Posts tonen met het label strijd. Alle posts tonen
Posts tonen met het label strijd. Alle posts tonen

donderdag 27 januari 2022

77 jaar na de bevrijding van Auschwitz, post van Sabien Hamburger.

 In deze jaren van dwang en chantages, denk ik vaak aan de oorlogsjaren, de verhalen van mijn vader en grootmoeder van moeders kant mij vertelden. Over de tirannie, de  meest onverteerbare wreedheden en het slagveld dat 'leven' heette. 

Ik ben in mijn grootmoeders voetafdrukken gaan staan en zag en zie dat je er niet komt, nergens komt, op geen enkele plaats waar je vrede met jezelf kunt hebben als je niet strijd en protesteert tegen onrecht.

Daarom past de post van Sabien Hamburger van 7 jaar geleden weer en nog steeds op mijn blog. Zij verhaalt mijn gedachten en staaft het verhaal met de gruwelijke waarheid.



27 januari 2015:

Het is vandaag 70 jaar geleden dat vernietigingskamp Auschwitz werd bevrijd. Fysiek werd bevrijd. Want de mentale bevrijding is nog altijd gaande. Als ik het woord hoor, denk ik altijd meteen aan mijn grootmoeder, die na een helletocht in een veewagon in een gaskamer werd gesmeten en het kamp via een rokende schoorsteen verliet

Ik denk aan mijn vader, die door een reeks wonderen en zijn eigen vernuft en moed wist te overleven. Ik denk aan de niet te bevatten hoeveelheid mensen die op de meest gruwelijke wijzen zijn omgekomen. Ik denk aan mij als klein meisje, die opgroeide in de verhalen over de hel die wij mensen voor elkaar weten te creëren.

Ik denk aan mij nu: elke dag werkend om mezelf te bevrijden. En ook om in alle eerlijkheid te onderzoeken waar die duistere kant in mijzelf zit. Ik kan me indenken dat je onder bepaalde omstandigheden uiterste moed nodig hebt om niet te vervallen tot duivels gedrag. Angst, groepsdruk: het doet rare dingen met ons.

Ik realiseer me terdege dat dit niet de enige hel was: er waren er zoveel meer. En er zijn er nog steeds zoveel meer. Soms treft het één persoon, soms een groep en soms een heel volk. Het nieuws staat er elke dag weer bol van. Zijn negatieve verhalen besmettelijk? Wordt het niet hoog tijd om voorrang te geven aan de positieve verhalen? Zou dat niet net zo besmettelijk kunnen zijn? Ons op het idee kunnen brengen om bij te dragen aan die positieve verhalen? Om zélf nieuwe, positieve verhalen te maken?

Ik denk ook aan hoe mijn vader uiteindelijk in staat is geweest om zijn diepste trauma’s om te buigen in liefde: hoe hij altijd klaar stond om anderen te helpen, hoe hij zich steeds heeft ingezet om mensen, groepen en geloven met elkaar te verbinden. Zijn warme positiviteit is nog altijd een grote les en inspiratiebron voor mij. Mezelf bevrijden is dus ook me inzetten voor verbinding en opbouw. Voor persoonlijke ontwikkeling. Voor mijn bijdrage aan het geheel. Positieve verhalen bouwen. Met vallen en opstaan.

                                                         

                 


Sabien Hamburger








Gavi Mensch/E.Y. van Donkelaar

27-1-2022


zaterdag 31 mei 2014

Spijt van gehoorzaamheid



Het wordt tijd dat we de stekkers er uit trekken, die van het Kabinet, de Zorgverzekeraars, Wientjes & Co, Bankmannen, Overheden en Ambtenarij. Het wordt tijd dat al die instellingen en personages iets gaan doen voor óns. Daar worden ze namelijk voor betaald en niet om elkaars kont te kussen of elkaars broek op te houden.
Het wordt tijd dat ze een mentale afstraffing krijgen, volledig in paniek raken en zo niet meer verder willen.
En let op, een burn-out bij 'hoger opgeleiden' leidt tot een leven op straat, dat heb ik van het UWV begrepen. Nog zo'n instelling die geboycot moet worden met stuntjes van burgerlijke ongehoorzaamheid.

Ik stel de volgende gekmakende ongemakjes voor:

1. We gaan overal en voor elk onwenselijk besluit bezwaarschriften indienen.
Dat hadden we natuurlijk al veel eerder moeten doen die bezwaarschriften dienen geschreven te zijn met kleine letters en zonder interpunctie en gericht aan juist die persoon die met langdurig- of zwangerschapsverlof is en liefst met lettergrootte 8  en onderaan het bezwaarschrift vermelden we dat we een hoofdletter en een interpunctiefobie hebben.

2. De ziektekostenpremies gaan met ingang van nu aan het eind van de maand betaald worden, d.w.z. achteraf. En als 6 miljoen mensen hun zorgpremie gaan betalen aan Mw Schippers op 't departement, cash & per aangetekende, verandert er misschien iets?  Vanaf 1 januari 2015 schakelen we allemaal tegelijk over op een door ons op te richten eerlijke coöperatieve zorgverzekeraar die we dan Ziekenfonds gaan noemen. We zijn echt klaar met de gelden die gebruikt worden voor de topsalarissen ipv het verlichten van de ellende van mensen met ziektes of belemmeringen

3. Bij de banken doen we hetzelfde. We richten een coöperatieve bank op of gebruiken een bank die ons geen kosten berekent voor het opnemen van ons eigen geld en ons een normale rente betaalt voor het gebruiken van ons geld. Massaal overhevelen van de ene bank naar de andere moet voor voldoende chaos kunnen zorgen. Een bankrun wil ook nog wel eens helpen: iedereen neemt tegelijk het spaartegoed/geld op. Als de banken ons spaargeld willen zullen ze met een fatsoenlijke rente over de brug moeten komen en niet met rentepunten en meer van dat soort onzin.


4. Wientjes leren we een lesje door alle KvK te overbelasten met aanvragen voor het opzetten van een 'eigen bedrijf'. De spelregels voor overleven zijn zo gemeen geworden, dat we allemaal zelfstandig ondernemers zullen moeten worden en dan ook aanspraak zullen maken op alle subsidies voor starters en heropstarters.
Ook vragen we daarna allemaal een BTW-nummer aan. Vrijwilligers helpen bij het schrijven van bedrijfsplannen.

5. De belastingdienst krijgt wat extra werk, de door overheid en uitzendbureaus slecht betaalde medewerkers zullen werkonderbrekingen houden vanwege de werkdruk. Tijdens de werkonderbrekingen zouden ze kunnen helpen om bezwaarschriften te maken voor de minderbedeelden.

6.De politie gaan we helpen door om de beurt het verkeer te gaan regelen, Bij kruisingen van grote wegen en drukke straten is dat zeer bevredigend. Verder geven we allemaal ons inkomen als zijnde vermist of gestolen op. Telefonisch slecht verstaanbare- en Internetaangiftes met het kleinste lettertype.

7. Terugbetalen van de studieschuld wordt gedaan op een te vertrouwen(????) bankrekening en gedeeltelijk gebruikt om jongeren van onvermogende ouders alvast een start te geven. Verder moeten alle ouders en aankomende studenten bezwaarschriften schrijven. Op de zoals in punt 1 gestelde manier.

8. Zorgwerkers gaan hun administratietijd gebruiken om patiënten en cliënten te helpen met het opstellen van bezwaarschriften. Zij kunnen het best beoordelen of de geboden hulp voldoende is. Zorginstellingen worden indien ze niet goed functioneren bezet door de bewoners en zorgverleners. De RvB's wordt afgezet en naar huis gestuurd. Zorginstellingen gaan weer zorgen voor de bewoners/huurders van de openbare ruimtes.

9. Zoveel mogelijk bewoners van instellingen en (te)huizen worden 's morgens met hun lunchpakket bij de gemeente afgezet, mogen daar gebruik maken van de toiletten en krijgen daarbij hulp van de ambtenaren. De gemeente zorgt voor vervoer terug naar huis of instelling of zorgt voor ergonomische stoelen en bedden.

10. Ziekenhuizen en verzorgingshuizen, zorginstellingen in het algemeen hebben geen vastgoed. Daar heeft men een gruwelijke vergissing gemaakt. Het vastgoed is staats/volks bezit en blijft staats/volksbezit. We hebben daar belasting voor betaald en een ziekenhuis kan niet vergeleken worden met het huis van de buurman.

10. Non-profit instellingen zijn en blijven non-profit instellingen. Kostendekkend is een mooi streven. Daar passen ook geen topsalarissen bij. Alle salarissen boven de 150.000 euro betaald door belastingbetalers worden openbaar gemaakt, we eisen een navenant hoge belasting voor deze groep. Dat maakt het weinig werken voor graaien onaantrekkelijk. Iedereen maakt zoveel mogelijke salarissen bekend op een daarvoor opengestelde website, onder vermelding van bedrijf of instelling en de initialen van de ontvanger.

11. Leerlingen die in een te grote klas zitten krijgen een rondleiding door het Binnenhof. In het torentje is een snoezelplek voor onrustige kinderen. Kinderen met een syndroom mogen gebruik maken van de Tweede Kamer. De kinderen die dat willen mogen de fractiekamers van VVD en PVV bezetten. De rest van de ambtenaren die werken als zgn. volksvertegenwoordigers geven les in groepjes van niet meer dan 15 kinderen. De deuren van het Binnenhof sluiten na aankomst van de leerlingen en gaan pas om half 6 weer open.

12. Werklozen en werkwilligen met een uitkeringkje kunnen de banen overnemen van degenen die weigeren om mee te werken aan deze burgerlijke gehoorzaamheidsacties. Bij goed resultaat mogen ze natuurlijk de banen houden met bijbehorend contract en salaris…. dat lijkt me een redelijke afspraak.

13. We zijn hier allemaal de dupe van maar dat zijn we nu ook van het beleid in Nederland. Ik reken niet op 10 miljoen activisten maar toch zeker op 5. We zijn te verdraagzaam geweest en nu is het klaar. We zijn nu verdraagzaam met de acties en de onrust die daaruit voortkomt. We zijn burgerlijk ongehoorzaam. Het moet anders. We wensen geen gebakken lucht meer.



Er volgt dus ook nog een blog: einde van een tijdperk, burgerlijke ongehoorzaamheid is niet meer nodig. Zaken zijn geregeld en genivelleerd zonder achterkamertjes. Als we saamhorig zijn en wat lef tonen.


Ik nodig iedereen uit om de lijst aan te vullen met eigen schrijnende gevallen in de reactieruimte en ook met en te komen met suggesties voor de uitvoering van de acties voor burgerlijke ongehoorzaamheid. Ook diegenen die zich wel eens schamen en soms wakker liggen van het feit dat ze zo'n overdadige levensstijl kunnen hanteren, zijn bij deze uitgenodigd. 



©Gavi Mensch 
Nederland BV, 31-5-2014

@GaviMensch op twitter.