In deze sombere en voor veel mensen uitzichtloze tijden gaan alle soorten antidepressiva als toverballen over de toonbank.
Berichten van alledag, voornamelijk over de gezondheidszorg, politiek, gastcolumns en niet literaire rariteiten uit eigen en andermensch's brein
maandag 31 januari 2022
antidepressiva is geen antidepressiva
donderdag 27 januari 2022
77 jaar na de bevrijding van Auschwitz, post van Sabien Hamburger.
In deze jaren van dwang en chantages, denk ik vaak aan de oorlogsjaren, de verhalen van mijn vader en grootmoeder van moeders kant mij vertelden. Over de tirannie, de meest onverteerbare wreedheden en het slagveld dat 'leven' heette.
Ik ben in mijn grootmoeders voetafdrukken gaan staan en zag en zie dat je er niet komt, nergens komt, op geen enkele plaats waar je vrede met jezelf kunt hebben als je niet strijd en protesteert tegen onrecht.
Daarom past de post van Sabien Hamburger van 7 jaar geleden weer en nog steeds op mijn blog. Zij verhaalt mijn gedachten en staaft het verhaal met de gruwelijke waarheid.
27 januari 2015:
Het is vandaag 70 jaar geleden dat vernietigingskamp Auschwitz werd bevrijd. Fysiek werd bevrijd. Want de mentale bevrijding is nog altijd gaande. Als ik het woord hoor, denk ik altijd meteen aan mijn grootmoeder, die na een helletocht in een veewagon in een gaskamer werd gesmeten en het kamp via een rokende schoorsteen verliet
Ik denk aan mijn vader, die door een reeks wonderen en zijn eigen vernuft en moed wist te overleven. Ik denk aan de niet te bevatten hoeveelheid mensen die op de meest gruwelijke wijzen zijn omgekomen. Ik denk aan mij als klein meisje, die opgroeide in de verhalen over de hel die wij mensen voor elkaar weten te creëren.
Ik denk aan mij nu: elke dag werkend om mezelf te bevrijden. En ook om in alle eerlijkheid te onderzoeken waar die duistere kant in mijzelf zit. Ik kan me indenken dat je onder bepaalde omstandigheden uiterste moed nodig hebt om niet te vervallen tot duivels gedrag. Angst, groepsdruk: het doet rare dingen met ons.
Ik realiseer me terdege dat dit niet de enige hel was: er waren er zoveel meer. En er zijn er nog steeds zoveel meer. Soms treft het één persoon, soms een groep en soms een heel volk. Het nieuws staat er elke dag weer bol van. Zijn negatieve verhalen besmettelijk? Wordt het niet hoog tijd om voorrang te geven aan de positieve verhalen? Zou dat niet net zo besmettelijk kunnen zijn? Ons op het idee kunnen brengen om bij te dragen aan die positieve verhalen? Om zélf nieuwe, positieve verhalen te maken?
Ik denk ook aan hoe mijn vader uiteindelijk in staat is geweest om zijn diepste trauma’s om te buigen in liefde: hoe hij altijd klaar stond om anderen te helpen, hoe hij zich steeds heeft ingezet om mensen, groepen en geloven met elkaar te verbinden. Zijn warme positiviteit is nog altijd een grote les en inspiratiebron voor mij. Mezelf bevrijden is dus ook me inzetten voor verbinding en opbouw. Voor persoonlijke ontwikkeling. Voor mijn bijdrage aan het geheel. Positieve verhalen bouwen. Met vallen en opstaan.
Gavi Mensch/E.Y. van Donkelaar
27-1-2022
maandag 5 februari 2018
Organen krijgen of behouden
Ik was in coma en werd in coma gehouden om te stabiliseren. Daarna ben ik geopereerd, heb nu een clip in mijn hoofd en enkele gaten in mijn schedel.
Hersendood is niet dood maar bijna dood, dat wel. Hart en ademstilstand leiden tot de dood, een blijvende dood als er niet gereanimeerd wordt.
BT Ik reageer nooit op discussies op fb maar deze cartoon geeft heeel goed weer hoe dubbel alle discussies over deze wet zijn. Als het er op aan komt zal iedereen blij zijn met een donororgaan!!!! En daar zijn donoren heel hard voor nodig!!!! Het mes snijdt aan 2 kanten: en vergeet niet je hebt altijd een keus!!!!een niet-donor is dat ook een niet-ontvanger??? Deze wet doet een beroep op je sociaal maatschappelijk denken
https://gavimensch.blogspot.nl/2014/07/verplicht-donor.html
zondag 12 januari 2014
Botero amante de la hermosura en todas sus formas.
Es el único pintor
que conozco
que reconoce
al enorme sentido
de humor y
de la verdad
de la gente hermosa.
![]() |
| jesús |
![]() |
| Eva y Adán |
![]() |
| Juana de Arco |
![]() |
| Rembrandt |
![]() |
| Monalisa |
![]() |
| foto hecho en el TEFAF Maastricht 2012 |
donderdag 29 augustus 2013
Gastblog Menno Oosterhoff , (kinder)psychiater over Jeugdggz
Zoals zovelen die, zoals ik bijvoorbeeld in de wijkverpleging, te maken hebben met jonge mensen met een 'belemmering', eis ik dat in de toekomstige jeugdwet, de gezondheidsZORG van deze jongeren duidelijk ter sprake komt.
Evenals de zorg- en behandelvergoeding voor deze kinderen om aan een volwaardige en veeleisende maatschappij te kunnen deelnemen.
Lees daarom de brief van Menno Oosterhoff en teken de petitie.
------------------------------------
- In het blok deskundigen geen deskundige op het
terrein van de jeugd-GGZ.
- In het blok cliënten/werkers in de jeugdzorg
geen GGZ vertegenwoordiging. Noch de cliëntraden van de jeugd-GGZ, noch de
familieraden, noch de grote ouder/patiëntverenigingen zoals Balans,
Nederlandse Vereniging van Autisme, Gilles de la Tourette Stichting,
Angst/fobie/dwang stichting, noch het Landelijk Platform GGZ als de
landelijke koepel van cliënten en familie organisaties in de GGZ.
Medewerkers in de jeugd-GGZ zijn evenmin vertegenwoordigd. Er is
niemand van de beroepsverenigingen zoals het Nederlands Instituut van
Psychologen, de Nederlandse Vereniging van pedagogen en onderwijskundigen,
de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie e.a.
- In het derde blok gemeenten geen vertegenwoordiging
vanuit de GGZ, ook GGZ Nederland niet.
- In het vierde blok
instellingen is gelukkig wel
sprake van vertegenwoordiging vanuit de GGZ.
NVA, Nederlandse Vereniging voor Autisme
NB: Inmiddels 330.000+ handtekeningen
http://www.petitiejeugdggz.nl/petitie/
Gavi Mensch
Maastricht, 29-8-2013.
.
zaterdag 8 juni 2013
Roelie en de anderen
Update: 13-1-14: Brandon was ook lange tijd vastgebonden. Nu hij daar weg is gaat het beter zegt zijn moeder, gelukkig maar. http://nos.nl/artikel/596979-stappen-tegen-instelling-brandon.html
donderdag 18 oktober 2012
Amsterdam, herinneringen 1
![]() |
| schilderij v Corina Karstenberg © |
Ik woonde op een gedeelde etage in de Karel du Jardinstraat, met als hatelijke en slonzige en nog volkomen onbekende achterbuurvrouw Sylvia Kristel en de vrolijke Dennis en nog wat andere jonge acteurs, die 'gewoon' bij het toneel waren, als buren. Met al onze vrienden die uit het buitenland kwamen om te logeren. De etage was een verhaal op zich, maar daarover later meer.
De heerlijke Gelaghkamer op de Vijzelgracht als stamkroeg die ik mocht delen met Ramses Shaffy, Marjol Flore, Amman Werner (mijn baas ) en nog wat van dat soort doorgewinterde boemelaars; allemaal even beschermend en elegant met de jongste (ik).
![]() |
| schilder: Ramses Shaffy |
Doorgewinterde en humoristische dronkenlappen. Er waren theatermakers en acteurs, filmproducenten en actrices, die dat niet waren en er was altijd muziek. Heel veel jaren later zag ik Ramses in een klein theater in Dordrecht en hij improviseerde een liedje waar ze in de Gelaghkamer altijd ter plekke andere woorden op verzonnen, afhankelijk van wie er binnen kwam. En de eerste regels van het mijne wist ie nog!
Amman Werner was mijn baas op het reclamebureau Trend Communications, een reclamebureau bevolkt met uitermate creatieve en ontembare briljante geesten. Kwinkslagen werden beloond, dat was het betere werk!
vrijdag 7 september 2012
Rondreis
©GaviMensch
Nederland BV, 7-9-2012
All rights reserved 2012




















.jpg)








