Posts tonen met het label groen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label groen. Alle posts tonen

vrijdag 2 maart 2018

Groen grijze leegstand




Vandaag las ik in de krant het volgende stukje over het weren van auto's uit de binnensteden. 

Van alles wat er misgaat, krijgt de vergrijzing de schuld. Voor dit item, "leegstand" moet ik echter verwijzen naar de stadspolitiek: 

Het is een duidelijke zaak: ik kom nooit in het centrum van Maastricht. Ik koop buiten het centrum. En met mij heel veel ouderen. Met de bus gaan betekent soms twee keer overstappen en zoeken naar ver-weg bushaltes. Met de belbus ben ik uren kwijt. Taxi is te duur, parkeren kost meer dan de eventuele aankopen. 

Mijn oudere patiënten komen ook zelden of nooit in de stad. Er is geen bankje om op te zitten, de straatbekleding is veelal 'looponvriendelijk'. De fiets, als je over de bergen en dalen naar naar het centrum heen komt, mag niet mee de winkelstraat in. Dus moet men vooral flink klagen over terugloop van omzet. En over de eenzaamheid van ouderen die hun huis niet meer uit komen.


Jaren geleden was dit in Dordrecht ook al zo. Leegstand en te weinig fantasie, weinig parkeerplek, te ver weg, bussen uit de buurt. Voor wie niet goed ter been is of was zoals mijn moeder destijds, is het centrum een crime, ondanks de leuke winkeltjes ( voor zover die er nog zijn). 
De leegstand in Dordrecht en ook die in Maastricht is enorm. Om nog maar niet te spreken van Rotterdam en andere grote steden.

Persoonlijk doe ik mijn boodschappen in een winkelcentrum in een buitenwijk. Er zijn drie ingangen dus kan ik de parkeerplaats kiezen die het dichtst bij mijn hoeveelheid boodschappen past. De vloerbedekking is mensvriendelijk. Alles is toegankelijk voor mindervaliden. Er zijn toiletten en horeca naar keuze. Kinderen vermaken zich, voor ouderen zijn er her en der bankjes om even op adem te komen of te wachten. De Hema, C&A, Etos, Kruidvat AH, Jumbo en andere ketens zijn aanwezig en verder winkeltjes met een eigen karakter. Minder dan in het stadscentrum maar genoeg, tot nu toe. Ik kan met een winkelwagentje overal in en overal komen. Waarom zou ik dan in gotsnaam naar een centrum gaan waar het mij zo moeilijk mogelijk wordt gemaakt. Ik ben zo groen als het maar kan, maar mijn lijf wordt grijzer, samen met de rest van de bevolking.

De groene politici worden ook ouder; hopelijk hebben ze zich dan niet kapot gewerkt en kunnen ze allemaal met een bakfiets boodschappen gaan doen. Of in de binnenstad gaan wonen; politici worden (door ons ) goed betaald.
Oh ja, voordat ik her vergeet, al die eigenaars van leegstaande gebouwen hebben er baat bij dat ze leegstaan, het levert qua verliezen een leuke aftrekpost op die wij gezamenlijk weer aanvullen via onze belastingafdrachten..

Mij verbaast het niet dat de winkelstraten in de stadscentra kapotgaan. De nieuwe generatie gaat liever naar de sportschool en bestelt alles online.
Jammer wel maar het is niet anders.



©Gavi Mensch
Maastricht 2-2018


Update: Hiermee wordt het ook makkelijker om het centrum te omzeilen en de hele hoge huurprijzen. Het wordt kiezen of delen.

https://nos.nl/artikel/2220700-hoe-haal-je-als-winkelier-het-jaar-2030.html




zondag 19 januari 2014

Vechten tegen windmolens?






[ De gegevens van uitvinding van de windmolen zijn verloren gegaan in de nevel van de geschiedenis. Lang is men ervan uitgegaan dat het eerste windmolentype in Europa de standerdmolen is geweest. Maar dit type molen is zo ingenieus geconstrueerd dat het er onmogelijk zo maar opeens geweest kan zijn. Het is daarom aannemelijk dat de standerdmolen door een ontwikkelingsfase is gegaan die enige honderden jaren geduurd heeft. De oudst bekende vermeldingen in de Lage Landen die zeker van een windmolen zijn dateren van ca. 1180. De oudste schriftelijke verwijzing naar een windmolen is terug te vinden in een akte uit 1183 van Filips van de Elzas, Graaf van Vlaanderen, waarin de rechten en bezittingen van de abdij van Sint-Winoksbergen te Wormhout worden vastgelegd: "niemand aldaar mag een wind- of watermolen bezitten zonder toelating van de abt".
[Een windmolen met Oudhollandse tuigage van de wieken kan gemiddeld 25 tot 30 kilowatt leveren]

De oudste windmolens gaan waarschijnlijk zo'n 2000 jaar terug, China had windmolens met rechtop staande wieken. Rond 1100 komen de windmolens ook in de Lage Landen in zicht. 

[In België stond in 1040 al een standerdmolen. De oudste nog bestaande standerdmolen in Nederland is de Doesburgermolen. In 1280 vindt de eerste vermelding plaats van de torenmolen met de draaibare kap. Er zijn nog vier torenmolens in Nederland. In de 15de eeuw verscheen in Nederland de wipmolen als poldermolen. De houten achtkant ontstond in Nederland aan het begin van de 16de eeuw. Ook de tjasker dateert uit deze eeuw. ]


Zo, we zijn er!
Nu onze antieke windmolens vrijwel uitgestorven zijn vanwege het stoomgebeuren, u weet wel: kolen, mijnwerkers, roet en kanker, hebben we voor onze energie hele delen van de aarde leeggepompt. Met alle oorlogen om olie in de Arabische landen van dien. 
Groningen is falling down vanwege het leegzuigen van de gekneusde aardkorst. 
Grote stuwmeren kunnen we hier niet aanleggen met een verval van 300 meter op het hoogste punt. Hele Chinese dorpen zijn weggevaagd door de aanleg van ambitieuze super kostbare stuwmeren. En dan moet je toch iets?







In de 16de eeuw verschijnen de Spaanse windmolens type Don Quichot en de slimme Spanjaarden hebben de windmolen herontdekt.


Foto D'May
Mijn hartsvriendin in Spanje had een klein stukje grond geërfd van haar vader die zijn enorme landerijen had verdeeld onder zijn zoons en zijn dochters ook een klein stukje gunde. Toen mijn vriendin weduwe werd en toch 8 kinderen op hun bestemming moest brengen, verhuurde ze een minuscuul stukje land aan een windmolen exploitant. Dat leverde een geasfalteerd landweggetje op en een flinke duit per jaar. 
Na haar dood hielden haar kinderen het contract aan en hebben een bijdrage aan de opvoeding van hun kinderen in deze barre tijden. Het hele jaar door maken ze gebruik van de kleine boerderij om de kinderen te luchten, de hondjes te laten rennen en ruzie te maken met elkaar.

Alle jaren dat ik naar de kust van Tarifa ( Algeciras) reed om over te steken naar Marokko of om te genieten van de prachtig schoon geblazen zee met het glasheldere water, verwonderde ik me over de protesten van landschapsfreaks over het bijzondere windmolenpark. Het doefdoef van de wieken is veel fijner om te horen dan het doefdoef van langsrijdende hersenloze jongetjes in mijn straat.
Foto D'May


En het uitzicht is vreemd maar het went snel. De machtige reuzen staan met veel plezier schone energie op te wekken en elke doefdoef scheelt weer het ziek worden van mijnwerkers of gesneuvelden in een olieoorlog.

Hier op dit achterlijke lullige stukje aardkloot waar men alleen orgasmes krijgt van geld of gezeur, mis ik de nuchtere Hollanders. Waar de bezitter van minstens een halfmiljoen-villa zeikt over zijn HRA-aftrek maar geen enkel zonnepaneeltje op het enorme dak heeft liggen. En waar de bewoners van het allerplatste stukje saaie polder huilen over die afzichtelijke uitsteeksel in hun smalle blikveld. En over de energierekening. Zal de Lage Landen bewoner ooit gelukkig worden?

Nieuw protest over een windmolenpark in zee; waar beter oogst je storm?
Maar ook in zee mag niet, niet op het land, niet in de polder, kom op zeg, gewoon nergens.
Groningse en Kampse twisten leveren veel beloftes op maar geen acties. Want het grote geld is het grote geld. Heeft niet elke gemeente een stukje gemeente grond?

Ik kijk naar mijn eiland Dordrecht.
Het eiland is flink vol gebouwd, maar er zijn stukken ver buiten het natuurpark de Biesbosch waar je met gemak windturbines kunt neerzetten zonder dat iemand last heeft van het doefdoef.



Een milieuvriendelijke tegenhanger van het slecht onder controle zijnde chemische park aan de overkant van het Hollands Diep. Ten zuiden van het industrieterrein aan de Dordtse Kil kan best een mini windmolenpark geplant worden, het waait er altijd. Voor Dordts gebruik? Voor verkoop? Om de tekorten op sociaal gebied van te betalen? Investeren we daar de helft van het wachtgeld van plaatselijke politici in dan hebben we al 1 molen. Meer inkomsten voor de gemeentes!

Nederlanders zeuren graag. En het is nooit goed. En alle suggesties worden weggeveegd want stel dat er iets positiefs bijzit dan valt er niets meer te klagen. Ik ben kampioen klager over onrechtvaardige zaken. En over geld verspilling. En over andermans en eigen domheden.

Maar de wind is gratis en de zon ook en de manier om dat om te zetten in schone energie is een windmolen en een zonnepaneel. Het hoeft niet én én te zijn, maar of een windmolen in de buurt of 4 zonnepanelen op het dak ….daar kun je uit kiezen.
De crisis is ons aangeluld en opgelegd. Laten we de energie die we ergens insteken nu in eigen hand houden.

We gaan gezamenlijk naar de Zaanse Schans en Kinderdijk om molens te kijken. In plaats van een verlepte pier in Scheveningen een windmolenpark iets verder weg in zee?
Onze achterkleinkinderen worden windturbine toeristen; met de opbrengsten van die energie worden ze grootgebracht. Zoals de kleinkinderen van mijn vriendin in Spanje.




Ik wil graag schone zon- en windenergie voor de kleinkinderen van iedereen, wie is daar tegen?












©Gavi Mensch
Nederland BV, 19-1-2014

All rights reserved 2014. Overname van (delen van) dit blog alleen met specifieke toestemming.


.




zondag 27 november 2011

Ontgroenen

.
Zing even mee, want het grote geld gaat weer een enorm stuk natuur ontgroenen



Groen is 't dal, groen was 't dal

Onder mijne voeten

'k Heb verloren t mooiste land

Aan hen die handel zoeken

Hé daar, plaats gemaakt

Voor de snelle treinen

En de arend in het lucht

Slaakt zijn laatste diepe zucht

Weg met het natuurgebied

Het zijn rails die je daar ziet


Stil is 't dal, stil was 't dal

Genot voor alle mensen

'k Heb verloren 't mooiste land

'k Kan hen wel verwensen

Hé daar plaats gemaakt

Voor lawaai en herrie

En  de mens en ook het dier

Zoeken elders hun vertier

Weg van het natuurgebied

't Zijn slechts rails nog die je ziet


Gavi Mensch
27-11-2011
.

maandag 28 juni 2010

De boze rebel

Rebellen zijn van alle tijden.
Boze rebellen zijn van alle tijden.
Een agitator is geen boze rebel maar een agitator, een opruier, een volksmenner.
Rebellen worden boos van agitatoren.
De meeste agitatoren bereiken volksstammen die ook boos zijn, vaak om een andere reden dan de rebel.
Hele volksstammen zijn uit hun slaap gerukt: "Een schreeuwer ….waar rook is daar was toch vuur, waarom blust er niemand? "
De rebel rebelleert tegen onrecht.
De agitator maakt gebruik van vaak de ongedefinieerde onvrede die ontstaat uit het ruw ontwaken uit een plezierige droom.
Ik schets de boze rebel die ik in gedachten heb.
Er van uitgaande dat de wereld recht zou moeten zijn waar ie alsmaar krommer blijkt, heeft de rebel een boel te doen. Een rebel is meestal rood van aard.
Meelopers, zachtmoedigen, onderdrukten en bedrukten, drukke vastklampers en stille einzelgänger, productieven en slampampers…… de rebel behoort tot geen van dezen, de rebel is rebel en boos!
Tegen de draad in, de schrikdraad die gespannen werd om de rebel tegen te houden, met 20.000 Volt erop. Om de rebel monddood te maken. Het werkt niet. Een rebel laat zich niet tegenhouden door een shock.
"Wij doen het allemáál zo, iedereen doet dit of dat, het hoort zo, we hebben het altijd zo gedaan, zo werkte het! " Het onophoudelijk gezoem in een rebellenbrein.
"Nee", zegt de rebel, "probeer het nou eens, draai je kop nou eens om en kijk eens de andere kant op. Dat is pas schrikken, dan zie je wat er allemaal niet werkt, wat allemaal niet hoort, wat we al jaren fout doen en dat het woordje 'iedereen' veel te snel gebruikt wordt. Kijk naar wat we kunnen veranderen, nu! Kijk en zie dat veel mensen wel luisteren naar de agitator, want die brult en denkt voor hen. Omdat veel mensen te lui zijn om dat zelf te doen. Daar word ik rebels van".
De rebel blijft om zich heen kijken en reageren op onrecht en leed en op luiheid. Op gelatenheid.
Er wordt niet meer echt en inhoudelijk geprotesteerd.
Protesteren is uit, het heeft geen zin……. toch?

Toch blijft de rebel protesteren, sinds de jeugd van de rebel is er veel veranderd door de protesten. Toen waren er nog veel rebellen. Daarna zijn de volgende generaties lekker uit gaan rusten, protesteren neemt veel van je vakantietijd in beslag, van je vrije dagen, van je bank-zitten en tv kijken. En dus gaat de agitator zijn gang en door zijn geschreeuw worden de bankzitters wakker. "Jeetje, het gaat niet goed, hij zegt dat het niet goed gaat, jeetje!"
En de rebel heeft vraagtekenwenkbrauwen:" Hoezo het gaat niet goed, natuurlijk gaat het niet goed, ik protesteer al jaren in mijn uppie!"
De rebel loopt vaak tegen de muur van eenzaamheid op.
Soms is ook een rebel is moe van het protesteren…….

De rebel blijft helaas altijd rebelleren, dat wel!





©Gavi Mensch
Nederland BV, 28-6-2010