Nog een exoot, de wasbeerhond

.

Wasbeerhond.

Ik lees dat er in Friesland al 23 wasbeerhonden zijn gesignaleerd en ik vraag mij het volgende af: waren het er echt 23 of zomaar 3 zich snel verplaatsende wasbeerhondjes?

Wat mij het meest raakte van het berichtje was dat die wasbeerhonden niet in Friesland mogen wonen en derhalve afgeknald mogen worden. Het zijn exoten en dus schadelijk. Als ze met een boot meegekomen waren uit Siberië was dat iets anders geweest. Dan waren we als idioten met camera's en verrekijkers naar Friesland getrokken. Maar wasbeerhonden zijn geen steenuilen.

De wasbeerhonden zouden schadelijk zijn voor de natuur zoals ie is (????) ter plaatse. Ze eten vogeleieren, kikkers en padden. Dat betekent zoveel als dat eierenetende mensen en ooievaars ook maar afgeschoten moeten worden.

Rest mij nog een standje aan het mutsje Dijksma die overigens beter iets anders kunnen gaan doen:

Lieve meid,

Huiskraaien en wasbeerhondjes afschieten is fout, niemand heeft er last van en de natuur is zoals ie is. Met het veranderen van het klimaat zullen we steeds meer exoten in ons landje krijgen, wij zijn er blij mee. Andere dieren, zoals patrijzen zullen vertrekken en die kunnen we niet tegenhouden. Bovendien is ook het kappen van 80.000 bomen voor een vliegtuig niet echt natuurbehoud. Men kan prima met de trein naar bestaande vliegvelden. Jij die gilt dat je tuin ook natuur is, bent visieloos en moordlustig bezig. Megastallen zijn ook niet natuurlijk en zeer milieuonvriendelijk.

Hopelijk blijft je visie op het leven wat betreft exoten steken bij het vertrek van de brulkikker, de rest van het uitsluiten doen je VVD en PVV collega's al.

Dierenracisme bovenop de racistische ongein van je collega's Teeven en Wilders kunnen we missen als kiespijn. In Nederland en in Europa en eigenlijk overal.

Ik ruil jullie allemaal voor één wasbeerhond.

©Gavi Mensch

Nederland BV, 13-4-2014

Vechten tegen windmolens?

[ De gegevens van uitvinding van de windmolen zijn verloren gegaan in de nevel van de geschiedenis. Lang is men ervan uitgegaan dat het eerste windmolentype in Europa de standerdmolen is geweest. Maar dit type molen is zo ingenieus geconstrueerd dat het er onmogelijk zo maar opeens geweest kan zijn. Het is daarom aannemelijk dat de standerdmolen door een ontwikkelingsfase is gegaan die enige honderden jaren geduurd heeft. De oudst bekende vermeldingen in de Lage Landen die zeker van een windmolen zijn dateren van ca. 1180. De oudste schriftelijke verwijzing naar een windmolen is terug te vinden in een akte uit 1183 van Filips van de Elzas, Graaf van Vlaanderen, waarin de rechten en bezittingen van de abdij van Sint-Winoksbergen te Wormhout worden vastgelegd: "niemand aldaar mag een wind- of watermolen bezitten zonder toelating van de abt".

[Een windmolen met Oudhollandse tuigage van de wieken kan gemiddeld 25 tot 30 kilowatt leveren]

De oudste windmolens gaan waarschijnlijk zo'n 2000 jaar terug, China had windmolens met rechtop staande wieken. Rond 1100 komen de windmolens ook in de Lage Landen in zicht. 

[In België stond in 1040 al een standerdmolen. De oudste nog bestaande standerdmolen in Nederland is de Doesburgermolen. In 1280 vindt de eerste vermelding plaats van de torenmolen met de draaibare kap. Er zijn nog vier torenmolens in Nederland. In de 15de eeuw verscheen in Nederland de wipmolen als poldermolen. De houten achtkant ontstond in Nederland aan het begin van de 16de eeuw. Ook de tjasker dateert uit deze eeuw. ]

Bron wikipedia1 / wikipedia2 

Zo, we zijn er!

Nu onze antieke windmolens vrijwel uitgestorven zijn vanwege het stoomgebeuren, u weet wel: kolen, mijnwerkers, roet en kanker, hebben we voor onze energie hele delen van de aarde leeggepompt. Met alle oorlogen om olie in de Arabische landen van dien. 
Groningen is falling down vanwege het leegzuigen van de gekneusde aardkorst. 
Grote stuwmeren kunnen we hier niet aanleggen met een verval van 300 meter op het hoogste punt. Hele Chinese dorpen zijn weggevaagd door de aanleg van ambitieuze super kostbare stuwmeren. En dan moet je toch iets?

In de 16de eeuw verschijnen de Spaanse windmolens type Don Quichot en de slimme Spanjaarden hebben de windmolen herontdekt.

Foto D'May

Mijn hartsvriendin in Spanje had een klein stukje grond geërfd van haar vader die zijn enorme landerijen had verdeeld onder zijn zoons en zijn dochters ook een klein stukje gunde. Toen mijn vriendin weduwe werd en toch 8 kinderen op hun bestemming moest brengen, verhuurde ze een minuscuul stukje land aan een windmolen exploitant. Dat leverde een geasfalteerd landweggetje op en een flinke duit per jaar. 
Na haar dood hielden haar kinderen het contract aan en hebben een bijdrage aan de opvoeding van hun kinderen in deze barre tijden. Het hele jaar door maken ze gebruik van de kleine boerderij om de kinderen te luchten, de hondjes te laten rennen en ruzie te maken met elkaar.

Alle jaren dat ik naar de kust van Tarifa ( Algeciras) reed om over te steken naar Marokko of om te genieten van de prachtig schoon geblazen zee met het glasheldere water, verwonderde ik me over de protesten van landschapsfreaks over het bijzondere windmolenpark. Het doefdoef van de wieken is veel fijner om te horen dan het doefdoef van langsrijdende hersenloze jongetjes in mijn straat.

Foto D'May

En het uitzicht is vreemd maar het went snel. De machtige reuzen staan met veel plezier schone energie op te wekken en elke doefdoef scheelt weer het ziek worden van mijnwerkers of gesneuvelden in een olieoorlog.

Hier op dit achterlijke lullige stukje aardkloot waar men alleen orgasmes krijgt van geld of gezeur, mis ik de nuchtere Hollanders. Waar de bezitter van minstens een halfmiljoen-villa zeikt over zijn HRA-aftrek maar geen enkel zonnepaneeltje op het enorme dak heeft liggen. En waar de bewoners van het allerplatste stukje saaie polder huilen over die afzichtelijke uitsteeksel in hun smalle blikveld. En over de energierekening. Zal de Lage Landen bewoner ooit gelukkig worden?

Nieuw protest over een windmolenpark in zee; waar beter oogst je storm?

Maar ook in zee mag niet, niet op het land, niet in de polder, kom op zeg, gewoon nergens.

Groningse en Kampse twisten leveren veel beloftes op maar geen acties. Want het grote geld is het grote geld. Heeft niet elke gemeente een stukje gemeente grond?

Ik kijk naar mijn eiland Dordrecht.

Het eiland is flink vol gebouwd, maar er zijn stukken ver buiten het natuurpark de Biesbosch waar je met gemak windturbines kunt neerzetten zonder dat iemand last heeft van het doefdoef.

Een milieuvriendelijke tegenhanger van het slecht onder controle zijnde chemische park aan de overkant van het Hollands Diep. Ten zuiden van het industrieterrein aan de Dordtse Kil kan best een mini windmolenpark geplant worden, het waait er altijd. Voor Dordts gebruik? Voor verkoop? Om de tekorten op sociaal gebied van te betalen? Investeren we daar de helft van het wachtgeld van plaatselijke politici in dan hebben we al 1 molen. Meer inkomsten voor de gemeentes!

Nederlanders zeuren graag. En het is nooit goed. En alle suggesties worden weggeveegd want stel dat er iets positiefs bijzit dan valt er niets meer te klagen. Ik ben kampioen klager over onrechtvaardige zaken. En over geld verspilling. En over andermans en eigen domheden.

Maar de wind is gratis en de zon ook en de manier om dat om te zetten in schone energie is een windmolen en een zonnepaneel. Het hoeft niet én én te zijn, maar of een windmolen in de buurt of 4 zonnepanelen op het dak ….daar kun je uit kiezen.

De crisis is ons aangeluld en opgelegd. Laten we de energie die we ergens insteken nu in eigen hand houden.

We gaan gezamenlijk naar de Zaanse Schans en Kinderdijk om molens te kijken. In plaats van een verlepte pier in Scheveningen een windmolenpark iets verder weg in zee?

Onze achterkleinkinderen worden windturbine toeristen; met de opbrengsten van die energie worden ze grootgebracht. Zoals de kleinkinderen van mijn vriendin in Spanje.

Ik wil graag schone zon- en windenergie voor de kleinkinderen van iedereen, wie is daar tegen?

©Gavi Mensch

Nederland BV, 19-1-2014

All rights reserved 2014. Overname van (delen van) dit blog alleen met specifieke toestemming.

.

Nisperos

Op mijn patio staat een nispero, een Japanse mispel, zelf geplant. Hij groei en groeit en stopt niet met groeien en vandaag of morgen moet hij afgezaagd worden omdat de wortels de tegels breken. Drie meter statige slanke boom uit een pitje, met zoveel fruit dat we niet weten hoe snel we het moeten plukken en rapen. De boom is lief lelijk en oersterk. Hij bloeit uitbundig in het vroege voorjaar en in mei zijn de nisperos rijp.

In het voorjaar behangt de jasmijn de stam en de takken met slingers, niet verwonderlijk dat het ook nog eens heerlijk ruikt onder de boom.

Bijen en wespen doen hun best om alles te bestuiven en pollen van hot naar haar te dragen. Het is een komen en gaan vanjewelste, naar de nispero van de achterburen vermoed ik.

Om te voorkomen dat ze te dicht bij mijn tafel komen heb ik een schaaltje met rijp fruit op het afdak naast de boom gezet. Ze houden zich keurig aan hun territorium en dat is maar goed ook want ik ben erg allergisch voor wespensteken.

Bijen en wespen zijn nog de weinige zaadverspreiders in dit land, verder is men tevreden met één twee of geen kinderen.

Mijn kleindochter en het zoontje van mijn vriendin zijn enthousiaste plukkers, ook al denk ik dat het eerder gaat om de steile hoge trap die ze mogen beklimmen.

Het blijft een uitzonderlijke luxe om voedsel in je eigen tuintje te hebben, zeker als het boordevol vitaminen en mineralen zit. In Nederland wordt het fruit verkocht onder de naam loquat maar het fruit komt uit de warme landen, hier overleeft de boom zelden in de tuin.

De nispero trekt zich niets aan van crisis en werpt uitbundig vruchten af voor de hele buurt. Dit jaar heb ik de buurkinderen nisperos laten plukken voor thuis. Ze eten ze onderweg al op, soms worden er van de grond geraapt voor jam. De pitten worden opnieuw geplant of gedroogd, daar kun je prachtige sieraden van maken. De enorme bladen van de boom worden onder de boom gegooid in het najaar. Met flink wat regen composteert dat snel.
We bespuiten niet, daar houden wij niet van en de bijen nog minder. 

Van de lelijke vruchten maken we siroop.
Weggooien doen we niets.

©Gavi Mensch

Jerez de la Frontera, 10-5-2013

All rights reserved 2013

.