Maak plaats voor de naam van mijnheer.

Wat maakt dat vrouwen de naam van een voorheen 'volledig onbekende' man ineens voor hun eigen familienaam zetten? En waarom gebeurt dat nog steeds?
Zijn ze zich er niet van bewust dat ze zich daarmee halveren en de helft van zichzelf hebben weggegeven aan een meneer die niet eens familie is?

Zoals toen vrouwen nog monddood waren en eigendom van een man?
Je ziet dat nooit bij vrouwen die met vrouwen of bij mannen die met mannen getrouwd zijn.

Als ik op bijvoorbeeld Facebook pagina's zie dat vrouwen met de naam van hun man én die van zichzelf 'tekenen' ga ik soms op onderzoek uit. En wat blijkt? Dat zij protesteren op de FB pagina's van anderen en op hun eigen pagina's niets origineels te melden hebben. Zou dat komen door het zichzelf wegcijferen? Er zijn er ook die hun 'meisjesnaam'( achterlijk woord) helemaal niet meer gebruiken. Doen ze dat om een bepaalde reden?

Voor het aannemen van een familienaam voor een gezin met kinderen kan ik nog wel een excuus vinden, ook al is het logischer dat de kinderen de achternaam van hun moeder krijgen; de extra betrokkenheid van de vader door het gebruik van diens achternaam is verre van bewezen.
Voor het vastleggen van het vaderschap hebben we tegenwoordig DNA tests.

Verder blijven maar heel weinig gehuwden bij elkaar. Neem je dan bij een tweede huwelijk weer iemands achternaam erbij, vóór die van jezelf? 

Wat een gesol. Bij je geboorte krijg je de achternaam van degene die je gebaard heeft en desnoods aangevuld met de naam van de vader die de kinderen verwekt heeft. Dat lijkt me het meest logische. 

Het is geen heet hangijzer natuurlijk ook al zou de wetgeving in deze best een beetje meer met de tijd mee mogen gaan.

Zo zijn in de Tweede Kamer de vrouwelijke politici die de naam van hun man sjouwen naast die van henzelf allemaal van VVD en CDA afkomst. Conservatisme ten top. Ook CU dames gebruiken de naam van de man die hen door god is geschonken, (uitleg van een CU kennis van mij). Het is toch bar en boos.

Binnenkort kun je aan de dubbele achternaam aflezen wie er wel en niet getrouwd zijn. Of waren. Want er zijn zelfs vrouwen die zich zelfs na hun scheiding nog vastklampen aan mijn-heer zijn achternaam.

Zelfs echtgenotes van heren die publiekelijk vreemd zijn gegaan, klampen zich vast aan zijn achternaam. Soms voor de naam, soms voor het geld, soms voor het aanzien. Duidelijk allemaal zaken die ze zonder die andere achternaam niet hebben?

In plaats van Hillary Clinton (vrouw van die man met die sigaar) had ze zich Hillary Diane Rodham hebben moeten noemen; persoonlijk zou zeker eerder op haar hebben gestemd.

Ik vrees dat het dragen van de achternaam van de meneer die op dat moment het beste bij je past toch wel zeulen wordt als het uit is met de liefde en de trouw.

Mijn advies dus: Niet doen! Je bent mooi zoals je bent, je bent zo geboren en daar moet je niets aan veranderen.

Gavi Mensch

22-5-2017

Uit mijn dagboek Erger nisjes 

https://www.theperfectwedding.nl/artikelen/101/naam-veranderen-gaat-trouwen

.

Gastcolumn Chawwa Wijnberg Ambitie Samsom

Ambitie

Als ik naar hem kijk, zie ik een hard kwakende kikker. Diederik Samsom. Pas geleden hoorde ik hem zeggen dat hij zo’n brandende ambitie heeft. En daarna nog wat flauwekul dat hij die ambitie voor zijn partij heeft en om het goede te doen voor mensen.

Hij heeft een brandende ambitie. Daar gaat het om. Kikkerkoning van zijn eigen moddersloot. Naar mijn idee is hij blind voor zijn reële omgeving. Ach ja, die leden komen wel weer terug als ze maar goed naar hèm luisteren. Hij gelooft  het zelf.

En dan wil hij samen met Groen Links, want dat is goed voor ze. Goed voor hem bedoelt hij. Voor zijn brandende ambitie. Groen Links is nu groter dus het zou hem goed uitkomen. Ha ha. Het is geen wonder dat in zijn partij geen vrouw zin heeft om het tegen hem op te nemen. Hij rebbelt ze plat.

Weet je nog hoe hij met zijn lief gezinnetje op tv kwam met zijn gehandicapte dochtertje? Niet lang daarna verliet hij zijn gezin voor een opgeverfde juffouw.

Macht corrumpeert. En daar word je blind van.

Dat hij nu leuke dingen voor de mensen wil gaan doen, ach hemel, denkt hij nou echt dat we vergeten zijn hoe hij samen met meneer Tefal alles weg heeft bezuinigd? Eigen risico’s voor zieken omdat de farmaceutische industrie en de verzekeraars dat zo fijn vinden. Man, doe je ogen open, jij daar op je pompeblad. Kwaak kwaak kwaak.

En die fijne handelscontracten die zo goed zijn voor het grote bedrijfsleven. En dat die ene nog overgebleven socialist in Wallonië zijn poot dwars zet. Wat vindt hij daarvan?

Hij heeft zijn kans gehad om met linkse partijen iets aardigs te doen, maar nee hij wilde pragmatisch. Lekker bejaardenhuizen sluiten. Hoge eigen bijdragen. Hij kan dat wel betalen, met zijn salaris.

Ziet hij die anderen niet?

Ja maar, zegt hij, hij gaat luisteren bij de mensen. O ja? Maar wat hoort hij dan?

Hij kwaakt er dwars doorheen met zijn megalomane goede plannen.

Zijn ex-vrouw zit thuis met dat gehandicapte kind. Komt hij helpen? Heeft hij daar tijd voor met zijn gebrand en zijn ambities.

Ik vraag het me af.

©Chawwa Wijnberg

28-10-2016

http://www.chawwawijnberg.nl/

Vrijdagcolumn overgenomen met toestemming van de auteur.

Omgevingsfactoren

'Omgevingsfactoren', de oorzaak van de meest 'populaire" ziektebeelden: kanker, ALS, autisme, PSP etc.

Graag zou ik dé wetenschap en dé farmaceutische industrie willen uitnodigen om te antwoorden op de vraag:

Waar staan jullie nou precies in dat van 'Omgevingsfactoren'?

Is dat gifgrond, pollutie, vaccinresten zoals zware metalen, bestrijdingsmiddelen, kleurstoffen, bijwerking van medicatie, straling, fijnstof etc ???

Kijk, als iedereen op dezelfde gifgrond woont, verbaast het me niets dat er een genetische factor wordt gevonden.

En als vader en moeder bijvoorbeeld zijn ingeënt met de vaccins uit een zelfde productie tijd, is dat ook nog wel te begrijpen.

Maar er is volgens de overheden geen vervuilde grond meer die kanker veroorzaakt. Ondanks het feit dat hele straten bewoners hebben die dezelfde kwaal ontwikkelen. Ondanks het feit dat er veel kindjes dood of met afwijkingen geboren worden, zegt dat blijkbaar nog niets over de gifstortplaats die er nog grotendeels onder zo'n straat ligt.

Bij heel veel moderne dodelijke ziektes spelen die omgevingsfactoren een enorme rol. Maar nog nooit heb ik gehoord van een acuut onderzoek van een van de overheden, als in een vrij jong gezin zowel de vader als de moeder binnen een jaar tijd overlijden aan ALS.

Of aan kanker.

Of als er geen genetische oorzaak is gevonden voor een gezin met drie autistische kinderen.

Ik hoop dat men even stopt met het speuren naar farmaceutische oplossingen en eerst de

zaken eens in kaart brengt. Want soms is het veranderen van de bestanddelen een vaccin al een omgevingsfactor minder, of van het alsnog afgraven van de tuinen en een bepaalde straat. Of van betere filters op de schoorstenen van de chemische industrie.

Ik vrees dat die oplossingen op de korte termijn duur zijn en dat ze op langere termijn minder vragen aan geldverslindende medicijnen, dat laatste is een factor die de farmaceutische industrie scherp in het oog zal houden.

http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/ziekten/162255-psp-is-een-zeldzame-aandoening.html

"Ook spelen omgevingsfactoren een rol vermoeden wetenschappers."

https://www.hersenstichting.nl/alles-over-hersenen/hersenaandoeningen/als?gclid=CjwKEAjwkPS6BRD2ioKR7K245jASJAD1ZqHOlOQUZgpHn7jRb8K7Yywy1wfAH-u-TVovQHFzJuZLlxoC8kvw_wcB

"In de overige gevallen wordt gedacht dat er een combinatie van meerdere genetische en omgevingsinvloeden een rol speelt, maar tot op heden is onbekend welke precies."

https://autismekenniscentrum.nl/autisme-soms-te-voorkomen/

"Over de invloed van stress tijdens de zwangerschap en blootstelling door chemicaliën is nog te weinig bekend om uitspraken te kunnen doen."

http://www.leefbewust.com/2014/nieuws/autisme6.html

"Autisme Spectrum Stoornis (ASS) is een neurologische aandoening die zich kenmerkt door beperkingen in de sociale interactie en communicatie en de aanwezigheid van beperkende en repetitief gedrag. De precieze oorzaken zijn onbekend, maar onderzoek heeft aangetoond dat het waarschijnlijk om een ​​scala van genetische en omgevingsfactoren risicofactoren gaat."

http://www.scientias.nl/kanker-een-kwestie-van-pech-of-omgevingsfactoren/

"In een nieuw paper in het wetenschappelijke vakblad Nature concluderen wetenschappers nu dat slechts 10 tot 30 procent van de kankers door pech ontstaan. “Externe factoren spelen een grotere rol dan verwacht”, zegt Dr. Yusuf Hannun. “Mensen kunnen zich niet langer schuilen achter het excuus ‘pech’. Wanneer mensen roken – en kanker krijgen – is dit geen pech.” *

* Ook gerookt worden door uitlaatgassen, ongefilterde schoorstenen, fijnstof, chemische fabrieken en zelfs de damp die opstijgt uit vervuilde grond vallen hier onder. Zie het aantal kankergevallen onder mensen die nooit gerookt hebben of nooit bij rokers in de buurt zijn geweest.

Dit is zomaar een vervelend opfrissertje naar aanleiding van een artikel gelezen in Blendle.

Protesteren, de gemeente aansprakelijk stellen, de provincie, het bouwbedrijf, de fabriek….. het is allemaal mogelijk.

Erin Brockovich was zo iemand en goed voorbeeld had gevolgd moeten worden. Stond maar niet elke gifverspreider of vervuiler klaar met afkoopsommen maar met graafmachines, dan zou dat al een enorme hoeveelheid doden schelen.

Ik kom hier zeker nog op terug.  

En alle voorbeelden zijn welkom.

©Gavi Mensch

Maastricht, 12-6-2016

.

Menschjes pesten: na de armen nu de dikkerds?

Ziekenhuizen zijn niet 'berekend' op zwaarlijvige patiënten stelt het artikeltje onder deze LINK 

Welke kant gaan we nu op? Voor elke patiëntengroep een apart ziekenhuis? Ik ben bang dat dit riekt naar lobby van chirurgen gespecialiseerd in maagverkleiningen.

Of is het echt zo dat in de bestaande situatie artsen en verpleegkundigen 'blijkbaar' te weinig kennis hebben van het zorg verlenen aan obesitas patiënten; moeten we daar niet snel iets aan doen?

Bij een speurtocht op het Net zul je niet veel  recente cijfers vinden mbt niet te behandelen obese patiënten.

Vreemd, zou er geen melding van gemaakt worden van de niet passende obesitas patiënt? 

Alleen het CBS heeft recente Cijfers (2015)

Of werkt het als bij mijn kleindochter die als prulletje van 6 maanden werd uitgescholden voor obese baby terwijl ze borstvoeding kreeg en van wie de moeder een uitgebalanceerd dieet volgde? Een beetje erg doorgeslagen? 

Dat overgewicht schadelijk zou kunnen zijn en dat er veel diabetes ontstaat bij mensen die te zwaar zijn (en light producten gebruiken bijvoorbeeld) is een gegeven. Dat alleen die mensen allerhande klachten krijgen (gelinkt aan hun gewicht)?  Dat daar een speciaal ziekenhuis voor moet worden ingericht/ En ook voor mensen langer dan 2 meter en ouder dan 90 en voor honderden uitzonderingen meer?

Alle ziekenhuizen hebben tegenwoordig een paar extra sterken bedden en extra lange. En op elke afdeling een tillift of 2, toch?  Deze tilt tot 275 kilo.

Voor speciale onderzoeksapparatuur kunnen patiënten best een reisje maken.

De hamvraag is of ze ook overal voor kennis van zaken terecht kunnen?

Om even de 90 jarige als voorbeeld te nemen, mijn patiënten op leeftijd werden onverrichter zake teruggestuurd naar het verpleeghuis, men kon niet omgaan met een Alzheimer patiënt. En de alzheimerpatiënten van 65 met een blindedarmontsteking? Ook een speciaal ziekenhuis, met geriatrie chirurgen soms?

Is een arts wel arts als hij niet veel af weet van datgene waar bijna 40% van de bevolking aan lijdt? 

En leren verpleegkundigen wel hoe om te gaan met tilliften? Zelfs voor patiënten met een dwarslaesie, MS en andere ziektebeelden met verlammingsverschijnselen zijn nu al te weinig tilliften aanwezig. Dan verpleegkundigen met rugklachten en die dan maar ontslaan?

Misschien moet men bedenken dat mensen met morbide obesitas van meer dan 200 kilo niet zó vaak voor komen;  materiaal zou men kunnen lenen. Misschien moeten de maagbandjes- en bypass specialisten (bariatrisch chirurgen) reizen ipv de patiënten. 

Zou dat niet een stuk voordeliger zijn? 

Is het niet de patiënt die centraal staat?

Kortom het stukje onder de LINK rammelt aan alle kanten

Nog even een pikant detail uit het artikeltje:

-Het Overijssels MRI Centrum Oost kocht onlangs een scanner waar overdag paarden onder kunnen en ’s avonds en in het weekendpatiënten zwaarder dan 150 kilo.-

©Gavi Mensch

Nederland BV, 21-6-2015

Met dank aan Koos Dirkse die mij attent maakte op het artikel.

.

Nog steeds geen baas in eigen buik!

Mannetjes die over ons lijf beslissen, je zult ze de kost moeten geven.
Welke stompzinnige idioot gaat een vrouw vertellen wat ze mag of moet met haar lijf en de eventuele 'heilige' inhoud, geen abortus, tijd uitzweten en daarna is het kindje voor de overheid, het kind van de rekening?

Zwangerschap en geboorte zijn onoverdraagbare en specifieke vrouwenzaken, hoe afschuwelijk arrogant ben je dan als man als je meent daarover te mogen beslissen?
Als een vrouw nee zegt denkt de man nog steeds dat ze ja bedoelt, als hij dan toch zijn zin doet mag hij ook nog beslissen wat er gebeurt met een op zo'n kwalijke manier bevruchte eicel?

Verkrachting is aan de orde van de dag, binnen relaties, door misdadigers en gekken, in oorlogsgebieden, in instellingen, hier en daar en overal!
En 'zij' (gristenjongens en vechtjassen) moeten zo nodig een paar JSF-jes om het grondgebied te verdedigen?

En wie verdedigt onze rechten dan?
Welke rechten?
Gotferdomme.... VROUWENRECHTEN natuurlijk!!

Baas in eigen buik, al 44 jaar een item op de 'agenda's' en nog steeds niet verwezenlijkt?
Aanleiding tot dit blog was een bericht in de Volkskrant over een vrouw in Ierland die gedwongen een keizersnee moest ondergaan nadat haar een abortus was geweigerd. Religekkies. Zwaar gestoorde kerels met een minderwaardigheidscomplex die zich moeten laten gelden en willen heersen over leven, dood en vrouwen.

Hebben ze niet genoeg aan oorlog voeren?

Zijn voorvechtsters als Christine McCafferty gewoon nooit gehoord in het Europees Parlement? 
The Report of Christine McCafferty, “Women’s access to lawful medical care: the problem of unregulated use of conscientious objection”

In veel lidstaten is abortus niet mogelijk: Ierland, Spanje, Italië, Polen, Portugal..... allemaal landen die zich niet houden aan de afspraken, allemaal landen waar vooral vrouwen met lage inkomens niet even een vliegtuig kunnen nemen naar Nederland of Engeland.

Met zoveel misbruikers (mannen) zouden mannen geen enkele stem in het kapittel mogen hebben. En minder nog wat betreft het snijden in een vrouwenlichaam vanwege hun eigen principes.

Hieronder nog  enkele links (ik zou er een boek mee kunnen vullen). Met wat voorbeelden uit de VS, die zijn namelijk het best beschreven:

http://www.dailymail.co.uk/news/article-2631088/Woman-suing-says-doctors-forced-C-section-against-perforated-bladder.html all doctors were men.....

http://rhrealitycheck.org/article/2014/07/25/florida-hospital-demands-woman-undergo-forced-c-section/  Less risks?

http://www.telegraph.co.uk/health/healthnews/10611575/Judge-orders-mentally-ill-woman-to-have-forced-caesarean.html

HE, the judge had given permission to perform a caesarean ……

http://en.wikipedia.org/wiki/Pemberton_v._Tallahassee_Memorial_Regional_Center

 When a doctor she had approached found out, he and the hospital sued to force her to get a c-section….

http://legal-dictionary.thefreedictionary.com/Forced+Cesarean+Sections

Right of the foetus? What happened to the rights of the WOMEN that own the uterus?

http://www.medische-ethiek.nl/modules/news/article.php?storyid=1115

En nog even ter verduidelijking: Abortus laten doen wens je niemand toe, geen enkele vrouw laat een abortus plegen voor haar plezier.
Mannen vergeten vaak dat 'wie het kindje krijgt mag het houden.
Nee, ik heb ook geen hekel aan mannen, wel aan gefrustreerd piemolmeters die hun machtswellust moeten botvieren op dat wat ze het liefst zouden willen zijn, een vrouw: leven schenkend en levend barend.

Kortom, ik vraag me af wie in het Europarlement de vragen over deze kwestie voor zijn rekening neemt.

@GaviMensch
Nederland BV 18-8-2014
All rights reserved 2014

Volksgezondheid contra economische belangen

.

Als ik als links-denkend en links-handelend mensch geen politieke partij meer kan vinden naar mijn hart, met mensen met passie en oog voor de stemmers, dan houdt het op.

Eigenlijk kan ik dan mijn stem niet meer met fatsoen uitbrengen zonder al te veel concessies te doen. Ik zie dat er van alles moet gebeuren en de SP is te radicaal overal tegen. En de PvdA? Die heeft een sopje nodig, met koud water, verschoond wakker worden en dan een vuurtje om weer op te warmen. De middenpartijen hebben mijn voorkeur echt niet, te glibberig langs Kunduz, te veel handjeklap voor Mauro. En van de gedogers en gedoogden wil ik nu niet spreken. Ik ben daar nog niet over uitgepraat. Maar niet nu.

Nu wil ik een ieder even herinneren aan een glorieus optreden van Esther Ouwehand van de Partij van de Dieren tijdens de Kamerdebatten over de begroting van Volksgezondheid.

 "De Partij voor de Dieren Gavi Mensch?"

Ja, (ik praat even met mijzelf, neem me niet kwalijk) het is raar maar waar, ons welzijn en onze gezondheid is voor een groot deel afhankelijk van hoe men met de dieren omgaat in Nederland. En terwijl men nog steeds arme Spaanse straathondjes hierheen haalt, verliezen we het grotere uit het oog.

We bezuinigen op onze gezondheid aan de ene kant en storten ons aan de andere kant vol overgave op het eten van varkens en runderlappen in de vorm van kilotreffers en het 130km per uur mogen rijden in de file. We maken ons druk om de hypotheekrenteaftrek, terwijl alle bomen rond ons huis worden afgezaagd ten bate van het verkeer en het uitzicht op straat vanuit de villa's en de geraniumramen.

En dan stapt Esther Ouwehand (geboren in Katwijk en dus vermoedelijk ergens familie van de grote vishandelaren met dezelfde naam) met een bloedserieus gezicht op de Tweede Kamerkansel en preekt op een zeer ludiekemanier: "Dierenwelzijn is welzijn van menschen".

Zij doet minister Edith Schippers (VWS) de suggestie om een brief te schrijven aan staatssecretaris Henk Bleker (EL&I), om zo een halt toe te roepen aan het boven de gezondheid stellen van economische landbouw- en veeteelt belangen.

Glorieuze brief, mooi gebracht, duidelijke inhoud en vooral een onberispelijke houding van mevrouw Ouwehand. Ik durf te zweren dat haar optreden een verandering in denken teweeg brengt, al was het alleen maar bij degenen die denken dat het op volksgezondheid bespaarde geld ten goede komt aan een economie voor ons allen.

Zoals de zaken er nu voorstaan, gaat mijn stem als moeder en grootmoeder, als verpleegkundige en als critica van het huidige opportunistenkabinet, zonder daar ook maar een moment aan te twijfelen, naar de PvdD.

Ik hoop dat we nu snel kunnen gaan stemmen.



©Gavi Mensch
Nederland BV, 11-11-2011.

Ps. Ik ben van geen enkele patij lid, nog steeds niet. Maar ik hou de dames Ouwehand en Thieme scherp in de gaten. Op een gezonde manier wel te verstaan.

.

Mystery nurse voor goedkopere zorg?

.

Ik ga zorg inkopen.

Voor de zorgverzekeraars met goede bedoelingen.

Of die er zijn? Vast wel. Een zorgverzekeraar wil dat patiënten beter worden, zo snel mogelijk of op een zo gelukzalig mogelijke manier doodgaan, toch?

De zorgpremie kan dan ook weer terug naar normale proporties.

Even terug komend op dat 'zo snel mogelijk beter' worden: Gaan we beter opleiden, vooral in verpleeghuizen en thuiszorg? Gaan we dan niet meer uit van een verzorgende met een paar jaartjes extra info, die wel vreselijk haar best doet, maar eigenlijk niet weet waar ze mee bezig is?

De zorginstelling kan wel wat meer geld vragen voor haar, maar of dat in overeenstemming is met de geleverde zorg durf ik te betwijfelen.

Gaan we dan minder administratie doen? Want in veel thuiszorgzorginstellingen wordt dat steeds meer, voornamelijk omdat het allemaal bij de patiënt thuis moet gebeuren en in de daarvoor uitgetrokken tijd, zodat die kosten niet meer voor rekening komen van de zorginstelling. Daar valt wel wat voor te zeggen, natuurlijk. Een herindicatie op tijd zorgt voor continuïteit in de zorg van de patiënt. Maar moet dat dan in de tijd van bijvoorbeeld de wondverzorging? Kan dat schrijf- en belwerk niet bij de patiënt gedaan worden door een verpleegkundige die daar speciaal voor is aangesteld?

Nee dus, want zo past ze niet in de rendabele zorgtijd. De productie van zorginstellingen gaat zo omhoog. Maar of dat ook sneller herstellende patiënten oplevert? Of het een betere classificering van de patiënt oplevert? Ik twijfel daar aan. Nu komen er bij 1 patiënt gemiddeld 5 verschillende verzorgenden, gemiddeld 5 verschillende verpleegkundigen, gemiddeld 2 verschillende verpleegkundigen met een specifiek aandachtsgebied, die grotendeels langs elkaar heen werken. Er zit hier en daar wel wat verbetering in, maar toch. Patiëntgericht werken levert betere resultaten op. Wijkgericht werken ook, dat scheelt reistijd en wisselingen van professionals.

Nu die professionals. Wat leveren de zorginstellingen aan zorgdeskundigen. Mijn ervaring is dat C-verzorgenden bijna allemaal uitermate geschikt zijn voor hun werk: lichamelijke verzorging. Moeilijker wordt het met B-verzorgenden ( voorheen helpenden) die moeizaam opklimmen naar C. Daar ontbreekt veel inzicht in en kennis over de te verzorgen mensen. Dat is niet hun schuld, zij worden ingezet waar het niet zou moeten. Dat is een centenkwestie.

De verzorgenden-IG zou het niveau van de (voormalige) ziekenverzorgende moeten hebben. Maar het zijn verzorgenden met een extraatje aan kennis over ziektes en meer niet. Helaas worden zij te vaak ingezet als verpleegkundigen, op verpleegkundige routes. Ik gun hen dat wel, maar de patiënten niet. Een tijdje stage lopen is niet genoeg. Ik zie en hoor te veel. Angst door onzekerheid, te weinig begeleiding. Foutjes en vertraging in het herstelproces. Er is praktisch geen degelijke bijscholing.

Ik ben verpleegkundige met een lange staat van dienst en dus duur. Maar ik wordt ingezet op verzorgingsroutes, kostbare grap en weinig stimulerend. En dat alleen maar omdat het reistijd scheelt vaak en omdat er niet genoeg C verzorgenden zijn, die zijn allemaal een stapje gestegen, zonder hinder van kennis en ervaring in complexe zorg. Ik dank het aan internet en mijn drijfveer, dat ik bij blijf. Niet aan de instelling waar ik voor werk. Alles in mijn eigen vrije tijd natuurlijk.

Kortom, als ik zorgverzekeraar zou zijn, zou ik toetsen wie bij mijn cliënt de zorg of verpleging levert, hoe ik de beste zorg krijg voor mijn verzekeringsgeld en hoe tevreden mijn zorgpremiebetalers daarmee zijn. Laat dat niet toetsen door de instelling zelf, voor zover ik kan zien is het HKZ certificaat een lachertje.

En hoe je daar geld aan over kunt houden om dat te gebruiken voor extra mogelijkheden binnen het zorgpakket:

Iemand die ooit een schouderprobleem had en 2 x per week gedoucht wordt door een verpleegkundige, bij gebrek aan verzorgenden, kan binnen een maand zelf weer douchen, als er meer zelfzorg gestimuleerd wordt. Een half jaar indicatie wordt er afgegeven, onzin! Zo kweek je verwende mensen. Het argument is dat de cliënt haar rug niet kan wassen. Ik kan mijn rug ook niet wassen, daar heb ik een borstel met een lange steel voor.

De zorgverzekeraar zou met het gratis verstrekken van een dergelijk borstel en wat meer contact met de verzekerde, veel geld hebben kunnen besparen, genoeg om de hospice weer in het basispakket te doen. Voor hen die dat echt nodig hebben.

Zorginstellingen moeten de dure behuizingen bekostigen, de overvloed aan PC's en de werking ervan, de salarissen van mensen die men niet kan ontslaan, de hoeveelheid aan managers die vaak, door gebrek aan afweging tussen Money en Medemenselijkheid de boel vrolijk in het honderd helpen; de Raad van Bestuur met een paar ton aan salaris per persoon en jaar. Dat kan echt anders.

Ook het inkopen van materiaal is een punt. Veel wordt besteld bij de apotheek, incontinentiemateriaal bijvoorbeeld, dat is twee keer zo duur als bij het Kruitvat.

Waarom eist de zorgverzekeraar niet dat het goedkoopste met de zelfde werking wordt aangeschaft? Iemand enig idee hoeveel inco-materiaal er gebruikt wordt per verzekerde? Veel heel veel, de vergrijzing is daar deels debet aan, maar ook andere oplossingen zouden denkbaar zijn. En sondevoeding? Oppepdrankjes, gazen en pleisters? Kan toch allemaal centraal worden ingekocht? De fabrikant met de beste prijs /kwaliteitverhouding krijgt de order, dat is pas marktwerking.

Ik heb een voorstel: in opdracht van Mw. Schippers ga ik de zorginkoop sturen en controleren. Dat laatste doe ik steekproefsgewijs, bij de cliënt/ patiënt thuis, als 'Mysterynurse', onverwacht en met toestemming van de verzekerde. Controle aan het bed. Niks HKZ certificaten, geen gedoe met meetinstrumenten ( banenschepperij zonder garantie), gewoon persoonlijk.

En verder ga ik er nog steeds van uit dat zorgwerkers in de thuiszorg die per dag betaald worden, hun dagen goed afvullen. Gewoon net zoals vroeger. Het op de minuut werken levert weinig extra op en veel gemor. 36 uur werken is vaak verspreid over te veel dagen of te weinig dagen met te veel uur. Dat levert ontevreden zorgwerkers op die vaak ziek zijn. Geef de verantwoording terug aan de 'wijkzuster', wedden dat alle patiënten naar tevredenheid geholpen worden?

Het zweepje van de man van 2 ton en zijn hulpjes werkt averechts. Het kost meer dan het oplevert. En ik heb een zere rug van die zweepslagen. Ik wil zorg gaan inkopen en controleren of het geleverde ook bijdraagt tot herstel en tevredenheid van allen. Een paar simpele suggesties ook voor Mw. Schippers. Niet de mensen meer laten betalen maar betere controle!

©Gavi Mensch (toekomstig Mystery Nurse)

Nederland BV, 9-11-2011

Met dank aan Zorgvisie vor het inspirerende arttikel.
.

Egootjes.

.

Ik heb een mening over wat er gebeurde* met Nurten Albayrak bij het COA. Het is makkelijk om maar aan te nemen wat in de media beweerd wordt en sommige van die media zijn niet altijd betrouwbaar. Er wordt klakkeloos overgenomen, niet altijd onderzoek gedaan naar feiten en in het geval van Albayrak worden veel tegenstanders aan het woord gelaten. In de Volkskrant van vandaag het interview waarin zij het een en ander uitlegt. Ook dat heb ik met interesse gelezen. Mijn twijfels over de gang van zaken (o.a. het op non-actief zetten van Albayrak) worden groter.

Een stevige bestuurder noemt zij zichzelf. Voor mij klinkt dat als 100% eisen en niet begaan zijn met medewerkers. Als een man zo functioneert wordt hij geprezen, als een vrouw dat doet is ze een harde vrouw. Voor het overige lijkt er veel haat en nijd te zijn, mannen die op de door een vrouw bezette plaats hadden willen zitten, verdraaiing van de feiten, anonieme aantijgingen, op sensatiebeluste media. Het ontbreken van steun van Leers die nooit iets anders is geweest als een echte CDA draaikont.

En dan valt mijn oog op de naam Adjiedj Bakas, een opgeblazen tegenstander; een opvallende en veel te positief beoordeelde figuur.

Dat lijkt op zich een verloren strijd. De zelfingenomen trendwatcher á la mode,  een die zichzelf op Google laat vinden met enkel positieve beoordelingen (geweldige marketing). Die o.a. vindt (en hij kan het weten) dat de zorg 70 % goedkoper kan. Met een huiveringwekkend ijskoude uiterst commerciële en zeer rechtse benadering van het vraagstuk.  

Uit het gepubliceerde artikel: http://www.bakas.nl/2011/06/06/zorg-moet-en-kan-70-goedkoper/

Die voor zijn praatjes met gouden munt betaald wordt. Die zijn charisma (goed) gebruikt, in Raden van Toezicht zit, steeds meer invloed probeert uit te oefenen. Ik heb wat tijd besteed aan het lezen van zijn ideeën omtrent het een en ander. Een man met ultraconservatieve grondbeginselen, zeer rechts en m.i. absoluut vrouwonvriendelijk.

[ ‘When my grandmother was young, housekeeping was a full-time job. She didn’t have a refrigerator, freezer, vacuum cleaner, toilet, washing machine or supermarket. Now it’s possible to do the housekeeping in just a fraction of the time. That is a terrific advance isn’t it?’ Bakas’ view is that the human race is continually making such advancements and that every crisis offers the potential for new improvements,  even if this throws some people off course. ]

 http://www.bakas.com/page/biography-of-trendwatcher-adjiedj-bakas (hopelijk kunt u deze auto biografie lezen  zonder uw eigen ego door de versnipperaar te halen) 

Zijn eigen bureau Trend office Bakas verzorgt alle publicaties over de baas, allemáál even mooi en prachtig. Wonderlijk! Een foutloos mens en daarmee geen mensch natuurlijk.

Ik heb iets tegen figuren als Bakas. Ik vind ze 'gevaarlijk', megalomaan in hun meningen en ideeën, lozers van  veel self-fulfilling prophecies, onrustzaaiers en, ook al weer mijns inziens, een intelligentere uitgave van Wilders, qua persoonlijkheid.

En helaas heeft Bakas wel het een en ander meegekregen met zijn geboorte. Opgegroeid in de  Surinaamse mannenmaatschappij, hij kwam pas op zijn 20ste naar Nederland. Én heeft hij duidelijk slechte ervaringen met vrouwen:

Uit het gepubliceerde interview: http://www.managementboek.nl/auteur/3542/adjiedj_bakas

In sociaaleconomisch en cultureel opzicht is liefde is tot nu toe vooral gebaseerd op ‘sleeping your way up’. Mensen willen een partner die hoger opgeleid is, die beter verdient en die tot een hogere sociale klasse behoort. Maar inmiddels is ‘marrying down’ in opkomst. Ik zie steeds meer hoogopgeleide West-Europese vrouwen van 40-plus die een affaire hebben met een sexy student of arbeider van rond de 25. Ondanks het verschil in leeftijd, klasse en opleiding, melden betrokkenen zielsgelukkig te zijn. Maar wees gerust: er blijven genoeg vrouwen over die een buikje voor lief nemen als er een MBA-diploma aan de muur hangt.]

Uit het gepubliceerde interview: http://www.managementboek.nl/auteur/3542/adjiedj_bakas

Waarmee ik maar wil zeggen dat een type als Adjiedj Bakas zo zijn kronkels heeft. En dat het niet zo is dat hij het allemaal zo goed ziet, maar dat hij het op zo'n manier kan verwoorden dat de willige oren van de toehoorders ook het applaus horen dat hij zichzelf geeft.

Het is dan ook helemaal niet vreemd dat Nurten Albayrak last heeft (gehad) van deze man. Een ego zo groot als een balzaal? Na op het Internet te zijn gedoken blijkt dat het ego van Bakas vele malen groter is. Een vrouw met een groot ego zou best eens storend kunnen zijn voor  hem.

Vrouwen horen volgens hem duidelijk geen stevige leiders te zijn, vrouwen moeten vol bewondering naar zijn MBA diplomaatje staren, anders niets!

Wat betreft het in de Volkskrant vermelde onderzoek: ik hoop dat het een rechtvaardige uitkomst krijgt.

* http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2686/Binnenland/article/detail/2982608/2011/10/22/Albayrak-Despoot-Nee-ik-ben-een-dienend-leider.dhtml

©Gavi Mensch

Nederland BV, 22-10-2011

.[Wordt het makkelijker of moeilijker om aan een partner te komen, in 2020?

Verzet

.
Mijn hart knijpt en mijn hoofd is druk bezig met ordenen. Ik lees en reflectioneer.
Het is niet allemaal zo simpel. Er zijn stemmen die de onze willen uitsluiten en onderdrukken. Ik weiger onderdrukt te worden, nog steeds.

Gisteren las ik een vraag: 'Zou er nog iemand zijn die vandaag de dag een verzetsbeweging zou opzetten? Mijn antwoord daarop is duidelijk:'Ja en met mij velen, gelukkig.' Velen maar niet iedereen.
Ik kom uit een verzetsgeneratie, kleindochter van een verzetsvrouw, Dolle Mina (met BH en zonder tuinbroek), barricademeisje, hippie, eigenwijs en niet meegaand.
Ik heb altijd beweerd ( en bewezen) dat ik zelf kan denken en het niet onderdrukt willen worden hoort daarbij.

Ik laat wel meer over mij heen gaan tegenwoordig, ik stel prioriteiten. Dagelijkse zaken vind ik niet de moeite waard om over te drammen.
Maar 16 jaar na een hersenoperatie word ik alleen steeds emotioneler (dat hoort erbij, volgens de neurochirurg). Dat wil zeggen dat ik sneller geraakt ben, voornamelijk door onrechtvaardigheden. Variërend van een onbeschoft antwoord van een collega of leidinggevende tot het uitzetten van asielzoekers die eigenlijk al lang niet meer passen in het land van herkomst.

En uitermate emotioneel word ik als men (who ever) denkt ons te kunnen behandelen als vee. Ik loop niet de hele dag te huilen, maar zo'n regering met de idiootste bezuinigingen op Zorg, Onderwijs en Cultuur maakt dat ik altijd een voelbaar randje traanwater in mijn onderste oogleden heb.

Van woede?
Ja, woedend over de arrogantie van verhaaltjes-opdreuners. Van napraters die hun (niet met recht verworven) positie misbruiken.
Neem nou een minister. Lijstje bezuinigingen van ambtenaren, afspraken met de politieke ideoloog, niet denken, gewoon voorlezen! Niet gehinderd door kennis van zaken, met alleen een mond en geen oren en zeker geen ogen.

Maar dat geldt ook voor degenen die de aanslag op 11 september misbruiken voor het naar voren brengen van hun haattheorieën. Of die blindelings een peroxidepruik volgen omdat die zo lekker weghapt en voor hen praat. Niet gehinderd door kennis van zaken.

De televisie is er voor de moord en doodslagfilms, realityshows (met weinig echte reality) en voor entertainment-wedstrijdjes met het fameuze plastische chirurgieobject Paaij. Dat is makkelijk converseren en je hoeft er verder niet bij na te denken.

En zo is het gekomen. Gemakzucht, niet meer leren een eigen mening te vormen en te verdedigen, het is simpelweg eenvoudiger om na te praten en mee te zwemmen met de stroom. Maar, o wee als je aan hun centjes komt. Accijns heffen op domme tv programma's zou dus nog een optie zijn om hen uit de hersenlamme situatie te doen ontwaken.

Zijn er nog strijdbare menschen? Ja zeker, er wordt veel geschreven, geblogd en gepraat. Wordt het niet eens tijd dat we de krachten bundelen? Ik vind van wel, ik denk nog na over hoe en wanneer.
Binnenkort in dit theater genaamd Nederland BV.


©GaviMensch
Nederland BV, 11-9-2011

.

Over werknemerstevredenheid in de zorg.

.

Naar aanleiding van een artikel in Zorgportaal:
http://site.zorgportaal.nl/index.php/zorgkrant/nieuwsl-lijst/2516-verbazing-over-tevredenheid-werknemers-zorg-en-welzijn

Mijn verbazing over de uitslag van het onderzoek:

Ik kan me voorstellen dat de opdracht was om een mooie uitkomst van het onderzoek te fabriceren. Al was het alleen maar om meer mensen te verleiden om in de zorg te gaan werken.
Is er niet goed onderzocht of zijn alleen tevreden mensen ondervraagd (managers bijvoorbeeld)?

Ik werk al meer dan 40 jaar in de zorg. En mijn werk, mijn eigen verpleegkundigenwerk doe ik nog steeds met 'plezier'. Maar het werken in de zorg is een ramp. Het is nog nooit zo slecht geweest als nu.

Roosters die nergens rekening mee houden, praatjes van zorgbazen over onze salarisvermindering, welwillende noodhulpjes overal. Altijd jakken en gestrest zijn. Veel in eigen tijd doen. Veel wanorde zien en er niets aan kunnen doen. Regels die met voeten getreden worden. Ter wille van wat? Wie wordt daar beter van?

Dit gebeurt overal, ziekenhuizen, thuiszorg, verzorgingsinstellingen, ggz, jeugdzorg, gehandicaptenzorg. Mijn werk kan niet overweg met een chronometer, mijn patiënten niet met de papierberg i.p.v. verzorging.

En wat vaak het meest irriteert is dat de werkvloer het geld bij elkaar werkt en dat het grootste deel daarvan gaat naar alles behalve patiëntenzorg. Het grote gebrek aan goed opgeleiden betekent dat je als verpleegkundige continue aan het checken bent, bezig met het aanleren van vaardigheden; vaak moeten er kleine foutjes hersteld worden op het gebied van wondzorg en de communicatie is knudde. Weinig tijd voor werkoverleg, want dat is niet productief. Communicatie is te haastig. Het is droevig gesteld. Bovendien worden patiënten agressiever, velen zijn 'verwend' en de meeste hebben het idee dat ze zelf kunnen bepalen hoe, wat en wie, daarbij niet gehinderd door enige kennis van zaken. Tijd om hen rustig uit te leggen is er immers ook niet.

Maar vraag me of ik met plezier mijn werk doe, dan zeg ik ja, ondanks alle narigheid doe ik mijn werk nog steeds met plezier, zeg 80 % van de tijd. Waarom? Ik heb bewust voor dit werk gekozen, ik ben degelijk en veelzijdig opgeleid en zie veel doordat ik geleerd heb te observeren. Ik zie de resultaten ervan. En daar ben ik trots op.

Helaas heb ik minder vrije tijd, er wordt altijd van me verwacht dat ik inval, mijn ouderenuren zijn grotendeels weggevallen en vakantie of vrije dagen opnemen is vaak niet mogelijk. Ik werk dus meer uren als vroeger en die uren hebben vaak 80 minuten werk in 60. En ik word maar niet jonger!

Mijn enthousiasme voor het vak probeer ik nog steeds over te brengen op jongere collega's en op de leerlingen. Helaas zien die al snel dat mijn drijfveer een andere is dan die van hen. Ik ga voor de patiënt en de te verlenen zorg, zij voor de binnen de tijd uit te voeren opdracht. Mijn drijfveer levert, naast het flutsalaris, tevredenheid op voor het werk dat ik doe, Bij hen valt, naast het gebrek aan voldoening, het salaris ook nog eens tegen.

In het ziekenhuis werken wil ik al niet meer. De zorgverlening is over het algemeen van een dusdanig laag niveau dat ik me zou schamen. Veel van de patiënten in verpleeghuizen en thuiszorginstellingen komen na 4 dagen ziekenhuis al terug met doorligplekken. De ouderen die er wat langer lagen hebben een slechte voedingstoestand, infecties en contracturen. Ik wijt dat niet altijd aan ondeskundigheid maar aan gebrek aan personeel, tijdgebrek en onvoldoende inzicht. Ooit kreeg ik uit een Academisch Ziekenhuis een ingestuurde doodzieke, dementerende patiënt gewoon retour gestuurd, de artsen en verpleegkundigen konden er niet mee omgaan en de patiënt veroorzaakte onrust. Natuurlijk had er uit het verpleeghuis een verzorgende mee gemoeten maar die kunnen niet van een afdeling weg, soms zijn ze maar met twee. Dat soort zaken.

Of we tevreden zijn en het werken in de zorg een 7.4 geven (aldus onderzoeker van: 'Medewerkerbeleving in Nederland 2011'. Integron)? Ik durf daar een volmondig nee tegen te zeggen en met mij veel collega's. Wie het werk zoals het nu gedaan wordt en 7.4 gemiddeld geeft, weet dus eigenlijk niet hoe het werk gedaan had moeten worden.




Zie ook: http://gavimensch.blogspot.com/2011/06/de-zorg-mijn-zorg-en-ook-de-uwe.html


              
©Gavi Mensch
Nederland BV, 21-8-2011
 
.

ODTV patiënten.

.

Therapeutisch Centrum voor patiënten met ODTV (oostindische doofheid en tunnelvisie).


Ons centrum is alle dagen geopend van 7:00 tot 23:00 en buiten die tijden zijn wij voor spoedgevallen telefonisch bereikbaar.

We staan voor verlichting van uw lijden, bekijken in teamverband de oorzaken en voornamelijk de gevolgen ervan. U hoeft zich niet speciaal aan te melden, het mag wel natuurlijk, maar over het algemeen vinden wij u met gemak. U wordt dan automatisch toegevoegd aan de wachtlijst voor behandeling. Voorafgaande aan de behandeling verneemt u van ons hoe het gesteld is met uw oostindisch doof zijn en/of uw tunnelvisie. Over het algemeen zijn beide problemen overkomelijk, mist u daarvoor in therapie komt bij ons.

We geven u gratis uitleg over uw, veelal mentale maar soms ook intellectuele, storing en over de oplossing van de beklemming van uw grote hersenen ( het deel dat zou moeten denken) en de verwijding van de hersenstam (het deel dat functioneert op automatisme en waarvoor geen denkproces nodig is)
Als u gaat 'denken' met de hersenstam, merken wij dat vanzelf.
Hiervan zijn erg veel voorbeelden bekend.

In uw grote hersenen, indien in voldoende mate aanwezig, behoren links en rechts een aanvulling op elkaar te zijn. De linker helft, bestemd voor o.a. logisch nadenken, laat bij tunnelvisie een atrofisch beeldzien; u gaat dan napraten. De rechter helft verzorgt o.a. de emotie die een wantoestand bij u zou moeten oproepen. Oostindisch doof zijn, bij bijvoorbeeld een 'cry for help', betekent dat uw rechterhelft niet naar behoren functioneert.

Wat kunnen wij van het centrum voor ODTV voor u betekenen?
Ik geef u wat voorbeeldjes van therapeutische mogelijkheden:

Opiniedweilers als de Telegraaf mag u alleen bekijken als u al wat andere kranten gelezen heeft. Als therapie laten wij u uittreksels van artikelen en columns maken en deze met elkaar vergelijken. Zowel mondeling als schriftelijk.

Wij gaan met u naar de clubbijeenkomsten en congresjes met zogenaamde politieke inhoud. In een 1 op 1 situatie doen wij aan simultaanvertalen van wat er gemompeld wordt en houden uw handen vast als u de neiging krijgt om te applaudisseren. De ducktape halen wij van uw mond als u een kritische opmerking wilt maken, anders niet

U wordt minstens één maal per dag verplicht om een zinnig stukje op Geen Stijl te schrijven, de kritiek moet u 'cold turkey' kunnen doorstaan. Ook moet u op die kritiek direct een zinnig en weldoordacht weerwoord kunnen schrijven.

U krijgt als witte boorden crimineel een speciale sessie met een andere witte boorden crimineel, in elke beroepsgroep zitten genoeg graaiers en slavendrijvers. U wordt geacht hen van repliek te dienen als zij met praatjes over bezuinigingen binnen het bedrijf komen. Uiteindelijk moet het zo zijn dat de crimineel zich schaamt en zijn salaris verdeelt over de productieve en hardwerkende collega's. Daarna mag u het zelf in de praktijk tot uitvoering brengen.

Dit zijn slechts enkele voorbeelden van hoe een therapeutische sessie er uit kan zien.

Voor tunnelvisies in de gezondheidszorg en politiek hebben wij speciale therapeutisch oplossingen, voornamelijk voor bestuurders en leiders die halverwege willen afhaken. Dat kan echt niet.

De sancties zijn een jaar onbezoldigde taakstraf ( dat hebben we vooraf al afgesproken met de rechters) en deze zullen plaats vinden in verzorgingshuizen met veel incontinente patiënten. De 24uurs luiers moeten dan droog blijven, aan u de taak(straf) om dat te verwezenlijken. Ook in de schuldsanering wordt u tewerkgesteld, waarbij u van uw spaargelden de tekorten moet aanvullen indien de te saneren cliënt niet genoeg geld heeft om van rond te komen.

Speciale sessies voor relifanaten zullen worden vergoed uit de collectes gehouden in bij de reli behorende gebedsruimtes. Er zal grif geld gedoneerd worden door leken om deze fanaten van hun tunnelvisies af te krijgen, zij kosten hen immers veel (bijvoorbeeld leden van RK onderzoekscommissies).

Voor oostindisch dove patiënten zal het 24 uur onafgebroken luisteren naar eigen preken, speeches en brainwashtoespraken een therapie op zich blijken te zijn. Ook voor politici hebben wij een zwamruimte ingericht waar zij gedurende 24 uur niets anders horen dan hun eigen gebazel. Zij krijgen geen diazepam ( te duur) en moeten de sanctietijd dus lijdzaam uitzitten.

Ik hoop u zo een indruk te hebben gegeven wat er zo al mogelijk is in onze praktijk.

Zoals gezegd, u hoeft zich niet aan te melden. Wij hebben onze bronnen, wij berichten u direct van uw ODTV.

Tot ziens!

Het DOTV team.


PS Spoedaanvragen en suggesties kunt u hieronder kwijt. We zullen daar zo snel mogelijk op reageren.




@Gavi Mensch
Nederland BV, 19-8-2011.

.

Gastcolumn Chawwa Wijnberg: Geniet of ik schiet!

.

Mensen spreken in reclameslogans. Ze zeggen: `Geniet.´ Gebiedende wijs. Eigenaardig. Waarom moeten we zo genieten? Bij de foto’s van de kleinzoons: `Geniet nu!’ En dan dreigend: `Want later is ie groot.’ Is de pret dan over? Heeft dat met later als ik groot ben te maken? En valt dat tegen? Of komt dan de gelukspolitie? Mevrouw, u heeft niet genoten, u krijgt een boete van het huidige kabinet. Want cultuur hoeft niet, maar genieten potdomme zúllen we?

Willen we niet meer lijden? Of mógen we niet meer lijden?

Bij rampen geven we feesten. Vrolijke feesten met dans en gezang, korte stukjes met ach zielig, en dan een prijslijst van wat we opgehaald hebben. Allemaal hossers en kunstemakers en maar lol maken om geld op te halen. Tralala boemdiee. En helpt dat? Nee. Dat wil zeggen, mij lijkt het niet. We halen miljarden schuldgevoelgeld op en nog krijgen de slachtoffers cholera en andere leuke ziektes, terwijl ze al geen huis en geen riolering hebben. Bedoelen ze dat met genieten?

Crisis bij de banken. Geniet! Sommige mensen zijn er erg rijk van geworden tenslotte. Zij genieten, terwijl anderen creperen. Maar, zeggen ze, contracten, en het kan niet anders, echt niet. Wij geloven het. Want anders? Wij moeten niet zeuren, wij hebben televisie, die houdt ons zoet. Er is een hoop platte pret tegenwoordig. Hoeveel dans-, stamp-, kook-, vreet- en andere vrolijke programma’s kan een mens verdragen? En maar gillen van de lol. Laatst hoorde ik koken op de radio. Lekker? Nou ja, je wordt niet dik van radiokoken.

Ook de betere kranten komen met korte teksten en grote plaatjes om maar niet tot de elite gerekend te worden. Want dat willen we niet. NOU IK WEL. Verdomme.

Er zijn plaatjesdraaiers die één keer perjaar in een glazen kooi gaan zitten hongeren om te muzakken. Het publiek hoopt dat ze bezwijken. Het geeft geld voor zo’n lalala-plaatje. Voor een zielig goed doel. Dat is pas echt genieten.

De cultuur wordt met minus tweehonderdmiljoen subsidiegeld om zeep geholpen. Net zoveel geld als we voor een klein stukje snelweg nodig hebben. Fijn hè, hard rijden?

Wij worden dus het patat- en- frikandellenvolk. Dat is pas genotzucht. Obesitas voor iedereen. Hebben we geschreeuwd in 60 steden om cultuur? Jawel, jazeker, maar ook uit wanhoop! Maar of het helpt? Deze regering is onbeschaafd en dom, een fatale combinatie.

Mijn nieuwe leus is Wanhoopt en doe dat Nu. Voor het te laat is. Anders worden we zombies. Grijze dode mensachtigen die platgeslagen alleen nog maar pret met seks en pret met vreten kennen. Het normale verstand is bezweken en in het ziekenhuis wordt de patiënt niet op de intensive care gelegd want de directeur van die zorginstelling verdient dertig verpeegsterssalarissen. Ik bedoel, dat verdient hij niet, maar dat salaris heeft hij geritselt.Wanhoopt. En kerm.

Patjepeeërs en proleten maken de dienst uit. Leuk á la Wilders. Moeten we nu gaan gillen op de golfbaan? Daar genieten de VVD-stemmers van lekker buiten zijn in die duur aangelegde natuur. Schreeuwen om cultuur? Schreeuwen om iets anders dan golfcultuur. Hè ja, poëzie op de golfbaan. Bijna verkommerde dichters bij elke hole, met petje-op-petje-af om geld op te halen. Krijsen in de kerken. Om klassieke muziek. God houdt daar namelijk van. Je denkt toch niet dat dat meedreinen met ’t urgel voor ons opperwezen zo mooi is?

Bee-enners. De supergenieters. Op het nieuws horen hoe ene dinges getrouwd is met een andere dinges. In een te dure jurk en met ruzie. Om het in mooi Nederlands te zeggen: Who gives a shit? Geld, genot, genoten. Geld is de toekomende tijd van geniet. Het moet van de gelukspolitie. Geniet of ik schiet. Ik zou bijna zeggen, schiet dan maar, verdomme.


Chawwa Wijnberg
26-11-2010


http://www.chawwawijnberg.nl/
Tekeningen, Chawwa Wijnberg
© 2010 Chawwa Wijnberg. Alle rechten voorbehouden



.

Kasplantjes.

Jarenlang hebben we kasplantjes gekweekt. Onze kinderen zijn opgetrokken uit de composthoop van restjes strijd en zijn gewend aan bescherming en bijvoeding. De ludieke creatieven hebben zich genesteld in overheidsgebouwen, antikraak en antibraak en zaten daar in het zonnetje te wachten op opdrachten. Onze musea hebben alles verbouwd, alles behalve de collecties en het vrienden-van bestand.

Onze nationale en internationale niet-ingeburgerden hebben we lekker laten rommelen.  Kranten en goede boeken eruit, playstation spelen erin. De zorg is uitgemergeld en afgebrokkeld, goedgelovigen zitten nu besmet in instellingen. De toppen lijken sterk en rijk gevuld, maar zijn niets zonder een stevige stengel. Scholen zijn slechts nog verzamelplaatsen van zaden met een leerplicht. Educatie mag niet, het zou wel eens geen echte vrijheid kunnen zijn. Kasplantjes. Graaiers graaien maar zaaien niet. Het volk kijkt en hangt jong of bank, leest nog maar zelden, het zijn koppensnellers die geen inhoud kennen.

En het belangrijkste, we zijn vergeten nieuwe denkers te zaaien. Verse politici zijn in de stekbak blijven hangen, nooit uitgegroeid.
Ook ik heb daar mijn deel in. Ik en de mijnen. En dat komt zo. In onze jeugd hebben we tegen alle onrecht luidkeels geprotesteerd. In de tijd dat we wat protest van andere als bijval nodig had, werd het opeens stil. Herken je dat? Rottigheid uithalen op school met zijn allen en als er gevraagd werd wie het gedaan hadden was ik van die vinger opstekers, die consequenties accepteerde. Ons leven was onbeschermd, een leven van door weer en wind, genietend van de enkele zonnestralen. Vallen en weer opstaan. En daarna protesteerde niemand meer met ons, de stillen waren ingedommeld.

Kasplantjes heb ik gemaakt van dat soort mensen. Passieloze slappelingen. Ik heb vooral niet hard genoeg gestampvoet voor mij, niet doorgezet, uit moeheid en moedeloosheid. Voor een ander ben ik nooit gestopt.

En zie nu, dit land vol gesubsidieerde kassen vol tere mensjes die niet meer voor zichzelf opkomen. Henk en Ingrid in het dorp stemmen uit gemak op de schreeuwer. Maar die schreeuwer doet niets voor hen, niets anders dan alleen ongenuanceerd blèren. Hij protesteert niet voor Henk en Ingrid, hij wil iets ondenkbaars, hij wil tuinder worden met werkvolk in overall, hij wil kasplantjesbaas worden en al dan niet genetisch manipuleren.

 En de politici? De zogenaamde echte. Ook kasplantjes. Al snel huilde de ene op zijn clubbijeenkomst en de andere huilt zo dadelijk, om zijn moeder. Ik weet het zeker. Het zijn geen denkers, slechts gebruikmakers van de vermoeidheid van een generatie die te hard gewerkt heeft. Het zijn geen denkers, het zijn geen doe-ers. Ze zijn volkomen afhankelijk van zwaar gesubsidieerde ambtenaren die af en toe vlug wat op papier donderen, om nog wat productiebewijs te leveren. Wat ze schrijven maakt niet uit, rekenen kunnen ze niet. Politici nemen die papieren voorstellen klakkeloos over en zenden het uit. Die kunnen het echt niet zelf, ze hebben geen enkele filosofie, geen enkele basis en geen enkele noodzaak. Nood hebben ze nooit gekend. Opgekweekte stekjes van helden, maar nooit meer geworden dan een stekje, een zielloos kasplantje.
Ik blijf niet vertroetelen, ik blijf wel protesteren! Alleen nu wel tegen degenen die dat nooit gedaan hebben.
Ik hoef geen kasplantjes, maar sterk gewas en stoere bomen. En luide en duidelijke reacties.

 
 
©Gavi Mensch
Nederland BV,  24-10-2010

Machtige vrouwen.

Macht is niet iets wat je hebt, maar wat je krijgt en macht hoort tijdelijk te zijn.
Ik ken niemand die zijn hele leven machtig is geweest. Wel mensen die lang aan de macht gehouden, of ongewenst, gebleven zijn. Macht is manipulatief zowel voor de machthebber als voor de machtgever. En dus is het een glibberig verschijnsel; voor je het weet ben je de macht weer kwijt en waar diende het dan voor? Tijdelijke macht is eigenlijk zinloos en uiteindelijk is alle macht tijdelijk en dus zinloos?

Ik lees dat Beatrix en Agnes van die machtige vrouwen zijn, maar dat heeft, net zoals bij machtige mannen, meer iets te maken met zwaar op de maag liggen. Beatrix heeft zich onhandig bemoeid met het formeren van deze antipathische regering en Agnes heeft in naam van haar nog overgebleven leden handjeklap gedaan met de werkgevers. Stel dat we acuut hadden mogen beslissen over de macht van deze twee dames, dan zouden de 'beslissingen' er waarschijnlijk anders hebben uitgezien.

En hoe wordt zo'n ranglijst van machtige vrouwen samengesteld? Via een poll gehouden onder de lezers, lezers van wat? Van Opzij? Of via een bureau dat zich gespecialiseerd heeft in het ondervragen van mensen? Van wie dan? Op internet? Op straat? Welke groep was representatief voor de Nederlandse samenleving? En op welk moment? Kortom het zegt me niets.

Beatrix zegt me weinig, ik houd niet zo van geërfde 'doorgeef'baantje. In de tijd dat Beatrix klaargestoomd werd voor het koningschap was er geen tv; internet en sociale media bestonden nog niet en getuige ene Kerstrede, begrijpt zij daar ook niet veel van. Ze mag daar van mij blijven zitten, maar ik vind dat ze per opdracht betaald moet worden, volgens de Balkenendenorm?
Zo puissant rijk als die dame is, zou ze niet onderhouden moeten (willen) worden door 'Het Volk'. Ik heb haar niet gekozen en vind dan ook dat ik niet voor haar hoef te betalen. En wat betreft mijn aversie tegen Agnes: in haar jonge jaren was ik ook jong, ze was toen nog pittig en ik was lid van de vakbond. Nu is ze meer een gesettelde (vakbonds)vrouw die niet meer tot harde protesten in staat is. Mijn lidmaatschap heb ik jaren geleden om die reden opgezegd, de bond vertegenwoordigt mijn belangen niet meer en Agnes dus ook niet. Voor handjeklap heb ik geen vakbond nodig.

De twee machtigste vrouwen van Nederland hebben niets met mij en ik niet met hen.
Natuurlijk lees ik van Opzij alleen de werkelijk interessante artikelen. De (internationale) kranten en opiniebladen spit ik wel door, rijp en rot, papier en digitaal. Veel meningen tegenover elkaar kunnen zetten geeft me de mogelijkheid om mijn eigen mening te vormen en indien nodig te kunnen uitdragen, met argumenten. Gevraagd en ongevraagd. Een stevige discussie helpt om die mening bij te schaven.

Ik heb Beatrix nog nooit horen discussiëren en Agnes al heel lang niet meer. Hun echte mening over de gang van zaken in dit land is voor mij zo helder als koffiedik. En die lijsten van machtige mensen mogen wat mij betreft in de versnipperaar. Wij geven macht weg en zouden daarbij beter moeten nadenken aan wie we die macht schenken, waarom en voor hoelang. Tijden veranderen, maar veel machthebbers blijven te lang 'stil'staan en op hun troon zitten. En zie dan maar dat je ze weer weg krijgt.

Ik heb het niet zo op macht, het werkt te veel ongelijkheid in de hand.
Ben ik nu een anarchiste? Waarschijnlijk wel, ik houd van een democratische beslissing, helaas is de democratie ver te zoeken op dit moment en anarchisme is dus wat mij rest. Ik houd anarchie en anarchisme streng uit elkaar, wanorde heeft ons geleid naar de chaos waar we ons nu in bevinden. Het werd voor mij dus tijd voor anarchisme! Niemand eet daar een boterham minder om en mij geeft het de ruimte om te ageren tegen ongebreidelde macht en sommige machtswellustelingen, die overigens meestal niet van het vrouwelijk geslacht zijn.

U hoort weer van mij.





©Gavi Mensch
Nederland BV, 21-10-2010.