Levenslessen 1 Opgeven.

.

Nog te vaak houd ik vast aan gewoontes en gedrag die me niets dan pijn en stress opleveren. Terwijl ik eigenlijk gewoon rust en vrijheid van handelen wil.

Ons leven verbetert pas wanneer we de onzin van deze dingen inzien en die zaken eindelijk opgeven. Stress-arm leven betekent ook dat je vaker nee moet zeggen als er een ja van je verwacht wordt. Ho durven zeggen als het pijnlijk wordt, letterlijk en figuurlijk.

Onderstaand stukje lezen en herlezen ( vooral dat laatste) heeft me uitstekend geholpen. Ik beveel het dus van harte aan:

"Geef de volgende vijftien zaken op en je gaat gegarandeerd een makkelijker en gelukkiger leven tegemoet:

1. Altijd gelijk willen hebben

Kan je de gedachte dat je het bij het verkeerde eind hebt niet verdragen? Blijf je aandringen op je gelijk, zelfs wanneer er belangrijke relaties op het spel staan? Het is al die moeite niet waard. Vraag jezelf af: “Wat is beter? Mijn gelijk halen, of de vriendschap behouden?”

2. Drang naar controle

Wees geen controlefreak en wees bereid om je drang naar controle over situaties en mensen op te geven. Laat anderen toe te zijn wie ze zijn en je voelt je direct veel beter.

3. Beschuldigingen

Neem verantwoordelijkheid voor je eigen leven en stop met anderen de schuld te geven.

4. Negativiteit

Raak niet verstrikt in een negatieve spiraal. Geloof in jezelf, geef jezelf kansen en denk niet altijd het slechtste over jezelf.

5. Leg jezelf geen limieten op

Stop met jezelf limieten op te leggen over wat je kunt en niet kunt bereiken. Spreid je vleugels en vlieg zo hoog als je kan, zonder op voorhand aan je plafond te denken.

6. Klagen

Klaag niet over alles en iedereen. Niets of niemand kan je ongelukkig maken als je dat zelf niet toelaat. Laat het niet toe en wees positief.

7. Kritiek

Stop met voortdurend anderen te bekritiseren. Alle mensen zijn uniek, maar tegelijkertijd hetzelfde. We willen allemaal gelukkig worden, liefhebben en geliefd worden. Kritiek is geheel overbodig.

8. Indruk maken

Probeer niet zo hard iemand te zijn die je niet bent, want zo maak je echt geen indruk. Integendeel, anderen voelen zich aangetrokken tot jou wanneer je net alle maskers afwerpt en de echte ‘jij’ onthuld wordt.

9. Verzet tegen verandering

Verandering is goed en is het enige wat je van A naar B kan brengen. Je verzetten tegen verandering is dan ook het slechtste dat je kunt doen.

10. Etiketten

Stop met een etiket te plakken op alles en iedereen die anders is dan jij. Je verstand werkt enkel als het open staat voor nieuwe dingen.

11. Angst

Angst is een illusie. Angst bestaat niet echt – jij bent degene die het creëert.

12. Excuusjes

Stop met jezelf en anderen

smoesjes wijs te maken. In 99.9% van de gevallen zijn ze niet echt en verdoezelen ze de waarheid.

13. Het verleden

Het verleden loslaten is niet vanzelfsprekend, vooral wanneer het verleden zo mooi lijkt in vergelijking met het heden, en je bang bent van de toekomst. Maar het heden is alles wat je hebt. Stop met in het verleden te leven en leef in het hier en nu in alles wat je doet, met een oog op de toekomst. Enkel zo kun je genieten van het leven.

14. Banden

Leer loslaten. Geef niet op waar je van houdt, maar laat de zaken los die je onbewust aan banden leggen en je begrenzen in wat je kunt en niet kan bereiken.

15. Leven naar de verwachtingen van anderen

Je leven is van jou en van jou alleen. Te veel mensen leven alsof hun leven anderen toebehoort. Ze leven naar de waarden, normen en het verwachtingspatroon van hun ouders, kinderen, vrienden, vijanden, leraren, overheid en media. Maar jij niet, jij moet luisteren naar wat je innerlijke stem zegt. Je moet ontdekken wat je gelukkig maakt en dat ten allen koste nastreven. Je hebt maar één leven. Gebruik het om te doen wat jij, en niet anderen, belangrijk vindt."

Gelezen op Internet op een moment dat ik dacht dat ik dát wat ik niet belangrijk vind gewoon kan laten. Die ruimte krijg ik niet, die moet ik nemen. Loslaten is een must. Streverige ambities had ik al nooit, behalve dan het beste voor mijn kinderen en kleinkinderen. Ik maak elke dag een nieuw begin, het leven is zo kort.

©Gavi Mensch

Maastricht,1-2-2015

.

Spijt van gehoorzaamheid

Update: 13-6-2014 https://www.facebook.com/zorgverzet

Het wordt tijd dat we de stekkers er uit trekken, die van het Kabinet, de Zorgverzekeraars, Wientjes & Co, Bankmannen, Overheden en Ambtenarij. Het wordt tijd dat al die instellingen en personages iets gaan doen voor óns. Daar worden ze namelijk voor betaald en niet om elkaars kont te kussen of elkaars broek op te houden.

Het wordt tijd dat ze een mentale afstraffing krijgen, volledig in paniek raken en zo niet meer verder willen.

En let op, een burn-out bij 'hoger opgeleiden' leidt tot een leven op straat, dat heb ik van het UWV begrepen. Nog zo'n instelling die geboycot moet worden met stuntjes van burgerlijke ongehoorzaamheid.

Ik stel de volgende gekmakende ongemakjes voor:

1. We gaan overal en voor elk onwenselijk besluit bezwaarschriften indienen.

Dat hadden we natuurlijk al veel eerder moeten doen die bezwaarschriften dienen geschreven te zijn met kleine letters en zonder interpunctie en gericht aan juist die persoon die met langdurig- of zwangerschapsverlof is en liefst met lettergrootte 8  en onderaan het bezwaarschrift vermelden we dat we een hoofdletter en een interpunctiefobie hebben.

2. De ziektekostenpremies gaan met ingang van nu aan het eind van de maand betaald worden, d.w.z. achteraf. En als 6 miljoen mensen hun zorgpremie gaan betalen aan Mw Schippers op 't departement, cash & per aangetekende, verandert er misschien iets?  Vanaf 1 januari 2015 schakelen we allemaal tegelijk over op een door ons op te richten eerlijke coöperatieve zorgverzekeraar die we dan Ziekenfonds gaan noemen. We zijn echt klaar met de gelden die gebruikt worden voor de topsalarissen ipv het verlichten van de ellende van mensen met ziektes of belemmeringen

3. Bij de banken doen we hetzelfde. We richten een coöperatieve bank op of gebruiken een bank die ons geen kosten berekent voor het opnemen van ons eigen geld en ons een normale rente betaalt voor het gebruiken van ons geld. Massaal overhevelen van de ene bank naar de andere moet voor voldoende chaos kunnen zorgen. Een bankrun wil ook nog wel eens helpen: iedereen neemt tegelijk het spaartegoed/geld op. Als de banken ons spaargeld willen zullen ze met een fatsoenlijke rente over de brug moeten komen en niet met rentepunten en meer van dat soort onzin.

4. Wientjes leren we een lesje door alle KvK te overbelasten met aanvragen voor het opzetten van een 'eigen bedrijf'. De spelregels voor overleven zijn zo gemeen geworden, dat we allemaal zelfstandig ondernemers zullen moeten worden en dan ook aanspraak zullen maken op alle subsidies voor starters en heropstarters.

Ook vragen we daarna allemaal een BTW-nummer aan. Vrijwilligers helpen bij het schrijven van bedrijfsplannen.

5. De belastingdienst krijgt wat extra werk, de door overheid en uitzendbureaus slecht betaalde medewerkers zullen werkonderbrekingen houden vanwege de werkdruk. Tijdens de werkonderbrekingen zouden ze kunnen helpen om bezwaarschriften te maken voor de minderbedeelden.

6.De politie gaan we helpen door om de beurt het verkeer te gaan regelen, Bij kruisingen van grote wegen en drukke straten is dat zeer bevredigend. Verder geven we allemaal ons inkomen als zijnde vermist of gestolen op. Telefonisch slecht verstaanbare- en Internetaangiftes met het kleinste lettertype.

7. Terugbetalen van de studieschuld wordt gedaan op een te vertrouwen(????) bankrekening en gedeeltelijk gebruikt om jongeren van onvermogende ouders alvast een start te geven. Verder moeten alle ouders en aankomende studenten bezwaarschriften schrijven. Op de zoals in punt 1 gestelde manier.

8. Zorgwerkers gaan hun administratietijd gebruiken om patiënten en cliënten te helpen met het opstellen van bezwaarschriften. Zij kunnen het best beoordelen of de geboden hulp voldoende is. Zorginstellingen worden indien ze niet goed functioneren bezet door de bewoners en zorgverleners. De RvB's wordt afgezet en naar huis gestuurd. Zorginstellingen gaan weer zorgen voor de bewoners/huurders van de openbare ruimtes.

9. Zoveel mogelijk bewoners van instellingen en (te)huizen worden 's morgens met hun lunchpakket bij de gemeente afgezet, mogen daar gebruik maken van de toiletten en krijgen daarbij hulp van de ambtenaren. De gemeente zorgt voor vervoer terug naar huis of instelling of zorgt voor ergonomische stoelen en bedden.

10. Ziekenhuizen en verzorgingshuizen, zorginstellingen in het algemeen hebben geen vastgoed. Daar heeft men een gruwelijke vergissing gemaakt. Het vastgoed is staats/volks bezit en blijft staats/volksbezit. We hebben daar belasting voor betaald en een ziekenhuis kan niet vergeleken worden met het huis van de buurman.

10. Non-profit instellingen zijn en blijven non-profit instellingen. Kostendekkend is een mooi streven. Daar passen ook geen topsalarissen bij. Alle salarissen boven de 150.000 euro betaald door belastingbetalers worden openbaar gemaakt, we eisen een navenant hoge belasting voor deze groep. Dat maakt het weinig werken voor graaien onaantrekkelijk. Iedereen maakt zoveel mogelijke salarissen bekend op een daarvoor opengestelde website, onder vermelding van bedrijf of instelling en de initialen van de ontvanger.

11. Leerlingen die in een te grote klas zitten krijgen een rondleiding door het Binnenhof. In het torentje is een snoezelplek voor onrustige kinderen. Kinderen met een syndroom mogen gebruik maken van de Tweede Kamer. De kinderen die dat willen mogen de fractiekamers van VVD en PVV bezetten. De rest van de ambtenaren die werken als zgn. volksvertegenwoordigers geven les in groepjes van niet meer dan 15 kinderen. De deuren van het Binnenhof sluiten na aankomst van de leerlingen en gaan pas om half 6 weer open.

12. Werklozen en werkwilligen met een uitkeringkje kunnen de banen overnemen van degenen die weigeren om mee te werken aan deze burgerlijke gehoorzaamheidsacties. Bij goed resultaat mogen ze natuurlijk de banen houden met bijbehorend contract en salaris…. dat lijkt me een redelijke afspraak.

13. We zijn hier allemaal de dupe van maar dat zijn we nu ook van het beleid in Nederland. Ik reken niet op 10 miljoen activisten maar toch zeker op 5. We zijn te verdraagzaam geweest en nu is het klaar. We zijn nu verdraagzaam met de acties en de onrust die daaruit voortkomt. We zijn burgerlijk ongehoorzaam. Het moet anders. We wensen geen gebakken lucht meer.

Er volgt dus ook nog een blog: einde van een tijdperk, burgerlijke ongehoorzaamheid is niet meer nodig. Zaken zijn geregeld en genivelleerd zonder achterkamertjes. Als we saamhorig zijn en wat lef tonen.

Ik nodig iedereen uit om de lijst aan te vullen met eigen schrijnende gevallen in de reactieruimte en ook met en te komen met suggesties voor de uitvoering van de acties voor burgerlijke ongehoorzaamheid. Ook diegenen die zich wel eens schamen en soms wakker liggen van het feit dat ze zo'n overdadige levensstijl kunnen hanteren, zijn bij deze uitgenodigd. 

©Gavi Mensch 

Nederland BV, 31-5-2014

@GaviMensch op twitter.

de Oma van Desiree in (verkeerde) handen van Leijkenburg.

Als verpleegkundige heb ik aardig wat domheden van collega's en ziekenhuizen meegemaakt. Een patient van Geriatrie insturen,die 's maandags  uitgedroogd in bed lag. En die zelfde mevrouw 's avonds in onveranderde toestand terug krijgen in het verpleeghuis omdat ze haar niet zo begrepen en mevrouw zo "onrustig" was. Met de ambulance mee terug gereden naar het ziekenhuis en uitgelegd dat mijn patriënt kwam voor opname, nu spoed, dat ze dementerend is en dat dat samen met de uitdroging onrust veroorzaakt. Mijn collega op de spoedeisende hulp hield vol dat demente bejaarden niet zonder familie worden opgenomen. Na mijn rondje ziekenhuis kwam het goed, velen hebben nu nog tutende oren. Mijn patiënte werd daarna prima verzorgd en begeleid.   

En zo zijn er veel te veel verhalen 

Lees hieronder het verslag  van Desirée Vermeulen van de ramp met haar grootmoeder in het Leijenburg Ziekenhuis enkele dagen geleden:

De kleindochter vertelt:

Onze oma (86jr) is in verwarde toestand gisteravond op straat gezet door HAGA ziekenhuis Leyenburg op haar sloffen en pyjama....

Ze lag daar  op de hartbewaking!

Onze verwarde oma en moeder is gisteravond in verwarde toestand (vr 29 nov 2013) op haar slofjes en in haar pyjama op straat gezet door HAGA ziekenhuis Leyenburg Den Haag (ze lag daar op de hartbewaking notabene).

Niemand van de familie (zij heeft 9 kinderen en 37 klein en achterkleinkinderen) is daarvan op de hoogte gesteld.

Oma stond ineens voor de deur bij haar oude buren in Monster (oma woont daar niet meer). Deze mensen zijn ook hoogbejaard en de oude buurman heeft een oom van mij in tranen opgebeld omdat onze oma in haar pyjama met 2 tasjes voor de deur stond.Oma moest nog zeker tot zondag in het ziekenhuis blijven ivm monitoren nieuwe medicijn; dit was de familie medegedeeld op vrijdagochtend.

Wij zijn echt verslagen hoe dit heeft kunnen gebeuren???

Na navraag gedaan te hebben 's avonds bij CCU Leyenburg, bleek dat ze haar in de lift gezet hebben en op de knop gedrukt want oma wist niet hoe de lift werkte!!

Gaat er dan niet een belletje rinkelen als verpleger van de hartbewaking?????

Er is niemand met haar meegaan. Ze hebben alleen een taxi gebeld omdat oma had gezegd dat haar kleindochter uit Amsterdam haar niet kon komen halen (die zou ze hebben gebeld maar oma heeft helemaal geen mobiele telefoon) en ik (kleindochter uit Amsterdam) ben ook niet eens de contactpersoon maar diegene die ze 's middag voor het laatst gezien had!

Oma blijkt niet in de gebelde taxi gestapt te zijn (kregen ze door van de receptie beneden) Oma is zelf naar buiten gelopen en heeft rondgezworven, is daarna in een taxi gestapt en heeft gezegd dat ze naar Monster moest.

 De chauffeur wist niet waar dat was en oma moest vooraf 70 euro betalen (pin).

Oma woont niet meer in Monster maar zolang bij een tante in Naaldwijk.

Oma was al eerder in dit ziekenhuis opgenomen (4 weken geleden) en ook toen waren ze oma vergeten en  hebben ze haar een dag zonder eten en drinken op een kamer laten liggen (ze moest nuchter blijven ivm operatie hart). Niemand van de afdeling wist wat er met mijn oma moest gebeuren.Na 3 dagen ziekenhuis was ze totaal uitgedroogd. Na 2 weken ontslagen. Oma moest aansterken (weegt nog maar 39 kilo)... Afgelopen woensdagnacht weer met spoed opgenomen op de hartbewaking en nu dit!?!?!??!

Dit kan en mag niet gebeuren in NL!!!!!

De vraag van Desiree : Dit bericht delen graag!!!!! 

Bij deze!

©Gavi Mensch 

Maastricht 30-11-2013

Update, response via Twitter 30-11-2013, 23.55u

.HagaZiekenhuis mentioned you

2m

HagaZiekenhuis @HagaZiekenhuis

@GaviMensch @MarDeJong64 Raad van Bestuur heeft zaterdag gesproken met familie van betrokken patiënt. Dat gesprek wordt zondag voortgezet.

Referenda en populisten?

Maak de wet! is de campagne die Netwerk Democratie, Agora Europa en het Referendum Platform beginnen om het volksinitiatief in Nederland in te voeren. Hiermee kunnen burgers een nationaal referendum afdwingen over hun eigen voorstellen.

Ik moet hierover nadenken, aan elk referendum zitten twee kanten.

En ultrarechts en conservatief rechts zijn in opkomst in Europa.>>>>>  Link

Deels te wijten aan ontevredenheid en valse beloftes van populisten, deels aan een diepere laag kwade geesten die een gevaar voor de democratie en de samenleving kunnen betekenen.

De blinde volgers van de PVVman (de PVV is geen partij maar een stichting van Wilders) zijn vast makkelijk te porren voor een lekker weg-met-de-buitenlanders-wetje. Dat is een groot risico.

Waarom?

Een klein voorbeeldje van buiten Europa: de overheids shutdown in de VS werd veroorzaakt door de extreem rechtse en ultraconservatieve Tea Party als dwangmiddel om het nog enigszins sociale ObamaCare te kunnen vernietigen. Het is gelukkig niet gebeurd. 

Zo'n Tea Party is o.a. fel anti-abortus. 

Waarover dacht je dat ze een eerste referendum zouden houden?

Geef een NL Tea Party de kans en we krijgen allerhande moskee-weg voorstellen, uitzettingsvoorstellen- en misschien wel doodstrafvoorstellen..  

En net zoals bij de verkiezingen bepaalt de opkomst de uitslag. 

Populisten heten niet voor niets populisten. Ik huiver: >>>>>Link

Aangezien ik persoonlijk van mening ben dat we achteruit lopen in dit land, lijkt het me zaak ons eerst eens te gaan buigen over gelijkheidsprincipes. 

Willen we toch een D66 standpunt ten uitvoer brengen, laten we dan eens kijken of het lukt met gekozen burgemeesters. 

Ik snap wel dat het idee er ligt want nu legt de regering met het grootste gemak geaccepteerde of afgewezen voorstellen naast zich neer ( zoals  het EPD bijvoorbeeld). Dus moet het anders. Maar houd de meelopers in de gaten!

Referenda...

Zoals ik al zei: ik ga er over nadenken.

©Gavi Mensch

Nederland BV, 23-10-2013.

.

Kantelen en Vacatureluurs

Zojuist lees ik op Facebook op de pagina van Vacatureluurs het volgende......

......en heb daar nog wel een extra suggestie aan toe te voegen.

Zo'n kantelbrief  is een uitstekend idee, het wordt kiezen of delen voor wie meer dan 10 afwijzingen verstuurt.

Ik ben er ook klaar mee, ik solliciteer niet eens meer!

Ik heb besloten dat ik gelijk naar mijn nieuwe werk ga.

Ik zoek een leuke vacature uit en meld me om 8 u 's morgens met mijn gegevens bij d de salarisadministratie van het bedrijf en vraag of mijn 32 u contract al klaar ligt. Terwijl ze in paniek aan het bellen slaan, zoek ik alvast een mooie werkplek, ik ga zitten, groet de collega's en stel me voor. Dan gooi mijn laptop open en ga kijken waar de vacature precies voor is en wat ik moet doen.

Iemand met 44 jaar werkervaring moet alles aankunnen. Alleen bij het technisch tekenen en lassen heb ik nog wat ondersteuning nodig.

 Ik werk, inlezen heet dat, en vraag wat dingen over de dagelijkse gang van zaken en lunch met de nieuwe collega's en ga dan nog even langs de administratie om te vragen bij wie ik me af moet melden en of het contract al klaar is om te tekenen. 

Waarschijnlijk vraagt iemand me door wie ik ingehuurd ben en de ik heb daar een mooi zinnetje voor bedacht: "Degene die mij ingehuurd heeft is per vandaag weg, ik moet nog maar zien wie de opvolger wordt.

Om een uur of vier bel ik naar de salarisadministratie om te zeggen dat ik de volgende dag wel langskom om te tekenen en geef het telefoonnummer van mijn werkplek door.

Op zo'n eerste dag zorg je dat je er goed uitziet, dat je een beetje idee hebt van waar het om draait en wie de meest redelijke topmanager is. Aan het eind van de werkdag stap je naar diens kantoor, vertel je de secretaresse dat je net gebeld bent, klopt aan en gaat naar binnen. Je vertelt hem of haar dat een 32 u contract wel goed is, dat het werk (je vertelt hem van alles over wat je gelezen hebt) je prima bevallen is voor een eerste dag en dat je morgen graag terug komt. 

Als je een contract kunt laten zien dat door de invalkracht van Human Resources

is opgesteld, ben je natuurlijk helemaal uit de brand.

Daarna moet je je eigen fantasie maar gebruiken.

Een manager met gevoel voor humor en initiatief zal je mogelijk direct aannemen. 

Als de manager geen gevoel voor humor heeft, zeg je beleefd dat je bij nader inzien van het werk afziet. 

Een baan zonder humor is namelijk een troosteloze dagvulling!

©Gavi Mensch

Maastricht, 27-8-2013.

Eigen tekst: all rights reserved 2013

Met dank aan Vacatureluurs.com

Pathologische leugenaars en Narcisme (NPS)

Het is een vak apart, liegen dat je barst, toch is het aan de orde van de dag. Over leugentjes om bestwil kunnen we allemaal wel heenstappen maar toch leren we onze kinderen en kleinkinderen dat het niet mag, op jokken staat straf, altijd gecombineerd met de vraag waarom er gelogen wordt, dat wel.

En jokkende kinderen kun je nog begrijpen, bovendien is het een teken van ontwikkeling, ze begrijpen dat het zeggen van de waarheid niet altijd een applaus oplevert. En als je hen uitgelegd hebt dat jokken niet kan omdat ze daarmee iets heel fundamenteels schaden namelijk het vertrouwen, dan kunnen ze op hun vingers natellen dat het beter is om direct met de waarheid op de proppen te komen.

 Mensen die een onwaarheid als excuus zoeken voor wat ze fout deden en bleven en blijven doen worden vaak leugenaars. Kunnen ze daar niet meer mee stoppen dan worden/zijn  het ziekelijke of pathologische leugenaars.

Pathologisch liegen kan dus voortkomen uit een psychische aandoening als een persoonlijkheidsstoornis. Veel leugens worden verteld vanuit een drang om overal om te liegen, zelfs om de meest onnozele zaken. Pathologische leugenaars zijn er wel bewust van de leugens die ze verspreiden en doen dit om er zelf beter van te worden of om zichzelf beter voor te doen als ze in werkelijkheid zijn. Veel mensen met antisociale persoonlijkheidsstoornissen liegen pathologisch: 

Vaak worden de leugens herkend door de directe omgeving vande leugenaar en zal de leugenaar alles in het werk moeten stellen om een afstand te creëren tussen zijn directe en zijn

indirecte omgeving.

 Dames en heren in hoge functies blijken vaak doorgewinterde leugenaars te zijn. Hoeveel politici en 'plagiaatwetenschappers' en zogenaamde CEO's hebben niet een gelogen CV, een gelogen opleiding en in de VS zelfs een gelogen gezin?

En hoe meer je liegt hoe beter je geheugen moet zijn. Naarmate pathologische leugenaars ouder worden, wordt dat onthouden moeilijker. Maar als potige 'narcisten" hebben ze vaak al veel mensen uit hun omgeving in de tang. Of je beaamt de leugens en je kust de billies van de leugenaar of hij of zij liegt ook jouw leven bij elkaar, vol overtuiging.

Er is wel een excuusje, pathologische leugenaars zijn gewoon anders qua hersenen. 

Als het voor de directe omgeving al moeilijk is om zo iemand altijd om je heen te hebben, voor mensen uit de zorg zijn het erg lastige patiënten, moeilijk te benaderen en niet te corrigeren. Meegaan maakt je medeplichtig; ook in een (werk)relatie is dit de weg (van de minste weerstand) ter voorkoming van ruzies. Maar het werkt niet altijd. 

Later, in de handleiding met suggesties voor omgaan met NPS patiënten, meer over dit onderwerp.

En voor niet pathologische leugenaars….

...er is nog hoop!

Zie ook blogs over Narcisme: 

http://mjon.infoteur.nl/   waaruit ik zaken heb overgenomen met toestemming van de auteur op mijn eigen blog:  http://gavimensch.blogspot.nl/2013/01/narcisme.html/

©Gavi Mensch

Maastricht 17-7-2013

All right reserved 2013, geheel of gedeeltelijke overname alleen op aanvraag. 

.

Briefje aan Bea

.

Beste Bea.

Nu we al 60 jaar landgenoten zijn en al enkele jaren tot de Omaclub behoren, vind ik dat het tijd is om je een briefje te schrijven. Met het respect dat moeders voor moeders, oma's voor oma's en vrouwen voor elkaar hebben.

In deze donkere dagen voor Kerst, ik heb het gevoel dat 'het' sinds vorig jaar nog niet opgeklaard is, moet ik via de pers vernemen dat je niet van plan bent om een stapje terug te doen, qua inkomen, en daar schrik ik van.

Al vele jaren moet ik (en met mij alle medelanders) een flinke afdracht doen voor je onderhoud en dat terwijl je al erg rijk bent. Ik vind dat elke dag vervelender worden.

Waar ik met je mee ga in zorg over kinderen en kleinkinderen, ga ik niet met je mee als je op deze manier als moeder en oma een voorbeeld wilt zijn.

Mijn kleindochter zit in de 'is van mij'-fase. Maar zij heeft nog een excuus, het hoort bij haar leeftijd. Zo kan ik haar corrigeren en leren dat ook dat wat van haar is, best uitgeleend kan worden. Van de boekjes die ze dubbel heeft leer ik haar er een weg geven aan een kindje die dat boekje nog niet heeft. De mini boodschappen van AH zijn ook verdeeld onder haar hele vriendenkring. Ze begrijpt nu al dat het leuker is om met zijn tweeën winkeltje te spelen; als ik geen plastic muntjes heb om mee te betalen, krijg ik die eerst van haar.

Maar ik geloof dat als wij, oma's, winkeltje spelen, ik jou niet eerst muntjes hoef te geven. Bovendien heb ik niets wat jij zou willen kopen en jij hebt echt niets dat ik zou willen hebben. Mijn vermogen om te delen is ook al niet te koop!

Binnenkort speelt mijn kleindochter geen AH winkeltje meer. Dan spelen kinderen voedselbankje! En ruilwinkel! Dan is die 800.000 die je  van ons allen jaarlijks krijgt een druppel op de gloeiende plaat. Nú zou het weigeren  van die uitkering nog zoden aan de dijk zetten, al was het alleen maar als voorbeeld voor het enorme bestand aan graaiers dat dit land rijk is; sluwe vogels die niet meer kijken naar mensen,maar alleen naar hoeveel ze hen opleveren. Ik begrijp dat we je een flinke aanvulling geven op je toch al florissante bezit. Ik heb daar, persoonlijk, moeite mee.

Als je rechten wilt zoals die van mee mogen praten over het landsbestuur, dan zul je je moeten houden aan de Balkenende norm. En zelfs die heb je niet nodig; je zou dat geld kunnen storten in het Bea Fonds Voedselbanken. Maar daar ga ik natuurlijk niet over.

Het past ons, Bea, jou en mij, als moeders en oma's om het goede voorbeeld te geven en aan te wakkeren. Om sociaal te zijn, empathisch en weldenkend.

Als je geen zin meer hebt om je vak als koningin uit te voeren dan kan ik daar wel inkomen. Het lijkt me geen leuk beroep. Stop er dan mee en help onze maatschappij om een presidente of president te kiezen. Waarschijnlijk niet zo heel erg veel goedkoper, maar wel democratischer, denk je ook niet?

Beste Bea, ik hoop dat je mijn suggesties opvolgt, dat is beter voor ons allemaal. Ik verwacht eigenlijk wel een antwoord maar begrijp dat zo'n reactie niet bij het salaris inbegrepen is.

Het ga je goed!

Met vriendelijke groet,

Tekening Siegfried Woldhek

©Gavi Mensch

Nederland BV, 19-7-2012



foto: dit onderschrift werd me opgedrongen door joost mag weten wie, maar vooruit, ere wie ere toekomt!
Copyright 2008-2012: Alle rechten voorbehouden aan de Huizen van Oranje en Nassau Bronvermelding
.


.

Lucia.

Hoeveel keer heb ik niet medicatie opgetrokken voor een arts die speciale medicatie nodig had voor een terminale patiënt? Uitleg over de medicatie was destijds summier, uitleg over de bestemming was mijn zaak niet, mijn werk was het correct optrekken van gevraagde medicatie, in opdracht. Heb ik niet een acht nachten durende nachtdienst gedraaid waarin tijdens vier opeenvolgende nachten elke nacht een patiënt overleed? De vijfde nacht had ik het niet breed, dat kan ik je wel vertellen.  Ik heb het over meer dan 25 jaar geleden, ik had  nu al 25 jaar onschuldig in de gevangenis kunnen zitten….. samen met een collega die de nachtdiensten samen met mij  draaide.

Als verpleegkundige vind ik het een ernstige zaak als mijn patiënten overlijden, mijn eigenlijke werk is het verbeteren van de kwaliteit van leven. Soms treft je zo'n nare samenloop van omstandigheden. Hoeveel patiënten zijn er in een ziekenhuis die kans hebben op een hartstilstand, een reactie op medicatie, hoeveel zijn er ernstig ziek? Veel!

Toen Lucia de Berk beschuldigd werd van niets minder dan moord en doodslag, schoten mij deze vragen door het hoofd. En ook de gedachte dat hoge sterftecijfers slecht zijn voor instellingen en dat we als verpleegkundigen slecht verzekerd zijn voor en van rechtsbijstand en dat het makkelijk is om iemand de schuld te geven. En dat er geen tastbaar bewijs was, alleen verdenkingen.

Ten tijde van de arrestatie van Lucia werkte ik in Spanje en natuurlijk was het ook daar nieuws, als Nederlandse verpleegkundige werd ik er vaak op aangesproken. Waarom? Wel, Nederland staat in sommige delen van de wereld bekend als het land waar alles mag, abortus tot 24 weken (enkele van de gestorven patiënten waren baby's) en euthanasie (anderen waren zieke ouderen). Of omdat het rechtse en zwaar katholieke deel van Spanje onze strijd voor euthanasie 'moord' noemde: "Jullie maken die oudjes gewoon dood als ze te veel verzorging gaan vragen". Mijn leerlingen uit conservatieve kringen moest ik voorlichten over euthanasie en de regelgeving, met mijn katholieke kennissen moest ik in de clinch.
Compañera del Angel de la Muerte, collega van de Engel des Doods was het wrange en uitermate misplaatste grapje als ik vertelde dat ik verpleegkundige was.


Ik schreef open brieven aan de rechtse en linkse Spaanse kranten en ook aan Nederlandse. 
Er bleek noch daar noch hier enig begrip voor de rare situatie waarin Lucia zich bevond, het was makkelijker om het zo te laten?
En ondanks het feit dat er gebruik gemaakt was van massahysterische verklaringen en aanwijzingen die onder andere verzameld waren door overijverige rechercheurs met een CSI-syndroom die een massamoordenaar voor ogen hielden, werd Lucia zonder meer veroordeeld tot levenslang. 

Huiveringwekkend voorbeeld van wat er allemaal fout kan gaan, een bizarre nachtmerrie. Je kunt nog zo voorzichtig zijn en toegewijd, als er mensen zijn die je ongenuanceerd zwart maken of zaken zien die er niet zijn, sta je letterlijk met je rug tegen de muur. In grote werkgemeenschappen met veel roddel en achterklap en sowieso in de ogen van het achter de geraniums zittende deel van onze maatschappij, hoef je er niet zó veel voor te doen om als 'raar' bestempeld te worden. 

En als je, als verpleegkundige, veel en vaak werkt is de mogelijkheid dat je aanwezig of in de buurt bent van patiënten die overlijden erg groot. Ik heb duidelijk geluk gehad, in die vier opeenvolgende nachtdiensten waarin die vier patiënten overleden, had ik een collega bij mij, in de nacht werkte je destijds nog met zijn tweetjes. En waarom mijn collega destijds nooit het 'grapje' van 'zo gaat het goed met de wachtlijst' op haar bord kreeg is goed verklaarbaar.  

Het was een aardige, goed gereformeerde meid en een goede verpleegkundige, protesteerde nooit, was afstandelijker, minder betrokken bij het lichamelijke lijden, daarmee verdiende men de hemel, vond ze, het hoorde erbij. Terwijl ik te vaak vragen stelde aan de artsen en protesteerde als mensen teveel pijn hadden of als men oeverloos doorging met extra voeden, medicatie en reanimeren. Ik was niet gelovig en werkte in een katholiek ziekenhuis. Ik was een ongehuwde moeder( foei) en protesteerde ook nog eens tegen de begintijd van de dagdienst die niet aansloot op de openingstijd van de crèche. Ik was lid van de vakbond. Kortom, ik was lastig en heb aardig wat botsingen met deze en gene overleefd. 

Maar voor hetzelfde geld waren er mensen geweest die stiekem met hun vingertje naar mij hadden gewezen als er een vraag geweest was over de vier overleden patiënten. Men had redenen kunnen verzinnen, zoals bij Lucia, of fouten van anderen kunnen afwentelen op mij, zoals ook gebeurd is bij Lucia.  Politie zou heel wat vreemde feiten gevonden hebben in mijn leven die 'eventueel misschien wel eens zouden hebben kunnen leiden tot iets'.

Lucia de Berk

Bij mijn weten was Lucia  een harde werker en een betrokken pleeg en waarschijnlijk  alleen geen standaard mens. Ons lot hangt vaak aan het zijden draadje van de publieke opinie, van de jaloezie van de collega's of van de benauwdheid van de werkgever en vooral van ambitieuze ambtenaren die een 'big case'op hun naam willen zetten.

Veel verpleegkundigen zijn zich bewust van dit fenomeen, van onze slechte rechtspositie en van het feit dat wij diegenen zijn die het dichtst bij de patiënt staan.
Weet je, ik vraag me af hoe die mensen met die beschuldigende en priemende wijsvingertjes zich nu voelen? Slecht, hoop ik, lijdend aan slapeloosheid en vol gewetenswroeging, dat zou in ieder geval getuigen van hun menselijkheid.

Van de werkgevers weten we al dat ze maar vast begonnen zijn om te beknibbelen op de vergoeding die Lucia krijgt, €45.000 in plaats van €100.000. Ik mag hopen dat ze van al die jaren haar salaris nog krijgt ( minimaal €200.000 exclusief de ORT en de pensioenafdrachten die niet gedaan zijn), aangezien ze onrechtmatig ontslagen is. Een zichzelf van alle ellende vrijwarende verklaring van het ziekenhuis, gisteren gepubliceerd, is op zijn zachtst gezegd storend.

Het geld zal ze hard nodig hebben, om de 'dood'-eenvoudige reden dat, ondanks het feit dat ze nog steeds haar beroep mag uitoefenen, zij dit niet meer kan wegens een in gebreke gebleven revalidatie na een hersenbloeding in de gevangenis; wie er verantwoordelijk was voor dat in gebreke blijven moet nog worden uitgespit!



©Gavi Mensch
Maastricht, 16-4-2010

*All rights reserved 2010-2013. Niets van de tekst van dit blog mag worden overgenomen zonder uitdrukkelijke toestemming van de auteur.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Lucia_de_Berk#De_zaak-Lucia_de_Berk

Update: 9-8-2013
http://www.nu.nl/binnenland/3546993/lucia-berk-vindt-ziekenhuis-onveilige-werkplek.html?utm_source=twitter&utm_medium=socialmedia&utm_campaign=nunl_twitter

http://programma.ntr.nl/10577/ntr-academie/detail/aflevering/6000007555/Lucia-de-Berk:-Vechten-tegen-massahysterie