Sjieke ophaaldag

.

In het dorp waar ik logeer hebben ze plastic zakken waar je blik en plastic in kunt doen die dan opgehaald worden op gezette tijden. Wij gewone stervelingen brengen dat blik en plastic  twee keer per week naar het milieustation. Wij hebben in de stad namelijk geen plaats om twee grote zakken met blik en plastic te bewaren.

Vanmorgen liep ik, zowaar langzaam, met mijn twee pleegherders door de straten van het dorp. Je kunt direct zien dat er hier alleen maar één AH is en dat de mensen weinig gebruik maken van euroshopper.

Dure merken vruchtensap, dure pakken melk (geen bewaartroep zoals ik gebruik), veel vleesbakjes en weinig vega. Meer Dreft dan huismerk en dure flacons wasmiddel en wasverzachter. Literflesjes met exotische geuren. Mijn wasgoed ruikt naar fris en naar "buiten gedroogd".

Verder verpakkingsmateriaal van dure cadeaus en blikjes dure soep uit de luxere kerstpakketten.

Ik ben niet jaloers aangelegd en heel tevreden met wat ik heb. Ik hoef ook niet duurder. Wel verbaast het me dat mensen onnodig veel geld uitgeven. Het is goed dat het blijft rollen alleen denk ik dan dat je beter de goedkope versie van het luxe uitziende product kunt open en eens per maand het verschil op de rekening storten van de voedselbank. Het is namelijk bewezen dat veel huismerken net zo goed zijn als de merkmerken en 9 van de 10 keer van dezelfde fabriek komen.

Nu begrijp ik wel dat in die doorzichtige zakken de buren ook zien wat er zoal geconsumeerd is. En in het dorp moet je toch een beetje je stand ophouden.

Of misschien overdrijf ik.

Maar dat van dat opsparen van het verschil om te doneren aan de voedselbank zou ook wel chic en een stimulans kunnen zijn om de prijzen van merkartikelen iets te verlagen.

Het is maar een suggestie.

©Gavi Mensch

Nederland BV 6-1-2017

.

De truc met de kruk.

Degelijke ouderwetse krukjes met 4 poten, veiliger om op te zitten, makkelijk weg te moffelen als je ze niet nodig hebt maar ook leuk om te laten staan en complimentjes te oogsten.

Benodigdheden:

2 Krukjes van de kringloop. Let op, dit is een gewilde vintage meubelstijl maar meestal zijn de zittingen kapot en mogen ze niet meer kosten dan hooguit €7,50 per stuk. Ik vond deze van €5,- voor €3.50 per stuk, met een boze blik op de zitting krijg je er nog wel eens iets vanaf.

1mt. Tafelzeil,de dikke uitvoering met textiel achterkant; dit was een couponnetje van €6,- en ik heb er ongeveer de helft van gebruikt. Ik koop het zeil ook wel bij de kringloop.

Wat lichte vulling indien nodig. Ik gebruikte non-woven doekjes

 Verdere benodigdheden....

Een nietapparaat en nietjes

Een tube lijm

Een stuk elastiek

Een goede schaar

Laten we stellen dat ik inclusief nietjes en lijm €11,- heb uitgegeven om 2 nieuwe krukjes te fabriceren. Door het tafelzeil zijn ze prima te gebruiken in de badkamer en in de keuken. Morsen mag!

En als je het motiefje zat bent, tafelzeil eraf en stofje erop!

©Gavi Mensch

Maastricht 15-11-2016

.

De tulpstoel

Geen stoel om dagelijks op te zitten alhoewel de stoel stevig genoeg is. De zitting is ongeschikt voor wiebelkontjes.
Het oude plastic is overtrokken met de stof van een min of meer verwassen  kussensloop uit een ver verleden tijd, toen de was nog gekookt werd. De bloemen zijn er alleen maar mooier op geworden.

Van de stijve bruine stoel, waarvan het enige ondeugendheidje de onderuitsnijding van de rugleuning is, naar een klein ' kunstwerkje', is een kwestie van tijd op de dagen dat er geen kleinkindjes zijn.
Ik doe namelijk bijna alles op de eettafel. En ik heb hier geen helpende kinderhandjes bij nodig.

Na de eerste 2 verflaagjes, waarbij de kleur viarieerd van roze rood naar oranje rood, komt het inzetje van de rugleuning.
Met een speciale lijm wordt het inzetje bevestigd en daarna schilder ik de rafelige randen in de kleur van de rest. Ook de achterkant is voorzien van een tulp.

Daarna komt het aflakken in dit geval met een blanke lak spray. 

Volgende stap, het bekleden van de zitting. Niet te veel stof op de punten van de zitting anders past het niet meer.

Zo'n stoeltje neemt aardig wat tijd in beslag. Van het uitdenken hoe je het gaat doen, welke kleuren je gaat gebruiken, of het strak in de lak moet of rauw, tot aan hoe de bekleding te spannen zonder dat ie bij de eerst 'zit 'scheurt.

Naar dan, als alles past, mag de tulp stoel even in het voorjaarszonnetje!
Daarna mag mijn Tulpstoel naar de TEFAF.

Drie dagen fun en voldoening als het klaar is.



©GaviMensch
Maastricht, 17-3-2016


.

Hoor wie bonbonst daar kinderen.

Recept voor snelle homemade bonbons van recycle chocolade.

Gek als ik ben op recyclen besloot ik mijn van de week gevonden chocolade letters om te toveren tot heerlijke handgeschepte bonbons.

De chocolade lag daar al een jaar want ondanks mijn diabetenstatus blijft Sint mij chocolade letters schenken. Mijn kleintjes geef ik weinig snoep en eerlijk gezegd was ik die melkchocolade S en de iets kleinere P volkomen vergeten.

Ik deed de stukken wit uitgeslagen (cacaoboter) zoetigheid in een stenen schaaltje en verwarmde de chocolade au bain Marie.

Mijn kleintjes mochten een restje marsepein kapot snijden en de rozijntjes van steeltjes ontdoen. Ook visten ze wat grotere stukken krokante muesli uit de pot en mixten alles door elkaar.

De chocolade smolt prachtig, ik klopte de massa nog wat op en deed er nog 2 eetlepels echte cacaopoeder bij. Nog even flink roeren en daarna de rest van de ingrediënten er door scheppen.

Daarna werden er met 2 lepeltjes bolletjes chocolade op de plank met bakpapier geschept, het volle lepeltje leegmakend met het andere. 

De kleintjes waren ingespannen bezig, likten hun vingers af en zaten in no time onder de chocolade.

Tot slot moesten de bonbons goed afkoelen. Het opruimen was een succes.
De kleintjes kregen elk een lepel om af te likken.

7

*Tip. Het stenen schaaltje gelijk afwassen, dan gaat de chocolade er nog makkelijk af. Dat geldt ook voor de snoetjes van de kleintjes.

©Gavi Mensch

Maastricht, 14-11-2015

.

Marktperikelen 1

Vandaag weer naar de zaterdagse antiek- en curiosamarkt.... de Rolls Royce is al weer afgeladen.

Vorige week vroeg een mevrouw die 'staat' met oud zilver, wat er dan wel antiek of curiosa was in mijn kraam. 
Heb ik het maar verklapt aan haar: 
"Mevroi, het enige stuk curiosa ben ikzelf, de rest is sjieke meuk die ik probeer te slijten aan leuke mensen om al doende mijn niet al te florissante inkomen op een redelijk en sociaal-maatschappelijk verantwoord peil te houden." 
"O", zei ze. 

Deze keer heb ik wel een zeil bij me, afgelopen zondag is mijn waar volkomen verregend.

De zondagsmarktdames en -heren hebben nooit een stukje zeil over, daar ga ik dus niet meer staan, weinig collegiaal volk. Nu kijk ik niet meer naar het weerbericht. Vorige week zou het hier niet regenen, die wolkbreuk had men over het hoofd gezien. En morgen regent het een klein beetje, dus met mazzel blijft het droog. 

                                         

Hebben ze dit weekend hier ook nog het Preuvenemint.

Mijn schoonzoon is aan het werk met zijn Spaanse hammen (als importeur en hamsnijder) in zijn Spaanse outfit. 

En mijn kleintjes luisteren de stand van hun vader op in de originele Andalusische klederdracht die van oorsprong afstamt van de jaarmarkten.

Ik ga dus iedereen die van de trein naar het centrum loopt ook nog naar het Vrijthof sturen naar naar stand 22. Het wordt een drukke dag, hoop ik.;-)) 

Het wordt een koninklijk gebeuren met de hoogheden van alle ons omringende landen die samen met het hier heersende Oranjestel het 200 jaar koninkrijk's feestje vieren. In Maastricht. Joost mag weten waarom, want de meeste authentieke Maastrichtenaren voelen zich niet echt Nederlands.

O ja en ik heb nog een mooie Laura Ashley jurk voor Máxima, met die dure speedboot van Alex moet Máxima aan de tweedehands. Misschien wandelt ze nog even langs.

PS  Het miezert nu niet meer maar je waait uit je laatste verschoning.

Matige verkoop....men komt om den Koning en die zijn Koningin te bespieden. 
Opruimen en wegwezen.

De jurk voor Máxima en de bijpassende sombrero heb ik laten ophalen door één van vele helicoptères die boven ons hoofd vlogen. Mét de rekening natuurlijk. 200 euries is een peulenschil vergeleken bij de prijs van haar pyjama. De grijze jurk is peperdure Laura Ashley. De sportschoentjes stonden Máxima niet leuk. Lex wilde ook zo'n jurk...helaas ik had er maar een. Wat een stampvoeter!

Los daarvan heb ik van mijn verdiensten in ieder geval weer groenten, fruit en saliethee bij mijn Turkse winkel kunnen inslaan.

©Gavi Mensch

Maastricht, 30-8-2014.

.