Ik moet er vaak aan denken als ik het woord Turkey lees. Na
zojuist de lading buitenlandse kranten te hebben doorgespit, moet ik ook nog
eens denken aan de 'stuffing'van de vogel.
Een land waar de vluchtelingen moeten werken zonder loon,
een land opgebouwd met geld van buiten Turkije, waar mensen naar toe gaan (
ondanks de vluchtelingen) om goedkoop vakantie te vieren.
Een land met een
rijke cultuur en zowel een trotse als een schaamteloze geschiedenis, met nu een
schaamteloze vrouwenhatende dictator aan de macht. Zo'n mannetje met een
waanzinnig paleis, gebouwd met gestolen geld van de Turkse mensen waarvan er
een veel te groot percentage van de inwoners laaggeletterd is en geen goede
medische zorg heeft.
Ik prijs me nog steeds gelukkig met mijn Turkse collega's en
kennissen, zelfs met mijn Turkse kapper die denkt dat hij ongegeneerd en zonder
tegengas Erdogan aanhanger kan zijn en schrikt van kritiek. Ik ben niet bang
van de schaar in zijn handen en grinnik om zijn napraterij. Eén vraag met
diepgang en hij valt door de mand. Knippen kost €15, nog steeds.
Mijn mensen van Turkse afkomst zijn verdeeld geraakt sinds
een jaar of wat en het spijt me dat ze hun saamhorigheid zijn verloren. De
staatsgreep kwam niet voort uit niets. De orthodoxe geloofsbeleving en
handelswijze van Erdogan & Co en het (aldus) afbrokkelen van de moderne
Turkse Staat waren hier de aanleiding voor. Mijn collega-verpleegkundige van
Turkse afkomst griezelt van Erdogan én van Gülen; zij is een fantastische
all-round verpleegkundige, haar man werkt bij een groot accountantskantoor. De
huistaken delen ze samen, jawel. Geen van tweeën hebben ze zin in een 'terug
naar de Middeleeuwen' niet voor henzelf, niet voor hun familieleden in Turkije.
De kinderen willen er niet eens op vakantie vanwege de geestelijke armoede. Dat
is de andere kant van het verhaal.
Maar de soms ook laaggeletterde landgenoten die in Nederland wonen?
De Nederlandse Staatsburgers? Wat weten ze en wat denken ze? Die zien veelal alleen de
Turkse propaganda op de Staatstelevisie.
Zouden ze beseffen dat Aboutaleb hen behoedt voor de verdere
narigheid die hen in en van Turkije te wachten staat? Want nu worden Gülen
aanhangers vermoord of opgesloten; hoe zal het gaan met familieleden van hen
die hier verdacht worden van het aanhangen van Gülen? Of die niet vóór Erdogan
zijn. En tegenstemmen in het Referendum? Wat is dat voor vreemde lange arm?
Erdogan is een opgefokte onruststoker die slecht omgaat met kritiek en mensenrechten en het sprookje van 'de nieuwe kleren van de keizer' nieuw leven
inblaast. Een narcist zoals Wilders op plaatselijk niveau of Le Pen, Trump en Kim Jung-un, om er maar snel wat te
noemen. Schreeuwers en/of vrouwenhaters, antisemieten, xenofoben, haatzaaiers, manipulators
en navelstaarders. Wat een griezelijke herseninhoud!!
Zo heeft Erdogan al beslist dat Nederlandse staatsburgers
met een Turkse achtergrond allemaal Turkse staatburgers zijn. Is die man nu zo
dom? Of denkt hij dat wij zijn domheid prijzen en hem napraten?
Heel vaak laat ik dit soort conflicten langs mij heen gaan.
Maar dit is te erg voor woorden. Voor deze keer steun ik de regering in de
maatregelen zie ze genomen heeft.
En Aboutaleb is een kei, die erger heeft
weten te voorkomen. Dreigen met sancties en Nederland een nazistaat noemen.
Een krijsende buitenlandse minister die al schreeuwend haar
gelijk probeert te halen en onder valse voorwendselen Nederland in komt ondanks
een verbod, liegende consuls en veel niet loyale Nederlanders van Turkse
afkomst die nu op video en foto staan, o.a. als stenengooiende oproerkraaiers.
Ik had ook graag gezien dat de regering ook Trump op de
vingers had getikt over zijn uitspraken over buitenlanders en vrouwen.
Maar ik voel me al een stuk beter met een regering die
binnenlandse politiek en buitenlandse politiek uit elkaar houdt.
Ik heb al genoeg aan de chaos hier, zonder inmenging van zo'n
fanatieke nationalist als Erdogan. Mensen die slecht kunnen omgaan met echte
democratie ( zoals bijvoorbeeld Denk) zullen meedobberen op de door
niet-democraten veroorzaakte korte golfslag, die van het type waar je zeeziek
en kotsmisselijk wordt.
Net zo misselijk als van een 'hatred-stuffed' Turkey.
Goed, na heel veel lees- en uitpluiswerk ga ik me dan maar eens
concentreren op de Piratenpartij.
Ik heb daarvoor wel enkele voor mij geldige redenen
waaronder:
Het Finse voorbeeld
Een vrouwelijke lijsttrekker
Een meer democratische democratie
Baas over eigen leven
Liquid democracy
Lees het interview in Vrij Nederland eens door en vergelijk sommige zaken eens met
de vastgeroeste werkelijkheid. Enkele opmerkingen spraken mij extra aan.
[.....Bijvoorbeeld de echtgenoot van Edith Schippers, onze
minister van Volksgezondheid: die bleek als consultant geld te verdienen aan
haar beleid. Over zulke zaken wil ik Kamervragen stellen.’.....]
[...Maar nieuwe methoden als Loomio maar ook liquid
democracy maken directe zeggenschap van de burger tussentijds mogelijk. Volgens
liquid democracy kan je je stem op bijvoorbeeld het gebied van zorg
toevertrouwen aan iemand die je kent die daar veel verstand van heeft. Op die
manier kan je in de democratie veel beter gebruik maken van de expertise van de
burgers, en het vergroot de democratische betrokkenheid.’....]
[...En dan het gedoe over het bonnetje van Fred Teeven. Ard
van der Steur is de derde VVD-bewindsman die erover is gevallen, maar Rutte
lijkt er nauwelijks last van te hebben. Het verbaast me dat de verontwaardiging
over de houding van de VVD niet veel groter is. Daardoor denken ze in die
partij nog steeds dat ze met alles kunnen wegkomen, en.’...]
Ik heb al aardig wat verschillende partijen gestemd in mijn
leven. Helaas gaan de meesten niet met de tijd mee, dulden geen inmenging of
hebben te veel punten die overeenkomen met de gevestigde orde. En ze zijn
vooral goed in het hanteren van partijbeschermende maatregelen.
Ik zou een partij willen die dagelijks meegaat met de gang
van zaken. Die mij vertegenwoordigt in zaken die ik belangrijk vind voor de
toekomst, voor mijn kinderen (uit de low-protest-generatie) en kleinkinderen
die ik nog protestfähig moet maken (alleen op het gebied van de
volksvertegenwoordigers).
Ik houd de Piratenpartij al jaren in de gaten. Ik snap dat Ancilla
een mooie lijsttrekster is maar dan denk ik dat het ook wel een goede zet is. Ik
ben niet zo'n vrouwenvrouw maar alles is beter dan de koppies van die half
ingedutte mannetjes. Het zou andere partijen geen kwaad doen al die mannen eens
van de eerste plaats te halen.
Ik heb een nieuw kleinvriendje, tijdelijk, ik
ben een ingeleende oma in een gezin met een omagebrek.
Het
betreffendekleinvriendje dat
me nu Omajien noemt, is een schattig en bijdehand ventje van 2, Tom genaamd;
een kindje met wat wij een slechte start noemen. Ziekenhuizen, operaties en een
behoorlijke uitdaging om een kindje met een klein geboortedefect door het
eerste jaar te slepen, zorgen voor een vroegwijs mannetje dat de volgorde een
beetje kwijt is. Zoals eigenlijk alle peuters die iets langer met moeder alleen
waren, ziek zijn geweest of zich in een speciale situatie bevonden, heeft hij
een beetje last van het verschil in mijn en dijn.
En van onbekende gevoelens
waar hij nog niets mee kan. Wat zich soms uit in knijpen, meppen of bijten.
Bijten doet het meest zeer en heeft dan ook een zware consequentie, in Tom's
geval: *verwijdering uit de normale peutermaatschappij.
De
moeder is sinds kort bezig om haar werk weer op te pakken en de jongeman mag
dagdelen spelen op een kinderdagverblijf. Helaas heeft Tom een
verdedigingsmechaniek ontwikkeld en bijt letterlijk van zich af. Het
kinderdagverblijf zet Tom (natuurlijk uit angst voor de ouders en de reputatie
maar ongehinderd door kennis van zaken) de deur uit. Ook een volgend
kinderdagverblijf wijst moeder en kind de deur.
Ouders
gaan naar besprekingen met een psychologe, iedereen ( behalve de reguliere
kinderopvang) verdiept zich in de materie en uiteindelijk wordt besloten om het
kindje enkele dagdelen naar een MKD te laten gaan, een medisch
kinderdagverblijf.
Aan
mij om het ventje op te halen en hem mee naar huis te nemen tot zijn moeder,
die in de buurt werkt, hem ophaalt. Ik speel ook enkele dagen in de week met
mijn kleinkinderen en de uurtjes met Tom kunnen daar nog prima bij.
Ooit
ben ik mijn zorgcarrière begonnen als KVJV'er (nu pedagogisch medewerker met
een aantekening) in een medisch kinderdagverblijf, dus Tom roept goede
herinneringen op. Het is zo'n halve eeuw geleden dat ik daar werkte en mijn
kennis over speciale kinderen heb ik de laatste 45 jaar aardig uitgebreid,
onder andere als verpleegkundige in een kinderziekenhuis. En ik moet vaak
constateren dat pedagogische medewerkers niet altijd up-to-date zijn, niet het
verschil zien tussen de achtergrond van het ene en het andere kind. En ook de
consequenties van de medische behandeling is hocus pocus. Ik stel dan ook voor
om de M uit MKD te verwijderen totdat alle medewerkers op de hoogte zijn van
wat die M inhoudt.
Het
is leuk samenzijn met Tom. Net zoals mijn kleinkinderen is hij afwisselend
aanhankelijk en heel onafhankelijk. Ik zie weinig verschil met andere kinderen.
Soms heeft hij een stampvoetje, soms een huilbui en soms is hij even
gefrustreerd. Een uh-uh en het afleiden van kinderen in zo'n state of mind,
gevolgd door de vraag 'waarom' als ze weer gekalmeerd zijn doet wonderen.
Uitleggen kunnen ze het nog niet echt maar ze geven wel aanwijzingen en het is
aan volwassenen om daaruit het probleempje te filteren.
Mijn
kleinkinderen en Tom kunnen rekenen op 1 op 1 momenten, zowel thuis als ook bij
mij.
Ook
in het MKD gaf ik vroeger ruimte voor een 1 op 1, dat was absoluut nodig voor
de ontwikkeling en zeker voor kinderen met een opstartprobleem, een
gezondheidsprobleem of situaties die veel stress veroorzaakt hebben. Maar de
meeste MKD's hebben kinderen met grote gebreken, zowel lichamelijk als ook
geestelijk. Het was destijds geen opvangplek voor kinderen die door
ondeskundigheid van kinderdagverblijfmedewerksters niet op de reguliere opvang
terecht konden Nu lijken de bezuinigingen en de minder brede opleidingen te
zorgen voor overbevolking van MKD's met kinderen en medewerkers die daar niet
horen. Verder zijn er de bezuinigingen; die zorgen te vaak voor dubbele groepen
en/of te weinig leidsters en/of te veel stagières.
Dat gaat ook op voor alle soorten kinderdagverblijven.
Afgelopen
week toen ik Tom ging ophalen vroeg ik iets over buitenspelen. Het was geen
mooi weer maar het leek me niet prettig om de hele dag in een klein
groepslokaaltje te moeten zitten. Om over de slaapplekjes maar niet te praten.
Het konijn op de kinderboerderij heeft meer ruimte.
Er werd heel fel op
gereageerd door een jongere leidster. Die heb ik snel uitgelegd dat het nog
geen aanmerking was maar een vraag en dat daar een wezenlijk verschil tussen
is. Hoe dan ook kreeg ik te horen dat al die jasjes en mutsjes en sjaaltjes en
snotneuzen zoveel tijd in beslag namen dat het de moeite niet waard was. Ik gaf
aan dat die tijd ook besteed werd aan de kindjes, met een brede lach, maar de
jonge dame liep weg waarop een oudere leidster haar vragend nakeek. We
wisselden een knipoog uit, Iedereen heeft zijn dag wel eens niet, dacht ik.
Maar
toen ik van de week mijn vriendje ging halen zat hij aan tafel in een
triptrapstoel waar hij niet zelf uit kon (deed me denken aan de vastgezette
ouderen in een geriatrische instelling waar ik als wijkverpleegkundige kwam).
Hij was heel enthousiast dat ik hem kwam halen en zwaaide vrolijk met zijn
armen. Toen trok hij een educatief spelletje dat op tafel stond naar zich toe
om het me te laten zien.
Ik
schrok van de reactie van de leidster. Met een nare harde stem zei ze:
"Tom niet doen, mag niet" terwijl ze het ding uit zijn handjes trok
en verder weg op tafel zette. En aangezien ik oud ben en mijn mond niet meer
hoef te houden, keek ik de leidster in de ogen en zei met een, voor haar niet
te peilen, glimlach dat dát een veel te felle en niet educatieve actie was.
Ik
haalde Tom uit zijn stoel en keurde haar geen blik waardig. In het benauwde
slaaphok annex garderobe annex bergruimte pakten we zijn rugzakje en zijn jas.
De jas legde ik demonstratief midden in ruimte op de grond en liet Tom op zijn
manier, keurig zelf zijn jas aantrekken. "Goed van hem hè", zei ik
tegen de bozige leidster. Ze zei niets.
Mijn
opmerking over ondeskundigheid en een gebrek aan communicatiemogelijkheden van
sommige medewerkers werd hierbij bewezen.
Er
is een gouden regel: als je wilt praten met een kind, het iets verbieden of
corrigeren, zorg dan altijd dat het kind je ogen ziet en dat hij aandacht heeft
voor wat je zegt.
En
als je een fout maakt, zeg je sorry.
Maar
behalve dat heeft deze leidster nog veel meer te leren. Namelijk dat ze een
voorbeeld is voor kinderen en ouders en dat begreep deze jongedame echt niet.
Het
is niet zo maar een vak! Een leidster moet veiligheid bieden, rechtvaardig zijn
en liefdevol. Ze moet kinderen verder helpen. Deze leidster lijkt mij
persoonlijk totaal ongeschikt. Het is te hopen dat het medisch kinderdagverblijf aan
bijscholing doet. Anders moeten we het daar maar eens over hebben.
Hoe
dan ook, ik ga er persoonlijk voor zorgen dat Tom binnen de korst mogelijke
keren terug kan naar een gewoon kinderdagverblijf. Een dat ik persoonlijk kan
aanbevelen. Waar de communicatie met de ouders verloopt via What'sapp, waar
live-momentjes doorgegeven worden, waar geen berispende overlegjes met ouders
plaatsvinden. Waar een kind gewoon een kind kan zijn. En waar bijten en slaan en knijpen een onderdeel zijn van het groter worden en geen criminele activiteit.
MKD's
moeten gerenoveerd worden. De methodes op sommigen zijn hopeloos ouderwets weet
ik van een neuropsycholoog die er ooit een periode meeliep.
Wie
is zich er nog van bewust dat de opvang van jonge kinderen een uitermate
verantwoordelijke bezigheid is? Kinderen worden niet gestald en medewerkers
plakken geen stallingsbewijs op het voorhoofd van het kind. Dat geldt voor
peuterspeelzalen en kinderdagverblijven, voor BSO's en helemaal voor MKD's.
En
tot besluit, mijn beide kinderen hebben op kinderdagverblijven en BSO's
gezeten. Daar hebben ze behalve een multiculturele sociale omgeving genoten van
volwassenen die er waren voor hen. Ook daar ging wel eens iets fout. Door mijn
schuld of door het botsen van opvoedingsmethodes of onredelijkheden. Daar werd
over gepraat, daar werd van geleerd, ook door mij, en meestal niet waar de
kinderen bij waren. Mijn kinderen hebben er zaken geleerd die ze thuis niet
leerden. Ze begrepen dat ze niet mee konden naar mijn werk en dat werk behalve
plezier ook geld op leverde.
Ik
vind dat heel veel opleidingen op de schop moeten. Dat een opleiding voor
pedagogisch medewerker op minimaal havo en daarna mbo niveau moet. Dat er voor
medewerkers op een MKD nog strengere eisen zijn. Dat elke stap die ze doen voor
het welzijn van het kind moet zijn. Dat ze medische en psychologische
achtergronden moeten kunnen begrijpen maar ook hanteren. Dat er
begeleidingsplannen gemaakt moeten worden samen met de ouders of voogden en dat
die toetsbaar moeten zijn.
Het
verhaal van Tom is nog niet afgelopen natuurlijk. En het is geen op zichzelf
staande situatie. Bezuinigingen hebben overal tot onveiligheid geleid.
Bezuinigingen
op de toekomst van onze jeugd is bezuinigen op de toekomst van iedereen.
NB
*verwijdering uit de normale peutermaatschappij lijkt me een ernstige
zaak, soms veel ernstiger dan de reden waarom.
Ik ben hier dan ook nog niet mee klaar en ga op
zoek naar de regels van kinderdagverblijven en hun mogelijkheid om een kind te
weigeren ( lees marginaliseren) en hun verplichting om kinderen en ouders bij
te staan als er kleine moeilijkheden zijn.
Wij hebben een
academisch ziekenhuis in Maastricht, (waardoor je liever uitwijkt naar Heerlen
want daar krijg je geen flutdiagnose van een assistent-arts of
student) waar je ongewenst meedoet aan experimenten bedacht door de
studenten voor hun afstudeerwerkstukjes of promotie wedstrijden. Als ik naast
het AZM (tegenwoordig Maastricht UMC) een been breek, laat ik me ook
naar Heerlen brengen, laten ze hier maar oefenen op elkaar. Het luxueuze
restaurant heeft ongezond eten in grote hoeveelheden en vooral veel zoetigheid.
Bij de uitgang meet het diabetes onderzoeksteam de bloedsuikers van een ieder,
data verzamelen heet dat. Uiteindelijk gaan de data in de prullenbak van
de farmaceutische industrie; die is nog steeds blij met de
miljardeninkomsten van de insulineverkoop.
Files hebben we
hier zoveel, dat wil je niet weten! En ongelukken en Duitse hardrijders en rijbewijsloze
Belgen. We hebben tegen de milieuverontreiniging door verkeer nu een 2.5 km
lange tunnel die zijn vuile troep bovengronds (en voor zover ik weet slecht gefilterd) uitspuwt op
de fileplekken van voorheen. Claustrofobie hebben is niet handig en je kunt ook
nog niet van de weg af en erop, daar waar je wilt.
Komend uit het
zuiden heb je plekken waar de volgende bordjes over 1 lengte van 100 meter
staan: 130
Km, 60 km,
120 km,70 km! Knappe chauffeur die zich daar aan de snelheden houdt.
Over treinen heb ik het maar niet, drie stations waarvan 2
voor stoptreintjes naar België en Heerlen. Om van Maastricht
naar de Randstad te komen ben je 2.5 uur zoet, inclusief 3 x overstappen voor
de soepele prijs van €24.20 Maar dan heb je ook wat. Maastricht Dordrecht gaat
als volgt: In Maastricht spring je op de trein naar Alkmaar maar in Eindhoven
ga je dan op de trein naar Breda Maar in Breda is er werk aan de winkel dus
stap je na een half uurtje wachten op de trein naar Lelystad(denk ik) die je
dan via den Haag naar Dordrecht brengt. Daar kom je dan 2,5 uur later aan, heb
je half Nederland gezien en ook aangedaan. Nog best snel eindelijk.
De overstapjes zijn
op voorschrift van mw. Schippers die bewegen noodzakelijk vindt om de
zorgkosten te drukken.
--------------------------------------
Werkzaamheden
Den Haag
C-Rotterdam C-Breda
Wanneer: maandag 19 december tot
en met vrijdag 6 januari Oorzaak: aangepaste dienstregeling Advies: U kunt gebruikmaken van de overige treinen of de omreisroute
Intercity's Den Haag C-Rotterdam C-Breda rijden niet
Intercity Lelystad C-Schiphol Airport-Den Haag HS-Dordrecht rijdt door naar/van
Breda
reis tussen Den Haag Centraal en Den Haag HS met de Sprinter
Extra reistijd: een kwartier
----------------------------------------------
Dus, reizigers Maastricht-Dordrecht,
doe gerust Maastricht-Middelburg, voor een luttele €2.20 meer en een uurtje extra komt u nog eens
ergens.
Hieronder volgt een korte discussie die ik had op FB met
een man van Afrikaanse afkomst. Een jonge man, een boze man, geloof ik.
Absoluut geen domme man, een man met diepgang, zou ik denken. Een die mij
'chanteert' door mijn leven over de schutting te gooien als ik niet gauw een
witte piet organiseer of, liever nog, het hele feest afschaf.
Dat gaat niet gebeuren. Ik heb namelijk een eigen mening,
al heel lang ook een met diepgang, een voor verandering voor mijn kleinkinderen
n die ik leer om een eigen mening te kweken. Die het verschil in kleur niet
herkennen, ze hebben alleen vriendinnetjes en vriendjes.
Ik snap de boosheid van veel gekleurde mensen. Ik snap
alleen niet waarom de wraak gericht is op een feest voor kinderen. Of is dat
lekker makkelijk? Er zijn ook nog ene mevrouw S. en ene meneer Q. die vinden dat ik door het stof moet. Gaat ook
niet gebeuren. Natuurlijk is slavernij
fout, natuurlijk is discriminatie fout. Maar denk nou alsjeblieft niet dat de
witte mensen tot in den eeuwigheid moeten bloeden voor slavernij of discriminatie. Dan bloeden we daar allemaal voor, elke
kleur. Of we bloeden geen van allen. Dat kan ook. Gekleurde mensen discrimineren
net zo veel, laten we vooral de discriminatie an sich bespreken en niet alleen de
losse items die voor velerlei uitleg vatbaar zijn.
Hieronder probeer ik mijn mening over te brengen, een
mening die niemand hoeft over te nemen want het is mijn persoonlijke mening.
Heeljammer, hier heeft de boosheid van mijn 'tegenstander' de overhand en is
hij niet ontvankelijk voor een andere mening. Hij blijft hem overspoelen met
een sausje dat niets over mij zegt.
Het zal dan ook niet helpen als ik zeg dat ik heel goed
weet hoe discriminatie voelt. Ik ben immers vrouw, een stevige vrouw bovendien.
Een keer raden wat ik naar mijn hoofd krijg als ik op de tenen ga staan van een
persoon zonder opvoeding.
Ik vermoed dat de boosheid genetisch wordt als je maar
vaak genoeg stokken zoekt om mee te slaan. Of die stok nu slavernij heet of
zwarte piet. Ga de dialoog aan en leer
van elkaars mening. Maar leren wil niet zeggen dat je de mening van de ander
moet overnemen, het wil zeggen dat je er uit haalt wat je nodig zou kunnen
hebben om samen te kunnen leven. Genetisch wordt het ook als je je jonge kinderen
voert met discriminatie en je boosheid.
Doe dat alsjeblieft niet. Zij
zijn de toekomst.
Mensen, boos zijn is prima, reageer je af op hen die jou
tekort doen, die je bedreigen, je
discrimineren en die in hun
onwetendheid alles ontkennen. Niet op de mensen die samenleven met iedereen
ongeacht hun afkomst, kleur of kleurloosheid, dat zijn er veel meer. Als je
strijd gaat voeren met je partners blijf je heel eenzaam achter, echt.
De post:
- Eindelijk de kogel is door de
kerk.......mijn dochters geloven niet meer in Sinterklaas. "Papa, weet je
dat Sinterklaas een acteur is?" Mijn mond viel open. De tijd is nu
aangebroken om hen te onderwijzen over de onschuldige kinderfeest en de grote
mensen achter de scherm die de script schrijven. Ik beloof jullie dat zij
worden de nieuwe schrijvers van een nieuwe script. Zij gaan het verhaal beter
vertellen dan jij en ik.
Leuk
-Oh wat jammer. Nu mis je een stukje
geheimzinnige pret 😊
- Ik heb nooit van de pret genoten....de
kids wel. Eindelijk blij dat het achter ons
- Jammer het is voor mij een feest vol
jeugdherinneringen. Ik geniet nog steeds met mijn kleinkinderen mee.
-Het is en blijft een mooi concept voor een
kinderfeest. Maar helaas zijn velen die het anders ziet. De racistische
karikatuur van de figuur zwarte Piet viel mij ook op dit jaar als ze tegen de
kinderen praten. Stel voor dat jij dezelfde accent hebt en ook op Piet
lijkt.....
- Onze Pieten spreken Spaans, mijn
kleinkinderen zijn driekwart Spaans en ik zie Zwarte Piet niet als een
racistische figuur maar gewoon als de Spaanse helpers van een oude bisschop die
op zijn naamdag cadeautjes aan de kinderen schenkt. In Spanje vierden we Reyes (drie
koningen) en in Engeland Christmas. Ik ben een ongelovige. Maar ik houd van
deze traditionele feesten.
Het is als met de tekening van mijn moeder
voor jou. ( red. komt uit een andere discussie) Ik snap dat het niet leuk is
voor je, als je verteld wordt dat het een racistisch feest moet zijn vanwege
Zwarte Piet. Onze Pieten heten Pedro, Juan y Pepito. De laatste haalt de
grapjes uit en maakt surprises.
Mijn kindjes willen graag met Pedro mee
naar Spanje. Ze zijn dol op het feit dat hij tegen Sinterklaas zegt dat alle
kinderen lief zijn geweest.
Vroeger vierde ik Sinterklaas met collega's
en vriendinnen. Waarvan enkele uit Suriname en Curacao komen. Alle kinderen
werden geschminkt en alle kinderen waren daar gelukkig mee. Ik heb geen idee
wie deze populaire hetze is begonnen, racisme is in mijn omgeving verboden en ik maak daar felle
aanmerkingen op als ik het hoor. Sinterklaas is gewoon geen racistische
beweging maar een feest. En degene die iets vervelends over jouw afkomst zegt
krijgt met mij aan de stok.
- Ik twijfel niet aan je ervaring dat je
Sinterklaasfeest een pracht feest vindt. De enige wat ik ook aan je kan vragen
is niet de ervaring van anderen dat de karikatuur zwarte Piet kwetsend is in
twijfel te trekken. Alleen op deze manier kan het feest niet alleen voor jou
een pracht feest, maar ook voor iedereen.
tekening 2016, kleindochter van 6 jr.
-Ik respecteer iedereen zijn mening en wellicht
gaan mijn kleinkinderen het in de toekomst aanpassen. Niemand heeft gelukkig
last van ons feest. Ik ben overigens erg flexibel maar pas me nooit aan, aan de
publieke opinie, totdat ik daar enig nut van inzie.
Helaas worden we het niet eens. Dat is niet
erg denk ik als ieders mening gerespecteerd wordt. Niemand hoeft van mij
Sinterklaas te vieren zoals ik dat doe. Ik hoef het ook niet te doen zoals
anderen dat graag willen. 6 december is het niet belangrijk meer.
-Ik neem geen individu kwalijk voor het
graag vieren van Sinterklaas met zijn zwarte knechten. Maar de overheid en de
instanties dat uit de koloniale tijdperk actief waren met slavernij moeten het
beter weten en stoppen met financieren van een feest die een deel van zijn
onderdanen kwetst. Jij als Gavi Mensch kan gewoon doorgaan met vieren.
- Wat je niet begrijpt, denk ik, dat Zwarte
Piet voor ons niet zwart is maar Zwarte Piet en dat ze ook geen knechten zijn
maar hulpjes van een oude man. En voor de slavernij voel ik me echt niet
verantwoordelijk. Bovendien zijn er net zoveel blanke slaven verkocht of
misschien nog wel meer. Vrouwen die in de gedwongen prostitutie zitten zijn
'blanke slavinnen'. In Saudi Arabië (o.a.) hebben ze vandaag de dag nog slaven,
mensen uit Azië. Ik hoop dat, als jullie dan toch protesteren ( wat een recht
is ), dat jullie die slaven dan ook ter sprake brengen. Slavernij is natuurlijk
uit den boze. Maar ik neem ook niet alle moordpartijen en alle oorlogen op mijn
rug.
Verder heeft de overheid geen onderdanen
maar zijn wij het, de bevolking, die in vrijheid uitmaken hoe ons leven er uit
ziet. In vrijheid en via democratische weg geregeld. Het woord onderdaan komt
van onderdanig, een woord dat niet bij de volksaard past.
-Empathie is niet te leren. Je hebt het of
je hebt het niet. Het is niet mijn bedoeling om je te dopen in andermans
ellende, of je te wijzen op de duistere kant van het verleden. De slavernij is
niet je zaak, waarschijnlijk de holocaust ook niet. Aandacht besteden aan deze
gruwelijke daden van de mensheid is niet je ding. Jij mag het zwarte Piet feest
behouden en vieren. Je mag ook de slavernijverleden ontkrachten. Het is je goed
recht als mensh. Ook mijn goed recht om de mensch te wijzen op het verre
verleden. Respect.
-Ik
vind het belerend en je hebt geen idee hoe empathisch ik wel of niet ben. Ik
zeg tegen jou niet dat je moet doen wat ik prettig vind. Respecteer mijn mening
ook. Het gaat niet meer om empathie voor de medemens maar om een soort wraak
over jaren van discriminatie (die ik overigens wel kan invoelen). Zwarte Piet
is een stok om mee te slaan. Ook dat begrijp ik. En eigenlijk zouden we deze
discussie nog eens face to face dunnetjes over moeten doen. Dat komt nog wel in
de toekomst. Ik blijf mij (zoals ik meer dan 40 jaar doe) bezig houden met de
mensen om mij heen, welk naam ze zo ook hebben. Ik laat het hierbij. Ik moet de
schoencadeautjes van mijn kleinkindjes nog inpakken. Een lekkere avond verder.
- Ik herhaal gewoon de dingen die je zelf
zegt.....geen disrespect. Laten we een keer face to face van gedachten
wisselen. Fijne avond met je klein kind.
- Je herhaalt niet wat ik zeg, je legt me
zaken in de mond die ik nooit gezegd zou hebben. Ik zie dat je mijn opmerkingen
niet leest. Ik zei "voor de slavernij voel ik me echt niet verantwoordelijk"
dat wil niet zeggen dat discriminatie mijn zaak niet is.
En ik denk dat je nog eens een nacht moet
slapen over wat je me in de schoenen schuift, allemaal jouw woorden. Dat zegt
iets van je: {De slavernij is niet je zaak, waarschijnlijk de holocaust ook
niet. Aandacht besteden aan deze gruwelijke daden van de mensheid is niet je
ding. Jij mag het zwarte Piet feest behouden en vieren. Je mag ook de
slavernijverleden ontkrachten. Het is je goed recht als mensh. Ook mijn goed
recht om de mensch te wijzen op het verre verleden. Respect.}
Als je zo leest en vertaald betekent dat
,dat je respect niet gemeend is en dat je boos wordt op iedereen die er een
goed gefundeerde andere mening op na houdt. Dat is niet echt fraai
-Je hebt je zegje gedaan en ik ook de
mijne. Het is sociaal media. Het is nu aan de e lezers om te bepalen of ik
woorden in je schoenen schuif. Einde.
-Dat is goed, ik heb een deel van deze
discussie naamloos gekopieerd en zal hem ook door anderen laten lezen. Ik houd
je op de hoogte.
De jongeman heeft mijn blogs duidelijk niet gelezen. Ik maak
er ook niet zoveel reclame voor. Misschien moest ik dat ook maar eens gaan
doen. Maar ach, denk ik dan, wie ben ik om mijn blogs belangrijker te vinden
dan ze zijn.
Degelijke ouderwetse krukjes met 4 poten, veiliger om op te zitten, makkelijk weg te
moffelen als je ze niet nodig hebt maar ook leuk om te laten staan en
complimentjes te oogsten.
Benodigdheden:
2 Krukjes van de kringloop. Let op, dit is een gewilde vintage
meubelstijl maar meestal zijn de zittingen kapot en mogen ze niet meer kosten
dan hooguit €7,50 per stuk. Ik vond deze van €5,- voor €3.50 per stuk, met een
boze blik op de zitting krijg je er nog wel eens iets vanaf.
1mt. Tafelzeil,de dikke uitvoering met textiel achterkant; dit
was een couponnetje van €6,- en ik heb er ongeveer de helft van gebruikt. Ik
koop het zeil ook wel bij de kringloop.
Wat lichte vulling indien nodig. Ik gebruikte non-woven
doekjes
Verdere benodigdheden....
Een nietapparaat en nietjes
Een tube lijm
Een stuk elastiek
Een goede schaar
Laten we stellen dat ik inclusief nietjes en lijm €11,- heb
uitgegeven om 2 nieuwe krukjes te fabriceren. Door het tafelzeil zijn ze prima
te gebruiken in de badkamer en in de keuken. Morsen mag!
En als je het motiefje zat bent, tafelzeil eraf en stofje
erop!
Als ik naar hem kijk, zie ik een hard kwakende kikker.
Diederik Samsom. Pas geleden hoorde ik hem zeggen dat hij zo’n brandende
ambitie heeft. En daarna nog wat flauwekul dat hij die ambitie voor zijn partij
heeft en om het goede te doen voor mensen.
Hij heeft een brandende ambitie. Daar gaat het om.
Kikkerkoning van zijn eigen moddersloot. Naar mijn idee is hij blind voor zijn
reële omgeving. Ach ja, die leden komen wel weer terug als ze maar goed naar
hèm luisteren. Hij gelooft het zelf.
En dan wil hij samen met Groen Links, want dat is goed voor
ze. Goed voor hem bedoelt hij. Voor zijn brandende ambitie. Groen Links is nu
groter dus het zou hem goed uitkomen. Ha ha. Het is geen wonder dat in zijn
partij geen vrouw zin heeft om het tegen hem op te nemen. Hij rebbelt ze plat.
Weet je nog hoe hij met zijn lief gezinnetje op tv kwam met
zijn gehandicapte dochtertje? Niet lang daarna verliet hij zijn gezin voor een
opgeverfde juffouw.
Macht corrumpeert. En daar word je blind van.
Dat hij nu leuke dingen voor de mensen wil gaan doen, ach
hemel, denkt hij nou echt dat we vergeten zijn hoe hij samen met meneer Tefal
alles weg heeft bezuinigd? Eigen risico’s voor zieken omdat de farmaceutische
industrie en de verzekeraars dat zo fijn vinden. Man, doe je ogen open, jij
daar op je pompeblad. Kwaak kwaak kwaak.
En die fijne handelscontracten die zo goed zijn voor het
grote bedrijfsleven. En dat die ene nog overgebleven socialist in Wallonië zijn
poot dwars zet. Wat vindt hij daarvan?
Hij heeft zijn kans gehad om met linkse partijen iets
aardigs te doen, maar nee hij wilde pragmatisch. Lekker bejaardenhuizen
sluiten. Hoge eigen bijdragen. Hij kan dat wel betalen, met zijn salaris.
Ziet hij die anderen niet?
Ja maar, zegt hij, hij gaat luisteren bij de mensen. O ja?
Maar wat hoort hij dan?
Hij kwaakt er dwars doorheen met zijn megalomane goede
plannen.
Zijn ex-vrouw zit thuis met dat gehandicapte kind. Komt hij
helpen? Heeft hij daar tijd voor met zijn gebrand en zijn ambities.
Sommige mensen ontploffen over dingen waar een 'normale
persoon' nooit zo boos over zou zijn. Niet het boos worden op zich, maar boos
worden over zaken waar een normaal mens niet zo boos over zou worden, is een
duidelijke alarmbel dat de persoon niet normaal is! De narcist zoekt bewust
conflicten op. Zolang haar ego en eigen belang voorop staan, kan het goed gaan.
Op het moment dat haar imago op het spel staat, of nul aandacht krijgt, is het
gevolg: narcistische woede.
In een goede relatie proberen we bij een conflict tot een
oplossing of compromis te komen. Maar bij een narcist gebeurt precies het
omgekeerde.
Haar frustratie leidt niet tot onderhandelingen, maar tot
dreigementen en druk uitoefenen. Zij kan niet tegen frustratie. In de psyche
van de narcist is jouw weigering om toe te geven aan haar macht, een frustratie
die veel meer is dan zomaar een tegenslag. Zij komt er bijna niet overheen en
kan zich al helemaal niet aanpassen.
De angst / frustratie-connectie
Voor de narcist is manipulatie de enige manier om zich
veilig te voelen en de baas te zijn. Hoe zelfverzekerd hij ook lijkt, meestal
past hij het misbruik en de emotionele chantage toe vanuit een diep gevoel van
angst. Als jij gehoorzaamt zodra zij met haar vingers knipt, kan hij zich
machtig voelen. Doe je dat niet, raakt zij onherroepelijk gefrustreerd en volgt
er een woede-uitbarsting.
Verschillende maskers
Het zal ook maar zelden voorkomen, dat een narcist haar
woede op een normale manier oploopt of afkoelt zoals dat bij een normaal mens
gaat. Met andere woorden; in de nacht is zij nog vol woede en drama en de
volgende ochtend is er soms ineens geen vuiltje meer aan de lucht. Met haar
woede is zij uit op het zaaien van verwarring. Zij schakelt van het ene masker
over op het andere masker en doet alsof het niet gebeurd is. Zij is een en al
glimlach en zacht de volgende dag. Niemand zal nog geloven dat dit de razende
maniak is van de avond ervoor.
Wat veroorzaakt een narcistische woede?
Misschien ben je van mening dat het op de een of andere
manier jouw schuld is dat de narcist je zo behandelt. Je speurt in je hersenen,
naar wat je hebt gedaan om deze wrede behandeling te verdienen. Maar het gaat
nooit over jou. Wat je gedaan hebt, is weigeren om tegemoet te komen aan haar
onrealistische behoeften om haar onvoorwaardelijk te bevestigen.
Narcistische woede is een reactie op narcistische
verwonding. Narcistische woede is gebaseerd op angst en kan zelfs voortduren
nadat de dreiging is verdwenen. De woede is gericht op de persoon die haar dit
gevoel geeft, de woede is onsamenhangend en onrechtvaardig. Tijdens de woede
kan zij schreeuwen, feiten omdraaien en ongegronde beschuldigingen uiten.
'Out of the blue'
Er is nog een belangrijk verschil tussen normale woede en
narcistische woede. Wanneer een normaal persoon boos op je wordt, dan laat hij
je ook precies weten wat je deed, wat hem zo boos maakte. Als een narcist boos
op je wordt, komt haar woede niet alleen 'out of the blue', zij vertelt je
amper wat je hebt gedaan, om haar te zo kwaad te krijgen, hoewel zij natuurlijk
altijd wel een tekortkoming bij je zal proberen te vinden.
Wat kun je doen om
ervoor te zorgen dat zij gelukkig blijft?
Niets! Er is
niets wat je kunt doen. Het is onmogelijk, zij is niet normaal. Bij normale
mensen moet je daadwerkelijk iets doen om ze zo boos te krijgen. Ze doen het
niet met strategische woede-uitbarstingen. Mensen die dit wel doen, hebben een
stoornis.
De 'stiltebehandeling'.
Men gelooft dat narcisten twee lagen van woede hebben. De
eerste laag woede kan worden gezien als een explosieve woede en de twee
specifieke geïdentificeerde vorm van narcistische woede is de
passief-agressieve woede. De explosieve vorm is een duidelijke woede, waarbij
bijvoorbeeld schade aan voorwerpen of personen wordt toegebracht en verbaal
misbruik wordt gepleegd. De passief-agressieve soort is meer mokkend of zij
negeert het doelwit van haar woede.
Wanneer de narcist iets niet bevalt, als zij haar zin niet
krijgt, of haar ego wordt gekrenkt, dan kan zij je straffen door je soms uren
of soms zelfs dagen te negeren en geen woord te zeggen. Deze vorm van de
passief-agressieve soort woede noemen we de zogenaamde "stilte
behandeling".
Weglopen en negeren?
Hoewel je waarschijnlijk het bewijsmateriaal hebt gezien van
hoe gestoord de narcist is, tijdens haar woede-uitbarstingen, wil je dat
waarschijnlijk niet laten merken om haar niet te kwetsen en om jezelf te
beschermen. Dus, speel je het spelletje mee en in het vervolg geef je geen
enkele kritiek meer. Door dan maar weer, je mond te houden, leg je de basis
voor nog meer misbruik en woede uitbarstingen. De narcist denkt dat zij er toch
wel mee weg kan komen. Jij kruipt hierdoor steeds meer 'in je schulp' en zij
gaat zich steeds machtiger voelen. En dat zal zij laten merken ook....
Wat kun je doen als zij klaagt en raast?
Je kunt alleen dit patroon doorbreken door in te zien dat er
voor emotionele chantage twee mensen nodig zijn. De narcist kan je alleen
emotioneel chanteren met haar woede-uitbarstingen, als zij de juiste manier bij
je heeft gevonden om dat te doen. Veel belangrijker dan haar gedrag te proberen
te veranderen is de moed en het doorzettingsvermogen hebben, om jezelf te
doorgronden en je houding tegenover de narcist aan te passen. Door steeds toe te
geven, aan wat dan ook, leer je haar in feite hoe zij je emotioneel kan
chanteren. Als je haar blijft belonen voor dat gedrag, zal zij het blijven
doen. Je moet haar leren hoe zij jou moet behandelen!
Om de narcist te kalmeren zijn er een aantal dingen die je
kunt doen:
Het eerste wat je kunt doen in een situatie waarin je je
voelt aangevallen, is om haar te vertellen dat je de kwestie niet met haar
bespreekt, tenzij zij er normaal over kan praten, zonder jou aan te vallen.
Hierin moet je voet bij stuk houden. Natuurlijk, is het 't beste als je dit op
een rustige toon kunt doen zonder haar terug aan te vallen. Dan is de rest aan
haar. Natuurlijk is dit makkelijker gezegd dan gedaan, maar het is iets om
continu aan te werken. Houd voet bij stuk.
Indien je wordt aangevallen is het meestal beter niet te
reageren, maar je moet jezelf zeker niet als een deurmat laten gebruiken! Het
is nuttig in deze situaties om terug te stappen en de beginselen onthouden.
Haar gevoelens en waarnemingen zijn iets wat je niet kunt controleren, jij kan
wel zelf bepalen hoe je reageert op haar!
Hoewel negeren vaak het beste is, kan het zijn dat de
beledigingen zo groot zijn en het misbruik zo ernstig is, dat je wel moet
reageren om de situatie rustig te krijgen. Het is dan voldoende om de narcist
met zijn eigen gedrag te confronteren. De narcist wordt door dezelfde wapens
getemd die hij gebruikt om anderen te onderwerpen. Het spookbeeld van verlaten
worden overheerst al het andere. Dus dan neemt zij afstand van haar woede en
wordt zij rustig.
Neem het niet te persoonlijk
Het goede aan het
accepteren van het feit dat je met iemand met een persoonlijkheidsstoornis te
maken hebt, is dat je zult merken dat haar woede helemaal niets met jou te
maken heeft. Haar narcistische woede is niet persoonlijk naar jou gericht.
Jij bent het slachtoffer omdat jij toevallig op dat dichtbij bent. Ben jij het
niet, dan is er wel iemand anders die haar woede over zich heen krijgt.
Als je door een slang gebeten wordt, dan neem je dat niet
persoonlijk. Hetzelfde geld bij een narcist. Neem het niet persoonlijk, het
heeft niets met jou te maken. Het is haar stoornis, het is haar angst. Jij was
toevallig in de buurt, dat is alles!
Bovenstaande tekst is ook te vinden op de site van Mjon.
(Voor onze casus heb ik hier alleen het gebruik van de mannelijke vorm
veranderd in een vrouwelijke vorm).
Er is uitgebreid gediscussieerd over de bevindingen zoals
hierboven beschreven.
De meesten van ons waren het er over eens dat dit stukje
over de narcistische woede heel veel bruikbare handvaten heeft geboden om, bij
het omgaan met een narcist, jezelf intact te houden en de woede nooit op jezelf
te betrekken.
In het ergste geval is een spoedoverleg met collega's en
andere zorgverleners noodzaak. Specifieke voorzorgsmaatregelen zullen dan
genomen moeten worden om de verpleegkundigen te kunnen beschermen tegen
aanvallen. Het werken in de
psychiatrische zorg moet nooit een persoonlijke bedreiging
vormen.
Het is ook noodzakelijk dat alle collega's één lijn trekken.
Het manipulatieve gedrag van narcisten kan een wig drijven in het teamwerk en
de zorgverlening in gevaar brengen.
In de thuiszorg gaan verpleegkundigen nooit alleen naar deze
cliënten als zij zich in zo'n woedesituatie bevinden. De onwaarheden en zelfs
de verbale agressie kunnen ons in een verkeerd daglicht zetten tijdens het
normaal uitoefenen van ons werkzaamheden.
Bij het uit de hand lopen van de woede-uitbarsting vertellen
we de cliënt dat we naar buiten gaan en daar de politie of de ambulance bellen.
Voor onze veiligheid maar zeker ook voor die van de cliënt
Compilatie van NOBCO
landelijke bijkomst over ‘Narcisme & Coaching’ door Prof. dr. Liesbeth
Eurelings (klinisch psycholoog-psychotherapeut en werkzaam als bijzonder
hoogleraar aan de universiteit van Leiden) gaatin op de vraag wat narcisme
is, hoe het ontstaat, hoe je het als coach kunt herkennen bij een cliënt en met
welke valkuilen iemand met narcistische problematiek op zijn werk en daarbuiten
geconfronteerd kan worden.
Blogs (van
slachtoffers) over stalkende narcisten:
Want hoe noem je een man van nog geen veertig die alleen op
een kleine etage woont en negen keer per week stofzuigt, soms zelfs twee keer
per dag?
Die als zijn dochtertje van twee komt slapen (en pas na
21.00 naar bed gaat) elke avond wel vier keer achter elkaar met luide stem
'slaap kindje slaap' zingt, zo hard dat de dochter na een uur nog wakker is en
ik al twee keer ingedut ben?
Die met zijn dochtertje uit eten gaat omdat hij de keuken
van zijn flatje vies vindt?
(de vorige bewoners waren mensen die het huis en de keuken
altijd pico bello hadden, dus daar ligt het niet aan).
Die zo hard telefoneert dat het hele huis meeleeft met zijn
perikelen (agressiebeheersingscursus, bedstee verhalen, scheidingsgesprekken)
en als hij daarop attent gemaakt wordt, denkt dat we van de CIA zijn en dat we
hem afluisteren?
drogende huisraad op het platte dak
Die zijn boxspring onderstellen naar beneden sleept, ze op
de binnenplaats helemaal stofzuigt en reinigt met een stoomreiniger, waarna hij
de hele bedoening weer naar boven sleept?
Die maar zelden douchet en vreemd ruikt in het voorbijgaan
(de douche maakt echter zo'n herrie, dat je blij bent dat hij niet zo schoon op
t lijf is)?
De man heeft er letterlijk zijn handen vol aan; baantjes die
drie dagen of minder duren, vullen je dagen niet. De matrassen staan nu zoals
elke week buiten het raam te drogen van de stoombeurt.
Het vloerkleed ondergaat
dezelfde marteling.
Hij verschuift de hele dag meubelen en dat terwijl zijn
flatje nog geen 40m2 is.
Op het ogenblik is de activiteit in de kleine slaapkamer het
grootst.
Op zijn pantoffels met zware zolen en stalen neuzen loopt
hij van hot naar haar. Als je kilometers wilt maken in zo een balzaal moet je
aardig wat keren op en neer, dat begrijp ik volkomen.
De vloer in zijn bacterievrije paleis wordt gezogen en nog
eens gezogen als het kindje weg is. Hij gaat ook zelden met haar naar buiten en
zit soms wel 2 volle dagen op zijn verdieping. Wat daar het nut van is weet ik
niet, zou hij niet te ver weg mogen?
Af en toe komt een jonge vrouw het kindje halen en brengen.
Ze lijkt zinnig zegt in tegenstelling tot pappie altijd vriendelijk gedag en
soms lijkt ze in dubio te staan of ze wel zal aanbellen. Ik kan me daar alles
bij voorstellen.
gezamelijke binnenplaats met de
huisraad van de schone man
Het leven met OCD is voor eigenaar van de stoornis moeilijk;
veel moeilijker is het voor ouders, kinderen, collega's en de buren. Vervelende
bijkomstigheid is dat de man niet zo vreselijk begaafd is maar denkt dat hij
Einstein is. Dan wordt het moeilijker om met zo iemand samen te leven te werken
of 'rustig ' in een gebouw te wonen.
In de zorg zijn deze patiënten, zeker als ze in een
ziekenhuis liggen, niet eenvoudig rustig te houden. Ze maken zich zorgen om
bacteriën en virussen, om de handen van de verpleging en brengen soms hun eigen
beddengoed mee. Ze zijn angstig en slecht behandelbaar op een conventionele
manier.
Het ligt vaak aan het inlevingsvermogen van de behandelaar en het
verpleegkundig personeel of de patiënt wel toekomt aan de behandeling voor elke
ander ziektebeeld dan OCD.
De film 'As good as it gets'zou dan ook best voor
opleidingsdoeleinden gebruikt mogen worden.
Enfin, het zijn zware tijden. Gelukkig heb ik mensen en
menschen om me heen.
En ben ik een optimiste met nog mentale kracht voor 10 en
fysieke voor 6.
En is het met een dot humor best dragelijk op deze wereld.
Soms ben je gedwongen jezelf een beetje te verschuilen.
Jarenlang heb ik een internet stalker gehad en die heb ik
geloof ik nog steeds, ik weet het niet, ik Google niet meer op mijn eigen naam.
Wel is het vervelend omdat ik kinderen en familie heb met die achternaam. Maar
ik kan daar verder niets tegen doen.
Stalkers zijn 'gekkies' met een trauma, denk ik dan.
Een zo ingeburgerd pseudoniem dat mijn nicht
me nog net geen Gavi noemt. ;-)
Oi oi! Eerst kreeg ik allerhande fanatieke Palestijnenfans
over me heen omdat de naam 'te joods' was. Meulenbelt & Co, heb ik toen
maar snel geschrapt van mijn lijst. Daarna de 'gewone niet begrijpende
antisemieten'. Die heb ik ook geschrapt. Dat gebeurde voornamelijk op Twitter.
Nu is het al zover dat ik berichtjes krijg van mensen die mijn
naam o.a een grote leugen vinden, bedrog en misleiding:
"Vuile teef, mishandelaar,. je krijgt de politie op je dak..... Marteling, u bent strafbaar een misdadiger...."
Joodse namen zouden alleen
voor Joodse mensen zijn.
Om hen in te wijden in mijn hersenspinsels heb ik
onderstaand blogartikeltje mee gestuurd.
Dat konden de personen in kwestie niet lezen, met excuses
waarom ze dat niet konden. Nu is het zelfs voor slechtzienden mogelijk om een
voorleesapplicatie of braille aanpassing te instaleren. Het feit dat ze wel
onbeschofte zeur e-mails konden schrijven vond ik dan ook verbazingwekkend. Maar ik houd rekening met de gemoedstoestand van de schrijvers.
Ik weet dat veel mensen van net in of net na de oorlog
getraumatiseerd zijn, de tweede generatie heeft het hard te verduren gehad,
zeker als hun hele familie vermoord is. Zeker als die families of familieleden o.a.
Joods waren, in het verzet zaten, Roma, homo of gehandicapt waren. Het vermoord
worden en getraumatiseerd zijn is geen alleenrecht van een bepaalde groep.
Vandaag de dag zijn er moordpartijen en zuiveringen aan de gang die kopieën
zijn van de gruwelen van de Tweede Wereldoorlog. Wat niet wegneemt dat de
trauma's van de tweede generatie er nog steeds zijn, gruwelijk en tastbaar.
Maar lieve menschen, laat anderen doen waar ze behoefte aan
hebben of wat ze leuk vinden mits ze met hun pseudoniem niemand leed
berokkenen.
Ook in de dissertatie van mijn dochter (Dr. in Neurosciences):
To be a perfect
mensch is a burden, to be a normal mensch
is boring and to be yourself, a
perfectly normal mensch, is difficult but totally satisfying!
