Narcisme 4 de narcistische woede.

Wat is een 'narcistische woede'?

Sommige mensen ontploffen over dingen waar een 'normale persoon' nooit zo boos over zou zijn. Niet het boos worden op zich, maar boos worden over zaken waar een normaal mens niet zo boos over zou worden, is een duidelijke alarmbel dat de persoon niet normaal is! De narcist zoekt bewust conflicten op. Zolang haar ego en eigen belang voorop staan, kan het goed gaan. Op het moment dat haar imago op het spel staat, of nul aandacht krijgt, is het gevolg: narcistische woede.

In een goede relatie proberen we bij een conflict tot een oplossing of compromis te komen. Maar bij een narcist gebeurt precies het omgekeerde.

Haar frustratie leidt niet tot onderhandelingen, maar tot dreigementen en druk uitoefenen. Zij kan niet tegen frustratie. In de psyche van de narcist is jouw weigering om toe te geven aan haar macht, een frustratie die veel meer is dan zomaar een tegenslag. Zij komt er bijna niet overheen en kan zich al helemaal niet aanpassen.

De angst / frustratie-connectie

Voor de narcist is manipulatie de enige manier om zich veilig te voelen en de baas te zijn. Hoe zelfverzekerd hij ook lijkt, meestal past hij het misbruik en de emotionele chantage toe vanuit een diep gevoel van angst. Als jij gehoorzaamt zodra zij met haar vingers knipt, kan hij zich machtig voelen. Doe je dat niet, raakt zij onherroepelijk gefrustreerd en volgt er een woede-uitbarsting.

Verschillende maskers

Het zal ook maar zelden voorkomen, dat een narcist haar woede op een normale manier oploopt of afkoelt zoals dat bij een normaal mens gaat. Met andere woorden; in de nacht is zij nog vol woede en drama en de volgende ochtend is er soms ineens geen vuiltje meer aan de lucht. Met haar woede is zij uit op het zaaien van verwarring. Zij schakelt van het ene masker over op het andere masker en doet alsof het niet gebeurd is. Zij is een en al glimlach en zacht de volgende dag. Niemand zal nog geloven dat dit de razende maniak is van de avond ervoor.

Wat veroorzaakt een narcistische woede?

Misschien ben je van mening dat het op de een of andere manier jouw schuld is dat de narcist je zo behandelt. Je speurt in je hersenen, naar wat je hebt gedaan om deze wrede behandeling te verdienen. Maar het gaat nooit over jou. Wat je gedaan hebt, is weigeren om tegemoet te komen aan haar onrealistische behoeften om haar onvoorwaardelijk te bevestigen.

Narcistische woede is een reactie op narcistische verwonding. Narcistische woede is gebaseerd op angst en kan zelfs voortduren nadat de dreiging is verdwenen. De woede is gericht op de persoon die haar dit gevoel geeft, de woede is onsamenhangend en onrechtvaardig. Tijdens de woede kan zij schreeuwen, feiten omdraaien en ongegronde beschuldigingen uiten.

'Out of the blue'

Er is nog een belangrijk verschil tussen normale woede en narcistische woede. Wanneer een normaal persoon boos op je wordt, dan laat hij je ook precies weten wat je deed, wat hem zo boos maakte. Als een narcist boos op je wordt, komt haar woede niet alleen 'out of the blue', zij vertelt je amper wat je hebt gedaan, om haar te zo kwaad te krijgen, hoewel zij natuurlijk altijd wel een tekortkoming bij je zal proberen te vinden.

Wat kun je doen om ervoor te zorgen dat zij gelukkig blijft?

Niets! Er is niets wat je kunt doen. Het is onmogelijk, zij is niet normaal. Bij normale mensen moet je daadwerkelijk iets doen om ze zo boos te krijgen. Ze doen het niet met strategische woede-uitbarstingen. Mensen die dit wel doen, hebben een stoornis.

De 'stiltebehandeling'.

 Men gelooft dat narcisten twee lagen van woede hebben. De eerste laag woede kan worden gezien als een explosieve woede en de twee specifieke geïdentificeerde vorm van narcistische woede is de passief-agressieve woede. De explosieve vorm is een duidelijke woede, waarbij bijvoorbeeld schade aan voorwerpen of personen wordt toegebracht en verbaal misbruik wordt gepleegd. De passief-agressieve soort is meer mokkend of zij negeert het doelwit van haar woede.

Wanneer de narcist iets niet bevalt, als zij haar zin niet krijgt, of haar ego wordt gekrenkt, dan kan zij je straffen door je soms uren of soms zelfs dagen te negeren en geen woord te zeggen. Deze vorm van de passief-agressieve soort woede noemen we de zogenaamde "stilte behandeling".

Weglopen en negeren?

Hoewel je waarschijnlijk het bewijsmateriaal hebt gezien van hoe gestoord de narcist is, tijdens haar woede-uitbarstingen, wil je dat waarschijnlijk niet laten merken om haar niet te kwetsen en om jezelf te beschermen. Dus, speel je het spelletje mee en in het vervolg geef je geen enkele kritiek meer. Door dan maar weer, je mond te houden, leg je de basis voor nog meer misbruik en woede uitbarstingen. De narcist denkt dat zij er toch wel mee weg kan komen. Jij kruipt hierdoor steeds meer 'in je schulp' en zij gaat zich steeds machtiger voelen. En dat zal zij laten merken ook....

Wat kun je doen als zij klaagt en raast?

Je kunt alleen dit patroon doorbreken door in te zien dat er voor emotionele chantage twee mensen nodig zijn. De narcist kan je alleen emotioneel chanteren met haar woede-uitbarstingen, als zij de juiste manier bij je heeft gevonden om dat te doen. Veel belangrijker dan haar gedrag te proberen te veranderen is de moed en het doorzettingsvermogen hebben, om jezelf te doorgronden en je houding tegenover de narcist aan te passen. Door steeds toe te geven, aan wat dan ook, leer je haar in feite hoe zij je emotioneel kan chanteren. Als je haar blijft belonen voor dat gedrag, zal zij het blijven doen. Je moet haar leren hoe zij jou moet behandelen!

Om de narcist te kalmeren zijn er een aantal dingen die je kunt doen:

Het eerste wat je kunt doen in een situatie waarin je je voelt aangevallen, is om haar te vertellen dat je de kwestie niet met haar bespreekt, tenzij zij er normaal over kan praten, zonder jou aan te vallen. Hierin moet je voet bij stuk houden. Natuurlijk, is het 't beste als je dit op een rustige toon kunt doen zonder haar terug aan te vallen. Dan is de rest aan haar. Natuurlijk is dit makkelijker gezegd dan gedaan, maar het is iets om continu aan te werken. Houd voet bij stuk.

Indien je wordt aangevallen is het meestal beter niet te reageren, maar je moet jezelf zeker niet als een deurmat laten gebruiken! Het is nuttig in deze situaties om terug te stappen en de beginselen onthouden. Haar gevoelens en waarnemingen zijn iets wat je niet kunt controleren, jij kan wel zelf bepalen hoe je reageert op haar!

Hoewel negeren vaak het beste is, kan het zijn dat de beledigingen zo groot zijn en het misbruik zo ernstig is, dat je wel moet reageren om de situatie rustig te krijgen. Het is dan voldoende om de narcist met zijn eigen gedrag te confronteren. De narcist wordt door dezelfde wapens getemd die hij gebruikt om anderen te onderwerpen. Het spookbeeld van verlaten worden overheerst al het andere. Dus dan neemt zij afstand van haar woede en wordt zij rustig.

Neem het niet te persoonlijk

Het goede aan het accepteren van het feit dat je met iemand met een persoonlijkheidsstoornis te maken hebt, is dat je zult merken dat haar woede helemaal niets met jou te maken heeft. Haar narcistische woede is niet persoonlijk naar jou gericht. Jij bent het slachtoffer omdat jij toevallig op dat dichtbij bent. Ben jij het niet, dan is er wel iemand anders die haar woede over zich heen krijgt.

Als je door een slang gebeten wordt, dan neem je dat niet persoonlijk. Hetzelfde geld bij een narcist. Neem het niet persoonlijk, het heeft niets met jou te maken. Het is haar stoornis, het is haar angst. Jij was toevallig in de buurt, dat is alles!

Bovenstaande tekst is ook te vinden op de site van Mjon.

ILaatste update: 14-05-2016
Gepubliceerd: 02-01-2010

Website: http://mens-en-samenleving.infonu.nl/man-en-vrouw/57518-wat-is-een-narcistische-woede.html

Samenvatting:

(Voor onze casus heb ik  hier alleen het gebruik van de mannelijke vorm veranderd in een vrouwelijke vorm).

Er is uitgebreid gediscussieerd over de bevindingen zoals hierboven beschreven.

De meesten van ons waren het er over eens dat dit stukje over de narcistische woede heel veel bruikbare handvaten heeft geboden om, bij het omgaan met een narcist, jezelf intact te houden en de woede nooit op jezelf te betrekken.

In het ergste geval is een spoedoverleg met collega's en andere zorgverleners noodzaak. Specifieke voorzorgsmaatregelen zullen dan genomen moeten worden om de verpleegkundigen te kunnen beschermen tegen aanvallen. Het werken in de

psychiatrische zorg moet nooit een persoonlijke bedreiging vormen.

Het is ook noodzakelijk dat alle collega's één lijn trekken. Het manipulatieve gedrag van narcisten kan een wig drijven in het teamwerk en de zorgverlening in gevaar brengen.

In de thuiszorg gaan verpleegkundigen nooit alleen naar deze cliënten als zij zich in zo'n woedesituatie bevinden. De onwaarheden en zelfs de verbale agressie kunnen ons in een verkeerd daglicht zetten tijdens het normaal uitoefenen van ons werkzaamheden.

Bij het uit de hand lopen van de woede-uitbarsting vertellen we de cliënt dat we naar buiten gaan en daar de politie of de ambulance bellen. Voor onze veiligheid maar zeker ook voor die van de cliënt

Met dank aan Mjon.

©Gavi Mensch

Omgaan met manipulatie.

Nederland BV, 16-3-2013

Update:

Gepubliceerd op 8 nov. 2014

Compilatie van NOBCO landelijke bijkomst over ‘Narcisme & Coaching’ door Prof. dr. Liesbeth Eurelings (klinisch psycholoog-psychotherapeut en werkzaam als bijzonder hoogleraar aan de universiteit van Leiden) gaat in op de vraag wat narcisme is, hoe het ontstaat, hoe je het als coach kunt herkennen bij een cliënt en met welke valkuilen iemand met narcistische problematiek op zijn werk en daarbuiten geconfronteerd kan worden.

Blogs (van slachtoffers) over stalkende narcisten:

http://batgirl666.blogspot.nl/2013/05/vrouwenhaters-narcisten-psychopaten-en.html

http://maydanasgedachtenkronkels.blogspot.nl/

http://www.psychologische-manipulatie.nl/stalking-1.html

.

Klassieke gevalletjes van semi-patiënte

Patiënten zijn patiënten en gek zijn we allemaal op onze eigen manier. 

Maar sommige mensen met een stoornis zijn net iets lastiger dan anderen.

Tegenwoordig heb ik twee semipatiënten boven mij wonen. Niet zo vreemd want de oude huisbaas, een beroemde Maastrichtse huizenmelker is ook een beetje van het padje af.

Gelukkig doen enkele van zijn zoons de zaken en heb ik van de oude heer alleen last als ik mijn auto aan het laden ben en hij telkens het tuinhek dichtdoet, zodat ik alles op de grond moet zetten om het weer open te maken.

Een van de niet zo wijze zoons, die niet veel meer in zijn leven gedaan heeft dan klusjes en in een huis van zijn vader woont enkele meters verderop, heeft geen idee wat 'verhuur' betekend. Hij zet ladders voor mijn uitgang omdat hij op het dak moet zijn, smijt piepschuim op mijn kleine duurbetaalde binnenplaatsje en komt ongevraagd mijn huis binnen terwijl ik onder de douche sta. Het scheelde maar weinig of ik had de politie gebeld. Een van de broers met meer verstand kon mij daar nog net van afbrengen. 

Toch was de familie verbaasd dat ik daar zo'n ophef over maakte.

 Onbegrijpelijk.

Als je bedenkt dat Maastricht vol rolluiken zit die bij het aanbreken van de avond allemaal dicht gaan, tot op de zolder, is het vreemd dat zo een inboorling zomaar op klaarlichte dag met zijn sleutel mijn huis binnen stapt.

Ach, het vreemde territoriumgevoel van de Maastrichtenaren zal wel opgelopen zijn tijdens de overheersingen van Jan en Alleman in het verleden. Helaas heb ik geen angst voor binnenkijkers of inbrekers en heb ik ook geen rolluiken. Voor mijn privacy houd ik wel de gordijnen aan de straatkant wat meer gesloten; het huis tegenover heeft heel veel ramen die precies mijn huis inkijken. En ik houd van pyjamadagen. Wat voor pyjama en hoeveel dagen gaat niemand iets aan.

Terug naar het huis. 

Mijn bovenbuurtjes zijn verhuisd, ze waren in verwachting en hadden maar 1 slaapkamer. Bovendien stonden ze al jaren op punt van verhuizen want de huurster op de bovenste verdieping is van het type semi-patiënt. Hoboïste zonder werk. Onduidelijke dag- en nachtritmes. Klost elke avond om 22.45 u naar beneden,gaat weg en komt soms na 5 minuten, soms wat later weer terug om dan alle trappen weer op te klossen. Ze ziet er uit als Jerommeke en doet me telkens weer denken aan zo'n Belgische tuinkabouter, een waar de verf al vanaf is.

Ik heb haar te eten gevraagd toen ik hier net woonde, ze at en vertrok en stond nog geen dag later te gillen op de gang dat het stonk naar de rook, ondertussen haar eigen peuken uit het gangraam kieperend. Ze heeft zelden een baan en als mijn bovenbuurtjes klaagden over haar urenlange nachtelijke ijsbeersessies nam ze haar hele familie mee naar de huisbaas om uit te leggen dat het niet waar was. 

Maar zelfs met een verdieping ertussen was het nog te horen. Ook haar momentjes van eigenliefde waren nogal rumoerig.

Alles irriteert haar, voornamelijk de andere huurders. Ze is agressief als ik vraag of ze geen peuken op de hoofdjes van mijn kleinkinderen wil gooien die op de binnenplaats spelen, zegt ze gewoon dat die peuken niet van haar zijn. Mijn bovenbuurtjes roken niet. 

Het is dus in plaats van slecht weer….het regent hier peuken. 

Ze gilt nog steeds over de rook en dat terwijl zij de enige in huis is die rookt. Enfin een gebed zonder einde. Een sombere, lelijke narrige jongedame van een jaar of veertig die ik nog nooit heb zien lachen en die bij nacht en ontij op haar hobo oefent, oefent!

In het huurcontract staat iets over geen muziekinstrumenten of huisdieren. 

Ik denk dat ik maar weer een hondje neem. Een lieverd met pit en een goed zelfbeeld

Zo'n lieverd met kaken van oor tot oor en een schorre blaf.

De bovenbuurtjes zijn dus vertrokken en nu heb ik een bovenbuurman die ook semi-patiënt is.

Hij heeft een kindje van anderhalf dat hij af en toe een dag en een nacht bij zich heeft. Zou je toch zeggen dat het een lieverdje is, de papa. Helaas had ook hij last van het heen en weer lopen van de sombere hoboïste en meerdere malen moest ik 's nacht mijn bed uit om naar boven te rennen omdat ik dacht dat er mensen vermoord werden. Hij werd helemaal gek van de herrie boven zijn hoofd, kwam frequent klagen en toen ik hem verwees naar de huisbaas keek hij mij aan als of hij water zag branden. 

Hij uitte bedreigingen tegen de benen van de jongedame ( iets over breken) en toen ik zei dat hij naar zijn etage terug moest omdat ik de politie zou bellen als hij zo doorging, zei hij dat hij in therapie was om de agressie te controleren. Hetgeen mijn geruststelde…. maar niet heus.

Soms hoorde ik hem huilen, heel hard en urenlang telefoneren en toen ik hem waarschuwde dat het huis heel gehorig was en dat ik echt niet mee wilde luisteren, zei hij dat ik dan maar naar de huisbaas moest gaan. Dat had hij ook gedaan en de vloer boven zijn hoofd zou geluiddempend gemaakt worden.

Het leek me nogal overbodig om voor deze euvelen een nieuwe vloer te laten leggen. Ik sprak hem gelukkig weinig. Het agressieve macho typetje in trainingsbroek is nou niet bepaald mijn favoriet.

Op een dag kwam hij vragen of hij om mijn wifi mee mocht liften tegen betaling was ik wat terughoudend. Maar uiteindelijk had ik ook zoiets van dat zijn situatie misschien niet al te rooskleurig was.

Ik leende hem ook een poppenwagentje voor zijn dochtertje en wat boekjes.

Maar het duurde niet lang voordat hij 'vergat' om de Wifi bijdrage te doen. Geen geld maar wel nieuwe meubels, dat werkt niet helemaal bij mij. Toen ik hem er op aan sprak, zei hij dat hij moest werken maar dan wel eerst geld ging pinnen.

En voegde daar aan toe dat als hij dan te laat op zijn werk zou komen, dat mijn schuld zou zijn. Ik knikte en zei nog dat ik twee weken weg zou zijn en dat mijn vriendin voor de tuin en de goudvissen zou zorgen, dan wist hij wie er mijn huis binnen ging. En dat hij natuurlijk mijn plaatsje mocht gebruiken met zijn dochtertje als het warm was en dat ik daar speelgoed had laten staan.

Hij knikte en stapte in zijn auto.

Toe ik me net geïnstalleerd had bij de tv, klopt hij weer aan en gaf het geld zonder iets te zeggen en ging weer weg.

Ik laat me niet in de war brengen door stampvoetertjes en ging de volgende dag op reis.

 Bij terugkomst enkele dagen geleden, viel ik direct weer met mijn oor in de anderhalf uur durende telefoongesprekken die door de vloer heen lekten.

Wat een ramp. Dat gezoem dringt overal doorheen. Ik was blij toen hij om 12 uur naar bed ging.

Vanmiddag toen ik thuiskwam met de kleinkinderen, hield hij mij staande met een kletspraatje. Ik had daar geen zin in. Ik zei alleen dat er geen post was geweest tijdens mijn vakantie, of hij soms iets gezien had.

Hij had ook geen post gehad. Mijn kleindochter hing op mijn arm en ik wilde naar binnen.

Om te grappen zei ik dat de telefoongesprekken vannacht zacht moesten omdat mijn kleintjes bleven slapen. Direct schoot hij uit zijn slof, ik had zeker iets in mijn oren en misschien moest ik daar eens naar laten kijken. Ik maakte er voor mijn kleinzoon een grapje over. Hij was laaiend. Ik zei dat hij zich niet zo druk moest maken en ging via het tuinhek mijn achterdeur in.

Daarmee was voor mij de kous af.

Maar voor hem duidelijk niet. Een half uur later klopte hij aan de deur en ik deed open, in de verwachting de wifi bijdrage te kunnen vangen. Hij moest eens even met mij praten want ik bespioneerde hem toch niet? En wat had ik gehoord en aan wie vertelde ik dat verder? Ik wees op mijn kleintjes en zei dat hij moest stoppen zeker in het bijzijn van mijn kleinkinderen. Dat de levens van de medebewoners mij echt geen fluit interesseerde en dat ik hem daarom gewaarschuwd had over de telefoongesprekken. Hij kwam later nog wel eens, snauwde hij.

Ik vertelde hem vriendelijk doch beslist dat ik ook later geen behoefte had aan gesprekjes over zijn leven. Daarna volgde een scheldpartij waarop ik vlug de deur dichtdeed en op slot. Hij gilde nog dat ik altijd achter de deur stond als hij thuiskwam of wegging. En dat ik dus zijn telefoon afluisterde. En dat ik met iedereen ruzie maakte.

Ik nam mijn kleinkinderen mee naar de achterkant van mijn huis en moest even bijkomen van zoveel larie en agressie.

Ik was er helemaal klaar mee.

Wifi werd vergrendeld en het contact hield daarmee op.

Maar het duurde niet lang of hij stond weer voor de deur. Hij wilde nog €5 terug van de wifi (erg origineel als je achteraf betaalt). En anders verkocht hij het speelgoed van mijn kleindochter wel.

Ik schudde mijn hoofd en deed de deur weer dicht waarna hij tegen de deur trapte.

Na het inlichten van de zoon van de huisbaas over deze gang van zaken, kreeg ik te horen dat er post was geweest voor hem, van de reclassering en dat tijdens mijn afwezigheid de maffe bovenbuurvrouw ook al had geklaagd.

Dat van de reclassering verbaasde me niets.

Toen hij weer kwam zeuren over het geld en mijn afluistermethodes, heb ik hem via de dichte deur verteld dat ik, bij de eerst volgende klop op mijn deur, de reclassering zou inlichten over zijn bedreigende gedrag.

Enkele weken later bracht de zoon van mijn huisbaas, die ik ingelicht had over de agressieve manier van doen van het jongmens, de kinderspulletjes terug.

Er zijn veel te veel van dit soort uit de kluiten gewassen maar nooit volwassen geworden jonge mensen. Er wordt veel te weinig gecorrigeerd. Er is te veel angst en te weinig sociale controle.

Toen ik vandaag bij een winkel stond te praten met een vriendin die daar werkt, stond ik duidelijk in de weg van ook zo'n doorgeschoten puber van een jaar of 35.

Hij schoof mijn mandje met nog af te rekenen spullen weg met de woorden dat ik daar niet mocht staan. Mijn 'nou ja zeg' werd beantwoord met een scheldpartij waarbij de hele zaak opeens doodstil was, mijn vriendin een beetje achter de toonbank dook en de vuilbekkende slungel dreigend op mij af kwam.

Mijn blik hield hem tegen. 

Hij draaide zich al scheldend om en verdween naar het magazijn.

Mijn vriendin kwam achter de toonbank weer omhoog. Ik was niet zo blij met haar bangheid. Zij werkt daar al jaren en zij had de redelijk recente vrijwilliger op zijn nummer moeten zetten. Of ik niet bang was, vroeg ze. Ik zei dat ik zelfs niet bang ben om dood te gaan. En dat dit soort dat ziet. Ik heb gewerkt met zware jongens die ik naar hun kamer moest kunnen sturen. Moordenaars en verkrachters die moesten afkicken van de rechters. En de gouden regel was dat je nooit mocht laten zien dat je twijfelt.

Ik twijfel echter wel. Niet aan mijzelf. Maar aan de stoerheid van deze maatschappij, die niet flink genoeg lijkt om voor zichzelf op te komen. En als ze dat wel doen ook nog eens de klappen moeten opvangen.

Dagelijks zie en lees ik klassieke gevalletjes van jongens die zichzelf niet verdragen, nooit volwassen zijn geworden, moederskindjes; ik had ook wat van die twijfelachtige broertjes met uitermate korte lontjes. Van jongs af aan heb ik gezien wat gebrek aan kritiek doet met deze mannetjes. Semi-patiënten die het niemand naar de zin maken, er gewoon op los schreeuwen en meppen, die niet geholpen zijn met de agressiebeheersing therapie, zeker niet als de trainer een vrouw is.

Het woord semi-patiënt is geen excuus in de vorm van ze zijn 'bijna ziek'.

De maatschappij die dit soort mensen (voornamelijk mannetjes) tolereert is ziek.

Enfin. Het is weer rustig boven mijn hoofd. Ik heb geen zin om andermans kinderen op te voeden ook al kan ik vaak de neiging om even een kritisch woord te uiten, als ik bijvoorbeeld een winkeldeur in mijn gezicht krijg, niet onderdrukken. Het niet bang zijn voor een reactie maakt dat ik die meestal pas krijg, als de onopgevoede persoon ver genoeg verwijderd denkt te zijn van mijn blik.

Het zorgt toch vaak voor ongemak. Het feit dat ik een kleine ronde doch sterke 64+ vrouw ben, schijnt bij velen iets vreemds los te maken.

Helaas voor hen, heb ik nog nooit de kaas echt van mijn brood laten eten, behalve door mensen die meer honger hadden dan ik.

©Gavi Mensch

Maastricht, 7-6-2016.

 .

Bloedende aarde

.

Soms lijkt het alsof ik de hele dag meegesleurd word in het getouwtrek van agressoren en andere agressoren en de volgers van agressoren. De bewijzen van zogenaamd gerechtvaardigde haat vliegen me om de oren. De zielige martelingen en nog zieligere martelingen. Het racisme en het fascisme, het super-nationalisme, het neonazisme, de oorlogs- en wapenfinanciers, de aanzetters, de landjepikkers en de bemoeiallen, de aan beide of meer zijden leverende multinationals. Ik heb het al een tijdje gehad met al die onmogelijke dwingelanddwazen.

Ik geloof niets, ik geloof bijna niets. Ik weet en ik weet niet genoeg. Maar van meer geloven en weten word ik ( en volgens mij niemand) wijzer als het gaat om al die enig zaligmakende geloven en wijsheden. Al jaren schud ik mijn hoofd en al jaren keur ik niets goed van vechtjassen. Al jaren beweer ik dat kinderen niet gebaard worden om te sterven voor een god, een heerser of een 'vader'land. Ik heb besloten me niet meer te laten ophitsen om te oordelen.

Ik huil om doden die niet pijnloos en ongepland zijn gestorven, om doden die 5 minuten ervoor nog gezond waren. Ik heb ooit beloofd om te zorgen voor de kwaliteit van leven en daarmee ook de kwaliteit van sterven. Ik ben boos om alles wat daar tegenin druist. En boos op mensen die wel geld storten in fondsen van kerken en geloven en niet in fondsen om kinderen en volwassenen beter te maken. Alsof je hun god kunt betalen voor het beter maken van een kind. Ik ben woedend om al die miljarden die uitgegeven worden aan oorlogstuig en niet aan educatie of de ontwikkeling van medicijnen.

Ik ga nog vaker proberen om me afzijdig te houden van de rampenveroorzakers.

De rampen gaan me aan het hart en ontnemen me de lust in veel zaken. Omdat de veroorzakers hopeloos dom, ziek en gestoord lijken.

Bloedende aarde, origineel in het bezit van J.W, de Meij

Diep in mij is een bron die altijd borrelt om excuses te zoeken en soms te vinden in een grootse mondiale domheid: veel (mannen) begrijpen niet dat de aarde van ons allemaal is, dat je ze zee niet kunt opdelen in territoriale wateren en dat het luchtruim helemaal niet bestaat, de lucht boven de aarde is de lucht boven de aarde, verder niets. Dus vervuilen we onze zee, we vervuilen onze lucht en bovendien versjitteren we onze aarde, die flora en fauna waar ik me persoonlijk zoveel beter mee kan. 



Ik heb kinderen gebaard en opgevoed, ik heb mijn kleinkinderen bij me alsof ze van mij zijn, ik houd van de mijnen, mijn vriendinnen en vrienden en ben daar ruimhartig en loyaal in. 

Ik blijf steeds vaker uit de buurt van de rest en dat is niet voor niets. Ik vind de bezitterige domheid of de domme bezitterigheid steeds vaker onaanvaardbaar.

Volgens mij ligt de oplossing nog steeds in respect en promotie van hoe leuk het is om iets goed te doen, voor anderen, voor jezelf. En het nee zeggen tegen alles wat zweemt naar ophitsing en kantenkiezen. Gewoon nee, NEE, ik wil er niets over horen, houd alsjeblieft op met je gestook. Russell Brand heeft het over liefdevolle tolerantie van elkaar. Moeilijk. Maar met een beetje goede wil moet dat lukken. En als je de haatzaaiers niet liefdevol kunt tolereren, negeer hen dan.

Laten we daar mee beginnen, nu. We negeren de haatzaken die voornamelijk van de politiek gerichte media komen en we maken alleen nog melding van wat wel goed gaat. Ik ga deze propaganda, van oorlog en mishandelingen van alle kanten, negeren en uit mijn TL's verwijderen. Ik lees wel het nieuws en denk daar het mijne van. Ik ben tegen geweld en ophitsen en het in stand houden van haat. Ik ben tegen de PVV en tegen alle andere haatzaaiers. Hun domheid verpest ons leven. Het woord tolerantie is hen vreemd. Zolang dat kan negeer ik hen.

Ik weet wel wat er gebeurt en wil daar geen deel van uitmaken.

©Gavi Mensch

Centrum van de Aarde

15-11-2015

.

Oproep van mijn vriendin S.

Als klein meisje kreeg ik al te maken met antisemitisme. Als ik zei dat ik een joodse achtergrond had, kwamen er, zo klein als ik was, veelal al de volgende standaard reacties: "dat dacht ik al aan je neus te zien" en diverse opmerkingen over wat er niet deugde aan Israël. Inmiddels zijn we enkele decennia verder en mag er openlijk "dood aan de joden" op Nederlandse straten geroepen worden, zonder dat er wordt ingegrepen. Ik groeide op met een vader die de hel van de concentratiekampen ternauwernood wist te overleven, die zich desondanks altijd enorm heeft ingezet voor verbinding en dialoog. Ik probeer zo goed ik kan dit voorbeeld te volgen. Ik ben niet verantwoordelijk voor het beleid buiten NL, alleen voor mijn eigen gedrag. Laten we ophouden met ruzie maken, elkaar de hand reiken en samen nadenken over oplossingen die aan iedereen recht doen, zonder vooringenomen keuze voor welke groep dan ook. Nogmaals: elke dode is er één teveel.

Aldus S. 

En een oproep van mijzelf aan degenen die nooit een les wereldgeschiedenis hebben gehad op school…. Lees dit dan in ieder geval,  het is een duidelijke samenvatting van het conflict Israël Palestina  << in deze link.

Uit: http://www.bdkennemerland.nl/index.php?p=nieuws&ID=290

Zie ook de columns  van Henryk M Broder: << in deze link bijvoorbeeld

En deze link>> over de jaloezie en hypocrisie van Hamas met betrekking tot de verdeling van de 'armoede' en het gebrek aan zorg voor educatie, veilig wonen en gezondheidszorg?  

©Gavi Mensch

Nederland BV, 7-7-2014

©All rights reserved 2014 

Iemand schreef een stukje voor mij, erg gaaf!

Dat vind ik nu voorkomend, dat iemand je verdedigt en een stukje voor je schrijft. Gewoon over haatzaaiers en smaadschrijvers, lasteraars en leugenaars. Hieronder een deel van de voor mij geschreven tekst:

 .......mensen met kwade bedoelingen bleven misbruik maken van de door onverlaten verspreide desinformatie en wisten in no time alles wat ik toonde voor eigen gebruik om te smeden. Dit gaat door tot de dag van vandaag, m.a.w. je nek uitsteken onder pseudoniem en je ware naam op je blog betekent uiteindelijk dat je kop eraf moet. Daartegen kun je je niet verweren. Dan maar anoniem? Nee, want door mijn nek uit te steken kan ik voor anderen duidelijk maken waartoe schoelje in staat is. Ik laat me niet slachtofferen, ik blijf een mensch met eigen ideeën die ik eerlijk en zonder bijbedoelingen wil omschrijven.

Er zit nog een aspect aan vast. Mensen die zich niet kun verweren, om welke reden dan ook, zullen er terecht voor kiezen anoniem te gaan.

Door te registreren wat mij overkomt, kan ik ze een nuttige dienst bewijzen. De bedreiger was overigens niet alleen mijn bedreiger en die van mijn familie, maar van vele anderen. Van zijn opereren werd en wordt vlijtig gebruik gemaakt in rechtse en onbeschofte (zogenaamd écht linkse?) kring, dat geeft te denken.

Tot  de vaak benevelde houten koppen zal het wel niet doordringen, ze weigeren het ook te begrijpen, maar zoals een narcist ooit eens zei: ["door toeval is me deze rol toebedeeld en ik heb er notitie van gemaakt"]

Door onverlaten wordt dit als smaad en laster omschreven. Toch blijf ik mijn eigen weg gaan, niet door te schelden en mensen op de meest infame wijze te beschuldigen maar door me zelf te blijven.  

En een grapje van diezelfde narcist [" Ik hoop dat politie en justitie meelezen op dit blog. Ik heb overigens de indruk dat dit al langere tijd gebeurt en ik vind dat prima zo."] 

De smurrie komt van links en rechts, zoals ik al zei. Met een zekere gretigheid ondersteunen ze elkaar als het een opponent betreft die te lastig wordt. PVVjagers worden PVVminnaars, wie bereid is mij aan te vallen krijgt van deze types direct een standbeeld naast het Mooswief op de markt. 

Inbreken op je twitterconversaties met dit alle soorten impertinenties is aan de orde van de dag.

In mijn geval is het schrijnend zichtbaar bij een, een semi linkse ex-ambtenaar en zijn maten en andere pvv-achtige en ultra rechtse lieden. Ze schreeuwen zich de kelen schor over ratten, analfabeten, nazi’s, en fascisten uit het PVV kamp, niet beseffend dat ze precies handelen zoals de grote roerganger Wilders het graag ziet. Ze vormen exact het spiegelbeeld van die anonieme PVV’ers. 

Zelf heb ik een nickname ter bescherming van patiënten en mijn kinderen die ooit met veel bombarie vervangen werd door mijn familienaam door één van die lui, bij wijze van chantage. Waarbij hij die familienaam ook nog eens heeft verguisd op Internet. 

Anonimiteit is een groot goed heb ik begrepen. Vermoedelijk worden mijn NAW gegevens door de onverlaat telkens weer op het Internet gegooid wordt. Vermoedelijk dat aan die eindeloze spiraal van verdachtmakingen, smaad, laster, stalking en bedreigingen geen einde komt. 

Als je je ogen de kost geeft, en ziet wat op zo'n weinig gelezen site als http://tibaert.com/  allemaal mogelijk is, dan bekruipt je op z'n minste een heel ongemakkelijk gevoel. Op bovenstaand blog en op zijn twitteraccount zijn de kwalificaties fascist en nazi schering en inslag.  

Bij mensen met een dergelijke vocabulaire hoor ik niet thuis, het volgende is echt niet mijn stijl:  [ "een vrouw die over lijken gaat, schaamteloos wijf, zijn het zweefteven of huppelkutten, een haatoma, dat begrijpen fascisten als @GaviMensch niet. smeerlappen, goorlappen,een hatende oma, de miserabele door en door fascistische praktijken van EvD, nazi-streken, etc, etc."]......

Het laatste voorbeeld op twitter omvat zo'n beetje alles wat hierboven beschreven is: 

2-7-2014 17.00 u.

Alphonse Scaf @TibGrim

Tibaert tweets 2013 met de vermelding @GaviMensch > ht.ly/yHty0

 MENSCH als schoolvoorbeeld van de fascistische persoonlijkheid.

Met dank aan de co-auteur van dit stukje; ik heb het bijna letterlijk overgenomen. Het is prettig om jezelf eens niet te hoeven verdedigen tegen stalkende boosaardige oude mannetjes.

©Gavi Mensch

Nederland BV 2-7-2014

©All rights reserved 2014

Shizzle

Het gaat weer wat beter met ons, met de mijnen en met mij. Ik ben weer aan de slag gegaan en heb een gevarieerde hoeveelheid werkzaamheden. Daarnaast ben ik een boekje aan het maken voor mijn kleinkinderen en schilder ik in de weekends. Verder kook ik af en toe voor de zieke lieverdjes en houd ik gezelschap én heb ik het koud uit misplaatste zuinigheid.

Ik ga dus nú iets warmers aantrekken.

Alles lijkt dus weer opgang te komen, maar het wordt nooit meer zoals het was.

Het gemis blijft.

Voordat ik verder ga met de gewone dingen moet ik eerst nog wat shizzle wegwerken.

Hier in deze uithoek woont een zure nare man die de hele dag en een groot deel van de nacht niets anders doet dan verboden tweets lezen op twitter (blokkeren helpt niet) en pagina's uit mijn blog kopiëren. Inclusief beeldmateriaal.

Hij wil daarmee aantonen hoe vreselijk gevaarlijk ik wel niet ben. Ik ben een haat oma en een fascist, te dom voor deze wereld en ik snap er niets van.

Ooit heb ik een blogje geplaatst waar ik uitleg hoe dat zo gekomen is.

Ik had, toen ik zijn bazigheid bemerkte, direct moeten stoppen met verdere kennismaking met zijn vrouw en zeker met hem; hij snoerde haar continu de mond en zij gaf hem het woord elke keer dat hij het opeiste. Dat zij een aardige vrouw is, daar hoeft niemand aan te twijfelen. Wel twijfel ik aan de heerlijke relatie die de man zegt te hebben met zijn vrouw. Zij is een slachtoffer van wie ik hoop dat ze haar eigen leven leidt. Ik heb medelijden met haar. Ze leek me een vrouw waar ik beroepsmatig wat mee gemeen heb, onze zorg voor kinderen. Zij heeft net als ik op een medisch kinderdagverblijf gewerkt. En haar man heeft nog nooit iets anders gedaan 'voor haar' dan de afwas. Hij is volgens zijn zeggen zelfs nog nooit in een supermarkt geweest.

Maar het mocht allemaal niet zo zijn.

Mijn wens om verder kennis te maken vervloog nadat ik telkens alleen opgescheept zat met de betweter. Een die alsmaar aan het woord wil zijn, die van de zaken van buiten Zuid-Limburg niets begrijpt en de hele dag naar Duitse radio en televisie luistert. Kortom een domme kleinzielige man met een benauwd beeld van de wereld buiten Zuid-Limburg. 

Toen werd hij heel erg boos om niets. Hij schreef stukjes over mij en blogjes en fantaseerde er rustig op los. Alles wat hij niet wist (en weet) over mij vermeldde hij in zijn shizzleblog.

Na anderhalf jaar proberen om de man te overtuigen van het zinloze van zijn bij elkaar gefantaseerde kopietjes van mijn blogwerk en mijn tweets, heb ik een klacht gedeponeerd bij de politie. Daar kenden ze hem al langer en ik vrees dat zijn obsessies eerder gezien worden als ziektebeeld en dat het de lasteraar vermoedelijk een hoge 'ach-gut' factor oplevert. 

De leuke agente leest mee op mijn blog. 

De inboorlingen achter de balie waren voorheen slechts figuranten in een politieserie.

De zure man maakt misbruik van mijn achternaam die ik op Sociale Media en in mijn blog nooit gebruikt heb voornamelijk omdat ik wilde voorkomen dat oude nutcases zoals deze ermee aan de haal zouden gaan. Hij is nietsontziend en gebruikt mijn naam in verband met PVV''ers en het woord fascist en schrijft rond mijn naam allemaal nare gebeurtenissen uit zijn zielige leventje zodat het net lijkt alsof ik daar de schuld van ben. Dat het allemaal zo op Google komt weet de gifkikker en daarmee bedreigt hij dus opzettelijk de mogelijkheden van mijn kinderen en andere familieleden.

En gevaarlijke man die ik eerder NPS (narcistische persoonlijkheidsstoornis) toe dicht 

of een combinatie daarvan met een obsessieve-compulsieve persoonlijkheidsstoornis dan

schizofrenie (hetgeen een familiekwaal is zoals hij mij verteld heeft).

Of hij gooit over mijn blogje over het overlijden van mijn kleindochter een achterlijk nietszeggend blogje heen maar wel met de titel De in de wieg gelegde dood. Ik vraag je, hoe ziek is zo iemand?

Dagelijks rollen er blogs van zijn oude site op de nieuwe site met de meest smerige toevoegingen. En die shizzle dropt hij dan op WP, op FB en op alle andere digitaal beschrijfbare muren en glazen

Een half jaar lang heb ik de oude dwaas genegeerd, dat hielp niets. Behalve dat hij door eigen toedoen al door half Internet en veel forums geblokkeerd en verwijderd is, (onder andere van het NRC forum) blijft hij blèren en mekkeren.

Zijn originele idee om op fascisten te jagen (hij is er gewoon niet zo goed in) is op niets uitgelopen. Fascisten lachen hem uit. Hij geeft ze dus eerder de ruimte, wat te denken geeft.

Over zijn pathologisch liegen wil ik niet al te erg uitweiden. Ik lees dat hij mij nog nooit fascist heeft genoemd. Nadat zeker 5 mensen mij daarop attent maakten, heb ik de tijdlijn maar even opgeslagen (net zoals alle oude en nieuw lasterblogs waar mijn naam of pseudoniem in genoemd worden); de rechter zal dan wel uitmaken wie er liegt.

Toen er bij de PVV'ers geen roem meer te halen viel dacht hij de strijd aan te kunnen gaan met vrouwen. Maar wij lijken niet op zijn vrouw en dus krijgt hij lik op stuk.

Terugkomend op zijn narcistische trekken is dat wel logisch. Hij zoekt sterke vrouwen uit en als hij daar gehakt van kan maken, heeft hij volgens zijn door enorme hoeveelheden drank vertroebelde gedachtegang dubbel gewonnen. 

Helaas snapt hij niets van tegenspraak. Hij raast en tiert, produceert oude blogjes en zet daar dan weer nieuw verzonnen feiten bij en huilt als hij op zijn donder krijgt, want hij bedoelt het immers zo goed? Hij registreert …voor het nageslacht? Hij heeft niet veel nageslacht om zich zorgen over te maken.

Ondertussen is hij ook een groot deel van zijn Twitteraanhang kwijt. Hij wordt alleen nog

gevolgd door half blinde sensatiezoekers, mensen die hun wanproducten graag in zijn vele paper-li frutsels afgebeeld zien en buitenlanders die zijn tweets toch niet begrijpen.

Hij die over openbaarheid spreekt, zit zelf op Twitter achter een slotje, nu vraag ik je. Sommigen blijven er gelaten hangen omdat ze bang zijn anders ook achtervolgd te worden. Anderen spelen een griezelig dubbelspel, tja, soort zoekt soort.

En verder is niemand geïnteresseerd in zijn domme copy-paste stukken. Zelfs de stukjes die als eigen blogs worden aangemerkt zijn terug te voeren op veel gestolen copy-paste werk en natuurlijk allemaal zonder een bron te noemen. Hij hoeft zich immers niet aan de wet te houden, hij is tegen copyright, zegt hij. Tja, copyright zou hem natuurlijk te veel belemmeren in het zich toe eigenen van het werk van anderen.

Hoe vaak ik ook vraag of hij wil stoppen, het is voor hem alleen maar een stimulans om nog meer laster te verspreiden.Nog een fles drank en daar gaat ie weer. Ook door mijn privé zaken, mijn e-mails, alles eigenlijk, openbaar te maken, omdat hij dat wil. En niet alleen die van mij.

Daarom hebben ze hem ook overal de toegang ontzegd en mag hij alleen nog op eigen blog bloggen.

En zo af en toe schrijf ik er een stukje over. Zoals nu. 

Dan heb ik het weer even opzij gezet, ik heb niet veel tijd voor zijn gedoe.

 Zeker weten dat hij na de publicatie van dit blogschrijfseltje weer begint over een blogstukje dat ik zou heb geschreven en weggehaald en dat over zijn zoon zou gaan. Ik heb geen idee waar hij het over heeft. Ik ken zijn zoon niet. 

De enige blogstukjes die ik in concept heb moeten terug zetten gaan over mijn kinderen en kleinkinderen. Omdat hij er zeker weten mee aan de haal gaat. Geneuzel over USB stick maakt me aan het lachen. Zijn lasterwerk, dat ik nodig had voor de politie, staat er op en het is mijn eigendom. Binnenkort gaat de stick met aanvulling naar de advocaat. Na de rechtszaak kan hij hem krijgen, of niet.

Zijn naam? Die hoef ik niet te vertellen. De mensen die op Google naar mijn schrijf- pseudoniem of mijn echte naam zoeken, komen hem vanzelf tegen.

En zo heeft deze zaak twee kanten; alleen zíjn zaak stinkt  zelfs op een beeldscherm naar shizzle

©Gavi Mensch

Maastricht 24-1-2014

All rights reserved 2014 

Update:  13-2-2014 
(Uit DM's en tweets over de patiënt van een ander)

De psychopaat is zijn eigen beste vriend en de dronkaard drinkt nooit. 

Zijn onmacht reikt tot in zijn eigen hemel, hij is daar dan ook heer en meester. 

Zijn volgelingen vallen in de afvalputjes als ze al niet eerder gevlucht zijn. 

Mijn familienaam wordt nu gelinkt aan net zulke creeps en griezels maar dan van een andere politieke lichting....hoewel ik me afvraag of dat wel echt zo is. Het begint te lijken op een dekmantel. Waarschijnlijk zijn ook zij afvallige vrienden van de dwaas en dat ze hem ontrouw zijn, kan hij niet tolereren.  

Mijn aanbod om een goede psychiater te zoeken voor hem slaat hij af, natuurlijk, het is een zorgmijder. 

De familie moet hier zeer onder lijden. Voor hen deze link: http://www.npspartners.nl/ 

Ik ben er van overtuigd dat ze of niets weten van de shizzle die hij op het internet smeert of wegkijken na een leven lang met deze drek te maken hebben gehad. 

Het is triest. Maar het einde is nabij....gelukkig!

.

Narcisme 2 , info voor omgaan met NPS patiënten

Over narcisten en hun vreselijke vernielzucht is het laatste natuurlijk nog niet gezegd. In de thuiszorg maar ook in zorginstellingen waar partners nog samen wonen, zien we vaak de vermoeide vrouw die na jaren geestelijke mishandeling nog steeds probeert om een eigen leven te leiden en zo veel mogelijk uit de buurt van de onderdrukker te blijven. De alleenstaande patiënten (mannen en vrouwen) zijn over het algemeen makkelijker te benaderen omdat ze in het dagelijks leven weinig mensen om zich heen hebben.

Om de patiënten te kunnen blijven verzorgen op een adequate manier en te voorkomen dat ze ons als "zorgverleners" toevoegen aan hun legertje van 'dienstbare inferieure' mensen, is het van belang om vooral veel te weten over hun manier van leven en niet laten leven. 

Pas dan kan men bepalen hoe de patiënt (vaak zorgmijder of ontkenner van zijn ziektebeeld) te benaderen. Beginnen met kritiek op de omgeving of zijn uiterlijk is vaak het einde van de relatie patiënt-zorgverlener. NPS patiënten kunnen daar niet of slecht mee omgaan.

Het meest voorkomende advies is om met de patiënt zo min mogelijk te praten over de diagnose NPS, liefst helemaal niet. 
Verder is het handig om de patiënt te 'verplegen' in uniform, het is voor de patiënt dan ook makkelijker om afstand te nemen van zijn overtuigingen. 

Bij patiënten die ook nog een vorm van dementie hebben is het makkelijker om hen te benaderen als het één na slimste jongetje van de klas. Iemand die de patiënt naar het toilet moet brengen of moet douchen, zal de patiënt moeten afleiden van het feit dat hij dat zelf niet meer kan.

Bijvoorbeeld de relatieproblematiek. Ik quote uit "De anti-psychopaat": * 

[ Vrouwen bezitten een adequate biologische, lichamelijke en emotionele uitrusting om de narcist te voorzien van sexuele bevrediging, affectie, vriendschap en liefde. Deze vorm van emotionele ondersteuning is niet van enigerlei andere bron verkrijgbaar, de narcist is hieraan behoeftig en dus eigenlijk ook hiervan 'afhankelijk'.

Maar voor de narcist is 'afhankelijk zijn van' of 'behoeftig zijn aan' een vorm van inferioriteit, die afbreuk doet aan zijn gevoel van unieke almachtigheid. Om toe te geven aan het bestaan van deze universele behoeften, liefde, affectie, genegenheid en vriendschap, moet de narcist wel onder ogen zien dat hij (tenminste op dat punt) dus NIET uniek en almachtig is, maar gelijk aan ieder ander. 

De behoefte aan een vrouw voelt voor een narcist om bovenvermelde reden aan als inferioriteit t.o.v. een vrouw, en daarin voelt de narcist zijn gelijkheid met andere mannen, hetgeen strijdig is met zijn eigen gevoelens van almachtigheid.

De narcist wordt daardoor afgunstig op vrouwen, omdat zij door hem gezien worden als de belichaming van een sterkere emotionele en affectieve onderhandelingspositie dan die van hem zelf. Hij wordt tevens 'boos' op vrouwen omdat zij in hem een conflict veroorzaken; de behoefte aan vrouwelijk gezelschap, en het daardoor ontstane gevoel van afhankelijkheid, zelfonzekerheid en inferioriteit.

Om zijn behoefte aan vrouw(en?) te bevredigen zal een narcist ze moeten overtuigen bij hem te zijn en te blijven. Hij moet zichzelf promoten en de vrouw overwinnen. Dat plaatst de vrouw in de positie waarin zij in staat is het oordeel te vellen. Vrouwen hebben aldus, zo voelt de narcist, de macht om de man te vergelijken met anderen (dat op zich heeft al een belediging voor de narcist omdat deze zich boven anderen verheven voelt), de man te evalueren, te accepteren of te verwerpen of te verlaten. Zij kunnen de narcist kwetsen door hem af te wijzen of hem te verlaten, de narcist ervaart het dat vrouwen deze macht al te zeer ge(mis?)bruiken. Wanneer de narcist zich dit voorgaande realiseert, voelt dat voor hem als onverenigbaar met zijn zelfingebeelde gevoel van uniekheid en almachtigheid.

Om de voor een narcist als correct gevoelde balans van 'macht' te herstellen, zal de narcist de vrouw frustreren om zijn superieure positie als beoordelaar en beslisser te herwinnen.]

Ook moeten we hier bedacht zijn op de emotionele chantage die hij of zij ook toepast op de zorgverlener.

De hieronder aangegeven richtlijn is zeer nuttig gebleken.

Perfect beschreven op "De Antipsychopaat" *   en ik heb dus geen enkele noodzaak om het opnieuw te beschrijven. Ik quote:

[ Het heeft geen zin om eerlijkheid te betrachten ten opzichte van iemand die emotionele chantage/emotionele manipulatie toepast. Als je een statement maakt zal het precies omgekeerd weer tegen jou gebruikt worden. Als je bijvoorbeeld zegt: "Het valt me zwaar tegen dat je mijn verjaardag vergeten bent", kun je een antwoord verwachten als "Het stelt me erg teleur dat jij denkt dat ik je verjaardag zou vergeten, ik had je eigenlijk ook moeten vertellen dat ik de laatste tijd zwaar overspannen en gestrest ben, maar weet je, eigenlijk wilde ik je niet met mijn problemen lastig vallen. Maar je hebt gelijk als je vind dat ik al mijn persoonlijke problemen (waarbij je dan ook nog een keer 'echte' tranen te zien krijgt) opzij had moeten zetten om aan jouw verjaardag te denken. Sorry.."

Terwijl je deze woorden hoort lopen de koude rillingen je over de rug, omdat je kunt voelen dat ze dat "Sorry" absoluut niet menen, maar juist omdat ze het gezegd hebben kun je eigenlijk niet veel meer tegen inbrengen, dat is het, of je voelt opeens dat jij wordt ingeroepen om hun (al dan niet voorgewende) zwakheden te beschermen. Geef er niet aan toe wanneer je voelt dat dit spelletje gespeeld wordt, wordt dan geen beschermer van de zwakheid of problematiek die wordt aangewend. Accepteer geen smoesjes die aanvoelen als bull-shit, want als het als zodanig voelt dan is het dat waarschijnlijk ook. Als je te maken krijgt met vermoedelijke emotionele chantage/manipulatie, VERTROUW dan op je gevoel en intuïtie. Als een emotionele manipulator eenmaal een succesvolle truc bij jou heeft gevonden, wordt die truc aan zijn scorelijst toegevoegd en kun je er op rekenen dat je nog meer van die bull-shit op je dak krijgt.]

Krachtige taal, waarbij het dragen van een uniform helpt. Ook voor dementerende patiënten biedt het verpleegkundige uniform een zekere veiligheid. Het witte jasje is voor hen herkenbaar als iets dat met zorg te maken heeft. Het werken van zorgverleners in eigen kleding zorgt vaak al voor achterdocht.Maar het kan, als de patiënt nare ervaringen heeft met zorgverleners of ziekenhuizen ook nadelig werken. Bij moeilijke patiënten helpt het om hen houvast te geven en is de neiging tot manipuleren kleiner. Dat is weer belangrijk om het zorgwerk te kunnen blijven doen waar je voor ingehuurd werd.  Alles moet per situatie bekeken worden. 


Empathie en creativiteit zijn ook hier weer een vereiste. En humor...nooit vergeten dat een minimaal gevoel voor humor noodzaak is voor zorgverleners en mensen die moeten dealen met de narcist. 

Ook degenen die een titel voor of achter hun naam kunnen zetten en dat te pas en te onpas doen, hebben wel een gebrek aan zelfwaardering dat zich vaak uit in overwaardering voor iets dat heel gewoon is. 

De mensen die die titels behaald hebben en dat een bijzaak vinden omdat de promotie en het onderzoek op zich al interessant genoeg zijn zullen die titels als Dr. of Prof. niet snel gebruiken in het dagelijks leven.  
Als dit wel gebeurt kun je je afvragen of het gebruik van die titels niet wijst op een aandikken van behaalde studieresultaten; om de persoon erachter niet veel 'mooier' te te maken dan hij is. In de academische wereld zijn dit soort narcistische trekjes voornamelijk bij mannen die niet zoveel gepresteerd hebben, erg in trek. Ermee omgaan is voor de omgeving niet makkelijk, het is wel een uitdaging, Dat alleen als men last heeft van de narcist, anders is het zinloos en tijdverspillend. Zie onderstaande link
Kwetsbaar achter de opgeblazen façade 

Op het vorige blog zijn veel reacties gekomen, grotendeels mails met persoonlijke en schrijnende verhalen. Commentaar/contact kan altijd via DM op Twitter @GaviMensch of Gavimensch@hotmail. com Zet er even bij of ik het commentaar mag gebruiken, dat gebeurt altijd anoniem natuurlijk.

*Uit: http://antipsychopaat.simpsite.nl/

© 2007 Databank Antipsychopaat

© Felix Kleine Koerkamp

foto's overgenomen van Google/ Internet 


Over NPS en daaromheen  http://www.ccgt.nl/artikelen.htm#EVVO
Voor partners en familie: http://www.npspartners.nl/
Voor meer wetenschappelijke benaderingen: 
http://psychcentral.com/disorders/antisocial-personality-disorder-symptoms/

http://psychcentral.com/disorders/narcissistic-personality-disorder-symptoms/
http://www.psychologytoday.com/blog/blame-the-amygdala/201301/what-would-we-find-wrong-in-the-brain-serial-killer
Opinie van een psychotherapeut:
http://www.kennislink.nl/publicaties/de-kwetsbaarheid-van-de-narcist#citation3


Update 6-2-2017  via @drbrambakker

Blogpage ©Gavi Mensch

Nederland BV, 23-10-2013