Posts tonen met het label verslaving. Alle posts tonen
Posts tonen met het label verslaving. Alle posts tonen

zondag 22 februari 2015

Pil tegen verslaving, waar blijft ie?


.

Eén keer in de week vul ik medicijndozen voor meerdere patiënten; de werking van die medicijnen zoek ik op en ik bekijk waar rekening mee moet worden gehouden.
Telkens als ik bij een patiënt met spasmes een doosje Baclofen open doe, schiet het volgende mij weer in gedachten:

Baclofen, een spierverslapper, zou als naast/bijwerking hebben dat het ook helpt tegen alle soorten verslavingen en in het bijzonder tegen alcoholverslaving. Het is belangrijk dat het medicijn onder toezicht genomen wordt van een arts die ook de dosering scherp in het oog houdt. Een grote groep mensen die Baclofen als spierverslapper gebruikt (in het geval van spasmes) blijkt ook die zucht naar drank niet te hebben of niet meer. Natuurlijk kan het zijn dat ze iets anders aan hun hoofd hebben, een ernstige ziekte bijvoorbeeld maar dat is een verslaving ook.
De bijwerkingen van Baclofen zijn voor veel mensen redelijk goed te verdragen. (dat ligt een beetje aan de eventuele andere ziektebeelden die de patiënt heeft.
Waarom wordt daar in hemelsnaam dan niets mee gedaan?

Welnu, het interesseert de farmaboeven niet, dat is het. Onderzoek wordt alleen verricht als daar veel geld mee te verdienen valt en het patent van Baclofen is al lang vrijgegeven en dus niet interessant voor de graaiers.

Veel professionals op het gebied van verslavingen hebben positieve ervaringen met een behandeling met Baclofen.

Dat betekent dus dat onderzoek zonder sponsor kostbaar is, maar dat is een mensenleven ook.
Onbegrijpelijk eigenlijk als we zien hoeveel de verslavingsproblematiek kost aan opvang, detentie, behandeling van bijverschijnselen als levercirrose en slokdarmkanker.

Wie houdt het gebruik van Baclofen dan eigenlijk tegen? Wie heeft er baat bij het in stand houden van zo veel zieken (verslaafden ), wie verdient er meer aan het zo houden dan aan het genezen? Alcohol accijnzen, zijn dat de boosdoeners? Net zoals bij de tabakslobby?

Er moet maar weer eens wat stof opwaaien, dit jaar waren er wéér meer kinderen die opgenomen moesten worden met alcoholvergiftigingen (comazuipers); kinderen waarvan een deel alcoholverslaafd blijft en misschien ook kinderen krijgen die zo'n verslavingsgen 'overerven'. Wat doet de gemiddelde arts eigenlijk nog voor een verslaafde? Bij mijn weten niet veel meer.
Zij wachten genoeglijk op goedkeuring van een reeds bestaand pilletje nu met een andere werking.

Al jaren wachtend tot er geld voor onderzoek uitgetrokken wordt, kost ondertussen aardig wat levens maar die levens spelen blijkbaar bij het Ministerie van Volksgezondheid geen enkele rol. Het enige dat nog iets kan uitmaken is het oprakelen van de nalatigheid van dit ministerie en de rol van de Minister in de lobby's tegen de volksgezondheid.
Laat ons dan maar veel stof doen opwaaien:

Het gros van de verslaafden verkeert nog in staat van ontkenning. Dat wordt mede veroorzaakt door het gevolg van de erkenning. Ben je eenmaal 'een verslaafde' dan wordt je geacht daar iets mee te doen. Als je hoort dat 80 % van de verslaafden die een detox (afkick) ondergaan weer terug vallen, is het dan wel handig om telkens weer door zo'n pijnlijke 'vernedering' (woorden van een verslavingspatiënt) te moeten gaan?

De ziekte 'verslaving 'heeft meer bijwerkingen dan de medicijnen die daar tegen helpen.Bijwerkingen Baclofen:
En ter vergelijking een bijsluiter van Paracetamol

Ontwricht gezin, huiselijk geweld, diefstal, verwaarlozing van kinderen en van zichzelf, financiële ellende, uitkering, wajonger, gebrek aan zelfvertrouwen, negatief zelfbeeld……
Allemaal zaken die niemand verder helpen in deze toch al zo kritische en hoog van de torenblazen maatschappij.


Kom op Edith zet die borrel neer, maak je sigaret uit en ga eens aan het werk!



©Gavi Mensch
Nederland BV,22-2-2015

.Update: 23-2-2015

 followed you

donderdag 7 augustus 2014

Leven in een notendop 21





Een pubermeisje is het, met nukken, zoals dat hoort. 
Hoe kun je anders uitvinden wie of wat je bent? 

Ze is verslaafd aan van alles en woont sinds kort weer thuis bij haar vader. Haar moeder woont in de buurt en heeft MS en een aangepaste woning; ze wordt verpleegd door haar ex vriend. 

Mieke is boos op het leven, op haar gescheiden ouders, op de ziekte van haar moeder en op haar begeleiders. 
Haar behandeling bestaat niet, de begeleider neemt alleen papieren met haar door. 
Van het frequente blowen schiet ze in psychoses en als ze weer in het heden valt, wil ze niet meer leven. 

Misschien heeft Mieke alleen een soort oma nodig? 
Uithuilen en samen opnieuw proberen?







Gavi Mensch 
Utrecht, 21-7-2009 
Uit het archief:  Levensverhalen in 120 woorden
All rights reserved 2014



dinsdag 6 mei 2014

Stalken, Fons Scaf, is het woord NEE niet begrijpen.




De betekenis van het woord 'nee' gaat, als het door anderen gebruikt wordt, volkomen aan je voorbij.
Voor elke keer dat je nee kreeg heb je een 'slachtoffer' gemaakt, uit wraak.
Dat gaat nu blijkbaar al 15 jaar zo.
Je werkloze leven heb je gevuld met lessen die niemand nodig heeft. Cultuur en muziek, voornamelijk Duits georiënteerd, hebben je voorkeur. Stokoude copy-paste's over Hitler en de zijnen, vreemde berichten over Joden die dienen als balans voor je felle antizionisme. En dan vraag ik me af, waarom praat je over zaken waar je helemaal niets van begrijpt. Jouw wereld is 80 m2 in een buitenwijk.

Ach, je komt zelden van je stoel af, je gaat zelden je huis uit en een treinrit naar Amsterdam is een wereldreis. Dat geeft niets. Maar door overal les in te willen geven, voornamelijk in zaken die je 'gecopy-paste' hebt, krijg je ook vaak kritiek en dat is een NEE. Dan ga je drammen. Dan wordt men boos (ik ben zeker niet de enige). Dan ga je je computer gebruiken om die mensen kapot te krijgen. En dan lukt niet. En dan ga je stalken, op veel plaatsen te gelijk want de persoon die jou tegenspreekt is crimineel.

Dat is onderdeel van je persoonlijkheidsstoornissen, meerdere ja. Ik daag elke psychiater uit om jouw WP-site eens onder de loep te nemen. 
Samen met een kort gesprekje geeft hij dan waarschijnlijk een uitslag als:
"Man, 72, onvoldaan over zijn leven en zijn omgeving die hem niet naar behoren eert.
Man met de neiging om alles wat gezegd wordt op zichzelf te betrekken. Boos omdat men niet ziet hoe groots hij wel niet bezig is, hoe enorm zijn taak is om de wereld op de hoogte te brengen van wat Hij vindt dat niet kan".

Zulke zaken maken dat een diagnose zou kunnen zijn NPS met nog enkele andere storingen die het beeld versterken. Al vele malen heb ik je geadviseerd om je eens grondig te laten nakijken. Daarbij krijg je natuurlijk heel veel nee's want je weet het natuurlijk beter.

Helaas Scaf, je bent een lost case. En hoe harder je schopt hoe pijnlijker het wordt voor je.
Gun je vrouw en je omgeving een oude dag met muziek en geen opdrachten maar aanbevelingen om Arte te kijken en laat Social Media voor wat het is: een sociaal medium. Een communicatiemiddel voor mensen die proberen een sociaal netwerk te weven, voor mensen die ver van hun vrienden wonen, voor mensen die iets te vertellen hebben en dat zonder dwang willen laten weten, voor mensen die delen en een positieve instelling hebben. Voor mensen die elkaar helpen, ondersteunen en begeleiden. Voor mensen die samen huilen en lachen. Voor menschen dus.

Jouw 'politiek getinte' dadendrang die er uit bestaat om mensen te vangen en ze daarna te verguizen en dan vrolijk verder te gaan met je pvv-werk terwijl je onderduikt in je bunker, is geen voorbeeld van het mooie gebruik van sociale media. Dan kom je op een hellend vlak,  zoals de roze Khmer, daar doe je jezelf waarschijnlijk ook al geen plezier mee.

Ik blijf voorlopig achter een slotje op twitter (daar dwing jij me toe) en met een kleine kring op de andere sociale media. Ik gun niemand jouw smerige commentaar op elk woord dat ik schrijf. Ik denk dat sowieso weinig mensen je smaadschriften lezen.

Wat mij betref ben je een ziekelijke, oude en zeer verstoorde en gestoorde man, waar iedereen beter uit de buurt kan blijven voordat hen hetzelfde lot treft als mij, als ons. Je hebt geen idee wat goed doen is. Je verzuurt mijn tl en die van honderden anderen. Je beledigt en liegt naar hartenlust alleen maar om applaus te krijgen en dan ben je boos als je dat alleen maar krijgt van je pvv vriendinnen. Je schendt aan de lopende band de privacy van mensen. Van ons krijg je geen applaus maar een ijzig negeren tot aan de rechtszaak die in het verschiet ligt.

Ga iets leuks doen, ga leren om iets leuks te doen voor anderen, volg een cursus, ga wandelen of fietsen! Stalken is een slechte vervanger voor duimzuigen!

Dit is een vriendelijk advies, niet dwingend, wel het laatste.









©Gavi Mensch
Maastricht, 6-5 2014
All rights reserved 2014



.

zaterdag 1 maart 2014

Aangepast protocol....

Op het plein loop ik mijn dochter en kleinkindjes tegemoet, we hebben afgesproken voor koffie. Maar mijn dochter wijst naar een man die huilend aan de rand van het plein zit en zegt: "Hij is gevallen op de trap, mam, misschien kun je even kijken".


Ik loop naar de man toe en vraag of ik wat kan doen. Een van de mensen die bij hem staat heeft de politie gebeld die niet wil komen. De medewerkster van een naastgelegen supermarkt zegt dat hij wel bekend is met alcoholproblemen maar zegt dat hij toch ook een flinke smak heeft gemaakt. Een man van mijn leeftijd blijft rustig naast het slachtoffer staan met een hand op diens schouder. De huilende oudere man ziet er verwaarloosd uit, ruikt onfris, heeft in zijn broek geplast en roept om zijn moeder. Een  jonge man die met de politie belt kijkt boos en zegt dat de politie niet komt en gelijk daarna zegt hij: "We moeten deze mensen ook geen alcohol schenken." 

Ik sta er op dat er een ambulance komt. De man is geestelijk duidelijk in de war, lijkt behalve zijn drankprobleem ook psychische problemen te hebben. Bij een val van iemand op leeftijd wordt altijd de ambulance gebeld om te checken of er niets gebroken is. Uiteindelijk komt de politie, blijkbaar ruim een half uur na de valpartij. Ze willen niet eens uit de auto stappen; een roept door het opengedraaide raampje iets van: "Het is een oude bekende, daar kunnen we niks mee…."

Ik stel me voor als verpleegkundige en zeg dat er toch een ambulance moet komen. Ze stappen nu uit en de politieman snauwt tegen me: 'En wie gaat dat betalen, hè? Die man heeft geen zorgverzekering, het is ook nog een alcoholist!". Ik vraag de politieman naar zijn naam en functie en zeg erbij dat het makkelijker spreekt. Hij doet net of hij niets gehoord heeft.
Dan zeg ik dat we die ambulance met zijn allen betalen net zoals het salaris van de politieagenten en dat het protocol eist dat oudere mensen die om wat voor reden dan ook vallen en in de war zijn, even onderzocht worden door een arts. De agent zegt dan twijfelend dat zij de man wel naar de dokterspost zullen brengen maar op een of andere manier geloof ik niet erg in het snel gedane aanbod, zeker niet met een blik op de met urine doordrenkte kleding van de gevallen man.


1-3-14 10.30 
De gevallen man huilt en snottert nog steeds en ik veeg zijn gezicht af met een van de oma-zakdoekjes die ik altijd binnen bereik heb. De man kijkt verbaasd en stopt met huilen. "Hoe heet u?" vraag ik. "Dat zegt hij toch niet", zegt de politieman terwijl de oude man zijn voornaam noemt. "En uw achternaam?" vraag ik. De man mompelt ook zijn achternaam. De agent trekt de jas van de man open en doorzoekt zijn binnenzakken op zoek naar een identiteitsbewijs. Ik vraag of hij dat niet eerst had kunnen vragen. De agent kijkt me aan en trekt een wenkbrauw op. Ik doe hetzelfde en dat blijkt genoeg. De agent doet een stap achteruit. 




Ik vraag de nu wat angstig kijkende man of hij ergens pijn heeft.
Dan begint hij weer hartverscheurend te huilen. Het lijkt niet alleen dronkenmansentiment.

Uiteindelijk komt er toch en ambulance die gewaarschuwd is door iemand anders. Ook hier weinig animo om iets te doen met de man. "Het is een dakloze en hij is vanmorgen weggelopen uit het ziekenhuis." Ik zeg dat de man dan in het ziekenhuis ook nog niet aan de beurt is geweest duidelijk gezien zijn vreselijk vieze gezicht en handen. Dan zegt de ambulancebroeder dat de man niet helemaal okay is en daarbij tikt hij met een vinger op het hoofd. Ik zeg dat het dan reden te meer is om hem op te nemen. 

De politieagent bemoeit zich er nog een keer mee en zegt dat ze met mij geen discussie moeten aangaan. Ik kijk hem strak aan en stel dat hij wel zal moeten want dat ik uit hoofde van mijn beroep verplicht ben om er op toe te zien dat de kwaliteit van leven en het lot van de zieken niet in de handen van onwillige agenten ligt.

Samen met een van de ambulancebroeders hijs ik de man voorzichtig overeind. Hij staat en huilt. Zijn arm doet zeer en zijn bril is kapot. Ze zullen de man meenemen, zegt de broeder.
Ik laat het gaan, ik draag over.  De man kijkt me nog een keer aan door de spleetjes van zijn behuilde rode ogen. Hij zegt niets maar zegt veel. Ik knik hem toe en wens hem sterkte.

Ik loop naar het café op het plein waar mijn dochter wacht met de kleintjes. Onderweg denk ik dat de wereld echt te diep gezonken lijkt om hem nog drijvende te houden. De houding van de politie was vervelend en die van de hulpverleners vermoeid. Het carnaval is nog maar net begonnen.

Minister van Defensie ten tijde van het incident.
Dadelijk gaat oud en jong hier aan de drank, speciaal voor hen zijn tenten ingericht waar NIX mag. Daarbuiten zijn bijna alle jongeren en veel volwassenen aangeschoten en tegen het eind van de avond is een flink deel dronken. Er zullen veel ambulances uitrukken en de gewonden met een vreemde pruik op, maar in dure carnavalskostuums, van straat oprapen en ongevraagd meenemen naar het ziekenhuis. Niemand die vraagt wat dat kost. Niemand die moppert over de extra kosten van de hoeveelheid politieagenten die de uitwassen van een katholiek feestje moeten bedwingen. 

Niemand hoor je over 3 dagen alles gesloten, over de economische strop en de schadelijke effecten van alcohol en van Carnaval, het is immers traditie.

Alaaf?




©GaviMensch
Maastricht,1-3-2014
All rights reserved 2014    

Naschrift: 2-3-2014

-Een wijkagent reageerde op dit verhaal dat het naar maar waar was, dat het vaker gebeurt en dat het zeer frustrerend is om deze mensen op te blijven rapen. En dat ze door tijdsdruk vaak met de handen in het haar zitten. 
Ik ben dat met hem eens, helaas,  het is niet anders. En een opfriscursus omgangskunde zou voor de bitse agent uit het blog geen gek idee zijn. 
-Veel mensen hebben gereageerd op bovenstaand blog,Waarvoor hartelijk dank. Veel bruikbare suggesties ook voor de politie en  voor de ziekenhuizen die met psychiatrische 'wegloop'patiënten te maken krijgen.
-De tijd dat een agent zich voorstelde aan slachtoffer of woordvoerder is blijkbaar weer voorbij, ik suggereer herinvoering, ook voor het ambulance personeel. Een beetje respect kan echt geen kwaad.
-Opmerking van andere wijkagent 
"mooi geschreven, helaas -100 van betrokken agenten. Hulpverlenen zit in je...  bij grootschalige optredens zoals carnaval wordt er ook vaak van boven bepaald hoe op te treden. Bij persoonlijke incidenten komt het aan op de hulpverlener zelf. En soms kan dat door allerlei omstandigheden anders zijn dan verwacht (mag worden)"




maandag 13 januari 2014

Leven in een notendop 19




Rust

Opeens was het stil, geen woord meer.
Van de buurvrouw hoorde ik dat hij dood was aangetroffen met de pijp nog in de mond, die hij dus ook niet aan Maarten gaf, de egoïst. En een lege drankfles.
Waaraan hij stierf? Ach, hij had standaard zuurstof tekort; hij kwam zelden het huis uit en alles was hermetisch afgesloten. Dan was er het alcoholprobleem, het tekort aan beweging en natuurlijk de tabakverslaving
.
Maar het meest waarschijnlijk leek dat hij was gestorven aan zichzelf.
Aan zijn paranoïde angsten, zijn levenslange leugens en jaloezie en zijn haat jegens iedereen die hem tegensprak.
Daarom staat er op zijn grafsteen: “Rust in vrede”.
Niemand had het lef om de waarheid in steen te beitelen.


©Gavi Mensch
Maastricht,12-1-2014

All rights reserved 2014



Eerder in soortgelijke vorm gepubliceerd op 120w.nl