Posts tonen met het label Oma. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Oma. Alle posts tonen

zaterdag 19 augustus 2017

Oma's favoriete gedichtjes van Annie MG.


Eén van die kindergedichtjes die ik altijd gekoesterd heb vanwege het logische rebelse van kinderen, kleinkinderen en grootmoeders zoals ik.


Ik wil niet meer.

Ik wil niet meer, ik wil niet meer!
Ik wil geen handjes geven!
Ik wil niet zeggen elke keer:
Jawel mevrouw, jawel meneer...
nee, nooit meer in m'n leven!
Ik hou m'n handen op m'n rug
en ik zeg lekker niks terug!


Ik wil geen vieze havermout,
ik wil geen tandjes poetsen!
Ik wil lekker knoeien met het zout,
ik wil niet aardig zijn, maar stout
en van de leuning roetsen
en schipbreuk spelen in de teil
en ik wil spugen op het zeil!

En heel hard stampen in een plas
en dan m'n tong uitsteken
en morsen op m'n nieuwe jas
en ik wil overmorgen pas
weer met twee woorden spreken!
En ik wil alles wat niet mag,
de hele dag, de hele dag!

En ik wil op de kanapee
met hele vuile schoenen
en ik wil aldoor gillen: nee!
En ik wil met de melkboer mee
en dan het paardje zoenen.
En dat is alles wat ik wil
en als ze kwaad zijn, zeg ik: Bil!

De gezongen versie, die ik wat minder leuk vind dan het opzeggen van het gedichtje.



 En deze omdat het zo lief en tegenstrijdig is…


Stekelvarkentjes wiegelied


Suja suja Prikkeltje, daar buiten schijnt de maan,
je bent een stekelvarkentje, maar trek het je niet aan,
je bent een stekelvarkentje, dat heb je al begrepen,

De leeuwen hebben manen en de tijgers hebben strepen
en onze tante eekhoorn heeft een roje wollen staart,
maar jij hebt allemaal stekeltjes en dát is zoveel waard.

Slaap, mijn kleine Prikkeltje, dan wordt je groot en dik,
dan wordt je net zo'n stekelvarken als je pa en ik.

Het olifantje heeft een slurf, de beren hebben klauwen,
de papegaai heeft veren, van die groene, van die blauwe,
en onze oom giraffe heeft een héle lange nek,
maar jij hebt allemaal stekeltjes en dat is ook niet gek,

Suja suja Prikkeltje, het is al vreselijk laat,
je bent het mooiste stekelvarken, dat er maar bestaat,
de poezen hebben snorren en daar kunnen ze door spinnen,
de koeien hebben horens en de vissen hebben vinnen,
en onze neef, de otter, heeft een bruinfluwelen jas,
maar jij hebt allemaal stekeltjes, die komen nog te pas.

Dit is de gezongen versie; bij dit gedichtje vind ik die wel weer mooier.



Met dank aan de enige echte Annie MG Schmidt



Gavi Mensch
Nederland BV  19-7-2017

.

donderdag 7 augustus 2014

Leven in een notendop 21





Een pubermeisje is het, met nukken, zoals dat hoort. 
Hoe kun je anders uitvinden wie of wat je bent? 

Ze is verslaafd aan van alles en woont sinds kort weer thuis bij haar vader. Haar moeder woont in de buurt en heeft MS en een aangepaste woning; ze wordt verpleegd door haar ex vriend. 

Mieke is boos op het leven, op haar gescheiden ouders, op de ziekte van haar moeder en op haar begeleiders. 
Haar behandeling bestaat niet, de begeleider neemt alleen papieren met haar door. 
Van het frequente blowen schiet ze in psychoses en als ze weer in het heden valt, wil ze niet meer leven. 

Misschien heeft Mieke alleen een soort oma nodig? 
Uithuilen en samen opnieuw proberen?







Gavi Mensch 
Utrecht, 21-7-2009 
Uit het archief:  Levensverhalen in 120 woorden
All rights reserved 2014



vrijdag 24 januari 2014

Shizzle



Het gaat weer wat beter met ons, met de mijnen en met mij. Ik ben weer aan de slag gegaan en heb een gevarieerde hoeveelheid werkzaamheden. Daarnaast ben ik een boekje aan het maken voor mijn kleinkinderen en schilder ik in de weekends. Verder kook ik af en toe voor de zieke lieverdjes en houd ik gezelschap én heb ik het koud uit misplaatste zuinigheid.
Ik ga dus nú iets warmers aantrekken.
Alles lijkt dus weer opgang te komen, maar het wordt nooit meer zoals het was.
Het gemis blijft.

Voordat ik verder ga met de gewone dingen moet ik eerst nog wat shizzle wegwerken.
Hier in deze uithoek woont een zure nare man die de hele dag en een groot deel van de nacht niets anders doet dan verboden tweets lezen op twitter (blokkeren helpt niet) en pagina's uit mijn blog kopiëren. Inclusief beeldmateriaal.

Hij wil daarmee aantonen hoe vreselijk gevaarlijk ik wel niet ben. Ik ben een haat oma en een fascist, te dom voor deze wereld en ik snap er niets van.
Ooit heb ik een blogje geplaatst waar ik uitleg hoe dat zo gekomen is.
Ik had, toen ik zijn bazigheid bemerkte, direct moeten stoppen met verdere kennismaking met zijn vrouw en zeker met hem; hij snoerde haar continu de mond en zij gaf hem het woord elke keer dat hij het opeiste. Dat zij een aardige vrouw is, daar hoeft niemand aan te twijfelen. Wel twijfel ik aan de heerlijke relatie die de man zegt te hebben met zijn vrouw. Zij is een slachtoffer van wie ik hoop dat ze haar eigen leven leidt. Ik heb medelijden met haar. Ze leek me een vrouw waar ik beroepsmatig wat mee gemeen heb, onze zorg voor kinderen. Zij heeft net als ik op een medisch kinderdagverblijf gewerkt. En haar man heeft nog nooit iets anders gedaan 'voor haar' dan de afwas. Hij is volgens zijn zeggen zelfs nog nooit in een supermarkt geweest.

Maar het mocht allemaal niet zo zijn.

Mijn wens om verder kennis te maken vervloog nadat ik telkens alleen opgescheept zat met de betweter. Een die alsmaar aan het woord wil zijn, die van de zaken van buiten Zuid-Limburg niets begrijpt en de hele dag naar Duitse radio en televisie luistert. Kortom een domme kleinzielige man met een benauwd beeld van de wereld buiten Zuid-Limburg. 

Toen werd hij heel erg boos om niets. Hij schreef stukjes over mij en blogjes en fantaseerde er rustig op los. Alles wat hij niet wist (en weet) over mij vermeldde hij in zijn shizzleblog.

Na anderhalf jaar proberen om de man te overtuigen van het zinloze van zijn bij elkaar gefantaseerde kopietjes van mijn blogwerk en mijn tweets, heb ik een klacht gedeponeerd bij de politie. Daar kenden ze hem al langer en ik vrees dat zijn obsessies eerder gezien worden als ziektebeeld en dat het de lasteraar vermoedelijk een hoge 'ach-gut' factor oplevert. 
De leuke agente leest mee op mijn blog. 
De inboorlingen achter de balie waren voorheen slechts figuranten in een politieserie.


De zure man maakt misbruik van mijn achternaam die ik op Sociale Media en in mijn blog nooit gebruikt heb voornamelijk omdat ik wilde voorkomen dat oude nutcases zoals deze ermee aan de haal zouden gaan. Hij is nietsontziend en gebruikt mijn naam in verband met PVV''ers en het woord fascist en schrijft rond mijn naam allemaal nare gebeurtenissen uit zijn zielige leventje zodat het net lijkt alsof ik daar de schuld van ben. Dat het allemaal zo op Google komt weet de gifkikker en daarmee bedreigt hij dus opzettelijk de mogelijkheden van mijn kinderen en andere familieleden.

En gevaarlijke man die ik eerder NPS (narcistische persoonlijkheidsstoornis) toe dicht 
of een combinatie daarvan met een obsessieve-compulsieve persoonlijkheidsstoornis dan
schizofrenie (hetgeen een familiekwaal is zoals hij mij verteld heeft).

Of hij gooit over mijn blogje over het overlijden van mijn kleindochter een achterlijk nietszeggend blogje heen maar wel met de titel De in de wieg gelegde dood. Ik vraag je, hoe ziek is zo iemand?

Dagelijks rollen er blogs van zijn oude site op de nieuwe site met de meest smerige toevoegingen. En die shizzle dropt hij dan op WP, op FB en op alle andere digitaal beschrijfbare muren en glazen

Een half jaar lang heb ik de oude dwaas genegeerd, dat hielp niets. Behalve dat hij door eigen toedoen al door half Internet en veel forums geblokkeerd en verwijderd is, (onder andere van het NRC forum) blijft hij blèren en mekkeren.
Zijn originele idee om op fascisten te jagen (hij is er gewoon niet zo goed in) is op niets uitgelopen. Fascisten lachen hem uit. Hij geeft ze dus eerder de ruimte, wat te denken geeft.

Over zijn pathologisch liegen wil ik niet al te erg uitweiden. Ik lees dat hij mij nog nooit fascist heeft genoemd. Nadat zeker 5 mensen mij daarop attent maakten, heb ik de tijdlijn maar even opgeslagen (net zoals alle oude en nieuw lasterblogs waar mijn naam of pseudoniem in genoemd worden); de rechter zal dan wel uitmaken wie er liegt.

Toen er bij de PVV'ers geen roem meer te halen viel dacht hij de strijd aan te kunnen gaan met vrouwen. Maar wij lijken niet op zijn vrouw en dus krijgt hij lik op stuk.
Terugkomend op zijn narcistische trekken is dat wel logisch. Hij zoekt sterke vrouwen uit en als hij daar gehakt van kan maken, heeft hij volgens zijn door enorme hoeveelheden drank vertroebelde gedachtegang dubbel gewonnen. 

Helaas snapt hij niets van tegenspraak. Hij raast en tiert, produceert oude blogjes en zet daar dan weer nieuw verzonnen feiten bij en huilt als hij op zijn donder krijgt, want hij bedoelt het immers zo goed? Hij registreert …voor het nageslacht? Hij heeft niet veel nageslacht om zich zorgen over te maken.

Ondertussen is hij ook een groot deel van zijn Twitteraanhang kwijt. Hij wordt alleen nog
gevolgd door half blinde sensatiezoekers, mensen die hun wanproducten graag in zijn vele paper-li frutsels afgebeeld zien en buitenlanders die zijn tweets toch niet begrijpen.
Hij die over openbaarheid spreekt, zit zelf op Twitter achter een slotje, nu vraag ik je. Sommigen blijven er gelaten hangen omdat ze bang zijn anders ook achtervolgd te worden. Anderen spelen een griezelig dubbelspel, tja, soort zoekt soort.

En verder is niemand geïnteresseerd in zijn domme copy-paste stukken. Zelfs de stukjes die als eigen blogs worden aangemerkt zijn terug te voeren op veel gestolen copy-paste werk en natuurlijk allemaal zonder een bron te noemen. Hij hoeft zich immers niet aan de wet te houden, hij is tegen copyright, zegt hij. Tja, copyright zou hem natuurlijk te veel belemmeren in het zich toe eigenen van het werk van anderen.

Hoe vaak ik ook vraag of hij wil stoppen, het is voor hem alleen maar een stimulans om nog meer laster te verspreiden.Nog een fles drank en daar gaat ie weer. Ook door mijn privé zaken, mijn e-mails, alles eigenlijk, openbaar te maken, omdat hij dat wil. En niet alleen die van mij.
Daarom hebben ze hem ook overal de toegang ontzegd en mag hij alleen nog op eigen blog bloggen.

En zo af en toe schrijf ik er een stukje over. Zoals nu. 
Dan heb ik het weer even opzij gezet, ik heb niet veel tijd voor zijn gedoe.
 Zeker weten dat hij na de publicatie van dit blogschrijfseltje weer begint over een blogstukje dat ik zou heb geschreven en weggehaald en dat over zijn zoon zou gaan. Ik heb geen idee waar hij het over heeft. Ik ken zijn zoon niet. 

De enige blogstukjes die ik in concept heb moeten terug zetten gaan over mijn kinderen en kleinkinderen. Omdat hij er zeker weten mee aan de haal gaat. Geneuzel over USB stick maakt me aan het lachen. Zijn lasterwerk, dat ik nodig had voor de politie, staat er op en het is mijn eigendom. Binnenkort gaat de stick met aanvulling naar de advocaat. Na de rechtszaak kan hij hem krijgen, of niet.

Zijn naam? Die hoef ik niet te vertellen. De mensen die op Google naar mijn schrijf- pseudoniem of mijn echte naam zoeken, komen hem vanzelf tegen.

En zo heeft deze zaak twee kanten; alleen zíjn zaak stinkt  zelfs op een beeldscherm naar shizzle






©Gavi Mensch

Maastricht 24-1-2014
All rights reserved 2014 

Update:  13-2-2014 
(Uit DM's en tweets over de patiënt van een ander)
De psychopaat is zijn eigen beste vriend en de dronkaard drinkt nooit. 
Zijn onmacht reikt tot in zijn eigen hemel, hij is daar dan ook heer en meester. 
Zijn volgelingen vallen in de afvalputjes als ze al niet eerder gevlucht zijn. 

Mijn familienaam wordt nu gelinkt aan net zulke creeps en griezels maar dan van een andere politieke lichting....hoewel ik me afvraag of dat wel echt zo is. Het begint te lijken op een dekmantel. Waarschijnlijk zijn ook zij afvallige vrienden van de dwaas en dat ze hem ontrouw zijn, kan hij niet tolereren.  
Mijn aanbod om een goede psychiater te zoeken voor hem slaat hij af, natuurlijk, het is een zorgmijder. 
De familie moet hier zeer onder lijden. Voor hen deze link: http://www.npspartners.nl/ 
Ik ben er van overtuigd dat ze of niets weten van de shizzle die hij op het internet smeert of wegkijken na een leven lang met deze drek te maken hebben gehad. 

Het is triest. Maar het einde is nabij....gelukkig!


.

zaterdag 30 november 2013

de Oma van Desiree in (verkeerde) handen van Leijkenburg.


Als verpleegkundige heb ik aardig wat domheden van collega's en ziekenhuizen meegemaakt. Een patient van Geriatrie insturen,die 's maandags  uitgedroogd in bed lag. En die zelfde mevrouw 's avonds in onveranderde toestand terug krijgen in het verpleeghuis omdat ze haar niet zo begrepen en mevrouw zo "onrustig" was. Met de ambulance mee terug gereden naar het ziekenhuis en uitgelegd dat mijn patriënt kwam voor opname, nu spoed, dat ze dementerend is en dat dat samen met de uitdroging onrust veroorzaakt. Mijn collega op de spoedeisende hulp hield vol dat demente bejaarden niet zonder familie worden opgenomen. Na mijn rondje ziekenhuis kwam het goed, velen hebben nu nog tutende oren. Mijn patiënte werd daarna prima verzorgd en begeleid.   

En zo zijn er veel te veel verhalen 

Lees hieronder het verslag  van Desirée Vermeulen van de ramp met haar grootmoeder in het Leijenburg Ziekenhuis enkele dagen geleden:



De kleindochter vertelt:

Onze oma (86jr) is in verwarde toestand gisteravond op straat gezet door HAGA ziekenhuis Leyenburg op haar sloffen en pyjama....

Ze lag daar  op de hartbewaking!


Onze verwarde oma en moeder is gisteravond in verwarde toestand (vr 29 nov 2013) op haar slofjes en in haar pyjama op straat gezet door HAGA ziekenhuis Leyenburg Den Haag (ze lag daar op de hartbewaking notabene).
Niemand van de familie (zij heeft 9 kinderen en 37 klein en achterkleinkinderen) is daarvan op de hoogte gesteld.

Oma stond ineens voor de deur bij haar oude buren in Monster (oma woont daar niet meer). Deze mensen zijn ook hoogbejaard en de oude buurman heeft een oom van mij in tranen opgebeld omdat onze oma in haar pyjama met 2 tasjes voor de deur stond.Oma moest nog zeker tot zondag in het ziekenhuis blijven ivm monitoren nieuwe medicijn; dit was de familie medegedeeld op vrijdagochtend.
Wij zijn echt verslagen hoe dit heeft kunnen gebeuren???

Na navraag gedaan te hebben 's avonds bij CCU Leyenburg, bleek dat ze haar in de lift gezet hebben en op de knop gedrukt want oma wist niet hoe de lift werkte!!
Gaat er dan niet een belletje rinkelen als verpleger van de hartbewaking?????
Er is niemand met haar meegaan. Ze hebben alleen een taxi gebeld omdat oma had gezegd dat haar kleindochter uit Amsterdam haar niet kon komen halen (die zou ze hebben gebeld maar oma heeft helemaal geen mobiele telefoon) en ik (kleindochter uit Amsterdam) ben ook niet eens de contactpersoon maar diegene die ze 's middag voor het laatst gezien had!

Oma blijkt niet in de gebelde taxi gestapt te zijn (kregen ze door van de receptie beneden) Oma is zelf naar buiten gelopen en heeft rondgezworven, is daarna in een taxi gestapt en heeft gezegd dat ze naar Monster moest.
 De chauffeur wist niet waar dat was en oma moest vooraf 70 euro betalen (pin).
Oma woont niet meer in Monster maar zolang bij een tante in Naaldwijk.

Oma was al eerder in dit ziekenhuis opgenomen (4 weken geleden) en ook toen waren ze oma vergeten en  hebben ze haar een dag zonder eten en drinken op een kamer laten liggen (ze moest nuchter blijven ivm operatie hart). Niemand van de afdeling wist wat er met mijn oma moest gebeuren.Na 3 dagen ziekenhuis was ze totaal uitgedroogd. Na 2 weken ontslagen. Oma moest aansterken (weegt nog maar 39 kilo)... Afgelopen woensdagnacht weer met spoed opgenomen op de hartbewaking en nu dit!?!?!??!
Dit kan en mag niet gebeuren in NL!!!!!


De vraag van Desiree : Dit bericht delen graag!!!!! 
Bij deze!


©Gavi Mensch 
Maastricht 30-11-2013

Update, response via Twitter 30-11-2013, 23.55u

. mentioned you
@GaviMensch @MarDeJong64 Raad van Bestuur heeft zaterdag gesproken met familie van betrokken patiënt. Dat gesprek wordt zondag voortgezet.



zaterdag 19 oktober 2013

Nisperos




Op mijn patio staat een nispero, een Japanse mispel, zelf geplant. Hij groei en groeit en stopt niet met groeien en vandaag of morgen moet hij afgezaagd worden omdat de wortels de tegels breken. Drie meter statige slanke boom uit een pitje, met zoveel fruit dat we niet weten hoe snel we het moeten plukken en rapen. De boom is lief lelijk en oersterk. Hij bloeit uitbundig in het vroege voorjaar en in mei zijn de nisperos rijp.
In het voorjaar behangt de jasmijn de stam en de takken met slingers, niet verwonderlijk dat het ook nog eens heerlijk ruikt onder de boom.

Bijen en wespen doen hun best om alles te bestuiven en pollen van hot naar haar te dragen. Het is een komen en gaan vanjewelste, naar de nispero van de achterburen vermoed ik.
Om te voorkomen dat ze te dicht bij mijn tafel komen heb ik een schaaltje met rijp fruit op het afdak naast de boom gezet. Ze houden zich keurig aan hun territorium en dat is maar goed ook want ik ben erg allergisch voor wespensteken.
Bijen en wespen zijn nog de weinige zaadverspreiders in dit land, verder is men tevreden met één twee of geen kinderen.





Mijn kleindochter en het zoontje van mijn vriendin zijn enthousiaste plukkers, ook al denk ik dat het eerder gaat om de steile hoge trap die ze mogen beklimmen.

Het blijft een uitzonderlijke luxe om voedsel in je eigen tuintje te hebben, zeker als het boordevol vitaminen en mineralen zit. In Nederland wordt het fruit verkocht onder de naam loquat maar het fruit komt uit de warme landen, hier overleeft de boom zelden in de tuin.

De nispero trekt zich niets aan van crisis en werpt uitbundig vruchten af voor de hele buurt. Dit jaar heb ik de buurkinderen nisperos laten plukken voor thuis. Ze eten ze onderweg al op, soms worden er van de grond geraapt voor jam. De pitten worden opnieuw geplant of gedroogd, daar kun je prachtige sieraden van maken. De enorme bladen van de boom worden onder de boom gegooid in het najaar. Met flink wat regen composteert dat snel.
We bespuiten niet, daar houden wij niet van en de bijen nog minder. 

Van de lelijke vruchten maken we siroop.
Weggooien doen we niets.




©Gavi Mensch
Jerez de la Frontera, 10-5-2013


All rights reserved 2013

.

zondag 28 juli 2013

Recycle speelgoed.



Het was weer een heerlijke klus. 
Het poppenhuis voor mijn kleindochter is klaar. 

Enige maanden geleden kocht ik voor weinig geld een lading oud speelgoed bij twee verschillende kringloopwinkels . Mijn  doos met tubes kindvriendelijke acrylverf, mijn gereedschapskist en wat accessoires  uit de knutseldoos. En een push om te beginnen. 
Door wat lichamelijke mankementen heb ik even wat meer tijd; om me niet nutteloos te voelen na zoveel jaren hard werken doe ik een appél op mijn creatieve mogelijkheden.  
Mijn kleinkinderen zijn zo'n geschenk, dat mijn geschenken voor hun verjaardag iets van mijzelf moeten zijn.  

Voor de jongste  ging ik aan de slag met speelgoed op wielen, groot en iets te moeilijk voor zijn leeftijd. Dan kan zijn iets oudere zusje helpen en er ook mee spelen.



Hijskraan, brandweerauto en dierenbus.
Gerestaureerd, geschuurd,geverfd en afgelakt.


En natuurlijk fouten maken door scheepslak te gebruiken die never nooit droogt.
Dus na dagen drogen opnieuw  schuren,  verven en andere lak gebruiken.







En uiteindelijk is het klaar. Het oude houten speelgoed doet weer dienst. voor mijn kleinkinderen is het nieuw en ik heb het gevoel dat ik er iets van mij ingelegd heb. Nieuw had ik deze cadeaus waarschijnlijk niet gekocht omdat ze te duur zijn.




Voor mijn kleindochter die een dezer dagen 3 jaar wordt ben ik al spulletjes gaan sparen lang voordat ze geboren werd.


Met het idee dat als ik ooit een kleindochter zou krijgen er een poppenhuis zou komen, zoals ik er ook ooit een voor mijn dochter had gemaakt.


Een oud poppenhuis gekocht en poppenmeubels. Ook hier een schoonmaakbeurt, schuren en verven.

Leuk werk om een mini stoel te beschilderen zoals je een eigen stoel zou versieren.


                                            de woonkamer 
 de slaapkamer
 de keuken compleet met de kat.
Het Spaanse fornuis en de badkamer met een bad op  pootjes en waskommen ....
de spaanse kamer


zelfs het licht ontbreekt niet....


Het knutsel- en verfwerk is klaar tot volgend jaar.
Of in ieder geval tot sinterklaas.
Ik pak het schilderen weer op, het schrijven doe ik nog steeds en ook het studeren gaat weer starten in september.
Nu eerst de verfspetters verwijderen en zien dat ik dit ingepakt krijg voor de feestdag. 



©Gavi Mensch
28-7-2013


All rights reserved 2013, niets van deze blog mag overgenomen worden zonder specifieke toestemming van de auteur.