Breuken delen

Bizar, wat een vernielzucht.

Hier heb je aandachtszoekers, ver weg in een ambtelijk hol, lieden van een adviescommissie. Ze schijnen daar te werken en waarschijnlijk krijgen ze daar ook nog voor betaald!

Waarschijnlijk werken ze niet in deeltijd. Slaven kweken is het motto. 

Je leert op de lagere school liefst zo weinig mogelijk?
En dan via vmbo hop zo de loonslaafjeshandel in? Wie verzint zoiets? 

Lagere school leerlingen hoeven dus niet te kunnen delen. 

3/4 taart is gewoon bijna een hele? 
Voor de niet creatieve denkers onder u..... ik zucht en schud mijn hoofd.  

Auteur Arianne Mantel.

Er zijn al zoveel mensen die alleen maar abstract denken zonder ook maar één blik te werpen op de details van de werkelijkheid.
Noem mij één minister die met de werkelijkheid bezig is.
Het abstracte denken is denken in grote lijnen en samenvattend denken.
Maar 3/4 taart is van 4 delen 3, dat kun je zo zien, het lijkt me redelijk samengevat en realistisch.

Abstract denkende wetenschappers geven in hun abstracts een samenvatting. Wil je het fijne er van weten zul je toch verder moeten leren kijken dan je neus lang is. Want de realiteit kent veel meer dan abstracte vlakken.
Bij het leren van breuken krijgen mijn kleinkinderen zaken die ze moeten verdelen volgens afspraak. Je hebt zoveel en zoveel mensen, hoeveel krijgt iedereen. Daar begint het mee. 4 paddenstoelen en 4 kabouters, hoeveel krijgt elke kabouter: één vier-verdiepingen paddenstoel en 4 kabouters, welk deel krijgt elke kabouter?
Zoals in een fatsoenlijk regeerakkoord

Het breuken maken is m.i. niets overbodigs. het delen is bovendien een sociale vaardigheid. Een sociale vaardigheid????? Ja! Een zeer realistische sociale vaardigheid. Wie niet deelt is een egoïst.

Hieronder een link naar een of andere botterik van de Inspectie, die dacht dat alle kinderen gekloond waren en dat je hen dus allemaal precies hetzelfde kunt laten doen op dezelfde leeftijd. (artikel Volkskrant 2014 over Montesorri)

Het menselijk brein groeit verder tot na het volwassen zijn. Kinderen leren heel snel, elk kind op de eigen manier.
Van die mogelijkheden blijven adviescommissies af!


https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/montessori-staat-onder-druk~b9c75c6c/

Op de markt krijg je de wind van voren

.

Antiek- en curiosamarkt.

Elke zaterdag.

In Maastricht.

Als je het station uitloopt loop je tegen ons aan.

We zijn de PR van het magische Maastricht.

We vullen parkeermeters bij het leven

En ben je even te laat dan krijg je een bekeuring... van Toezicht!

Weet je nog wel, die mensen die op hun eigen stoepje een wijntje dronken in de zomer bekeurden omdat je zonder terrasvergunning….etc. Ik heb hem nog vriendelijk uitgelegd dat ik de hele morgen al geld in de meter had gegooid. Dat was geen excuus er lag nu geen geldig parkeerticket in, aldus de zeer indrukwekkende Toezichtambtenaar. Van het type thuis niets in te brengen. Hij deelde aan de collega's 6 bekeuringen uit. Allemaal net even te laat.

Kleumende ploeteraars, zoals wij, staan dan gewoon een hele dag op zo'n markt voor de kat zijn mooie ogen.

Van 7 tot 16u staan we de entree van deze stad op te leuken.

En dat kost je dan 60 euries plus de marktkraam, de standplaats en de vele euro's die je al in die parkeermeter hebt gegooid.

Het commentaar van mijn Maastrichtse marktcollega's naar aanleiding van de 6 bekeuringen was heftig: "Wat een dorp voor corrupte rijke ambtenarij. Je hoeft alleen maar een vriendje bij de gemeenteraad te hebben...een katholieke vvd'er of zo." Ik kan me daar wel in vinden en met mij 3/4 van de mensen van hier. 

Het zou de gemeente mooi staan als ze eens wat meer faciliteiten zouden geven aan de marktkooplui en evenementenmakers. Al was het maar een parkeerkaart met korting, achter de kraam parkeren of gebruik mogen maken van een parkeerterreintje in de buurt. Mijn collega's zeggen dat het ijdele hoop is. Er wordt nooit naar iemand geluisterd. Nou ok dan, dan moeten we er maar over schrijven en maandag maar eens bellen naar de zieke burgemeester (Zij die geen besluit kon nemen over de noodopvang van vluchtelingen omdat ze griep had).

Enfin, ik heb desondanks een gezellige maar koude dag gehad. Verbrande wangen van de koude zuidwester. Gelachen en mooie verhalen gehoord.

Veel Amsterdammers met een NS-dagje Maastricht, heerlijk om weer eens iemand 'ben jij mesjoche' te horen zeggen.

De auto is weer uitgeladen en nu ga ik douchen en eten en waarschijnlijk knock out op de bank. Het leven van een marktkoopvrouw.

©Gavi Mensch

Maastricht, 12-12-2015.