Posts tonen met het label 2018. Alle posts tonen
Posts tonen met het label 2018. Alle posts tonen

zondag 12 april 2020

Vogels en fruit 1

Mijn aardbeienrestjes, die tijdens het vervoer waren geplet in de tuin gezet. Eens kijken wie van de vogelgarde aan tafel gaat. Tegen wie moet ik mijn eigen aardbeitjes moet beveiligen. Voor als nog zijn mijn aardbeien veilig. De Turkse tortels hebben geen interesse. De ekster kwam wel kijken maar besloot dat rood zijn kleur niet is. De hegge-en tuinmussen vinden de vrolijke vruchtenprut geen blik waard. De goudvinkjes en meesjes hippen er met opgeheven kopje langs. De pimpelmezen wachten waarschijnlijk tot de aardbeien gefermenteerd zijn. Zelfs de grootste fruitrovers, mevrouw en meneer merel, hebben wel gekeken maar er van eten, ho maar! Ik wacht het nog even af. Maar ik denk dat ze niets hebben met bespoten fruit. Ik blijf dus op mijn hoede....mijn eigen moestuinfruit is thuis gekweekt en onbespoten. Als het zo is dat vogels niet eten van bespoten fruit dan is dit een leuke test. De schilletjes van appels en peren laten ze namelijk ook al liggen. Zelfs de bijen,wespjes en hommels landen er niet. Morgen zoek ik nog naar slakken sporen....ik vind dit heel vreemd allemaal. En ja...ik heb een heerlijke hoeveelheid tijd voor dit soort onbenullige(?) onderzoekjes. 😚😊

maandag 14 mei 2018

Rare rug dagen, de kliko-race





Voordat ik zou verhuizen deed mijn rug iets vreemds en zonder toestemming, 'het schoot er in' zoals dat in de volksmond heet.
Mijn rug is niet meer mijn sterkste punt. Eigenlijk nooit geweest, ik vermoed een familiekwaal. Maar zusters klagen niet over hun rug, ze zeuren hooguit over de zeer gemakkelijke doch afzichtelijke gezondheidssandalen, het slapen op plankharde bedden en het door de knieën te gaan om iets op te rapen. Maar na bijna 50 jaar zorgwerkzaamheden zegt mijn rug dat het nu welletjes is.
Als straf voor het niet ontzien van mijn rug bij het inpakken van mijn huisraad en het toch op elkaar zetten van zware dozen, het verhuizen, uitpakken en verschuiven, heeft mijn rug nu besloten op zijn minst 1 been onder mijn lijf onnuttig te verklaren.

Dat komt slecht uit. Ik ben sowieso te zwaar en heb een gerafelde hamstring en heel af en toe kramp in dat been. Bovendien is mijn linkerschouder toe aan vervanging ( maar dat kan pas over een paar jaar) en heb ik aan mijn rechterhand een skiduim overgehouden zonder ooit geskied te hebben. Dat werkt slecht als je alleen bent, de was op moet hangen en de gftbak om 8 uur 's morgens buiten moet zetten.

Ik heb dus gisteren besloten om een oude remedie toe te passen. Afwisselend helemaal niets doen, af en toe een rug oefening en verder even lopen, even staan, even zitten en voor de rest liggen. Het geheel gelardeerd met paracetamol, koffie, thee en water.

Af en toe komt er een kink in de kabel. Zo goed als het gisteren ging om even een klein stukje te lopen op mijn nieuw verkregen rode, orthopedisch uitziende, sportschoen, zo slecht ging het vanmorgen om 9 uur. Na een slechte draainacht waarin ik alsmaar een been overhield en een schouder te veel had, schrok ik om 9 uur wakker van het geluid van de wagen die het groenafval ophaalt. Shit! Mijn gft bak vergeten buiten te zetten, boordevol, ook met etensresten, die kun je geen 2 weken laten staan!

In een minuut ben ik naar beneden gestuiterd, heb gekeken hoe ver weg de wagen nog was en heb een jasje en een rok over mijn nachthemmetje aangetrokken, alle deuren geopend en zelfs de laatste restjes gft nog meegesleurd naar de bak. Daarna heb ik gerend, op blote voeten op een pad bezaaid met gemene takjes en minidennenappeltjes. Met een zware kliko achter mijn rug. Ik moest het hele achterom af en nog een paadje naar de straat.
Daar aangekomen moet ik een spektakel op zich zijn geweest. Een nieuwe Zeeuwse bezienswaardigheid. Mijn haren ongekamd, mijn rok binnenstebuiten, een regenjasje en blote voeten. 
speciaal voor de ophaalmeneer


De ophaalmeneer schoot in de lach en wees me een plaats aan de weg dichtbij mij om de bak neer te zetten. Mooie vrachtwagen die alles alleen doet. Hop kliko ondersteboven en hop kliko terug op zijn plek.
De man riep uit het raam of ik me verslapen had. Ik knikte. Of hij nog iets anders voor me kon doen, vroeg hij. Ik bedankte vriendelijk en zei dat ik als versleten verpleegkundige mijn voeten nog net zelf kon verbinden. Hij stak zijn duim op en ik ook.



Na de lege bak weer op zijn plek te hebben gezet, heb ik eerst gedoucht en mijn voeten gecontroleerd op wonden. Niks te zien. Kopje thee, mijn muesli met fruit, mijn pilletjes en hop op de bank (het heel eindelijk geen spijbelen meer), de hele morgen dezelfde journaalberichten gehoord op de radio en een hazenslaapje gedaan. Nu probeer ik mijn scanner en printer te installeren. Maar ik voel dat het tijd wordt voor even plat. Een flut excuus natuurlijk; ik word gewoon gek van apparaten waarvan een kabeltje ontbreekt. Joost mag weten in welke verhuisdoos het nog verstopt zit.
Nu eerst zorgen voor de rug en trots zijn op mijn kliko-sprint.
Die laatste kan ik alvast van mijn bucketlist afstrepen.




Gavi Mensch
Middelburg 14-5-18


vrijdag 2 maart 2018

Groen grijze leegstand




Vandaag las ik in de krant het volgende stukje over het weren van auto's uit de binnensteden. 

Van alles wat er misgaat, krijgt de vergrijzing de schuld. Voor dit item, "leegstand" moet ik echter verwijzen naar de stadspolitiek: 

Het is een duidelijke zaak: ik kom nooit in het centrum van Maastricht. Ik koop buiten het centrum. En met mij heel veel ouderen. Met de bus gaan betekent soms twee keer overstappen en zoeken naar ver-weg bushaltes. Met de belbus ben ik uren kwijt. Taxi is te duur, parkeren kost meer dan de eventuele aankopen. 

Mijn oudere patiënten komen ook zelden of nooit in de stad. Er is geen bankje om op te zitten, de straatbekleding is veelal 'looponvriendelijk'. De fiets, als je over de bergen en dalen naar naar het centrum heen komt, mag niet mee de winkelstraat in. Dus moet men vooral flink klagen over terugloop van omzet. En over de eenzaamheid van ouderen die hun huis niet meer uit komen.


Jaren geleden was dit in Dordrecht ook al zo. Leegstand en te weinig fantasie, weinig parkeerplek, te ver weg, bussen uit de buurt. Voor wie niet goed ter been is of was zoals mijn moeder destijds, is het centrum een crime, ondanks de leuke winkeltjes ( voor zover die er nog zijn). 
De leegstand in Dordrecht en ook die in Maastricht is enorm. Om nog maar niet te spreken van Rotterdam en andere grote steden.

Persoonlijk doe ik mijn boodschappen in een winkelcentrum in een buitenwijk. Er zijn drie ingangen dus kan ik de parkeerplaats kiezen die het dichtst bij mijn hoeveelheid boodschappen past. De vloerbedekking is mensvriendelijk. Alles is toegankelijk voor mindervaliden. Er zijn toiletten en horeca naar keuze. Kinderen vermaken zich, voor ouderen zijn er her en der bankjes om even op adem te komen of te wachten. De Hema, C&A, Etos, Kruidvat AH, Jumbo en andere ketens zijn aanwezig en verder winkeltjes met een eigen karakter. Minder dan in het stadscentrum maar genoeg, tot nu toe. Ik kan met een winkelwagentje overal in en overal komen. Waarom zou ik dan in gotsnaam naar een centrum gaan waar het mij zo moeilijk mogelijk wordt gemaakt. Ik ben zo groen als het maar kan, maar mijn lijf wordt grijzer, samen met de rest van de bevolking.

De groene politici worden ook ouder; hopelijk hebben ze zich dan niet kapot gewerkt en kunnen ze allemaal met een bakfiets boodschappen gaan doen. Of in de binnenstad gaan wonen; politici worden (door ons ) goed betaald.
Oh ja, voordat ik her vergeet, al die eigenaars van leegstaande gebouwen hebben er baat bij dat ze leegstaan, het levert qua verliezen een leuke aftrekpost op die wij gezamenlijk weer aanvullen via onze belastingafdrachten..

Mij verbaast het niet dat de winkelstraten in de stadscentra kapotgaan. De nieuwe generatie gaat liever naar de sportschool en bestelt alles online.
Jammer wel maar het is niet anders.



©Gavi Mensch
Maastricht 2-2018


Update: Hiermee wordt het ook makkelijker om het centrum te omzeilen en de hele hoge huurprijzen. Het wordt kiezen of delen.

https://nos.nl/artikel/2220700-hoe-haal-je-als-winkelier-het-jaar-2030.html




zondag 11 februari 2018

Een rustig Carnaval gewenst.


Carnaval maakt dat het heerlijk rustig is op straat, hier in een buitenwijk van Maastricht. Ik heb er helemaal niets mee. Ik zie het als verplicht plezier maken. Ik kan geen feestjes bouwen, al heel lang niet meer. Feestjes ontstonden bij mij thuis altijd spontaan. Hoe minder je regelde, des te leuker werd het.
Als nu een niet-Limburgse burgemeester-mevrouw op tv een mestreechs liedje zingt zonder de bijbehorende zachte g, vraag ik me af hoe ik zo iemand nog serieus zou moeten nemen tijdens een raadsvergadering.
Ik ben niet zuur, gewoon een realist die zich in het dagelijks leven al vaak genoeg belachelijk schijnt te maken, realisme is niet hip! Reality shows wel, maar daar is realiteit niet echt een item. Ik hoef het niet dik over te doen tijdens Carnaval.

Eens leerde ik een Prins Carnaval kennen, een leuke man met goede ideeën die het hele jaar door zichzelf is; hij zou van mij zo burgemeester kunnen worden. Ik ken ook hele spontane mensen die ook zichzelf blijven. Maar zij vormen een uitzondering. Maastrichtenaren zijn normaal gesproken niet open en écht vrolijk. Ze beschermen hun feest met het excuus dat er heel veel gedaan wordt voor goede doelen, die ik op drie na niet kan vinden.

Weten we wat zo'n Carnaval kost? Weten hoeveel mensen zich dagelijks melden bij de voedselbank? Weten we ook hoeveel kinderen of een carnavalsoutfit aanhebben van duizenden euro's en hoeveel ouders en grootouders zich daarvoor in de schulden hebben gestoken. Mensen die het normaal gesproken al niet zo breed hadden?
Holadiejee Holadiejoo?
Mijn ex patiënten uit de armste buurt van Mestreech waar nog veel ouderen analfabeet zijn of geen Nederlands spreken/ verstaan, hebben moeite met het hoofd boven water houden. Lijkt het niet logisch dat ipv auto met chauffeur, de prins uit die wijk op zijn minst zijn wijkgenoten uitnodigt voor een gratis feestavond, inclusief eten en drinken? Wat hebben ze aan een bezoekje?

Iedereen mag van mij iemand anders zijn tijdens Carnaval, of als ze dat het hele jaar door al doen, even een paar dagen zichzelf zijn.

Ik vind het heerlijk om mijn kleintjes verkleed te zien, ze hebben er plezier in, ze zien gelukkig nog niet hoeveel verloren geld er zit in enorme optochten, praalwagens geproduceerd voor een paar uur en ik zal niet degene zijn die hen dat uitlegt.
Maar Carnaval is niet echt voor de kleintjes. Als de groten dronken worden en doordraaien van drank en andere zaken, moeten de kleintjes maken dat ze weg komen. Verplichte vrije dagen met Carnaval? Krijgt iedereen er dan gewoon twee vrije dagen naar keuze bij?
Ik ben het verkapte religieuze gedoe zat; de dwang om je te vermaken en vrij te hebben met kerstmis, pasen, carnaval, goede vrijdag, pinksteren, hemelvaartdag. Ik heb niet veel vrije feestdagen gehad, als zorgverlener bestaat dat niet. Ik kon er ook niet om treuren, het leverde me andere dagen op waarin ik bij mijn kinderen kon zijn en iets extra's kon doen. Ik volg die tradities nog steeds maar half. Misschien is dat het, ik heb het niet zo op de tradities van anderen.

Even terug naar Carnaval, ik zap telkens de beelden van het carnaval weg. Ik schaam me een beetje voor volwassenen die met een narrenkap en een smoking een polonaise doen. Wat bezielt die mensen?
Ik heb het gevraagd en krijg er geen wetenschappelijk verantwoord antwoord op. "gewoon leuk, lekker uit je dak, je lekker bezatten, gewoon hopsen en springen en keihard meezingen" zijn nog de meest intelligente antwoorden.
"Het nog even uit de band springen voor je gaat vasten" heeft nog enigszins een poot om op te staan. Maar de meeste mensen vasten niet, de kinderen hebben geen vastentrommeltje waarin ze hun snoepjes bewaren tot Pasen. En de volwassenen, drinken en vreten vrolijk door tot ver na Pasen, dan pas moet het lijf weer gemarteld worden voor de pasvorm van bikini en zwembroek.
Dat was allemaal grappig in de vorige eeuwen. maar wat te doen met de mensen die verplicht vasten omdat er geen eten is? Het hele jaar door? Geen voedsel en geen water?

Ben ik nu een moralist in plaats van een realist? Ik weet wel een paar mensen die hier ja op antwoorden. En als ik dan in discussie zou gaan met hen, komen ze met clichés en dooddoeners en bergen gebakken lucht. En als ik die discussie uit zou willen diepen zal ik dat moeten doen voor de spiegel.

Vaak denk ik dat het al zoveel moeite kost om de voeten in rem stand te zetten om je niet te laten meeslepen door de waanzin van de dag en om te blijven dwarsliggen. Maar dan lees ik over de Limburgse politiek en weet weer waarom ik het doe en ook waarom ze hier Carnaval zo intens vieren. Om alles even te vergeten.
Ik kan niets met malle fratsen, ik gun wel iedereen zijn feesie.

Vandaag lees ik, luister ik naar kunstige muziek en kijk naar National Geographic, gewoon omdat het kan.


Gavi Mensch
Maastricht 13-2-2018


Dit is het 5 de deel van Carnaval blogs. de andere vier zijn te vinden onder het lebal Carnaval.

maandag 5 februari 2018

Organen krijgen of behouden



Over ja en nee tegen 'wettelijke' orgaandonatie en de "houd je mond nou maar en teken wet" van D'66.  

Ik ben blij dat de Senaat nog vragen heeft.

Bijna 23 jaar geleden ging ik een beetje dood door een geklapt aneurysma in mijn hoofd gevolgd door een flinke bloeding, had ik een adem- en hartstilstand, werd ik gereanimeerd en de vraag was hoe ik daar uit zou rollen. Ik had niet veel kans.
Ik was in coma en werd in coma gehouden om te stabiliseren. Daarna ben ik geopereerd, heb nu een clip in mijn hoofd en enkele gaten in mijn schedel.

Ik had destijds een donorcodicil, eigenlijk gewoon omdat ik ook vanaf mijn 18de bloeddonor ben geweest, omdat ik vond dat ik 2 of 3 keer per jaar een halve liter kon missen.

Ik heb mijn donorschap ingetrokken. Ik ben een neezegger. Waarom? Orgaandonatie is nog niet duidelijk. Wel voor de ontvanger, niet voor de donor.



Omdat ik er niet van overtuigd ben dat iedere arts even goed op de hoogte is wat hersendood is, wat het inhoudt. En ook niet met het buiten, onder- en onbewust zijn.
Een bijna-dood-ervaring is geen BIJNA DOOD ervaring maar een DOOD ervaring.
Hersendood is niet dood maar bijna dood, dat wel. Hart en ademstilstand leiden tot de dood, een blijvende dood als er niet gereanimeerd wordt.


Tijdens de keren dat ik dood ging of was, was er geen rust of stilte. Ik hoorde mijn dochter gillen, en ik weet nog dat ik dacht dat hoe fijn het wegglijden ook was, de kinderen het nog niet alleen af konden. De volgende keer zag ik alles van bovenaf, dat bleek nadat ik mijn nachtmerries had uitgelegd aan de anesthesist. Van de laatste keer weet ik alleen dat er veel schaduwen waren die in mijn licht stonden en dat er een zeker paniek voelbaar was.

Soms horen we van diep-comateuze patiënten dat ze van alles gehoord en gevoeld hebben tijdens de periode dat ze in coma waren. Als verpleegkundige heb ik ook geleerd om met comapatiënten te praten alsof ze bij bewustzijn zijn, soms reageren ze op pijnprikkels, soms op het stemgeluid van iemand die hen lief is. Ik heb een traan zien rollen op het uitdrukkingsloze gezicht van een diep-comateuze man wiens dochter vertelde dat ze een dochter had gekregen en dat ze die kwam laten zien. De man stierf een week erna, na een longembolie.

Even terug naar de hersendood, die bepaalt of we kunnen dienen als
donormateriaal.
1.     Wanneer een operatie om de levende organen eruit te halen begint, stijgen hartslag en bloeddruk significant. Als je in een stoffelijk overschot gaat snijden gebeurt er niets. Hartslag en bloeddruk zijn immers gestopt.



Hieronder een deel van discussies op sociale media:


Ik ben tegen de nieuwe wet; het is een breuk in ons zelfbeschikkingsrecht. Of ik iets zal doneren is aan mij en niet aan de overheid. Wel eens bedacht dat als je de organen haalt uit een nog levende patiënt, je die patiënt doodt om een andere zieke patiënt in leven te houden. Ik ben vóór het klonen van organen. Deze wet is een farce van politici die ver van de patiënten afstaan. Stel je Pia Dijkstra voor na een val van de trap, in coma. In het ziekenhuis wordt 'besloten' dat dit lijf met twee mooie nieren een nog kloppend hart, functionerende longen en een lever en alvleesklier, hersendood is. Is dat wel zo of is ze pas echt dood als het kloppende hart verwijderd is? Denk na! En kijk dan met je te doneren ogen of het verhaal volgens Dijkstra anders is gepresenteerd.

AG Je kunt toch gewoon van te voren laten registreren dat je het NIET wil. Probleem opgelost! 🤗

Ik wil dit soort wetten niet A, dit soort wetten zijn een schande voor de democratie. En wie regelt de wens van mensen die dat zelf niet kunnen, de familie? De maatschappelijk werker? De huisarts? Ik denk het niet. Van al die mensen is de ja dus al gewoon binnen zonder dat ze daar op hebben kunnen reageren.

AG Beste G, we verschillen van mening en dat mag!🙏

Het is geen mening. Het zijn onze argumenten om tegen deze wet te zijn. Als je gewoon een andere mening hebt had je niet op het argument hoeven reageren. We hebben er meer aan als je kijkt of je de argumenten kunt weerleggen. Ik hoor het graag.

BT
 Ik reageer nooit op discussies op fb maar deze cartoon geeft heeel goed weer hoe dubbel alle discussies over deze wet zijn. Als het er op aan komt zal iedereen blij zijn met een donororgaan!!!! En daar zijn donoren heel hard voor nodig!!!! Het mes snijdt aan 2 kanten: en vergeet niet je hebt altijd een keus!!!!een niet-donor is dat ook een niet-ontvanger??? Deze wet doet een beroep op je sociaal maatschappelijk denken🤨

Het gaat niet om wel of niet, B, maar om het feit dat de overheid mensen die niet 'kunnen' reageren, het zelfbeschikkingsrecht ontneemt. Gelukkig is er geen wet op verplichte bloeddonatie, dat heb ik sinds mijn 18de gedaan. Zou ik ook geweigerd hebben als het moest van de overheid. Dit is gelukkig Noord Korea niet. Donor worden doe je uit eigen vrije wil. Nooit omdat je geen papiertje met Nee hebt ingestuurd. Dat is wat er fout aan is. Verder zou ik blij geweest zijn als iedereen, net als ik, een donorcodicil bij zich had gedragen. Maar tot nu toe waren er dat niet zoveel. Mensen laten zich duidelijk liever dwingen door een wet. Vreemd toch?

https://www.nporadio1.nl/1-op-1         uitzending gemist van 5-2-2018
Sven Kockelman in '1op 1 met oa een Belgische hoogleraar Patrick Ferdinande over orgaandonatie.
Luister hier eens naar....

Het is niet mijn bedoeling om donorschap tegen te werken maar slechts om er over na te denken; het is niet goed als we alleen Pia Dijkstra horen jubelen over haar behaalde succes. De Nederlandse arts die in 1 op 1 aan het woord komt zegt niets over de vragen die ik heb en die ik onderaan zal stellen. 

Hieronder ook nog een duidelijk beeld over het onderwerp van een medisch ethicus. 

Het waarom we wél allemaal donor zouden moeten zijn is duidelijk, we houden zo veel van onze medemens dat we hen graag willen laten voortleven door onze organen te doneren. Dat is natuurlijk heel mooi. Dat is prachtig.
Een islamitische lever in een PVV'er of een PVV alvleesklier in een moslim. Het hart van Trump en Kim Jung-un wil natuurlijk niemand, maar wel de hoornvliezen voor een immigrant of een Zuid Koreaan?

We zijn, denk ik allemaal bereid om als we op leeftijd zijn te doneren aan onze kinderen en kleinkinderen, of niet? Zitten er tussen de neezeggers ook mensen die zelfs dat niet zouden doen? Vast wel. Dat vind ik persoonlijk ook niet zo ethisch.
Of draait het niet om houden van?







Er zitten meer kanten aan het verhaal
Er zijn nog veel onduidelijkheden die men graag onduidelijk houdt.
Zoals bijvoorbeeld deze:

Wie houdt je hand vast als je de dood tegemoet gaat?
Wie bepaalt of je dood genoeg bent?
Zijn er onderdelen van je lijf die ook na (totale) dood kunt doneren?
Wat als je nieren en hart, lever en alvleesklier, niet patiënt compatibel zijn?
Hoe ziek moet een patiënt zijn om voor orgaandonatie in aanmerking te komen?
Waarom is de dood van de donor minder erg dan de dood van de ontvanger?
Wie ziet er persoonlijk op toe dat alles volgens de regels gaat?
Kun je na de donatie het operatierapport inzien van de donor?
Hoe groot is de kans op afstoting van donororganen?
Hoeveel medicatie slikt een ontvanger om een orgaan te kunnen behouden?
Wat zijn de bijwerkingen van die medicijnen?
Waar komen de extra artsen en verpleegkundigen vandaan?
Hoe lang kun je 'kunstmatig in leven' gehouden worden?
Wie garandeert dat ik als donor geen enkele last zal hebben van de uitneming?
Kun je ook alleen doneren aan je naaste omgeving?
Is een nierdonatie goedkoper dan lang dialyseren?
Is doneren sowieso goedkoper dan zieken gaande te houden?
Wat vinden de zorgverzekeraars van orgaandonatie?
Is de farmaindustrie blij of niet blij met wel of niet doneren?
Is de D'66 actie 'voltooid leven' een onderdeel van de donorregistratie?

Wie ook nog vragen heeft kan ze kwijt bij de reacties.
Ik ben benieuwd.

Kortom ik ben tegen de dwang wet. Ik vind dat de overheid niets te vertellen heeft over ons lijf. De bemoeizucht van de overheid heeft het leven al zo vreselijk lastig gemaakt dat ik verlang naar een democratische opruiming van idiote regeltjes en verzinsels van ambtenaren en politici. 




Eveline van Donkelaar
Nederland BV, 5-2-2018




Zie ook een blogpost over dit onderwerp uit 2014
https://gavimensch.blogspot.nl/2014/07/verplicht-donor.html







donderdag 19 juni 2014

Het systematisch uitroeien .....

.....van armoede, ouderdom en chronische ziekten.


Nee, ik heb het hier niet over het zorgen dat armoede verdwijnt of dat de ouderen gerespecteerd zullen blijven of dat er heel veel geld gestoken gaat worden in het verlichten van de ellende van chronisch zieken.
Wat het laatste betreft het is natuurlijk onbegrijpelijk dat er door bergen gefietst en door dalen gelopen moet worden om wat onderzoeksgeld voor chronische ziektes 'op te hoesten'. Bananenrepubliektoestanden en uit de tijd dat de farmaceutische industrie ons nog niet bedroog maar naar eer en geweten medicijnen uitvond, samen met gepassioneerde onderzoekers.
Tegenwoordig wordt ons wel of niet gezond zijn bepaald door de farmaceutische industrie samen met de zorgverzekeraars en de loopjongen en dienstdoende lobbyjuffrouw in de rol van minister van W.V.C..

Wie er dood gaan en wie er blijven leven wordt ook mede bepaald door de jongetjes op sociale zaken, financiën en economische zaken; knullen die met een goed gevoel voor opruimen de armoede in de hand werken. Kijk tot 40.000 euro per jaar zijn de werkbijen eigenlijk makkelijk te missen. Ze vragen veel en geven weinig, zijn vaak ziek, werkeloos en kunnen veel zaken als studerende kinderen niet echt betalen. Wat heb je er dan aan?
Weg ermee! 
Wie nog zulke werkbijen nodig heeft, buit hen uit en vervangt hen als ze het niet meer doen.

Het wegvagen van armen, ouderen en zieken (of een combinatie daarvan) moet niet te opvallend gebeuren, heb ik begrepen. Dus wordt er elke maand een groep uitgewrongen die dan weer 2 maanden met rust gelaten wordt. Om hen daarna nog wat strakker uit te wringen. En zo komt elke maand een van de drie groepen aan de beurt.

Af en toe doen de lobbyjuffrouw en de knulletjes luidkeels een poging tot afschuiven van de ellende op de volksvertegenwoordigers, de gemeente, de bedrijven of die luie uitkeringtrekkende ouderen, werkelozen en chronisch zieken.
De volksvertegenwoordigers in de Eerste en Tweede Kamer hebben allemaal hun eigen sprookjesvertellers via de oortelefoon van hun iPhone. Niemand weet ergens van, echt niet.


Zodra ze te veel protesten krijgen vanaf de volks-kant  (niet te verwarren met de Volkskrant, die geeft al heel lang niet zoveel tegengas meer), draaien ze de rollen even om, gaan op een kostbaar en onduidelijk werkbezoek en komen terug met kater en een nieuwe onfrisse visie: "Het valt allemaal wel mee, we zijn er geweest en iedereen is happy!

Het is dus zaak om ze allemaal tegelijk aan te klagen: ministers, CEO's (chief Executive officers, zegt dat iets van de functie?), hun vriendjes, elke R.v.B. zonder neutrale R.v.T. en de over lijken gaande Industrie (met hoofdletter). En natuurlijk al díe volksvertegenwoordigers die alleen hun CV en billen in de gaten houden en natuurlijk ook de bips van degene die gekust moet worden om dat CV verder uit te breiden.

Gaan we aanklagen?
We zijn al begonnen, met de zoveelste Parlementaire Enquête, waarin slimme parlementariërs spitse vragen stellen aan zogenaamd stotterende doch arrogante CEO's. Kijk eens en half uurtje naar zo'n uitzending, het is meer dan de moeite waard; een bijzondere cursus 'zie mij' waarin het ondervraagde 'geboefte' in alle soorten en maten liegt en draait en grijnst of een andere houding speelt.
En onthoud, gestolen geld wordt niet teruggevorderd of -gestort, er zijn geen gevangenissen luxe genoeg om dit soort te herbergen en dus gaan ze vrijuit! Met de resterende Maserati's naar Monte Carlo van waaruit ze naar een belastingparadijsje vliegen, met de auto in het ruim of naar een andere lekkere betaalde onnozele functie. Het werk van die Vestia ploeg zou zo gedaan kunnen worden door iemand met een iets hoger IQ, een vmbo-economie student zou het waarschijnlijk beter en netter gedaan hebben.

De banken hebben we al gehad, maar die komen nog wel een keer terug. De Zorg is ernstig aan de beurt of zullen wachten tot de huidige minister van WVC en haar staats ook ondervraagbaar zijn? Die krijgen dadelijk vast wel een baantje waarbij ze voor een parlementaire enquête opgeroepen kunnen worden.

Maar dat kan allemaal wel even duren want dit land is beroemd om zijn putten vol dode kalveren en het water staat het volk tot aan de lippen, machteloos tot de wisseling van macht…. En zeer waarschijnlijk ook daarna.

Tot aan het beroemde: "We hebben het niet geweten…", de graag en vaak gebruikte
uitdrukking door dictatoren, bisschoppen en ondervraagde graaiers.
Maar daar trappen we niet meer in, toch? Ik kan hieronder wel honderd links plaatsen over waarschuwingen over wat er gaande is. Waarschuwingen van gerenommeerde en integere mensen, van onderzoeksjournalisten, van klokkenluiders, van schrijvers en bloggers.
Waarschuwingen over het systematisch en verborgen uitroeien van te dure, nutteloze, arme, zieke en zeker van te eerlijke mensen. Die hebben geen plaats meer in deze maatschappij. Die zijn overbodig.

Men wil blijkbaar meer geboefte, de 'slurpvivors' met zakken vol geld vol geld verkregen ten koste van anderen. Daarom geeft de zogenaamde top van de samenleving een dergelijk geweldig voorbeeld. Liegen en bedriegen, stelen en schelden…dat is wat men van de samenleving wil. Dan komen er geen vragen meer, geen enquêtes. Dan gaat Nederland op slot en vluchten de mensen die nog wel een hart en een ziel hebben. De zieken, armen, ouderen en kinderen slepen ze mee op handkarren en zo proberen ze door de linies heen te breken, met afgifte van de laatste cent aan de zoveelste corrupte ambtenaar.

Hoe vaak ik al gehoord heb dat dit soort vergelijkingen niet mogen?
Vaak!
Van wie die opmerkingen kwamen?
Van de CEO aanhangers en de bibskussers, van alle empathie ontdane meelopers. Van domme plofkoppen en blinde volgers.
Vraag eens of het me iets kan schelen?
Nee dus.

Dit is mijn manier van aanklagen zolang er nog vrijheid van meningsuiting bestaat.


Update 27-8-2014: Non sience fiction blog Aliëtte Jonkers:
http://www.discura.nl/auteurs/aliette-jonkers/gesubsidieerde-leugens

Update: 25-8-2014: het woord in beeld!  
Cartoonist Tom Jansen ( http://www.tomjanssen.net/ )

















©Gavi Mensch
Nederland V.O.F, 19-6-2014



Update 5-1-2018  

http://www.chawwawijnberg.nl/columns/brood-en-spelen/ 


Eerdere updates:

Update: 13-6-2015 Boaventura  de Sousa : Georganiseerde desocialisatie!

Update: 22-8-2014  Uitstekend blog van Henry van Beek
http://henryvanbeek.wordpress.com/2014/08/21/maximale-norm-vaste-lasten-van-50-netto-inkomen/

Update voor de laatste fase schobbejakken in de bocht! 8-7- 2014  http://nos.nl/artikel/672366-senaat-wmozorg-naar-gemeenten.html




                                        via Mar de Jong>




Update 26-7-2014:
Die zat er aan te komen:
"Euthanasia could be option for poor, says Lithuanian health minister" 

http://www.bioedge.org/index.php/bioethics/bioethics_article/11071


Hieronder volgen nog wat links die de titel van dit artikel kracht bijzetten.

Niet meer behandelen:

http://www.skipr.nl/actueel/id16726-schippers-wil-tarief-voor-niet-behandelen.html

Farmaindustie en Edith:

http://www.skipr.nl/actueel/id17096-cbg-niet-beinvloed-door-farmaceutische-industrie.html

Werkloos, dakloos:

http://www.nrc.nl/carriere/2012/10/12/wat-doe-je-als-je-je-hypotheek-niet-meer-kunt-betalen/

Amoede uit Groene Amsterdammerarchief  2004: Menno Hurenkamp:

http://www.groene.nl/artikel/armoede

Parlementaire enquête woningbouw:

http://www.tweedekamer.nl/kamerleden/commissies/pew/openbare_verhoren_pew.jsp

Ouderen en thuis: 2013 trouw: 
http://www.trouw.nl/tr/nl/4492/Nederland/article/detail/3454411/2013/06/07/Verzekeraars-zetten-ouderen-op-straat.dhtml

Chronisch zieken: 

http://www.geldenrecht.nl/artikel/2014-03-10/vaste-aftrek-chronisch-zieken

Voedselbanken en voedselveiligheid (geen honger en ondervoeding):

http://www.voedselbankennederland.nl/nl/prioriteiten-2014.html

Zorgpremie omhoog: 

http://www.zorgwijzer.nl/zorgverzekering-2015/zorgpremie-2015-met-200-euro-omhoog-ook-stijging-eigen-risico

Huurverhoging door fraude woningcorporaties?

http://www.nu.nl/geldzaken/3755514/huurverhoging-leidt-financiele-problemen.html

NZa rommel, al mag die 'a' er nu wel af:

http://www.leugens.nl/2014/06/15/theo-langejan/  
http://lhv.artsennet.nl/Actueel/Nieuws6/Nieuwsartikel/Theo-Langejan-wordt-nieuwe-voorzitter-NZA.htm
http://www.nza.nl/organisatie/Raadvanbestuur/nevenfuncties/theo-langejan-nevenfuncties/
http://www.zorgvisie.nl/Financien/Nieuws/2012/10/NZa-baas-Langejan-Zorgverzekeraars-mogen-eisen-wat-ze-willen-ZVS015123W/

Jeugdzorg:

http://nos.nl/artikel/663472-rode-vlag-voor-jeugdzorg.html

En een kleine bloemlezing uit mijn zelfgebakken verzameling over het onderwerp:
http://gavimensch.blogspot.nl/2014/05/spijt-van-gehoorzaamheid.html
http://gavimensch.blogspot.nl/2013/09/sterftecijfers-schipbreukziekenhuis.html
http://gavimensch.blogspot.nl/2012/12/wel-alle-epd-links-op-een-rijtje.html
http://gavimensch.blogspot.nl/2013/03/gastblog-tabaknee.html
http://gavimensch.blogspot.nl/2011/09/farmaceutische-crimi.html






..