Posts tonen met het label therapie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label therapie. Alle posts tonen

woensdag 16 november 2016

De truc met de kruk.




Degelijke ouderwetse krukjes met 4 poten, veiliger om op te zitten, makkelijk weg te moffelen als je ze niet nodig hebt maar ook leuk om te laten staan en complimentjes te oogsten.




Benodigdheden:

2 Krukjes van de kringloop. Let op, dit is een gewilde vintage meubelstijl maar meestal zijn de zittingen kapot en mogen ze niet meer kosten dan hooguit €7,50 per stuk. Ik vond deze van €5,- voor €3.50 per stuk, met een boze blik op de zitting krijg je er nog wel eens iets vanaf.

1mt. Tafelzeil,de dikke uitvoering met textiel achterkant; dit was een couponnetje van €6,- en ik heb er ongeveer de helft van gebruikt. Ik koop het zeil ook wel bij de kringloop.

Wat lichte vulling indien nodig. Ik gebruikte non-woven doekjes
 Verdere benodigdheden....


Een nietapparaat en nietjes
Een tube lijm
Een stuk elastiek
Een goede schaar








Laten we stellen dat ik inclusief nietjes en lijm €11,- heb uitgegeven om 2 nieuwe krukjes te fabriceren. Door het tafelzeil zijn ze prima te gebruiken in de badkamer en in de keuken. Morsen mag!

En als je het motiefje zat bent, tafelzeil eraf en stofje erop!






©Gavi Mensch
Maastricht 15-11-2016

.

vrijdag 28 maart 2014

Does Maxine have a burnout?













Pfffff, so nice when you can copypaste your thoughts expressed by someone else!

Thanks to  Maxine and Janet!



28-3-2014

.

woensdag 17 juli 2013

Pathologische leugenaars en Narcisme (NPS)



Het is een vak apart, liegen dat je barst, toch is het aan de orde van de dag. Over leugentjes om bestwil kunnen we allemaal wel heenstappen maar toch leren we onze kinderen en kleinkinderen dat het niet mag, op jokken staat straf, altijd gecombineerd met de vraag waarom er gelogen wordt, dat wel.



En jokkende kinderen kun je nog begrijpen, bovendien is het een teken van ontwikkeling, ze begrijpen dat het zeggen van de waarheid niet altijd een applaus oplevert. En als je hen uitgelegd hebt dat jokken niet kan omdat ze daarmee iets heel fundamenteels schaden namelijk het vertrouwen, dan kunnen ze op hun vingers natellen dat het beter is om direct met de waarheid op de proppen te komen.

 Mensen die een onwaarheid als excuus zoeken voor wat ze fout deden en bleven en blijven doen worden vaak leugenaars. Kunnen ze daar niet meer mee stoppen dan worden/zijn  het ziekelijke of pathologische leugenaars.


Pathologisch liegen kan dus voortkomen uit een psychische aandoening als een persoonlijkheidsstoornis. Veel leugens worden verteld vanuit een drang om overal om te liegen, zelfs om de meest onnozele zaken. Pathologische leugenaars zijn er wel bewust van de leugens die ze verspreiden en doen dit om er zelf beter van te worden of om zichzelf beter voor te doen als ze in werkelijkheid zijn. Veel mensen met antisociale persoonlijkheidsstoornissen liegen pathologisch: 




Vaak worden de leugens herkend door de directe omgeving vande leugenaar en zal de leugenaar alles in het werk moeten stellen om een afstand te creëren tussen zijn directe en zijn
indirecte omgeving.


 Dames en heren in hoge functies blijken vaak doorgewinterde leugenaars te zijn. Hoeveel politici en 'plagiaatwetenschappers' en zogenaamde CEO's hebben niet een gelogen CV, een gelogen opleiding en in de VS zelfs een gelogen gezin?
En hoe meer je liegt hoe beter je geheugen moet zijn. Naarmate pathologische leugenaars ouder worden, wordt dat onthouden moeilijker. Maar als potige 'narcisten" hebben ze vaak al veel mensen uit hun omgeving in de tang. Of je beaamt de leugens en je kust de billies van de leugenaar of hij of zij liegt ook jouw leven bij elkaar, vol overtuiging.

Er is wel een excuusje, pathologische leugenaars zijn gewoon anders qua hersenen. 

Als het voor de directe omgeving al moeilijk is om zo iemand altijd om je heen te hebben, voor mensen uit de zorg zijn het erg lastige patiënten, moeilijk te benaderen en niet te corrigeren. Meegaan maakt je medeplichtig; ook in een (werk)relatie is dit de weg (van de minste weerstand) ter voorkoming van ruzies. Maar het werkt niet altijd. 
Later, in de handleiding met suggesties voor omgaan met NPS patiënten, meer over dit onderwerp.



En voor niet pathologische leugenaars….

Zie ook blogs over Narcisme: 

http://mjon.infoteur.nl/   waaruit ik zaken heb overgenomen met toestemming van de auteur op mijn eigen blog:  http://gavimensch.blogspot.nl/2013/01/narcisme.html/










©Gavi Mensch
Maastricht 17-7-2013
All right reserved 2013, geheel of gedeeltelijke overname alleen op aanvraag. 

.

zaterdag 8 juni 2013

Roelie en de anderen



Luisterend naar het verslag over het fataal afgelopen in bedwang houden van een verstandelijk gehandicapte psychiatrische cliënte en patiënte en vind ik het ongelooflijk dat men als professional niet begrijpt dat hoe meer dwang je uitoefent, hoe groter het verzet.

Ga maar eens na bij uzelf. U bent cliënt en u bent de Bijenkorf uitgelopen zonder iets te kopen. Men wil u terug de winkel induwen, maar u wilt niet. De bewakers duwen u naar binnen en u verzet zich heftig. Ze werken u tegen de grond. Er gaan mensen bovenop u zitten, ze breken uw ribben, u kunt niet meer ademen van het bloed in uw keel en neus. U bent letterlijk ademloos. In het geval van de Bijenkorf wordt de112 arts gebeld en komt u in het ziekenhuis terecht.
In het geval van de instelling NOVO zou men u misschien hebben laten liggen.



Steeds meer mensen met korte lontjes, zowel cliënten/patiënten als ook personeel, en steeds minder kennis van zaken, veel angst en veel te veel stoer gedrag.
In alle psychiatrische en soortgelijke inrichtingen is een chronisch tekort aan rustige degelijk opgeleide mensen met begrip.

Soms wordt zelfs een reactie van patiënten uitgelokt om daarna stoer te kunnen optreden.
(Melding maken van zo'n uitlokkerij bleek een verstoring van een spelletje dat men speelde uit verveling. De uitlokker werd ontslagen. Enkele collega's berispt. De werksfeer verpest. Slecht voor mijn patiënten, slecht voor degene die hen verplegen.)

Agressie kun je indammen. Paniek kun je voorkomen. Angst hoort er niet te zijn. Isoleercellen, tegenwoordig time-out kamers genoemd, gebruik je zo weinig mogelijk. Ik ben maar klein van stuk, ik heb zelden een woordenwisseling gehad met mijn patiënten. Ik ben daar voor hen, niet andersom.

Een cliënt is iemand die iets koopt en daarvoor betaalt, daar heb je kennis van zaken voor nodig, die cliënt is immers koning.
Een patiënt is iemand die lijdt, daar heb je empathie en kennis van zaken voor nodig.
Die koopt er niets voor als hij of zij slecht behandeld wordt.
Vrijheid beperken kan niet, een patiënt is geen gevangene.

Spijtig voor Roelie en diep treurig voor haar familie.
Het is niet het eerste geval van mishandeling in een instelling.
We kennen allemaal de ellende van Jolanda Venema en van veel te veel anderen.
Ook in detentiekampen (kampen ja) blijkt mishandeling niets vreemds.

Kan het stoppen?
Nu?






@Gavi Mensch
 Nederland BV, 8-6-2013


Bovenstaande is onderdeel van een groter schrijfsel over omgang en dwang.
All rights reserved 2013/2014

Update: 13-1-14:  Brandon was ook lange tijd vastgebonden. Nu hij daar weg is gaat het beter zegt zijn moeder, gelukkig maar. http://nos.nl/artikel/596979-stappen-tegen-instelling-brandon.html
.

donderdag 7 februari 2013

Ruth




Dertig jaar jong en dertig jaar oud.

Een leuke jonge vrouw om te zien, qua uiterlijk. Helaas blowde zij de hele dag door thuis, kon geen invulling geven aan haar dag. Seksueel misbruik en door haar moeder aangeleerde ongeremdheid, altijd op zoek bij de verkeerde naar die zo noodzakelijke veiligheid. Toen ze bij ons kwam was ze op alle fronten verwaarloosd, zwaar depressief en met een “zwaar” etiket. Een muur om haar heen, nog dikker en hoger dan die van Berlijn en erachter de opeenstapeling van narigheden. Psychiatrische patiënte.

Vijf weken lang alle zwakke plekken aangepakt om door de muur heen te komen. Nieuwe medicatie. Groepstherapeutische gesprekken. Elke dag een stukje assertiever, vooral tegen de medewerkers. Grenzen aangevend. Boos zijn om reële dingen. Strak begrenzen van haar negatieve houding. Ik bracht onzinnige ideeën naar voren waar ze dan om moest lachen. Ze werd weer wat creatiever.
Tekening Chawwa Wijnberg
Chawwawijnberg.nl
Af en toe ging ze een middag naar huis. Alleen, geen familie, weinig vriendinnen, geen vrienden, behalve die uit het gebruikerscircuit en die meed ze als de pest.

Heel alleen en  heel hard werken aan een onzekere toekomst. 

Het ging wel steeds beter met Ruth, maar de dag voordat zij naar huis zou gaan, kwam ze huilend vragen om een gesprek. Ze durfde niet naar huis. De kliniek was een veilig toevluchtsoord geweest.  Heel begrijpelijk, maar ze had alle fases doorlopen en het werd tijd om het zelf in praktijk te gaan brengen. Bange ogen en een gebogen hoofd. Grote tranen die op haar kleren drupten.

Ik ging voor haar zitten en voor ik het wist sloeg ze twee armen om mijn hals en huilde hoorbaar met haar hoofd op mijn schouder gedurende enige minuten. Toen keek ze me aan en zei:’Ik weet dat lichamelijk contact niet mag, maar het feit dat je je niet losgemaakt hebt, betekent voor mij dat je mij even belangrijker vond dan de regels. Eigenlijk was dit wat ik nodig had om naar huis te kunnen gaan. Eigenlijk had ik dit jaren geleden moeten doen, moeten kunnen doen, troost zoeken en vinden bij iemand die niets van mij wil. Ik zal je nooit vergeten”.

Ik ben haar en haar wilskracht  ook nooit vergeten. Ik kom haar nog wel eens tegen op de fiets en dan zwaait ze en werpt ondeugend een kushandje. Dan denk ik, stiekem, dat voor sommige mensen de regels niet goed zijn, of juist wel!




© Gavi Mensch,
Utrecht, juli 2009
Nederland BV, 7-2-2013

Eerder gepubliceerd in de Psy. Naam is  fictief.

©All right reserved 2009

maandag 14 januari 2013

Narcisme

Narcissus van J.W. Waterhouse

Eerst een update? Jawel want dit is een duidelijke uitleg: 
http://www.radio1.nl/items/79375-gekrenkte-trots-van-n-narcist

Er wordt veel gesproken over narcisme, niet zo vreemd want door alle communicatiemogelijkheden  hoor je het steeds vaker. Ik gebruik het af en toe als ik bepaalde politici wil aanduiden. Maar ook in mijn werk in de psychiatrie kwam ik regelmatig echte 'narcisten' tegen. Eigenlijk is de juiste uitdrukking 'patiënten die lijden aan NPS'. Maar omdat de omgeving vaker lijdt dan de patiënt zelf, gebruiken we voor het gemak het woord 'narcist'. (klein beetje humor)

Af en toe vertoonden sommige van mijn patiënten die leden aan manisch-depressiviteit in de manische fase een vorm van narcisme, alleen zij deugden en de rest was gek. Dan waren ze vaak ook niet te stuiten, Door een van mijn patiënten ben ik gedoopt omdat alleen hij dat kon en van de ander moest ik op mijn knieën omdat ik niet tot zijn stand behoorde. In deze fase spraken ze alleen maar over zichzelf en hoe ze vonden dat het allemaal moest. Als zorgverlener kreeg je dan ook te maken met de moeilijkheid dat de patiënt de zorg weigerde, eenvoudigweg omdat hij of zij het allemaal beter wist.


 In de afgelopen 20 jaar heb ik met zekere regelmaat 'narcisten' en hun familie begeleid en verpleegd. Maar ook 'narcisten' die nog geen 'patiënt' waren, in tegenstelling tot familieleden die vaak al veel eerder met psychische klachten bij huisarts of psycholoog terecht gekomen waren.
"Hij of zij is nu eenmaal zo", was het meest voorkomende excuus waarmee ze een partner of familielid aanduidden. Ze zijn zich soms niet meer bewust van de impact die de 'narcist' op hun leven heeft. 

Het lijkt me daarom goed om het begrip narcisme hieronder een keer uitgebreid weer te geven. 

De tekst heb ik mogen lenen van Mjon, waarvoor heel veel dank. Mjon is een specialist op het gebied van uitleg over narcisme. Voor meer van haar hand: zie onderaan dit blog.


[……..
Narcisme nader bekeken
Er zitten narcistische trekken in elke persoonlijkheid, maar dit lijkt in de verste verte niet op de pathologische narcistische persoonlijkheidsstoornis (NPS). Narcistische personen zijn de oorzaak van veel pijn en leed, vooral in relaties. Wie zijn ze? Waarom is het zo moeilijk? Hoe gaan ze te werk? Wat houdt je bij ze? Hoe ga je er mee om en hoe herstel je van de relatie met een narcist? Deze special over het 'kwaadaardige' narcisme geeft je antwoord op al deze vragen.

Een persoon die lijdt aan NPS - een narcist - lijdt aan extreem egocentrisme
Volgens de beschrijving in de DSM IV (een classificatiesysteem voor psychiatrische aandoeningen) is er bij de narcistische persoonlijkheidsstoornis sprake van een patroon van zichzelf geweldig vinden, grootheidswaanzin, de noodzaak om bewonderd te worden en een gebrek aan inlevingsvermogen in anderen.

Narcisten, wie zijn dat?
Mensen met een narcistische persoonlijkheidsstoornis functioneren op het eerste gezicht prima: ze zijn charmant, welbespraakt en lijken autonoom. Maar achter het masker van de narcist liggen leegte, angst, afhankelijkheid en misbruik op de loer. Meer over de symptomen en de omschrijving van een persoon met NPS lees je in het artikel: Narcisme kenmerken

Heb ik een narcistische relatie?
Hoewel het fenomeen van buitensporig narcisme zo oud is als de mensheid, is de formele diagnose van de NPS pas in 1990 opgenomen in de DSM. Narcisme wordt meestal beschreven door een lijst van gedragingen waarvan de meeste betrekking hebben op het individu zelf. In deze serie artikelen lees je vooral over de manier waarop narcisme interfereert met relaties. Er is geen betere manier om de diagnose narcist vast te stellen, dan door te kijken naar zijn relaties en hoe hij zijn narcistisch misbruik toepast op zijn (ex)partners. Meer hierover het artikel: Narcisme in relaties

Leef ik met een narcist?
Bij het kwaadaardige narcisme zien we dat de narcistische thema's (grootheidswaanzin, egocentriciteit, buitensporige eigenliefde) vergezeld gaan met mentaal misbruik, antisociaal gedrag, sadisme en/of paranoïde (ziekelijke achterdocht). Hierbij dient de relatie met de ander uitsluitend voor de eigen behoeftebevrediging en wordt de ander de leverancier van die bevrediging. Dit gaat gepaard met kilheid en een gebrek aan empathie. Leven met een narcist is een verwarrende, onzeker makende en uitputtende ervaring. Wil je weten waarom, ga dan naar: Leven met een narcist

Hoe worden mensen narcistisch?
Narcisme is vaak een onderdeel van een kluwen van psychische problemen. De psychoanalyticus zoekt uiteraard de verklaringen in de jeugd, maar narcisme heeft wellicht ook te maken met een erfelijke aanleg ook al is daar nog maar weinig over bekend. Waarschijnlijk zijn er bepaalde aangeboren eigenschappen die invloed hebben op narcisme en is het daarnaast een reactie op een traumatische ervaring in de jeugd. Over de oorzaken en ontwikkeling van narcisme gaat het artikel: Hoe ontstaat narcisme?

Wat zijn de patronen van narcistisch gedrag?
NPS is een zeer complex psychologisch-gedragsmatig syndroom, dat degene die er van dichtbij door getroffen worden, verwart en verlamt. De geest van de narcist is wild chaotisch, vol met conflicten en ongeveer net zo voorspelbaar als de kogels in Russisch Roulette. Toch is er een duidelijk patroon te herkennen. Meer over het gedrag van de narcist in het artikel: Hoe gaat een narcist te werk?

Wat is narcistisch misbruik?
Als slachtoffers van narcistisch misbruik voor het eerst leren over narcisme zijn ze allemaal even overweldigd en beseffen ze, dat ze er niet alleen voor staan en dat zij niet gek zijn! Het is alsof ze ontwaken uit een boze droom. Dan beginnen ze hun situatie nader te onderzoeken. Ze beginnen om de waarschuwingssignalen die ze zo lang negeerde te zien. Hier wordt uitgebreid op ingegaan in het artikel: Narcistisch misbruik

Hoe pak je een narcist het beste aan?
Omgaan met narcisten is geen eenvoudige zaak. Het beste advies zou hier eigenlijk moeten zijn; ga niet met ze om! Zo gemakkelijk is het helaas niet altijd. Een aantal tips en waarschuwingen die de omgang kunnen vereenvoudigden zijn te lezen in het artikel: Hoe ga ik om met een narcist? 

Hoe herstel ik van een narcistische relatie?
De aap kruipt beetje bij beetje uit zijn mouw, het vervolg is steeds hetzelfde. De weg terug wordt alsmaar moeilijker, want jij wordt alsmaar zwakker. Alles ligt immers ook altijd aan jou. Je bedenkt van alles, zoekt allerlei oorzaken, graaft tot in het diepste, ook van jezelf, maar je komt er niet uit. Totdat de werkelijkheid van de narcist aan het licht komt. Wanneer je de narcist gaat verlaten, is het omdat het misbruik ondraaglijk is geworden. Heb je eenmaal gebroken met de narcist in je leven, dan zul je binnen niet al te lange tijd je langzaam steeds beter gaan voelen. Het is ook de tijd om te blijven leren over hoe jezelf te beschermen en je verder te concentreren op jezelf en je herstel. De verschillende fases waar je doorheen gaat na een relatie met een narcist, worden beschreven in het artikel: Herstellen van narcistisch misbruik

Is een narcistische persoonlijkheid veranderbaar?
Narcisten zijn onverbeterlijk en zijn welbekend moeilijk te veranderen. Wel heb je de keuze om zelf veranderingen aan te gaan. Als je hem verlaat, kan het zijn dat hij zegt dat hij zal veranderen. Het kan ook zijn dat hij zegt dat hij hulp gaat zoeken. Lees verder in het artikel: Kan een narcist veranderen? 

Toelichting


In de beschrijvingen van de persoon met NPS, gebruik ik het voornaamwoord "hij", om het omslachtige "hij / zij" en "zijn / haar" te vermijden. Psychologie literatuur, concludeert namelijk dat mannelijke NPS-ers talrijker zijn dan de vrouwen.
De literatuur beweert ook dat NPS relatief zeldzaam is, het treft naar schatting 1% van de bevolking. Het probleem, zoals de psychologische literatuur zelf toegeeft, is dat het niet in de aard van de narcisten ligt om toe te geven dat ze een probleem hebben of om professionele hulp zoeken. Gezien dit feit, heb ik alle reden om te concluderen dat de statistieken in de literatuur verdacht zijn. De eenvoudige waarheid is, dat we niet echt weten hoeveel personen met NPS er onder de bevolking leven, noch dat we weten hoeveel ellende NPS aanricht.

In deze special deel ik mijn observaties en begrip van kwaadaardig narcisme. Als schrijver, wil ik mijn vermogen gebruiken om te beschrijven en dingen uitleggen op een manier die duidelijk en zinvol is voor iedereen. Dus, hier vind je veel voorbeelden van narcistisch gedrag en leer je waarom jouw normale gedrag geen resultaat oplevert bij mensen met een narcistische persoonlijkheidsstoornis. Mijn doel is om bij te dragen wat ik kan aan het begrip van een NPS en het slachtoffer van een narcist te helpen begrijpen wat er gaande is. Ik ben geen expert. Dit zijn slechts de opmerkingen en redenering van iemand die een lange ervaring met narcisten heeft en weet dat anderen ook deze ervaring hebben. Deze publicatie is niet bedoeld als professioneel advies van welke aard ook.



Hoe herken je een narcist? Dat is niet zo gemakkelijk want narcisten zijn er in vele soorten en maten. Ze kunnen heel "normaal" overkomen en overtuigend liegen. Met hun charme en flamboyante verschijn…   lees verder

Narcisten zijn meestal niet in staat tot het behouden van een gezonde relatie. Velen hebben een roerige geschiedenis van relaties en veel emotionele bagage. Zij nemen, ze vragen, ze verwachten. In rui… lees verder

Leven met een narcist kan dan wel spannend zijn, het is altijd belastend, vaak schrijnend en zeker uitputtend. Het is eerder overleven dan leven... Hoe herken je het? Hoe kun je de liefde die je opslu… lees verder

Is pathologisch narcisme de uitkomst van erfelijke eigenschappen - of het trieste resultaat van misbruik of een trauma? Of, is het de samenloop van omstandigheden waardoor narcisme ontstaat? De narcis… lees verder

Hoe doet de narcist het? Hoe gaat iemand met dergelijke absurd en schadelijk gedrag te werk. Hoe overtuigd hij schijnbaar normale mensen? Hoe word je verliefd op hem? Of zelfs nog meer verwarrend; waarom… lees verder

Leven met een narcist is pijnlijk en verwarrend. Vaak blijft het niet alleen bij de pijnlijke situaties met verbaal geweld, de psychische mishandeling is slechts een onderdeel van een grotere en meer… lees verder

Omgaan met een narcist kan uitdagend zijn. Niks wat in het normale leven, met normale mensen werkt, functioneert bij een narcist. Probeer niet hem te begrijpen, dat lukt je niet, je hebt een andere co… lees verder

Wanneer je jezelf bevrijd van de macht die de narcist in jouw leven op je had, is het noodzakelijk om je te realiseren dat je door verschillende fases van herstel gaat. Kennis van narcisme en inzicht… lees verder

Velen van ons leven met het idee dat we die ander wel kunnen veranderen. We denken dat als we maar genoeg van ze houden, genoeg voor ze doen, als we onszelf genoeg veranderen, als we hen de hulp biede… lees verder

Sommige mensen ontploffen over dingen waar een 'normale persoon' nooit zo boos over zou zijn. Niet het boos worden op zich, maar boos worden over zaken waar een normaal mens niet zo boos over zou word… lees verder
……]

Narcissus  van Michelangelo Merisi Da Caravaggio
  
Op de site van Mjon kun je het een en ander nog eens overlezen, doorklikken is daar waarschijnlijk eenvoudiger.

 en 
 het e-book: http://www.pumbo.nl/boek/narcismeweb
 en 
http://narcismevoordummies.blogspot.nl/

All Rights Reserved mjon.infoteur 2013

©Gavi Mensch
Nederland BV, 14-1-2013.


.

vrijdag 19 augustus 2011

ODTV patiënten.

.

Therapeutisch Centrum voor patiënten met ODTV (oostindische doofheid en tunnelvisie).


Ons centrum is alle dagen geopend van 7:00 tot 23:00 en buiten die tijden zijn wij voor spoedgevallen telefonisch bereikbaar.

We staan voor verlichting van uw lijden, bekijken in teamverband de oorzaken en voornamelijk de gevolgen ervan. U hoeft zich niet speciaal aan te melden, het mag wel natuurlijk, maar over het algemeen vinden wij u met gemak. U wordt dan automatisch toegevoegd aan de wachtlijst voor behandeling. Voorafgaande aan de behandeling verneemt u van ons hoe het gesteld is met uw oostindisch doof zijn en/of uw tunnelvisie. Over het algemeen zijn beide problemen overkomelijk, mist u daarvoor in therapie komt bij ons.

We geven u gratis uitleg over uw, veelal mentale maar soms ook intellectuele, storing en over de oplossing van de beklemming van uw grote hersenen ( het deel dat zou moeten denken) en de verwijding van de hersenstam (het deel dat functioneert op automatisme en waarvoor geen denkproces nodig is)
Als u gaat 'denken' met de hersenstam, merken wij dat vanzelf.
Hiervan zijn erg veel voorbeelden bekend.

In uw grote hersenen, indien in voldoende mate aanwezig, behoren links en rechts een aanvulling op elkaar te zijn. De linker helft, bestemd voor o.a. logisch nadenken, laat bij tunnelvisie een atrofisch beeldzien; u gaat dan napraten. De rechter helft verzorgt o.a. de emotie die een wantoestand bij u zou moeten oproepen. Oostindisch doof zijn, bij bijvoorbeeld een 'cry for help', betekent dat uw rechterhelft niet naar behoren functioneert.

Wat kunnen wij van het centrum voor ODTV voor u betekenen?
Ik geef u wat voorbeeldjes van therapeutische mogelijkheden:

Opiniedweilers als de Telegraaf mag u alleen bekijken als u al wat andere kranten gelezen heeft. Als therapie laten wij u uittreksels van artikelen en columns maken en deze met elkaar vergelijken. Zowel mondeling als schriftelijk.

Wij gaan met u naar de clubbijeenkomsten en congresjes met zogenaamde politieke inhoud. In een 1 op 1 situatie doen wij aan simultaanvertalen van wat er gemompeld wordt en houden uw handen vast als u de neiging krijgt om te applaudisseren. De ducktape halen wij van uw mond als u een kritische opmerking wilt maken, anders niet

U wordt minstens één maal per dag verplicht om een zinnig stukje op Geen Stijl te schrijven, de kritiek moet u 'cold turkey' kunnen doorstaan. Ook moet u op die kritiek direct een zinnig en weldoordacht weerwoord kunnen schrijven.

U krijgt als witte boorden crimineel een speciale sessie met een andere witte boorden crimineel, in elke beroepsgroep zitten genoeg graaiers en slavendrijvers. U wordt geacht hen van repliek te dienen als zij met praatjes over bezuinigingen binnen het bedrijf komen. Uiteindelijk moet het zo zijn dat de crimineel zich schaamt en zijn salaris verdeelt over de productieve en hardwerkende collega's. Daarna mag u het zelf in de praktijk tot uitvoering brengen.

Dit zijn slechts enkele voorbeelden van hoe een therapeutische sessie er uit kan zien.

Voor tunnelvisies in de gezondheidszorg en politiek hebben wij speciale therapeutisch oplossingen, voornamelijk voor bestuurders en leiders die halverwege willen afhaken. Dat kan echt niet.

De sancties zijn een jaar onbezoldigde taakstraf ( dat hebben we vooraf al afgesproken met de rechters) en deze zullen plaats vinden in verzorgingshuizen met veel incontinente patiënten. De 24uurs luiers moeten dan droog blijven, aan u de taak(straf) om dat te verwezenlijken. Ook in de schuldsanering wordt u tewerkgesteld, waarbij u van uw spaargelden de tekorten moet aanvullen indien de te saneren cliënt niet genoeg geld heeft om van rond te komen.

Speciale sessies voor relifanaten zullen worden vergoed uit de collectes gehouden in bij de reli behorende gebedsruimtes. Er zal grif geld gedoneerd worden door leken om deze fanaten van hun tunnelvisies af te krijgen, zij kosten hen immers veel (bijvoorbeeld leden van RK onderzoekscommissies).

Voor oostindisch dove patiënten zal het 24 uur onafgebroken luisteren naar eigen preken, speeches en brainwashtoespraken een therapie op zich blijken te zijn. Ook voor politici hebben wij een zwamruimte ingericht waar zij gedurende 24 uur niets anders horen dan hun eigen gebazel. Zij krijgen geen diazepam ( te duur) en moeten de sanctietijd dus lijdzaam uitzitten.

Ik hoop u zo een indruk te hebben gegeven wat er zo al mogelijk is in onze praktijk.

Zoals gezegd, u hoeft zich niet aan te melden. Wij hebben onze bronnen, wij berichten u direct van uw ODTV.

Tot ziens!

Het DOTV team.


PS Spoedaanvragen en suggesties kunt u hieronder kwijt. We zullen daar zo snel mogelijk op reageren.




@Gavi Mensch
Nederland BV, 19-8-2011.

.

donderdag 1 april 2010

Mijn verschoonkind.


Voor een alleenstaande moeder heb ik aardig wat menschenkinderen verzameld, mijn eigengebreide ludieke stelletje, een fantastische vrouw, een wetenschapster en een fantastische man, een kunstenaar en mijn bijzondere schoonkind, vader van mijn al prachtige kleinkind in wording. Er zijn niet genoeg superlatieven om mijn trots en gevoelens te beschrijven. Het zijn allemaal echte menschen! Maar ik heb ook nog een flinke hoeveelheid bij-menschenkinderen waaronder de vriendin van mijn zoon, een paar van zijn vriendjes in Spanje,de  tweeling, waar ik zolang voor gezorgd heb ( zie: bibelebontse berg) en mijn verschoonkind: O.

O. was (en is) het meest charmante jongetje uit de kleuterklas van mijn dochter en zoon van een vriendin. Donkere twinkelogen en twee kuiltjes in zijn wangen. Een snelle donder, superbeweeglijk en om den dooien dood niet dom. En een doerak, (een deugniet vind ik een vervelende woord want hij deugt wel) die er af en toe geen erg in had om op tijd naar de wc te gaan; ik woonde vlakbij school en voorzag O. van schone broeken. Hij heeft, zonder ooit te protesteren, heel wat bloemetjes onderbroekjes van mijn dochter gedragen. 

En als iedereen boos op hem was, nam ik hem apart en verschoonde, zonder iets te zeggen van het ongelukje. Dat heeft me enkele jaren geleden de naam 'verschoonmoeder' opgeleverd, een titel waar ik trots op ben. Nu probeer ik 25 jaar later, zonder me in zijn leven te dringen,  nog steeds een vinger aan de pols te houden.  

O.is erg actief, zoals ook mijn zoon dat is en nog een miljoen andere mensen. Maar O. heeft nooit veel begeleiding gehad op dat gebied. Mijn zoon is van de ene (muziek)therapie in de andere(logopedie) gerold en wist zich verzekerd van steun, maar bij hem wist ik het al bij de geboorte. 
En later herkende ik veel van zijn snelheid in mij en andersom. Ik had gelukkig geen concentratiestoornis, mijn zoon en O. wel. 

Mijn zoon is een buitengewone fotograaf, met een camera die net zo snel is als zijn scannende blik en een flinke dosis doorzettingsvermogen. Falen is voor hem: in de put en er weer uit en doorgaan. Nu na de middelbare school en jaren kunstacademie, even alfa-hulp in de thuiszorg (goed hè) en vanaf volgende week verkoper bij een grote fotografiezaak en als assistent van een fotografe in zijn vrije tijd! Altijd zonder drugs.

O. heeft geen mazzel gehad. Altijd wel gewerkt en zijn best gedaan, maar wat er niet is, dat is er niet, structuur en positieve input is een groot goed. Kortom O.'s verhaal is pijnlijk, na alleen maar negatieve ervaringen en weinig tot geen therapie in zijn pubertijd,  is hij ooit aan zelfmedicatie begonnen. Onvermijdelijk in zijn geval.

De jaren dat ik in de verslavingszorg heb gewerkt hebben me veel geleerd over de onderliggende pijn en onrust, die je dan alleen maar weg lijkt te kunnen krijgen met alcohol en drugs.  Eenmaal verslaafd aan 'pleistermiddelen', en dat is waar het brein van hyperactieve mensen heel tevreden mee is, is het een vreselijke klus om van die middelen af te komen en meestal lukt dat niet. O. is van het een in het ander gerold en heeft ook weer van alles geprobeerd om er uit te rollen. Maar niets helpt, opnames en deeltijdopnames, begeleiding…. ; helaas, het brein blijkt telkens weer sterker. O. heeft een dochtertje bij zijn eerste partner en vecht om het meisje te mogen zien, het is iets dat hij goed gedaan heeft, het is een prachtig kind. Ze houdt telefonisch contact met haar vader. 

Het leven van O. gaat  dus niet over rozen, diagnoses werden veel te laat gesteld  en 25 jaar geleden al helemaal niet en er werd te laat ingegrepen. Ik word daar vaak verdrietig van. Ik heb af en toe geprobeerd om hem actief te sturen, uit te leggen en te motiveren. Maar een man van 30 veranderen gaat niet, zeker niet als de onderliggende structuren al vaak in het gedrang hebben gezeten. Soms chatten we 's nachts en af en toe mailen we. O. heeft mijn telefoonnummer en weet dat ik altijd bereikbaar ben, maar hij maakt daar geen gebruik van. 

Vannacht kreeg ik een mailtje waarin hij zegt zijn lot te accepteren en dat wie het niet accepteert een probleem heeft. En hij heeft gelijk. Het weten hoe je er níet uit komt, het moe zijn van het eeuwige knokken, nog wel blijven vechten voor je dochter en niet weten wat je nog meer kunt doen, de puf niet meer hebben om weer te beginnen en toch weer terug te vallen…..

O. is en blijft mijn verschoonkind, ik kan hem niet anders helpen dan door veel van hem te houden, er te zijn voor begrip en nachtelijke chats. Ik blijf de flitsende oogopslag zien, de mij onderuithalende scheve grijns met de kuiltjes, ik voel nog steeds de dankbare armpjes om mijn hals en de klinkende zoenen.

En ik bedenk dan dat O. al veel verder is dan een heleboel van ons, hij heeft zichzelf en zijn leven geaccepteerd, hoe moeilijk dat ook is. Ik hoop nog op een wondertje, dat wel, maar dat wondertje moet niet zozeer O. veranderen, als wel de mogelijkheden om als hyperactieve jongere van je verslaving af te komen, daar wordt m.i. veel te weinig aan gedaan en  over nagedacht. Er wordt zoveel uitgevonden voor ongeneeslijke ziektes,maar dit is, zoals de verslaafden dat ook zijn, een ondergeschoven kindje. Er wordt veel lapwerk verricht, dweilwerk met open kranen, terwijl iedereen in de verslavingszorg (en velen daarbuiten) weet, dat je hersens voor altijd verslaafd blijven, dat die vraag om pleisters  altijd blijft, dat het anders-zijn met alle onmogelijkheden van dien, altijd pijn blijft doen!

Deze pagina is voor jou, lieve O., je bent een prachtmensch en ik ben nog steeds trots op je! En ook op het feit dat je mij je verschoonmoeder noemt, moeder blijf ik immers voor altijd!


©Gavi Mensch
Maastricht 01-04-2010