Posts tonen met het label alcohol. Alle posts tonen
Posts tonen met het label alcohol. Alle posts tonen

zondag 22 februari 2015

Pil tegen verslaving, waar blijft ie?


.

Eén keer in de week vul ik medicijndozen voor meerdere patiënten; de werking van die medicijnen zoek ik op en ik bekijk waar rekening mee moet worden gehouden.
Telkens als ik bij een patiënt met spasmes een doosje Baclofen open doe, schiet het volgende mij weer in gedachten:

Baclofen, een spierverslapper, zou als naast/bijwerking hebben dat het ook helpt tegen alle soorten verslavingen en in het bijzonder tegen alcoholverslaving. Het is belangrijk dat het medicijn onder toezicht genomen wordt van een arts die ook de dosering scherp in het oog houdt. Een grote groep mensen die Baclofen als spierverslapper gebruikt (in het geval van spasmes) blijkt ook die zucht naar drank niet te hebben of niet meer. Natuurlijk kan het zijn dat ze iets anders aan hun hoofd hebben, een ernstige ziekte bijvoorbeeld maar dat is een verslaving ook.
De bijwerkingen van Baclofen zijn voor veel mensen redelijk goed te verdragen. (dat ligt een beetje aan de eventuele andere ziektebeelden die de patiënt heeft.
Waarom wordt daar in hemelsnaam dan niets mee gedaan?

Welnu, het interesseert de farmaboeven niet, dat is het. Onderzoek wordt alleen verricht als daar veel geld mee te verdienen valt en het patent van Baclofen is al lang vrijgegeven en dus niet interessant voor de graaiers.

Veel professionals op het gebied van verslavingen hebben positieve ervaringen met een behandeling met Baclofen.

Dat betekent dus dat onderzoek zonder sponsor kostbaar is, maar dat is een mensenleven ook.
Onbegrijpelijk eigenlijk als we zien hoeveel de verslavingsproblematiek kost aan opvang, detentie, behandeling van bijverschijnselen als levercirrose en slokdarmkanker.

Wie houdt het gebruik van Baclofen dan eigenlijk tegen? Wie heeft er baat bij het in stand houden van zo veel zieken (verslaafden ), wie verdient er meer aan het zo houden dan aan het genezen? Alcohol accijnzen, zijn dat de boosdoeners? Net zoals bij de tabakslobby?

Er moet maar weer eens wat stof opwaaien, dit jaar waren er wéér meer kinderen die opgenomen moesten worden met alcoholvergiftigingen (comazuipers); kinderen waarvan een deel alcoholverslaafd blijft en misschien ook kinderen krijgen die zo'n verslavingsgen 'overerven'. Wat doet de gemiddelde arts eigenlijk nog voor een verslaafde? Bij mijn weten niet veel meer.
Zij wachten genoeglijk op goedkeuring van een reeds bestaand pilletje nu met een andere werking.

Al jaren wachtend tot er geld voor onderzoek uitgetrokken wordt, kost ondertussen aardig wat levens maar die levens spelen blijkbaar bij het Ministerie van Volksgezondheid geen enkele rol. Het enige dat nog iets kan uitmaken is het oprakelen van de nalatigheid van dit ministerie en de rol van de Minister in de lobby's tegen de volksgezondheid.
Laat ons dan maar veel stof doen opwaaien:

Het gros van de verslaafden verkeert nog in staat van ontkenning. Dat wordt mede veroorzaakt door het gevolg van de erkenning. Ben je eenmaal 'een verslaafde' dan wordt je geacht daar iets mee te doen. Als je hoort dat 80 % van de verslaafden die een detox (afkick) ondergaan weer terug vallen, is het dan wel handig om telkens weer door zo'n pijnlijke 'vernedering' (woorden van een verslavingspatiënt) te moeten gaan?

De ziekte 'verslaving 'heeft meer bijwerkingen dan de medicijnen die daar tegen helpen.Bijwerkingen Baclofen:
En ter vergelijking een bijsluiter van Paracetamol

Ontwricht gezin, huiselijk geweld, diefstal, verwaarlozing van kinderen en van zichzelf, financiële ellende, uitkering, wajonger, gebrek aan zelfvertrouwen, negatief zelfbeeld……
Allemaal zaken die niemand verder helpen in deze toch al zo kritische en hoog van de torenblazen maatschappij.


Kom op Edith zet die borrel neer, maak je sigaret uit en ga eens aan het werk!



©Gavi Mensch
Nederland BV,22-2-2015

.Update: 23-2-2015

 followed you

donderdag 22 januari 2015

Why is a sleeping child in the hands of beggars


Have you ever wondered why a sleeping child is in the hands of beggars?…???

Just read this story on the Internet, but I have know about 'borrowing children' since I first went to live in Spain; the only difference is that those babies were never asleep.
I put this on my blog because we all can do something about this dangerous problem: warn the police if you don't trust the situation!
Thís story is to weird for words…

This is an article I came across months ago. We are not sure of the author. However we’ve checked the authenticity of this with our followers in Bangkok and Cambodia. Surprisingly this seems to be true and their request is only to offer beggars with food and water and not money. Any hlp you can do in terms of their needs are just fine. But make sure you do not hand over big bills that will keep the begging industry going. You should be wise enough to know whom to help and how to help. Make your decision based on the situation and knowing it well enough.

”Near the metro station sits a woman of uncertain age. Women’s hair is confused and dirty, her head bowed in grief.
The woman sits on the dirty floor and next to her lies a bag. In that bag people throw money. On the hands of a woman, asleep, is a two year old baby. He’s in a dirty hat and dirty clothes.
“Madonna with baby” – numerous passers-by will donate money. The people of our kind- we always feel sorry for less fortunate. We are ready to give unfortunate people the last shirt, the last penny out of your pocket and never think another issue. Helping, seems like. “Good job done”…

I walked past a beggar for a month. Did not give any money, as I knew that this is a gang operated scam and money collected by the beggar will be given to whoever controls beggars in the area. Those people own numerous luxury properties and cars. Oh and beggar also gets something, of course “ A bottle of vodka in the evening and a döner kebab”. A month later, walking past the beggars, as shock, it suddenly hit me….
I’m staying at a busy crossing, stared at the baby, dressed as always- dirty track suit. I realized that it seemed “wrong”, finding a child in a dirty underground station from morning to evening. The baby slept. Never sobbed or screamed, always asleep, burying his face in the knee of a woman who was his MUM.

Do any of you, dear readers, have children? Remember how often they slept at the age of 1-2-3 years? Hour two, maximum three (not consecutive) afternoon nap, and again – movement. For the whole month, every day of my walking in the underground, I’ve never seen a child awake! I looked at the tiny little man, with his face buried in the knee of his mother, then at the beggar, and my suspicion was gradually formed. – Why he sleeps all the time? I asked, staring at the baby.
The beggar pretended not to hear me. She lowered her eyes and hid her face in the collar of her shabby jacket. I repeated the question. The woman again looked up. She looked somewhere behind my back, tired with utter irritation. Her look was similar to the creatures from a different planet. – F *** off … her lips murmured. 
-Why is he asleep?! I almost cried …

Behind me someone put his hand on my shoulder. I looked back. A some old man was looking at me disapprovingly:
– What do you want from her? Can’t you see how hard she’s got it in her life… Eh …
He gets some coins from his pocket and throws them in the beggar’s bag.
Beggar made a hand wave of a cross, portraying the face of humility and universal grief. The guy removed his hand from my shoulder and strolled out of the underground station. I bet, at home, he will tell how he defended poor, distraught woman from a soulless man in a tube station.
Next day I called a friend. It was a funny man with eyes like olives Romanian nationality. He only managed to complete three and a half years of education. The complete lack of education does not prevent him from moving around the City streets on very expensive foreign cars and live in a “small” house with countless number of windows and balconies. From my friend I managed to find out that this business, despite the apparent spontaneity, clearly organized. Its supervised by begging organized crime rings. The children used are in “rent” from families of alcoholics, or simply stolen.

I needed to get the answer to the question – why is the baby sleeping? 
And I received it. My friend Gypsy said the phrase, completely ordinary with calm voice that twisted me in shock, just like he was talking about weather report: -They are on heroin, or vodka …
I was dumbfounded. “Who is on heroin? Whom – under vodka?! ” He answered -The Child, so he doesn’t scream. The women will be sitting whole day with him, imagine how he might get bored?
In order to make the baby slept the whole day, it pumped up with vodka or drugs. Of course, children’s bodies are not able to cope with such a shock. And children often die. The most terrible thing – sometimes children die during the “working day”. And imaginary mother must hold another dead child on her hands until the evening. These are the rules. And the by passers-by will throw some money in the bag, and believe that they are moral. Helping “mother alone” …

The next day I was walking near the same underground station. I stocked up journalistic identity, and was ready for a serious conversation. But the conversation didn’t work out. But turned out the following … 

A woman was sitting on the floor and in her hands she was holding a child. I asked her a question about the documents on the child, and, most importantly, where was yesterday’s kid, which she simply ignored. 

My questions were not ignored by passers-by. I was told that I was out of my mind screaming at poor beggar with a child. All in all, I was escorted out of the tube station in disgrace. One thing remained was to call the police. When police arrived, beggar with the baby disappeared. I stood with a full sense of – “I’m trying to fight windmills”.
When you see in the subway, on the street whether women with children, begging, think before your hand climb for money. Think about that, if it wasn’t for your hundreds of thousands of handouts, the business like this would have died. The business would die and not the children-inflated with vodka or drugs. Do not look at the sleeping child with affection. See horror… Since you’re reading this article, you know now- why the child is sleeping in beggars hands.

P.S.
If you copy this article, your friends will read it too.
And when you decide again to open your wallet to throw a coin to a beggar, remember that this charity could cost another child’s life.”

©Author unknown.

©Gavi Mensch
Nederland BV 22-1-2015

.


woensdag 24 september 2014

The stalker is back, is he bored?

 Since  a couple of years I am being stalked by a narcissistic old man. I haven't reacted on his tweets ( all his accounts are suspended by now) or his reactions on my blogs. I simply don't publish his idiotic braincramps. 

I know he is reading my tweets and blogs allthough I've banned him everywhere.
He simply lacks the fantasy and the brains to write his own stuff. He is a copy-pasting asshole.
He is still in for a lawsuit and all his remarks, everywhere, about me and my family are being collected as proof. 

His poor mental state is no excuse, he drinks a lot, smokes too much and refuses help from mentalcare. He is a obstinate silly bugger who probably has spend his entire life feeling sorry for himself and has been lying his way through a weird realtionship with wife and children, who gave up on him, logicaly. 

This is the advice I got for him from my readers:






















That should do the trick for now. He will not understand.
 It's just so he knows......


;-)


Gavi Mensch is Gavi Mensch
Even in Maastricht
24-9-2014

All rights reserved 2014

.

dinsdag 6 mei 2014

Stalken, Fons Scaf, is het woord NEE niet begrijpen.




De betekenis van het woord 'nee' gaat, als het door anderen gebruikt wordt, volkomen aan je voorbij.
Voor elke keer dat je nee kreeg heb je een 'slachtoffer' gemaakt, uit wraak.
Dat gaat nu blijkbaar al 15 jaar zo.
Je werkloze leven heb je gevuld met lessen die niemand nodig heeft. Cultuur en muziek, voornamelijk Duits georiënteerd, hebben je voorkeur. Stokoude copy-paste's over Hitler en de zijnen, vreemde berichten over Joden die dienen als balans voor je felle antizionisme. En dan vraag ik me af, waarom praat je over zaken waar je helemaal niets van begrijpt. Jouw wereld is 80 m2 in een buitenwijk.

Ach, je komt zelden van je stoel af, je gaat zelden je huis uit en een treinrit naar Amsterdam is een wereldreis. Dat geeft niets. Maar door overal les in te willen geven, voornamelijk in zaken die je 'gecopy-paste' hebt, krijg je ook vaak kritiek en dat is een NEE. Dan ga je drammen. Dan wordt men boos (ik ben zeker niet de enige). Dan ga je je computer gebruiken om die mensen kapot te krijgen. En dan lukt niet. En dan ga je stalken, op veel plaatsen te gelijk want de persoon die jou tegenspreekt is crimineel.

Dat is onderdeel van je persoonlijkheidsstoornissen, meerdere ja. Ik daag elke psychiater uit om jouw WP-site eens onder de loep te nemen. 
Samen met een kort gesprekje geeft hij dan waarschijnlijk een uitslag als:
"Man, 72, onvoldaan over zijn leven en zijn omgeving die hem niet naar behoren eert.
Man met de neiging om alles wat gezegd wordt op zichzelf te betrekken. Boos omdat men niet ziet hoe groots hij wel niet bezig is, hoe enorm zijn taak is om de wereld op de hoogte te brengen van wat Hij vindt dat niet kan".

Zulke zaken maken dat een diagnose zou kunnen zijn NPS met nog enkele andere storingen die het beeld versterken. Al vele malen heb ik je geadviseerd om je eens grondig te laten nakijken. Daarbij krijg je natuurlijk heel veel nee's want je weet het natuurlijk beter.

Helaas Scaf, je bent een lost case. En hoe harder je schopt hoe pijnlijker het wordt voor je.
Gun je vrouw en je omgeving een oude dag met muziek en geen opdrachten maar aanbevelingen om Arte te kijken en laat Social Media voor wat het is: een sociaal medium. Een communicatiemiddel voor mensen die proberen een sociaal netwerk te weven, voor mensen die ver van hun vrienden wonen, voor mensen die iets te vertellen hebben en dat zonder dwang willen laten weten, voor mensen die delen en een positieve instelling hebben. Voor mensen die elkaar helpen, ondersteunen en begeleiden. Voor mensen die samen huilen en lachen. Voor menschen dus.

Jouw 'politiek getinte' dadendrang die er uit bestaat om mensen te vangen en ze daarna te verguizen en dan vrolijk verder te gaan met je pvv-werk terwijl je onderduikt in je bunker, is geen voorbeeld van het mooie gebruik van sociale media. Dan kom je op een hellend vlak,  zoals de roze Khmer, daar doe je jezelf waarschijnlijk ook al geen plezier mee.

Ik blijf voorlopig achter een slotje op twitter (daar dwing jij me toe) en met een kleine kring op de andere sociale media. Ik gun niemand jouw smerige commentaar op elk woord dat ik schrijf. Ik denk dat sowieso weinig mensen je smaadschriften lezen.

Wat mij betref ben je een ziekelijke, oude en zeer verstoorde en gestoorde man, waar iedereen beter uit de buurt kan blijven voordat hen hetzelfde lot treft als mij, als ons. Je hebt geen idee wat goed doen is. Je verzuurt mijn tl en die van honderden anderen. Je beledigt en liegt naar hartenlust alleen maar om applaus te krijgen en dan ben je boos als je dat alleen maar krijgt van je pvv vriendinnen. Je schendt aan de lopende band de privacy van mensen. Van ons krijg je geen applaus maar een ijzig negeren tot aan de rechtszaak die in het verschiet ligt.

Ga iets leuks doen, ga leren om iets leuks te doen voor anderen, volg een cursus, ga wandelen of fietsen! Stalken is een slechte vervanger voor duimzuigen!

Dit is een vriendelijk advies, niet dwingend, wel het laatste.









©Gavi Mensch
Maastricht, 6-5 2014
All rights reserved 2014



.

zaterdag 1 maart 2014

Aangepast protocol....

Op het plein loop ik mijn dochter en kleinkindjes tegemoet, we hebben afgesproken voor koffie. Maar mijn dochter wijst naar een man die huilend aan de rand van het plein zit en zegt: "Hij is gevallen op de trap, mam, misschien kun je even kijken".


Ik loop naar de man toe en vraag of ik wat kan doen. Een van de mensen die bij hem staat heeft de politie gebeld die niet wil komen. De medewerkster van een naastgelegen supermarkt zegt dat hij wel bekend is met alcoholproblemen maar zegt dat hij toch ook een flinke smak heeft gemaakt. Een man van mijn leeftijd blijft rustig naast het slachtoffer staan met een hand op diens schouder. De huilende oudere man ziet er verwaarloosd uit, ruikt onfris, heeft in zijn broek geplast en roept om zijn moeder. Een  jonge man die met de politie belt kijkt boos en zegt dat de politie niet komt en gelijk daarna zegt hij: "We moeten deze mensen ook geen alcohol schenken." 

Ik sta er op dat er een ambulance komt. De man is geestelijk duidelijk in de war, lijkt behalve zijn drankprobleem ook psychische problemen te hebben. Bij een val van iemand op leeftijd wordt altijd de ambulance gebeld om te checken of er niets gebroken is. Uiteindelijk komt de politie, blijkbaar ruim een half uur na de valpartij. Ze willen niet eens uit de auto stappen; een roept door het opengedraaide raampje iets van: "Het is een oude bekende, daar kunnen we niks mee…."

Ik stel me voor als verpleegkundige en zeg dat er toch een ambulance moet komen. Ze stappen nu uit en de politieman snauwt tegen me: 'En wie gaat dat betalen, hè? Die man heeft geen zorgverzekering, het is ook nog een alcoholist!". Ik vraag de politieman naar zijn naam en functie en zeg erbij dat het makkelijker spreekt. Hij doet net of hij niets gehoord heeft.
Dan zeg ik dat we die ambulance met zijn allen betalen net zoals het salaris van de politieagenten en dat het protocol eist dat oudere mensen die om wat voor reden dan ook vallen en in de war zijn, even onderzocht worden door een arts. De agent zegt dan twijfelend dat zij de man wel naar de dokterspost zullen brengen maar op een of andere manier geloof ik niet erg in het snel gedane aanbod, zeker niet met een blik op de met urine doordrenkte kleding van de gevallen man.


1-3-14 10.30 
De gevallen man huilt en snottert nog steeds en ik veeg zijn gezicht af met een van de oma-zakdoekjes die ik altijd binnen bereik heb. De man kijkt verbaasd en stopt met huilen. "Hoe heet u?" vraag ik. "Dat zegt hij toch niet", zegt de politieman terwijl de oude man zijn voornaam noemt. "En uw achternaam?" vraag ik. De man mompelt ook zijn achternaam. De agent trekt de jas van de man open en doorzoekt zijn binnenzakken op zoek naar een identiteitsbewijs. Ik vraag of hij dat niet eerst had kunnen vragen. De agent kijkt me aan en trekt een wenkbrauw op. Ik doe hetzelfde en dat blijkt genoeg. De agent doet een stap achteruit. 




Ik vraag de nu wat angstig kijkende man of hij ergens pijn heeft.
Dan begint hij weer hartverscheurend te huilen. Het lijkt niet alleen dronkenmansentiment.

Uiteindelijk komt er toch en ambulance die gewaarschuwd is door iemand anders. Ook hier weinig animo om iets te doen met de man. "Het is een dakloze en hij is vanmorgen weggelopen uit het ziekenhuis." Ik zeg dat de man dan in het ziekenhuis ook nog niet aan de beurt is geweest duidelijk gezien zijn vreselijk vieze gezicht en handen. Dan zegt de ambulancebroeder dat de man niet helemaal okay is en daarbij tikt hij met een vinger op het hoofd. Ik zeg dat het dan reden te meer is om hem op te nemen. 

De politieagent bemoeit zich er nog een keer mee en zegt dat ze met mij geen discussie moeten aangaan. Ik kijk hem strak aan en stel dat hij wel zal moeten want dat ik uit hoofde van mijn beroep verplicht ben om er op toe te zien dat de kwaliteit van leven en het lot van de zieken niet in de handen van onwillige agenten ligt.

Samen met een van de ambulancebroeders hijs ik de man voorzichtig overeind. Hij staat en huilt. Zijn arm doet zeer en zijn bril is kapot. Ze zullen de man meenemen, zegt de broeder.
Ik laat het gaan, ik draag over.  De man kijkt me nog een keer aan door de spleetjes van zijn behuilde rode ogen. Hij zegt niets maar zegt veel. Ik knik hem toe en wens hem sterkte.

Ik loop naar het café op het plein waar mijn dochter wacht met de kleintjes. Onderweg denk ik dat de wereld echt te diep gezonken lijkt om hem nog drijvende te houden. De houding van de politie was vervelend en die van de hulpverleners vermoeid. Het carnaval is nog maar net begonnen.

Minister van Defensie ten tijde van het incident.
Dadelijk gaat oud en jong hier aan de drank, speciaal voor hen zijn tenten ingericht waar NIX mag. Daarbuiten zijn bijna alle jongeren en veel volwassenen aangeschoten en tegen het eind van de avond is een flink deel dronken. Er zullen veel ambulances uitrukken en de gewonden met een vreemde pruik op, maar in dure carnavalskostuums, van straat oprapen en ongevraagd meenemen naar het ziekenhuis. Niemand die vraagt wat dat kost. Niemand die moppert over de extra kosten van de hoeveelheid politieagenten die de uitwassen van een katholiek feestje moeten bedwingen. 

Niemand hoor je over 3 dagen alles gesloten, over de economische strop en de schadelijke effecten van alcohol en van Carnaval, het is immers traditie.

Alaaf?




©GaviMensch
Maastricht,1-3-2014
All rights reserved 2014    

Naschrift: 2-3-2014

-Een wijkagent reageerde op dit verhaal dat het naar maar waar was, dat het vaker gebeurt en dat het zeer frustrerend is om deze mensen op te blijven rapen. En dat ze door tijdsdruk vaak met de handen in het haar zitten. 
Ik ben dat met hem eens, helaas,  het is niet anders. En een opfriscursus omgangskunde zou voor de bitse agent uit het blog geen gek idee zijn. 
-Veel mensen hebben gereageerd op bovenstaand blog,Waarvoor hartelijk dank. Veel bruikbare suggesties ook voor de politie en  voor de ziekenhuizen die met psychiatrische 'wegloop'patiënten te maken krijgen.
-De tijd dat een agent zich voorstelde aan slachtoffer of woordvoerder is blijkbaar weer voorbij, ik suggereer herinvoering, ook voor het ambulance personeel. Een beetje respect kan echt geen kwaad.
-Opmerking van andere wijkagent 
"mooi geschreven, helaas -100 van betrokken agenten. Hulpverlenen zit in je...  bij grootschalige optredens zoals carnaval wordt er ook vaak van boven bepaald hoe op te treden. Bij persoonlijke incidenten komt het aan op de hulpverlener zelf. En soms kan dat door allerlei omstandigheden anders zijn dan verwacht (mag worden)"




vrijdag 24 januari 2014

Shizzle



Het gaat weer wat beter met ons, met de mijnen en met mij. Ik ben weer aan de slag gegaan en heb een gevarieerde hoeveelheid werkzaamheden. Daarnaast ben ik een boekje aan het maken voor mijn kleinkinderen en schilder ik in de weekends. Verder kook ik af en toe voor de zieke lieverdjes en houd ik gezelschap én heb ik het koud uit misplaatste zuinigheid.
Ik ga dus nú iets warmers aantrekken.
Alles lijkt dus weer opgang te komen, maar het wordt nooit meer zoals het was.
Het gemis blijft.

Voordat ik verder ga met de gewone dingen moet ik eerst nog wat shizzle wegwerken.
Hier in deze uithoek woont een zure nare man die de hele dag en een groot deel van de nacht niets anders doet dan verboden tweets lezen op twitter (blokkeren helpt niet) en pagina's uit mijn blog kopiëren. Inclusief beeldmateriaal.

Hij wil daarmee aantonen hoe vreselijk gevaarlijk ik wel niet ben. Ik ben een haat oma en een fascist, te dom voor deze wereld en ik snap er niets van.
Ooit heb ik een blogje geplaatst waar ik uitleg hoe dat zo gekomen is.
Ik had, toen ik zijn bazigheid bemerkte, direct moeten stoppen met verdere kennismaking met zijn vrouw en zeker met hem; hij snoerde haar continu de mond en zij gaf hem het woord elke keer dat hij het opeiste. Dat zij een aardige vrouw is, daar hoeft niemand aan te twijfelen. Wel twijfel ik aan de heerlijke relatie die de man zegt te hebben met zijn vrouw. Zij is een slachtoffer van wie ik hoop dat ze haar eigen leven leidt. Ik heb medelijden met haar. Ze leek me een vrouw waar ik beroepsmatig wat mee gemeen heb, onze zorg voor kinderen. Zij heeft net als ik op een medisch kinderdagverblijf gewerkt. En haar man heeft nog nooit iets anders gedaan 'voor haar' dan de afwas. Hij is volgens zijn zeggen zelfs nog nooit in een supermarkt geweest.

Maar het mocht allemaal niet zo zijn.

Mijn wens om verder kennis te maken vervloog nadat ik telkens alleen opgescheept zat met de betweter. Een die alsmaar aan het woord wil zijn, die van de zaken van buiten Zuid-Limburg niets begrijpt en de hele dag naar Duitse radio en televisie luistert. Kortom een domme kleinzielige man met een benauwd beeld van de wereld buiten Zuid-Limburg. 

Toen werd hij heel erg boos om niets. Hij schreef stukjes over mij en blogjes en fantaseerde er rustig op los. Alles wat hij niet wist (en weet) over mij vermeldde hij in zijn shizzleblog.

Na anderhalf jaar proberen om de man te overtuigen van het zinloze van zijn bij elkaar gefantaseerde kopietjes van mijn blogwerk en mijn tweets, heb ik een klacht gedeponeerd bij de politie. Daar kenden ze hem al langer en ik vrees dat zijn obsessies eerder gezien worden als ziektebeeld en dat het de lasteraar vermoedelijk een hoge 'ach-gut' factor oplevert. 
De leuke agente leest mee op mijn blog. 
De inboorlingen achter de balie waren voorheen slechts figuranten in een politieserie.


De zure man maakt misbruik van mijn achternaam die ik op Sociale Media en in mijn blog nooit gebruikt heb voornamelijk omdat ik wilde voorkomen dat oude nutcases zoals deze ermee aan de haal zouden gaan. Hij is nietsontziend en gebruikt mijn naam in verband met PVV''ers en het woord fascist en schrijft rond mijn naam allemaal nare gebeurtenissen uit zijn zielige leventje zodat het net lijkt alsof ik daar de schuld van ben. Dat het allemaal zo op Google komt weet de gifkikker en daarmee bedreigt hij dus opzettelijk de mogelijkheden van mijn kinderen en andere familieleden.

En gevaarlijke man die ik eerder NPS (narcistische persoonlijkheidsstoornis) toe dicht 
of een combinatie daarvan met een obsessieve-compulsieve persoonlijkheidsstoornis dan
schizofrenie (hetgeen een familiekwaal is zoals hij mij verteld heeft).

Of hij gooit over mijn blogje over het overlijden van mijn kleindochter een achterlijk nietszeggend blogje heen maar wel met de titel De in de wieg gelegde dood. Ik vraag je, hoe ziek is zo iemand?

Dagelijks rollen er blogs van zijn oude site op de nieuwe site met de meest smerige toevoegingen. En die shizzle dropt hij dan op WP, op FB en op alle andere digitaal beschrijfbare muren en glazen

Een half jaar lang heb ik de oude dwaas genegeerd, dat hielp niets. Behalve dat hij door eigen toedoen al door half Internet en veel forums geblokkeerd en verwijderd is, (onder andere van het NRC forum) blijft hij blèren en mekkeren.
Zijn originele idee om op fascisten te jagen (hij is er gewoon niet zo goed in) is op niets uitgelopen. Fascisten lachen hem uit. Hij geeft ze dus eerder de ruimte, wat te denken geeft.

Over zijn pathologisch liegen wil ik niet al te erg uitweiden. Ik lees dat hij mij nog nooit fascist heeft genoemd. Nadat zeker 5 mensen mij daarop attent maakten, heb ik de tijdlijn maar even opgeslagen (net zoals alle oude en nieuw lasterblogs waar mijn naam of pseudoniem in genoemd worden); de rechter zal dan wel uitmaken wie er liegt.

Toen er bij de PVV'ers geen roem meer te halen viel dacht hij de strijd aan te kunnen gaan met vrouwen. Maar wij lijken niet op zijn vrouw en dus krijgt hij lik op stuk.
Terugkomend op zijn narcistische trekken is dat wel logisch. Hij zoekt sterke vrouwen uit en als hij daar gehakt van kan maken, heeft hij volgens zijn door enorme hoeveelheden drank vertroebelde gedachtegang dubbel gewonnen. 

Helaas snapt hij niets van tegenspraak. Hij raast en tiert, produceert oude blogjes en zet daar dan weer nieuw verzonnen feiten bij en huilt als hij op zijn donder krijgt, want hij bedoelt het immers zo goed? Hij registreert …voor het nageslacht? Hij heeft niet veel nageslacht om zich zorgen over te maken.

Ondertussen is hij ook een groot deel van zijn Twitteraanhang kwijt. Hij wordt alleen nog
gevolgd door half blinde sensatiezoekers, mensen die hun wanproducten graag in zijn vele paper-li frutsels afgebeeld zien en buitenlanders die zijn tweets toch niet begrijpen.
Hij die over openbaarheid spreekt, zit zelf op Twitter achter een slotje, nu vraag ik je. Sommigen blijven er gelaten hangen omdat ze bang zijn anders ook achtervolgd te worden. Anderen spelen een griezelig dubbelspel, tja, soort zoekt soort.

En verder is niemand geïnteresseerd in zijn domme copy-paste stukken. Zelfs de stukjes die als eigen blogs worden aangemerkt zijn terug te voeren op veel gestolen copy-paste werk en natuurlijk allemaal zonder een bron te noemen. Hij hoeft zich immers niet aan de wet te houden, hij is tegen copyright, zegt hij. Tja, copyright zou hem natuurlijk te veel belemmeren in het zich toe eigenen van het werk van anderen.

Hoe vaak ik ook vraag of hij wil stoppen, het is voor hem alleen maar een stimulans om nog meer laster te verspreiden.Nog een fles drank en daar gaat ie weer. Ook door mijn privé zaken, mijn e-mails, alles eigenlijk, openbaar te maken, omdat hij dat wil. En niet alleen die van mij.
Daarom hebben ze hem ook overal de toegang ontzegd en mag hij alleen nog op eigen blog bloggen.

En zo af en toe schrijf ik er een stukje over. Zoals nu. 
Dan heb ik het weer even opzij gezet, ik heb niet veel tijd voor zijn gedoe.
 Zeker weten dat hij na de publicatie van dit blogschrijfseltje weer begint over een blogstukje dat ik zou heb geschreven en weggehaald en dat over zijn zoon zou gaan. Ik heb geen idee waar hij het over heeft. Ik ken zijn zoon niet. 

De enige blogstukjes die ik in concept heb moeten terug zetten gaan over mijn kinderen en kleinkinderen. Omdat hij er zeker weten mee aan de haal gaat. Geneuzel over USB stick maakt me aan het lachen. Zijn lasterwerk, dat ik nodig had voor de politie, staat er op en het is mijn eigendom. Binnenkort gaat de stick met aanvulling naar de advocaat. Na de rechtszaak kan hij hem krijgen, of niet.

Zijn naam? Die hoef ik niet te vertellen. De mensen die op Google naar mijn schrijf- pseudoniem of mijn echte naam zoeken, komen hem vanzelf tegen.

En zo heeft deze zaak twee kanten; alleen zíjn zaak stinkt  zelfs op een beeldscherm naar shizzle






©Gavi Mensch

Maastricht 24-1-2014
All rights reserved 2014 

Update:  13-2-2014 
(Uit DM's en tweets over de patiënt van een ander)
De psychopaat is zijn eigen beste vriend en de dronkaard drinkt nooit. 
Zijn onmacht reikt tot in zijn eigen hemel, hij is daar dan ook heer en meester. 
Zijn volgelingen vallen in de afvalputjes als ze al niet eerder gevlucht zijn. 

Mijn familienaam wordt nu gelinkt aan net zulke creeps en griezels maar dan van een andere politieke lichting....hoewel ik me afvraag of dat wel echt zo is. Het begint te lijken op een dekmantel. Waarschijnlijk zijn ook zij afvallige vrienden van de dwaas en dat ze hem ontrouw zijn, kan hij niet tolereren.  
Mijn aanbod om een goede psychiater te zoeken voor hem slaat hij af, natuurlijk, het is een zorgmijder. 
De familie moet hier zeer onder lijden. Voor hen deze link: http://www.npspartners.nl/ 
Ik ben er van overtuigd dat ze of niets weten van de shizzle die hij op het internet smeert of wegkijken na een leven lang met deze drek te maken hebben gehad. 

Het is triest. Maar het einde is nabij....gelukkig!


.