Over vleermuisjes en gastblog van dr. Yan

 Oude koek in een nieuw jasje of andersom?

Het is noodzaak dat er meer geschreven en anderzijds bekend gemaakt wordt over het handmade virus dat nu, via een zgn pandemie, de wereld drijft naar miljoenen doden en langdurig zieken. En niet te vergeten het wegnemen van vrijheid en de indoctrinatie van miljarden personen.

Onder deze inleiding staat de link naar de rest van het relaas van Dr Yan..

En wie moeite heeft met Stichting Vaccinvrij moet wel bedenken dat de normale media niets mogen publiceren over wat de overheid niet uitkomt. En dat de Stichting ook artsen en verpleegkundigen en wetenschappers als lid heeft?

Kunnen we ons dan de vraag stellen wat onnozele marionetten  als Mark en Hugo, allebei onderwijzers, met vetbetaalde spindokters en schatrijke machtswellustelingen die aan hun  touwtjes trekken, eigenlijk begrijpen van ziektes en vaccins? Zal ik dan het antwoord geven? NIETS! Ze doen alleen wat het opgedragen wordt. Ze mogen meespelen. Hoe dom ben je dan als je in naam van een ander miljoenen moorden pleegt?

https://stichtingvaccinvrij.nl/chinese-overloopster-onthult-oorsprong-covid-dr-joseph-mercola-interviewt-li-meng-yan/

CHINESE OVERLOOPSTER ONTHULT OORSPRONG COVID – DR. JOSEPH MERCOLA INTERVIEWT LI-MENG YAN

door Vertaling Door Frankema | 24 nov 2021 | COVID-19

Dit artikel van dr. Mercola is een vertaling van ‘Chinese Defector Reveals COVID Origin’ Er is ‘iets’ gecreëerd in een lab in China. Moeten we het een virus noemen, of een wapen…?

 

VERHAAL IN EEN NOTENDOP

 
• Li-Meng Yan, M.D., Ph.D., ontsnapte uit China naar de Verenigde Staten om China’s doofpotaffaire van de oorsprong van de COVID-19 pandemie aan het licht te brengen.

• Volgens Yan werd SARS-CoV-2 gemaakt in een Chinees militair lab. De Derde Militaire Medische Universiteit en het Onderzoeksinstituut voor Geneeskunde van Nanjing.

• Command ontdekten een vleermuis-coronavirus genaamd ZC45. Ze is ervan overtuigd dat ZC45 is gebruikt als sjabloon en/of ruggengraat om SARS-CoV-2 te maken.

• Het Chinese leger mag dan verantwoordelijk zijn voor het creëren van het virus, er is voldoende bewijs dat de VS tenminste een deel van het onderzoek financierde dat resulteerde in deze pandemie.

• De COVID injecties en de vaccin paspoorten passen in de agenda van de CCP doordat zij ervoor zorgen dat de hele wereld het sociale controle systeem van de CCP accepteert en overneemt.

Gavi Mensch 27-11-2021

Gast blog FONS SCAF 2 wereldoorlogen.

Een herinneringsblogje grotendeels overgenomen van materiaal van het proces verbaal, zodat de politie ook even hartelijk kan lachen na alle kromme zaken die ze moeten lezen

Het volgende was een RT, een retweet, een speciale vermelding op Twitter over een actie om te voorkomen dat dit kasteeltje zou verdwijnen: 

Rijkswaterstaat ziet kasteel als te verwijderen obstakel

Erfgoedvereniging Heemschut kan zich niet meer herinneren wanneer het voor het laatst was dat de rijksoverheid een rijksmonumentaal middeleeuws kasteel wilde slopen. Dit gaat als het aan Minister Schultz van Haegen ligt, gebeuren met Huis Rijswijk te Groessen bij de aanleg van de A15 van knooppunt Ressen naar Zevenaar in Gelderland.

"Dit voorjaar is de ministerraad akkoord gegaan met het gewijzigde standpuntentracé ten aanzien van de doortrekking van de A15 naar Zevenaar. Rijkswaterstaat heeft de opdracht gekregen om met een ontwerp-tracé te komen. Dat daarvoor een middeleeuws kasteel moet wijken wordt stil gehouden. Rijkswaterstaat probeert nu het kasteel minnelijk te verwerven en zet de eigenaar onder druk om te verkopen. In handen van Rijkswaterstaat kan het kasteel snel gesloopt worden.
Heemschut vindt echter dat het hier een rijksmonument met een eerbiedwaardige geschiedenis betreft. Dit mag niet gesloopt worden. Rijswijk is volgens het zojuist uitgegeven boek: Kastelen in Gelderland, een van de oudste havezaten in de Liemers. Het oudste deel is een 14e eeuwse toren. Deze is verlaagd en in de 15e eeuw is hier een woonvleugel tegen aangebouwd. Ondanks latere verbouwingen is het complex zeer gaaf bewaard gebleven. Alleen de grachten zijn gedempt. Bij het huis staat een schuur die dateert uit het begin van de twintigste eeuw in een bouwstijl die is beïnvloed door de Duits-Romaanse architectuur."


En dan....stormt mijn lasteraar uit zijn hol en blaast en ik  quote: 


"[ Een kasteel? Omdat het hoger is dan een verdieping? Hier bij mij om de hoek ligt het enige terrassenkasteel van Nederland, Château Neercanne.]"

Hier stond een plaatje van een oud huisje, heb ik weggelaten, niet belangrijk.

"[Niet toevallig laat ik dit kasteel zien. Het grenst aan het Jekerdal, een gebied bedreigd door de expansie van de universiteit.

Bouwwerken maken deel uit van hun omgeving, ze zijn beeldbepalend los van hun eigen kwaliteiten. Over juist die kwaliteit valt bij het bovenstaande voorbeeld aan de hand van de afbeelding niet te oordelen. De eigenlijke kwaliteiten zijn zo te zien uiterst pover. Drie bouwdelen aan elkaar geplakt, een strakke rooilijn. De dakbedekking doet ook niet veel goeds verwachten. Het hoofdgebouw bezit raampartijen die er willekeurig ingeplakt lijken te zijn. De bouwmassa lijkt me wel aantrekkelijk om er iets fraais van te maken. Maar, nogmaals, dan moet dit "kasteel" in zijn omgeving bekeken worden. Conserveren om te conserveren omdat het oud is lijkt me geen goed uitgangspunt. 

Merkwaardig, de auteur van de tweet spreekt over conservatieven als slopers van ons erfgoed. Dat kan niet rijmen. Zou ze weten dat als de "progressieven" het in Nederland voor het zeggen hadden gehad, grote delen van onze binnensteden nu volledig vernietigd waren? Gelukkig waren er conservatieven die op de rem trapten. Conservatieven die hun moeder nog als obstakel beschouwen? Welke gedachte gaat hier achter schuil?

De auteur is op Twitter bekend onder @gavimensch, in het gewone leven eigen naam met de achternaam van mijn kinderen en ik in de omgeving van Kasteel Neercanne op een terrasje gezeten. Niets gemerkt van het feit dat ze begaan was met de ruimte waarin ze verkeerde. Ze wilde er ook geen kennis van nemen. Ook een manier van wegkijkenet niet willen zien welke processen er plaats vinden die kunnen verklaren waarom het is zoals het is.. De omgeving zien als object voor eigen plezier en nut. 

Conservatief zegt ze, ze begrijpt niet wat conservatisme is, evenals fascisme niet trouwens. Zou ze weten dat die fascisten onder Mussolini zeer vooruitstrevend waren als het om architectuur ging? Visionair zelfs... Zou ze weten dat Walter Gropius het ambt van Reichsbaumeister ambieerde? Gropius, de directeur van het Bauhaus? Het werd Speer, lieveling van Adolf.  ***De relatie van architecten met machthebbers is een zeer bijzondere. Bouwen, ruïnes scheppen, het militair laten rollen. Speer is bij uitstek het specimen van deze beroepssoort. Weet eigennaam  veel... 

Mijn eigen voornaam , tuf maar lekker met je autootje rond, om dat mobieltje rijdende te houden zijn al twee wereldoorlogen gevoerd en talloze andere. Hoeveel slachtoffers heeft het ons gekost buiten die oorlogen om? Doodgereden, voor het leven verminkt, trauma's? Begrijpen zul je dat nooit, tenzij je eens leert luisteren en je echt voor andere mensen leert open te stellen. Je bent de enige niet die zo handelt, je behoort zelfs tot de meerderheid in ons land. Je staat aan de "goede" kant, aangepast en wel.En maar kankeren... Obstakels? ]"

Aldus Fons Scaf, die weken heeft gebedeld om het terugzetten van dit blog. Waarom? Geen idee!
Dit is een heel eng stukje, ik heb het toch maar weer gereproduceerd, het geeft aan waar Dhr Scaf zich mee bezig houdt.

NB. Ik rijd al heel mijn leven alleen als het niet anders kan en dan ook nog eens schadevrij;-)

Hierbij speelt dus ook nog iets anders een rol, Scaf kan niet autorijden en heeft ook geen auto. Hij is gewoon jaloers. 
En zo blijft ie maar zitten waar hij zit. Iets om rekening mee te houden bij het uitwerken van de casus. 



©Gavi Mensch
Maastricht, 29-11-2013
All rights reserved 2013-2014
Updated: mei 2014

Gastblog Ellen van Ree: Kafka in Dakar

Paspoortperikelen

Of

Kafka in Dakar

Het aangescherpte beleid van minister Verdonk van vreemdelingenzaken en de IND leid tot volop commotie en verontwaardiging in ons land. Uitgeprocedeerde asielzoekers moeten zonder pardon het land verlaten. Tragische ontwikkelingen. De verblijfsvergunning, daar draait het allemaal om. In de praktijk is het een soort geplastificeerd pasje, formaat creditcard, met een fotootje van de rechtmatige eigenaar, en achterop de verblijfstatus en arbeidsbepalingen. Een kostbaar maar tijdelijk bezit, dat steeds verlengd moet worden, want zo zijn de regels.

Ook de Senegalese partner – al jaren legaal én getrouwd in Nederland -  van journaliste Ellen van Ree kreeg een schrijven van de IND op de deurmat. De inhoud: binnen 28 dagen vrijwillig het land verlaten. Anders volgt uitzetting.

Reden: geen geldig paspoort.

Zijn paspoort. Mooi diepblauw van kleur met ingestanste goudkleurige letters en een fraai wapen op de omslag. Binnenin uiteraard zijn personalia, dat leuke koppie  ach wat jong nog, zijn visa, met wat stempels van vakantielanden uit een recent verleden. Met een geldigheidsdatum: juli 2003.

Hola, oplettendheid is geboden. Want precies een maand eerder verstrijkt de geldigheidsdatum van zijn verblijfsvergunning.

Als buitenlander, in zijn geval Senegalees, van beider zijde tot volle tevredenheid al jaren geleden netjes voor de wet gehuwd, bestaat de verplichting jaarlijks de verblijfsvergunning verlengen. Anderen hebben geluk, verblijfsvergunningen worden inmiddels voor meerdere jaren afgegeven.

Verlengen is jaar in en jaar uit dezelfde procedure. Papieren rompslomp, poespas en regelwerk. Allebei smuiks lachend de verklaring ondertekenen ter bevestiging dat je écht nog samen bent. Kopieën van dit en van dat bijvoegen, de ziekenfondspolis niet vergeten, en waar liggen toch die verdomde recente inkomensgegevens. Boekhouder bellen en de jaarcijfers laten uitrekenen, alles keurig in een dikke envelop en voila…inleveren. Oh ja, niet onbelangrijk detail, tevens een kopie van zijn geldige paspoort bijsluiten.

Maar dat ding zou in juli gaan aflopen! Geen nood: in februari 2003 tijdens onze vakantie in Senegal maar een nieuw paspoort aanvragen. Dacht ik.  En nam alles mee, van vrolijke pasfoto’s tot zijn geboorteakte. Maar in Dakar besloot mijn man tot een andere actie. Tja, als je de keuze hebt tussen fijn met je lang niet gezien zeg familie bijpraten na al die jaren, of dagen van loket eerst van hot en dan vervolgens naar her gestuurd te worden is het kiezen niet zo moeilijk. De oplossing leek hem paspoort aanvragen op de ambassade. Op 23 maart 2003 reden wij naar Brussel. Gezellige boel, handen schudden, nieuwtjes uitwisselen, bijkletsen, beetje wachten, nog langer wachten, formulieren invullen, vingerafdrukken achterlaten, pasfoto’s  en 23 euro inleveren en klaar is kees. Aanvraag ingediend. U hoort van ons.

Na verloop van tijd gingen wij eens voorzichtig telefonisch informeren. Afrikanen koesteren over het algemeen keurige omgangsvormen, dus was de toon beleefd en afwachtend. ‘Kunt u mij misschien gaan vertellen wanneer ongeveer, ja ik wil niet lastig zijn, maar mijn paspoort klaar kan zijn? Oh, dat weet u niet dan bel ik nog wel een ander keertje terug’. Er waren veel andere keren.

Feit is dat om onverklaarbare redenen de telefoon in Brussel bijna nooit wordt opgenomen. Koffiepauze? Feestdag? Storing? Lunchtijd? En dat iedere dag???!!

Mijn man tempert mijn ingesleten Hollandse turbogedrag. Hij irriteert zich aan mijn duw en trekwerk, ik erger mij aan zijn afwachtende houding.

 ‘Morgen bel ik weer’ sust hij mijn woordenstroom en zijn geweten, maar ja zijn tijd lijkt lekker Afrikaans van elastiek en hier is de tijd een ongrijpbaar fenomeen dat altijd dringt. Bovendien, de instanties piepen. De vreemdelingenpolitie maant ons schriftelijk aan, dat zijn aanvraag voor een nieuwe verblijfsvergunning niet in behandeling wordt genomen wegens het ontbreken van een geldig paspoort. En stellen een ultimatum. Merci! Gaat ie regelen.

We bellen nog eens. En weer. Opnieuw. Steeds worden we met een kluitje in het riet gestuurd, als we al een mens aan de lijn krijgen.

In september ben ik het goed zat. Wat nou na vijf maanden nog geen paspoort? Verklaar dat maar eens. Tot grote hilariteit van mijn man schrijf ik met grote hanenpoten de naam van de Senegalese president Wade, adres Dakar Senegal, op een envelop en lik hem dicht. ‘Die komt toch nooit aan.’ smaalt hij betweterig. ‘Maakt me niet uit, ik heb een keurige Franse brief geschreven en stuur brutaalweg een kopie naar de minister van Binnenlandse Zaken en de ambassadeur in Brussel. We zullen eens zien wat er gebeurt’.

Zowaar. Twee dagen later: email! De ambassade verzoekt of hij even wil bellen.

Uiteraard, stantepede en à la minuut. Hun nieuws is niks nieuws onder de zon: zijn aanvraag ligt bij de autoriteiten in Dakar. Goed, we wachten af maar zijn al met al toch al aardig wat maanden verder. Alweer ploft een brief van de Vreemdelingenpolitie op de deurmat. Nieuwe datum ultimatum, dank u.

Wederom gaat een aangetekend antwoord de deur uit: ‘we zijn er hard mee bezig, overmacht, een traag ambtelijk apparaat in Senegal, bijgesloten stuur ik u de correspondentie met de Senegalese overheid, echt waar hoor, het antwoord van de president is als kopie tevens bijgesloten en alstublieft langs deze weg verzoeken wij u geef nog wat tijd en met heel veel hoogachting en vooral vriendelijk groet…’

Ik baal. Mijn man is inmiddels zijn werk kwijt geraakt, sneu. Hij werkte daar met veel plezier en was zo trots als een pauw op zijn allerlaagste ziekteverzuimpercentage van het concern. Maar zijn werkgever besloot, hoe visionair, tot géén contractverlenging. Inschrijven bij allerlei uitzendbureaus of anderzijds solliciteren, zo weet inmiddels iedereen wel, heeft absoluut geen zin. Waar je ook komt ze vragen terecht altijd: mogen wij een kopie paspoort en tevens van de verblijfsvergunning. Beiden kan hij niet aantonen. Tant-pis.

Vrienden en kennissen snappen er niets van. De ellende van asielzoekers wordt inmiddels breed uitgemeten in de media, dit minuscule drama maken ze van dichtbij mee. Ze lezen over traagwerkende instanties in het thuisland, papieren die niet boven water komen.  En mijn man moet schaapachtig bekennen dat het in zijn geboorteland nog niet veel beter is. ‘Maar jullie zijn toch getrouwd?’is de steeds terugkerende vraag. ‘Maakt niet uit, regels zijn regels en zo is de wet’weet mijn echtgenoot. ‘Vraag de Nederlandse nationaliteit aan!’ ‘Daarvoor heb je ook een geldig paspoort nodig’.

Dan ploft zowaar in september een envelop met veel postzegels en nog meer officiële stempels op de deurmat. Hoera, post voor mij uit Senegal.Nieuwsgierig maak ik de bruine envelop open: een antwoord via de persoonlijke secretaris van de president van Senegal. Drie weken later alweer Senegalese post. Leg je boosheid neer op het bordje waar het thuishoort en zie wat er gebeurt, was de intentie van mijn briefschrijfactie. Niks dus.

Zowel de president als de minister leven in fraaie volzinnen op handgeschept papier met onze situatie mee en hebben deze precaire situatie aan de verantwoordelijke autoriteiten doorgespeeld. Wie die verantwoordelijken zijn mag Joost weten.

Wat een fratsen allemaal, zal ik er een verhaal over gaan schrijven? Met als voorlopige werktitel Kafka in Dakar?

Na zoveel maanden staat inmiddels de KPN teller op wel 80 telefoontjes naar zowel Dakar als Brussel. Nummer 81 laat mij van mijn stoel vallen van verbazing. Doodleuk wordt meegedeeld dat alle papieren weer terug zijn in…Brussel.

Er klopt iets niet met de ingeleverde geboorteakte van mijn man, of hij een nieuw exemplaar wil inleveren. Zucht. Zet iemand maar eens aan het werk in Dakar, dat kost een paar centen en héél misschien krijg je wat.

Neef Moussa helpt ons uit de brand, voor een ‘kleine’ vergoeding wil hij die akte wel snel gaan regelen. Hij faxt hem 3 weken later naar ons door, 10 minuten later faxen wij het document van Amsterdam naar Brussel en een ambassadeklerk faxt de kakelverse akte diezelfde middag linea recta terug naar…Dakar.

We wachten af en staan met de rug tegen de muur. Ik ben ongeduldig, mijn man inmiddels een beetje bang. Zijn hoogbejaarde vader is ernstig ziek geworden, stel je voor dat…Het kriebelt, hij kan niet meer slapen. Want zijn liefste wens is zijn vader gaan opzoeken. Maar het land uit? Dat kan niet. Vervolgens Nederland weer in? Kan al helemáál niet!

Snelle navraag bij de IND leert dat een tijdelijk in- en uitreisvisum niet verstrekt kan worden. Reden: geen geldig paspoort.

Een nieuwe poging richting Zuiden, we bellen maar weer eens met lood in de schoenen naar België. Dit ‘toevallige’ telefoontje bezorgt mij bijkans een hartinfarct. Hij wordt gesommeerd nieuwe pasfoto’s te sturen, de ingeleverde zijn niet geaccepteerd want niet bruikbaar..’WAT?’schreeuw ik buiten zinnen. ‘Welke Stevie Wonder Ray Charles kloon heeft jouw aanvraag 9 maanden geleden aangepakt en kon jou op hetzelfde moment niet vertellen dat die foto’s onacceptabel zijn’.

Er rest hem niet anders dan heel snel nieuwe pasfoto’s te laten maken. Kleur en zwart-wit, we nemen geen risico. Met zwaar overbelichte portretjes komt hij terug, ook hij wil het lot niet langer tarten door weer een afwijzing om wat voor een reden dan ook te horen te krijgen.

Ook hij is deze situatie spuugzat. Hij kan zijn zieke vader niet gaan opzoeken, hij kan en mag niet werken, de uitnodiging om de kerstdagen bij vrienden in het buitenland door te brengen moeten we afslaan. Met de stress, en de dagelijkse verveling sluipt ook de armoede zijn leven in. Teren op de zak van zijn vrouw vindt hij moeilijk, hij verdient het liever zelf. Huisman daarvoor is hij niet in de wieg gelegd. 

Ook ik zie de kwaliteit van ons leven achteruit hollen, het frustreert me, al maanden permitteren wij ons geen sprankje luxe of eens lekker ongegeneerd uit de band springen.

We zoeken telefonisch een betrouwbare persoon met enige invloed in Dakar die –vanzelfsprekend tegen een aantrekkelijk donatie -  de paspoortaanvraag een duwtje kan geven

En die vinden we, gelukkig. 

Dagelijks wordt de goede man als het ware telefonisch gestalkt, zijn taak is het bij de autoriteiten in Dakar alle papieren traceren. Er zit beweging in, maar naar mijn idee op slakkensnelheid. 

De vreemdelingenpolitie heeft het dossier inmiddels overgedragen aan de Immigratiedienst. 

Fijn. Alweer aan aanmaning bij de post.

Dan komt begin februari 2004 een dikke envelop van de IND. Vellenvol geschreven tekst met als strekking: geen geldig paspoort binnen termijn boven tafel getoverd dus of meneer vrijwillig binnen 28 dagen het land wil verlaten. Vervolgens volgt: uitzetting.

Met ontzetting lees ik de woorden. Hoe kan dat nou? Wordt zijn status dus van legaal illegaal? De maandenlange pesterij van een vriend van hem - dat wordt mooi een enkele reis Dakar ami - staat het daar gek genoeg ineens heel confronterend zwart op wit. Niks humanitaire redenen om hem hier te houden, mijn huwelijk stelt dus blijkbaar niets voor.

Na al die maanden met stress en onmacht ontladen mijn traanbuizen zich, wat nou weer? Hij kan bezwaar tegen de beslissing aantekenen. Een advocaat zoeken!

Nu is het alle hens aan dek voor mijn gevoel. Na de telefonische belofte ook nog een hypermodern mobieltje cadeau te doen aan de persoon in Dakar is het een goede vriend die voor opluchting kan zorgen. Hij vertrekt al snel naar Dakar en tijdens zijn weekje familiebezoek gaat hij zijn uiterste best doen voor mijn man. Ik ken hem, hij heeft een gezond soort maling aan de Afrikaanse instanties, laat zich door niks en niemand wegblaffen maar blaft zelfs een frequentie hoger en harder terug. Bovendien heeft hij lokaal door zijn familiebanden veel invloed op hoog niveau. Handig zo blijkt. Twee mannen aan de slag voor hem daar, wat een luxe…

Na een week rinkelt de telefoon. ‘Ik heb je paspoort in mijn handen, kom me bij aankomst alsjeblieft ophalen van Schiphol’. We staan er, al moeten we een Rolls Royce huren!

Dit goede nieuws brengt een spontaan applaus en vele rondjes teweeg in ons stamcafé, waar iedereen al maanden intens meeleeft met deze bizarre paspoortperikelen.

Op Schiphol pakt mijn schat zichtbaar opgelucht zijn nieuwe paspoort met beide handen aan en draait het om en om. Wat is het mooi en glimmend en kijk eens niet langer blauw maar groen van kleur.  Wat is het kreng duur geweest denk ik cynisch. Niet meer te tellen zoveel telefoontjes naar België en Senegal, poststukken aangetekend versturen, mensen aan het werk zetten in Dakar, en hoe financieren we hemelsnaam het toegezegde mobieltje, wat is ook alweer het uurtarief van de advocaat plus nog eens gederfde inkomsten van mijn man´s kant al die maanden. Hoofdrekenend kost het documentje inmiddels boven de 12.000 euro schat ik. 

Blij en trots laat manlief nog dezelfde dag de advocaat kopieën maken om bij zijn bezwaarschrift te voegen. Klus geklaard, operatie nieuw paspoort aanvragen is afgerond na exact 11 (!) maanden en 17 dagen.

Zijn laatste daad gaat hem met zichtbaar genoegen af. Met een flinke grijns op zijn vrolijke toet belt hij, met zijn kleinood in de hand, voor de laatste keer naar de ambassade.

‘Wij hebben goed nieuws voor u, het paspoort komt over 3 weken met de diplomatieke post mee.’ krijgt hij te horen.

Hij en ik weten wel beter….

Ellen van Ree

Inmiddels (april) zijn 2 maanden verstreken na indienen bezwaarschrift tegen uitzetting. Geen reactie IND. Met andere woorden; nog steeds geen verblijfsvergunning en geen zicht op werk….

All rights reserved 2006- 2013  Ellen van Ree

Gavi Mensch

Nederland BV, 2-5-2013

Rondreis

 .        

De groep van 100 mensen verzamelde zich uiteindelijk op het strand van Ahmet Beyli.

Ze waren klaar voor de tocht. In Izmir hadden ze de reissom betaald, hun laatste geld.

Met hun kinderen en alleen de hoognodige bagage scheepten ze zich in voor de reis naar Samos. Vanuit Griekenland zouden ze naar Groot-Brittannië gaan.

Naar een leven zonder oorlog en armoede.

De kleine kinderen jammerden toen ze dicht opeengepakt in het ruim van het schip zaten. De volwassenen prevelden gebeden. De luiken gingen dicht. De mensen in het scheepsruim zaten als ratten in de val.

Na enige tijd steeg het water hen tot aan de lippen en hoger. Het werd doodstil.

De mensensmokkelaars waren al naar huis voor het avondeten

Foto uit eigen archief gemaakt in 2003 tijdens herdenkingsdienst

 voor de verdronken bootvluchtelingen voor de kust van Cádiz,

georganiseerd door het PSOE van Jerez de la Frontera



Bovenstaand 120woorden stukje schreef ik vanmorgen na het lezen van het bericht van het bericht over de vluchtelingen die enkele tientallen meters uit de kust van Izmir verdronken, meer dan 60, waarvan de helft kinderen. 

Bijna 10 jaar geleden gebeurde dit ook voor de kust van Cádiz, toen de kustwacht aldaar twijfelde aan het protocol en er niet genoeg personeel was om de reddingsboten te bemannen. Tussen toen en nu is het vast al duizenden keren gebeurd, mensen die vluchtend het leven verliezen. Ondertussen gaan de mensenhandelaars door. Een taak voor de VN denk ik, zeker nu zij ook in Syrië weer niet in staat blijken om te voorkomen dat zoveel mensen vluchten moeten.

Veel dure helmen, blauwe?

Veel waarnemers, blinden?

©GaviMensch
Nederland BV, 7-9-2012
All rights reserved 2012

Gastcolumn van Ronald Gibhart: De Internationale.

.

De Internationale.

Column van Ronald Gibhart in de Volkskrant van 15 oktober 2011

 Afgelopen maand mocht ik optreden in de 13de-eeuwse kerk van het kleine Zuid-Hollandse stadje Geervliet. Omdat de geluidsinstallatie geïmporteerd leek uit een voormalige communistische heilstaat, stelde iemand voor dat ik vanaf de kansel zou voorlezen. Zeven eeuwen lang hebben mensen daar onversterkt naar hun toehoorders staan schreeuwen, dus waarom ik niet?

 God, wat zou mijn vader trots zijn geweest. Want hij noemde zich misschien wel humanist ('atheïst light'), maar als lid van de socialistische kerk had hij veel christelijke gebruiken geadopteerd. Zo zong hij voor zijn plezier thuis strijdliederen, socialistische psalmen die ik vanwege mijn opvoeding ook uit mijn hoofd ken.

Dit vertelde ik vanaf de kansel aan het Geervlietse publiek, waarna ik - om deze oude liederen te eren - De Socialistenmars en De Internationale inzette, gezangen die onverwachts door het bijna voltallige publiek woordelijk werden meegezongen. De plotselinge terugkeer van De Stem Des Volks! Hoe lang was het geleden dat De Internationale heerste?

Medio de jaren negentig mocht ik voorlezen op een 1-mei-viering in Rotterdam, vlak voor de toenmalige PvdA-leider Wim Kok zou speechen. De PvdA had destijds verordonneerd dat men de bijeenkomst niet zou ontsieren met strijdliederen en arbeideristisch gewauwel. Tijdens mijn lezing vroeg ik aan de zaal bejaarde verworpenen of ze er niet ontzettend kwaad over waren dat zo'n prachtig lied als De Internationale zo werd verkwanseld. De conservatieve linksen van dagen barstten hierna uit in gezang, tot ergernis van de PvdA-leiding.

Bestaan ze nog, de Stemmen des Volks? Waar is de tijd gebleven dat strijdliederen nog betekenis hadden? Vroeger zette mijn moeder als op het gymnasium van mijn zus voorafgaand aan een toneelvoorstelling Latijnse clubliederen werden gezongen, loeihard De Socialistenmars in voor het tegenwicht. Het roode vaandel volgen wij! Tegenwoordig zijn de liederen zo goed als weggezakt in de beerput van de geschiedenis.

Of toch niet? Zomergast-presentator Jelle Brand Corstius heeft aangekondigd dat hij vandaag om 12.00 uur met zo veel mogelijk medestanders het Beursplein in Amsterdam gaat bezetten, als Nederlands antwoord op de Amerikaanse 'Occupy Wall Street'-beweging. Het zal een protest worden tegen de groeiende sociale en economische ongelijkheid in de wereld. In tientallen hoofdsteden zullen de slaafgeboornen protestdemonstraties houden. Het reed'lijk willen stroomt weer over de aarde. Begeerte heeft ons aangeraakt!

Om mij geestelijk voor te bereiden op weer een demonstratie die ik zal moeten missen, keek ik van de week naar Michael Moores documentaire Capitalism: A Love Story (2009), over het Amerikaanse financiële systeem en de alles vernietigende schraapzucht van de 5 procent rijksten in Amerika.

De film eindigde met een uitvoering van The Internationale die mij deed stilvallen. De New Yorkse bigbandzanger Tony Babino zong als een crooner á la Frank Sinatra of Paul Anka een swingversie van het aloude strijdlied. En plotseling kreeg ik een visioen.

Wat Amerikanen kunnen, moet voor ons toch ook mogelijk zijn? We stellen een bigband samen met The New Cool Collective van Benjamin Herman en Corrie van Binsbergen & de Grote Brokken, en we vragen crooners als Kasper van Kooten, Wouter Hamel en Tim Knol om het aloude working class anthem nieuw leven in te zingen. Ontwaakt, verworpenen der aarde! De Internationale zal morgen kreunen op aard!

NB.  Ik erken het maar gelijk, ik heb een zwak voor de Internationale, voor Ronald Gibhart én voor zijn moeder die ik ooit verpleegd heb in Dordrecht. Aan Wijnie Jabaaij ( http://nl.wikipedia.org/wiki/Wijnie_Jabaaij ) heb ik bovendien mooie 'rooie' en authentiek feministische herinneringen bewaard. Ik was niet bij de genoemde toneelvoorstelling, maar ik was bekend met het cultuurtje op het Johan de Wit Gymnasium en ik kan me haar actie levendig voorstellen.

Met dank aan Ronald Gibhart voor de toestemming voor deze publicatie.

©Gavi Mensch

Nederland BV, 15-10-2011

De column is ook te lezen op het weblog van Ronald Gibhart: http://www.ronaldgiphart.nl/15-10-2011/de-internationale/

.

Auto contra alloch

.


In wat voor wereld leven we?
Dat is geen goede vraag en ik hoor hem net even te vaak. Hij wordt gesteld als mensen hun frustraties niet meer kunnen plaatsen in de daarvoor bestemde kadertjes. Jawel, ook de frustraties worden aan limieten gebonden.
Is deze wereld er een van autochtonen of van allochtonen? Kan iemand mij daar een antwoord op geven?

En mag je overal een mening over hebben? Ja, natuurlijk! Eigenlijk hoort iedereen een opinie te hebben over zaken van belang. Wat van belang is, bepaalt iedereen dan wel weer zelf. Die opinie mag je uitdragen, verdedigen en bijstellen.
De frustratie begint vaak als een opinie op tafel gegooid wordt en de eigenaar ervan geen of een verfrommelde eigen mening heeft.

Neem nou het asielbeleid.
"Weg met die asielzoekers", zegt een of andere ex burgemeester van het dorp waar ik woon. Laten we eens even naar dat dorp kijken en zien of we erachter kunnen komen of de oorzaak van zo'n uitspraak misschien in de ontwikkeling van de persoon is ontstaan.

In het dorp zijn weinig allochtonen, dat wil zeggen als je de Hollanders en de Engelsen, de Fransen, Spanjaarden en de Duitsers die hier studeren, werken en wonen niet meerekent. Eigenlijk zijn er nog maar weinig autochtone dorpelingen.
http://www.voorouderslimburg.nl/nederlanden1815.htm

Onder autochtoon wordt hier verstaan: zij die aan de goede kant van de rivier geboren en getogen zijn. Zij spreken de authentieke taal en hebben het recht om je antecedenten na te gaan om te zien of je wel echt bent. Kom je van de andere kant van de rivier, dan wordt het al moeilijker. Slechts een klein vlekje aan de overzijde van de rivier heeft autochtone privileges. http://www.voorouderslimburg.nl/maastricht/kloosters00.jpg
Kom je uit een van de vele nederzettingen en gehuchten die de afgelopen honderden jaren bij het dorp zijn gevoegd om er een beetje stad van te maken, dan ben je geen oorspronkelijke dorpsbewoner en dus eigenlijk te beschouwen als allochtoon.

Er wordt ook nog verschil gemaakt in de uitspraak van de 'g'. Die van ietsje meer naar het noorden is niet de goede. Het hebben van hetzelfde paspoort zegt ook niets. Autochtoon zijn beperkt zich tot de dorpelingen met dezelfde tongval, hetzelfde dialect, dezelfde feestjes en dezelfde religie. En dezelfde geboorteplek. Dat laatste is een must!

In het dorp waar de ex burgemeester ooit die ambtsketting van droeg, is een groot deel van de ingeschreven dorpelingen van oorsprong erg allochtoon en eigenlijk asielzoeker dus.
De opinie over asielzoekers zit er dus in gestanst en is in feite in de hele provincie genetisch bepaald.  http://www.voorouderslimburg.nl/maastricht/maastrichtplattegrond1850.htm

Wat kunnen we hieruit concluderen?
Dat iemand die zijn opinie niet heeft bijgesteld, werkt op een plaats die dat eigenlijk wel vereist. Bovendien is die persoon erg bang voor een allochtoon met dezelfde zachte g, die dan weer niet hetzelfde is als die van de ex-burgemeester.

De ex-burgemeester komt eigenlijk ook niet uit het dorp, maar is geboren in een dorp in de buurt.  http://nl.wikipedia.org/wiki/Gerd_Leers
Waarschijnlijk heeft hij erg veel moeite gehad om in te burgeren. Waarschijnlijk heeft hij jaren 's nachts in zijn ambtsbed liggen huilen over het feit dat men hem in zijn dorp als allochtoon beschouwde. En net zoals de allochtoon van een stukje hogerop, leidt dat tot frustraties als:
"Ik ben ooit getreiterd vanwege mijn niet autochtoon zijn en nu is het mijn beurt om allochtonen te pesten.. "

Mijn mening: gefrustreerde mensen trappen het hardst naar anderen!




@Gavi Mensch
Maastricht, 22-4-2011

.

bloed kruipt..

.


bloed kruipt en druipt
mensen vallen
in de plooien
van de aarde
uitgeperst
zonder pardon
afgeslacht opnieuw
aangevoerd


 

slachters persen
zaad met geweld
vrouwen persen
kinderen huilen
onbevruchte aarde
geen tijd voor liefde
kinderen kruipen
moeders huilen
slachters gillen
er is weer voorraad!


bloed kruipt
mensen vallen
bloed druipt…..




 
©Gavi Mensch
februari 2011
 
.

Gast Column: Brief van mijn vriendin M. Niks Godwin!

Brief van mijn vriendin M. in Duitsland over Nazi-erfenis: in het Duits, leesbaar en begrijpelijk!

Enkele citaten:

" Zwischen Tendenz und Nazi-Politik ist ein gewaltiger Unterschied. In allen anderen Ländern Europas gibt es Tendenzen, grosse Ausnahmen sind Deutschland und Frankreich: in beiden Ländern wird bereits Politik im Sinne von Hitler betrieben.

In Deutschland ist es eine verschwindend geringe Minderheit von Menschen, die sich gegen Neo-Nazis wehren. Diese Typen haben aber nichts mit den bereits Regierenden zu tun. Diese Nazis hier sind nicht neu. Sie haben bereits nach dem Krieg wieder höchste Ämter besetzt und ihre Enkel in diesem Sinne auch wieder erzogen. Die Alliierten haben das ganze auch noch unterstützt. So lange es Grenzen gab und Deutschland noch "bewacht" wurde, mag das ja funktioniert haben. Als dann aber die Globalisierung (Freihandel) fortschritt, die Grenzen fielen, funktionierte das nicht mehr, weil das Regieren von mächtigen Konzernen übernommen wurde.

Die gesamte Politik in Deutschland, insbesondere die Sozialpolitik, die von anderen Ländern so gerne als Vorbild genommen wird, wurde bereits genau so unter Hitler betrieben. In Deutschland gibt es mehr als 15 Milliionen Menschen, die unter dem Existenzminimum leben. Offiziell gibt es hier aber nur 3 Millionen Arbeitslose. Dies sind aber nur diejenigen, die das sog. Arbeitslosengeld I erhalten. Dazu kommen die zuvor 15 Millionen, die das sog. Arbeitslosengeld II (Sozialhilfe für eine Person ca. 600 EUR pro Monat) erhalten und nochmals 5 Millionen deren Gehalt nicht zum Leben reicht und deshalb zusätzlich noch Sozialhilfe beantragen müssen. Von Hartz IV hast du doch sicherlich schon gelesen?
Es gibt auch keinen Boom am Arbeitsmarkt, da in Deutschland die Zwangsarbeit eingeführt wurde: wer "Hartz IV" (Arbeitslosengeld II) erhält, wird gezwungen für 1 EUR pro Stunde oder sogar für 0 EUR zu arbeiten, egal welche Qualifikation er hat. Darunter fallen auch Akademiker, Facharbeiter usw. Die Menschen, die gar keine Ausbildung haben und auch aus welchen Gründen nicht arbeiten können, sind alle zusammen noch nicht einmal 1 Million.

Das gesamte Renten- und Gesundheitssystem basiert auf Vorlagen aus der Nazizeit. Das ist Fakt und wurde bereits von Historikern und Sozialprofessoren belegt. Es interessiert niemanden, weil die Deutschen ein Volk der Untertanen sind und sich noch nie gewehrt haben und sich nie wehren werden! Es gab hier noch nie eine Revolution. Hier wurde auch noch nie für eine Demokratie gekämpft, sie wurde den Deutschen einfach übergestülpt. Sie sind daran gewöhnt, dass man ihnen sagt, was sie zu tun oder zu lassen haben. Mit allem was darüber hinaus geht, sind Deutsche überfordert.
Die Polen haben Merkel mal als weiblichen Hitler dargestellt und sie auch so genannt und damit grosse Empörung ausgelöst. Sie haben absolut recht damit gehabt. Mit dieser Meinung stehe ich nicht alleine da."
----------------
"Wilders ist ein Idiot, aber weit davon entfernt ein "richtiger Nazi" zu sein. Diese handeln ganz anders und in Deutschland kaum noch von den "Linken" zu unterscheiden. Sie imitieren die Sprache, ihr Auftreten usw. und vergiften so das ganze Land wie es bereits unter Hitler der Fall war. Auch damals sind alle ringsherum erst mal darauf hereingefallen und haben sich von der "erfolgreichen" deutschen Politik blenden lassen. Du kannst sicher sein, dass Deutschland wieder einmal die Macht innerhalb ganz Europas an sich reissen will und dadurch, dass es keine Grenzzäune mehr gibt, dürfte es schwierig sein dies zu verhindern.

Das nur in Kürze, damit du verstehst warum wir aus Deutschland weg wollen. Dies wiederum ist als Deutscher nicht ganz so einfach: die Vorurteile gegenüber Deutschen haben ja durchaus ihre Berechtigung. Wer holt sich schon freiwillig Nazis ins Land? In Bewerbungen kann man schlecht reinschreiben, dass man aus Deutschland weg will, weil hier Nazis regieren...
In deinen Blog werde ich bestimmt auch mal meine Meinung dazu abgeben :-) Bei dir in den Niederlanden mag es zutreffen, dass die "good voices" in der Mehrheit sind, hier definitiv nicht; siehe auch Sarrazin, der sehr grosse Zustimmung findet "

De mening van M. nu dus hier op mijn blog.
Godwin commentaartjes zijn niet gewenst.
De tijd zal het helaas laten zien, het leren doen we blijkbaar nooit

Wordt vervolgd……


©Gavi Mensch
Nederland BV 3-10-2010


UPDATE: 24-8-2012 Immer gerade aus, we zijn er bijna? .

Haat zaaien is doden oogsten.

Haat zaaien is doden oogsten.


De haat die gezaaid wordt
schiet wortel en daarna
nog een en nog een


een minuscule kiem
een steeltje, een blaadje en
nog een en nog een

een gedachte die ontstaat
een woord, een regel en
nog een en nog een


angst kleurt zich bruin
bloed aan een grasspriet
nog een en nog een


als de tijd hier is
oogsten we doden
nog een en nog een.






©Gavi Mensch
11 september 2010

We zijn er bijna

In Italië de Liga Norte, Forza Nova, AS en AN
In Hongarije de Jobbik partij
In Spanje Fuerza Nueva en een deel van de Partido Popular
In Oostenrijk de FPÖ
In Frankrijk Front National
In België het Vlaams Blok
In Duitsland de NDP en de PVU nu de Die Soziale Heimatpartei
In Denemarken de Volkpartij
In Noorwegen de Fremskrittspartiet
In de UK de BNP
In Roemenië de PRM
In Bulgarije Atakar
In Polen de Liga Prawicy Rzeczypospolitej
In Nederland Forza, Ton en NVU
En natuurlijk PVV-club, met vriendjes in Vlaanderen Frankrijk en USA.

Zomaar wat erg rechtse partijen om ons heen, waarbij het 'politiek' gezien  min of meer (en vaak meer méér dan min ) draait om een heftig soort nationalisme en een fikse afkeer van buitenlanders én van het sociale gedachtegoed.
Ik ben natuurlijk van 'net na de oorlog' en heb die schrik van de Tweede Wereldoorlog nog ergens in een gen zitten. Opgegroeid met de verschrikkelijke verhalen van de Holocaust die aan zoveel 'niet ariërs', joden, zigeuners, geestelijk en lichamelijk gehandicapten het leven heeft gekost. En bovenop die miljoenen ook nog eens de grote hoeveelheid mensen die ooit als een kind door een moeder voorzien zijn van een schone luier: de militairen en de doden door het oorlogsgeweld.

We zijn er bijna, we zijn bijna weer terug bij af, bijna weer in de tijd van toen, zo'n 75 jaar geleden. De geboortejaren van mijn ouders vallen in die periode. Jarenlang hebben ze de stiekeme opkomst van de extreem nationalistische partijen moeten ervaren, jarenlang tot na '45. En daarna is men begonnen met de wederopbouw van alles wat afgebroken was. Wederopbouw zoals in 'van de grond af optrekken', uit het niets. Jarenlang armoede, jarenlang alles op de bon. Vreselijk hard gewerkt, veel afgedragen. Veel bijgedragen en veel toegevoegd. Voor niks! Alles voor niks!

Want we zijn er bijna weer.
Ik moet me met hand en tand verzetten tegen de opkomst van het kwaad, de egocentriciteit, het racisme, het fascisme….
Tegen de domme zinloze haat; de domme haat die domme haat in de hand werkt.

Ik moet er iets aan doen en ik weet niet hoe!

En Niet alleen Europa zit vol met haatzaaiende egoïsten, Azië lust er ook wel pap van en kan met een gerust hart op de koffie bij de Amerikaanse Teaparty. Australië heeft zijn eigen extreme groeperingen net zoals Zuid Amerika. En in veel Afrikaanse republieken heerst de alleenheerser van het moment, bepaald geen sociaal denkende jongens.

Haat, voortkomend uit projectie van de eigen dagelijkse problemen, uit onwetendheid, uit jaloezie, uit domheid……
Het komt voort uit onvrede, terwijl men vaak niet echt iets te kort komt. Het komt voort uit een ander niets gunnen. Het komt voor in alle lagen van de bevolking met of zonder godsdienst achtergrond.

We laten het weer gebeuren, ons verstand staat blijkbaar op nul! Houden zo….?

We zijn er bijna.



©Gavi Mensch
Nederland BV, 21-8-2010





Update:  18-4-2013: VVD, PVV, SGP, 50Plus én PvdA = Rechts,ultra rechts, relirechts en oud rechts én nieuw rechts,   kortom we zijn er bijna.

Update 5 mei  2013: Ondertussen zijn  er al weer heel wat groeperingen bij, zoals de Gouden Dageraad in Griekenland en zelfs leden van de Spaanse regering met een verleden in de ultrarechtse Falange en Fuerza Nueva en  niet te vergeten, de ultrarechtse conservatieve bewegingen in Rusland en Frankrijk.

Update 28-9-2013: http://blogbedenkingen.skynetblogs.be/archive/2008/03/11/14-definierende-kenmerken-van-het-fascisme.html

Update  10-4-2014 
via Petra Kramer en Marcus Delano 
Plus Folkeparti (Denemarken)
Sverigedemokraterne. (Zweden)
UKIP (UK)
We zijn er :
Updates: december 2017
https://nos.nl/artikel/2208499-baudet-sprak-vijf-uur-met-amerikaanse-racist-jared-taylor.html

https://www.trouw.nl/democratie/links-dilemma-in-hongarije-demonstreren-met-de-rechtse-jobbik-~af80ace8/

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2017/12/18/regering-met-extreemrechtse-fpoe-legt-de-eed-af-in-oostenrijk/

Wilders, een diagnose?

In de afgelopen jaren heb ik W. met professionele interesse gevolgd, met een mengeling van jakkes en zwarte humor. Als sociaal-psychiatrisch verpleegkundige observeer ik slechts, de  medische diagnoses laat ik over aan de psychiaters.
Verpleegkundige observaties van een 'patiënt' die, als ik hem zou moeten beschrijven voor de arts, er als volgt uit zou zien:"

"Welnu dokter, over meneer W. het volgende:
Lastige patiënt, daar zijn alle collega's het over eens!
Ik heb hem zien fladderen tussen de ene stelling en de andere, hij is absoluut niet stabiel, lijkt mij. Voortdurende zucht naar autopropaganda, doet veel uitspraken waar de andere patiënten van opkijken en wie het meest geïnteresseerd lijkt wordt ogenblikkelijk door hem ingelijfd.

Hij indoctrineert de groep met zijn sterk van de norm afwijkende ideeën ( sociotherapeutisch gesproken) en voert tijdens de maaltijden het hoogste woord. Er wordt aan zijn tafel bijvoorbeeld geen pindakaas gegeten, dat doet te veel denken aan satésaus en ook geen gekleurde vruchtenhagel op brood, alleen witte. Hij weigert couscous, slaat zijn bord van tafel en is dan uitermate agressief. En dat is dan alleen nog maar bij het eten, de rest is te bizar voor woorden.

De wat mentaal zwakkere broeders staren hem met open mond aan over zoveel durf en zijn toch ook wel wat angstig, hij lijkt te dominant voor hen. Die angst om W. tegen zich in het harnas te jagen lijkt ook wel de reden om hem dan maar te gaan volgen. Natuurlijk zijn het weer niet de briljantste IQ's die achter meneer W. aanlopen. Hij is een opruier en een 'splitter', zoals wij dat noemen en gebruikt diegenen die niet veel in te brengen hebben als slachtoffers: zowel als slachtoffervolgelingen als ook om te vervolgen. 

Verder, hier heeft u een foto die genomen is op zijn weekendverlof naar Duitsland, u ziet, het lijkt of hij middelen gebruikt, de stand van de ogen is niet helemaal fris, cocaïne of speed-achtig. Maar hij wordt hier niet behandeld voor verslaving. Als verpleegkundige stel ik voor om bloed- en urinecontroles te doen, waarschijnlijk kan hij ook niet met zichzelf uit de voeten en zou middelen kunnen gebruiken om dat te verdoezelen. Daar moeten we natuurlijk wel alert op zijn.

Naast dit alles blijkt hij een compulsieve leugenaar, ik heb zijn dossier er op nageslagen, hij fantaseert alles aan elkaar en is  ook nog uitermate arrogant, in de vorm van geloven in zijn eigen superioriteit en dus het negeren van de intelligentie van de anderen; ook zoals hij zich uit, in de vorm van 'wie niet voor hem is, is tegen hem'! En als hij vermoedt dat er even teveel tegenstanders zijn, verdraait hij zijn verhaal in de richting van de mening van de toehoorders!

Zijn superioriteitsgevoel lijkt voort te komen uit inferioriteitscomplex; zijn donkere teint .....en zijn pikzwarte haar verft hij blond om een, volgens hem, Arisch uiterlijk te creëren. Niemand trapt daarin natuurlijk, maar hij doet alsof hij dat niet merkt en als er te veel commentaar op de donkere uitgroei komt  wordt die snel bijgewerkt Het proberen te verbergen van zijn afkomst neemt een groot deel van zijn dag in beslag. Als je hem hoort praten in de groepsgesprekken, blijkt duidelijk dat hij uit een absoluut 'asociale' hoek komt. Zelfs de minimale beleefdheden en de simpelste basis van opvoeding ontbreken.

Meneer W. weigert elke interventie van onze kant, hij weet het beter, het gaat nog heel moeilijk worden om hem weer te zodanig socialiseren dat hij, met het etiket 'ongevaarlijk', terug kan in de samenleving. Ik heb geleerd dat patiënten met een antisociale persoonlijkheidsstoornis niet te genezen zijn. Binnen ons werkveld zouden we een één op één begeleiding kunnen proberen, een soort lapmiddel met onzekere uitkomst, maar dat kan alleen als de patiënt meewerkt en daar is bij deze patiënt geen sprake van. En de vraag is dan nog maar of de AWBZ het vergoedt. 
Wat zegt u? Tja, ik weet het, zolang dit soort patiënten nog geen, door de rechter als dusdanig beschouwde, misdaad begaan, komen ze weer op vrije voeten binnen afzienbare tijd, nog steeds onbehandelbaar. Daar is nog geen plaats voor in instellingen, uiteindelijk raken deze patiënten alles kwijt en gaan ze zwerven, maar zijn daarom niet minder gevaarlijk; het kan soms ook nog wel even duren voordat het zover is.
En W. is niet zó intelligent, maar wel "reteslim", zoals dat in straattaal heet.

U heeft ook geen grip op hem? Nee, dat kan ik me voorstellen. Hij leest u de les? Tja, u bevestigt onze verpleegkundige vermoedens, denk ik.
U wilt graag weten hoe het zo gekomen is?
Welnu, ik wens u veel succes met meneer W. op de sofa, wij hebben het opgegeven om daar achter te komen. Ik, en dit is persoonlijk, denk dat de eerste politieke partij waar hij zich bij aansloot een beetje stoffig was en dat ze hem als een frisse wind hebben gezien, iemand die geen blad voor de mond neemt. Maar zij wisten waarschijnlijk niet dat dát koren op zijn molen was. Niet zo slim….tja, het zijn conservatieven en die zijn wel  erg overtuigd van hun ouderwetse gelijk, altijd al geweest!

Maar even terug naar meneer W. Als u de diagnose rond heeft, volgt er dan nog een behandelplan? We willen graag weten waar we staan, dit ter bescherming van de andere patiënten uit de groep, begrijpt u? Misschien is het zaak om toch een RM aan te vragen bij de rechter, dan kunnen we op zijn minst een tijdsbestek in het verpleegplan zetten.

En de maatschappij een waarschuwend signaal geven, alle antisociale persoonlijkheden in de geschiedenis van politiek en landsbestuur ( kijkt u maar naar Venezuela vandaag de dag, Duitsland 70 jaar geleden of de ultrarechtse partijen in landen zoals Spanje en Italië) hebben gedurende enige en soms lange tijd hun gang kunnen gaan; simpelweg omdat er te weinig stevig-in-hun-schoenen-staande rechters en psychiaters waren.

Onze taak als verpleegkundigen is om de goede kwaliteit van leven in stand te houden en dat geldt natuurlijk niet alleen voor de patiënten, ook voor hun mantelzorg en hun sociale omgeving.
Misschien moeten we meer denken in de richting van palliatieve zorg voor meneer W., als uitbehandeld voordat de behandeling echt begonnen is?

Maar zou er nog een hospice zijn dat hem wil opnemen? 
Ja, dat is waar, de maximale verblijfsduur is daar 3 maanden met hooguit 3 maanden verlenging!




@Gavi Mensch
Nederland BV, 8-4-2010

All rights reserved 2010-2013 niets van deze site mag gekopieerd worden zonder de specifieke toestemming van de auteur 

Update via wetenschap24: http://www.wetenschap24.nl/nieuws/artikelen/2012/aug/De-machtsbehoefte-van-Wilders.html

Humorvolle update: Ze nemen.....


Update 22-3-2014 Overschrijfwerk van Bas Paternotte en Jos Poelman  via de Volkskrant en The Post Online (?)  http://politiek.thepostonline.nl/2014/03/22/oud-tbs-directeur-geert-wilders-ziek/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=oud-tbs-directeur-geert-wilders-ziek&utm_source=twitterfeed&utm_medium=twitter

Min en kostbaar? Voor al mijn blogs geldt ©Copyright en zijn alle rechten gereserveerd. (2009-2014) Voor eventuele overname van blogs of delen daarvan kan men een mail sturen naar gavimensch@hotmail.com. Zonder specifieke toestemming is overname niet mogelijk!

Voor commercieel gebruik vraag ik bovendien een geldelijke bijdrage.

Voor niets gaat alleen de zon op. 

.