Posts tonen met het label voorbeeldfunctie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label voorbeeldfunctie. Alle posts tonen

zondag 12 juni 2016

Omgevingsfactoren

'Omgevingsfactoren', de oorzaak van de meest 'populaire" ziektebeelden: kanker, ALS, autisme, PSP etc.


Graag zou ik dé wetenschap en dé farmaceutische industrie willen uitnodigen om te antwoorden op de vraag:
Waar staan jullie nou precies in dat van 'Omgevingsfactoren'?


Is dat gifgrond, pollutie, vaccinresten zoals zware metalen, bestrijdingsmiddelen, kleurstoffen, bijwerking van medicatie, straling, fijnstof etc ???

Kijk, als iedereen op dezelfde gifgrond woont, verbaast het me niets dat er een genetische factor wordt gevonden.
En als vader en moeder bijvoorbeeld zijn ingeënt met de vaccins uit een zelfde productie tijd, is dat ook nog wel te begrijpen.
Maar er is volgens de overheden geen vervuilde grond meer die kanker veroorzaakt. Ondanks het feit dat hele straten bewoners hebben die dezelfde kwaal ontwikkelen. Ondanks het feit dat er veel kindjes dood of met afwijkingen geboren worden, zegt dat blijkbaar nog niets over de gifstortplaats die er nog grotendeels onder zo'n straat ligt.

Bij heel veel moderne dodelijke ziektes spelen die omgevingsfactoren een enorme rol. Maar nog nooit heb ik gehoord van een acuut onderzoek van een van de overheden, als in een vrij jong gezin zowel de vader als de moeder binnen een jaar tijd overlijden aan ALS.
Of aan kanker.
Of als er geen genetische oorzaak is gevonden voor een gezin met drie autistische kinderen.

Ik hoop dat men even stopt met het speuren naar farmaceutische oplossingen en eerst de
zaken eens in kaart brengt. Want soms is het veranderen van de bestanddelen een vaccin al een omgevingsfactor minder, of van het alsnog afgraven van de tuinen en een bepaalde straat. Of van betere filters op de schoorstenen van de chemische industrie.

Ik vrees dat die oplossingen op de korte termijn duur zijn en dat ze op langere termijn minder vragen aan geldverslindende medicijnen, dat laatste is een factor die de farmaceutische industrie scherp in het oog zal houden.


"Ook spelen omgevingsfactoren een rol vermoeden wetenschappers."


"In de overige gevallen wordt gedacht dat er een combinatie van meerdere genetische en omgevingsinvloeden een rol speelt, maar tot op heden is onbekend welke precies."


"Over de invloed van stress tijdens de zwangerschap en blootstelling door chemicaliën is nog te weinig bekend om uitspraken te kunnen doen."


"Autisme Spectrum Stoornis (ASS) is een neurologische aandoening die zich kenmerkt door beperkingen in de sociale interactie en communicatie en de aanwezigheid van beperkende en repetitief gedrag. De precieze oorzaken zijn onbekend, maar onderzoek heeft aangetoond dat het waarschijnlijk om een ​​scala van genetische en omgevingsfactoren risicofactoren gaat."


"In een nieuw paper in het wetenschappelijke vakblad Nature concluderen wetenschappers nu dat slechts 10 tot 30 procent van de kankers door pech ontstaan. “Externe factoren spelen een grotere rol dan verwacht”, zegt Dr. Yusuf Hannun. “Mensen kunnen zich niet langer schuilen achter het excuus ‘pech’. Wanneer mensen roken – en kanker krijgen – is dit geen pech.” *

* Ook gerookt worden door uitlaatgassen, ongefilterde schoorstenen, fijnstof, chemische fabrieken en zelfs de damp die opstijgt uit vervuilde grond vallen hier onder. Zie het aantal kankergevallen onder mensen die nooit gerookt hebben of nooit bij rokers in de buurt zijn geweest.




Dit is zomaar een vervelend opfrissertje naar aanleiding van een artikel gelezen in Blendle.

Protesteren, de gemeente aansprakelijk stellen, de provincie, het bouwbedrijf, de fabriek….. het is allemaal mogelijk.
Erin Brockovich was zo iemand en goed voorbeeld had gevolgd moeten worden. Stond maar niet elke gifverspreider of vervuiler klaar met afkoopsommen maar met graafmachines, dan zou dat al een enorme hoeveelheid doden schelen.



Ik kom hier zeker nog op terug.  
En alle voorbeelden zijn welkom.



©Gavi Mensch
Maastricht, 12-6-2016

.

zaterdag 20 februari 2016

Respect



De wereld gaat aan zogenaamd respect ten onder.


Regels zijn regels en dat respecteer ik, tot op zekere hoogte. Als die regels onzinnig zijn, ondoordacht overgenomen, ingesteld ten bate van de happy few, dan lap ik ze aan mijn laars. Van respecteren kan dan geen sprake zijn. Onzin respecteer ik niet. Waarom zou ik?


Bij mensen gebeurt me ongeveer hetzelfde. Ik respecteer de keuzes van mijn mensen omdat ik die begrijp en de keuzes van anderen pas als ik ze begrijp. Dat begrijpen ligt aan mij, niet aan de ander. Die ander krijgt gewoon mijn respect niet voor keuzes die hij of zij maakt en niet kan uitleggen waarom hij of zij dat doet. Waarom-vragen die met daarom beantwoord worden gaan de prullenbak in.

Waarom moet ik een minister respecteren, een paus of de koningin? Waar staan die precies in mijn leven? Of iemands God of Goden? Wat moet ik daarmee? Ik respecteer de keuze van iemand die mij uitlegt waarom hij in God of Goden gelooft. De persoon zelf respecteer ik hoogst waarschijnlijk om zijn of haar duidelijke keuze en uitleg.

Ik respecteer niemand voor de rijkdom of de armoede waar ze in leven. Ik respecteer de strijd die ze leveren en de ontberingen die zij accepteren als het niet anders kan.
Waarbij het voor mij begrijpelijker is en ook respectabeler om een mens die het hoofd boven water houdt te respecteren. Voor mensen met meer geld dan ze op kunnen maken heb ik eigenlijk geen respect, zij zijn respectloos tegen anderen die ploeteren voor weinig of niets.

Ik respecteer mensen voor het vertrouwen dat ze schenken en waarmaken, voor hun inzicht en hun levenslessen die mij een stapje dichter bij een waardevol leven brengen.

Al met al houd ik van heel veel mensen om wie ze zijn, houden van is voor mij de ultieme vorm van respect en vertrouwen, van loyaliteit aan elkaar, van geborgenheid en tegelijkertijd de kracht om te beschermen.

Maar zonder houden van ontbreekt er al een stukje om iemand te kunnen respecteren. Tolereren is dan de eerste stap.


Het laatste woord is hier nog niet over gezegd. Velen van ons worden gepasseerd door een handvol lieden die ons niet respecteren, niet tolereren, doen alsof wij gek zijn. De ellende is dat die lieden elkaar zouden moeten controleren en bekritiseren en zich dan zouden moeten aanpassen aan wat wij wensen maar dat doen ze niet.

Met dat slecht opgevoede, arrogante zooitje ben ik klaar. Ik stem alleen nog maar op iemand die contractueel vastleg dat hij of zij mijn wensen respecteert en dat, als hij of zij dat niet doet, ik naar de rechter kan stappen wegens contractbreuk.

Als ik mijn werk niet goed doe, word ik ontslagen en in het ergste geval vervolgd wegens nalatigheid. De corrupte lieden versjitteren mijn en ons bestaan, doen niet wat beloofd was en walsen zonder er ook maar een moment bij na te denken over ons leven en de jaren die we nodig hadden om het op te bouwen, heen. Ik bedank daarvoor. Het gebeurt me niet meer.

Respect moet echt van twee kanten komen.



©Gavi Mensch

Maastricht, 16-2-2016.

zondag 13 september 2015

Dringend (tijdelijke) woning gezocht


Dringend tijdelijke woning gezocht.



Zo begint dit blogstukje. Het is naar maar waar, ik kan de huur van het appartementje waar ik woon niet meer betalen. Waarom niet? Ik heb nog een klein huisje in Spanje dat ik moet verkopen maar waar geen kopers voor te vinden zijn. In dat huisje zit mijn miezerige pensioentje. Veel meer heb ik niet. Als je als alleenstaande moeder zo lang mogelijk probeert en te werken en je kinderen goed op te vangen, ben je bijna verplicht om part time te gaan werken. En in voorbije jaren bouwden parttimers geen pensioen op. En het weinig werk dat ik in Spanje had, had ook al geen pensioenopbouw, niet eens opbouw van AOW. 


Kortom ik heb daar een hutje dat ook betaald en onderhouden moet worden, op een plek waar ik geen droge boterham kan verdienen en dus moet ik hier maar een kartonnen doos zoeken.
Na 47 jaar zorgen voor anderen (en nog steeds) moet ik maar bij het Leger des Heils gaan overnachten? 
Huursubsidie krijg ik niet en met mijn inkomen van ca 1330 in de maand is een sociale(?) huurwoning van minimaal 800 inclusief, geen haalbare kaart.
Ik wil gewoon een huurwoninkje, liefst op de begane grond. Ik raak in paniek van flats en ramen op de 12 de verdieping.  Helaas, €500 is echt een maximum.

Nu staat er in een redelijk sneue maar ook levendige wijk van Maastricht een klein huisje leeg waar iemand een tijdje op moet passen. De oppasprijs is zo geweldig betaalbaar dat ik kan sparen voor reparaties aan zaken die nodig aan extra onderhoud toe zijn…de tandarts, de orthopedische schoenen en nog wat van die onzinzaken. Ik zou niet meer rood hoeven staan bij de bank en zelfs het UWV zou terug kunnen plukken wat ze me te veel uitbetaald (lees fout berekend) hebben.

Naast mijn arbeidsongeschiktheidsuitkering werken is alleen om me gaande te houden, van elke 100 euro's ( voor ca 6 uur werk) mag ik er 30 houden… waarna ik wel nog over 100 euro's belasting moet betalen. Werken is dus niet altijd ludiek. Het kost me geld!
Bovendien ben ik 'kapot'gewerkt, langer dan een paar uur achter elkaar bezig zijn dwingt me tot rusten om van de pijn te bekomen.

Dan denk ik, dat ik in de wijk waarin het huisje zich bevindt heel veel 'vrijwillige' hulp kan verlenen. Ik heb er veel lieve ex-patiënten wonen en ook wel wat griezelige. Voor de eersten ben ik waarschijnlijk de enige die even binnenloopt voor koffie en degene waar dat andersom ook kan. Voor de laatsten ben ik waarschijnlijk een oma voor hun kinderen…een onechte echte oma met duidelijke grenzen en boeken en heel veel verhalen en fantasie. En een wigwam.
Ik zou een winkeltje kunnen starten waarin de meiden werkervaring kunnen opdoen. Ik zou voorlichting kunnen geven, over economisch onafhankelijk zijn en de morning-afterpil en het gebruik van anticonceptie. Ik zou de wijk-Nanny kunnen zijn, die niet alles weet maar wel alles kan opzoeken. Alles met mate, dat wel.

Maar het kraakvrijhouden is niet voor stoere vrouwen van boven de 60 die al zo'n 40 keer verhuisd zijn.
"Hebt u direct andere woonmogelijkheden", werd me gevraagd nadat me verteld is dat zij mij binnen 2 weken de huur konden opzeggen.
"Nee, lieve schat, als ik die had dan zat ik niet verlegen om een tijdelijke woning."
"Kunt u uw spullen ergens opslaan?"
"Nou, zo'n meubelopslagbox heb ik nog niet. Maar als ik geen woonruimte meer hoef te betalen staan daar in ieder geval mijn spullen droog voor 175 euro per maand".
"Wilt u een huis (dwz toilet, douche en keuken) delen met anderen?"
"Nee, absoluut niet. Toen ik in 2008 in Nederland kwam, kon ik op een studentenkamer van 9m2 gaan wonen, voor 425 euro, in Utrecht waar ik een baan gevonden had.
Ik ben creatief en inventief maar ik heb niets met moederskindjes die ik nog moet opvoeden met betrekking tot schaamhaar in het doucheputje en beschimmeld eetgerei in de keuken. Niemand kan zeggen dat ik het kamerbewonen niet geprobeerd heb".

Op mijn route van hot maar haar staan al jaren pandjes leeg, veelal bij makelaars.
Een winkel/kantoorpandje dat ik kan delen met een collega die er administratief werk bij doet voor haar cliënten. Maar de inschrijving bij de kamer van koophandel (waar je niets voor terug krijgt), de nutsvoorzieningen en de huur van €500 excl. GWL en btw, maken dat ik niet meer met droge ogen door die straat kan fietsen.

Neem daarvan nou eens de helft, €250 huur, 3jr. contract en 'in gebruik' met GWL voor rekening van de huurder en dus €2000 inkomsten per jaar. Is dat niet beter dan in drie jaar €18000, (zo lang staat het al leeg) als verliespost afschrijven van de belasting, afschrijfpost die wij met elkaar weer niet kunnen besteden en waar we zelfs extra voor moeten betalen?

Ook zo een redelijk leuke woning die op een wat moeizaam punt in Maastricht staat te verpauperen omdat de makelaar/eigenaar daar €1200 euro per maand voor vraagt? Jarenlang kwijl ik al; twee keer heb ik het geprobeerd bij de makelaar. Ik ben uitgelachen en min of meer de deur uit gekeken toen ik vroeg of ze mij de woning niet voor 400 per maand tijdelijk wilden verhuren! Dat ik de wildernistuin met liefde zou onderhouden en het hek een verfbeurt zou geven! Ik had er in die tijd nu al €12000 voor betaald.
Op internet zie ik de prijs van die koopwoning alsmaar stijgen. De gemiste inkomsten (2.5 x12 x 1200) is €36.000 voor die 2,5 jaar. Dat had niet zo hoeven zijn. Ik vrees dat de ooit nieuwe eigenaar en de belastingbetaler voor deze schadeposten opdraaien.

Maar goed, even terug naar het eventuele leven in een grote doos.
Waar zet je een dergelijk ding neer?
Moet je die als een slak op je rug mee sjouwen overdag?

Accepteren ze bij het Leger des Heils betweterige atheïsten zoals ik?

Ik vrees het ergste. Maar ik ben niet kapot te krijgen. Morgen ga ik weer mails sturen, voor nu ben ik weer even klaar met het onderwerp



©Gavi Mensch

Maastricht, 12-9-2015


Update via https://jusd1.wordpress.com/2015/09/14/waardeloos-worthless/




donderdag 19 juni 2014

Het systematisch uitroeien .....

.....van armoede, ouderdom en chronische ziekten.


Nee, ik heb het hier niet over het zorgen dat armoede verdwijnt of dat de ouderen gerespecteerd zullen blijven of dat er heel veel geld gestoken gaat worden in het verlichten van de ellende van chronisch zieken.
Wat het laatste betreft het is natuurlijk onbegrijpelijk dat er door bergen gefietst en door dalen gelopen moet worden om wat onderzoeksgeld voor chronische ziektes 'op te hoesten'. Bananenrepubliektoestanden en uit de tijd dat de farmaceutische industrie ons nog niet bedroog maar naar eer en geweten medicijnen uitvond, samen met gepassioneerde onderzoekers.
Tegenwoordig wordt ons wel of niet gezond zijn bepaald door de farmaceutische industrie samen met de zorgverzekeraars en de loopjongen en dienstdoende lobbyjuffrouw in de rol van minister van W.V.C..

Wie er dood gaan en wie er blijven leven wordt ook mede bepaald door de jongetjes op sociale zaken, financiën en economische zaken; knullen die met een goed gevoel voor opruimen de armoede in de hand werken. Kijk tot 40.000 euro per jaar zijn de werkbijen eigenlijk makkelijk te missen. Ze vragen veel en geven weinig, zijn vaak ziek, werkeloos en kunnen veel zaken als studerende kinderen niet echt betalen. Wat heb je er dan aan?
Weg ermee! 
Wie nog zulke werkbijen nodig heeft, buit hen uit en vervangt hen als ze het niet meer doen.

Het wegvagen van armen, ouderen en zieken (of een combinatie daarvan) moet niet te opvallend gebeuren, heb ik begrepen. Dus wordt er elke maand een groep uitgewrongen die dan weer 2 maanden met rust gelaten wordt. Om hen daarna nog wat strakker uit te wringen. En zo komt elke maand een van de drie groepen aan de beurt.

Af en toe doen de lobbyjuffrouw en de knulletjes luidkeels een poging tot afschuiven van de ellende op de volksvertegenwoordigers, de gemeente, de bedrijven of die luie uitkeringtrekkende ouderen, werkelozen en chronisch zieken.
De volksvertegenwoordigers in de Eerste en Tweede Kamer hebben allemaal hun eigen sprookjesvertellers via de oortelefoon van hun iPhone. Niemand weet ergens van, echt niet.


Zodra ze te veel protesten krijgen vanaf de volks-kant  (niet te verwarren met de Volkskrant, die geeft al heel lang niet zoveel tegengas meer), draaien ze de rollen even om, gaan op een kostbaar en onduidelijk werkbezoek en komen terug met kater en een nieuwe onfrisse visie: "Het valt allemaal wel mee, we zijn er geweest en iedereen is happy!

Het is dus zaak om ze allemaal tegelijk aan te klagen: ministers, CEO's (chief Executive officers, zegt dat iets van de functie?), hun vriendjes, elke R.v.B. zonder neutrale R.v.T. en de over lijken gaande Industrie (met hoofdletter). En natuurlijk al díe volksvertegenwoordigers die alleen hun CV en billen in de gaten houden en natuurlijk ook de bips van degene die gekust moet worden om dat CV verder uit te breiden.

Gaan we aanklagen?
We zijn al begonnen, met de zoveelste Parlementaire Enquête, waarin slimme parlementariërs spitse vragen stellen aan zogenaamd stotterende doch arrogante CEO's. Kijk eens en half uurtje naar zo'n uitzending, het is meer dan de moeite waard; een bijzondere cursus 'zie mij' waarin het ondervraagde 'geboefte' in alle soorten en maten liegt en draait en grijnst of een andere houding speelt.
En onthoud, gestolen geld wordt niet teruggevorderd of -gestort, er zijn geen gevangenissen luxe genoeg om dit soort te herbergen en dus gaan ze vrijuit! Met de resterende Maserati's naar Monte Carlo van waaruit ze naar een belastingparadijsje vliegen, met de auto in het ruim of naar een andere lekkere betaalde onnozele functie. Het werk van die Vestia ploeg zou zo gedaan kunnen worden door iemand met een iets hoger IQ, een vmbo-economie student zou het waarschijnlijk beter en netter gedaan hebben.

De banken hebben we al gehad, maar die komen nog wel een keer terug. De Zorg is ernstig aan de beurt of zullen wachten tot de huidige minister van WVC en haar staats ook ondervraagbaar zijn? Die krijgen dadelijk vast wel een baantje waarbij ze voor een parlementaire enquête opgeroepen kunnen worden.

Maar dat kan allemaal wel even duren want dit land is beroemd om zijn putten vol dode kalveren en het water staat het volk tot aan de lippen, machteloos tot de wisseling van macht…. En zeer waarschijnlijk ook daarna.

Tot aan het beroemde: "We hebben het niet geweten…", de graag en vaak gebruikte
uitdrukking door dictatoren, bisschoppen en ondervraagde graaiers.
Maar daar trappen we niet meer in, toch? Ik kan hieronder wel honderd links plaatsen over waarschuwingen over wat er gaande is. Waarschuwingen van gerenommeerde en integere mensen, van onderzoeksjournalisten, van klokkenluiders, van schrijvers en bloggers.
Waarschuwingen over het systematisch en verborgen uitroeien van te dure, nutteloze, arme, zieke en zeker van te eerlijke mensen. Die hebben geen plaats meer in deze maatschappij. Die zijn overbodig.

Men wil blijkbaar meer geboefte, de 'slurpvivors' met zakken vol geld vol geld verkregen ten koste van anderen. Daarom geeft de zogenaamde top van de samenleving een dergelijk geweldig voorbeeld. Liegen en bedriegen, stelen en schelden…dat is wat men van de samenleving wil. Dan komen er geen vragen meer, geen enquêtes. Dan gaat Nederland op slot en vluchten de mensen die nog wel een hart en een ziel hebben. De zieken, armen, ouderen en kinderen slepen ze mee op handkarren en zo proberen ze door de linies heen te breken, met afgifte van de laatste cent aan de zoveelste corrupte ambtenaar.

Hoe vaak ik al gehoord heb dat dit soort vergelijkingen niet mogen?
Vaak!
Van wie die opmerkingen kwamen?
Van de CEO aanhangers en de bibskussers, van alle empathie ontdane meelopers. Van domme plofkoppen en blinde volgers.
Vraag eens of het me iets kan schelen?
Nee dus.

Dit is mijn manier van aanklagen zolang er nog vrijheid van meningsuiting bestaat.


Update 27-8-2014: Non sience fiction blog Aliëtte Jonkers:
http://www.discura.nl/auteurs/aliette-jonkers/gesubsidieerde-leugens

Update: 25-8-2014: het woord in beeld!  
Cartoonist Tom Jansen ( http://www.tomjanssen.net/ )

















©Gavi Mensch
Nederland V.O.F, 19-6-2014



Update 5-1-2018  

http://www.chawwawijnberg.nl/columns/brood-en-spelen/ 


Eerdere updates:

Update: 13-6-2015 Boaventura  de Sousa : Georganiseerde desocialisatie!

Update: 22-8-2014  Uitstekend blog van Henry van Beek
http://henryvanbeek.wordpress.com/2014/08/21/maximale-norm-vaste-lasten-van-50-netto-inkomen/

Update voor de laatste fase schobbejakken in de bocht! 8-7- 2014  http://nos.nl/artikel/672366-senaat-wmozorg-naar-gemeenten.html




                                        via Mar de Jong>




Update 26-7-2014:
Die zat er aan te komen:
"Euthanasia could be option for poor, says Lithuanian health minister" 

http://www.bioedge.org/index.php/bioethics/bioethics_article/11071


Hieronder volgen nog wat links die de titel van dit artikel kracht bijzetten.

Niet meer behandelen:

http://www.skipr.nl/actueel/id16726-schippers-wil-tarief-voor-niet-behandelen.html

Farmaindustie en Edith:

http://www.skipr.nl/actueel/id17096-cbg-niet-beinvloed-door-farmaceutische-industrie.html

Werkloos, dakloos:

http://www.nrc.nl/carriere/2012/10/12/wat-doe-je-als-je-je-hypotheek-niet-meer-kunt-betalen/

Amoede uit Groene Amsterdammerarchief  2004: Menno Hurenkamp:

http://www.groene.nl/artikel/armoede

Parlementaire enquête woningbouw:

http://www.tweedekamer.nl/kamerleden/commissies/pew/openbare_verhoren_pew.jsp

Ouderen en thuis: 2013 trouw: 
http://www.trouw.nl/tr/nl/4492/Nederland/article/detail/3454411/2013/06/07/Verzekeraars-zetten-ouderen-op-straat.dhtml

Chronisch zieken: 

http://www.geldenrecht.nl/artikel/2014-03-10/vaste-aftrek-chronisch-zieken

Voedselbanken en voedselveiligheid (geen honger en ondervoeding):

http://www.voedselbankennederland.nl/nl/prioriteiten-2014.html

Zorgpremie omhoog: 

http://www.zorgwijzer.nl/zorgverzekering-2015/zorgpremie-2015-met-200-euro-omhoog-ook-stijging-eigen-risico

Huurverhoging door fraude woningcorporaties?

http://www.nu.nl/geldzaken/3755514/huurverhoging-leidt-financiele-problemen.html

NZa rommel, al mag die 'a' er nu wel af:

http://www.leugens.nl/2014/06/15/theo-langejan/  
http://lhv.artsennet.nl/Actueel/Nieuws6/Nieuwsartikel/Theo-Langejan-wordt-nieuwe-voorzitter-NZA.htm
http://www.nza.nl/organisatie/Raadvanbestuur/nevenfuncties/theo-langejan-nevenfuncties/
http://www.zorgvisie.nl/Financien/Nieuws/2012/10/NZa-baas-Langejan-Zorgverzekeraars-mogen-eisen-wat-ze-willen-ZVS015123W/

Jeugdzorg:

http://nos.nl/artikel/663472-rode-vlag-voor-jeugdzorg.html

En een kleine bloemlezing uit mijn zelfgebakken verzameling over het onderwerp:
http://gavimensch.blogspot.nl/2014/05/spijt-van-gehoorzaamheid.html
http://gavimensch.blogspot.nl/2013/09/sterftecijfers-schipbreukziekenhuis.html
http://gavimensch.blogspot.nl/2012/12/wel-alle-epd-links-op-een-rijtje.html
http://gavimensch.blogspot.nl/2013/03/gastblog-tabaknee.html
http://gavimensch.blogspot.nl/2011/09/farmaceutische-crimi.html






..

donderdag 21 november 2013

Het Finse onderwijsmodel, docenten met een titel.




"Finland heeft docenten met een titel."

Een artikel dat vanmorgen in mijn mailbox viel.
"Nederland heeft dat niet",  schreef men bij het artikel,  "docenten in Nederland klagen veel en missen de passie."
Waarom de vergelijking tussen Nederlandse en Finse docenten? 
Omdat ik wel eens denk dat mijn generatie de laatste was met gemotiveerde docenten, een brede basis, geen glorieus gebrek aan Cito-toetsen, zonder pretpakketten. Naar school gaan was gewoon, een mogen en geen moeten. De dagen werden gevuld en als een docent ziek was had de collega twee klassen tot de invaller arriveerde. Een docent was iemand die het leuk vond om kennis over te dragen, het belang inzag van netjes, goed en foutloos schrijven. En van hoofdrekenen, voorgeschiedenis, aardrijkskundigheden en veel maatschappijleerzaams. In mijn tijd wist iedereen wat de democratie betekende, wie de minister-president was en hoe de Eerste en Tweede Kamer functioneerden, toen.




Met gemiddeld 1 uur per dag minder les en een leerplichtige leeftijd van 7 jaar hebben Finse leerlingen op 15 jarige leeftijd 2000 uur minder onderwijstijd genoten dan Nederlandse leeftijdgenoten. Toch scoren Finse leerlingen op die leeftijd gemiddeld veel beter. 

Zo is Finland als enig Europees land te vinden in de top 3 van de door Aziatische landen aangevoerde PISA-lijst. Nederland is op deze lijst pas te vinden op de 11e plek. Wat doen de Finnen anders in hun onderwijs waardoor het zoveel effectiever is? Wat doen de Finnen anders in hun onderwijs waardoor het zoveel effectiever is?

Collaboratief versus competitief
Wat opvalt binnen het Finse onderwijsmodel is de vrijheid die Finse docenten genieten en de samenwerkingscultuur. Dat laatste is een typisch Finse cultuureigenschap en vormt ook een fundamenteel uitgangspunt van het onderwijs in Finland. Onderwijs is collaboratief en niet competitief ingesteld. Scholen hebben niet als missie de beste leerlingen voort te brengen, maar houden zich meer bezig met hoe leerlingen en scholen kunnen samenwerken om voor iedereen de beste onderwijskansen te creëren.

Binnen het Finse onderwijs wordt veel maatwerk geboden. Onderwijsprogramma’s worden niet landelijk, maar per school door docenten zelf ontwikkeld. De kwaliteit van de docenten bepaalt in Finland de kwaliteit van het diploma; er worden geen centrale toetsen als de Cito-toets afgenomen en er vindt geen toezicht plaats door een onderwijsinspectie zoals we dat in Nederland kennen.  Docenten hebben in Finland veel meer autonomie. Een gunstig neveneffect hiervan is dat per hoofd van de bevolking de onderwijskosten lager zijn dan in Nederland; docenten doen veel meer zelf.

Hoog opgeleide docenten
Meer vrijheid betekent ook meer verantwoordelijkheid en kwaliteit. Dit vraagt om goed opgeleide docenten die beschikken over uitstekende pedagogische en didactische kennis. Finse docenten, zowel in het basis- als voortgezet onderwijs, zijn daarom allen universitair geschoold en afgestudeerd op een wetenschappelijk valide onderzoek.  Deze wetenschappelijke achtergrond heeft grote voordelen. Docenten hebben de bagage om zelf een verantwoord curriculum te ontwikkelen, toetsen te ontwerpen en hun eigen onderwijs te evalueren en te verbeteren.

Hier is dankzij de kortere schooldagen bovendien meer tijd voor. Deze extra tijd wordt ook benut voor betere samenwerking tussen docenten. Docententeams hebben o.a. tijd om leerproblemen van leerlingen met elkaar te bespreken, feedback te geven op elkaars lessen en nieuwe plannen te ontwikkelen.

Status
Docent wordt je in Finland overigens niet zo maar. Studieplaatsen bij de universiteit zijn beperkt en aan de toelating tot de opleiding gaat een zware selectieprocedure vooraf. De studie zelf is bovendien ook nog eens behoorlijk pittig. Het succesvol afronden van de opleiding verwerft prestige. Docenten in Finland staan hierdoor veel hoger in aanzien dan collega’s in Nederland. De autonomie die de docenten in Finland hebben, wordt ook erkend door de samenleving.

Kortom, in het Finse onderwijs staan docenten voor de klas met een absolute passie voor het vak en zij zijn door hun universitaire opleiding in staat  op effectieve wijze te onderwijzen en hun vak verder door te ontwikkelen.

Hoe kijk jij aan tegen het Finse model waarvan het succes voor een zeer belangrijk deel leunt op de academisch geschoolde docenten? Heeft het Nederlands onderwijs baat bij meer universitair opgeleide docenten?


UIt: Malmberg: leerstijlen en vakdidactiek | internationaal onderwijs | Mens & Maatschappij | Mens & Natuur | Talen & Kunstvakken | vrijdag 6 september 2013,





©Gavi Mensch
Nederland BV, 21-11-2013




dinsdag 1 oktober 2013

De Scheveningse Pier

Pier doodle ©EvD

Als een oude prostituee ligt zij
in zee, omarmt het grauwe 
koude, zoute, water dat verteert;
vergane glorie, parelloos, doorleefd.
Slechts geliefd door pooiers
en andere exploitanten,
valken die het nest bevuilden.
Als een afgedankte moeder
die haar kostje bij elkaar lag
en zo haar kinderen onderhield.
Opgebruikt, nooit onderhouden,
aangetast door rot en schimmel
Als een oude prostituee ligt ze
in de Scheveningse zee en
niemand wil er nog iets mee.




~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


Mijn vader nam me mee naar de Pier toen ik 9 jaar oud was. Zomaar op een vakantiedag. 
Een belevenis die ik nooit zal vergeten. Mijn vader nam zelden een vrije dag.

Foto ANP

De Pier, net verbouwd en opnieuw geopend.  Het was een wonder dat lopen over water van de ene kant naar de andere. Ik was verrukt van het bouwsel en het zicht op de kust, op Scheveningen, op het Kurhaus en het luxe bad. 

Vorig jaar was ik met mijn zoon in Scheveningen, ik was er heel lang niet geweest. Bij het zien van de pier schoten mijn ogen vol tranen, het zag er niet uit. Hij vond het bijzonder genoeg voor deze foto:


foto Jaime D'may


Als een oude prostituee ligt ze daar in zee, schreef ik eerder. Dienst gedaan om Scheveningen groot en bekend te maken. Toen het Kurhaus in verval raakte werd het gerestaureerd en opgeknapt. De Pier wordt aan het lot overgelaten.


foto ANP

Voor zover ik weet heeft Nederland een groot aantal werklozen uit de bouw en vast nog wel een werkarme architect en een bouwkundig ingenieur, betonstorters en duikers. Of moet iedereen verplicht werken in de kassen? Waarom niet een coöperatief opgezet waar al deze mensen aan het werk kunnen, trots kunnen zijn op het afleverde werk en het aanzicht van Nederland. Een geweldige plek voor een leerschool, stage plaatsen en daarna zelfs ook voor de exploitatie. Maak er een trots leer-werk project van. Nederland kon en kan dat.

Nationaliseer de Pier!




©Gavi Mensch
Nederland BV, 1-10-2013

dinsdag 20 augustus 2013

Kunstwerk als eerbetoon aan Mandela




Vijftig staven van staal, symbool voor de tralies van een gevangenis, om nooit te vergeten dat Mandela vele jaren achter de tralies zat ...
Het merkwaardige aan dit kunstwerk zie je pas als je op een bepaalde afstand ( gemarkeerde plaats ) gaat staan ...
KIJK MAAR EENS !




Een groot kunstenaar die dit werk gecreëerd heeft !




Met dank aan  vriend Ron die me dit zojuist mailde. 



Gavi Mensch
Maastricht 20-8-2013

zondag 11 augustus 2013

Leven in een notendop 18




Ze is nog geen veertig, ze heeft een vriend en een baan.
Ze vertelt dat ze bij een psychologe loopt: ze wil namelijk geen kinderen.
Haar moeder knikt begrijpend als ze dat naar voren brengt. 
Maar de vader ontsteekt in woede, slaat met zijn vuist op tafel en zegt dat hij kleinkinderen wil. 
Er springen tranen in haar ogen, het leed van heel haar leven is vloeibaar.
De oude man zegt nors dat ze beter weg kan gaan in plaats van alsmaar om begrip te vragen.
Haar moeder loopt mee naar de auto, ze zwijgen en omarmen elkaar even.
Onderweg vertroebelen de tranen het zicht. 

De ambulance stuurt een laatste sirenebericht aan haar vader: "Geen kinderen meer om te slaan."



Gavi Mensch
Maastricht, 11-8-2013


Ook geplaatst op www.120w.nl


donderdag 8 augustus 2013

Jong kinderen krijgen?



Hoe moeilijk het is om groot te worden als dochter van oudere ouders?
Ik kan slechts gokken. Op de leeftijd dat de meeste puberdames tegenwoordig echt de billetjes tegen de krib gooien, was ik al economisch zelfstandig, werkend en studerend. Mijn ouders waren niet ouder maar geheel afwezig, bezig met zichzelf, elkaar en hun drie zoons. Zoons zo lastig dat ik maakte dat ik wegkwam.

Ikzelf kreeg mijn dochter relatief jong en mijn zoon 8 jaar daarna. Er was een wezenlijk verschil in uithoudingsvermogen. Ik ben gek met en op mijn kinderen, het zijn echte menschen
geworden. Alleen heb ik als alleenstaande ouder hen geen vader-spiegel kunnen voorhouden.

De aanloop van pubermeiden en jongens in mijn kleine gezin zonder vader is altijd groot geweest. Mee-eten kon, er was altijd een bed na een telefoontje en er waren lange praatnachten.

Nu zie ik het ploeteren van de puber, de bijna adolescente dochter van een vriend die haar op latere leeftijd verwekte en liefdevol opvoedde. Haar (ook al wat oudere) moeder koopt de meeste aandacht af, vader is gepensioneerd. Zij zijn gescheiden. Ze hebben allebei hun dochter zeer lief.

De dochter probeert angstvallig een heel en ongebarsten beeld van zichzelf te krijgen. Maar dat is moeilijk, de ene maand hier, de andere maand daar; vader zorgt voor de intellectuele opvoeding, moeder voor het uiterlijke en de geldstroom.
Een ongebarsten beeld krijg je in spiegels die best wat verweerd mogen zijn, maar de ragfijne barstjes vertekenen het beeld.

Men moet jonger kinderen krijgen, hoorde ik laatst. Ik ben het daar mee eens. Bij jonge kinderen horen jonge ouders, met energie en hun eigen jeugd nog dichtbij in de herinnering. Met een grote 'maar'…

Aangezien wij vrouwen de enigen zijn met het juiste equipement om kinderen te maken en te baren is het wel zo eerlijk om ons daarna de ruimte te geven om economisch onafhankelijk te worden en te blijven.

Dat wil zeggen dat er meer mannen thuis zullen moeten blijven om de extra taken van de vrouw over te nemen.
Er moeten betaalbare opvangplaatsen komen, waarom geen voor-school zoals in Spanje en in delen van België, waar kinderen vanaf hun derde (zindelijkheidsleeftijd) gewoon naar school kunnen en buitenschoolse opvang en extra begeleiding gewoon in het basispakket van Onderwijs zitten?
Er moeten moederbanen gecreëerd worden, met tijd en ruimte om te voeden, met een x aantal dagen en afspraken voor als een kind ziek is ( en niet klakkeloos meer vaccineren)
Op de universiteiten en HBO, maar ook bij de bedrijven en instellingen kunnen toch gewoon weer crèches worden opgezet, wat was daar toch mis mee? Toch niet weer die marktwerking?

Iedereen draait dan weer gewoon mee in de samenleving, niemand hoeft thuis te blijven (uitzonderingen daargelaten). Vrouwen dragen een extra steentje bij door naast hun werk en de kinderen baren ook nog te multitasken. Jonge mensen moeten het goede voorbeeld krijgen.
Ik gun iedereen een kind, van harte. Er is niets dat het leven zo verrijkt als het groot zien worden van je kinderen en je kleinkinderen.
Ik vrees dat de ploeterende puberdame van de oudere ouders geen heerlijk onbezorgd voorbeeld heeft van dollende ouders, die nog niet zo lang geleden jong waren.

Het krijgen van kinderen op oudere leeftijd past niet in het geestelijke en ook niet in het lichamelijke systeem van de mens.  Het aantal IVF en hormoonbehandelingen is toegenomen. Mooi dat het kan.
Maar is het niet gewoon eerlijker om meer te bieden aan ouders die jong kinderen willen krijgen, vooral aan moeders die daarna toch nog de weg af moeten leggen om een plek te veroveren in de op economie gebaseerde maatschappij.

Ik denk dat het rijkdom schept, dat mensen (lees vrouwen) gezonder zijn en blijven als ze de zwaarste klus van hun leven kunnen klaren als ze jong en sterk zijn. Dat er minder verzuim zal zijn, minder verdriet, minder onbegrip. Dat pubermeisjes met oudere ouders, pubermeisjes met jongere ouders worden, met begrip en herinneringen van de ouders als steunpilaar.
En dat ze zelf ook zin hebben om jong kinderen te krijgen, pret te maken en het opvoeden en grootbrengen als een vervolg zien van hun eigen leven.

Voor puberdochters is het leven vol uitdaging maar ook vol verantwoording. Voor het aangaan van beiden is ondersteuning nodig en invulling van vragen.
Ik had een fantastische grootmoeder voor veel levenszaken, maar echt dollen met mijn moeder heb ik nooit gedaan. Mijn moeder was door de oorlog te jong oud geworden.

Als grootmoeder probeer ik soms nog te dollen met mijn kleinkinderen, dat gaat nog net een uurtje of wat. Mijn lijf is versleten van het werken, van het baren en dragen, van het multitasken. Ik moet er niet aan denken dat ik nu nog een dochter van 17 zou moeten coachen. Wat ik leer van mijn kleinkinderen is iets heel anders dan wat ik aan mijn kinderen geleerd heb.

Kinderen moet je krijgen als je jong bent. Met de juiste instelling. Met de hulp die nodig is om je daarna weer verder te laten gaan.

Gewoon omdat je het waard bent.



©Gavi Mensch
Nederland B.V., 8-8-2013

© All rights reserved 2013 Niets van deze blog mag worden overgenomen zonder toestemming van de auteur.

woensdag 7 augustus 2013

Mooswief


Mooswief


"WIST JE DAT…

… het “Mooswief” op de Markt de laatste creatie was van de Maastrichtse beeldhouwer Charles Vos (1888-1954) ?

Het beeld, gehouwen uit muschelkalksteen (hardsteen), werd op carnavalszaterdag 27 februari 1954 onthuld door de toenmalige stadsprins, een week nadat Charles Vos op vrijdag 19 februari was overleden.

Het monument bestaat uit een standbeeld ter ere van het “Mooswief": de marktvrouw die trouw, weer en wind trotserend, vanuit Sint Pieter of Wolder met een handkar vol verse groenten naar de stad trok om op de markt onder andere haar aardappelen, rode kolen en spinazie aan de man te brengen. Ook was dit -op een guitige groentevrouw geïnspireerd- beeld bedoeld als een blijvende herinnering aan de destijds bijna uitgestorven generatie van "Mooswiever": de gemoedelijke, zwaarlijvige en ook door haar zware mand schommelende volksvrouwen.





Voorts bestaat het monument uit een naar het ontwerp van architect J.L.A. Brouwers (1910-1986) uitgevoerde, vijfhoekige en qua vormgeving als een vesting aandoende fonteinbak (gemaakte van Naamse steen), waarin in het midden een vijfkantige sokkel (eveneens van Naamse steen gemaakt) is geplaatst, voorzien van vijf door de beeldhouwer R. Stultiens, leerling van Charles Vos, vervaardigde bronzen sproeiers, die elk een ander dier voorstellen. Omdat het Mooswief is geplaatst op dat gedeelte van de Markt waar destijds wild, gevogelte en vis werden verkocht, koos Stultiens voor zijn sproeiers een gestroopt konijn, een eend, een ronde en een platte vis (schol) en een duif (vanwege de op de markt verkochte duivensoep)."
Stoere vrouwen dus, die Mooswiever.



uit  http://www.historiemaastricht.nl/blog/files/category-1900-nu.html

©Gavi Mensch
Maastricht, 7-8-2013
All rights reserved
Foto's: Internet