Naamschuilkelder

Soms ben je gedwongen jezelf een beetje te verschuilen.

Jarenlang heb ik een internet stalker gehad en die heb ik geloof ik nog steeds, ik weet het niet, ik Google niet meer op mijn eigen naam. Wel is het vervelend omdat ik kinderen en familie heb met die achternaam. Maar ik kan daar verder niets tegen doen.

Stalkers zijn 'gekkies' met een trauma, denk ik dan.

Onder meer om die reden schrijf en blog ik veel onder de naam Gavi Mensch. 

Een zo ingeburgerd pseudoniem dat mijn nicht me nog net geen Gavi noemt. ;-)

Oi oi! Eerst kreeg ik allerhande fanatieke Palestijnenfans over me heen omdat de naam 'te joods' was. Meulenbelt & Co, heb ik toen maar snel geschrapt van mijn lijst. Daarna de 'gewone niet begrijpende antisemieten'. Die heb ik ook geschrapt. Dat gebeurde voornamelijk op Twitter.

Nu is het al zover dat ik berichtjes krijg van mensen die mijn naam o.a een grote leugen vinden, bedrog en misleiding:

"Vuile teef, mishandelaar,. je krijgt de politie op je dak.....  
Marteling, u bent strafbaar een misdadiger...."

Joodse namen zouden alleen voor Joodse mensen zijn.

Maar wat zijn Joodse achternamen? Polak of Cohen? Ja, en nog veel meer die niet eens Joods of Jiddisch klinken maar polderhollands. Onder deze link een ris met Nederlands-Joodse achternamen.  

En zie, de naam Mensch staat er niet bij.

Om hen in te wijden in mijn hersenspinsels heb ik onderstaand blogartikeltje mee gestuurd.

Dat konden de personen in kwestie niet lezen, met excuses waarom ze dat niet konden. Nu is het zelfs voor slechtzienden mogelijk om een voorleesapplicatie of braille aanpassing te instaleren. Het feit dat ze wel onbeschofte zeur e-mails konden schrijven vond ik dan ook verbazingwekkend. Maar ik houd rekening met de gemoedstoestand van de schrijvers.

Ik weet dat veel mensen van net in of net na de oorlog getraumatiseerd zijn, de tweede generatie heeft het hard te verduren gehad, zeker als hun hele familie vermoord is. Zeker als die families of familieleden o.a. Joods waren, in het verzet zaten, Roma, homo of gehandicapt waren. Het vermoord worden en getraumatiseerd zijn is geen alleenrecht van een bepaalde groep. Vandaag de dag zijn er moordpartijen en zuiveringen aan de gang die kopieën zijn van de gruwelen van de Tweede Wereldoorlog. Wat niet wegneemt dat de trauma's van de tweede generatie er nog steeds zijn, gruwelijk en tastbaar.

Maar lieve menschen, laat anderen doen waar ze behoefte aan hebben of wat ze leuk vinden mits ze met hun pseudoniem niemand leed berokkenen.

Ik vind Mensch persoonlijk een prachtig woord. Ik schreef er al eerder over. 

Ook in de dissertatie van mijn dochter (Dr. in Neurosciences):

To be a perfect mensch is a burden, 
to be a normal mensch is boring and 
to be yourself, a perfectly normal mensch, is difficult but totally satisfying!

Misschien dat het dan duidelijk is?

©Gavi Mensch

Maastricht, 21-9-2016

.

Conflicten 2, de demonstratie

Eigenlijk denk ik dat de Palestijnen hun enorme steun in Nederland te danken hebben aan het peroxideding Wilders. Dat is een piepklein excuus voor de aanwezigheid van sommigen.

En ik vermoed ook dat veel Israëliërs en Joden liever hadden gezien dat het peroxideding nooit geboren was.Hoe krom is het dat dit voormalige moslimkind die moslims haat nu Israëliërs gebruikt om die haat te voeden?

Netanyahu en zijn Hamas-consorten hebben net zo'n vreemd idee over wereldvrede als al die andere krijgers, die willen krijgen zonder het te verdienen en het anders nemen.

Vreemd dat over al die vreselijke oorlogen van de laatste jaren met burgeroorlogen en andere agressieve krijgslusten er maar weinig protesten van Nederlandse burgers zijn gekomen. Ondanks het feit dat de aantallen burgerslachtoffers enorm zijn:

Syrië: Totaal aantal doden in Syrië 162.000 en de laatste 14 dagen 2000. Honderden doden in een gifgasaanval in 2013, voornamelijk kinderen en vrouwen. Laatste gifgas aanval was enkele maanden geleden. Assad zit er nog, miljoenen mensen zijn op de vlucht en daarbuiten brandt niemand zijn vingers, nergens.

Irak: alleen al het laatste beetje: van jan. t/m juni 2014 5500 waarvan 2400 alleen al in juni.

Oekraïne: Honderden doden onder wie veel vrouwen en kinderen. Wij doen geen protestdemonstraties maar stille tochten voor de mensen in het neergehaalde vliegtuig.

Zuid Soedan: buiten de duizenden doden en de duizenden die op sterven liggen van de honger, 9000 kindsoldaten en bijna een miljoen vluchtelingen. 'Zuid Soedan waar ligt dat?' hoor ik dan….

Nigeria en Kameroen: Boko Haram zorgde al voor meer dan 3500 honderd doden in 2014, voornamelijk vrouwen/meisjes en kleine kinderen.

Ons pakkie an niet? Berichtgeving voor in de komkommertijd?

De lijst is té lang.

Joost mag weten hoeveel slachtoffers Al Queda, Taliban, IS en Al-Shabaab op dit moment maken. Hoeveel van het wapentuig dat ze bezitten wordt door de grote mogendheden gemaakt en verstrekt. Zelfs Nederland heeft een barre reputatie op het gebied van wapenverkoop. 

En landen als Rusland en Noord-Korea, China en de VS waar aan de lopende band intern gemoord wordt om de meest onzinnige redenen? Daar doen we geen demonstraties voor, je kunt niet bezig blijven. Toch?

Eigenlijk zijn de Anti-Israël en Pro-Palestina demonstraties meer betogingen gestimuleerd door de media die zo prettig verkondigen wat hen het meeste opbrengt. De enorme hoeveelheid gruwelijke duplicaatfoto's die gebruikt zijn voor zowel de oorlog in Irak, die van Syrië en nu ook tegen Israël, getuigen van de haatzaaiende sensatielust van het kleautjesvolk. Verdwaald Links en Rechts hebben elkaar gevonden in de strijd tegen…. ja tegen wie eigenlijk?

Vraag eens aan het gros van de betogers of ze weten hoe lang de Palestijnen al ziekenhuizen en scholen hebben? Of ze de betekenis van het woord zionist kennen? Waar Israel ligt? Wat ze weten van de lange gezamenlijke geschiedenis van Mosje en Abdullah? Waar Arafat zijn volk voor verkocht en waar de Palestijnse leiders op dit moment zijn? En waarom Israël doet wat het doet?

Ik schat de meeste demonstranten eigenlijk niet zo hoog in, ik vermoed dat 80 % bovenstaande vragen niet kan beantwoorden.

Ik doe niet mee aan demonstraties, niet tegen Palestijnen, niet tegen Israëliërs, niet tegen en niet voor mensen die proberen te overleven in deze hopeloze cowboywereld. Ik huiver van meelopers en meekletsers, van argument copy-pasters en argumentlozen. Ik leer mijn kinderen en kleinkinderen dat geweld nooit een weg is.

Ik wil wel protesteren tegen de wraakzuchtigen, de krijgsheren, de verkrachters en moordenaars. Maar dan alleen als er ook iets mee gedaan wordt. Alleen als het Internationale Gerechtshof al die mannen verhoort, berecht en zo nodig veroordeeld.

Een jaar gevangenisstraf per veroorzaakte dode, verkrachte of misbruikte mens ten bate van hun strijd, lijkt me voldoende. Zonder verkorting van de straf, levenslang en zo sober mogelijk.

Mensen die protesteren zonder te weten waartegen zijn vreselijk gemanipuleerd en aldus gevaarlijk, hun eventuele politieke richting maakt allang niet meer uit. En dat sommigen demonstreren uit meeleven met de gruwelijke situatie van de  kinderen die tussen twee vuren zitten, zoals ik.

Nee mevrouw, meneer, u hoeft niet mee te doen met deze protestdemonstraties. De slachtoffers zijn beter af met tastbare zaken. Doe uw euroduit in 't zakje of beter nog, ga het zelf brengen en steek aldaar uw handen uit de mouwen. Dat zet zoden aan de dijk. Maar dat is natuurlijk wel weer veel gevraagd?

©Gavi Mensch

4-8-2014

All rights reserved 2014

NB Ik ben ongevoelig voor welke bedreiging dan ook.

Holocaust

Ik ben geabonneerd op het video kanaal van de Universiteit van Nederland en vaak terwijl ik met creatieve zaken als tekenen en schilderen of kleding maken bezig ben, luister ik naar de colleges van mensen waarvan ik denk dat ze weten waar ze het over hebben. Of die me een mogelijkheid geven om zaken van een andere kant te bekijken.

Afgelopen dagen beluisterde en bekeek ik de colleges van  dr. Bart van der Boom, die probeert uit te leggen hoe de Holocaust tot stand kwam.

Waarom ik dit op mijn blog zet? Omdat de tijd van herdenken nadert en ik vind dat steeds meer mensen zoiets hebben van: 'Ja hoor, nu weten we het wel'. Ik denk dat we het nog niet weten. Ik denk dat veel jongeren er helemaal niets vanaf weten. Ik denk dat er steeds meer antisemitisme uit domme bekkies rolt. Ik denk dat heel veel volgers van Wilders niet zien dat ze in hun bio's op Internet zetten dat ze vrienden van Israel zijn en dan met grof geweld beginnen aan de klus waarin Wilders Hitler na-aapt. Het systematisch weg- of uitzetten van een groot deel van de Nederlanders. Zijn vriend Breivik deed het al in het klein, met wapens, het afmaken van een bevolkingsgroep.

Ik hoor jonge kinderen voetbalhooligans naroepen en daartegenover zie ik de derde generatie Joodse slachtoffers die nog steeds tobben over een gebrek aan familieleden, over de verhalen en over de herinneringen. "Die heeft het ook niet overleefd", is een veel gehoorde zin als Joodse families bij elkaar komen.

Aanrader is de documentaire van Natascha van Weezel: 'Elke dag 4 mei' 

http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1413588

De geboorte van Chawwa Wijnberg

Ik ben opgegroeid met de verhalen, over de Jodenvervolging, over de onderduikers onder mijn grootmoeders eetkamer vloer, over mijn ondergedoken vader en zijn Joodse vrienden. Opgegroeid met de verhalen van die Joodse vrienden van mijn ouders. En de verhalen van mijn vriendin die in deze periode zo vreselijk verdrietig is, nog steeds!

Het verkapte antisemitisme dat ik vaak lees staat in het woordje anti-Zionist, om aan te geven dat ze te doen hebben met het Palestijnse volk. Israëliërs en Palestijnen zijn gewoon aan het werk, duiken onder voor elkaar onder en hebben last van hun rechts orthodoxe leiders. 

Voorlopig zet ik op dit blog de colleges over de Holocaust onder elkaar, om mee te beginnen. Ik vond ze indrukwekkend en zelfs verhelderend ook al weet ik aardig wat van het thema af. Ik hoop dat iedereen die zelfde ervaring ondergaat.

Met dank aan Bart van der Boom.

1. Was de Holocaust een vooropgezet plan?

2. Hoe kon een doorsnee Duitser uitgroeien tot een massamoordenaar?

3. Wat vonden gewone Nederlanders van de Jodenvervolging?

4, Waarom werden er zoveel Joden uit Nederland gedeporteerd?

5. Hebben wij Nederlanders 'es gewusst'?

En eigenlijk zou ik  een Dodenherdenking hebben op 4 mei op deze manier:

http://www.haaretz.com/news/national/.premium-1.587745

Gavi Mensch

28 en 29 april 2014

.

http://www.haaretz.com/news/national/.premium-1.587745

Omgangskunde: aanspreken

Daar sta je dan, met je Hollandse gewoontes en je zoveel jaar geleden geleerde aanspreekvormen voor je patiënten. Het woord cliënten gebruik ik zelden. Cliënten zijn lid van de marktwerkingsbond en voor zover ik dat in de afgelopen 40 jaar heb mogen meemaken heeft die bond geen patiënten als lid. Volgens een van mijn betere docenten is een patiënt iemand die lijdt (bijvoorbeeld aan een ziekte). In het geval van niet-lijden en een dienst- of serviceverlening zou je kunnen spreken van een cliënt.

Het liefst spreek ik in verpleeg- of verzorgingshuizen over bewoners of mede bewoners. 

Het verpleeghuis waar ik werkte was groot en ik was daar verpleegkundige van dienst. Dat betekent dat je van afdeling naar afdeling racet om nieuwe medicatie te brengen voor de noodgevallen, dat je voorbehouden handelingen doet waar nodig en tussen beide springt als je collega's belaagd worden door patiënten met een agressieve uiting van hun ellende.

Soms bleef ik wat langer op een van de afdelingen psychogeriatrie, ik heb iets speciaals met deze oudere mensen die weer kind zijn, soms. Of waar het gevoel voor decorum volledig verdwenen is. De collega's van die afdeling vonden het raar in het begin maar dat veranderde al snel toen bleek dat ik veel mensen met een andere manier van aanspreken wel aan het eten of onder de douche kreeg.

Het werd duidelijk dat ik, ook al sprak ik geen dialect, de mensen directer kon aanspreken als ik meneer en mevrouw bleef zeggen. Sommige reageerden blij verrast. Er was een lange tijd geweest waarin ze respectvol en met u aangesproken werden.

Het verschil tussen: "Kom op manneke, neem nog eens een hapje, we hebben niet de hele dag" en dan het bord wegschuiven als meneer niet reageert, en "Meneer Smeets, heeft u liever een vork om mee te eten? Nee? Is het eten niet lekker? Jawel? Het is nu nog warm, wil u zo een toetje?" zou er voor kunnen zorgen dat minder mensen ondervoed raken.

Als ik in een ziekenhuis met verkleinnaampjes word aangesproken en met ' je en jij' ,dan krijg ik daar zo'n weerstand tegen, dat ik ook niet meer reageer.

Huisartsen hebben daar ook zo'n handje van. Ik had zo'n vervanger die je hoort hoesten en zonder weg te kijken van het beeldscherm, zeggen: "Oh daar hoef ik niet eens naar te luisteren, ik hoor het al " en dan een recept uitschrijft terwijl ze je nog niet een keer aangekeken heeft. Ik heb geleerd om daar niets meer van te zeggen, ik kijk of de medicatie past bij wat ik wilde hebben en of het compatibel is met wat ik al slik.

Maar anderen, die niet weten wat ze hebben, zullen zich weinig serieus genomen voelen. Ik weet dat het ronduit onbeschoft is.  Ik vind dit een mensonwaardige slordige behandeling. Ook in deze praktijk zou omgangskunde geen overbodige luxe zijn.

Wie heeft ooit bedacht dat je mensen die ziek zijn niet meer hoeft te respecteren als mens? Geen van mijn patiënten is ooit mijn vriend of vriendin geworden, maar dat hoeft ook niet. Als ik hen moet verplegen wil ik dat ze me kunnen vertrouwen, dat ze weten dat ik weet, dat ze niet anders zijn dan als wanneer ze gezond zijn.

Patiënten die verbaasd kijken na een bezoek van de arts, vraag ik of ze het begrepen hebben en zo nodig vraag ik de arts om het nog een keer uit te leggen. Vinden ze niet leuk, de artsen.

Patiënten die klagen over het gedrag van een collega, daar kan ik weinig meer mee dan het die collega voorzichtig vertellen en vragen of ze even bij de patiënt langs willen gaan. Standaard antwoord van sommigen: "Bemoei je met je eigen zaken". Waar ik dan standaard op antwoord dat onze patiënten ook behoren tot mijn zaken.

Praten over de patiënten op een denigrerende manier is zelfs als ze er niet bijzijn soms de oorzaak van matige omgangsvormen van collega's. Ook artsen heb ik moeten vragen of ze even naast de patiënt wilden gaan zitten en hen gewezen op de zieke in het bed daar ergens in de laagte. Het werd me door de artsen niet altijd in dank afgenomen. Vaak ben ik daar de discussie over aangegaan. Soms heb ik hen ook zo behandeld om te laten zien hoe vervelend het is. Gewoon door niet om te draaien als ik iets moest uitleggen en als ik daar dan op gewezen werd zei ik lachend, ik deed u even na zoals u deed met de patiënt van daarnet.

 Patiënten Jantje of Marietje noemen past niet bij een beroepshouding. 

Met veel plezier denk ik terug aan de tijd die ik in het verpleeghuis werkte. Niet vanwege de collega's jammer genoeg, die waren snel beledigd ook al zei ik er niets over, ze vonden het aanstellerij… stadse fratsen, zoiets.

Maar mijn psychogeriatrie patiënten waren stuk voor stuk mensen met een lang leven achter zich en een zeer mistige toekomst, met dagen van paniek omdat ze niet uit het onwillige lijf konden ontsnappen. Of boos omdat het allemaal op het puntje van hun tong lag en ze het niet meer wisten. Of omdat ze wisten dat ze het niet meer wisten.

Mensen met levensverhalen die je deels kunt opmaken uit wat ze nog wel weten of hoe ze reageren. Correcte en liefdevolle behandeling doet wonderen. En zeker niet alleen in de psychogeriatrie.

Ook bij somatisch zieken in een ziekenhuis doet een empathisch respectvolle bejegening wonderen. Patiënten zijn geen broodbeleg, al begint dat er steeds meer op te lijken.

Je maakt je heel kwetsbaar als je probeert om, wat ik dan maar 'miscommunicaties' noem, voor te leggen aan collega's. Daarom wordt er ook zo weinig van gezegd.

Om die reden vind ik het vreemd dat omgangskunde geen vak is op MBO en HBO en de universiteiten. En zo komt het dat men het nu heeft over Omaatjes en Opaatjes  als men het heeft over ouderen, schaamteloos!

Ga er nooit van uit dat de patiënt je toch niet begrijpt, probeer het eens op een andere manier dan. Bijvoorbeeld zoals je zelf behandeld zou willen worden.

NB De praktische cursus omgangskunde is overigens ook toepasbaar op politici die hun stemmers niet serieus nemen.  Aanmelding via gavimensch@hotmail.com. ;-)

@Gavi Mensch

Nederland BV, 27-3-2014

All rights reserved 2014

Uit: Omgangskunde in de praktijk.

Resumen deel 6: Aanspreken

Maastricht,19-9-2010

Zelfzorg, lees en huiver.

Weer een schrijnend voorbeeld zoals ik er zoveel ken. Hoe kan dit nou. Moeten we elk mens waar zo'n zorgrotstreek mee wordt uitgehaald dan stuk voor stuk een podium geven? Eigenlijk wel.

Lees en huiver!

ZORG EEN ZORG - DEEL 2

17-03-2014•

"Vorige week heeft de SP vragen gesteld over de ontwikkelingen rond de Josephinehof.  (omgeving Geldrop)

Naar aanleiding van die vragen kreeg SP-fractievoorzitter Miranda Verdouw een brief van een bezorgde dochter.

Haar moeder wordt nu nog verzorgd maar moet weer voor zichzelf gaan zorgen.

Mevrouw is 84 jaar, slechtziend en diabetespatiënt, en kan niet meer zelfstandig wonen.

Toen ze nog thuis woonde kwam er vier keer per dag iemand van Zuidzorg en dat was helaas niet voldoende om haar met alles te helpen. Ze woont nu al een tijdje in Josephinehof en heeft het goed naar haar zin en wordt goed verzorgd.

De afgelopen weken is met iedere bewoner (en eventuele mantelzorger) een gesprek gevoerd om te bekijken wat de mogelijkheden zijn voor de bewoners als Josepinehof straks gaat verdwijnen.

Mevrouw heeft te horen gekregen dat ze in 2018 in de Jonkvrouw kan en in 2015 kan ze eventueel naar Berkenheuvel. Op zich natuurlijk prima voor deze mevrouw. Behalve dan dat ze nu wel weer voor zichzelf zal moeten gaan zorgen. Ze mag zelf het huishouden gaan doen, ze mag zelf gaan bekijken hoe ze in de eetzaal komt (want mee-eten mag wel, maar ze moet wel zelf zorgen dat ze erbij is), ze moet zelf zorg in gaan kopen.

Allemaal zaken die mevrouw natuurlijk zelf niet kan en dus zal het neerkomen op mantelzorgers.

Gelukkig heeft deze mevrouw een dochter die voor haar wil zorgen, maar die dochter heeft ook kinderen die de nodige zorg nodig hebben en ze moet eigenlijk ook meer gaan werken om rond te kunnen komen.

De SP maakt zich met deze mevrouw enorme zorgen om de toekomst en zal dan ook blijven strijden om de zorg voor haar moeder en voor andere ouderen te garanderen."

Gelezen op de site van de SP en overgenomen omdat ik weet dat er weer veel dwaze ogen zijn die iets niet lezen als het op de SP site staat. U kunt het natuurlijk ook gewoon op de site van de SP lezen.  

http://geldrop-mierlo.sp.nl/nieuws/2014/03/zorg-een-zorg-deel-2

En natuurlijk moet de dochter maar een hand extra toesteken, daar is al die jaren toch sprake van geweest. Vrouwen achter het aanrecht en nooit meer een vooruitzicht op beter? En al die banen die verloren gaan,  die gaan het brood kopen van de vrijwillige hulp die de geven?
Wat een maatschappij, wat een maffia! 

Gavi Mensch

Nederland BV, 17-3-2014

Lees ook:

http://gavimensch.blogspot.nl/2014/03/verliefd-op-de-wijkverpleegkundige.html

http://gavimensch.blogspot.nl/2014/03/veel-te-dure-incontinente-verzekeraars.html

PS Ik ben geen lid van de SP
.


.

Aangepast protocol....

Op het plein loop ik mijn dochter en kleinkindjes tegemoet, we hebben afgesproken voor koffie. Maar mijn dochter wijst naar een man die huilend aan de rand van het plein zit en zegt: "Hij is gevallen op de trap, mam, misschien kun je even kijken".

Ik loop naar de man toe en vraag of ik wat kan doen. Een van de mensen die bij hem staat heeft de politie gebeld die niet wil komen. De medewerkster van een naastgelegen supermarkt zegt dat hij wel bekend is met alcoholproblemen maar zegt dat hij toch ook een flinke smak heeft gemaakt. Een man van mijn leeftijd blijft rustig naast het slachtoffer staan met een hand op diens schouder. De huilende oudere man ziet er verwaarloosd uit, ruikt onfris, heeft in zijn broek geplast en roept om zijn moeder. Een  jonge man die met de politie belt kijkt boos en zegt dat de politie niet komt en gelijk daarna zegt hij: "We moeten deze mensen ook geen alcohol schenken." 

Ik sta er op dat er een ambulance komt. De man is geestelijk duidelijk in de war, lijkt behalve zijn drankprobleem ook psychische problemen te hebben. Bij een val van iemand op leeftijd wordt altijd de ambulance gebeld om te checken of er niets gebroken is. Uiteindelijk komt de politie, blijkbaar ruim een half uur na de valpartij. Ze willen niet eens uit de auto stappen; een roept door het opengedraaide raampje iets van: "Het is een oude bekende, daar kunnen we niks mee…."

Ik stel me voor als verpleegkundige en zeg dat er toch een ambulance moet komen. Ze stappen nu uit en de politieman snauwt tegen me: 'En wie gaat dat betalen, hè? Die man heeft geen zorgverzekering, het is ook nog een alcoholist!". Ik vraag de politieman naar zijn naam en functie en zeg erbij dat het makkelijker spreekt. Hij doet net of hij niets gehoord heeft.

Dan zeg ik dat we die ambulance met zijn allen betalen net zoals het salaris van de politieagenten en dat het protocol eist dat oudere mensen die om wat voor reden dan ook vallen en in de war zijn, even onderzocht worden door een arts. De agent zegt dan twijfelend dat zij de man wel naar de dokterspost zullen brengen maar op een of andere manier geloof ik niet erg in het snel gedane aanbod, zeker niet met een blik op de met urine doordrenkte kleding van de gevallen man.

1-3-14 10.30 

De gevallen man huilt en snottert nog steeds en ik veeg zijn gezicht af met een van de oma-zakdoekjes die ik altijd binnen bereik heb. De man kijkt verbaasd en stopt met huilen. "Hoe heet u?" vraag ik. "Dat zegt hij toch niet", zegt de politieman terwijl de oude man zijn voornaam noemt. "En uw achternaam?" vraag ik. De man mompelt ook zijn achternaam. De agent trekt de jas van de man open en doorzoekt zijn binnenzakken op zoek naar een identiteitsbewijs. Ik vraag of hij dat niet eerst had kunnen vragen. De agent kijkt me aan en trekt een wenkbrauw op. Ik doe hetzelfde en dat blijkt genoeg. De agent doet een stap achteruit. 




Ik vraag de nu wat angstig kijkende man of hij ergens pijn heeft.

Dan begint hij weer hartverscheurend te huilen. Het lijkt niet alleen dronkenmansentiment.

Uiteindelijk komt er toch en ambulance die gewaarschuwd is door iemand anders. Ook hier weinig animo om iets te doen met de man. "Het is een dakloze en hij is vanmorgen weggelopen uit het ziekenhuis." Ik zeg dat de man dan in het ziekenhuis ook nog niet aan de beurt is geweest duidelijk gezien zijn vreselijk vieze gezicht en handen. Dan zegt de ambulancebroeder dat de man niet helemaal okay is en daarbij tikt hij met een vinger op het hoofd. Ik zeg dat het dan reden te meer is om hem op te nemen. 

De politieagent bemoeit zich er nog een keer mee en zegt dat ze met mij geen discussie moeten aangaan. Ik kijk hem strak aan en stel dat hij wel zal moeten want dat ik uit hoofde van mijn beroep verplicht ben om er op toe te zien dat de kwaliteit van leven en het lot van de zieken niet in de handen van onwillige agenten ligt.

Samen met een van de ambulancebroeders hijs ik de man voorzichtig overeind. Hij staat en huilt. Zijn arm doet zeer en zijn bril is kapot. Ze zullen de man meenemen, zegt de broeder.

Ik laat het gaan, ik draag over.  De man kijkt me nog een keer aan door de spleetjes van zijn behuilde rode ogen. Hij zegt niets maar zegt veel. Ik knik hem toe en wens hem sterkte.

Ik loop naar het café op het plein waar mijn dochter wacht met de kleintjes. Onderweg denk ik dat de wereld echt te diep gezonken lijkt om hem nog drijvende te houden. De houding van de politie was vervelend en die van de hulpverleners vermoeid. Het carnaval is nog maar net begonnen.

Minister van Defensie ten tijde van het incident.

Dadelijk gaat oud en jong hier aan de drank, speciaal voor hen zijn tenten ingericht waar NIX mag. Daarbuiten zijn bijna alle jongeren en veel volwassenen aangeschoten en tegen het eind van de avond is een flink deel dronken. Er zullen veel ambulances uitrukken en de gewonden met een vreemde pruik op, maar in dure carnavalskostuums, van straat oprapen en ongevraagd meenemen naar het ziekenhuis. Niemand die vraagt wat dat kost. Niemand die moppert over de extra kosten van de hoeveelheid politieagenten die de uitwassen van een katholiek feestje moeten bedwingen. 

Niemand hoor je over 3 dagen alles gesloten, over de economische strop en de schadelijke effecten van alcohol en van Carnaval, het is immers traditie.

Alaaf?

©GaviMensch

Maastricht,1-3-2014

All rights reserved 2014    

Naschrift: 2-3-2014

-Een wijkagent reageerde op dit verhaal dat het naar maar waar was, dat het vaker gebeurt en dat het zeer frustrerend is om deze mensen op te blijven rapen. En dat ze door tijdsdruk vaak met de handen in het haar zitten. 
Ik ben dat met hem eens, helaas,  het is niet anders. En een opfriscursus omgangskunde zou voor de bitse agent uit het blog geen gek idee zijn. 
-Veel mensen hebben gereageerd op bovenstaand blog,Waarvoor hartelijk dank. Veel bruikbare suggesties ook voor de politie en  voor de ziekenhuizen die met psychiatrische 'wegloop'patiënten te maken krijgen.
-De tijd dat een agent zich voorstelde aan slachtoffer of woordvoerder is blijkbaar weer voorbij, ik suggereer herinvoering, ook voor het ambulance personeel. Een beetje respect kan echt geen kwaad.
-Opmerking van andere wijkagent 

"mooi geschreven, helaas -100 van betrokken agenten. Hulpverlenen zit in je...  bij grootschalige optredens zoals carnaval wordt er ook vaak van boven bepaald hoe op te treden. Bij persoonlijke incidenten komt het aan op de hulpverlener zelf. En soms kan dat door allerlei omstandigheden anders zijn dan verwacht (mag worden)"

Het probleem heet racisme!

12-11-2013 demonstratie: Het probleem heet racisme!

Op dinsdagavond 12 november, de avond voor het bezoek van de extreemrechtse politica Marine Le Pen organiseert Anti-Fascistische Actie Nederland een demonstratie in Den Haag onder het motto: Het probleem heet racisme!
Op woensdag 13 november komt Le Pen van de Franse extreemrechtse partij Front National (FN) naar Den Haag. Ze komt op bezoek bij Geert Wilders om te praten over hun samenwerking in het Europees Parlement. Marine Le Pen nam het FN over van haar vader, Jean Marie Le Pen, die bekend is om zijn, op zijn zachts gezegd, eufemistische uitspraken omtrent de Tweede Wereldoorlog. Marine Le Pen doet haar best de partij een ander imago te geven door te focussen op de economie en de Franse soevereiniteit. Maar de ideeën van de partij zijn niet veranderd. Het antisemitisme is slechts vervangen door islamofobie en de partij is nog steeds extreem nationalistisch.

Maar het probleem van racisme in Nederland gaat verder dan het racisme van politieke partijen als de PVV en het FN. Afgelopen maand klapten drie oud-agenten van korps Haaglanden uit de school over het racistische politiegeweld wat veel voorkomt in de Haagse Schilderswijk. Zo vertelden zij dat discriminatie, intimidatie en mishandeling aan de orde van de dag zijn. Het ging zelfs zo ver dat iemand die willekeurig werd aangehouden in het politiebureau arbeidsongeschikt is geschopt.

De Nationale Ombudsman Alex Brenninkmeijer kwam deze maand met een rapport over racisme in Nederland naar buiten: ”Het politieke tij in Nederland is racistisch”, aldus Brenninkmeijer. ”Dan heb ik het niet over één partij maar over de stemming in Den Haag. Die is tegen buitenlanders.”

Kortom, het is tijd om een sterk geluid te laten horen tegen racisme en intolerantie! Het probleem is racisme en als de politiek het verzaakt om daar iets aan te doen, en zelf volop mee doet aan de racistische tendens in Nederland, moeten we zelf in actie komen om een einde te maken aan racisme. Kom dus naar Den Haag en laat je horen!

(Zie voor het protest tegen de komt van Le Pen op 13 november hier)

Datum: 12-11-2013

Locatie: Hobbemaplein, Den Haag

Tijd: 19:00

en dan nog even, ter illustratie....

en dat dan ook maar gelijk meenemen: http://www.groene.nl/artikel/het-verpieterde-debat

Gavi Mensch

Nederland BV, 4-11-2013

Mensch

A couple of years ago I spent some time writing with a philosopher about things that have nothing to do with daily life. No small talk. He would write down a phrase and I would send hem my ideas on the matter and the other way around. It was very interesting not having to talk about the everyday items you talk about with the people around you and it gave me the opportunity to get deeper into what's moving the world. 

We talked about Plotino and his view on 'us', simplified. That meant thinking about the All and 'Nous', us! Not the religious All but as in: 'All is Visible because the light reflects on us, which makes us visible as well'. We have written long and short mails, have never agreed completely and then he all of the sudden died of a heart attack, so we never got to the bottom of it. That's how things work in Philosophers land.
I don't mind picking up that Plotino idea again with someone else for an intense discussion of the matter. But not now!

We also would exchange phrases like 'Cogito ergo sum', 'I think, therefore I am', Descartes' philosophy-puzzle, which confuses quite a lot of us. Or the more positive thought: 'Risas abundat en cor homini': there is abundant laughter in a human's heart. And there is! Just try to make a sore person smile with the simple phrase: 'Smiling sets your face in a golden glow', and they'll smile, everybody can do with a golden glow! I wouldn't mind exchanging ideas like these again with who ever would like to spend a thought on it.....

One of my phrases kept us writing for over a year. I've used it quite a lot ever since:
To be a perfect mensch is a burden, 
to be a normal mensch is boring and 
to be yourself, a perfectly normal mensch, is difficult but totally satisfying!

If we take into consideration that a mensch is a complete human being, complete in every sense of the word, with all the good and the bad stuff we carry along, trying to give life a chance…….would it be difficult for some people to be a mensch and act like one? 

Of course I can't and will not exclude anyone, nobody at all, we can only exclude ourselves.
So, if there is someone out there who would like to spend an afternoon on writing a mail or comment on it, please do. It doesn't have to be in English, I think I can handle a discussion in Spanish as well and of course it would be nice and easy to do so in Dutch.

I remind you of my email address: gavimensch@hotmail.com   and it could  also be nice to respond on short discussions on Twitter@GaviMensch , it would be a change from some of the regular comments over there: I'm not very interested in where one goes after lunch or what one does before dinner.

Let's give it a try!





©Gavi Mensch
Maastricht 25-4-2010