.
Een businessplan schrijven voor iemand die dyslexie als
enige beperking heeft. Hij is reteslim. Hij gaat een winkel openen.
I
edereen gilt dat hij dat niet moet doen om de
doodeenvoudige reden dat er al zo veel winkels leegstaan.
Ik heb gezegd dat ze
maar flink moeten gillen, dat is erg positief. En angstig.
Want al die winkels die dichtgaan lagen vol met dezelfde
maar veel duurdere producten. Duizend keer hetzelfde bloesje in 20
verschillende maten. De merkschoenen van de een en bijna dezelfde bij de ander
met 40 euro verschil. Wat is de lol van een meubeltje kopen bij Xenos dat oud
gemaakt nieuw is en 120 euro kost?
Ook online te bestellen? Waar gaat men dan voor winkelen?
Voor iets speciaals?
Ik zou het ook wel weten! Als ik nu jong zou zijn zou ik
onmiddellijk een leuke winkel openen. Winkels voor het uitzoeken. Leuke
huurprijs bedingen of de Dordtse afspraak voorstellen, 1 euro huur totdat het
bedrijfje winst gaat maken.
Maar iedereen koopt via internet, gilt de meute dan.
Ja, en het past ook zo lekker bij Zalando, die
unieke kleertjes, de gezellige ontvangst alsof je bij vrienden thuiskomt. Toch?
De prachtige
meubeltjes van een meubelboulevard online, waar je zomaar eens tussendoor loopt
of op gaat zitten? Nee, een echte winkel moet tastbaar zijn en iets extra's
hebben
Koffie in een uniek kopje, zomaar. Je mag ook alleen even
voor thee binnen lopen.
Ja, het atelier is achter, daar kun je gerust even kijken.
Alles is eerlijke arbeid. Wil je een foto van je laten maken in die stoel, om
te kijken hoe die stoel je staat? Je kunt hem ook laten uitvergroten, zwart wit
en ingelijst. Alles kan. Alles mag.
Een interactieve winkel is recreatief, heeft geen bazen en
eigenaars maar vrienden waar je een praatje mee gaat maken en waar je ook nog
koopt wat je leuk vindt. Voor een leuke prijs. Originele zaken, recycle design.
Vintage en handwerk. Een breiwinkel en een schoenmaker, een die echt schoenen maakt?
Ik zou een straat vullen met zulke winkeltjes, mooi
ingericht, de klant verwelkomend en ook nog vriendelijk. Daar kan geen internet
tegen op. Groen op straat, bankjes en kunst.
Andere openingstijden. Wat heeft men aan de huidige
openingstijden als je aan het werk bent?
Waarom supermarkten geen verlies draaien? Omdat we steeds
meer consumeren?
Dat geloof ik niet, we consuminderen over het algemeen maar
de andere openingstijden zijn aantrekkelijk. Waarom de Hema op het station het
altijd druk heeft? Omdat hij open is! Waarom had mijn vader een florerend bedrijf?
Omdat hij wel de winkel dicht deed maar nooit gesloten was.
Dus waarom winkelen van half 10 tot half 6? Wat zijn dat
voor rare tijden?
De plek om even binnen te lopen na je werk…de winkel die dan
open is. Wie eet er nog om 6 uur? Alleen mensen met kinderen of de vastgeroeste
geranium meute die daarna op vaste tijden tv kijkt.
En als je nou eens kon winkelen tot 8 uur 's avonds? En op
maandag morgen vanaf 8 uur 's morgens? Als je nou eens meer open bent dan
gesloten? Als je leven en werken nu eens verbindt? Als je nu eens witlofschotel
maakt en die deelt met vrienden in je winkeltje? Wat is daar op tegen? En als
je een dag weg wilt, zorg je gewoon dat iemand anders het een dagje van je
overneemt.
Op een zomeravond door een spookachtige winkelstraat wandelen
is vreemd.
Hoe maak je reclame? Zomeravonden zijn de leukste winkeltjes
open, ze zetten een stoeltje voor de deur en lezen de krant. Als ze iemand
hoort zeggen: Wat een schattig stoeltje.... dan zegt de eigenares lachend dat
het te koop is. En als de prijs hen bevalt, kunnen ze er gelijk op gaan zitten
en het daarna meenemen.
Ik zie winkelstraten met winkels die altijd gesloten lijken:
op maandag, op dinsdag, op woensdag en die alleen open zijn op donderdag en vrijdag
van 10 tot 17u, op koopavond van 19u tot 21 u en zaterdag en koopzondag van 12
tot 17u. Bijzondere bedrijfsvoering hebben die winkeliers. Die zeggen dan dat
ze ook nog een betaalde baan moeten hebben omdat ze het anders niet redden.
Tja, dat lijkt me logisch.
Anderen klagen dat ze hun kinderen anders nooit zien.
Ik stel voor dat winkelstraten weer woonwinkelstraten worden
en waar kinderen opgroeien met het besef dat die wereld van 9 tot 5 lijdt tot
hartfalen en burnouts. Dat je dood gaat zonder geleefd te hebben.
Loopstraten zijn ideale speelplaatsen voor kinderen, daar
hebben ze ook wel weer eens recht op. Mijn kinderen zijn in de binnenstad
opgegroeid, kenden iedereen, speelden overal. Liepen in mijn winkeltje, spraken
de klanten netjes aan. Ze wisten hoe het moest, dat de klanten zorgden voor de
inkomsten en dat we van die inkomsten moesten leven.
Mijn 6 jarige zoon was een uitstekende hulp, die zat zoet te
tekenen aan zijn tafeltje in een hoekje van de winkel en riep soms tegen een
klant: "Oh, dat staat u mooi!" Dat leverde vrolijkheid en verkoop op.
Kleine winkeltjes met elk hun specialiteit, hun aanbod, hun
workshops in de vroege avonduurtjes of het weekend.
Winkels die open zijn omdat de eigenaars dat leuk vinden en
zo hun geld verdienen.
Winkelstraten die een pretpark moeten worden voor klanten én
consumenten, interactief, verrassend, gezellig en concurrerend.
Ik weet zeker dat het kan. Ik heb het zo 5 jaar gedaan ooit
toen ik hestellende was van een ernstige ziekte en maar een heel kleine
uitkering had. Mijn klanten werden mijn kennissen, sommigen werden vrienden.
Veel mensen verzuchten nog steeds dat het jammer is dat mijn winkeltje niet
meer bestaat. Gewoon omdat je er ook kon binnenlopen om je verhaal te doen,
voor een kop thee en ook nog om iets te kopen.
Ik gaf er les in de avonduurtjes en toen ik weer aan het
werk kon deed ik het verpleegwerk erbij.
Winkels zouden leefruimtes moeten worden. Boven koken,
douchen en slapen en beneden leven, werken en sociaal bezig zijn. Ik noem maar
een mogelijkheid.
Goud geld verdienen doe je nooit in een klein winkeltje, de
zorgen zijn dan ook een stuk kleiner. Je boekhouding simpel houden. Fair play. Geen
personeel. Vooral geen personeel.
En veel samen doen met andere winkeliers.
Veel grootwinkelbedrijven zullen verdwijnen. Voor veel
inkopen kun je net zo goed op internet kijken en bestellen. Veel groot
winkelbedrijven hebben geen internet service in hun zaak.
De kleine winkeltjes hebben in hun winkelstraat
internetservice met reclame van de provider. De service is dus gratis!
En wat te denken van een transporteur die alle te halen en
bezorgen zaken voor de winkeltjes regelt? En een buitenschoolse opvang in de
straat zelf? Een urenspeelplaats met ballenbak voor kinderen die niet mee
willen winkelen? Een leescafé, een hoedenwinkel, een bijzondere lingerieshop,
de kralenwinkel en een racefietsenwinkeltje. Een kleine delicatessenwinkel,
open op vrijdagavond tot 22 uur? Een ambachtelijke bakker die ook op
zondagmorgen opent met een ontbijtcafé en overdekt, met door zonnepanelen verwarmd,
terrasje?
Leuk toch?
Grootwinkelbedrijven zijn saai en haastig, leuk personeel is
zeldzaam.
Kleine winkeltjes waar je zomaar in rond mag neuzen zijn
leuk, evenals de degene die graag iets wil verkopen met toepassing van charme
en humor.
Je kunt er goed van leven en zelfs nog van op vakantie.
Maar het vraagt om inzet, een zekere hoeveelheid humor en
idealisme en een goed geregeld ongeregeld leven.
Nu ga ik verder met het bedrijfsplan.
©Gavi Mensch
21-1-2014
©All rights reserved 2014
Overname van delen van dit blog alleen met toestemming en
bronvermelding
Update 22-2-2016: Van het type I told you so.
Maarrrrrrrr: niet alleen concentreren maar ook leuker maken. En betaalbaar!
Het was ook een tocht vol jeugdherinneringen: mijn kano waarmee ik de Biesbosch rond peddelde in mijn eentje, de boot van mijn vader, de zwempartijen bij de door getijdenwisseling ontstane strandjes.
