De data van Vaers en de dood van velen

 Met dank aan de NVKP, Viruswaarheid en andere ongevaccineerde rebellen.

Schokkende afwijkingen samenstelling ‘coronavaccins’   CBG gesommeerd tot onmiddellijk ingrijpen

Door mr. Jeroen Pols   Rotterdam – 22 januari 2022 – Een data-analyse van de batchnummers in het bijwerkingenmeldingsregister Vaccine Adverse Event Reporting System (VAERS) bewijst een schokkende variëteit in de samenstelling van de voorwaardelijk toegelaten ‘coronavaccins’ Pfizer en Moderna. Minder dan 5% van de batches veroorzaken nagenoeg alle ernstige vaccinatieschade en doden. Dit vormt opnieuw een grove schending van de vergunningsvoorwaarden. Viruswaarheid sommeert het College Beoordeling Geneesmiddelen (CBG) tot onmiddellijk ingrijpen.   Het CBG is de wettelijke toezichthouder op de naleving van de strenge productieregels voor geneesmiddelen volgens de Good Manufactoring Practices (GMP). Niet-naleving van deze voorwaarden geldt als een overtreding met grote consequenties voor de patiëntveiligheid en productrisico’s. Producenten zijn verplicht te controleren of de samenstelling van het verpakte eindproduct identiek is aan een referentiemonster op basis waarvan de vergunning is verleend. Bij het Nederlandse bijwerkingenregister Lareb werden inmiddels meer dan 600 overlijdens en 4500 ernstige bijwerkingen gemeld.     Russisch roulette Het aantal gemelde bijwerkingen bij Pfizer en Moderna varieert van 1 tot zelfs 5000 per batchnummer. Dit zijn schokkende verschillen. Bij de jaarlijkse griepprik ontvangt de VAERS namelijk gemiddeld minder dan vier meldingen met de afgelopen tien jaar één uitschieter met 26 bijwerkingen door een bepaalde batch. Verontrustend is verder dat bij Pfizer nagenoeg alle overlijdens en ernstige bijwerkingen te herleiden zijn tot 2,94 % van de batchnummers. Bij Moderna is dat 5%. Dit verschil is volgens de analisten alleen te verklaren door extreme afwijkingen in de samenstelling. Een deel van de producten heeft een zeer zware toxiciteit. Het nemen van een prik is daarmee Russisch roulette.     CBG De schandalen rondom de voorwaardelijk toegelaten coronaprikken stapelen zich intussen op. In november afgelopen jaar publiceerde het medisch-wetenschappelijk tijdschrift British Medical Journal constateringen van datafraude en andere ernstige onregelmatigheden in de klinische onderzoeken van Pfizer. Het CBG grijpt echter niet in en faalt volledig net als andere toezichthouders zoals de Gezondheidsraad en de Inspectie Gezondheidszorg & Jeugd. Viruswaarheid diende tegen het Europese geneesmiddelen Agentschap (EMA) een klacht in bij het Internationale Strafhof nadat een sommatie tot opschorting van de voorwaardelijke toelatingen eveneens onbeantwoord bleef. Nog steeds krijgen dagelijks duizenden mensen deze levensgevaarlijke producten toegediend.     Rechtszaak Viruswaarheid ontving nog geen reactie van het CBG. Op 10 maart 2022 behandelt het gerechtshof in Den Haag het hoger beroep van het kort geding tegen de leden van de Gezondheidsraad en het CBG. De actiegroep eist een onmiddellijk opschorting van het gebruik van alle coronaprikken. De nieuwe feiten worden hierin meegenomen. Viruswaarheid heeft echter weinig vertrouwen in de rechtspraak en verwacht dat de verantwoordelijken in de toekomst door een tribunaal voor misdrijven tegen de menselijkheid berecht zullen moeten worden.     Meer informatie: EXCLUSIVE – 100% of Covid-19 Vaccine Deaths were caused by just 5% of the batches produced according to official Government data   sommatie CBG

Gastcolumn Chawwa Wijnberg Ambitie Samsom

Ambitie

Als ik naar hem kijk, zie ik een hard kwakende kikker. Diederik Samsom. Pas geleden hoorde ik hem zeggen dat hij zo’n brandende ambitie heeft. En daarna nog wat flauwekul dat hij die ambitie voor zijn partij heeft en om het goede te doen voor mensen.

Hij heeft een brandende ambitie. Daar gaat het om. Kikkerkoning van zijn eigen moddersloot. Naar mijn idee is hij blind voor zijn reële omgeving. Ach ja, die leden komen wel weer terug als ze maar goed naar hèm luisteren. Hij gelooft  het zelf.

En dan wil hij samen met Groen Links, want dat is goed voor ze. Goed voor hem bedoelt hij. Voor zijn brandende ambitie. Groen Links is nu groter dus het zou hem goed uitkomen. Ha ha. Het is geen wonder dat in zijn partij geen vrouw zin heeft om het tegen hem op te nemen. Hij rebbelt ze plat.

Weet je nog hoe hij met zijn lief gezinnetje op tv kwam met zijn gehandicapte dochtertje? Niet lang daarna verliet hij zijn gezin voor een opgeverfde juffouw.

Macht corrumpeert. En daar word je blind van.

Dat hij nu leuke dingen voor de mensen wil gaan doen, ach hemel, denkt hij nou echt dat we vergeten zijn hoe hij samen met meneer Tefal alles weg heeft bezuinigd? Eigen risico’s voor zieken omdat de farmaceutische industrie en de verzekeraars dat zo fijn vinden. Man, doe je ogen open, jij daar op je pompeblad. Kwaak kwaak kwaak.

En die fijne handelscontracten die zo goed zijn voor het grote bedrijfsleven. En dat die ene nog overgebleven socialist in Wallonië zijn poot dwars zet. Wat vindt hij daarvan?

Hij heeft zijn kans gehad om met linkse partijen iets aardigs te doen, maar nee hij wilde pragmatisch. Lekker bejaardenhuizen sluiten. Hoge eigen bijdragen. Hij kan dat wel betalen, met zijn salaris.

Ziet hij die anderen niet?

Ja maar, zegt hij, hij gaat luisteren bij de mensen. O ja? Maar wat hoort hij dan?

Hij kwaakt er dwars doorheen met zijn megalomane goede plannen.

Zijn ex-vrouw zit thuis met dat gehandicapte kind. Komt hij helpen? Heeft hij daar tijd voor met zijn gebrand en zijn ambities.

Ik vraag het me af.

©Chawwa Wijnberg

28-10-2016

http://www.chawwawijnberg.nl/

Vrijdagcolumn overgenomen met toestemming van de auteur.

Op de markt krijg je de wind van voren

.

Antiek- en curiosamarkt.

Elke zaterdag.

In Maastricht.

Als je het station uitloopt loop je tegen ons aan.

We zijn de PR van het magische Maastricht.

We vullen parkeermeters bij het leven

En ben je even te laat dan krijg je een bekeuring... van Toezicht!

Weet je nog wel, die mensen die op hun eigen stoepje een wijntje dronken in de zomer bekeurden omdat je zonder terrasvergunning….etc. Ik heb hem nog vriendelijk uitgelegd dat ik de hele morgen al geld in de meter had gegooid. Dat was geen excuus er lag nu geen geldig parkeerticket in, aldus de zeer indrukwekkende Toezichtambtenaar. Van het type thuis niets in te brengen. Hij deelde aan de collega's 6 bekeuringen uit. Allemaal net even te laat.

Kleumende ploeteraars, zoals wij, staan dan gewoon een hele dag op zo'n markt voor de kat zijn mooie ogen.

Van 7 tot 16u staan we de entree van deze stad op te leuken.

En dat kost je dan 60 euries plus de marktkraam, de standplaats en de vele euro's die je al in die parkeermeter hebt gegooid.

Het commentaar van mijn Maastrichtse marktcollega's naar aanleiding van de 6 bekeuringen was heftig: "Wat een dorp voor corrupte rijke ambtenarij. Je hoeft alleen maar een vriendje bij de gemeenteraad te hebben...een katholieke vvd'er of zo." Ik kan me daar wel in vinden en met mij 3/4 van de mensen van hier. 

Het zou de gemeente mooi staan als ze eens wat meer faciliteiten zouden geven aan de marktkooplui en evenementenmakers. Al was het maar een parkeerkaart met korting, achter de kraam parkeren of gebruik mogen maken van een parkeerterreintje in de buurt. Mijn collega's zeggen dat het ijdele hoop is. Er wordt nooit naar iemand geluisterd. Nou ok dan, dan moeten we er maar over schrijven en maandag maar eens bellen naar de zieke burgemeester (Zij die geen besluit kon nemen over de noodopvang van vluchtelingen omdat ze griep had).

Enfin, ik heb desondanks een gezellige maar koude dag gehad. Verbrande wangen van de koude zuidwester. Gelachen en mooie verhalen gehoord.

Veel Amsterdammers met een NS-dagje Maastricht, heerlijk om weer eens iemand 'ben jij mesjoche' te horen zeggen.

De auto is weer uitgeladen en nu ga ik douchen en eten en waarschijnlijk knock out op de bank. Het leven van een marktkoopvrouw.

©Gavi Mensch

Maastricht, 12-12-2015.

Weet je wel wat een pgb is, jongeman

Elke dag wordt het me duidelijker dat geen enkele ambtenaar van VWS begrijpt wat een PGB (persoonsgebonden budget) nu eigenlijk inhoudt.

En van Rijn is zo vreselijk dom dat je hem eigenlijk het liefst op een pluche stoeltje zou vastzetten met ducttape en hem dan met twee ezelsoren op zijn leeghoofd te kijk zetten op het Binnenhof. Hij zou daar trouwens niet alleen zijn, als leeghoofd.

Ik kan wel 100 voorbeelden aanvoeren, misschien wel 1000 maar ik bespreek er hier even één.

De zorgverlener (lees: verlener van zorg aan een cliënt, patiënt, zieke, hulpbehoevende) kan als zij(of hij) geen of te laat salaris ontvangt van de werkgever (lees: cliënt, patiënt, zieke, hulpbehoevende) deze voor de rechter slepen.

En als die werkgever (lees: cliënt, patiënt, zieke, hulpbehoevende) kan aantonen dat het zijn of haar schuld niet is dan ……

In eerste instantie moeten de zorgverleners hun klant aansprakelijk stellen, maar als die kan aantonen dat de vertraging niet bij hem lag, moet de overheid over de brug komen.

Volgens de wet kunnen mensen die hun salaris vier tot acht dagen te laat ontvangen aanspraak maken op een loonsverhoging van 5 procent per dag. Als het salaris nog steeds niet betaald wordt, kan de verhoging oplopen tot maximaal 50 procent, en dat geldt dus ook voor zorgverleners die een vast salaris hebben.

Voor zzp'ers gaat dit niet op.

De ketenregisseurs houden ook rekening met kosten die mensen maken om hun zorgdeclaratie betaald te krijgen, zoals telefoonkosten, de inhuur van advocaten en proceskosten….

Uit NOS: 8-5-2015

Kortom, die dwazen (lees: ketenregisseurs) willen dat je iemand, die geen enkele schuld heeft aan het pgb-carcinoom van jongeman van Rijn, voor de rechter sleept.

Iemand die een pgb nodig heeft is ook niet altijd in staat om een rechtszaak aan te spannen. Bovendien heeft dit VVD kabinet de mogelijkheid om zonder geld naar de rechter te stappen onbereikbaar gemaakt. Voorschieten van advocaatkosten zijn voor zorgbehoevende die niet voor niets een pgb heeft en voor zorgverlener, die geen salaris heeft ontvangen, onmogelijk. En een groot deel van de pgb-zorgverleners is ook nog eens (noodgedwongen) zzp'er.

Om even een voorstelling te maken van de realiteit.

Stel, ik werk bij een 43 jarige vrouw met MS. We werken daar met 5 mensen in wisseldiensten en beslaan aldus 24/7 met 's nachts telefonische bereikbaarheid.

Mijn patiënte ( ik ben verpleegkundige) woont alleen en heeft verder hulp van verzorgenden en helpenden. Ik werk daar tussen de 11 en 20 uur per week. Dat is afhankelijk van de situatie van mijn patiënte. Nu wil de SVB (Sociale?Verzekerings?Bank?) graag dat ik een contract afsluit voor een vast aantal uren per week want dat is makkelijker? Helaas werkt dat dus niet zo. Er zijn dagen van 9 a 10 uur hulp en dagen van 6 uur en in de vakanties vallen we in voor elkaar en krijg ik dus soms een werkweek van bijna 30 uur. En dat terwijl ik eigenlijk niet meer dan gemiddeld 15 uur per week werk.

Ons werk is verdeeld in persoonlijke begeleiding die van het ene deel van een pgb betaald wordt en huishoudelijke taken die dan weer vallen onder de WMO. Je moet dus een administrateur in dienst nemen om als werkgever alles te kunnen regelen.  Met één hand die niet meer kan schrijven, slechte ogen en een wisselende hoeveelheid concentratie zoals bij mijn werkgever, lukt zelf doen echt niet meer.

Wat doen wij zoal voor die paar centen?

We halen een jonge vrouw uit bed met een tillift, brengen haar naar het toilet en zetten haar daarna in een douchestoel. Douchen en tandenpoetsen kan ze nog zelf, met één hand. Daarna wordt ze afgedroogd gecontroleerd op drukplekken of wondjes en gedeeltelijk aangekleed, waarna ze met de lift weer uit de douchestoel wordt gehaald, verder afgedroogd en verder aangekleed en in haar rolstoel wordt gezet. Handmatig tillen doen we nog om haar een goede zithouding te geven zodat ze in die houding minstens 8 uur kan blijven zitten. De voeten worden verzorgd, die hebben vanwege de verminderde bloedsomloop extra aandacht nodig, waarna ze orthopedische laarzen aankrijgt die voorkomen dat haar voeten scheef groeien in zitstand en waardoor ze op de dagbesteding even in een stalift kan staan bij het wisselen van de rolstoel voor het toilet. 's Nachts draagt ze incontinentiemateriaal en verder wordt ze overdag naar de wc gebracht. Behalve als ze langer dan 2 uur alleen is.

Daarna maken we een zo gezond mogelijk ontbijt voor haar klaar. Ik regel de weekmedicatie en bestel wat nodig is.

Ze eet en drinkt nog zelf met een hand en probeert eigenlijk nog zoveel mogelijk zelf te doen, zoals een beetje opmaken en het haar kammen.

De rest van onze werktijd besteden we aan het psychisch begeleiden van onze werkgever en aan het onderhoud van haar leefomgeving. Dat wil zeggen, badkamer schoonmaken, wassen, was ophangen, vouwen en wegbergen. Bed verschonen. Slaapkamer stofzuigen en moppen.

Dan komt de volgende hulpverlener die haar wegbrengt met de rolstoelbus en die haar ook weer ophaalt en 's middags met de tillift weer op bed legt, na de wc gang en het eventueel verschonen, zodat ze een poosje op haar zij kan liggen. Dit voor de werking van de ingewanden en het voorkomen van doorzitten/doorliggen. Er zijn dagen dat ze nergens heen gaat; de zorgverlener is dan de hele dag aanwezig.

Aan het eind van de middag halen we haar uit bed, zetten we haar zo nodig op het toilet en daarna in de rolstoel. Soms is het bed nat en moet het verschoond worden. Daarna koken we, zij mag zelf beslissen en moet zorgen dat, wat ze wil eten, in huis is ze kan zelf daarvoor opdrachten geven. Vandaar dat we dat 's morgens bespreken, zodat er boodschappen gedaan kunnen worden. Het avondeten is een sociaal moment. En ook  is er tijd voor een praatje of het bespreken van iets dat haar zorgen baart. En het bijhouden van het planbord. Dan staat ze een half uurtje in de sta-stoel  tv te kijken, waarna ze weer in de rolstoel gezet wordt. Intussen wordt er afgewassen en schoongemaakt. Het netjes achterlaten voor de volgende collega is belangrijk voor de samenwerking. Degene die hele dagen bij haar zijn doen o.a. de woonkamer en de alle andere klusjes die bij het huishouden horen. Daar valt ook het tuintje onder, onze werkgeefster geniet van haar plantjes en van het buiten zitten.

Nee, dat half uurtje tuinieren per week kan er niet af. Het grasmaaien wordt zelfs gedaan door een vrijwilliger.

Om een uur of 8 's avonds beginnen we met klaarmaken voor de nacht. Dat wil zeggen met de tillift naar het toilet, tanden poetsen en omkleden. Dan wordt zij op bed gelegd en zal meer dan 12 uur in die houding moeten blijven liggen. Alleen het bovenlichaam kan zij nog een beetje bewegen, het hoofd en de rechterarm. We zetten een kop thee voor haar, ze krijgt de telefoon en allerhande afstandsbedieningen naast zich en dan begint haar lange nacht met tv kijken of hoorspelen luisteren.

Ondertussen wordt haar kamer nog opgeruimd, de deuren gecontroleerd en de telefoon op haar bed gelegd. Ik zit nog even bij haar om de dag door te nemen of plannen te maken voor de volgende dag. Soms fantaseren we wat en hebben we pret, soms is de lucht zwaar met zorgen en probeer ik dat te verlichten.

Een bezorgde patiënt alleen laten voor de nacht is moeilijk.

Voor al deze zaken, mijne heren ketenmanagers, heeft onze cliënte een pgb. Omdat ze ziek is en ook niet meer beter wordt. Omdat ze al veel te veel zorgen heeft. Omdat ze haar zieke zoon niet kan helpen en haar dochter te ver weg woont. Omdat haar oude vader de weg in het leven kwijt raakt en zij er met veel moeite heen kan, eens in de zoveel maanden. Omdat ze niet zelf naar het toilet kan, niet zelf iemand de deur uit kan schoppen en jullie geen boze emails kan sturen.

Wij proberen haar dagen zoveel mogelijk te vullen met dagelijkse dingen die zij kan beslissen, we gaan af en toe boodschappen doen met haar, een enkele keer met haar op pad en zo nu dan met haar zwemmen. Soms nemen we haar mee naar  ons eigen huis maar dat zijn vaak vriendendienstjes. Zomaar dingetjes die je doet voor je medemens. Raar hè? Daar worden we niet voor betaald.

Maar voor ons werk wel; van het pgb salaris moeten we leven, eten en drinken en gruwelijke hoge, door WVS bedachte zorgpremies betalen. We betalen er belasting over en mee.

Nu nog even terug naar het gevalletje aanklagen: om mijn salaris te krijgen (en een eventueel lullig extraatje van de overheid) moet ik een zaak aanspannen tegen mijn patiënte die alleen maar probeert om in leven te blijven? En die moet dan weer een zaak aanspannen tegen de overheid?  Wie zegt dat wij dat extra geld een reden vinden om onze werkgever voor het gerecht te dagen? Dat past de meeste van ons zorgverleners niet. En iemand die dit werk doet alleen voor het geld is vlug uitgerangeerd. Wie geen salaris krijgt trouwens ook.

En waarom?

Omdat een of andere stomme idioot, die maandelijks zijn door ons allen betaalde vette inkomen binnensleept, vindt dat er zoveel gefraudeerd wordt?
En daarom zo maar even de betaling van ons salaris afhaalt van een PERSOONS- gebonden budget dat niet van hem is maar van een zorgvrager?
En het dan vasthoudt (rente?) vermindert, kwijtraakt, toch maar niet uitbetaalt, te laat uitbetaalt, fout uitbetaalt……..

Het artikeltje van de NOS over het domme afschuifsysteem van van Rijn en zijn ketenmanagers ( iets dat overgenomen is uit de noodlijdende GGZ- instellingen?) is het bewijs dat al die zogenaamde bestuurders, politici en ambtenaren geen notie hebben van de inhoud van het woord zorgverlenen. Niet wat betreft pgb, niet wat betreft enig ander middel om het volk in leven te houden.

 Bewijs daarvoor wordt geleverd door die huiveringwekkende VVD babe Schippers, die overal over wil meepraten en niets weet. Zie ook zorgpremies, eigen bijdrages, bezuinigingen, opheffen van banen en instellingen, overbelasten en pesten van een daarop echt niet berekende thuiszorg, de macht van de zorgverzekeraars en niet te vergeten de lobbyisten van het een en ander.

Ik spreek nog maar een keer schande van dit systeem dat elke dag meer gaat lijken op een mondsnoerderij (niet openlijk klagen bij de SVB) naar het idee van ene Kim Yung-un: als u te veel praat draait de overheid u de nek om.

Hartverscheurend vind ik het feit dat mantelzorgers niet meer kunnen zorgen, zorgverleners niet meer betaald worden en zorgbehoevenden niet meer vooruit kunnen.

De schuld is van de politiek en de bijbehorende ambtenaren. Als we die nu eens gaan betalen naar realistische productiviteit en geld inhouden voor elke stompzinnigheid kunnen we de snel uitbetaalde salarissen van zorgverleners misschien op een normaal peil brengen.

Begrijp je nu een beetje waarom er een pgb bestaat, jongeman?

©Gavi Mensch

Nederland BV, 28-5-2015

PS. Overigens houd ik weinig over van de verdiensten aangezien ik een kleine arbeidsongeschiktheidsuitkering heb. Omdat ik na 45 jaar werken niet meer aan een volledige en vaste baan kom waarbij ik mijn (post-hersenbloeding)hoofd, rug en gewrichten kan sparen en zelf mijn werktijden kan indelen voor als het me te zwaar wordt.  
Het UWV brengt vrolijk van alles in mindering, bruto, zodat ik maar af moet wachten wat ik uiteindelijk overhoud en moet zien dat ik volgend jaar alles verrekend krijg bij de Belastingdienst. Meneer K. Wiebus aldaar probeert ook al iedereen tot het uiterste te plukken. Hopelijk heeft ie nu even zijn telhandjes vol aan de Zwitserse openbaringen n.b.t. belastingontduikingen van vele miljoenen. Maar goed, dat is niet mijn probleem.

Update 28-5-2014
SVB: http://www.zorgvisie.nl/Kwaliteit/Nieuws/2015/5/SVB-bestuurders-door-het-stof-in-de-kamer-1768381W/


.

Verliefd op de wijkverpleegkundige?

Naar aanleiding van een blog van Willy Velinga op de site van de CNV, wil ik het volgende toevoegen aan haar excellente blog:

De wijkverpleegkundige doet alleen haar eigen patiënten, niet de hele wijk. Ze is onderdeel van een wijkteam en werkt samen met verzorgenden. De zorg instelling levert behalve deze mensen ook de huishoudelijke hulp in sommige gevallen. Dit is samen met de huisartsen de thuiszorg.

En dan doet de huidige wijkverpleegkundige alleen nog haar werk, waar ze de handen aan vol heeft (verpleging, coördinatie en contact familie, artsen etc.) en ondertussen signaleert ze en mag ze zelf weten wat ze met die signalen doet.

Vroeger zat ik op mijn fietsje en overzag het oostelijk deel van een wijk met dure villa's en een deel achterstandsgebied.

Bij de dure villa's signaleerde ik alleen binnenshuis, in de achterstandswijk, vertelde ik strenge oma's dat haar kleinzoon onder schooltijd weer op straat liep en dat terwijl ik haar aan het verzorgen was. Oma stuurde dan haar kleinzoon boos naar school, het was schande dat de wijkzuster met zoiets moest komen. Ik signaleerde in allebei de wijkdelen het huiselijk geweld, het drankmisbruik en andere verslavingen. Over gerommel op straat sprak ik de wijk agent aan. Ik werkte per dagdeel: 2x4uur per dag en het werkoverleg was in lunchtijd, we aten met elkaar met borden en kopjes op tafel. We hielpen ook wel zonder indicatie, gewoon omdat iemand dat kwam vragen als je ergens bezig was. Ook baby's en kleine kinderen van probleemgezinnen kregen 'controlebezoeken'. We hadden veel eigen materiaal, de hulpmaterialen kwamen uit onze magazijnen en we bestelden die zelf, bijna alles was in bruikleen, via een jaarlijks lidmaatschap.

Nu is dat allang niet meer zo, je racet met je smartphone en stopwatch van de een naar de ander. Een grootmoeder in een achterstandswijk heeft echt niets meer in te brengen, de wijkagent zit slechts 1 morgen in de week 'ergens'.

Zelf herindiceren mag of moet maar er worden daarvoor nog een front- en backoffice en zorgcoördinatoren en -kantoren ingeschakeld. Het indiceren is duurder dan de zorg. Zorgmiddelen gaan via dezelfde indicatie wegen, duur en traag.

Vroeger deelden wij in onze wijkdelen 's morgens vroeg ons werk in, om 7 uur aanwezig en hop op de fiets na de planning. Diabeten eerst, dan de werkenden en daarna de mensen voor de dagopvang. Degenen die de hele dag thuis waren kregen in het weekend voorrang als ze dat wilden. Acute zaken werden er direct bij gedaan, we gingen af en toe naar een begrafenis, als we daarvoor uitgenodigd werden en deden nazorg bezoekjes aan de nabestaanden. We signaleerden en deden er iets mee, dat ging in een moeite door. Regelgeving, certificaten en protocollen over van alles en nog wat hebben de zaken dusdanig vertraagd dat ze onhandelbaar en onwerkbaar geworden zijn.

De wijkzuster is de verpleegkundige die in de wijk werkt. De huidige plannen zijn ondoordacht, ontransparant, onuitvoerbaar. Sociale teams, welja gooi er nog maar 4 uur vergaderen bovenop, nog meer mensen die niet 'uitvoeren'.

Diederik Samsom moest er zo nodig over twitteren en toen bleek: is verliefd inderdaad …op de wijkverpleegkundige, alleen heeft hij geen idee waar hij het over heeft.

Oh, en voor ik het vergeet, dames en heren politici, een verpleegster is zo'n non-achtige dame van het blikje Droste cacao, zij is helaas reeds lang geleden ter ziele gegaan.

©Gavi Mensch

Nederland BV, 15-3-2014

PS De wijkverpleegkundige is er alleen maar op achteruit gegaan, in voldoening in het werk, in salaris (overwerk, weekend- en avonddienst toeslagen) en in ATV dagen.

Aanvulling en antwoord  op blog van Willie Velinga Velinga  http://www.mijnvakbond.nl/Help-ze-zijn-verliefd!#.UyMDa179_Yk.twitter

Gastblog voor en van Louisa: Gerommel met mensen in Emmen

Leerplicht in Emmen: x aantal gezinnen met kind thuis vanwege onbetaalbare kosten schoolvervoer: 300 euro per 4 weken! Spookt het in de gemeente Emmen?  Vreemde zaken met huishoudboekje gemeenteraad? Jokkende wethouder?  

Emmen 
2013.

Louisa schrijft me:

Ik ben geen klager, nou ja, ik durf te klagen, durf te mopperen, maar ik ga altijd ver over mijn eigen grenzen van verdraagzaamheid en laat ook vaak ver over mijn eigen grenzen gaan. 

Ik kan en durf te stellen dat ik een enorm hoge pijngrens heb, logisch, als je opgroeit met pijn dan "wen" je er vanzelf aan. Ik ben nu eenmaal opgegroeid in een situatie waarin het beter was om niet te laten zien als je je pijn had gedaan.

Vind mezelf gewoon wel een hard, stoer wijf, wat de zaakjes meestal wel behoorlijk voor elkaar krijgt. Zelfs als het heel erg tegen zit red ik me meestal toch wel weer zelf. Een lieve, warme, streng maar rechtvaardige en grappige mama voor mijn 2 prachtige meiden. 

Ondanks het feit dat ik gewoon behoorlijk scheef en krom in elkaar gezet ben heb ik me lang weten te redden. Bot-, spier- en gewrichtsklachten zoals atrofie, artrose, krachtverlies in armen handen en benen, schouders die het leuk vinden om uit de kom te gaan en dat soms gewoon dagelijks wensen te doen. Verder voeten die een eigen leven lijken te lijden, pees ontstekingen, ontwrichting van andere gewrichten van het lichaam, een bekken dat alle kanten op draait, gewrichten die hierdoor in opstand komen met zenuwuitval als gevolg zenuwuitval.

Ach, ik heb het 'gewoon doorgaan' lang volgehouden.

De gemeente Emmen is de WMO al aan het wegbezuinigen, nou,  niet echt maar de ambtenaren van de afdeling blijkbaar wel.

Ik weet niet wat het is, onkunde, onwil, machtsmisbruik of gewoon sadisme….

Of werkverschaffing voor de ambtenaren zelf, uit angst voor snijden in hun personeelsbestand... er klopt in elk geval veel niet.

Toen de wethouder HenkJumelet***** een tijd terug vol overtuiging vertelde: 'We gaan eindelijk de WMO uitvoeren zoals dat al een hele tijd de bedoeling was, we zijn te lang op WVG manier blijven werken...en nu moeten we echt gaan kantelen echt de WMO gaan toepassen', had ik echt hoop dat dit een perfecte stap zou zijn.

Nu 9 maanden na de Emmense invoering van de WMO (wet maatschappelijke onderdrukking in Emmen ipv ondersteuning ) lijkt het echter op een volstrekte ramp uit te lopen. En als je het mij vraagt, lijkt ook de financiële teller voor Emmen zelf op te lopen. Het was de bedoeling om te bezuinigen, maar als ik naar mijn eigen situatie kijk, vraag ik me ernstig af of Emmen wel bezuinigt.

Ik bezuinig wel, dat kan niet anders met dit wanbeleid.

Enkele dagen geleden word ik gebeld door een WMO consulent, een die ik nog niet ken: "Mevrouw u heeft hier een aanvraag voor een omzetting collectief vervoer liggen en ik heb daarover wat vragen."

Begint ze heel kruisverhoor terwijl ze daar alle antwoorden al van 7 andere zaken in haar pc heeft staan. Dus ik zeg: "Hebben jullie nooit gehoord van samenwerken en dossier raadplegen? Pak eerst eens het hele bundeltje bij elkaar en ga dan eerst eens kijken wat er al is gebeurd, voor je weer opnieuw begint."

"Ja, maar mevrouw dit is een nieuwe aanvraag..."
"Mens, het is niks nieuws, het is al tijdens het keukentafelgesprek besproken, het is al op kantoor beoordeeld en het is me telefonisch medegedeeld dat ik het niet krijg alleen zeggen ze dan het was een aanmelding en geen aanvraag."

"U krijgt geen besluit en als u dat wilt hebben moet u een nieuw aanmeldformulier insturen, u kunt vooral uw college bedanken die het eigenlijk allemaal al beoordeeld had maar te beroerd was om het ook op papier netjes af te handelen richting mij"

….Ja duhhhhhh….Ik was ZO BOOS!

 Ik heb twee kinderen met een beperking en ze hebben een kneus van een moeder die haar best doet, maar tussen de 50-400 meter kan lopen. Iets waarvan mo-zaak arts ook richting gemeente geadviseerd heeft. Als arts vindt hij het medisch onverantwoord dat ik nog fiets op een normale fiets (met trapondersteuning); hij oppert de mogelijkheid voor korte afstanden een driewieler fiets te proberen, iets wat helaas voor mij niet geschikt gebleken is.

Maar er staat ook duidelijk in het advies geschreven dat door vervoersbehoefte door moeder van haar kinderen. Een dergelijke fiets niet geschikt is en daar andere vervoersoplossingen voor gezocht moeten worden.

Met een inkomen op bijstandsniveau, nagenoeg volledig afgekeurd in de zorgfase "en ja mevrouw, ik vind ook dat ik recht zou moeten hebben op Wajong...maar daar deden ze net zo raar en omslachtig als jullie, omdat ik nou eenmaal de pech heb dat ik geen medisch dossier tot mijn 21ste heb...kan er ook niks aan doen dat de huisarts die heeft vernietigd, dus ik draai braaf maandelijks elke cent netjes tien keer om. 

Ik ben nu bijna 4 maanden bezig om vervoersoplossingen te vinden, als ouder ben je nou eenmaal verantwoordelijk voor het vervoer van je kinderen, of ze een handicap hebben of niet. Zelfs als je zelf door invaliditeit veel dingen niet meer kan doen, zul je altijd verantwoordelijk hiervoor zijn en daarom heeft het Rijk de WMO ook ontwikkeld... voor MAATSCHAPPELIJKE ONDERSTEUNING... indien nodig!

Nou blijkbaar heeft Emmen ook het woordje ONDERSTEUNING gewijzigd in hun beleid, net als ze dat gedaan hebben met huishoudelijke hulp naar schoonmaakondersteuning van eigen bijdrage naar tariefbijdrage en in plaats van dat we uren noemen zeggen we schoon en leefbaar huis…… 

De Wet Maatschappelijke Ondersteuning wordt vast de Wet Maatschappelijke Onderdrukking of Wet Mens Onterend of Werk Met Onbenullen...

Ik weet het niet, maar aan maatschappelijke ondersteuning doen ze in elk geval niet.

4 maanden hel... en ambtelijke stommiteiten.

Even kort samen gevat zo'n keukentafelgesprek: probleem is vooral vervoer... wat is uw vervoersbehoefte.. dan ga je uitleggen, tja ik heb een kind dat zelf eigenlijk totaal niet de straat op kan. Omdat ze door haar B12-gebrek in combinatie met andere zaken zo weinig energie heeft dat ze amper 1 km kan fietsen zonder dagen uitgeput te zijn. Mijn andere dochter van nog maar 9, die haar schouders dagelijks uit de kom heeft, fietsen nog lastig vind door instabiliteit in haar gewrichten en een moeder met kapot lijf en klein budget... Maar als moeder moet je toch zorgen dat je kinderen naar school, naar sport, naar vriendjes, een keer wat leuks, naar dokter, naar tandarts, naar fysio e.d.  gaan en tja, ik woon nou eenmaal niet ergens waar alles gelijk naast de deur ligt, een autootje heb wat oud en versleten is en benzine duur. En ook medisch gezien niet altijd verantwoord om te rijden is, ik niet meer kan fietsen zonder veel pijn en schade aan bekken etc. dus ik kom in problemen met vervoer...had in eerste instantie een aanvraag voor driewieler fiets met trapondersteuning gedaan, maar was zelf al tot conclusie gekomen dat het niet het totale vervoersprobleem zou oplossen, want daar neem je geen 2 kinderen op mee.

Ze had in eerste instantie heleboel oplossingen, ze zou met haar collega van leerlingenvervoer die bij haar in zelfde kantoor zat overleggen dat ze beide kinderen leerlingenvervoer moest geven. Zelfs toen ik zei dat de oudste daar wel recht op kon hebben maar de jongste volgens verordening niet, zei ze gewoon dat het geen probleem was, dat ze met haar collega zou overleggen, dat het wel goed zou komen….

Vervolgens zou ze mo-zaak advies aanvragen over die driewieler fiets en met haar collega's bespreken of ze de collectieve taxipassen van mijn dochter en mij zou mogen omzetten naar tegemoetkoming in kosten. 

Uiteindelijk resultaat: leerlingenvervoer van BEIDE kinderen werd afgewezen met besluit op papier, omzetting van collectief taxivervoer naar tegemoetkoming in de kosten daar kreeg ik een telefoontje over dat ze dat niet gingen doen. Omdat ik dat niet voor eigen auto zou mogen inzetten. Een besluit dus, want volgens consulente was het een aanmelding en geen aanvraag als ik dat zou willen moest ik 2 nieuwe aanmeldingen doen, mo-zaak advies was duidelijk, driewieler fiets op proef, alleen geschikt voor boodschapje, voor vervoer van kinderen en andere dingen moesten ze andere oplossingen gaan zoeken.

Welnu, daar zit je dan, maanden later, kinderen hadden allang naar school gemoeten. De oudste zit nu thuis, kan niet meer naar school. De jongste breng ik met de fiets, 24 km. in de ochtend en 24 km in de middag; als ik kan autorijden dan doe ik dat maar financieel beland ik ook nog eens in de goot hiermee. 60 euro aan benzine per week voor vervoer, van bijstanduitkering waar ik al vele extra kosten heb aan medische kosten zoals verbandmateriaal, spuiten, naalden medicijnen en dan nog zonder de, dieetvoeding i.v.m. allergie!

De keuze is nu:
Beide kinderen thuis houden van school….? Maar waar de ene leerplichtambtenaar begrip toont, heeft de andere een dreigement per mail verstuurd.

75 euro per week kwijt aan regio taxi om jongste van en naar school te brengen?
Andere zaken waar we vervoer voor nodig hebben zoals revalidatie, hobby, vriendjes, tandarts komen daar nog bovenop.
Zelf 48 km per dag fietsen, minstens.? Iets wat me nu na een aantal dagen al compleet opgebroken is, ben al met fiets gevallen.

Weet iemand hoe het voelt als je met ernstige bekkeninstabiliteit (die nooit weer overgaat), gewrichten die in opstand komen en krachtvermindering in arm en been op een fiets gaat zitten? Dat de gevoelloosheid en pijn zo erg wordt dat als je afstapt de urine zo langs je benen loopt? 

De gemeente Emmen vindt dit toch echt noodzakelijk en gewoon normaal.

Hier in de Gemeente Emmen kan ALLES. echt alles... zelfs marteling, fraude, oplichting, fout op fout maken en daar mee wegkomen, omhooggevallen liegende bestuursleden, bedreiging enz. Ze maken hier complete gezinnen letterlijk lichamelijk en geestelijk kapot.
Het was humaner geweest als ze gewoon een euthanasieloket hadden geopend, ik denk dat ze dan geen gebrek zouden hebben aan cliënten.

 #GemeenteEmmen en #raadEmmen zouden toch echt eens goed moeten nadenken over de kwaliteit en kennis van de ambtenaren die ze in dienst hebben op de afdeling WMO mzz en WMO ON.

Als ik zie wat voor kostbare fouten ze steeds maken, keer op keer, wordt het dan niet eens tijd voor een grondige evaluatie en eventueel een grondige reorganisatie? 
Er wordt continu bezuinigd op de zorg zelf, terwijl er door "simpele" fouten zoveel geld in Emmen weggegooid wordt. Dat kan je de inwoners toch niet langer verkopen?

Gevolgen voor mijn eigen situatie. 

Mijn studie (rechten) heeft er dusdanig onder te lijden, dat de gemeente dit beseft en zijn eigen aandeel in deze wel erkend en heeft besloten mijn 2e jaar collegegeld te betalen als het fonds het niet meer doet wegens gebrek aan vorderingen. Zelf heb ik aanbod gedaan om 1 keer per week op Werkplein een aantal uren aanwezig te zijn om mensen te helpen met o.a. fondsaanvragen voor studie e.d. Zie het al tegenprestatie en vrijwilligerswerk van mij, wat ook kan helpen met mijn opleiding.

Hierop krijg ik echter totaal geen reactie. Jammer gemiste kans vind ik zelf.

Oudste dochter zit thuis, kan niet naar school doordat er geen leerlingenvervoer meer is. Voor haar wordt er passend onderwijs gezocht, verder weg inmiddels, waarvoor ook weer leerlingenvervoer moet komen. Leerplicht ambtenaar doet gelukkig heel erg haar best! Maar goed, ze zal toch naar school moeten ook zolang er nog geen passend onderwijs plek gevonden is.
Zij heeft psychisch en lichamelijk veel te lijden onder deze omstandigheden, een kind hoort gewoon naar school te kunnen gaan. Ook voor haar schoolprestaties en toekomstperspectief is dit zeer schadelijk. 

Jongste wordt noodgedwongen door mij naar school gebracht, op school gaat het gelukkig super met haar. Lichamelijk ga ik echter met rasse schreden achteruit. Kan regelmatig amper op mijn benen blijven staan. Pijn is echt niet te harden en gebruik dus veel meer medicatie als normaal gebruikelijk is. Financieel red ik het ook niet om haar continu met de auto te brengen. Dus als dit lang doorgaat zal mijn gezin de maatschappij juist meer geld gaan kosten ipv minder. Een rolstoel? Meer vervoersvoorzieningen? Aanpassing auto? Meer huishoudelijke hulp nodig? 

#GemeenteEmmen, met name de ambtenaren, hebben zelf niet door hoe alles werkt volgens mij. En dan kan wethouder #HenkJumelet nog zo vaak gillen en prediken dat er allemaal HBO opgeleide mensen daar op de afdeling werken, dat zegt nog niks over de kwaliteiten die ze bezitten qua gezondheidszorg etc.

Want simpelweg een HBO Tuinbouw opgeleide persoon inzetten op WMO zegt natuurlijk niks over zijn kennis en kwaliteiten van adequate voorzieningen in het kader van zorg. Misschien dat die beste persoon wel de geraniums op de juiste manier voor het raam kan zetten en verzorgen, maar moeten wij van dezelfde persoon ook kunnen verwachten dat hij weet wat bepaalde aandoeningen inhouden en welke beperkingen iemand in het dagelijks leven hierdoor tegenkomt? Het kan wel, als iemand maar durft te erkennen dat ze niet overal verstand van KUNNEN hebben en in die gevallen gewoon deskundige hulp kan vragen

©Louise

Emmen, 25-8-2013 

***** Henk Jumelet  

Ik heb begrepen dat dhr. Jumelet het filmpje niet leuk vindt. Dat is dan jammer, zulke zaken horen bij een openbare functie.  U mag mij een boze mail schrijven. Maar als ik ooit nog iets hoor over intimidatie of bedreiging of zelfs vergeldingsmaatregelen van de kant van de wethouders of ambtenaren n.a.v. dit filmpje of de blogpagina  is het eind zoek wat betreft propaganda. Dan maak ik levenslang reclame voor u. Overal. Het laatste waar ik bang van ben is van een ex-dominee.

Gavi Mensch

Maastricht 1-9-2013

.

Gastblog en bravo voor Hans van der Linde

De farmalobby en  mensen zoals Coutinho hebben het niet bereikt. Mooi! Hieronder het verhaal en de afsluiting. Overgenomen van de website en de nieuwsbrief.

"Laatste mededeling op de website van het steunfonds voor huisarts 

Hans van der Linde

Deze website is opgezet om huisarts Hans van der Linde te steunen in de rechtszaak van het Rijksinstituut voor de Volksgezondheid en Milieuhygiëne (RIVM) en van directeur infectieziektebestrijding professor Roel Coutinho.

Hans van der Linde vindt dat de belangen van Coutinho als overheidsadviseur zijn verstrengeld door zijn contacten met de farmaceutische industrie. De huisarts is eind oktober 2011 door de Staat gedagvaard omdat hij zijn uitlatingen over die belangenverstrengeling niet terug wilde nemen.

Daarmee kozen RIVM en Coutinho voor een intimiderende rechtsgang in plaats van een open maatschappelijke discussie over nut en noodzaak van de griepprik.

De proceskosten voor Hans van der Linde zouden kunnen oplopen tot 50.000 euro of meer, die hij uit eigen zak moest betalen. Het RIVM en Coutinho hadden die zorgen niet, zij procedeerden op kosten van de overheid.

Hans van der Linde kon zich alleen goed verdedigen als hij financiële steun kreeg. Het gaat bij deze rechtszaak om de vrijheid van meningsuiting van een kritische huisarts. Daartoe is een steunfonds opgericht. De stichting Steun Huisarts in Proces houdt toezicht op de besteding van gelden en het bestuur brengt daarvan verslag op deze website onder item 'Stichting'.


Inmiddels heeft de rechter uitspraak gedaan en de eis van het RIVM afgewezen: Hans van der Linde mocht zijn uitspraken doen in het publieke debat. Daarmee is het doel van de stichting en steunfonds bereikt. "

"Nieuwsbrief 10 van Stichting Steun Huisarts in Proces

2 april 2013

Beste geïnteresseerden,

U heeft zich via www.steunhuisartsinproces.nl aangemeld voor de nieuwsbrief. In deze laatste nieuwsbrief:

- Opheffen stichting: wat gaan we doen met het geld dat nog in het steunfonds zit
- Financieel overzicht
- Petitie en facebookpagina opgeheven, communicatie verder via de website
- Dank!


RIVM gaat niet in hoger beroep

Na de uitspraak had het RIVM drie maanden om beroep aan te tekenen. Het RIVM heeft aangegeven zich neer te leggen bij het oordeel. Daarmee is de rechtszaak thans beëindigd, in het voordeel van Hans van der Linde. De eisen van prof. Coutinho en het RIVM zijn door de rechter afgewezen en die beslissing is nu onherroepelijk.

De discussie over de griepprik zal gewoon doorgaan. Binnenkort moet de overheid weer voor tientallen miljoen euro's aan influenzavaccins bestellen. Vaccins, waarvan de werkzaamheid en effectiviteit uiterst twijfelachtig zijn. Hans van der Linde heeft zich ook de afgelopen tijd actief gemengd in de discussie.

Opheffen stichting

Zoals in de statuten staat, zal de stichting worden opgegeven nu de rechtszaak voorbij is. Het bestuur heeft zich de afgelopen periode gebogen over een bestemming voor het resterende gedoneerde geld, 32.923 euro (saldo eind maart 2013).

Via de mailbox zijn diverse voorstellen gedaan. Een aantal mensen wil graag dat de stichting zou voortbestaan. Echter, het bestuur heeft zich specifiek aan deze casus verbonden en heeft geen intentie de stichting in stand te houden. Dit is ook zo vastgelegd in de statuten. Er is, voor wat betreft het resterende saldo van het steunfonds, gekeken naar vergelijkbare situaties. Daarbij heeft het bestuur getracht de beweegredenen van de donateurs mee te wegen. Deze beweegredenen lopen echter erg uiteen: vrijheid van meningsuiting, machtsmisbruik overheid, oneens zijn met het vaccinatiebeleid, twijfel aan nut en noodzaak griepprik, onaanvaardbare invloed van de farmacie, belangenverstrengeling.

Een vergelijkbaar project vinden lijkt vrijwel uitgesloten.

Na rijp beraad heeft het bestuur besloten alle donateurs ongeveer de helft van hun gestorte bijdragen terug te geven: De kosten die het fonds heeft gemaakt zullen naar rato (ongeveer 50%) in mindering worden gebracht op de donaties. De bedragen zullen de komende maand worden teruggestort. Mocht u uiterlijk 1 juni 2013 nog geen teruggave hebben ontvangen, dan verzoeken wij u een e-mail te sturen naarinfo@steunhuisartsinproces.nl.

Na het terugstorten van de bedragen zal de stichting de financiële eindafrekening maken en deze ter controle en verificatie voorleggen aan een accountant. Er zal waarschijnlijk nog een klein restbedrag overblijven. Dit bedrag zal, na aftrek van de accountantskosten en wellicht nog wat kleine onvoorziene bedragen, rond einde dit jaar worden gedoneerd aan Unicef. De uiteindelijke afrekening zullen wij publiceren op de website www.steunhuisartsinproces.nl. Vervolgens zullen stichting en steunfonds gelijktijdig worden opgeheven.

Het steunfonds

Na betaling, in oktober 2012, van de eindafrekening van de advocaat (ter grootte van 1986,56 euro) zijn de totale kosten ten laste van het steunfonds: 28.540,22 euro (= € 26.986,14 advocaatkosten, € 503,36 bankkosten, € 50,72 inschrijving KvK en € 1000 kosten voor de website tot eind 2012).

Daarnaast ontving de stichting rente van de € 30.000 die op een spaarrekening is gezet: 486,83 euro.

Vervolg facebookpagina, petitie, website, nieuwsbrief

De facebookpagina en de petitie 'http://petities.nl/petitie/minister-schippers-stop-proces-tegen-kritische-huisarts zijn inmiddels opgeheven. De website zal in de lucht blijven, tot enkele maanden na het publiceren van de eindafrekening. We verwachten dat de site eind dit jaar 'off-line' gaat. Dit was onze laatste nieuwsbrief. Verdere berichtgeving verloopt via de website.

Dank, grote dank

Wij, als bestuur, danken iedereen nogmaals voor alle steun. Dank zij het succes van het steunfonds heeft Hans van der Linde de mogelijkheid gehad dit proces door te zetten. We hebben hartverwarmende mails gekregen van tientallen supporters. Die berichten waren niet alleen voor hem, maar ook voor het bestuur een geweldige morele steun.

De enorme aandacht van de media, de financiële steun van honderden gewone burgers, artsen, apothekers, wetenschappers, politici én de oprechte verontwaardiging van vele betrokkenen geven aan dat de overheid met de rechtszaak tegen Hans van der Linde te ver is gegaan in het inperken van de vrijheid van meningsuiting van een betrokken en geïnformeerde burger.

Wij hopen van harte dat de publieke maatschappelijke discussie over het nut van de griepprik gevoerd blijft worden en dat Hans van der Linde daar zijn constructieve bijdrage aan blijft leveren.


Met vriendelijke groet,

Rien Vermeulen, voorzitter
Joop Bouma, secretaris en penningmeester"

Gavi Mensch

Nederland BV, 3-4-2013

.Update:  Over Tamiflu

http://www.reuters.com/article/2014/04/10/us-roche-hldg-novartis-search-idUSBREA390EJ20140410