Elke dag wordt het me duidelijker dat geen enkele ambtenaar
van VWS begrijpt wat een PGB (persoonsgebonden budget) nu eigenlijk inhoudt.
De zorgverlener (lees: verlener van zorg aan een cliënt, patiënt,
zieke, hulpbehoevende) kan als zij(of hij) geen of te laat salaris ontvangt van
de werkgever (lees: cliënt, patiënt, zieke, hulpbehoevende) deze voor de
rechter slepen.
En als die werkgever (lees: cliënt, patiënt, zieke,
hulpbehoevende) kan aantonen dat het zijn of haar schuld niet is dan ……
In eerste instantie moeten de
zorgverleners hun klant aansprakelijk stellen, maar als die kan aantonen
dat de vertraging niet bij hem lag, moet de overheid over de brug komen.
Volgens de wet kunnen mensen die hun salaris vier tot acht dagen te
laat ontvangen aanspraak maken op een loonsverhoging van 5 procent
per dag. Als het salaris nog steeds niet betaald wordt, kan de verhoging
oplopen tot maximaal 50 procent, en dat geldt dus ook voor
zorgverleners die een vast salaris hebben.
Voor zzp'ers gaat dit niet op.
De ketenregisseurs houden ook
rekening met kosten die mensen maken om hun zorgdeclaratie betaald te krijgen,
zoals telefoonkosten, de inhuur van advocaten en proceskosten….
Kortom, die dwazen (lees:
ketenregisseurs) willen dat je iemand, die geen enkele schuld heeft aan het pgb-carcinoom
van jongeman van Rijn, voor de rechter sleept.
Iemand die een pgb
nodig heeft is ook niet altijd in staat om een rechtszaak aan te spannen.
Bovendien heeft dit VVD kabinet de mogelijkheid om zonder geld naar de rechter
te stappen onbereikbaar gemaakt. Voorschieten van advocaatkosten zijn voor zorgbehoevende
die niet voor niets een pgb heeft en voor zorgverlener, die geen salaris heeft
ontvangen, onmogelijk. En een groot deel van de pgb-zorgverleners is ook nog
eens (noodgedwongen) zzp'er.
Om even een
voorstelling te maken van de realiteit.
Stel, ik werk bij
een 43 jarige vrouw met MS. We werken daar met 5 mensen in wisseldiensten en
beslaan aldus 24/7 met 's nachts telefonische bereikbaarheid.
Mijn patiënte ( ik
ben verpleegkundige) woont alleen en heeft verder hulp van verzorgenden en
helpenden. Ik werk daar tussen de 11 en 20 uur per week. Dat is afhankelijk van
de situatie van mijn patiënte. Nu wil de SVB (Sociale?Verzekerings?Bank?) graag dat ik een contract afsluit
voor een vast aantal uren per week want dat is makkelijker? Helaas werkt dat
dus niet zo. Er zijn dagen van 9 a 10 uur hulp en dagen van 6 uur en in de
vakanties vallen we in voor elkaar en krijg ik dus soms een werkweek van bijna
30 uur. En dat terwijl ik eigenlijk niet meer dan gemiddeld 15 uur per week
werk.
Ons werk is verdeeld in persoonlijke begeleiding die van het ene deel van een pgb betaald wordt en huishoudelijke taken die dan weer vallen onder de WMO. Je moet dus een administrateur in dienst nemen om als werkgever alles te kunnen regelen. Met één hand die niet meer kan schrijven, slechte ogen en een wisselende hoeveelheid concentratie zoals bij mijn werkgever, lukt zelf doen echt niet meer.
Wat doen wij zoal voor die paar centen?
We halen een jonge
vrouw uit bed met een tillift, brengen haar naar het toilet en zetten haar
daarna in een douchestoel. Douchen en tandenpoetsen kan ze nog zelf, met één hand.
Daarna wordt ze afgedroogd gecontroleerd op drukplekken of wondjes en
gedeeltelijk aangekleed, waarna ze met de lift weer uit de douchestoel wordt
gehaald, verder afgedroogd en verder aangekleed en in haar rolstoel wordt gezet. Handmatig
tillen doen we nog om haar een goede zithouding te geven zodat ze in die
houding minstens 8 uur kan blijven zitten. De voeten worden verzorgd, die
hebben vanwege de verminderde bloedsomloop extra aandacht nodig, waarna ze
orthopedische laarzen aankrijgt die voorkomen dat haar voeten scheef groeien in
zitstand en waardoor ze op de dagbesteding even in een stalift kan staan bij
het wisselen van de rolstoel voor het toilet. 's Nachts draagt ze incontinentiemateriaal en verder wordt ze overdag naar de wc gebracht. Behalve als ze langer
dan 2 uur alleen is.
Daarna maken we een
zo gezond mogelijk ontbijt voor haar klaar. Ik regel de weekmedicatie en
bestel wat nodig is.
Ze eet en drinkt nog
zelf met een hand en probeert eigenlijk nog zoveel mogelijk zelf te doen, zoals
een beetje opmaken en het haar kammen.
De rest van onze werktijd besteden we aan het psychisch begeleiden van onze werkgever en aan het
onderhoud van haar leefomgeving. Dat wil zeggen, badkamer schoonmaken, wassen,
was ophangen, vouwen en wegbergen. Bed verschonen. Slaapkamer stofzuigen en
moppen.
Dan komt de
volgende hulpverlener die haar wegbrengt met de rolstoelbus en die haar ook
weer ophaalt en 's middags met de tillift weer op bed legt, na de wc gang en het
eventueel verschonen, zodat ze een poosje op haar zij kan liggen. Dit voor de
werking van de ingewanden en het voorkomen van doorzitten/doorliggen. Er zijn dagen dat ze nergens heen gaat; de zorgverlener is dan de hele dag aanwezig.
Aan het eind van de
middag halen we haar uit bed, zetten we haar zo nodig op het toilet en daarna in de
rolstoel. Soms is het bed nat en moet het verschoond worden. Daarna koken we, zij
mag zelf beslissen en moet zorgen dat, wat ze wil eten, in huis is ze kan zelf daarvoor opdrachten geven. Vandaar dat
we dat 's morgens bespreken, zodat er boodschappen gedaan kunnen worden. Het
avondeten is een sociaal moment. En ook is er tijd voor een praatje of het bespreken van iets dat haar zorgen baart. En het bijhouden van het planbord. Dan staat ze een half uurtje in
de sta-stoel tv te kijken, waarna ze weer in de rolstoel gezet wordt. Intussen wordt er
afgewassen en schoongemaakt. Het netjes achterlaten voor de volgende collega is
belangrijk voor de samenwerking. Degene die hele dagen bij haar zijn doen o.a. de
woonkamer en de alle andere klusjes die bij het huishouden horen. Daar valt ook
het tuintje onder, onze werkgeefster geniet van haar plantjes en van het buiten
zitten.
Nee, dat half
uurtje tuinieren per week kan er niet af. Het grasmaaien wordt zelfs gedaan
door een vrijwilliger.
Om een uur of 8 's
avonds beginnen we met klaarmaken voor de nacht. Dat wil zeggen met de tillift
naar het toilet, tanden poetsen en omkleden. Dan wordt zij op bed gelegd en zal
meer dan 12 uur in die houding moeten blijven liggen. Alleen het bovenlichaam
kan zij nog een beetje bewegen, het hoofd en de rechterarm. We zetten een kop
thee voor haar, ze krijgt de telefoon en allerhande afstandsbedieningen naast
zich en dan begint haar lange nacht met tv kijken of hoorspelen luisteren.
Ondertussen wordt
haar kamer nog opgeruimd, de deuren gecontroleerd en de telefoon op haar bed gelegd.
Ik zit nog even bij haar om de dag door te nemen of plannen te maken voor de
volgende dag. Soms fantaseren we wat en hebben we pret, soms is de lucht zwaar
met zorgen en probeer ik dat te verlichten.
Een bezorgde patiënt alleen laten voor de nacht is moeilijk.
Voor al deze zaken, mijne heren
ketenmanagers, heeft onze cliënte een pgb. Omdat ze ziek is en ook niet
meer beter wordt. Omdat ze al veel te veel zorgen heeft. Omdat ze haar zieke
zoon niet kan helpen en haar dochter te ver weg woont. Omdat haar oude vader de weg in het leven kwijt raakt en zij er met veel moeite heen kan, eens in de zoveel maanden. Omdat ze
niet zelf naar het toilet kan, niet zelf iemand de deur uit kan schoppen en jullie geen boze emails kan sturen.
Wij proberen haar
dagen zoveel mogelijk te vullen met dagelijkse dingen die zij kan beslissen, we
gaan af en toe boodschappen doen met haar, een enkele keer met haar op pad en zo
nu dan met haar zwemmen. Soms nemen we haar mee naar ons eigen huis maar dat zijn vaak vriendendienstjes. Zomaar dingetjes die je doet voor je medemens. Raar hè? Daar worden
we niet voor betaald.
Maar voor ons werk
wel; van het pgb salaris moeten we leven, eten en drinken en gruwelijke hoge, door
WVS bedachte zorgpremies betalen. We
betalen er belasting over en mee.
Nu nog even terug naar het gevalletje aanklagen: om
mijn salaris te krijgen (en een eventueel lullig extraatje van de overheid) moet
ik een zaak aanspannen tegen mijn patiënte die alleen maar probeert om in leven
te blijven? En die moet dan weer een zaak aanspannen tegen de overheid? Wie zegt dat wij dat extra geld een reden
vinden om onze werkgever voor het gerecht te dagen? Dat past de meeste van ons
zorgverleners niet. En iemand die dit werk doet alleen voor het geld is vlug
uitgerangeerd. Wie geen salaris krijgt trouwens ook.
En waarom?
Omdat een of andere
stomme idioot, die maandelijks zijn door ons allen betaalde vette inkomen binnensleept, vindt dat er
zoveel gefraudeerd wordt?
En daarom zo maar even de betaling van ons salaris afhaalt van een PERSOONS- gebonden budget dat niet van hem is maar van een zorgvrager?
En het dan vasthoudt (rente?) vermindert, kwijtraakt, toch maar niet uitbetaalt, te laat uitbetaalt, fout uitbetaalt……..
En daarom zo maar even de betaling van ons salaris afhaalt van een PERSOONS- gebonden budget dat niet van hem is maar van een zorgvrager?
En het dan vasthoudt (rente?) vermindert, kwijtraakt, toch maar niet uitbetaalt, te laat uitbetaalt, fout uitbetaalt……..
Het artikeltje van de NOS over het domme afschuifsysteem van van Rijn en zijn ketenmanagers ( iets
dat overgenomen is uit de noodlijdende GGZ- instellingen?) is het bewijs dat al
die zogenaamde bestuurders, politici en ambtenaren geen notie hebben van de
inhoud van het woord zorgverlenen. Niet wat betreft pgb, niet wat betreft enig
ander middel om het volk in leven te houden.
Ik spreek nog maar
een keer schande van dit systeem dat elke dag meer gaat lijken op een
mondsnoerderij (niet openlijk klagen bij de SVB) naar het idee van ene Kim Yung-un:
als u te veel praat draait de overheid u de nek om.
Hartverscheurend
vind ik het feit dat mantelzorgers niet meer kunnen zorgen, zorgverleners niet
meer betaald worden en zorgbehoevenden niet meer vooruit kunnen.
De schuld is van de
politiek en de bijbehorende ambtenaren. Als we die nu eens gaan betalen naar
realistische productiviteit en geld inhouden voor elke stompzinnigheid kunnen
we de snel uitbetaalde salarissen van zorgverleners misschien op een normaal
peil brengen.
Begrijp je nu een
beetje waarom er een pgb bestaat, jongeman?
©Gavi Mensch
Nederland BV, 28-5-2015
PS. Overigens houd ik weinig over van de verdiensten aangezien ik een kleine arbeidsongeschiktheidsuitkering heb. Omdat ik na 45 jaar werken niet meer aan een volledige en vaste baan kom waarbij ik mijn (post-hersenbloeding)hoofd, rug en gewrichten kan sparen en zelf mijn werktijden kan indelen voor als het me te zwaar wordt.
Het UWV brengt vrolijk van alles in mindering, bruto, zodat ik maar af moet wachten wat ik uiteindelijk overhoud en moet zien dat ik volgend jaar alles verrekend krijg bij de Belastingdienst. Meneer K. Wiebus aldaar probeert ook al iedereen tot het uiterste te plukken. Hopelijk heeft ie nu even zijn telhandjes vol aan de Zwitserse openbaringen n.b.t. belastingontduikingen van vele miljoenen. Maar goed, dat is niet mijn probleem.
Het UWV brengt vrolijk van alles in mindering, bruto, zodat ik maar af moet wachten wat ik uiteindelijk overhoud en moet zien dat ik volgend jaar alles verrekend krijg bij de Belastingdienst. Meneer K. Wiebus aldaar probeert ook al iedereen tot het uiterste te plukken. Hopelijk heeft ie nu even zijn telhandjes vol aan de Zwitserse openbaringen n.b.t. belastingontduikingen van vele miljoenen. Maar goed, dat is niet mijn probleem.
Update 28-5-2014
SVB: http://www.zorgvisie.nl/Kwaliteit/Nieuws/2015/5/SVB-bestuurders-door-het-stof-in-de-kamer-1768381W/
.
SVB: http://www.zorgvisie.nl/Kwaliteit/Nieuws/2015/5/SVB-bestuurders-door-het-stof-in-de-kamer-1768381W/
.
