Posts tonen met het label religie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label religie. Alle posts tonen

zondag 11 februari 2018

Een rustig Carnaval gewenst.


Carnaval maakt dat het heerlijk rustig is op straat, hier in een buitenwijk van Maastricht. Ik heb er helemaal niets mee. Ik zie het als verplicht plezier maken. Ik kan geen feestjes bouwen, al heel lang niet meer. Feestjes ontstonden bij mij thuis altijd spontaan. Hoe minder je regelde, des te leuker werd het.
Als nu een niet-Limburgse burgemeester-mevrouw op tv een mestreechs liedje zingt zonder de bijbehorende zachte g, vraag ik me af hoe ik zo iemand nog serieus zou moeten nemen tijdens een raadsvergadering.
Ik ben niet zuur, gewoon een realist die zich in het dagelijks leven al vaak genoeg belachelijk schijnt te maken, realisme is niet hip! Reality shows wel, maar daar is realiteit niet echt een item. Ik hoef het niet dik over te doen tijdens Carnaval.

Eens leerde ik een Prins Carnaval kennen, een leuke man met goede ideeën die het hele jaar door zichzelf is; hij zou van mij zo burgemeester kunnen worden. Ik ken ook hele spontane mensen die ook zichzelf blijven. Maar zij vormen een uitzondering. Maastrichtenaren zijn normaal gesproken niet open en écht vrolijk. Ze beschermen hun feest met het excuus dat er heel veel gedaan wordt voor goede doelen, die ik op drie na niet kan vinden.

Weten we wat zo'n Carnaval kost? Weten hoeveel mensen zich dagelijks melden bij de voedselbank? Weten we ook hoeveel kinderen of een carnavalsoutfit aanhebben van duizenden euro's en hoeveel ouders en grootouders zich daarvoor in de schulden hebben gestoken. Mensen die het normaal gesproken al niet zo breed hadden?
Holadiejee Holadiejoo?
Mijn ex patiënten uit de armste buurt van Mestreech waar nog veel ouderen analfabeet zijn of geen Nederlands spreken/ verstaan, hebben moeite met het hoofd boven water houden. Lijkt het niet logisch dat ipv auto met chauffeur, de prins uit die wijk op zijn minst zijn wijkgenoten uitnodigt voor een gratis feestavond, inclusief eten en drinken? Wat hebben ze aan een bezoekje?

Iedereen mag van mij iemand anders zijn tijdens Carnaval, of als ze dat het hele jaar door al doen, even een paar dagen zichzelf zijn.

Ik vind het heerlijk om mijn kleintjes verkleed te zien, ze hebben er plezier in, ze zien gelukkig nog niet hoeveel verloren geld er zit in enorme optochten, praalwagens geproduceerd voor een paar uur en ik zal niet degene zijn die hen dat uitlegt.
Maar Carnaval is niet echt voor de kleintjes. Als de groten dronken worden en doordraaien van drank en andere zaken, moeten de kleintjes maken dat ze weg komen. Verplichte vrije dagen met Carnaval? Krijgt iedereen er dan gewoon twee vrije dagen naar keuze bij?
Ik ben het verkapte religieuze gedoe zat; de dwang om je te vermaken en vrij te hebben met kerstmis, pasen, carnaval, goede vrijdag, pinksteren, hemelvaartdag. Ik heb niet veel vrije feestdagen gehad, als zorgverlener bestaat dat niet. Ik kon er ook niet om treuren, het leverde me andere dagen op waarin ik bij mijn kinderen kon zijn en iets extra's kon doen. Ik volg die tradities nog steeds maar half. Misschien is dat het, ik heb het niet zo op de tradities van anderen.

Even terug naar Carnaval, ik zap telkens de beelden van het carnaval weg. Ik schaam me een beetje voor volwassenen die met een narrenkap en een smoking een polonaise doen. Wat bezielt die mensen?
Ik heb het gevraagd en krijg er geen wetenschappelijk verantwoord antwoord op. "gewoon leuk, lekker uit je dak, je lekker bezatten, gewoon hopsen en springen en keihard meezingen" zijn nog de meest intelligente antwoorden.
"Het nog even uit de band springen voor je gaat vasten" heeft nog enigszins een poot om op te staan. Maar de meeste mensen vasten niet, de kinderen hebben geen vastentrommeltje waarin ze hun snoepjes bewaren tot Pasen. En de volwassenen, drinken en vreten vrolijk door tot ver na Pasen, dan pas moet het lijf weer gemarteld worden voor de pasvorm van bikini en zwembroek.
Dat was allemaal grappig in de vorige eeuwen. maar wat te doen met de mensen die verplicht vasten omdat er geen eten is? Het hele jaar door? Geen voedsel en geen water?

Ben ik nu een moralist in plaats van een realist? Ik weet wel een paar mensen die hier ja op antwoorden. En als ik dan in discussie zou gaan met hen, komen ze met clichés en dooddoeners en bergen gebakken lucht. En als ik die discussie uit zou willen diepen zal ik dat moeten doen voor de spiegel.

Vaak denk ik dat het al zoveel moeite kost om de voeten in rem stand te zetten om je niet te laten meeslepen door de waanzin van de dag en om te blijven dwarsliggen. Maar dan lees ik over de Limburgse politiek en weet weer waarom ik het doe en ook waarom ze hier Carnaval zo intens vieren. Om alles even te vergeten.
Ik kan niets met malle fratsen, ik gun wel iedereen zijn feesie.

Vandaag lees ik, luister ik naar kunstige muziek en kijk naar National Geographic, gewoon omdat het kan.


Gavi Mensch
Maastricht 13-2-2018


Dit is het 5 de deel van Carnaval blogs. de andere vier zijn te vinden onder het lebal Carnaval.

maandag 25 augustus 2014

Gastcolumn Chawwa wijnberg: Netanyahoe



Geachte meneer Netanyahoe,

U zou eens iets anders kunnen gooien dan bommen. Wat dacht u van opblaaspoppen? Die jonge mannen in Gaza zijn seksueel zo gefrustreerd. Hebben ze toch een vrouw om op te blazen, kunnen ze hun zaad toch ergens in stoppen en kalmeren ze wat.
Een stuk of honderdduizend met op een van de vijf dames een opblaaspompje. Hebben ze iets om over te vechten.

Er moeten natuurlijk wel nieuwe opschriften op: Allah hoe akbar. 

Je hoeft niet te wachten op het paradijs. Dit kan geen kwaad. En het mag van Allah. 
Als ze er langer dan tien minuten overdoen om de opblaaspop te vullen gaat ze zingen. Zo kunnen de aankomende heren leren om het niet zo haastig te doen. En o ja, zet er op: Uitgevonden door een Palestijn en de mond en tussenbeense openingen zijn extra groot. Ze geloven daar alles.

Daarna 100duizend speeltjes voor de kleinen. En leuke leerboekjes. Na een jaar als ze aan de cadeautjes gewend zijn, spelletjes waardoor ze leren delen en auto’tjes met de tekst mijn beste vriend is een jood.

PS
Wat heb je te verliezen? Fondsen voor deze aanschaffen zijn makkelijk te werven.


Chawwa Wijnberg




Wankel niet

Wankel niet moedigen
vaar strak aan de wind
het fluit in de touwen
trotseer wraakgodinnen
lach trots
als een kind

kijk naar de vogels
hoor hoe ze schreeuwen
ze duikelen, ze meeuwen
wankel niet moedigen
spreek tegen
spreek tegen de wind



©Chawwa Wijnberg
25-8-2014

©All rights reserved Chawwa Wijnberg 2014 
www.chawwawijnberg.nl



Vrouwen op de vlucht ©Chawwa Wijnberg


.



zondag 29 juni 2014

Ramadan Mubarak









Mooie voorbeeldspeech van David Cameron (nee, verder ben ik niet zo'n fan van politici).

Ik realiseer me dat hij gelijk heeft.
Een maand vasten en pas  's avonds laat gezamenlijk eten, zelfreflectie, bezinning en hulp aan anderen... Het zou ons goed doen om al dan niet op religieuze grondslag hun voorbeeld te volgen.

Ik heb jarenlang tussen christenen en moslims gewoond. Ik heb het liefst moslimburen.
Wij werden zowel in Nederland als ook in Spanje vaak uitgenodigd om het Suikerfeest mee te vieren en als je niet kon komen, kwamen ze de lekkernijen brengen.
En ik heb er eigenlijk nooit aan gedacht om mijn buurvrouw en haar kinderen uit te nodigen op Kerstmis of voor het Paasontbijt.

Engeland heeft een lange historie van onderdrukt koloniseren van islamitische landen net zoals Nederland. Ook in de UK heb je haatzaaiersbendes, UKIP,  een Engels sprekende PVV.
Deze speech van Cameron is een voorbeeldig antwoord op alle racistische uitlatingen en stokerijtjes.

Hier in Nl. wordt alleen maar vuur gestookt onder een brandstapel en krijgen onze moslims het zwaar te verduren en praktisch overal de schuld van. Is dat nu altijd toch weer de jaloezie van degene die niets presteert?  Ook was men oeverloos jaloers op de Joden, en van de daar uit voortkomende wandaden tegen hen heeft men dus niets geleerd.
Het overgrote deel van de Nederlandse Moslims werkt gewoon hard, voedt kinderen op, betaalt belasting en draagt bij aan de samenleving.
Een flink deel van de Nederlanders deugt voor geen meter, doet maar een dotje en gooit er met de pet naar, overtreed wetten en treitert de buren.
Zelfreflectie en bezinning zijn dus hard nodig.


En Wilders en Rutte zouden gedwongen moeten worden om de speech van Cameron te doubleren voor al die onnozelen hier die haatzaaiers blind volgen en de speech niet begrijpen.








©Gavi Mensch
Nederland VOF, 28-6-2014





Lees ook: 
http://www.nu.nl/weekend/3813947/ramadan-geen-opgave-maar-feest.html

http://www.independent.co.uk/news/uk/crime/women-more-vulnerable-to-islamophobia-traditional-dress-makes-wearer-visibly-muslim-and-a-soft-target-for-abuse-say-researchers-9570574.html

http://www.kuleuven.be/thomas/page/ramadan-moebarak/


donderdag 13 februari 2014

Gristenen gaan voor de kinderhospice?





Van wie ben je?
Van jezelf.
Moet je altijd doen wat een ander zegt?
Nee, je moet altijd blijven bedenken of het goed is wat ze zeggen.

En als je het er niet mee eens bent dan praat je er over, dat heet een discussie.
Er zijn discussies die je beter niet aan kunt gaan
Bijvoorbeeld een discussie over euthanasie.

Er zijn mensen die dat dood gaan liever overlaten aan iets dat niet bestaat, aan Roodkapje, Sinterklaas of iemand die ze god noemen.
Dat is lekker makkelijk.
Ze hoeven alleen maar te doen wat er gezegd wordt.
Gezegd door de 'vertalers' van een groot en wreed sprookjesboek dat ze de bijbel noemen.
Zo willen ze ook heersen over het leven en de dood van anderen
Want anders zou god wel een boos op hen kunnen worden omdat ze zijn woord niet goed uitgedragen hebben.

En zo komt het dat in de discussie over het vrijlaten van de leeftijd waarop je kunt vragen om euthanasie, mensen een soort 'pro-leven' stelling voor anderen gaan hanteren, met alle gruwelijke opmerkingen van dien.

Zoals ik hoorde: "Er zijn alternatieven voor euthanasie, er is palliatieve pijnbestrijding (=het onder de verdovende middelen houden) en er zijn zelfs kinder-hospice."



Nu vraag ik je: wel eens een hospice geweest? Fantastische instellingen voor mensen die doodgaan en niemand hebben om hen te verzorgen of dat niet willen.
In mijn route als wijkverpleegkundige had ik de patiënten van een hospice. Een sterfhuis is de vertaling, met geweldige vrijwilligers en vreselijk lieve benadering van de patiënt.

De gristenmevrouw vond dat kindjes die ondragelijk lijden beter naar een sterfhuis kunnen dan vragen om euthanasie.

Kindjes in een hospice is een uiterste, kindjes sterven in een ziekenhuis of thuis, in de armen van de mensen die van hen houden en op het moment dat die kinderen dat wensen, na al het ondraaglijke lijden dat ze waarschijnlijk al hebben doorstaan. Geen enkel kind kiest voor doodgaan als het leven voor hen heerlijk is.

De gristenmevrouw is boodschapster van een wrede heerser die alles naar zijn hand wil zetten, iedereen de wil moet ontnemen; het is een dwingeland en een mensenhater. Die gristenmevrouw laat zich niet van de wijs brengen want zij heeft ook een dochtertje van 10. En als die ongeneeslijk ziek zou zijn, gaat de wil van haar god in werking: niks euthanasie, lijden zal ze tot het bittere eind.

Mevrouw zou dus verplicht een maandje moeten doorbrengen bij ongeneeslijk zieke kinderen die altijd pijn hebben. Of altijd onder de verdovende middelen worden gehouden tot het hartje het opgeeft.

Euthanasie is onherroepelijk. Als verpleegkundige heb ik alle hoop voor de genezing van mijn patiënten behalve als die hoop er helemaal niet meer is. Dan hoop ik met hen op een zoete dood.
Het verdriet voor de achterblijvers is een verdriet om het gemis.
Wie zijn doodzieke kind met een wens tot euthanasie helpt om die wens te verwezenlijken is een veilige, liefdevolle en wijze ouder.

Te vaak heb ik gehoord dat een doodziek kind iedereen en alles haat omdat het zo lang moet lijden. Dat kan zelfs niet de bedoeling zijn van zo'n wrede god.




©Gavi Mensch

Nederland BV, 13-2-2014
All right reserved


Argument Jutta van der Werf, Nederlands oncoloog in Brussel hier

Non-argumenten (wat mij betreft)  van Mw Carla Dik-Faber hier

.

vrijdag 8 november 2013

Sint Pieter en Klaas de Witt

Sint Pieter.

Hier in Maastricht ga ik met zekere regelmaat naar Chalet Berglust, een fraai gelegen en uitstekend restaurant halverwege de Sint Pietersberg, met uitzicht over de stad.

Uitzicht over Maastricht vanaf Chalet Bergrust op de Sint Pietersberg
Afgelopen week dronk ik daar koffie met enkele vriendinnen en vrienden en het gesprek kwam op de viering van Pakjesavond; bijna allemaal hebben we kleinkinderen of kleine kinderen. Het gesprek ging over gerecyclede cadeautjes en de jammerlijke overvloed aan plastic weggooispeelgoed. En over de rolbevestigende rommel die nergens voor dient, zoals het oorlogs- en vechtmateriaal voor jongetjes en de huishoudartikelen in miniatuur voor meisjes.
Toch komt het daar helaas in het dagelijks leven ook op neer, dat mensen die rollen op zich nemen. En waarom jongetjes-mannen speelgoed-drones maken of meisjes-vrouwen een nieuwe stofzuiger voor hun verjaardag vragen is mij een raadsel. Ik prijs me gelukkig met een kleinzoon die een Barbie met hoge hakken aanwijst als we lang een speelgoedwinkel lopen; mijn kleindochter gaat voor een trapauto, prima keuze voor een onafhankelijke mini-vrouw zou ik zeggen.

Hoe dan ook had niemand het over het niet meer kunnen van een Sinterklaas met de slechte naam die bisschoppen hebben op het gebied van actief misbruik of het hanteren van doofpot-hoofddeksels. Eigenlijk had ik dat wel verwacht in zo'n zeer katholieke streek als Zuid-Limburg, waar zoveel getraumatiseerde mannen ( en vrouwen) met hun niet te tillen ervaringen van het seminarie of de kostschool rondlopen.
De heisa in de media over Pedro, zoals ie bij ons heette en zijn donkere uiterlijk, zijn vrolijke krullen en zijn intelligente grappen heb ik geheel aan mij voorbij laten gaan. En mijn gezelschap eigenlijk ook.
 
Sint Nicolaas
Er werden tijdens de koffie ervaringen uitgewisseld over niet giftige verfsoorten en om de hulp sinten en pieten te helpen met opschilderen van gebruikt houten speelgoed. En recepten voor suikerarme glutenvrije speculaas en koemelkloze chocolademelk.
Helaas zijn koemelk, gluten en suiker verboden goedjes voor velen, vreselijk veel mensen zijn allergisch voor voedingsstoffen en toevoegingen maar daar hoor je de goegemeente zelden over. Lijkt me trouwens wel een mooie taak voor een commissie van de Verenigde Naties, het internationaal verbieden van het internationaal toegestane gebruik van alle soorten gif in voeding voor kinderen en volwassenen. Me dunkt dat die meer slachtoffers eisen dan Pedro.

Hoe dan ook, als Dordtse heb ik een goede herinnering aan Klaas de Witt, niet zo genoemd uit racistische overwegingen, ook al weet je dat nooit zeker. Mijn kleinkinderen heb ik het versje geleerd uit mijn geboortestad:

"Hier ziet u Johan en Cornelis de Wit, de ene staat en de andere zit."
En denkende aan de Sint Pietersberg hadden wij, mijn kleinkinderen en ik de Playmobiel poppetjes al snel bijgewerkt:
"Sint Pieter en Klaas de Witt, de ene loopt en de ander zit"



©Gavi Mensch
Maastricht, 8-11-2013

All rights reserved 2013

donderdag 25 juli 2013

Santiago







Santiago of Jaime is in het Nederlands Jacobus, Jaap of Koos. Net zoals van mijn overgrootvader Jacobus en mijn vader Koos is het vandaag de naamdag van mijn zoon Jaime. Wij feliciteren hem, hij viert zoiets niet.

Wat een feestelijke dag voor Santiago de Compostela had moeten worden, veranderde vanmorgen in één seconde in een ramp door een vreselijk treinongeluk.
Meer dan honderd gewonden en tachtig doden.

Sint Jacob of Santiago is de 'beschermheilige' van Spanje.



Wat heb je aan een beschermheilige?
Die besturen toch geen treinen?

Hoeveel Jaime's, Santi's, Jacobs Jaapies, Jacobina's en Koosjes hebben vandaag het leven verloren op weg naar hun beschermheilige?

De slachtoffers en hun families zijn boos.
Logisch, want niets of niemand beschermt ons nog.


©Gavi Mensch
Maastricht, 25-7-2013

Ook gepubliceerd op 120w.nl 



All rights reserved 2013, niets van deze blog mag overgenomen worden zonder specifieke toestemming van de auteur.

vrijdag 8 februari 2013

Carnaval?





gemarkeerde zielen
kruipen door de goten
overgoten met het
©GM all rights reserved 2013
overgeefsel van
andere katholieken
en andere heidenen
het is feest tralala

de gemaskerde
en verklede massa's
luisteren naar pastoors
even omdat het moet
geestelijken zeggen
ave morituri
het is feest hoempapa

misbruikte zielen
kruipen door de goten
overgoten met de
hostie en de wijn
zielen die nooit meer
vierders zullen zijn
het is feest jaja



© Gavi Mensch
Maastricht 6-3-2011
Nederland BV, 8-2-2013

.

zondag 12 december 2010

Bruine bonensoep om voor te bidden

.

Tijd voor bruine bonensoep om voor te bidden:

Voor semivegetariërs (met alleen vlees dat ooit op 2 pootjes liep).
Voor 4 hongerige personen en nog een kopje voor de lunch van morgen.
Voor liefhebbers van slow-food en maaltijdsoep.
Voor alleen-met-goed-excuus-bidders.
Voor een lekkere kerstmaaltijd zonder poeha etc

Benodigdheden:
1 grote ui
zakje verse soepgroenten of
1 halve knolselderie
2 selderijstengels inclusief blad
1 winterwortel
1 rode paprika
1 prei
2 blikken of potten bruine bonen (zelf weken en koken is een risico;-))
400gr. kippengehakt
1 flink glas rode wijn of meer
2 blokjes kippenbouillon ( en eventueel nog 1 blokje groentebouillon)
4 kruidnagels in 1 laurierblad gestoken
1/2 theelepel djinten of 1/4 theelepel kummel of komijn
Ketjap Manis
vers gemalen peper en zout naar smaak

Maak van het met zout en peper gekruide kippengehakt kleine soepballetjes en kook deze in 2 a 3 liter water met de soepgroenten, eventueel schuim eraf scheppen.
Voeg de blokjes bouillon toe. Als de balletjes 20 minuten gekookt hebben eruit scheppen en bewaren. Bouillon nogmaals afschuimen.
Fruit ondertussen in een grote soeppan de fijngesneden uien met het laurierblad en de daarin gestoken kruidnagelen tot ze glazig zijn. Blus af met een half glas rode wijn. Voeg de bonen toe en laat 15 minuten zachtjes doorkoken. Andere helft van het glas wijn zelf opdrinken.

 Voeg dan de bouillon met de groenten bij de bruine bonen, even doorroeren en het geheel minstens een half uur op laag vuur door laten pruttelen. Neem eventueel nog een glaasje om de wachttijd relaxed door te brengen en mijmer wat over de tijd van Bartje. 
Neem de pan van het vuur en verwijder het laurierblad met de kruidnagels. Sla met de staafmixer een groot deel van de groenten en bonen tot puree, niet te lang en niet helemaal pureren dus. Laat de soep op zacht vuur door koken, af en toe over de bodem roeren. Voeg eventueel nog wat water bij. Doe de balletjes in de soep en laat nog 10 minuten koken. Maak op smaak met wat ketjap en vers gemalen peper, eventueel nog wat zout.

Heet serveren met warm naanbrood en in goed gezelschap, eet smakelijk!



P.S. De volgende dag is ie trouwens nog lekkerder. ;-))



©Gavi Mensch
Maastricht, 11-12- 2010


.

donderdag 28 oktober 2010

Wicked woman

Het is voor mij, als mensch, noodzaak om vriendelijk te zijn: mensvriendelijk, man-, vrouw- en kindvriendelijk, dier- en natuurvriendelijk. Maar zoals alles in dit leven heeft mijn ook vriendelijkheid een limiet. Zodra ik zie dat mens, dier of natuur aangevallen wordt en daardoor in het nauw komt, verdwijnt mijn sympathieke ik en komt mijn rode alter ego boven. Rood als van socialistische rozen en woede.
Het is te makkelijk om openbare columns te schrijven over iemand die het waarschijnlijk niet leest en zich ook nooit echt publiekelijk kan verdedigen.
Het is intens gemeen om via een krant met iemand af te rekenen en te chanteren met zijn of haar ellende.
Zoals de open brief van een of andere redactrice van een paaps sektekrantje over een andere vrouw, waarin ze diens verdriet gebruikt om de minderwaardige acties van een ding dat zich bisschop noemt publiciteit te geven.
De Engelsen hebben een woord voor zulke onmensen dat je met gepaste minachting kunt sissen: 'despicable'. Een woord dat je kunt uitspugen. Het Nederlands ontbeert zo'n woord, minachting is niet sterk genoeg, alleen 'sssssmerig' komt in de buurt.
De onvrouw in kwestie, laten we haar voor het gemak even Mariska de H. noemen, is een kruising tussen een domblondje (niets met haarkleur van doen) en een gefrustreerde, gehersenspoelde zure trut (niets met geslachtsdelen van doen). Iemand die zich probeert op te werken over het lijk van een ander. Mijn conclusie in deze is dat dit soort onvrouwen die de kont van een bisschop kussen (bijvoorbeeld), de emancipatie om zeep helpen. Alles wat bereikt is voor de rechten van de vrouw in de loop van de laatste eeuw, branden zij tot op de grond toe af, uit ambitie.

Schadelijke nietmensen!
En dan, vraag ik me af, zo'n paap, is die nu blij met de propagandabijdrage betreffende zijn strijd tegen abortus? Zo'n onman die zijn sekte jaren het misbruiken van tot foetus en later tot kind uitgegroeide eicel heeft toegestaan?
Die sekte, van o.a. kindermisbruikers, creëert kanonnenvlees via hun anti abortus propaganda…. voor eigen gebruik? Kom, die celibataire meute moet toch ook weer het zaad kwijt? 'Seeds of evil'? En doet zo'n krabbelende onvrouw daar dan aan mee? Het antwoord op beide vragen is: 'Ja'.

De open brief was een van de grofste die ik de laatste 30 jaar gelezen heb en treft mij als vrouw in het diepste van mijn wezen. Ik word daar dan niet alleen verdrietig van, maar krijg zelfs 'wicked ideas', helaas! Baas-in-andervrouws-buik verhalen zijn er te veel, zoals dat van een 9 jarig meisje, verkracht door haar stiefvader; zij mocht van de Kerk niet aborteren, een nuchtere arts ontfermde zich over het kind en brak de bijna 4 maanden oude zwangerschap uiteindelijk af.

Over dit soort religieuze anti-abortus groepen en de ellende die veroorzaken met hun tunnelvisie, kan ik nog jaren schrijven, maar ik kan die brainwash nooit terugdraaien.
Bisschoppen en kerkvorsten zijn de pest gebleken voor deze maatschappij.
Maar over types als Mariska, die hen de ruimte geven ga ik nog een boekje opendoen, met als titel: Wicked Women!





Gavi Mensch
Nederland BV, 27-10-2010



De link naar de brief van de enge Mariska voeg ik niet toe, lijkt me niet nodig
Enkele links over de despicable bisschoppen vind je hieronder, wel of niet voor publicatie….

http://www.trouw.nl/religie-filosofie/nieuws/article3075130.ece/Wiertz_begroet_actievoerders_MeaCulpa.html

http://nl.globalvoicesonline.org/2009/03/brazilie-vaticaan-veroordeelt-abortus-verkracht-meisje/

maandag 11 oktober 2010

Nog een keer over klederdrachten.

Vaders die hun dochters dwingen om een hoofdbedekking te dragen, of wat erger is, om te trouwen met een relatief vreemde man, worden in het volgende kabinet opgespoord en krijgen geheel volgens de traditie billenkoek en/of gevangenisstraf. Toch?

Reken maar dat de hoedenwinkels in de Bijbelbelt daar niet blij mee gaan zijn. Heb je een romantische uitschieter met je langgerokte vriendinnetje en wordt deze zwanger, dan moet je met haar trouwen tot de dood je scheidt van je schoonvader. Alleen onderhoudsplicht is er daar niet bij. And if not, dan kun je beter naar Australië vertrekken, want de Bijbelgemeenschap kijkt dwars door je heen vanaf dat moment. Dat heet bij mij een gedwongen huwelijk en het lijkt me vergelijkbaar met levenslang. Verder heeft de reeds zwangere haar verplichtingen: een flinke kinderschare produceren, een die niet uit het IVF systeem rolt. Gedwongen sex ook nog dus. Bovendien is het 'not done' om bij een andere dan een geloofsgenoot te gaan winkelen of diensten te kopen. Zo houdt men de economie binnen het eigen paradijs op aarde draaiende.

Over het paapse systeem ga ik me niet meer buigen, daar wordt de maffia me te gevaarlijk. Het Vaticaanse wast behalve geld ook religieuze Curricula wit en heeft een eigen rechtssysteem: veroordeling gebeurt door middel van doofpotting of herplaatsing. Ook hier worden vrouwen verplicht uitgehuwelijkt, maar dan aan een niet alleen onbekende, maar zelfs onzichtbare man. Ja, hun God is een man. Ik kan me geen bruidjes voorstellen van Mevrouw God in de Katholieke kerk. En zie dan maar weer eens dat je van zo iemand afkomt als het niet een bevredigend huwelijk blijkt te zijn. Er worden nog steeds meisjes geronseld voor deze praktijken en ook zij krijgen een hoofddoek. De jongens die met God trouwen noemt men priesters krijgen vlug vrouwenkledij aangemeten zodat het niet lijkt alsof hun God ook met mannen trouwt. Verder mogen zij dan doen waar ze zin in hebben.

Over de Joods orthodoxe dames met verplicht kaalgeschoren hoofdjes die zij bedekken met pruik (?) en daarbovenop vaak nog een hoofddeksel, hoor ik trouwens niemand. Wie zegt mij dat die vrouw op de pasfoto niet elke dag van haarkleur verandert?
Ook ene Greet is hiervan een schrijnend voorbeeld, identiteitsverwisselingen door verandering van haarkleur zou mogelijk kunnen zijn, ware het niet dat Greet herkenbaar is aan wat ze uitkraamt.

Wat een geneuzel toch over klederdrachten en wat een bemoeienissen van veelal buitenstaanders. Ik heb er tot nu toe geen zinnig woord over gehoord, dat zal wel komen omdat het gezever over hoofddoekjes een prima aandachtafleider is van de werkelijke autochtone politieke zaken.
Het optreden van een mevrouw van een (toch niet zo linkse) partij bij zoiets als 'Jannen' (radioprogramma van laag allooi) heeft voor mij haar geloofwaardigheid op een nog lager pitje gezet. De uitgebreide redevoering die zij daags ervoor hield was al om buikpijn van te krijgen.

Ik bepaal als linkse vrouw zelf wel wat ik doe of niet met religies, niemand gaat mijn ideeën bepalen, is tie duidelijk?
In het geval dat wetgeving niet gunstig uit pakt voor een bepaalde bevolkingsgroep, ga ik oproepen tot nog meer burgerlijke ongehoorzaamheid.
In Rotterdam zaten op een bepaald moment ook autochtone meisjes met hoofddoek achter de kassa, zoiets.... ;-))



©Gavi Mensch
Nederland BV, 11-10-2010

maandag 19 april 2010

‘CHILDGATE’

Copy-paste onderstaande petitie naar uw email, vul uw gegevens in en mail hem naar het volgende email adres: childgate@gmail.com


--------------------------------------------------------------

‘CHILDGATE’


Een Europese petitie!


Bij deze roep ik het Europees Parlement op om alles in het werk te stellen waardoor opdracht gegeven kan worden aan Eurojust om een diepgaand onafhankelijk onderzoek uit te gaan voeren naar de aard en omvang van seksueel misbruik, fysiek en psychisch geweld door vertegenwoordigers van kerkelijke organisaties binnen de lidstaten van de Europeese Unie. De tijdspanne waarop dit onderzoek betrekking heeft dient zo geformuleerd te zijn dat ruimte geboden wordt aan alle casussen die door jong en oud ingebracht kunnen worden.
De doelstelling van dit onderzoek dient verder te gaan dan het louter en alleen in kaart brengen van dergelijk misbruik en geweld maar dient ook de mogelijkheid te onderzoeken, in combinatie met de bijhorende aanbevelingen, hoe bij al dit soort van misstanden kerkelijk recht ondergeschikt is en blijft aan civiel recht en strafrecht binnen alle lidstaten van de Europeese Unie. Een en ander zonodig in samenhang met inhoudelijk uitgewerkte aanbevelingen tot supranationale wetgeving, zonder verjaringstermijn.


Naam:
Woonplaats:
Land:

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


U kunt deze oproep steunen door deze te ondertekenen met Uw naam, woonplaats en land en te emailen naar: ‘CHILDGATE’

Uw steunverklaring zal doorgeleid worden naar vertegenwoordigers van het Europees Parlement.

Wilt u deze ‘Childgate’ petitie alstublieft  naar zoveel mogelijk mensen doorsturen? Vriendelijk dank!
childgate@gmail.com


Persoonlijke noot: 
Ik heb mijn blog voor deze petitie  aan de initiatiefnemers van  CHILDGATE ter beschikking gesteld.
Voor genuanceerde reacties naar aanleiding van bovenstaand artikel,
verwijs ik iedereen naar mijn email adres: gavimensch@hotmail.com
Alle ( veelal ongepaste ) reacties onder deze petitie zijn bij wijze van uitzondering verwijderd .

donderdag 1 april 2010

Boer-K.

Het is toch wat, zelfs de minirok heeft niet zoveel protesten uitgelokt en dat zal wel een reden hebben. Ik weet nog steeds niet wat ik nou vind van die Boer-K dracht.
Ik heb daar wisselende gevoelens over.

Net zoals ik die ook heb over volleyballen op een 40+naaktstrand. Of over alle maten naveltruitjes. En ook over dragqueens en Gothic's. Die vallen bij mij allemaal onder de noemer 'onduidelijkheden op esthetisch gebied'.
Ik ben me 's morgens vroeg wel eens rot geschrokken op de Amsterdamse Straatweg in Utrecht, toen er uit de mist ineens een 'iets' in een wapperend zwart kleed naast me opdook. Ik viel bijna van mijn fiets af en kon het ding niet gelijk plaatsen. Een non? Een pater? Het reed voor me uit en ik zag het pas toen het de fiets neerzette voor het station, het was een mens, een vrouw denk ik, in Boer-K!

Onprettig als je iemands gezicht niet kunt zien. Dat heb ik ook met mensen die steevast hun zonnebril ophouden, ook in een gesprek en met gehelmde en gebivakmutste mensen, ik zie graag gelaatsuitdrukkingen.
Ik versta het Meestrichs eigenlijk alleen maar als ik de mensen zíe praten. Mimiek!
Maar bij de dragers van Gothic kleding en bij sommigen met een naveltruitje kan ik door de hoeveelheden make-up ook geen mimiek meer ontdekken.

Even terug naar de Boer-K.
Ik had net besloten me niet meer te ergeren aan de gehoofddoekte Hollandse caissières van de AH's in Rotterdam en Utrecht. Ik moet er eigenlijk wel om grinniken, wat een stomme manier van protesteren tegen de gevestigde orde. Een minirok was veel leuker geweest, zelfs een punkkapsel zit niet vervelend.
Zoveel moslima's die volgens de wetten van de Islam leven zijn er niet, noch onder de oude, noch onder de nieuwe Nederlanders.
Net zomin als alle langgerokte zwaar gereformeerde meisjes de grijze knotjes van hun moeder overnemen vanwege de sobere religieuze intenties. Het is vaak een kwestie van erbij horen! Waar de ene platte schoenen en hooggesloten bloesjes draagt met lange mouwen, draagt de andere een Boer-K.
Ik weet zeker dat het de goden worst zal zijn wat sommige vrouwen (moeten) doen om zich zo onaantrekkelijk mogelijk te maken.

En daar komt dan mijn twijfel, waarom moeten de vrouwen  met Boer-K eigenlijk onaantrekkelijk zijn voor de buurman? Is het een grijpgraag en willen ze hem ontmoedigen? Of is hun vader of broer of partner er niet zo zeker van dat hij zelf zijn handen thuis kan houden en zoals de waard is...? Daar begin ik te protesteren, niemand hoeft mij te vertellen dat ik een Boer-K aan moet om er zo naar mogelijk uit te zien, ik wens dat ook andere vrouwen dat niet hoeven. Maar als ze me gaan verbieden om in een Boer-K te lopen als ik dat wil, gooi ik al mijn andere kleren weg en mogen ze kiezen, bloot of in Boer-K. Ik bepaal wat ik wel of niet draag! En als die moslima's geen Boer-K aanwillen, dan ben ik er voor om het ding helemaal te verbieden. En als moslims eisen dat hun vrouwen een Boer-K dragen mogen ze van mij terug naar Boer-K land, maar dan wel zonder die vrouwen!

De Belgen hebben besloten om parlementair tegen Boer-K's te zijn. Hetgeen averechts gaat werken, vrees ik. Moslima's mogen dan niet meer de straat op van hun starre mannen, niet meer naar school van hun vaders, net zoals gebeurde bij de pogingen tot het verbieden van hoofddoekjes. En wie is daar de dupe van? Juist, die vrouwen. Nou wordt het wel tijd dat ze hun mond open gaan doen, maar zolang als er andere redenen zijn om hen in een hoekje te zetten zullen ze zich als groep verdedigen door te datgene te dragen wat hen als groep zichtbaar en sterk maakt.

Of het nou gaat om b-h-loze en tuinbroek dragende dolle Mina's (was trouwens ook niet altijd prettig dragen, maar voor het goede doel) of in Boer-K's gehulde vrouwen, vind ik een verbod niet op zijn plaats. Zolang het niet om belemmering in de vrijheid van vrouwen gaat, maar alleen om het afstraffen van 'afwijkend van het gangbare' of over de angst van conservatieve of domme kwezels, heeft de democratie daar niets mee van doen.

Over de 'must' van goed ingeburgerde nieuwe Nederlanders, daar mag het parlement zich over uitspreken wat mij betreft.  Niet over een groep, niet over een religie!
Maar laten ze dan eerst maar racisme en reli- en andere pedo's, getrainigspakte bumperklevers, graaiende veel te veel verdienende en draaikonterige politici plaatsen op het lijstje van 'Verboden'!


Over vrijgemaakt gereformeerde dames is niet één foto en zelfs geen spotprent te vinden, geen humor die lui;-)


©Gavi Mensch
Maastricht, 01-04-2010
All rights reserved 2010-2013



UPDATE: 13-11-2013 via https://www.facebook.com/WOMENSRIGHTSNEWS


UPDATE 17-8-2016 http://nos.nl/artikel/2126395-boerkini-staat-voor-kabinet-niet-ter-discussie.html



UPDATE 17-8-2016 http://nos.nl/artikel/2126370-boerkini-verbod-in-frankrijk-komt-niet-heel-onverwacht.html  



UPDATE 15-8-2016
https://nl.wikipedia.org/wiki/Boerkini
Voormalig staatssecretaris Jet Bussemaker is van mening dat de boerkini bijdraagt aan de integratie van moslimvrouwen in de sport, omdat de moslima's daarmee ook gewoon naar het zwembad kunnen.....


OPINIE:
Ik ben van mening dat de vrijheid om te sporten de vrouwen niet gegund wordt door hun religie. Ik denk dat de sportkleding daar weinig mee te maken heeft. Veel vrouwen mogen niet zwemmen van hun man omdat er ook mannen in het zwembad zijn. Jongetjes mogen maar tot 10 jaar met hun moeder mee. En voor de meisjes van een jaar of 8 krijg je dan dit:


 Een maatje 128 in burkini????? Schande om vrouwen zo te beperken. Het moet maar eens afgelopen zijn. 




Ik blijf de humor inzien van de discussie maar ondertussen kan ik wel janken. Ik hoop dat het verbod leidt tot mondigere vrouwen die de neerbuigende dwang van het reli-manvolk (dat altijd met twee maten meet) van zich af weten te schudden.

Update 18-8-2016

http://secondnexus.com/social/iranian-men-don-hijabs/?utm_content=inf_10_1164_2&tse_id=INF_398e83f060e411e68f671fd17f1d08ad



Update 12-12-2017 Als een idee bijgeschaafd wordt.....

Berkan Günel veranderde van mening.... ook goed, beter zelfs, voor hen.  (voor artikel klik op de naam)




.

dinsdag 30 maart 2010

Kleruszooi!

Nog nooit heb ik zoveel moeite gehad met geloof, gelovigen en ongeoorloofde zaken.

Populair gezegd, mijn broek zakt af van de vertoning van gisteren op het St. Pietermannenplein en Benedict die zich al liegend en bedriegend verschuilt achter een symbolisch bosje palmbladeren en waarbij Dolf Jansen zich op Twitter afvraagt: "Ik bedoel, is dit 'n geestelijk leider die mea culpa zegt..........



                      ... of 'n man die stiekem naar 'n speeltuin loert?"


En natuurlijk de strekking van wat Benny daar over de nog steeds gelovigen heen spuugt, hij praat over ‘liefde, hoop, en geloof’ en ‘god geeft gelovigen de moed om niet geïntimideerd te raken door het geroddel van de heersende opinie.’ Verder vraagt hij zich ook nog vertwijfeld af hij hoe iemand zo vreselijk diep kan zinken en kan ‘verdrinken in een moeras van zonde en leugens’. Aldus de VK.
Hoe hypocriet kun je zijn?

Kan Ben het een en ander even voor me toelichten, ik ben nu eenmaal een nieuwsgierig type: over wat voor liefde hebben we het hier? En hoe weet hij dat die god moed gaat uitdelen. En hoe kun je geïntimideerd raken door een heersende opinie? Door de gruwelijke waarheden die je hoort en leest en zelfs uit eerste hand hebt misschien? En hoe vreselijk diep kan wie zinken? En jessus moeten we nu die hele roomse bups uit een zondig en leugenachtig moeras gaan trekken? Vindt iemand het erg als ik ze daar lekker laat wegzinken?
Bizar vind ik het dat die man met een stalen smoel zulke nare zaken kan uitstorten over zoveel mensen daar op zo'n plein, allemaal goedgelovigen die braaf ja knikken terwijl de grote baas spiedend in het rond kijkt of hij misschien nog een boos slachtoffer kan ontdekken die hij toe kan blaffen dat ook, jessus, de man van het kruis ook alles vergaf……? Sorry voor deze veel te lange zin, maar het kon even niet anders. Mensenlief wat is het bloggerleven soms zwaar!

Dit lijkt een continue herhaling van de film Liar Liar met Benedict in plaats van die ook zo afgrijselijke Jim Carey of van die andere film 'Sister Act' met S. in de rol van Woopy. Zou S.beter af zijn met een zwarte krullenkop en borsten? Hij dirigeert het koor en de gelovigen zingen de nog niet verboden liederen, die allen als refrein hebben ' wir haben es nicht gewusst'.
De commentaren op mijn en andere schrijfsels zijn niet mis: zelfs uit Spanje komt bijval voor de misbruikte mensen en weet je, daar gaat het nog steeds zo, als de deksel daar van de beerput af vliegt kunnen Ben en consorten wel inpakken. Een van mijn lezers deed de suggestie om de paus in die deeltjesversneller in Genéve te stoppen, zodat hij weer deel kan uitmaken van een oerknal, een andere wist al wat hij ging doen met de niet nagekomen celibataire verplichtingen: een nieuwe Amsterdamse attractie opzetten: Paters achter de ramen, voor gratis seksvertier! En dan lees ik dat Amerikaanse advocaten van plan zijn om het Vaticaan ondersteboven te keren en dat ze daar voor dwangbevelen hebben laten vertalen in het Italiaans en het Latijn!

En beter nog: twee Amerikaanse rechtbanken hebben groen licht gegeven voor een rechtszaak tegen het Vaticaan, halleluja! Ik kan me wel een paar beschuldigingen voor stellen: seksueel misbruik, verkrachting, intimidatie van slachtoffers en getuigen, het opzettelijk om de tuin leiden van miljoenen gelovigen, ongewenste intimiteiten met minderjarigen, pedofilie, bedreiging, het opzettelijk achterhouden van bewijsmateriaal, medeplichtigheid aan duizenden misdrijven tegen de mensheid, valse getuigenissen en meineed, aanzetten tot zelfmoord,verduistering van bewijsmateriaal, kortom alles wat je dagelijks op de tv kunt zien in misdaad series.

En nu het begin is gemaakt is het noodzaak om ons niet te laten intimideren. Ik,als ongelovige, heb al genoeg last van alle verplichte religiezaken, van mensen die op bijbels zweren bijvoorbeeld, (voor wat dat dan nog waard is). Verplichte feestdagen met kerst en pasen, ik heb daar altijd al tegen geprotesteerd. Wie wil er nou een week vrij als het sterreves koud is en een dinertje organiseren als de gamba's het dubbele kosten?

Ik moet nog een tijdje door, berichten over misdadigers, mijn gevoel voor rechtvaardigheid is te groot om het allemaal maar af te schuiven op: "Het is mijn zaak niet". Het heeft invloed op de kwaliteit van het leven van ons allemaal, direct of indirect. Uiteindelijk zal blijken dat de meeste mensen wel een slachtoffer in hun kring hebben, zich geïntimideerd voelen of ook liever het Lengen der Dagen vieren in plaats van een godsdienst spektakel.

Binnenkort kunnen degenen die met dit alles niets te maken willen hebben CSI Roma op tv verwachten .

En voor aanstaande zondag een advies voor Ben: geen huichelachtige boodschap vanaf zijn balkonnetje, geen orbi et urbis, maar een  'het spijt me en ik zal het goed maken' in 69 talen en zeker geen dankiefordiebloeme!



© tekst: Gavi Mensch
Maastricht, 29-03-2010
foto AFP/ Volkskrant

vrijdag 26 maart 2010

Commentaar op het (kerk)vorstelijke nieuws van vandaag.



Net nu ik van plan was om iets leuks te gaan schrijven, met humor en plezier, zomaar voor het lekker, valt mijn oog op deze kop uit de digitale Volkskrant: 'Blog in godsnaam'.

Blog in godsnaam, hilarisch toch?  Maar ja, opdracht is opdracht, ik heb gewikt en de paus beschikt.
Eerst dan nog maar één stukje paapse ellende, ik kan wel een boek schrijven in gods naam!

Om te beginnen met iets diepzinnigs doe ik even verslag van een interview met de Ierse Sinead O’Connor in the Los Angeles Times van 24 maart 2010: De zangeres heeft ooit al eens publiekelijk een foto van de paus verscheurd en is een fervent activiste op het gebied van kindermisbruik. Het artikeltje liegt er niet om. Aan het eind van het vraaggesprek stelt ze het volgende: dat de heilige geest waar ze nog steeds van houdt (?, nou, ok dan…), gegijzeld wordt door de katholieke kerk en dat deze de christelijke waardes en gedragsnormen absoluut niet vertegenwoordigd. Dat, als de roomse geestelijkheid lang geleden alles zouden hebben opgebiecht, wij nu de deur niet zouden hoeven intrappen en ook geen bloed van de steen zouden hoeven proberen te wassen, hetgeen onmogelijk is.

Misschien krijgt haar hit ‘Nothing compares 2U’ nu ineens een andere betekenis. De prachtige tekst lijkt nu niet alleen te gaan over het verlies van liefde, maar over het verlies aan houvast. Compares moet dan eigenlijk in de verleden tijd. En ook al ben ik een ongelovige hond, ik kan wel iets met de uitspraak van Sinead! Hoe vreselijk moet het wel niet zijn als je je hele leven opgehangen hebt aan de leidraad van je godsdienst belijdenis en je ziet nu dat het kan leiden tot het weg halen van het krukje waar je opstond met die leidraad om je nek….. Als je eenmaal bungelt, waar klamp je je dan nog aan vast?
Ik meen het, mijn gedachten gaan uit naar al die mensen die de paus en zijn maten op een hoog voetstuk hadden staan, voetreizen naar Rome hebben gemaakt en de paus elke dag in hun gebeden betrokken en nu?
Maar niet alleen met het stukje over Sinead ga ik de paus een plezier doen, ik zet zelfs de volgende regeltjes er nog bij.

Er zijn ook slachtoffers afgereisd naar Rome en hebben aldaar op het plein van heilige pieter ( die hoofdletters willen even niet, te veel eer) geprotesteerd, maar zij zijn direct opgepakt door de politie van dat andere lekkere ding, die gefacelifte mediabaas en rokkenjager, premier B. van Italië (feestjes met te jonge meisjes zijn ook deze machtswellusteling niet vreemd).  
Zij, de slachtoffers, zitten in afwachting van een aanklacht op het politiebureau van Rome, vanwege het verstoren van de openbare orde en het geven van een niet geautoriseerde persconferentie over het feit dat de paus het proces tegen de priester die 200 dove jongens had misbruikt destijds stiekem had gestopt. Je gelooft het niet!
Zie je Benedict, ik ben braaf en je hoeft mij maar één keer te vragen: ‘blog in godsnaam!’ en het staat er al.

En om via een ander nieuwsbericht van vandaag nog even terug te komen op de woorden van zijn vriend S.: ‘Ich habe es nicht gewusst’,….. jongens, ‘Mijn Kampf ’ is nu ook verboden in Rusland, het is maar dat je het weet!



©Gavi Mensch
Maastricht, 26-3-2010

vrijdag 12 maart 2010

Een feestelijke begrafenis

Even iets vrolijks in het kader van de kerk, een oud berichtje van een jaar of 5 terug uit mijn Spaanse jaren:

Een feestelijke begrafenis.


de volgende begreep het ook niet
Terwijl ik schrijf, staat in de andere kamer de televisie stiekem verslag te doen van de begrafenis van een heilige vader. Niet zomaar een vader van iemand, maar een vader van miljoenen mensen. Wat kan ik nu nog zeggen over de hedendaagse fertiliteit en het celibaat? En over het gebruik van condooms?

Druk baasje geweest, dat moge duidelijk zijn. Ik heb het natuurlijk weer niet zo op heilige vaders, maar in dit land van zon, liefde en sinaasappels zijn ze gek op zo’n man.

Ik word dan ook met de nek aangekeken als ik ook maar een pietseltje kritiek spui op het moderne Romeinse circus, dat deze weken de media en dus ook de mensen zo bezig houdt. En om kritisch te kunnen blijven moet ik af en toe kijken, lezen of luisteren naar wat de christenmens bezielt.
Ik moet eerlijk zeggen, dat ik vanmorgen met open mond de gang van zaken op het Sint Pietersplein heb gevolgd.


Kijkend met mijn ene kleine schildersoogje en mijn wat grotere fotografenoog, heb ik genoten van een het veelkleurige schouwspel, dat ik niet snel zal vergeten en dat hoogstwaarschijnlijk een bron van inspiratie is voor mijn aanstaande verf- en fotokunsten.

Vooral de vracht aan kleuren van de gewaden van de orthodoxe kerkvaders (fertiel volkje die katholieken) hebben mijn creatieve hersengedeelte behoorlijk overbelast.
En dan de wind, die met flinke atmosfeerzuiverende vlagen de jurken en overjurken en zelfs de overoverjurken van al die jongens zo lekker deed opwaaien. Het kind in mij heeft zich natuurlijk stiekem afgevraagd of ze hetzelfde dragen als de schotten onder hun kilt. Maar dat zal wel niet.

Ik heb weer genoten. Ik ben gek op circus.
Vrolijk is het, zo’n pauselijke begrafenis, echt vrolijk. Een feest! Een lust voor het oog. Deze dagen van oervervelende en behoorlijk stompzinnige paapse reflecties zijn voor mij afgesloten met een schouwspel waar de ridders in de middeleeuwen of de Romeinen in de pre-katholische tijden jaloers op zouden zijn geweest.

 Ik heb al geprobeerd om al die kleuren rood, roze en paars op een rij te krijgen. Ik heb als een gek kleurtjes staan mengen. Geraniumrood, tulproze, viooltjespaars, fuccia-fuccia....... Het wordt een abstract persiflage op de begrafenis van een  kerkhoofd in Rome.

Zo’n inspirerend gebeuren wil ik elke dag wel! En zo heerlijk dat iedereen nu blij is!

Na het lange lange lijden is J.Paulus bij zijn god aangekomen.

Het wordt vast een hemels feestje als hij merkt dat hij er naast zat.

Niet aan haar rechterkant maar aan haar linker.




©Gavi Mensch
Uit: 'Spanje gezien door groene ogen'.
Jerez de la Frontera, 12-5-2005

Dordrecht, 12-3-2010

.

woensdag 17 februari 2010

Over misbruik en de kerk.

“Het was aanleiding voor een complete verandering van mijn karakter”.

Aldus een misbruikte man van middelbare leeftijd over het ondergaan van seksueel misbruik door een pater van de Ierse kostschool, waar hij als jonge jongen intern was. Nooit meer een onbevangen puber geworden. Altijd blijven twijfelen over zijn aandeel in het gebeuren, het nu voor eeuwig aanwezige schuldgevoel. Nog steeds vol twijfel over zijn “man-zijn”.
Een interview op de radio.

Het buldert van dit soort ellendige berichten, in de kranten, op tv en op de radio
En ook in de briefwisseling die ik heb met enkele penpals, mannen van mijn leeftijd, beschadigd en vreselijk in de war rakend van de berichtgevingen. Al meer dan 40 jaar dit vreselijke gebeuren met zich meedragend zonder er veel over te kunnen zeggen. Sommigen hebben psychologen en/of psychiaters gezien en gesproken, therapie gehad, soms alles doorgepraat en weer doorleeft. Maar het helpt alleen om je gedrag aan te kunnen passen, je karakter, dat wordt nooit meer anders!
Voor degenen die er nooit over hebben gesproken is het een levenslange druk op hun ziel, het belemmert hen om een toekomst te zien, er is veel angst voor machtswellust en scheve verhoudingen en nog meer angst voor onbegrip. Hun relaties of wensen op dat vlak hebben allemaal een schaduwzijde, één die vaak vele keren groter is dan de zonnige kant.

Ik heb zo mijn mening over kerk en non en pater, over religie en brainwashing, over wel of geen steun hebben aan een god. Ik heb daar al veel over geschreven, in mijn dagboeken en in de Spaanse kranten om het aan de orde te stellen. Soms alleen maar voor mij, alleen om te kunnen begrijpen…..
En ik kom telkens weer tot de conclusie: ik begrijp dit soort dingen niet!
Ik begrijp de daders niet maar bovenal begrijp ik het instituut kerk niet, die liefdeprekers en de vergiffenisschenkers die de kerk in ‘haar (?) schoot’ herbergt; wat een tegenstrijdigheid!
Dit niet en incest niet en verkrachtingen niet. En machtswellust niet. En gewetenloosheid niet. En ik kom er ook niet echt achter. Toch heb ik de drang om te willen weten, om de misbruikten te kunnen begrijpen. Voor de misbruikers heb ik nog geen ruimte.

Ook tussen mijn patiënten zaten slachtoffers en ook daders, soms samen op één afdeling, met verslaving als oorzaak voor hun opname. Want slachtoffers ‘gebruiken’ om hun pijn te verzachten en daders om de realiteit niet onder ogen te hoeven zien. En bij sommige verslaafde slachtoffers was de psychiatrische stoornis niet te wijten aan hun gebruik, maar aan het misbruik en het niet echt kunnen praten daarover; het maakt dat ze vaak levenslang krijgen wat gebruik betreft.

Voor hen, de slachtoffers, is deze vlaag van het ‘aan het kruisnagelen’ van religieuzen die zich schuldig hebben gemaakt aan misbruik, een soort van erkenning van hun probleem, alleen hebben ze daar niet zo veel aan. De kerk‘vaders’ blijven achter de pilaren van het vaticaan staan, in de luwte, in de schaduw, die doofpotjongens en schijn-heiligen. De daders, waarvan sommigen ook slachtoffers die beter moesten weten dan dezelfde misdaad begaan als hun belagers, zijn nu te oud, al dood of veilig opgeborgen in ver-weg-kloosters.

Er zijn al veel films over gemaakt, ik heb er ook al aardig wat bekeken, met nieuwsgierige tegenzin. Die van Almodovar speelde in het Spanje van Franco, maar er zijn er ook over situaties van dertig jaar geleden in Ierland. Aanraders om de berichtgeving beter te kunnen begrijpen.

En van de Opus Dei jongensscholen kan ik verhalen vertellen die nog geen vijf jaar oud zijn, het verhaal van een van mijn leerlingen in Spanje, een slachtoffertje wiens vader hem niet geloofde; de vader, een rechter en Opus Dei aanhanger, die zijn zoon gewoon weer naar school stuurde. En die niet wilde begrijpen waarom zijn zoontje zich niet kon concentreren en slechte cijfers haalde.

Het blijft allemaal actueel, helaas!
Door erover te schrijven op mijn blog weet ik dat ik sommige mensen weer confronteer met de ellende en dat spijt me. Maar ik hoop dat ik anderen misschien even wakker schud en hen de mogelijkheid geef om alle berichten over seksueel misbruik op een andere manier te lezen.

Dat hoop ik echt.


©Gavi Mensch
Maastricht, 17-02-10.
gavimensch@hotmail.com