Posts tonen met het label Maastricht. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Maastricht. Alle posts tonen

vrijdag 2 maart 2018

Groen grijze leegstand




Vandaag las ik in de krant het volgende stukje over het weren van auto's uit de binnensteden. 

Van alles wat er misgaat, krijgt de vergrijzing de schuld. Voor dit item, "leegstand" moet ik echter verwijzen naar de stadspolitiek: 

Het is een duidelijke zaak: ik kom nooit in het centrum van Maastricht. Ik koop buiten het centrum. En met mij heel veel ouderen. Met de bus gaan betekent soms twee keer overstappen en zoeken naar ver-weg bushaltes. Met de belbus ben ik uren kwijt. Taxi is te duur, parkeren kost meer dan de eventuele aankopen. 

Mijn oudere patiënten komen ook zelden of nooit in de stad. Er is geen bankje om op te zitten, de straatbekleding is veelal 'looponvriendelijk'. De fiets, als je over de bergen en dalen naar naar het centrum heen komt, mag niet mee de winkelstraat in. Dus moet men vooral flink klagen over terugloop van omzet. En over de eenzaamheid van ouderen die hun huis niet meer uit komen.


Jaren geleden was dit in Dordrecht ook al zo. Leegstand en te weinig fantasie, weinig parkeerplek, te ver weg, bussen uit de buurt. Voor wie niet goed ter been is of was zoals mijn moeder destijds, is het centrum een crime, ondanks de leuke winkeltjes ( voor zover die er nog zijn). 
De leegstand in Dordrecht en ook die in Maastricht is enorm. Om nog maar niet te spreken van Rotterdam en andere grote steden.

Persoonlijk doe ik mijn boodschappen in een winkelcentrum in een buitenwijk. Er zijn drie ingangen dus kan ik de parkeerplaats kiezen die het dichtst bij mijn hoeveelheid boodschappen past. De vloerbedekking is mensvriendelijk. Alles is toegankelijk voor mindervaliden. Er zijn toiletten en horeca naar keuze. Kinderen vermaken zich, voor ouderen zijn er her en der bankjes om even op adem te komen of te wachten. De Hema, C&A, Etos, Kruidvat AH, Jumbo en andere ketens zijn aanwezig en verder winkeltjes met een eigen karakter. Minder dan in het stadscentrum maar genoeg, tot nu toe. Ik kan met een winkelwagentje overal in en overal komen. Waarom zou ik dan in gotsnaam naar een centrum gaan waar het mij zo moeilijk mogelijk wordt gemaakt. Ik ben zo groen als het maar kan, maar mijn lijf wordt grijzer, samen met de rest van de bevolking.

De groene politici worden ook ouder; hopelijk hebben ze zich dan niet kapot gewerkt en kunnen ze allemaal met een bakfiets boodschappen gaan doen. Of in de binnenstad gaan wonen; politici worden (door ons ) goed betaald.
Oh ja, voordat ik her vergeet, al die eigenaars van leegstaande gebouwen hebben er baat bij dat ze leegstaan, het levert qua verliezen een leuke aftrekpost op die wij gezamenlijk weer aanvullen via onze belastingafdrachten..

Mij verbaast het niet dat de winkelstraten in de stadscentra kapotgaan. De nieuwe generatie gaat liever naar de sportschool en bestelt alles online.
Jammer wel maar het is niet anders.



©Gavi Mensch
Maastricht 2-2018


Update: Hiermee wordt het ook makkelijker om het centrum te omzeilen en de hele hoge huurprijzen. Het wordt kiezen of delen.

https://nos.nl/artikel/2220700-hoe-haal-je-als-winkelier-het-jaar-2030.html




woensdag 31 augustus 2016

Burge-meesterlijke leugens




Echtgenoot burgemeester redt samen met omstanders leven.
Gepubliceerd: 01-11-2015 10:08 door RTV Maastricht.
Laatste update: 03-11-2015 07:33

Tijdens de jaarlijkse dodenherdenking bij de Algemene Begraafplaats aan de Tongerseweg heeft de man van burgemeester Annemarie Penn zondag samen met andere aanwezigen reanimatie en eerste hulp verricht toen een van de leden van het Maastrichts Mannenkoor een hartinfarct kreeg.

Tijdens de ceremonie kreeg een van de zangers van het aanwezige koor een hartinfarct. Olaf Penn die met zijn echtgenote Annemarie Penn de bijeenkomst bijwoonde, was een van de eersten die eerste hulp in nood verleenden. Penn is gepensioneerd hartchirurg en zijn oude professie kwam goed van pas. De zanger is in kritieke toestand naar het ziekenhuis overgebracht.





Beste redactie, hier onder nogmaals het bericht dat ik hier geplaatst had en jullie verwijderd hebben:
----------------------------
Beste redactie,
Tot onze grote verbazing lezen wij bij u op de website het stukje over de
echtgenoot van de burgemeester die iemands leven gered heeft.
Schandalig dat een burgemeester over iemand anders leed publiciteit
probeert te krijgen.....
Wij, John Snijders en Yvonne Snijders-Buntinx, waren omstanders die naar de
Staar kwamen luisteren, allemaal toevallig omdat wij daar toch al aanwezig
waren.
Op een gegeven moment zien we het slachtoffer in elkaar zakken en
opgevangen worden, door mede-zangers.
Wij zijn toen meteen er op afgelopen en zagen direct al dat het fout zat.
Snel pols genomen en direct het besluit genomen om te gaan reanimeren, daar
niemand hier mee begon. Ik heb gereanimeerd en mijn vrouw nam de moeilijke taak,
zonder schromen op zich, om te gaan beademen.
Dus niet een echtgenoot van de burgemeester, maar WIJ namen die taak zonder
nadenken op ons. Gewoon omdat wij zagen dat dat nodig was en er tientallen
mensen alleen maar keken. We hebben geen instructies van wie dan ook
gekregen, ook de controles etc deden wij zelf en niet in opdracht van Penn. Die heeft daar staan kijken en deed voor de rest niets.
Handelen is in die situatie van cruciaal belang, seconden tellen dan!
Wij zijn dan ook blij dat we dat gedaan hebben, maar het doet heel veel
pijn als je dan zoiets op de website leest.
Wij zijn er nog altijd de hele dag mee bezig en ons verdriet en onze steun
gaat vooral naar die man en zijn familie uit.

Toevallig hoorden wij ook nog op tv bij het programma “avondgasten” op L1,
waar zij bij te gast was, haar zelf nogmaals herhalen alsof haar echtgenoot
alles had geïnstrueerd. en gecontroleerd!
Niemand heeft ons instructies gegeven,
wij waren op ons eigen aangewezen en reageerden gewoon snel. Eerder nog, IK heb anderen geïnstrueerd en gevraagd de pols te controleren etc. , de echtgenoot
heeft alleen in het begin even daar gestaan, maar echt niets gedaan.

Ik heb zelfs, tijdens het reanimeren, zelf de AED, die door een omstander was gehaald, moeten aansluiten, daar men niet wist hoe dat moest. Dus geen instructies van die gepensioneerde arts.
Waarom heeft een burgemeester, waar ik eerst mijn petje voor af nam, zo een
lage publiciteitsstunt gedaan....bah
Dit doet ons heeeel veeel pijn en verdriet. Wij zijn nog steeds kapot van
wat er gisteren gebeurd is.
Ons verdriet gaat vooral naar het slachtoffer en de familie en we hopen dat
alles goed komt.
Jammer burgemeester,.........



Schandalig pronken over de rug van een ander die vermeende hart chirurg heeft niks uitgevoerd maar ja de man van de burgemeester diep en diep triest

DS
Echtegenoot Penn heeft geen flikker uitgevoerd. Diegene die gereanimeerd hebben zijn John en Yvonne Snijders. Er stonden zoveel man en geen ene deed wat behalve John en Yvonne Snijders. Die zitten er nu nog mee maar daar hoor je niks over Dus die hoort respect te krijgen niet een gepensioneerd hartchirurg die zijn handen niet uitsteekt. RTV Maastricht ga je bronnen eerst na voordat je iets publiceert. De verkeerde persoon loopt er nu mee te koop en diegene die wat uitgevoerd hebben die zitten met een krob in de keel.

EvD vandaag 31-8-2016 0mdat ik geen enkele rectificatie kan vinden!

Ik lees dit nu pas naar aanleiding van een andere reanimatie. 
Het bericht hierboven is gotgeklaagt.

Let wel Mw. Penn, 'burgemeester' van Maastricht, dit zijn grove leugens die u dient te rectificeren. Het is heel erg moeilijk om mensen de AED cursus te laten doen, reanimeren is een heldendaad die uw man niet op zijn borst kan schrijven. De hierboven geplaatste leugens vragen om een actie.

Ik daag u en uw man uit om samen met mij een reanimatie en AED cursus te doen, zonder dat iemand weet wie u bent. Dan is er in ieder geval een beetje voldoening voor de mensen die de reanimatie op zich hebben genomen.
Gaat u schamen.
Ik zet dit artikel en de commentaren op mijn blog, het schrikt andere mensen misschien af als u over lijken gaat. De bedoeling is dat we de burgerhulpverlener promoten door het doen wat nodig is.
U mag beiden met mij contact opnemen voor de datum van de cursus.


En verder een dubbeldikke pluim voor de helden John en Yvonne Snijders!






Eveline van Donkelaar
Maastricht, 31-8-2016


De leugens






zaterdag 12 december 2015

Op de markt krijg je de wind van voren

.

Antiek- en curiosamarkt.
Elke zaterdag.
In Maastricht.
Als je het station uitloopt loop je tegen ons aan.
We zijn de PR van het magische Maastricht.

We vullen parkeermeters bij het leven
En ben je even te laat dan krijg je een bekeuring... van Toezicht!
Weet je nog wel, die mensen die op hun eigen stoepje een wijntje dronken in de zomer bekeurden omdat je zonder terrasvergunning….etc. Ik heb hem nog vriendelijk uitgelegd dat ik de hele morgen al geld in de meter had gegooid. Dat was geen excuus er lag nu geen geldig parkeerticket in, aldus de zeer indrukwekkende Toezichtambtenaar. Van het type thuis niets in te brengen. Hij deelde aan de collega's 6 bekeuringen uit. Allemaal net even te laat.






Kleumende ploeteraars, zoals wij, staan dan gewoon een hele dag op zo'n markt voor de kat zijn mooie ogen.

Van 7 tot 16u staan we de entree van deze stad op te leuken.
En dat kost je dan 60 euries plus de marktkraam, de standplaats en de vele euro's die je al in die parkeermeter hebt gegooid.

Het commentaar van mijn Maastrichtse marktcollega's naar aanleiding van de 6 bekeuringen was heftig: "Wat een dorp voor corrupte rijke ambtenarij. Je hoeft alleen maar een vriendje bij de gemeenteraad te hebben...een katholieke vvd'er of zo." Ik kan me daar wel in vinden en met mij 3/4 van de mensen van hier. 

Het zou de gemeente mooi staan als ze eens wat meer faciliteiten zouden geven aan de marktkooplui en evenementenmakers. Al was het maar een parkeerkaart met korting, achter de kraam parkeren of gebruik mogen maken van een parkeerterreintje in de buurt. Mijn collega's zeggen dat het ijdele hoop is. Er wordt nooit naar iemand geluisterd. Nou ok dan, dan moeten we er maar over schrijven en maandag maar eens bellen naar de zieke burgemeester (Zij die geen besluit kon nemen over de noodopvang van vluchtelingen omdat ze griep had).

Enfin, ik heb desondanks een gezellige maar koude dag gehad. Verbrande wangen van de koude zuidwester. Gelachen en mooie verhalen gehoord.
Veel Amsterdammers met een NS-dagje Maastricht, heerlijk om weer eens iemand 'ben jij mesjoche' te horen zeggen.

De auto is weer uitgeladen en nu ga ik douchen en eten en waarschijnlijk knock out op de bank. Het leven van een marktkoopvrouw.



©Gavi Mensch

Maastricht, 12-12-2015.