Posts tonen met het label 1952. Alle posts tonen
Posts tonen met het label 1952. Alle posts tonen

vrijdag 6 mei 2022

Sweet seventy

 Ben ik nou toch nog op de valreep ouder geworden dan mijn vader die op 69 jarige leeftijd overleed!

Gisteren vierde ik mijn 70ste verjaardag en ik moet eerlijk zeggen dat ik van de leeftijd niets kan zeggen, ik heb geen idee wat het inhoudt. Ik voel me mij en tussen de goede tijden en de slechte tijden ben ik alleen een jaar rijker en armer geworden. Hoeveel je kunt meemaken in een jaar? Heel veel. Daarvoor verwijs ik naar elders op dit blog. 

Gisteren, 5 mei 2022, hingen als vanouds weer alle vlaggen voor mij uit. 

Het is een verrassingsdag geworden vol prachtige herinneringen aan al mijn verzamelde rijkdommen.


Mijn twee kinderen en hun partners, mijn vier kleinkinderen,  mijn vriend en mijn hond natuurlijk. Nooit krijg je 10 zulke bijzondere mensen bij elkaar, allemaal even uniek, liefdevol, eigenwijs, zelfdenkend en prachtig.

Het is een van de mooiste dagen van mijn leven geworden.

Om 10 uur werd ik opgehaald door mijn vriend, waar ik een prachtige vogelklok van kreeg, elk heel uur een vogelgeluidje. 

En dan op weg. Iets warms meenemen en anderhalf uur rijden, dat was het enige dat ik wist. 




En wat bleek? Koffie drinken en poffertjes eten in Visser's in Dordrecht! Mijn oude stamcafé waar ik zoveel mensen ontmoeten en zoveel vrienden  heb gemaakt. 









Mijn cadeautjes uitgepakt, met veel tekeningen en kaarten, een boek en kleine flesjes wijn, een thermosflesje, bijzondere thee, tuinhandschoenen, een boek en een cadeaucheque voor een rondvaart door mijn Biesbosch.







Op naar jachthaven de Westergoot op de Staart waar de kinderen een boot hadden gehuurd 



en mijn zoon ons de Biesbosch door zou varen  met slagroomhazelnoottaart van Brokking en de picknick ter plekke bereidt door mijn dochter. 







Het was een prachtige tocht vol met watervogels, zoals reigers, kuifeenden, grazende ganzen, wilde eenden, zwaluwtjes en meerkoetjes, zwanen en duikertjes, om er maar een paar te noemen. Het oerbos, met de halve stronken in het water en bloeiende takken, het riet en de wilgen, de kalveren in het de weilanden aan het water. 




Het was  ook een tocht vol jeugdherinneringen: mijn kano waarmee ik de Biesbosch rond peddelde in mijn eentje, de boot van mijn vader, de zwempartijen bij de door getijdenwisseling ontstane strandjes.



 




De fietstochten lang de dijken en de historie van de Biesbosch zoals ook verteld in de film Het Zwartboek. Mijn vader kende elke kreek, ook uit zijn onderduiktijd. 


Na de heerlijke tocht reden we  naar het Wantijpark om de kleinkinderen een beetje te laten uitrazen. 












 



En vervolgens naar Villa Augustus, een bijzondere locatie met een een prachtige entourage. Heerlijk geborreld en gegeten. Door de moestuinen gewandeld en de in de winkel rondgeneusd. Wonderlijk mooie keramische producten. En natuurlijk op onze borden de groenten en kruiden uit hun eigen moestuin. Je kunt er makkelijk uren doorbrengen.



Het was een bijzondere om nooit te vergeten dag. niet wat betreft de leeftijd maar wel wat betreft de prachtige mensen die mijn leven voortgebracht heeft, de vele avonturen en memorabele gebeurtenissen. Dit was er één van.


van vriendin Ale


Eveline van Donkelaar op het blog van Gavi Mensch, 6-5-2022.




zaterdag 19 augustus 2017

Oma's favoriete gedichtjes van Annie MG.


Eén van die kindergedichtjes die ik altijd gekoesterd heb vanwege het logische rebelse van kinderen, kleinkinderen en grootmoeders zoals ik.


Ik wil niet meer.

Ik wil niet meer, ik wil niet meer!
Ik wil geen handjes geven!
Ik wil niet zeggen elke keer:
Jawel mevrouw, jawel meneer...
nee, nooit meer in m'n leven!
Ik hou m'n handen op m'n rug
en ik zeg lekker niks terug!


Ik wil geen vieze havermout,
ik wil geen tandjes poetsen!
Ik wil lekker knoeien met het zout,
ik wil niet aardig zijn, maar stout
en van de leuning roetsen
en schipbreuk spelen in de teil
en ik wil spugen op het zeil!

En heel hard stampen in een plas
en dan m'n tong uitsteken
en morsen op m'n nieuwe jas
en ik wil overmorgen pas
weer met twee woorden spreken!
En ik wil alles wat niet mag,
de hele dag, de hele dag!

En ik wil op de kanapee
met hele vuile schoenen
en ik wil aldoor gillen: nee!
En ik wil met de melkboer mee
en dan het paardje zoenen.
En dat is alles wat ik wil
en als ze kwaad zijn, zeg ik: Bil!

De gezongen versie, die ik wat minder leuk vind dan het opzeggen van het gedichtje.



 En deze omdat het zo lief en tegenstrijdig is…


Stekelvarkentjes wiegelied


Suja suja Prikkeltje, daar buiten schijnt de maan,
je bent een stekelvarkentje, maar trek het je niet aan,
je bent een stekelvarkentje, dat heb je al begrepen,

De leeuwen hebben manen en de tijgers hebben strepen
en onze tante eekhoorn heeft een roje wollen staart,
maar jij hebt allemaal stekeltjes en dát is zoveel waard.

Slaap, mijn kleine Prikkeltje, dan wordt je groot en dik,
dan wordt je net zo'n stekelvarken als je pa en ik.

Het olifantje heeft een slurf, de beren hebben klauwen,
de papegaai heeft veren, van die groene, van die blauwe,
en onze oom giraffe heeft een héle lange nek,
maar jij hebt allemaal stekeltjes en dat is ook niet gek,

Suja suja Prikkeltje, het is al vreselijk laat,
je bent het mooiste stekelvarken, dat er maar bestaat,
de poezen hebben snorren en daar kunnen ze door spinnen,
de koeien hebben horens en de vissen hebben vinnen,
en onze neef, de otter, heeft een bruinfluwelen jas,
maar jij hebt allemaal stekeltjes, die komen nog te pas.

Dit is de gezongen versie; bij dit gedichtje vind ik die wel weer mooier.



Met dank aan de enige echte Annie MG Schmidt



Gavi Mensch
Nederland BV  19-7-2017

.

donderdag 12 november 2015

Van Jaap Burger en Commissie Stiekem



Ondanks het dalen van de prijs van incontinentie materiaal, blijft de politiek maar lekken. Sommigen als een overrijpe Franse kaas, anderen over veiligheidszaken via de Commissie Stiekem. Dat vind ik toch zo'n leuke speelse naam....het lekken zou wel eens kunnen komen van een achterwege gebleven zindelijkheidstraining. Dan hebben we niets aan inco-materiaal, dan moeten we over op luiers; liever geen huggies of pampers.

Hoeveel zou er betaald worden voor zo'n lek, vraag ik me af. Gaat dat per alinea, per item of per dossierblad? Wat is, behalve het geldelijke gewin, nog meer zo leuk aan lekken? De roem van het klokkenluiden? Tegenwerken van andersdenkenden? Sussen van criminelen?

De controle op de Nederlandse veiligheidsdiensten werd ingesteld in 1952 door Jaap Burger. Een man met een lange loopbaan. Hij werkt in Dordrecht. Ik herinner me vaag de verhalen over hem, mijn neef Bert weet daar zeker meer over. Bert ging namelijk al gewoon op stoelen zitten waar ik destijds nog op moest klimmen. Verschil van leeftijd moet er 'wezen'.

Vaag herinner ik me dat Jaap Burger advocaat en 'rood' was. Mijn vader had, denk ik, mixed feelings, hij was niet zo rood, maar had wel ondergedoken gezeten en had bewondering voor hem. Voor mij was Jaap Burger een held die met een bootje onderduikers naar Engeland bracht en later collaborateurs berechtte.

Ik vroeg me vanmorgen af wat Jaap Burger gedaan zou hebben met de niet waterdichte personages. Weg met die staatsonveilige figuren, opsluiten voor een jaar of wat en hoge geldboetes. Politici zijn er voor het volk, voor de burger en niet voor de criminelen die goed voor informatie betalen. Of voor eigenzinnige afluisteraars en observanten die met chantage eventueel een zakcent bij zouden kunnen verdienen.

Gisteren las ik ook een debiele tweet van een ultrarechtse nitwit dat Den Uil een Hitler aanhanger zou zijn geweest. Dan denk ik: "Nitwit, schud eens met je hoofd, houd die 3 neuronen soepel en ga vissen, daar kun je het minste kwaad".

Jaap Burger zou wel raad geweten hebben met peroxide dingen en aanverwant ongedierte. Vuilnis'omroep' Powned zou nooit een kans gekregen hebben en er zou nog een pietseltje fatsoen in de politiek aanwezig zijn geweest.

Maar ja, toen was er ook nog geen internet. 
Ik ga even een potje Yatzee spelen.



Gegroet!

©Gavi Mensch
Nederland BV, 12-11-2015 

.

zondag 1 februari 2015

Levenslessen 1 Opgeven.

.

Nog te vaak houd ik vast aan gewoontes en gedrag die me niets dan pijn en stress opleveren. Terwijl ik eigenlijk gewoon rust en vrijheid van handelen wil.
Ons leven verbetert pas wanneer we de onzin van deze dingen inzien en die zaken eindelijk opgeven. Stress-arm leven betekent ook dat je vaker nee moet zeggen als er een ja van je verwacht wordt. Ho durven zeggen als het pijnlijk wordt, letterlijk en figuurlijk.

Onderstaand stukje lezen en herlezen ( vooral dat laatste) heeft me uitstekend geholpen. Ik beveel het dus van harte aan:


"Geef de volgende vijftien zaken op en je gaat gegarandeerd een makkelijker en gelukkiger leven tegemoet:

1. Altijd gelijk willen hebben
Kan je de gedachte dat je het bij het verkeerde eind hebt niet verdragen? Blijf je aandringen op je gelijk, zelfs wanneer er belangrijke relaties op het spel staan? Het is al die moeite niet waard. Vraag jezelf af: “Wat is beter? Mijn gelijk halen, of de vriendschap behouden?”


2. Drang naar controle
Wees geen controlefreak en wees bereid om je drang naar controle over situaties en mensen op te geven. Laat anderen toe te zijn wie ze zijn en je voelt je direct veel beter.

3. Beschuldigingen
Neem verantwoordelijkheid voor je eigen leven en stop met anderen de schuld te geven.


4. Negativiteit
Raak niet verstrikt in een negatieve spiraal. Geloof in jezelf, geef jezelf kansen en denk niet altijd het slechtste over jezelf.

5. Leg jezelf geen limieten op
Stop met jezelf limieten op te leggen over wat je kunt en niet kunt bereiken. Spreid je vleugels en vlieg zo hoog als je kan, zonder op voorhand aan je plafond te denken.

6. Klagen
Klaag niet over alles en iedereen. Niets of niemand kan je ongelukkig maken als je dat zelf niet toelaat. Laat het niet toe en wees positief.

7. Kritiek
Stop met voortdurend anderen te bekritiseren. Alle mensen zijn uniek, maar tegelijkertijd hetzelfde. We willen allemaal gelukkig worden, liefhebben en geliefd worden. Kritiek is geheel overbodig.

8. Indruk maken
Probeer niet zo hard iemand te zijn die je niet bent, want zo maak je echt geen indruk. Integendeel, anderen voelen zich aangetrokken tot jou wanneer je net alle maskers afwerpt en de echte ‘jij’ onthuld wordt.

9. Verzet tegen verandering
Verandering is goed en is het enige wat je van A naar B kan brengen. Je verzetten tegen verandering is dan ook het slechtste dat je kunt doen.

10. Etiketten
Stop met een etiket te plakken op alles en iedereen die anders is dan jij. Je verstand werkt enkel als het open staat voor nieuwe dingen.

11. Angst
Angst is een illusie. Angst bestaat niet echt – jij bent degene die het creëert.

12. Excuusjes
Stop met jezelf en anderen
smoesjes wijs te maken. In 99.9% van de gevallen zijn ze niet echt en verdoezelen ze de waarheid.

13. Het verleden
Het verleden loslaten is niet vanzelfsprekend, vooral wanneer het verleden zo mooi lijkt in vergelijking met het heden, en je bang bent van de toekomst. Maar het heden is alles wat je hebt. Stop met in het verleden te leven en leef in het hier en nu in alles wat je doet, met een oog op de toekomst. Enkel zo kun je genieten van het leven.

14. Banden
Leer loslaten. Geef niet op waar je van houdt, maar laat de zaken los die je onbewust aan banden leggen en je begrenzen in wat je kunt en niet kan bereiken.

15. Leven naar de verwachtingen van anderen
Je leven is van jou en van jou alleen. Te veel mensen leven alsof hun leven anderen toebehoort. Ze leven naar de waarden, normen en het verwachtingspatroon van hun ouders, kinderen, vrienden, vijanden, leraren, overheid en media. Maar jij niet, jij moet luisteren naar wat je innerlijke stem zegt. Je moet ontdekken wat je gelukkig maakt en dat ten allen koste nastreven. Je hebt maar één leven. Gebruik het om te doen wat jij, en niet anderen, belangrijk vindt."

Gelezen op Internet op een moment dat ik dacht dat ik dát wat ik niet belangrijk vind gewoon kan laten. Die ruimte krijg ik niet, die moet ik nemen. Loslaten is een must. Streverige ambities had ik al nooit, behalve dan het beste voor mijn kinderen en kleinkinderen. Ik maak elke dag een nieuw begin, het leven is zo kort.



©Gavi Mensch

Maastricht,1-2-2015

.





maandag 5 mei 2014