Mijn aardbeienrestjes, die tijdens het vervoer waren geplet in de tuin gezet. Eens kijken wie van de vogelgarde aan tafel gaat. Tegen wie moet ik mijn eigen aardbeitjes moet beveiligen.
Voor als nog zijn mijn aardbeien veilig.
De Turkse tortels hebben geen interesse.
De ekster kwam wel kijken maar besloot dat rood zijn kleur niet is.
De hegge-en tuinmussen vinden de vrolijke vruchtenprut geen blik waard.
De goudvinkjes en meesjes hippen er met opgeheven kopje langs. De pimpelmezen wachten waarschijnlijk tot de aardbeien gefermenteerd zijn. Zelfs de grootste fruitrovers, mevrouw en meneer merel, hebben wel gekeken maar er van eten, ho maar!
Ik wacht het nog even af. Maar ik denk dat ze niets hebben met bespoten fruit. Ik blijf dus op mijn hoede....mijn eigen moestuinfruit is thuis gekweekt en onbespoten. Als het zo is dat vogels niet eten van bespoten fruit dan is dit een leuke test. De schilletjes van appels en peren laten ze namelijk ook al liggen. Zelfs de bijen,wespjes en hommels landen er niet. Morgen zoek ik nog naar slakken sporen....ik vind dit heel vreemd allemaal.
En ja...ik heb een heerlijke hoeveelheid tijd voor dit soort onbenullige(?) onderzoekjes. 😚😊
Berichten van alledag, voornamelijk over de gezondheidszorg, politiek, gastcolumns en niet literaire rariteiten uit eigen en andermensch's brein
Posts tonen met het label 2018. Alle posts tonen
Posts tonen met het label 2018. Alle posts tonen
zondag 12 april 2020
maandag 14 mei 2018
Rare rug dagen, de kliko-race
Voordat
ik zou verhuizen deed mijn rug iets vreemds en zonder toestemming, 'het schoot
er in' zoals dat in de volksmond heet.
Mijn
rug is niet meer mijn sterkste punt. Eigenlijk nooit geweest, ik vermoed een
familiekwaal. Maar zusters klagen niet over hun rug, ze zeuren hooguit over de
zeer gemakkelijke doch afzichtelijke gezondheidssandalen, het slapen op plankharde
bedden en het door de knieën te gaan om iets op te rapen. Maar na bijna 50
jaar zorgwerkzaamheden zegt mijn rug dat het nu welletjes is.
Als
straf voor het niet ontzien van mijn rug bij het inpakken van mijn huisraad en
het toch op elkaar zetten van zware dozen, het verhuizen, uitpakken en
verschuiven, heeft mijn rug nu besloten op zijn minst 1 been onder mijn lijf
onnuttig te verklaren.
Dat
komt slecht uit. Ik ben sowieso te zwaar en heb een gerafelde hamstring en heel
af en toe kramp in dat been. Bovendien is mijn linkerschouder toe aan
vervanging ( maar dat kan pas over een paar jaar) en heb ik aan mijn rechterhand
een skiduim overgehouden zonder ooit geskied te hebben. Dat werkt slecht als je
alleen bent, de was op moet hangen en de gftbak om 8 uur 's morgens buiten
moet zetten.
Ik
heb dus gisteren besloten om een oude remedie toe te passen. Afwisselend helemaal
niets doen, af en toe een rug oefening en verder even lopen, even staan, even
zitten en voor de rest liggen. Het geheel gelardeerd met paracetamol, koffie,
thee en water.
Af
en toe komt er een kink in de kabel. Zo goed als het gisteren ging om even een
klein stukje te lopen op mijn nieuw verkregen rode, orthopedisch uitziende,
sportschoen, zo slecht ging het vanmorgen om 9 uur. Na een slechte draainacht
waarin ik alsmaar een been overhield en een schouder te veel had, schrok ik om
9 uur wakker van het geluid van de wagen die het groenafval ophaalt. Shit! Mijn gft bak vergeten buiten te zetten, boordevol, ook met etensresten, die kun je geen 2 weken laten staan!
In
een minuut ben ik naar beneden gestuiterd, heb gekeken hoe ver weg de wagen nog
was en heb een jasje en een rok over mijn nachthemmetje aangetrokken, alle
deuren geopend en zelfs de laatste restjes gft nog meegesleurd naar de bak.
Daarna heb ik gerend, op blote voeten op een pad bezaaid met gemene takjes en
minidennenappeltjes. Met een zware kliko achter mijn rug. Ik moest het hele
achterom af en nog een paadje naar de straat.
Daar
aangekomen moet ik een spektakel op zich zijn geweest. Een nieuwe Zeeuwse
bezienswaardigheid. Mijn haren ongekamd, mijn rok binnenstebuiten, een regenjasje en blote voeten.
![]() |
| speciaal voor de ophaalmeneer |
De ophaalmeneer schoot in de lach en wees me een plaats aan de
weg dichtbij mij om de bak neer te zetten. Mooie vrachtwagen die alles alleen
doet. Hop kliko ondersteboven en hop kliko terug op zijn plek.
De
man riep uit het raam of ik me verslapen had. Ik knikte. Of hij nog iets anders
voor me kon doen, vroeg hij. Ik bedankte vriendelijk en zei dat ik als
versleten verpleegkundige mijn voeten nog net zelf kon verbinden. Hij stak zijn
duim op en ik ook.
Na
de lege bak weer op zijn plek te hebben gezet, heb ik eerst gedoucht en mijn
voeten gecontroleerd op wonden. Niks te zien. Kopje thee, mijn muesli met
fruit, mijn pilletjes en hop op de bank (het heel eindelijk geen spijbelen meer), de hele morgen dezelfde
journaalberichten gehoord op de radio en een hazenslaapje gedaan. Nu probeer ik
mijn scanner en printer te installeren. Maar ik voel dat het tijd wordt voor
even plat. Een flut excuus natuurlijk; ik word gewoon gek van apparaten waarvan
een kabeltje ontbreekt. Joost mag weten in welke verhuisdoos het nog verstopt
zit.
Nu
eerst zorgen voor de rug en trots zijn op mijn kliko-sprint.
Die
laatste kan ik alvast van mijn bucketlist afstrepen.
Gavi
Mensch
Middelburg
14-5-18
vrijdag 2 maart 2018
Groen grijze leegstand
Vandaag las ik in de krant het volgende stukje over het weren van auto's uit de binnensteden.
Van alles wat er misgaat, krijgt
de vergrijzing de schuld. Voor dit item, "leegstand" moet ik echter verwijzen naar de stadspolitiek:
Het is een
duidelijke zaak: ik kom nooit in het centrum van Maastricht. Ik koop buiten het
centrum. En met mij heel veel ouderen. Met de bus gaan betekent soms twee keer
overstappen en zoeken naar ver-weg bushaltes. Met de belbus ben ik uren kwijt.
Taxi is te duur, parkeren kost meer dan de eventuele aankopen.
Mijn oudere
patiënten komen ook zelden of nooit in de stad. Er is geen bankje om op te
zitten, de straatbekleding is veelal 'looponvriendelijk'. De fiets, als je over
de bergen en dalen naar naar het centrum heen komt, mag niet mee de
winkelstraat in. Dus moet men vooral flink klagen over terugloop van omzet. En
over de eenzaamheid van ouderen die hun huis niet meer uit komen.
Jaren geleden was
dit in Dordrecht ook al zo. Leegstand en te weinig fantasie, weinig
parkeerplek, te ver weg, bussen uit de buurt. Voor wie niet goed ter been is of
was zoals mijn moeder destijds, is het centrum een crime, ondanks de leuke
winkeltjes ( voor zover die er nog zijn).
De leegstand in Dordrecht en ook die in Maastricht is enorm. Om nog maar niet
te spreken van Rotterdam en andere grote steden.
Persoonlijk doe ik
mijn boodschappen in een winkelcentrum in een buitenwijk. Er zijn drie ingangen
dus kan ik de parkeerplaats kiezen die het dichtst bij mijn hoeveelheid
boodschappen past. De vloerbedekking is mensvriendelijk. Alles is toegankelijk
voor mindervaliden. Er zijn toiletten en horeca naar keuze. Kinderen vermaken
zich, voor ouderen zijn er her en der bankjes om even op adem te komen of te
wachten. De Hema, C&A, Etos, Kruidvat AH, Jumbo en andere ketens zijn
aanwezig en verder winkeltjes met een eigen karakter. Minder dan in het
stadscentrum maar genoeg, tot nu toe. Ik kan met een winkelwagentje overal in
en overal komen. Waarom zou ik dan in gotsnaam naar een centrum gaan waar het
mij zo moeilijk mogelijk wordt gemaakt. Ik ben zo groen als het maar kan, maar
mijn lijf wordt grijzer, samen met de rest van de bevolking.
De groene politici
worden ook ouder; hopelijk hebben ze zich dan niet kapot gewerkt en kunnen ze
allemaal met een bakfiets boodschappen gaan doen. Of in de binnenstad gaan
wonen; politici worden (door ons ) goed betaald.
Oh ja, voordat ik her vergeet, al die eigenaars van leegstaande gebouwen hebben er baat bij dat ze leegstaan, het levert qua verliezen een leuke aftrekpost op die wij gezamenlijk weer aanvullen via onze belastingafdrachten..
Jammer wel maar het
is niet anders.
©Gavi Mensch
Maastricht 2-2018
Update: Hiermee wordt het ook makkelijker om het centrum te omzeilen en de hele hoge huurprijzen. Het wordt kiezen of delen.
https://nos.nl/artikel/2220700-hoe-haal-je-als-winkelier-het-jaar-2030.html
zondag 11 februari 2018
Een rustig Carnaval gewenst.
Carnaval maakt dat het heerlijk rustig is op straat, hier in
een buitenwijk van Maastricht. Ik heb er helemaal niets mee. Ik zie het als
verplicht plezier maken. Ik kan geen feestjes bouwen, al heel lang niet meer.
Feestjes ontstonden bij mij thuis altijd spontaan. Hoe minder je regelde, des
te leuker werd het.
Als nu een niet-Limburgse burgemeester-mevrouw op tv een mestreechs liedje zingt zonder de bijbehorende zachte g, vraag ik me af hoe ik
zo iemand nog serieus zou moeten nemen tijdens een raadsvergadering.
Ik ben niet zuur, gewoon een realist die zich in het
dagelijks leven al vaak genoeg belachelijk schijnt te maken, realisme is niet
hip! Reality shows wel, maar daar is realiteit niet echt een item. Ik hoef het
niet dik over te doen tijdens Carnaval.
Eens leerde ik een Prins Carnaval kennen, een leuke man met goede ideeën die het hele jaar door zichzelf is; hij zou van mij zo burgemeester kunnen worden. Ik ken ook hele spontane mensen die ook zichzelf blijven. Maar zij vormen een uitzondering. Maastrichtenaren zijn normaal gesproken niet open en écht vrolijk. Ze beschermen hun feest met het excuus dat er heel veel gedaan wordt voor goede doelen, die ik op drie na niet kan vinden.
Weten we wat zo'n Carnaval kost? Weten hoeveel mensen zich dagelijks melden bij de voedselbank? Weten we ook hoeveel kinderen of een carnavalsoutfit aanhebben van duizenden euro's en hoeveel ouders en grootouders zich daarvoor in de schulden hebben gestoken. Mensen die het normaal gesproken al niet zo breed hadden?
Holadiejee Holadiejoo?
Mijn ex patiënten uit de armste buurt van Mestreech waar nog
veel ouderen analfabeet zijn of geen Nederlands spreken/ verstaan, hebben
moeite met het hoofd boven water houden. Lijkt het niet logisch dat ipv auto
met chauffeur, de prins uit die wijk op zijn minst zijn wijkgenoten uitnodigt
voor een gratis feestavond, inclusief eten en drinken? Wat hebben ze aan een
bezoekje?
Iedereen mag van mij iemand anders zijn tijdens Carnaval, of als ze dat het hele jaar door al doen, even een paar dagen zichzelf zijn.
Ik vind het heerlijk om mijn kleintjes verkleed te zien, ze
hebben er plezier in, ze zien gelukkig nog niet hoeveel verloren geld er zit in
enorme optochten, praalwagens geproduceerd voor een paar uur en ik zal niet
degene zijn die hen dat uitlegt.
Maar Carnaval is niet echt voor de kleintjes. Als de groten
dronken worden en doordraaien van drank en andere zaken, moeten de kleintjes
maken dat ze weg komen. Verplichte vrije dagen met Carnaval? Krijgt iedereen er
dan gewoon twee vrije dagen naar keuze bij?
Ik ben het verkapte religieuze gedoe zat; de dwang om je te
vermaken en vrij te hebben met kerstmis, pasen, carnaval, goede vrijdag,
pinksteren, hemelvaartdag. Ik heb niet veel vrije feestdagen gehad, als
zorgverlener bestaat dat niet. Ik kon er ook niet om treuren, het leverde me
andere dagen op waarin ik bij mijn kinderen kon zijn en iets extra's kon doen.
Ik volg die tradities nog steeds maar half. Misschien is dat het, ik heb het
niet zo op de tradities van anderen.
Even terug naar Carnaval, ik zap telkens de beelden van het carnaval weg. Ik schaam me een beetje voor volwassenen die met een narrenkap en een smoking een polonaise doen. Wat bezielt die mensen?
Ik heb het gevraagd en krijg er geen wetenschappelijk
verantwoord antwoord op. "gewoon leuk, lekker uit je dak, je lekker
bezatten, gewoon hopsen en springen en keihard meezingen" zijn nog de
meest intelligente antwoorden.
"Het nog even uit de band springen voor je gaat
vasten" heeft nog enigszins een poot om op te staan. Maar de meeste mensen
vasten niet, de kinderen hebben geen vastentrommeltje waarin ze hun snoepjes
bewaren tot Pasen. En de volwassenen, drinken en vreten vrolijk door tot ver na
Pasen, dan pas moet het lijf weer gemarteld worden voor de pasvorm van bikini
en zwembroek.
Dat was allemaal grappig in de vorige eeuwen. maar wat te
doen met de mensen die verplicht vasten omdat er geen eten is? Het hele jaar
door? Geen voedsel en geen water?
Ben ik nu een moralist in plaats van een realist? Ik weet
wel een paar mensen die hier ja op antwoorden. En als ik dan in discussie zou
gaan met hen, komen ze met clichés en dooddoeners en bergen gebakken lucht. En
als ik die discussie uit zou willen diepen zal ik dat moeten doen voor de
spiegel.
Vaak denk ik dat het al zoveel moeite kost om de voeten in
rem stand te zetten om je niet te laten meeslepen door de waanzin van de dag en
om te blijven dwarsliggen. Maar dan lees ik over de Limburgse politiek en weet weer waarom ik het doe en ook waarom ze hier Carnaval zo intens vieren. Om alles even te vergeten.
Ik kan niets met malle fratsen, ik gun wel iedereen zijn
feesie.
Vandaag lees ik, luister ik naar kunstige muziek en kijk
naar National Geographic, gewoon omdat het kan.
Gavi Mensch
Maastricht 13-2-2018
Dit is het 5 de deel van Carnaval blogs. de andere vier zijn te vinden onder het lebal Carnaval.
maandag 5 februari 2018
Organen krijgen of behouden
Over ja en nee tegen 'wettelijke' orgaandonatie en de "houd
je mond nou maar en teken wet" van D'66.
Ik ben blij dat de
Senaat nog vragen heeft.
Bijna
23 jaar geleden ging ik een beetje dood door een geklapt aneurysma in mijn hoofd gevolgd door een flinke bloeding, had ik een adem- en hartstilstand, werd ik
gereanimeerd en de vraag was hoe ik daar uit zou rollen. Ik had niet veel
kans.
Ik was in coma en werd in coma gehouden om te stabiliseren. Daarna ben ik geopereerd, heb nu een clip in mijn hoofd en enkele gaten in mijn schedel.
Ik was in coma en werd in coma gehouden om te stabiliseren. Daarna ben ik geopereerd, heb nu een clip in mijn hoofd en enkele gaten in mijn schedel.
Ik
had destijds een donorcodicil, eigenlijk gewoon omdat ik ook vanaf mijn 18de
bloeddonor ben geweest, omdat ik vond dat ik 2 of 3 keer per jaar een halve
liter kon missen.
Ik
heb mijn donorschap ingetrokken. Ik ben een neezegger. Waarom? Orgaandonatie is nog niet duidelijk. Wel voor de ontvanger, niet voor de donor.
Omdat
ik er niet van overtuigd ben dat iedere arts even goed op de hoogte is wat
hersendood is, wat het inhoudt. En ook niet met het buiten, onder- en onbewust
zijn.
Een
bijna-dood-ervaring is geen BIJNA DOOD ervaring maar een DOOD ervaring.
Hersendood is niet dood maar bijna dood, dat wel. Hart en ademstilstand leiden tot de dood, een blijvende dood als er niet gereanimeerd wordt.
Hersendood is niet dood maar bijna dood, dat wel. Hart en ademstilstand leiden tot de dood, een blijvende dood als er niet gereanimeerd wordt.
Tijdens
de keren dat ik dood ging of was, was er geen rust of stilte. Ik hoorde mijn
dochter gillen, en ik weet nog dat ik dacht dat hoe fijn het wegglijden ook
was, de kinderen het nog niet alleen af konden. De volgende keer zag ik alles
van bovenaf, dat bleek nadat ik mijn nachtmerries had uitgelegd aan de
anesthesist. Van de laatste keer weet ik alleen dat er veel schaduwen waren die
in mijn licht stonden en dat er een zeker paniek voelbaar was.
Soms
horen we van diep-comateuze patiënten dat ze van alles gehoord en gevoeld hebben
tijdens de periode dat ze in coma waren. Als verpleegkundige heb ik ook geleerd
om met comapatiënten te praten alsof ze bij bewustzijn zijn, soms reageren ze
op pijnprikkels, soms op het stemgeluid van iemand die hen lief is. Ik heb een
traan zien rollen op het uitdrukkingsloze gezicht van een diep-comateuze man wiens dochter
vertelde dat ze een dochter had gekregen en dat ze die kwam laten zien. De man
stierf een week erna, na een longembolie.
Even
terug naar de hersendood, die bepaalt of we kunnen dienen als
1.
Wanneer een operatie om de levende organen eruit te
halen begint, stijgen hartslag en bloeddruk significant. Als je in
een stoffelijk overschot gaat snijden gebeurt er niets. Hartslag en bloeddruk
zijn immers gestopt.
Hieronder
een deel van discussies op sociale media:
Ik
ben tegen de nieuwe wet; het is een breuk in ons
zelfbeschikkingsrecht. Of ik iets zal doneren is aan mij en niet aan de
overheid. Wel eens bedacht dat als je de organen haalt uit een nog levende
patiënt, je die patiënt doodt om een andere zieke patiënt in leven te
houden. Ik ben vóór het klonen van organen. Deze wet is een farce van politici
die ver van de patiënten afstaan. Stel je Pia Dijkstra voor na een val van de
trap, in coma. In het ziekenhuis wordt 'besloten' dat dit lijf met twee mooie
nieren een nog kloppend hart, functionerende longen en een lever en
alvleesklier, hersendood is. Is dat wel zo of is ze pas echt dood als het
kloppende hart verwijderd is? Denk na! En kijk dan met je te doneren ogen of
het verhaal volgens Dijkstra anders is gepresenteerd.
AG Je kunt toch
gewoon van te voren laten registreren dat je het NIET wil. Probleem
opgelost!
🤗
Ik
wil dit soort wetten niet A, dit soort wetten zijn een schande voor de
democratie. En wie regelt de wens van mensen die dat zelf niet kunnen, de
familie? De maatschappelijk werker? De huisarts? Ik denk het niet. Van al die
mensen is de ja dus al gewoon binnen zonder dat ze daar op hebben kunnen
reageren.
AG Beste G, we verschillen van mening en dat mag!
🙏
Het is geen mening. Het zijn onze argumenten om tegen deze
wet te zijn. Als je gewoon een andere mening hebt had je niet op het argument
hoeven reageren. We hebben er meer aan als je kijkt of je de argumenten kunt
weerleggen. Ik hoor het graag.
BT Ik reageer nooit op discussies op fb maar deze cartoon geeft heeel goed weer hoe dubbel alle discussies over deze wet zijn. Als het er op aan komt zal iedereen blij zijn met een donororgaan!!!! En daar zijn donoren heel hard voor nodig!!!! Het mes snijdt aan 2 kanten: en vergeet niet je hebt altijd een keus!!!!een niet-donor is dat ook een niet-ontvanger??? Deze wet doet een beroep op je sociaal maatschappelijk denken
Het
gaat niet om wel of niet, B, maar om het feit dat de overheid mensen die niet
'kunnen' reageren, het zelfbeschikkingsrecht ontneemt. Gelukkig is er geen wet
op verplichte bloeddonatie, dat heb ik sinds mijn 18de gedaan. Zou ik ook
geweigerd hebben als het moest van de overheid. Dit is gelukkig Noord Korea
niet. Donor worden doe je uit eigen vrije wil. Nooit omdat je geen papiertje
met Nee hebt ingestuurd. Dat is wat er fout aan is. Verder zou ik blij geweest
zijn als iedereen, net als ik, een donorcodicil bij zich had gedragen. Maar tot
nu toe waren er dat niet zoveel. Mensen laten zich duidelijk liever dwingen
door een wet. Vreemd toch?
Luister
hier eens naar....
Het
is niet mijn bedoeling om donorschap tegen te werken maar slechts om er over na
te denken; het is niet goed als we alleen Pia Dijkstra horen jubelen over haar
behaalde succes. De Nederlandse arts die in 1 op 1 aan het woord komt zegt
niets over de vragen die ik heb en die ik onderaan zal stellen.
Hieronder ook nog een duidelijk beeld over het onderwerp van een medisch ethicus.
Het
waarom we wél allemaal donor zouden moeten zijn is duidelijk, we houden zo veel
van onze medemens dat we hen graag willen laten voortleven door onze organen te
doneren. Dat is natuurlijk heel mooi. Dat is prachtig.
Een islamitische lever in een PVV'er of een PVV alvleesklier in een moslim. Het hart
van Trump en Kim Jung-un wil natuurlijk niemand, maar wel de hoornvliezen voor
een immigrant of een Zuid Koreaan?
We
zijn, denk ik allemaal bereid om als we op leeftijd zijn te doneren aan onze
kinderen en kleinkinderen, of niet? Zitten er tussen de neezeggers ook mensen
die zelfs dat niet zouden doen? Vast wel. Dat vind ik persoonlijk ook niet zo
ethisch.
Of
draait het niet om houden van?
Er
zitten meer kanten aan het verhaal
Er
zijn nog veel onduidelijkheden die men graag onduidelijk houdt.
Zoals
bijvoorbeeld deze:
Wie
houdt je hand vast als je de dood tegemoet gaat?
Wie
bepaalt of je dood genoeg bent?
Zijn
er onderdelen van je lijf die ook na (totale) dood kunt doneren?
Wat
als je nieren en hart, lever en alvleesklier, niet patiënt compatibel zijn?
Hoe
ziek moet een patiënt zijn om voor orgaandonatie in aanmerking te komen?
Waarom
is de dood van de donor minder erg dan de dood van de ontvanger?
Wie
ziet er persoonlijk op toe dat alles volgens de regels gaat?
Kun
je na de donatie het operatierapport inzien van de donor?
Hoe
groot is de kans op afstoting van donororganen?
Hoeveel
medicatie slikt een ontvanger om een orgaan te kunnen behouden?
Wat
zijn de bijwerkingen van die medicijnen?
Waar
komen de extra artsen en verpleegkundigen vandaan?
Hoe
lang kun je 'kunstmatig in leven' gehouden worden?
Wie
garandeert dat ik als donor geen enkele last zal hebben van de uitneming?
Kun
je ook alleen doneren aan je naaste omgeving?
Is
een nierdonatie goedkoper dan lang dialyseren?
Is
doneren sowieso goedkoper dan zieken gaande te houden?
Wat
vinden de zorgverzekeraars van orgaandonatie?
Is
de farmaindustrie blij of niet blij met wel of niet doneren?
Wie
ook nog vragen heeft kan ze kwijt bij de reacties.
Ik
ben benieuwd.
Kortom
ik ben tegen de dwang wet. Ik vind dat de overheid niets te vertellen
heeft over ons lijf. De bemoeizucht van de overheid heeft het leven al zo
vreselijk lastig gemaakt dat ik verlang naar een democratische opruiming van
idiote regeltjes en verzinsels van ambtenaren en politici.
Eveline
van Donkelaar
Nederland
BV, 5-2-2018
Zie ook een blogpost over dit onderwerp uit 2014
https://gavimensch.blogspot.nl/2014/07/verplicht-donor.html
https://gavimensch.blogspot.nl/2014/07/verplicht-donor.html
Labels:
2014,
2018,
bemoeienis. politiek,
bezwaar,
doden,
donor,
dwang,
informatie,
menschen,
organen,
tekorten,
Zorg
donderdag 19 juni 2014
Het systematisch uitroeien .....
.....van armoede, ouderdom en
chronische ziekten.
Nee, ik heb het hier niet over het zorgen dat armoede
verdwijnt of dat de ouderen gerespecteerd zullen blijven of dat er heel veel geld gestoken gaat
worden in het verlichten van de ellende van chronisch zieken.
Wat het laatste betreft het is natuurlijk onbegrijpelijk dat
er door bergen gefietst en door dalen gelopen moet worden om wat onderzoeksgeld
voor chronische ziektes 'op te hoesten'. Bananenrepubliektoestanden en uit
de tijd dat de farmaceutische industrie ons nog niet bedroog maar naar eer en
geweten medicijnen uitvond, samen met gepassioneerde onderzoekers.
Tegenwoordig wordt ons wel of niet gezond zijn bepaald door de farmaceutische industrie samen met de zorgverzekeraars en de loopjongen en dienstdoende lobbyjuffrouw in de rol van minister van W.V.C..
Tegenwoordig wordt ons wel of niet gezond zijn bepaald door de farmaceutische industrie samen met de zorgverzekeraars en de loopjongen en dienstdoende lobbyjuffrouw in de rol van minister van W.V.C..
Wie er dood gaan en wie er blijven leven wordt ook mede
bepaald door de jongetjes op sociale zaken, financiën en economische zaken; knullen die met een goed gevoel voor opruimen de armoede in de hand werken.
Kijk tot 40.000 euro per jaar zijn de werkbijen eigenlijk makkelijk te missen.
Ze vragen veel en geven weinig, zijn vaak ziek, werkeloos en kunnen veel zaken
als studerende kinderen niet echt betalen. Wat heb je er dan aan?
Weg ermee!
Weg ermee!
Wie nog zulke werkbijen nodig heeft, buit hen uit en vervangt hen als ze het niet meer doen.
Het wegvagen van armen, ouderen en zieken (of een combinatie daarvan) moet niet te opvallend gebeuren, heb ik begrepen. Dus wordt er elke maand een groep uitgewrongen die dan weer 2 maanden met rust gelaten wordt. Om hen daarna nog wat strakker uit te wringen. En zo komt elke maand een van de drie groepen aan de beurt.
Af en toe doen de lobbyjuffrouw en de knulletjes luidkeels
een poging tot afschuiven van de ellende op de volksvertegenwoordigers, de
gemeente, de bedrijven of die luie uitkeringtrekkende ouderen, werkelozen en
chronisch zieken.
De volksvertegenwoordigers in de Eerste en Tweede Kamer hebben allemaal hun eigen sprookjesvertellers via de oortelefoon van hun iPhone. Niemand weet ergens van, echt niet.
De volksvertegenwoordigers in de Eerste en Tweede Kamer hebben allemaal hun eigen sprookjesvertellers via de oortelefoon van hun iPhone. Niemand weet ergens van, echt niet.
Het is dus zaak om ze allemaal tegelijk aan te klagen:
ministers, CEO's (chief Executive officers, zegt dat iets van de functie?), hun vriendjes, elke R.v.B. zonder neutrale R.v.T. en de over lijken gaande
Industrie (met hoofdletter). En natuurlijk al díe volksvertegenwoordigers die
alleen hun CV en billen in de gaten houden en natuurlijk ook de bips van degene die
gekust moet worden om dat CV verder uit te breiden.
We zijn al begonnen, met de zoveelste Parlementaire Enquête, waarin slimme parlementariërs spitse vragen stellen aan zogenaamd stotterende doch arrogante CEO's. Kijk eens en half uurtje naar zo'n uitzending, het is meer dan de moeite waard; een bijzondere cursus 'zie mij' waarin het ondervraagde 'geboefte' in alle soorten en maten liegt en draait en grijnst of een andere houding speelt.
De banken hebben we al gehad, maar die komen nog wel een
keer terug. De Zorg is ernstig aan de beurt of zullen wachten tot de huidige
minister van WVC en haar staats ook ondervraagbaar zijn? Die krijgen dadelijk
vast wel een baantje waarbij ze voor een parlementaire enquête opgeroepen
kunnen worden.
Maar dat kan allemaal wel even duren want dit land is
beroemd om zijn putten vol dode kalveren en het water staat het volk tot aan de
lippen, machteloos tot de wisseling van macht…. En zeer waarschijnlijk ook
daarna.
Tot aan het beroemde: "We hebben het niet geweten…",
de graag en vaak gebruikte
uitdrukking door dictatoren, bisschoppen en ondervraagde graaiers.
uitdrukking door dictatoren, bisschoppen en ondervraagde graaiers.
Maar daar trappen we niet meer in, toch? Ik kan hieronder
wel honderd links plaatsen over waarschuwingen over wat er gaande is.
Waarschuwingen van gerenommeerde en integere mensen, van onderzoeksjournalisten,
van klokkenluiders, van schrijvers en bloggers.
Waarschuwingen over het systematisch en verborgen uitroeien
van te dure, nutteloze, arme, zieke en zeker van te eerlijke mensen. Die hebben
geen plaats meer in deze maatschappij. Die zijn overbodig.
Men wil blijkbaar meer geboefte, de 'slurpvivors' met zakken vol geld vol geld verkregen ten koste van anderen. Daarom geeft de zogenaamde top van de
samenleving een dergelijk geweldig voorbeeld. Liegen en bedriegen, stelen en
schelden…dat is wat men van de samenleving wil. Dan komen er geen vragen meer,
geen enquêtes. Dan gaat Nederland op slot en vluchten de mensen die nog wel een
hart en een ziel hebben. De zieken, armen, ouderen en kinderen slepen ze mee op
handkarren en zo proberen ze door de linies heen te breken, met afgifte van de
laatste cent aan de zoveelste corrupte ambtenaar.
Hoe vaak ik al gehoord heb dat dit soort vergelijkingen niet mogen?
Vaak!
Van wie die opmerkingen kwamen?
Van de CEO aanhangers en de bibskussers, van alle empathie ontdane meelopers. Van domme plofkoppen en blinde volgers.
Vraag eens of het me iets kan schelen?
Nee dus.
Van wie die opmerkingen kwamen?
Van de CEO aanhangers en de bibskussers, van alle empathie ontdane meelopers. Van domme plofkoppen en blinde volgers.
Vraag eens of het me iets kan schelen?
Nee dus.
Dit is mijn manier van aanklagen zolang er nog vrijheid van meningsuiting bestaat.
Update 27-8-2014: Non sience fiction blog Aliëtte Jonkers:
http://www.discura.nl/auteurs/aliette-jonkers/gesubsidieerde-leugens
Update: 25-8-2014: het woord in beeld!
Cartoonist Tom Jansen ( http://www.tomjanssen.net/ )
©Gavi Mensch
Eerdere updates:
Update: 13-6-2015 Boaventura de Sousa : Georganiseerde desocialisatie!
Update: 22-8-2014 Uitstekend blog van Henry van Beek
http://henryvanbeek.wordpress.com/2014/08/21/maximale-norm-vaste-lasten-van-50-netto-inkomen/
Update voor de laatste fase schobbejakken in de bocht! 8-7- 2014 http://nos.nl/artikel/672366-senaat-wmozorg-naar-gemeenten.html
via Mar de Jong>
Update 26-7-2014:
Die zat er aan te komen:
"Euthanasia could be option for poor, says Lithuanian health minister"
http://www.bioedge.org/index.php/bioethics/bioethics_article/11071
Hieronder volgen nog wat links die de titel van dit artikel kracht bijzetten.
Niet meer behandelen:
http://www.skipr.nl/actueel/id16726-schippers-wil-tarief-voor-niet-behandelen.html
Farmaindustie en Edith:
http://www.skipr.nl/actueel/id17096-cbg-niet-beinvloed-door-farmaceutische-industrie.html
Werkloos, dakloos:
http://www.nrc.nl/carriere/2012/10/12/wat-doe-je-als-je-je-hypotheek-niet-meer-kunt-betalen/
Amoede uit Groene Amsterdammerarchief 2004: Menno Hurenkamp:
http://www.groene.nl/artikel/armoede
Parlementaire enquête woningbouw:
http://www.tweedekamer.nl/kamerleden/commissies/pew/openbare_verhoren_pew.jsp
Ouderen en thuis: 2013 trouw:
http://www.trouw.nl/tr/nl/4492/Nederland/article/detail/3454411/2013/06/07/Verzekeraars-zetten-ouderen-op-straat.dhtml
Chronisch zieken:
http://www.geldenrecht.nl/artikel/2014-03-10/vaste-aftrek-chronisch-zieken
Voedselbanken en voedselveiligheid (geen honger en ondervoeding):
http://www.voedselbankennederland.nl/nl/prioriteiten-2014.html
Zorgpremie omhoog:
http://www.zorgwijzer.nl/zorgverzekering-2015/zorgpremie-2015-met-200-euro-omhoog-ook-stijging-eigen-risico
Huurverhoging door fraude woningcorporaties?
http://www.nu.nl/geldzaken/3755514/huurverhoging-leidt-financiele-problemen.html
NZa rommel, al mag die 'a' er nu wel af:
http://www.leugens.nl/2014/06/15/theo-langejan/
http://lhv.artsennet.nl/Actueel/Nieuws6/Nieuwsartikel/Theo-Langejan-wordt-nieuwe-voorzitter-NZA.htm
http://www.nza.nl/organisatie/Raadvanbestuur/nevenfuncties/theo-langejan-nevenfuncties/
http://www.zorgvisie.nl/Financien/Nieuws/2012/10/NZa-baas-Langejan-Zorgverzekeraars-mogen-eisen-wat-ze-willen-ZVS015123W/
Jeugdzorg:
http://nos.nl/artikel/663472-rode-vlag-voor-jeugdzorg.html
En een kleine bloemlezing uit mijn zelfgebakken verzameling over het onderwerp:
http://gavimensch.blogspot.nl/2014/05/spijt-van-gehoorzaamheid.html
http://gavimensch.blogspot.nl/2013/09/sterftecijfers-schipbreukziekenhuis.html
http://gavimensch.blogspot.nl/2012/12/wel-alle-epd-links-op-een-rijtje.html
http://gavimensch.blogspot.nl/2013/03/gastblog-tabaknee.html
http://gavimensch.blogspot.nl/2011/09/farmaceutische-crimi.html
Farmaindustie en Edith:
http://www.skipr.nl/actueel/id17096-cbg-niet-beinvloed-door-farmaceutische-industrie.html
Werkloos, dakloos:
http://www.nrc.nl/carriere/2012/10/12/wat-doe-je-als-je-je-hypotheek-niet-meer-kunt-betalen/
Amoede uit Groene Amsterdammerarchief 2004: Menno Hurenkamp:
http://www.groene.nl/artikel/armoede
Parlementaire enquête woningbouw:
http://www.tweedekamer.nl/kamerleden/commissies/pew/openbare_verhoren_pew.jsp
Ouderen en thuis: 2013 trouw:
http://www.trouw.nl/tr/nl/4492/Nederland/article/detail/3454411/2013/06/07/Verzekeraars-zetten-ouderen-op-straat.dhtml
Chronisch zieken:
http://www.geldenrecht.nl/artikel/2014-03-10/vaste-aftrek-chronisch-zieken
Voedselbanken en voedselveiligheid (geen honger en ondervoeding):
http://www.voedselbankennederland.nl/nl/prioriteiten-2014.html
Zorgpremie omhoog:
http://www.zorgwijzer.nl/zorgverzekering-2015/zorgpremie-2015-met-200-euro-omhoog-ook-stijging-eigen-risico
Huurverhoging door fraude woningcorporaties?
http://www.nu.nl/geldzaken/3755514/huurverhoging-leidt-financiele-problemen.html
NZa rommel, al mag die 'a' er nu wel af:
http://www.leugens.nl/2014/06/15/theo-langejan/
http://lhv.artsennet.nl/Actueel/Nieuws6/Nieuwsartikel/Theo-Langejan-wordt-nieuwe-voorzitter-NZA.htm
http://www.nza.nl/organisatie/Raadvanbestuur/nevenfuncties/theo-langejan-nevenfuncties/
http://www.zorgvisie.nl/Financien/Nieuws/2012/10/NZa-baas-Langejan-Zorgverzekeraars-mogen-eisen-wat-ze-willen-ZVS015123W/
Jeugdzorg:
http://nos.nl/artikel/663472-rode-vlag-voor-jeugdzorg.html
En een kleine bloemlezing uit mijn zelfgebakken verzameling over het onderwerp:
http://gavimensch.blogspot.nl/2014/05/spijt-van-gehoorzaamheid.html
http://gavimensch.blogspot.nl/2013/09/sterftecijfers-schipbreukziekenhuis.html
http://gavimensch.blogspot.nl/2012/12/wel-alle-epd-links-op-een-rijtje.html
http://gavimensch.blogspot.nl/2013/03/gastblog-tabaknee.html
http://gavimensch.blogspot.nl/2011/09/farmaceutische-crimi.html
Labels:
2014,
2015,
2018,
aanklacht,
ambtenaren,
armoede,
belastinggeld,
bestuurders,
corruptie,
gevaarlijk,
justitie,
Machtsverhoudingen,
verzet,
Volksgezondheid,
voorbeeldfunctie



















