thuiszorg%20Kraamzorg/CAO%20VVT%202010-2012%20versie%20april%202011.pdf

De wettelijke vergoeding per uur voor ons werk:

http://www.nza.nl/98174/188542/tariefbeschikking-502-12-1.pdf
Van je parkeergeld krijg je niet alles terug, de belasting int daar een deel van. Zo ook je kilometervergoeding. Die kun je soms het jaar daarop terug vragen, maar niet altijd en niet het hele bedrag. Je pensioenafdracht garandeert nog geen pensioen. Tegen de tijd dat je 65, 66 of 67 bent, ben je afgepeigerd, versleten en dan is er ook nog eens de wetenschap dat tegen die tijd er niemand meer is die jou verzorgt. Logisch want een bruto uurloon van net iets meer dan 7 euro voor een jonge verzorgende is niet genoeg om van te leven. En onredelijk als je er van uitgaat wat er voor gedaan moet worden.

Verpleegkundigen en verzorgenden van 50 jaar en ouder die geen 36 uur meer op de knieën kunnen, worden vriendelijk doch dringend verzocht om minder te gaan werken of krijgen als nieuwe werknemers eenvoudigweg geen vast contract meer voor 36 uur. Die moeten dan ook maar kleiner gaan wonen, minder eten en drinken, de minimale zorgverzekering nemen, begrafenispolis afkopen en op de fiets hun kilometertjes doen.

Ik ben klaar met de respectloze behandeling!

Zorgverlenersvee…… nou nee!

PS. Ik weet dat er meegelezen wordt door collega's (en bazen). Ik weet ook dat 80 % (van de collega's) het niet eens is met de gang van zaken. Ik weet ook dat ik een van de weinigen ben die er over schrijft. Ik weet ook dat dit niet alleen bij 'ons' gebeurt. Het is nu dus een publieke zaak.

©Gavi Mensch
Nederland BV, 8-9-2011

Ook gepubliceerd op de Reaguurder: http://www.dereaguurder.nl/2011/09/zorgverlenersvee-door-gavimensch-8540

.

Gelukkige werknemers leveren meer op.

2011-09-06T08:13:00.006+02:00

.

Aangezien ik niet weet hoe goed het Engels van míjn bazen en managers is, geef ik een korte samenvatting van wat hieronder staat (Bron: New York Times)

Mensen die gelukkig zijn met hun werk en hun bazen, produceren beter en meer!
[In a 2010 study, James K. Harter and colleagues found that lower job satisfaction foreshadowed poorer bottom-line performance. Gallup estimates the cost of America’s disengagement crisis at a staggering $300 billion in lost productivity annually. When people don’t care about their jobs or their employers, they don’t show up consistently, they produce less, or their work quality suffers. ]

Dat wisten we natuurlijk al. Maar niemand lijkt zich daar iets van aan te trekken. Wil ik het initiatief nemen en stellen dat ik persoonlijk niet gelukkig wordt van werken in mijn vrije tijd.

Ik neem de werklijsten door van één van mijn collega's en zie dat ze reistijd heeft ingevuld tussen het ophalen van een dossier op kantoor en de voorafgaande en volgende cliënt. Ik keur dat goed. Ik neem aan dat ze geen faun is of een geest uit de fles en dat ze gewoon heen en weer moet reizen, door een door wegwerkzaamheden totaal ontwrichte stad. Degene die geen uitvoerend werk doet en boven mij staat, keurt die reistijd af. Het dossier is dus opgehaald in de vrije tijd van de werknemer. Reistijd is immers een onkostenpost die niet verhaald kan worden op de cliënt, die betaalt alleen voor de zorg. Mijn idee is dat dat wel klopt in een ziekenhuis waar de verpleegkundige per dag betaald wordt. Maar daar waar ze per uur betaald wordt, geldt de reistijd als werktijd. Het is al erg genoeg dat de tijd ingaat vanaf het adres van de eerste cliënt en stopt bij de laatste. En dat ze om die reden al weinig verslag doet of interactie heeft met collega's, behalve per telefoon.

Nu mijn werk als uitvoerende.
Mijn leidinggevende laat mij 's middags terugkomen naar kantoor. Daarvoor ga ik om 14.20 van huis af en ben om 14.30 op kantoor. Na 75 minuten ben ik klaar en mag een uur schrijven. Dan mag ik ook weer naar huis waar ik ook weer 10 minuten over doe. Ik had 's morgens de reistijd naar mijn eerste cliënt (10 minuten) en vanaf de laatste (10 minuten) ook al in mijn vrije tijd gedaan.
Kortom op zo'n dagje doe ik 55 minuten in mijn onbetaalde eigen tijd. Ben ik gek? Ik werk 5 dagen in de week en heb minimaal 7 diensten. Dat is 7x 20 minuten oftewel 2 uur en 20 minuten om mijn Florence Nightingale syndroom te voeden. Doe ik daar per week 3 losse intakes bij en rijd ik 2x naar kantoor heen en weer dan komt dat op 100 minuten bij. Kortom ik schenk de goegemeente 4 uur van mijn vrije tijd. De kantoor en coördinatie-uren zijn gebaseerd op 120 minuten per week. Al heen en weer rijdend ben ik die al kwijt voordat ze gebruikt zijn. Stel dat ik die reistijd wegschrijf op coördinatie-uren dan nog kom ik 2 uur per week tekort. In die 4 uur bovengenoemde tijd was ik niet aan het kletsen, ik deed geen boodschappen en ben dus alleen met mijn werk bezig geweest. 4 uur per week is 192 uur per jaar, is ruim een maand (van 48 u per week a 4 weken) salaris. Ik werk een maand voor de kat zijn mooie aangezicht.

Mijn voorstel is dat de intakes gedaan worden aansluitend aan de werktijd, ook al komt dat niet zo leuk uit voor de cliënt. Ook de overleguren op kantoor komen aansluitend aan de werktijd, zo niet dan komt er heen en weer reistijd bij. En na een uur overleg stap ik op. Helaas. Er is ook nog een leven na het werk en mijn tijd gaat in als ik van huis ga, dan ben ik niet meer voor mij bezig. Als ik thuiskom gaat de prikklok uit en kan ik aan mijn eigen tijd beginnen. Nu kan ik nog over de reistijd naar de eerste cliënt en vanaf de laatste heenstappen, dat heeft iedereen nodig om van en naar zijn werk te komen.

Maar daar houdt het op. De bestuurder van de instelling waar ik voor werk krijgt erg veel geld aan het eind van elke maand. En hij speelt golf in zijn vrije tijd. En een oprotpremie als hij onverhoopt weggaat. Evenals de vorige en die daarvoor. Ik ben niet jaloers, maar ik wil hen er nogmaals op wijzen, dat als de uitvoerenden niet werken er geen geld binnenkomt bij de instelling. Samen met mijn collega-uitvoerenden 'verdienen' wij het geld voor alle niet productieven binnen de instelling.

Ik ben dus uitermate ontevreden over het roven van mijn vrije tijd ten bate van zijn golfclublidmaatschap. Ik voel me minder verbonden aan het bedrijf. Ik doe niet graag meer iets extra, het zal me vaak worst zijn of het bedrijf overleeft. De patiënten en cliënten moeten toch verzorgd worden, door mijn instelling of door een andere. En verpleegkundigen zoals ik die je kunt oproepen naar believen en het verpleegkundige en coördinerende werk goed doen zijn er niet meer zoveel. Voor mij 10 anderen gaat dus niet op.

Ik heb mijzelf als voorbeeld genomen. Ik werk er niet 'bij', ik ben de enige kostwinner en alle onkosten die ik maak komen ook ondeelbaar op mijn schouders terecht. Energie en huur en verzekeringen en de auto en gemeentebelastingen en, en, en….

Voor wie denkt dat mijn salaris toereikend is voor een maand vrijwilligerswerk per jaar, ik kom het met plezier een keer voorrekenen. Dat is gratis!

En ondanks dat ik mijn cliënten en patiënten en de kwaliteit van mijn werk altijd in ere houd, is de lol van het 'werken' er wel vanaf.
Vanaf nu werk ík met stopwatch. Eens kijken of 'men' daar gelukkiger van wordt.
En voor de zorgeloze politici: No pay, no cure!

Tarieven die de instelling vangt voor elk uur dat wij werken….
http://www.nza.nl/98174/188542/tariefbeschikking-502-12-1.pdf

Kortom er moet overhead af wil ik gelukkig worden!

©Gavi Mensch
Nederland BV, 6-9-2011
.

Update: langdurig zieken en handjeklap

2011-09-01T14:11:00.000+02:00

.

Nog niet zo lang geleden hebben zorgverzekeraars en brancheorganisaties waaronder het beruchte ActiZ afgesproken met de overheid, dat er extra geïnvesteerd zou worden in de langdurige zorg.

Dat is mooi zult u zeggen! Dat geld gaat o.a. naar scholing en het aantrekken van nieuwe medewerkers. Meer handen met meer kwaliteit. Meer handen waarvan we nog niet weten of ze zich wel aanmelden.
(Zeg, PVV, waar blijven die 10.000 verplegenden nou? Ja, ja, nadat de oppositiepartijen hun mond hadden opengetrokken deed Fleur ook nog vlug een duit in het gedoogzakje, erg origineel)

Langdurige zorg. Die is voor de ouderen en chronisch zieken. Dat zijn de mensen die langzaam, een beetje of niet meer beter worden. De overheid heeft slechts
één 'maar' ingebouwd. Dat geld komt ter beschikking voor de patiënten/cliënten met een verblijfsindicatie. Dat wil zeggen dat ze opgenomen zijn in een verpleeg- of verzorgingshuis of op de 'nominatie' (lees wachtlijst) staan. Zolang ze er zitten beheert de instelling het budget en zolang ze er nog niet zitten ook.

Nu wil het geval dat langdurige zorg steeds meer thuis gegeven wordt, want dat was de bedoeling van de overheid, langer thuis wonen! Dan komt de thuiszorg en die geeft langdurig hulp bij mensen die langdurige zorg nodig hebben. Maar de thuiszorg krijgt niets. Alleen als die thuiszorgcliënten op de lijst van een verpleeg of verzorgingshuis staan, kunnen ze bij die toekomstige zorginstellingen gaan bedelen om wat geld voor de toekomstige cliënten die er nog niet wonen. En instellingen zijn niet gek, die zijn blij met de investering. De tarieven gaan met 5% omhoog.

Terug naar de langdurig zorgbehoeftigen. PGB? Nee. Huishoudelijke hulp? Amper en met eigen bijdrage Thuiszorg? Nou alleen als ze niet opgenomen hoeven te worden en met een eigen bijdrage. Want als ze wel opgenomen willen worden, krijgt de Thuiszorg van de budgethouder (de intramurale ) maar net genoeg om het minimale te leveren. Is er meer nodig, dan moeten er vette argumenten uit de kast gehaald worden en de aanvraag ingediend bij de budgethouder.

Komen we terug bij ActiZ, waarover vanmorgen weer te lezen viel bij o.a. Zorgvisie:
Andere kwaliteitsmetingen om de medewerkers van ActiZ en de zorgbranche lekker bezig te houden met weer nieuwe formuliertjes?
http://www.zorgvisie.nl/Kwaliteit/Van-Montfort-wil-af-van-CQindex-en-Zichtbare-Zorg.htm
Kwaliteitsmetingen? Laten we nu eerst eens voor voldoende kwaliteitshanden aan die bedden zorgen

Handjeklap met de commercie. MARKwerking!
De veel te dure zorginstellingen (en ziekenhuizen, beide met hun vastgoed perikelen en hun bonussen en behoud-van-topsalaris-ook-al-doe-je-niks-afspraken http://www.zorgvisie.nl/Nieuws/1-miljoen-voor-personeelsadviseur-De-Tjongerschans.htm ) samen met de zorgverzekeraars, die van: de eigen-bijdrage-moet-omhoog en dit wezenloze-en-for-ever-gezonde-en-stinkendrijke-en-zich-dus-geen-zorgen-makende Kabinet. Lekker trio!

Waar blijven we dan met de thuiszorg? Waar blijven de investeringen? Het geld voor meer opleiding en dus meer kwaliteit?
Wie zei U? Thuiszorg? Wat is dat?
Dat, meneer Overheid, is waar al die chronische en langdurige nu hun zorg vandaan halen en dadelijk nog meer, als de PGB's niet meer uitgedeeld worden.
Dus, zo lees ik vanmorgen, die langdurig en chronisch zieken worden nog een stukje verder gekort. Dat is logisch!
http://www.skipr.nl/actueel/id8478-kabinet-zet-mes-in-tegemoetkoming-chronisch-zieken.html

Gelukkig kwam er een reactie:
http://www.skipr.nl/actueel/id8485-hevige-kritiek-op-korten-chronisch-zieken.html

Thuiszorg was toch de zorg die in de toekomst moest gaan zorgen voor alle ouderen en chronisch zieken? Zorginstellingen waren toch te duur? En de mensen moesten toch zo lang mogelijk thuis blijven wonen? Waarvan moeten ze dat dan doen?

Moeten we die mensen dan maar laten rotten, wij thuis-zorgverleners? Moeten we dan maar 16 uur werken voor de prijs van 8?

En denkt u dan meneertje Overheid, dat wij zorgverleners in de thuiszorg geen behoefte hebben aan scholing? Aan nieuwe collega's? Aan betere materialen?
Dat we wel met wat minder salaris toe kunnen, dat we geen huur hoeven betalen, dat onze kinderen niet hoeven te studeren, dat we allemaal maar op straat moeten gaan wonen?
Bedenkt u wel, meneertje Overheid, dat de mensen altijd hun eigen behuizing betalen, ook al hebben ze een verblijfsindicatie zonder opgenomen te zijn?
http://zorgzwaarte-pakket.nl/index.php/zzp-wat
(Zie punt 2 Thuis wonen)

Vindt u dat we iedereen maar structureel aan moeten melden voor zo'n dure zorginstelling, die pas plaats heeft voor ons als we waarschijnlijk allang dood zijn?
In de wetenschap dat thuiszorg altijd nog beter is voor de meeste langdurig en chronisch zieke cliënten en patiënten en bovendien een stuk goedkoper dan de opname in een verpleeghuis?

Ik ben hard op weg om hier (langdurig) ZIEK van te worden. Langdurig en zoals het er nu uitziet, chronisch!

©Gavi Mensch
Nederland BV, 1-9-2011

.

Over langdurig zieken en handjeklap

2011-08-31T23:14:00.002+02:00

.

Nog niet zo lang geleden hebben zorgverzekeraars en brancheorganisaties waaronder het beruchte ActiZ afgesproken met de overheid, dat er extra geïnvesteerd zou worden in de langdurige zorg.

Dat is mooi zult u zeggen! Dat geld gaat o.a. naar scholing en het aantrekken van nieuwe medewerkers. Meer handen met meer kwaliteit. Meer handen waarvan we nog niet weten of ze zich wel aanmelden.
(Zeg, PVV, waar blijven die 10.000 verplegenden nou?)

Langdurige zorg. Die is voor de ouderen en chronisch zieken. Dat zijn de mensen die langzaam, een beetje of niet meer beter worden. De overheid heeft slechts
één 'maar' ingebouwd. Dat geld komt ter beschikking voor de patiënten/cliënten met een verblijfsindicatie. Dat wil zeggen dat ze opgenomen zijn in een verpleeg- of verzorgingshuis of op de 'nominatie' (lees wachtlijst) staan. Zolang ze er zitten beheert de instelling het budget en zolang ze er nog niet zitten ook.

Nu wil het geval dat langdurige zorg steeds meer thuis gegeven wordt, want dat was de bedoeling van de overheid, langer thuis wonen! Dan komt de thuiszorg en die geeft langdurig hulp bij mensen die langdurige zorg nodig hebben. Maar de thuiszorg krijgt niets. Alleen als die thuiszorgcliënten op de lijst van een verpleeg of verzorgingshuis staan, kunnen ze bij die toekomstige zorginstellingen gaan bedelen om wat geld voor de toekomstige cliënten die er nog niet wonen. En instellingen zijn niet gek, die zijn blij met de investering. De tarieven gaan met 5% omhoog.

Terug naar de langdurig zorgbehoeftigen. PGB? Nee. Huishoudelijke hulp? Amper en met eigen bijdrage Thuiszorg? Nou alleen als ze niet opgenomen hoeven te worden en met een eigen bijdrage. Want als ze wel opgenomen willen worden, krijgt de Thuiszorg van de budgethouder (de intramurale ) maar net genoeg om het minimale te leveren. Is er meer nodig, dan moeten er vette argumenten uit de kast gehaald worden en de aanvraag ingediend bij de budgethouder.

Komen we terug bij ActiZ, waarover vanmorgen weer te lezen viel bij o.a. Zorgvisie:
Andere kwaliteitsmetingen om de medewerkers van ActiZ en de zorgbranche lekker bezig te houden met weer nieuwe formuliertjes?
Laten we nu eerst eens voor voldoende kwaliteitshanden aan die bedden zorgen

Handjeklap met de commercie. MARKwerking!
De veel te dure zorginstellingen (en ziekenhuizen met hun vastgoed perikelen en hun bonussen en behoud-van-topsalaris-ook-al-doe-je-niks-afspraken samen met de zorgverzekeraars, die van: de eigen-bijdrage-moet-omhoog en dit wezenloze-en-for-ever-gezonde-en-stinkendrijke-en-zich-dus-geen-zorgen-makende Kabinet. Lekker trio!

Waar blijven we dan met de thuiszorg? Waar blijven de investeringen? Het geld voor meer opleiding en dus meer kwaliteit?
Wie zei U? Thuiszorg? Wat is dat?
Dat, meneer Overheid, is waar al die chronische en langdurige nu hun zorg vandaan halen en dadelijk nog meer, als de PGB's niet meer uitgedeeld worden.
Dus, zo lees ik vanmorgen, die langdurig en chronisch zieken worden nog een stukje verder gekort. Dat is logisch!
Thuiszorg was toch de zorg die in de toekomst moest gaan zorgen voor alle ouderen en chronisch zieken? Zorginstellingen waren toch te duur? En de mensen moesten toch zo lang mogelijk thuis blijven wonen? Waarvan moeten ze dat dan doen?

Moeten we die mensen dan maar laten rotten, wij thuis-zorgverleners? Moeten we dan maar 16 uur werken voor de prijs van 8?

En denkt u dan meneertje Overheid, dat wij zorgverleners in de thuiszorg geen behoefte hebben aan scholing? Aan nieuwe collega's? Aan betere materialen?
Dat we wel met wat minder salaris toe kunnen, dat we geen huur hoeven betalen, dat onze kinderen niet hoeven te studeren, dat we allemaal maar op straat moeten gaan wonen?
Bedenkt u wel, meneertje Overheid, dat de mensen altijd hun eigen behuizing betalen, ook al hebben ze een verblijfsindicatie zonder opgenomen te zijn?

Vindt u dat we iedereen maar structureel aan moeten melden voor zo'n dure zorginstelling, die pas plaats heeft voor ons als we waarschijnlijk allang dood zijn?
In de wetenschap dat thuiszorg altijd nog beter is voor de meeste langdurig en chronisch zieke cliënten en patiënten en bovendien een stuk goedkoper dan de opname in een verpleeghuis?

Ik ben hard op weg om hier (langdurig) ZIEK van te worden. Langdurig en zoals het er nu uitziet, chronisch!

©Gavi Mensch
Nederland BV, 31-8-2011

Verschraling dreigt door scheiden wonen en zorg

2011-08-28T12:01:00.001+02:00

.

Zie voor aanleiding: http://www.skipr.nl/ van 25-8-2011.

Vorig jaar ging de subsidiepot voor kleinschalig wonen voor ouderen- en verpleeghuiszorg open. In plaats van de massale verpleeghuizen met zaaltjes werden plannen uitgevoerd ( al voordat de subsidiepot open was) om zoveel mogelijk units te bouwen waar ouderen meer privacy en meer en beter op hen afgestemde zorg zouden krijgen. Het geld voor de 'zorg' gaat voor ouderen dus zitten in de woonruimte. Hieronder een voorbeeld van hoe zoiets er uit gaat zien:

Units van 6 met allemaal een eigen appartementje. Woon/slaapkamer, douche en kitchenette. De gezamenlijke huiskamer zou kunnen verdwijnen. Alles met volledig domotica pakket. Deuren open en dicht, temperatuur regelen, verzorging bellen…. Ha, de verzorging bellen! Op elke unit zou een verzorgende komen, meer was niet nodig en 's nachts 1 op 2 of 3 units. Mooi!

Er werd veel PR gedaan om mensen te verleiden naar de kleinschalig-wonen-units te gaan, niets was te veel. In het oude verpleeghuis werd ineens , bij wijze van proef, voor luxe catering gezorgd, men ontbeet, lunchte en dineerde in het restaurant. Met warme broodjes met verse brie, croissantjes zo uit de oven en jus d'orange en zalmschoteltjes met verse dille saus. Dat moest wel een fortuin kosten om zo elke dag de liefde door de maag te laten gaan. En het bedienen van de domotica was eenvoudig te leren, voor 70+ers?

De verzorging en verpleging klaagden steen en been. Alle cliënten voor 10 uur aangekleed en gewassen aan het ontbijt? En dadelijk? In de nieuwe units? 1 verzorgende voor 6 cliënten? Helaas kan 1 verzorgende maar 1 cliënt tegelijk toiletgang bieden. De andere 5 moeten maar blijven bellen totdat de verzorgende (op volgorde van inkomst op de blieper) kon komen?
En met wie maken de mensen een praatje? Met elkaar? Waar dan?
In de uren dat het restaurant ( met duurbetaalde koffie) open was buiten de maaltijden om? En hoe komen ze daar dan? Er is geen andere gemeenschappelijke ruimte meer immers. En waar wordt therapie gegeven, waar kunnen de bewoners gezamenlijk iets doen? En wie zou daar de toiletgang dan moeten verzorgen?

Maar dat werd allemaal weggewuifd, wie het er niet mee eens was kon gaan, er waren sowieso minder verzorgenden nodig.

Zo gaat het dus worden: de zorgbaas is zorgmakelaar geworden en vangt voor huur en onderhoud geld van de cliënt die maar moet zien of hij daarvoor huurtoeslag krijgt. Voor de verzorging wordt een minimaal aantal verzorgenden ingezet, die ook nog eens minimaal betaald worden. Een verpleegkundige per complex per shift moet ook voldoende zijn, liefst op een 0-uren contract. Van sociale interactie is geen sprake meer, mensen die rolstoelafhankelijk zijn hebben hulp nodig om zich te verplaatsen. De sociale controle op het personeel valt ook weg, slordigheden worden pas na 8 uur opgemerkt, als ze al opgemerkt worden.

En welke bejaarde of chronisch zieke kan dit systeem betalen? In het verpleeghuis met de pilot werden alleen de vermogende cliënten uitgezocht. En waar blijft de rest dan op den duur?
De overhead blijft, de bestuurder, zijn secretaresse, zijn leasebak, de manager verzorging, de submanager, de facilitaire dienst en diens manager, ITC en de manager, de unit managers...! De enkele verzorgende?verpleegkundige moet zichzelf financieren uit die minimale zorgpot.
Dat wil zeggen dat de verblijfszorg alleen gericht is op het verblijf en zo zal er minder zorggeld uitgegeven worden. De behuizing wordt het goudmijntje!

Zie ook:
http://gavimensch.blogspot.com/2010/08/nooit-meer-zorginstellingen.html

©Gavi Mensch
Nederland BV, 28-8-2011

.

EPD kan doorstart maken.

2011-08-23T13:26:00.000+02:00

.

EPD kan doorstart maken?
Een aantal (wie zijn en hoe groot is dat aantal?) koepelorganisaties van huisartsen en apothekers concludeert dat het elektronisch patiëntendossier (EPD) toch kan worden ingevoerd. Dat terwijl er door de Senaat besloten was om het niet te doen.

Lees in Zorgvisie digitaal: http://www.zorgvisie.nl/Nieuws/EPD-kan-doorstart-maken.htm

Bizarre doordouwerij van lobbyisten die daar zeer waarschijnlijk financieel baat bij hebben.
Natuurlijk staat er druk op van de farmaceutische industrie: prijsschommelingen en alle nadelen van de vrije markttheorie in praktijk gebracht. De zorgverzekeraars berekenen de kosten door en de artsen en apothekers ook. Het totale plaatje: Geen enkele garantie voor privacy, zorgpremies omhoog en wat gniffelende doordrammers. Waaronder Minister Schippers, die ongehinderd door kennis van zaken, zich laat adviseren door belanghebbenden. Goed voor haar CV?

Zo wordt de Zorg in Nederland nog verder uitgehold, waarbij onze persoonlijke gegevens ook nog eens van hand tot hand gaan. Níctiz heeft nooit de privacywaarborg af kunnen geven en nu wel? De minister heeft nooit geluisterd naar diegenen die haar gewaarschuwd hebben en was van meet af aan voorstandster van het openbaar maken van onze privé zaken. Een van haar voorbeelden: Het ambulance personeel zou direct toegang hebben tot onze dossiers. Larie, tussen het inloggen en zoeken en hopen dat alles up to date is, ligt u daar…. waarschijnlijk dood te gaan aan iets anders dan in uw dossier staat. Als u neervalt in Groningen terwijl U in Maastricht woont, is de zoektijd langer dan de professionele handelingstijd. Regionale dossiers is dus een dubbele farce.

Ik heb al zo vaak geprotesteerd tegen het EPD zoals het gepresenteerd werd (d.w.z. zonder de bijgehorende garantie van privacy) en met mij vele anderen.
Het zijn MIJN gegevens, over het functioneren van MIJN lichaam en MIJN hersens, het is het laatste dat ik vrijgeef. Het respect van de politiek en de maatschappij (met name werkgevers, verzekeraars en banken) is dermate klein geworden dat ik vrees dat bij het minste of geringste mijn persoonlijke gegevens in de uitverkoop worden gedaan. En daar bedank ik voor.

Ik wil een chip ( bijvoorbeeld in mijn paspoort, ID card of rijbewijs )waar alles op staat, die ik bij me draag (eigen verantwoording) en die alleen op het gevraagde moment kan worden gebruikt. Het bij mij dragen geeft aan dat ik toestemming geef voor gebruik. Bij elk artsenbezoek of medicatieverandering, kan de chip ge-update worden. Kosten waarschijnlijk ook 10 miljoen, maar dan heb ik geen last van ongeoorloofde meelezers.

©Gavi Mensch
Nederland BV, 23-8-2011

All rights reserved zet ik er maar niet meer bij. Meer dan 1 van mijn 'onzinnige ideetjes' is overgenomen door o.a. de politiek, zonder te vragen en zonder bedankje. Ik ben gewend geraakt aan het ongevraagd gebruiken van mijn teksten. Ik zou dus zeggen: Ga uw gang, ik geef bij deze toestemming.

.

Over werknemerstevredenheid in de zorg.

2011-08-21T09:50:00.000+02:00

.

Naar aanleiding van een artikel in Zorgportaal:
http://site.zorgportaal.nl/index.php/zorgkrant/nieuwsl-lijst/2516-verbazing-over-tevredenheid-werknemers-zorg-en-welzijn

Mijn verbazing over de uitslag van het onderzoek:

Ik kan me voorstellen dat de opdracht was om een mooie uitkomst van het onderzoek te fabriceren. Al was het alleen maar om meer mensen te verleiden om in de zorg te gaan werken.
Is er niet goed onderzocht of zijn alleen tevreden mensen ondervraagd (managers bijvoorbeeld)?

Ik werk al meer dan 40 jaar in de zorg. En mijn werk, mijn eigen verpleegkundigenwerk doe ik nog steeds met 'plezier'. Maar het werken in de zorg is een ramp. Het is nog nooit zo slecht geweest als nu.

Roosters die nergens rekening mee houden, praatjes van zorgbazen over onze salarisvermindering, welwillende noodhulpjes overal. Altijd jakken en gestrest zijn. Veel in eigen tijd doen. Veel wanorde zien en er niets aan kunnen doen. Regels die met voeten getreden worden. Ter wille van wat? Wie wordt daar beter van?

Dit gebeurt overal, ziekenhuizen, thuiszorg, verzorgingsinstellingen, ggz, jeugdzorg, gehandicaptenzorg. Mijn werk kan niet overweg met een chronometer, mijn patiënten niet met de papierberg i.p.v. verzorging.

En wat vaak het meest irriteert is dat de werkvloer het geld bij elkaar werkt en dat het grootste deel daarvan gaat naar alles behalve patiëntenzorg. Het grote gebrek aan goed opgeleiden betekent dat je als verpleegkundige continue aan het checken bent, bezig met het aanleren van vaardigheden; vaak moeten er kleine foutjes hersteld worden op het gebied van wondzorg en de communicatie is knudde. Weinig tijd voor werkoverleg, want dat is niet productief. Communicatie is te haastig. Het is droevig gesteld. Bovendien worden patiënten agressiever, velen zijn 'verwend' en de meeste hebben het idee dat ze zelf kunnen bepalen hoe, wat en wie, daarbij niet gehinderd door enige kennis van zaken. Tijd om hen rustig uit te leggen is er immers ook niet.

Maar vraag me of ik met plezier mijn werk doe, dan zeg ik ja, ondanks alle narigheid doe ik mijn werk nog steeds met plezier, zeg 80 % van de tijd. Waarom? Ik heb bewust voor dit werk gekozen, ik ben degelijk en veelzijdig opgeleid en zie veel doordat ik geleerd heb te observeren. Ik zie de resultaten ervan. En daar ben ik trots op.

Helaas heb ik minder vrije tijd, er wordt altijd van me verwacht dat ik inval, mijn ouderenuren zijn grotendeels weggevallen en vakantie of vrije dagen opnemen is vaak niet mogelijk. Ik werk dus meer uren als vroeger en die uren hebben vaak 80 minuten werk in 60. En ik word maar niet jonger!

Mijn enthousiasme voor het vak probeer ik nog steeds over te brengen op jongere collega's en op de leerlingen. Helaas zien die al snel dat mijn drijfveer een andere is dan die van hen. Ik ga voor de patiënt en de te verlenen zorg, zij voor de binnen de tijd uit te voeren opdracht. Mijn drijfveer levert, naast het flutsalaris, tevredenheid op voor het werk dat ik doe, Bij hen valt, naast het gebrek aan voldoening, het salaris ook nog eens tegen.

In het ziekenhuis werken wil ik al niet meer. De zorgverlening is over het algemeen van een dusdanig laag niveau dat ik me zou schamen. Veel van de patiënten in verpleeghuizen en thuiszorginstellingen komen na 4 dagen ziekenhuis al terug met doorligplekken. De ouderen die er wat langer lagen hebben een slechte voedingstoestand, infecties en contracturen. Ik wijt dat niet altijd aan ondeskundigheid maar aan gebrek aan personeel, tijdgebrek en onvoldoende inzicht. Ooit kreeg ik uit een Academisch Ziekenhuis een ingestuurde doodzieke, dementerende patiënt gewoon retour gestuurd, de artsen en verpleegkundigen konden er niet mee omgaan en de patiënt veroorzaakte onrust. Natuurlijk had er uit het verpleeghuis een verzorgende mee gemoeten maar die kunnen niet van een afdeling weg, soms zijn ze maar met twee. Dat soort zaken.

Of we tevreden zijn en het werken in de zorg een 7.4 geven (aldus onderzoeker van: 'Medewerkerbeleving in Nederland 2011'. Integron)? Ik durf daar een volmondig nee tegen te zeggen en met mij veel collega's. Wie het werk zoals het nu gedaan wordt en 7.4 gemiddeld geeft, weet dus eigenlijk niet hoe het werk gedaan had moeten worden.

Zie ook: http://gavimensch.blogspot.com/2011/06/de-zorg-mijn-zorg-en-ook-de-uwe.html

©Gavi Mensch
Nederland BV, 21-8-2011

.

Pittige Poster

2011-08-20T13:50:00.000+02:00

Niet helemaal mijn woorkeus maar wel duidelijk en ik ben het er helemaal mee eens!

http://www.krapuul.nl/

Nederland BV, 20-8-2011

ODTV patiënten.

2011-08-19T15:36:00.000+02:00

.

Therapeutisch Centrum voor patiënten met ODTV (oostindische doofheid en tunnelvisie).

Ons centrum is alle dagen geopend van 7:00 tot 23:00 en buiten die tijden zijn wij voor spoedgevallen telefonisch bereikbaar.

We staan voor verlichting van uw lijden, bekijken in teamverband de oorzaken en voornamelijk de gevolgen ervan. U hoeft zich niet speciaal aan te melden, het mag wel natuurlijk, maar over het algemeen vinden wij u met gemak. U wordt dan automatisch toegevoegd aan de wachtlijst voor behandeling. Voorafgaande aan de behandeling verneemt u van ons hoe het gesteld is met uw oostindisch doof zijn en/of uw tunnelvisie. Over het algemeen zijn beide problemen overkomelijk, mist u daarvoor in therapie komt bij ons.

We geven u gratis uitleg over uw, veelal mentale maar soms ook intellectuele, storing en over de oplossing van de beklemming van uw grote hersenen ( het deel dat zou moeten denken) en de verwijding van de hersenstam (het deel dat functioneert op automatisme en waarvoor geen denkproces nodig is)
Als u gaat 'denken' met de hersenstam, merken wij dat vanzelf.
Hiervan zijn erg veel voorbeelden bekend.

In uw grote hersenen, indien in voldoende mate aanwezig, behoren links en rechts een aanvulling op elkaar te zijn. De linker helft, bestemd voor o.a. logisch nadenken, laat bij tunnelvisie een atrofisch beeldzien; u gaat dan napraten. De rechter helft verzorgt o.a. de emotie die een wantoestand bij u zou moeten oproepen. Oostindisch doof zijn, bij bijvoorbeeld een 'cry for help', betekent dat uw rechterhelft niet naar behoren functioneert.

Wat kunnen wij van het centrum voor ODTV voor u betekenen?
Ik geef u wat voorbeeldjes van therapeutische mogelijkheden:

Opiniedweilers als de Telegraaf mag u alleen bekijken als u al wat andere kranten gelezen heeft. Als therapie laten wij u uittreksels van artikelen en columns maken en deze met elkaar vergelijken. Zowel mondeling als schriftelijk.

Wij gaan met u naar de clubbijeenkomsten en congresjes met zogenaamde politieke inhoud. In een 1 op 1 situatie doen wij aan simultaanvertalen van wat er gemompeld wordt en houden uw handen vast als u de neiging krijgt om te applaudisseren. De ducktape halen wij van uw mond als u een kritische opmerking wilt maken, anders niet

U wordt minstens één maal per dag verplicht om een zinnig stukje op Geen Stijl te schrijven, de kritiek moet u 'cold turkey' kunnen doorstaan. Ook moet u op die kritiek direct een zinnig en weldoordacht weerwoord kunnen schrijven.

U krijgt als witte boorden crimineel een speciale sessie met een andere witte boorden crimineel, in elke beroepsgroep zitten genoeg graaiers en slavendrijvers. U wordt geacht hen van repliek te dienen als zij met praatjes over bezuinigingen binnen het bedrijf komen. Uiteindelijk moet het zo zijn dat de crimineel zich schaamt en zijn salaris verdeelt over de productieve en hardwerkende collega's. Daarna mag u het zelf in de praktijk tot uitvoering brengen.

Dit zijn slechts enkele voorbeelden van hoe een therapeutische sessie er uit kan zien.

Voor tunnelvisies in de gezondheidszorg en politiek hebben wij speciale therapeutisch oplossingen, voornamelijk voor bestuurders en leiders die halverwege willen afhaken. Dat kan echt niet.

De sancties zijn een jaar onbezoldigde taakstraf ( dat hebben we vooraf al afgesproken met de rechters) en deze zullen plaats vinden in verzorgingshuizen met veel incontinente patiënten. De 24uurs luiers moeten dan droog blijven, aan u de taak(straf) om dat te verwezenlijken. Ook in de schuldsanering wordt u tewerkgesteld, waarbij u van uw spaargelden de tekorten moet aanvullen indien de te saneren cliënt niet genoeg geld heeft om van rond te komen.

Speciale sessies voor relifanaten zullen worden vergoed uit de collectes gehouden in bij de reli behorende gebedsruimtes. Er zal grif geld gedoneerd worden door leken om deze fanaten van hun tunnelvisies af te krijgen, zij kosten hen immers veel (bijvoorbeeld leden van RK onderzoekscommissies).

Voor oostindisch dove patiënten zal het 24 uur onafgebroken luisteren naar eigen preken, speeches en brainwashtoespraken een therapie op zich blijken te zijn. Ook voor politici hebben wij een zwamruimte ingericht waar zij gedurende 24 uur niets anders horen dan hun eigen gebazel. Zij krijgen geen diazepam ( te duur) en moeten de sanctietijd dus lijdzaam uitzitten.

Ik hoop u zo een indruk te hebben gegeven wat er zo al mogelijk is in onze praktijk.

Zoals gezegd, u hoeft zich niet aan te melden. Wij hebben onze bronnen, wij berichten u direct van uw ODTV.

Tot ziens!

Het DOTV team.

PS Spoedaanvragen en suggesties kunt u hieronder kwijt. We zullen daar zo snel mogelijk op reageren.

@Gavi Mensch
Nederland BV, 19-8-2011.

.

Volgens Wilders kan ik de boom in...

2011-08-04T14:14:00.002+02:00

.

Volgens Wilders kan ik de boom in. Volgens mij kan dat niet.

Want ondanks de stemmentrekkende loze belofte dat er 10.000 verplegenden bij zouden komen (hetgeen in het aan zorgwerker-uitputting lijdende Zuid-Limburg nogal wat stemmen opleverde), bleek deze jokkebrok niet bereid om die mensen uit eigen 'zak' te betalen. Wilders is namelijk kinderloos (wat wel weer een geluk bij een ongeluk is). Evenals Rutte trouwens, die ook geen zak voor de Zorg over heeft.
Nu moet ik de boom in en dat zou betekenen dat er dus weer een verpleegkundige minder is.

Even een onderonsje met Wilders:

"Helaas snotneus, je hebt je huiswerk weer niet gedaan. Een groot deel van de zorgwerkers is van nature sociaal denkend en meer dan eens 'links'. Dat wil zeggen dat, als wij de boom in moeten, jij zelf Rutte's moeder vandaag of morgen moet gaan verzorgen, hetgeen me voor haar een absolute verschrikking lijkt. Jouw heerlijke Nederlandse Nederland staat namelijk al jaren in de min wat betreft het opleiden van verpleegkundigen en verzorgenden. Over het salaris wil ik het niet eens hebben. De thuiszorg wordt uitgehold ten gunste van de villa's en de 130 km zones van je vriendje zorgen voor de nodige extra aanvoer van nieuwe patiënten.

Je jonge Limburgse clubleden die én in de zorg werken én op jou gestemd hebben, gaan ook niet extra werken, die willen graag die 'linkse' zusters, zoals ik er een ben, houden. Zeker na de voorlichting die ik hen gegeven heb over je ondoorzichtige praktijken, ze snappen nu tenminste dat beloftes uit jouw mond ruiken naar faeces en de inhoud hebben van een sputumpotje.

De boom in….. hoe haal je het in je domme blonde hoofd?
Wie denk je wel dat je bent?

Een klein ophitsertje met slecht geknipt geverfd haar en een zeer matige opvoeding, vrees ik. Waarom maak je niet dat je wegkomt? In de VS zit Pamela met smart op je te wachten. Met thee die je niet in een "Mosk" hoeft te drinken. Neem je beveiliging maar mee, Pamela betaalt die vast met liefde. Je kogelvrije vestje niet vergeten, er zijn daar wapenvergunningen te over!

Vooruit, opge'rot' staat netjes!

Ik heb begrepen dat vrijheid van meningsuiting je mateloze bescherming geniet. Vandaar dit ( nu nog minzaam) beledigende stukje.

Geheel zonder vriendelijke groeten.
Ik kom je wél uitzwaaien als je besluit om naar de andere kant van de oceaan te vertrekken!"

@Gavi Mensch
Maastricht, Nederland BV, 3-8-2011

.

Schrijfsel over en van Uitslag met verpleeg-kundig commentaar van Ineke Wolf

2011-07-19T20:41:00.000+02:00

.

Het is zomer, het is warm ondanks de regenachtige dagen en veel van mijn patiënten lijden onder Uitslag. Ze hebben ook wel smetplekken, onder borsten, tussen billen, onder de buik en in de liezen. En als dat niet goed behandeld word zie je daar Uitslag ontstaan. Het jeukt vreselijk en mijn patiënten worden er nog zieker van dan ze al waren. Uitslag moet dus met de grootste spoed behandeld worden.

Even over het superdomme hersenspinsel van Uitslag, Sabine, iets gristelijks met een nominatie voor topmodel van het CDA (lees dom met de goede maten). Ik laat iedereen maar even meegenieten van haar blogje dat ik via de nieuwsbrief van Zorg en Welzijn toegestuurd kreeg.

Zit u stevig? Daar komt ie……

De waardevolle samenleving door Sabine Uitslag

Iets doen voor een ander: is dat waardevol of kost het vooral tijd? Laatst was ik in het weekend een ontbijtje aan het klaar maken voor mezelf en m’n lief en ik vroeg me af: ben ik nu aan het mantelzorgen? Wat is eigenlijk de definitie van mantelzorg? Want wat is ‘normale zorg’ voor een ander en wat is extra? Is dat dan niet voor iedereen anders? Dat zijn zo van die vragen die me de hele week kunnen bezighouden.

Wat ik overal lees en hoor is dat de groep mantelzorgers heel groot is en dat ze het enorm zwaar hebben. Maar hoe ging dat ‘vroeger’ dan? Was het, toen er nog geen computer, skype, robot-stofzuiger en wasmachine was, dan niet nog veel zwaarder?

En wie is dan die mantelzorger? Als jij je oude vader helpt met de steunkousen en je kookt zijn potje (gewoon wat extra’s van wat jezelf kookt voor je gezin of jezelf), is dat dan mantelzorg? Valt daar dan ook het bezoekje op zaterdag of zondag onder? Of valt dat gewoon onder de noemer ‘gezelligheid’? Is een moeder die een baby voor de derde keer in een nacht uit bed haalt om te verzorgen een mantelzorger? De baby is immers zeer kwetsbaar en afhankelijk. Als moeder kan je moeilijk na drie keer uit bed te zijn gegaan zeggen: nee, nu is de maat vol, ik raak totaal overbelast, ik bel de thuiszorg! Als ik die vraag wel eens stel, vragen moeders me of het wel goed met me gaat.

Inmiddels ben ik in mijn speurtocht wel wat wijzer geworden. Mijn conclusie is dat we mantelzorg tegenwoordig kwantificeren en daarmee wordt datgene wat altijd vanzelfsprekend was opeens iets waar eisen en verwachtingen aan worden gesteld. Maar mijn boodschap is dat het juist hartstikke waardevol is als je de yogales moet afzeggen omdat je gaat koken voor een doodzieke vriendin. Veel mensen hebben het zo nog niet bekeken. Je bent waardevol als mens als je voor niets iets doet voor een ander. Dan is je zoon, je buurman of moeder van onschatbare waarde, die absoluut niet te kwantificeren is!

Sabine Uitslag (1973) is sinds 2008 lid van de Tweede Kamerfractie voor het CDA. Zij houdt zich bezig met zorgbeleid (verpleeghuizen, Wmo, Awbz), alcohol- en drugsbeleid en jeugdbeleid. Zij werkte onder meer als verpleegkundige, docent en kwaliteitscoördinator in de zorg.

18-7-2011 Gepubliceerd in o.a. de nieuwsbrief van "Zorg en Zekerheid"

Ik heb nu ook Uitslag! En ik ben niet de enige, de ca. 170 reacties op het blogje zijn daarvan het vrolijke bewijs.

Mijn vriendin, collega verpleegkundige en ex-mantelzorgster Ineke Wolf doet hieronder via tweets nog even een korte samenvatting, genummerd van 20 tot en met 1 ( onderaan beginnen dus, Sabine, ik zeg het er maar even bij voor alle Zorg en Zekerheid)

20 Geen wonder dat @SabineUitslag afzeggen van yogales verwart met #mantelzorg Ze heeft zich niet verdiept in de materie #PolitiekVanVandaag

19 #mantelzorg gaat verder daar waar “iets voor een ander doen” ophoudt. @SabineUitslag lijkt daar nog geen ervaring mee te hebben opgedaan

18 En met bit.ly/oqX8DG liet @SabineUitslag dan ook zien totaal niet te weten wat #mantelzorg dan wel is.

17 Het gaat ook al niet om ‘t bezoeken van je bejaarde familieleden. Kortom ‘t gaat helemaal niet om de voorbeelden die @SabineUitslag noemde.

16 Het gaat dus niet om ‘t maken van een ontbijt voor je lief en het gaat niet om de gebruikelijke zorg voor kids @SabineUitslag #mantelzorg

15 Die ong. 2,6 miljoen mensen houden dat 3 maanden tot vele jaren vol @SabineUitslag #mantelzorg #PolitiekVanVandaag

14 +/- 2,6 miljoen mensen zorgen langere tijd intensief voor zieke/gehandicapte familieleden of vrienden. @SabineUitslag #mantelzorg

13 Heeft iemand minder zorg nodig @SabineUitslag ? Dan heet dat gebruikelijke zorg. Aldus de @Rijksoverheid bit.ly/ps8tFV #mantelzorg

12 Bij #mantelzorg duurt de verzorging meer dan 8 uur per week of langer dan 3 maanden achtereen. @SabineUitslag

11 >> een persoonlijke band heeft met degene voor wie hij of zij zorgt. @SabineUitslag #mantelzorg #PolitiekVanVandaag

10 >> @SabineUitslag Een #mantelzorger is geen beroepsmatige zorgverlener, maar geeft zorg omdat hij of zij >>

9 @SabineUitslag #mantelzorg is onbetaalde zorg voor zieke familieleden of vrienden. Het gaat om intensieve zorg voor langere tijd >>

8 Wanneer @SabineUitslag haar huiswerk had gedaan dan wist ze hoe het zat. #mantelzorg #PolitiekVanVandaag bit.ly/oqX8DG

7 >> dat je toch ook geen #thuiszorg gaat bellen wanneer de baby 3 x per nacht huilend wakker wordt #mantelzorg @SabineUitslag

6 @SabineUitslag vraagt zich vreemd genoeg, verbaasd af hoe het komt dat moeders vragen of het wel goed met haar gaat wanneer ze zegt >>

5 Volgens oude rolpatronen vraagt @SabineUitslag zich ook af of een moeder die uit bed gaat voor de huilende baby ook #mantelzorger is

4 In het weekeinde bij je oude vader op bezoek gaan, is dat #mantelzorg vraagt @SabineUitslag zich ook af #PolitiekVanVandaag

3 Wat is normale zorg en wat is extra? Is dat niet voor iedereen anders? Dat zijn vragen die @SabineUitslag bezighouden #mantelzorg

2 Ontbijt maken voor mezelf en m’n lief, ben ik nu aan het mantelzorgen? vraagt @SabineUitslag zich af #PolitiekVanVandaag #mantelzorg

1 Onvoorstelbaar dat @SabineUitslag niet weet waar ze over schrijft bit.ly/oqX8DG #mantelzorg #PolitiekVanVandaag

Aldus Ineke Wolf.
Met dank!

De andere foto moet men zelf maar opzoeken, ik wil hem niet op mijn blog. Vanwege de Uitslag!

Godzijdank werkt ze niet meer in de zorg; in de Tweede Kamer kan ze alleen kwaad als ze tegen de zorg werkt maar na dit blogje heb ik het idee dat ze daar alleen mag zitten. Zo dom kunnen echte Volksvertegenwoordigers toch niet zijn?
Of wel?

©Gavi Mensch
Nederland BV, 19-7-2011.

.

Communiebroekje

2011-07-13T22:02:00.003+02:00

.

Hij is wel oud, maar zo oud nog niet.
Wel is hij heel zijn leven veel en vaak ziek geweest.
Hij en zijn enig overgebleven zoon en schoondochter tellen zachtjes zijn laatste dagen. Ze zijn bij hem, dag en nacht. Zijn dochter en vrouw zijn al overleden. Verder heeft hij niemand meer. Hij is moe en de motor wil niet meer.

Ik kom om hem te verzorgen, maar dat wil hij niet, eten ook niet en drinken amper. Hij versterft langzaam. En hij heeft pijn.
Ik probeer een angst weg te halen bij de zoon en schoondochter: ook al gaat hij door de pijnmedicatie waarschijnlijk sneller achteruit, wordt de kwaliteit van zijn laatste dagen beter. Pijn is een nare verstoring in het toch bijzondere sterfproces.
De schoondochter gaat daarover met de huisarts bellen.

De volgende dag kom ik weer, ik ben opgeroepen. Ik laat de cliënt waar ik mee bezig ben in handen van een collega en ga erheen. Ik moet pijnmedicatie spuiten, de huisarts heeft ruim pijnbestrijding voorgeschreven. Ik trek het ampulletje op, zet de naald schuin in zijn broodmagere arm en spuit langzaam. Ik wrijf het bultje zachtjes weg, zachtjes, het is een dun vel met botjes eronder.

Als ik klaar ben vraag ik of hij een beetje opgefrist wil worden, een schoon broekje aan of iets anders. Hij ligt alleen in het broekje, zijn huid doet ook pijn. Dan grijnst hij naar mij en zegt, wijzend op het wegwerpbroekje met de roesjes van elastiek aan de benen en zegt: "Mooi hè, een communiebroekje".

Verbaasd kijken we elkaar aan en lachen. Zoveel humor aan het eind duidt volgens mij op het gehad hebben van een bijzonder leven. Humor om de dood te plagen.

Als ik de verrichtingen genoteerd heb, grinnik ik nog even na met de schoondochter, het breekt voor hen ook de spanning even en geeft de zwaarte van alles even iets lichts.

Voordat ik wegga loop ik nog even de slaapkamer in om afscheid te nemen.
Hij zit gesteund door zijn zoon op de rand van het bed, de hoofden vlak naast elkaar.
De gelaatstrekken zijn exact hetzelfde, ik grap iets over afdrukjes van één negatief en beiden lachen.
De lach is ook in beider ogen, een guitige lach en de vier omhoog gekrulde mondhoeken lijken even op vrolijk kabbelende golfjes in een meer vol tranen.

Brief aan Minister Schippers

2011-07-12T23:12:00.000+02:00

.

Geachte mevrouw Schippers,

Het geachte blijft, ik heb dat zo geleerd, ook al acht ik u voornamelijk slecht geïnformeerd. U bent Minister van Volksgezondheid geworden simpelweg omdat er te weinig vrouwen in het kabinet zaten? Heeft u ooit iets begrepen van de situatie bij de patiënten/ cliënten? Nee?
En als ik nu eens een ander scenario schrijf?

Charlotte, 47 jaar oud, afgestudeerd en werkend. Altijd last gehad van PMS, geen echt licht op school, slechte concentratie door verstoring van de hormoonhuishouding. Het gebruik van de pil (nu uit het basispakket) verbetert de situatie enigszins. Gaat, omdat ze toch iets moet, iets studeren. Trouwt als ze 31 is.

Na het eerste kind krijgt ze een post natale depressie, vecht er tegen maar verliest die strijd telkens weer; ze blijft depressief. Haar sociale kring wordt kleiner. Psychiaters en psychologen (nu vrijwel onbereik- en onbetaalbaar) weten geen raad met haar situatie, wijten het aan een traumatische ervaring in haar jeugd. Charlotte tobt jaar in, jaar uit. De medicatie heeft veel bijwerkingen, ze wordt dikker en slomer, verwaarloost zichzelf en anderen. Ze wordt opgenomen als ze zegt een einde aan haar leven te willen maken omdat ze niet alleen zichzelf maar vooral anderen, haar dochter en haar man, tot last is.

Na een half jaar wordt ze, ingesteld op nieuwe medicijnen (de goedkope) naar huis gestuurd. De medicatie neemt elke mogelijke emotie weg en als een slap slablaadje ligt ze de hele dag op de bank of op bed. Ze krijgt een begeleider via het Riagg waar ze niets aan heeft, later een PGB waarmee haar man hulp inhuurt voor het huishouden en de dagelijkse zorg voor Charlotte en haar dochter. Haar man doet wat hij kan, maar rooit het niet altijd. De puberdochter doet ook haar best, maar is eigenlijk liever niet thuis, er is weinig.

Charlotte zakt steeds verder weg, opname is onmogelijk, er is geen echte noodzaak, zegt men en de wachtlijsten zijn erg lang. Ze wordt 's morgens geholpen met douchen, middags komt de huishoudelijke hulp. Om zeven uur gaat ze naar bed. Ze kwijlt van de medicatie,

En nu?
Nu is het PGB ook weggevallen en dochter en man worden aangemerkt, zonder iets te vragen, als mantelzorgers. Er komt een huishoudelijke hulp, indicatie: twee uur per week. En in het kader van een project Specialistische Psychiatrische begeleiding iemand gedurende 4 uur per jaar. De thuiszorg komt twee maal een half uur per dag.

Charlotte overleeft het niet. Ze valt van de trap. Ze wordt 's avonds gevonden door de dochter; traumatisch; als mantelzorger had ze thuis moeten zijn.

Het had zomaar uw eigen leven kunnen zijn, mevrouw Schippers.

De gezondheidszorg heeft niet zoveel meer van doen met gezondheid en met zorg nog veel minder. Charlotte kost een X bedrag per jaar, dat X bedrag is er niet? Ik weiger om dat te geloven. Het X bedrag is alleen niet waar het zijn moet, dat is het!

Ik wens ú een ander leven toe!

Gavi Mensch, verpleegkundige.
Juni 2011

©Gavi Mensch

Brief eerder geplaats op de site van PSY: http://urly.nl/2a0 in het kader van de schrijfwedstrijd 'Brieven aan de Minister'.

.