Posts tonen met het label kindermisbruik. Alle posts tonen
Posts tonen met het label kindermisbruik. Alle posts tonen

zaterdag 7 november 2015

Onbeschermde kinderen




Ik heb een bloedhekel aan onrecht, zeker als het gaat om onrecht dat kinderen aangedaan wordt. Waarom zou je kinderen uit huis plaatsen? Plaats de ouders uit huis! Of voeg dagelijks toezicht toe aan het gezin. Eis van maatschappelijk werk in de jeugdzorg een pedagogische achtergrond, een opleiding gezinsbegeleiding, kinderpsychologie….
Ik heb pleegkinderen in huis gehad van een moeder die haar kinderen gewoon achterliet om achter een minnaar aan te reizen. De kinderen, jonge pubers, hebben het daar moeilijk mee gehad. Heerlijke meiden die maar niet begrepen dat die moeder zomaar weg ging.
Van jeugdzorg heb ik in die tijd nooit veel gehoord. Na drie maanden moesten ze weg bij mij. Omdat moeder dat wou. Waarom weet ik nog steeds niet. Triest voor de meiden. En dat gebeurt wel vaker.

Jaren geleden vroeg ik waar je kon klagen over jeugdzorg, over de instellingen en over vreemde pleegouders die hun inkomsten telden alsof het kinderen waren. Er zijn gelukkig heel veel lieve en goede, wijze en zorgzame pleegouders maar sommigen krijgen echt te weinig controle. Ik geloof daardoor ook niet in kindertehuizen. Het zijn vaak een soort gevangenissen waar kinderen elkaar het kwaad van de wereld leren of ondergesneeuwd worden door pestkoppen zowel door kinderen als ook door leiders. Ik ken mensen die bij jeugdzorg werken, een hopeloze puinhoop van hun leven maken, boos zijn en zo de boer opgaan om andere ouders de les te lezen. Ik geloof daar ook al niet in. Ik geloof in dialogen, met echte psychologen en pedagogen  en gezinsvoogden en andere jeugdzorgmedewerkers die de kinderen en het gezin persoonlijk kennen. Het gaat immers om het leven van kinderen..

Maar hemel bewaar me voor een groot deel van de zogenaamde hulpverleners. Een ex-collega van mij die 'gedragswetenschapper' werd bij jeugdzorg en die de hele dag liep te blazen over hoe goed het wel niet is om je kinderen absoluut antiautoritair op te voeden. En die bij een alles-in-de-war-gezin het 'bevel' gaf tot strenger aanpakken. Ik kende dat gezin. Een nare schoonmoeder die om de haverklap jeugdzorg belde, zowel over haar zoon als over haar kleindochter. En uiteindelijk werden de kinderen uit huis geplaatst.
Na veel gesprekken werden ze weer terug geplaatst maar toen was het al te laat.

Dit is maar een voorbeeld, voor echte ellende lees http://jeugdzorg-darkhorse-plus.blogspot.nl/2015/02/hansje-een-kinderdrama-op-herhaling.html

Uithuisplaatsingen zijn traumatisch voor kinderen. Er is zoveel administratie bij jeugdzorg dat ik denk dat als elke medewerker een laptop krijgt ze die mooi kunnen gebruiken bij 1 op 1 begeleiding. En stel eens Nanny's aan, van die echte, daar heeft een gezin wat aan.
Enfin, jaren doofpotten leidt nu tot dit krantenartikel:


Kunnen we de kinderen nu eens beschermen? Het is ook bescherming van de toekomst. Te veel doofpotten borrelen over van kinderleed, veroorzaakt door volwassenen.
Hier, daar en overal!


Gavi Mensch
Nederland BV, 6-11-2015






1997: de internaatsgedachte


Jeugddetentie:
Met oa: Straf voor jongeren met ontwikkelingsstoornis of psychische aandoening (PIJ-maatregel)

2001:

2001: Een verslag 

2013: André blogt;
https://andreblogt.wordpress.com/


vrijdag 8 november 2013

Sint Pieter en Klaas de Witt

Sint Pieter.

Hier in Maastricht ga ik met zekere regelmaat naar Chalet Berglust, een fraai gelegen en uitstekend restaurant halverwege de Sint Pietersberg, met uitzicht over de stad.

Uitzicht over Maastricht vanaf Chalet Bergrust op de Sint Pietersberg
Afgelopen week dronk ik daar koffie met enkele vriendinnen en vrienden en het gesprek kwam op de viering van Pakjesavond; bijna allemaal hebben we kleinkinderen of kleine kinderen. Het gesprek ging over gerecyclede cadeautjes en de jammerlijke overvloed aan plastic weggooispeelgoed. En over de rolbevestigende rommel die nergens voor dient, zoals het oorlogs- en vechtmateriaal voor jongetjes en de huishoudartikelen in miniatuur voor meisjes.
Toch komt het daar helaas in het dagelijks leven ook op neer, dat mensen die rollen op zich nemen. En waarom jongetjes-mannen speelgoed-drones maken of meisjes-vrouwen een nieuwe stofzuiger voor hun verjaardag vragen is mij een raadsel. Ik prijs me gelukkig met een kleinzoon die een Barbie met hoge hakken aanwijst als we lang een speelgoedwinkel lopen; mijn kleindochter gaat voor een trapauto, prima keuze voor een onafhankelijke mini-vrouw zou ik zeggen.

Hoe dan ook had niemand het over het niet meer kunnen van een Sinterklaas met de slechte naam die bisschoppen hebben op het gebied van actief misbruik of het hanteren van doofpot-hoofddeksels. Eigenlijk had ik dat wel verwacht in zo'n zeer katholieke streek als Zuid-Limburg, waar zoveel getraumatiseerde mannen ( en vrouwen) met hun niet te tillen ervaringen van het seminarie of de kostschool rondlopen.
De heisa in de media over Pedro, zoals ie bij ons heette en zijn donkere uiterlijk, zijn vrolijke krullen en zijn intelligente grappen heb ik geheel aan mij voorbij laten gaan. En mijn gezelschap eigenlijk ook.
 
Sint Nicolaas
Er werden tijdens de koffie ervaringen uitgewisseld over niet giftige verfsoorten en om de hulp sinten en pieten te helpen met opschilderen van gebruikt houten speelgoed. En recepten voor suikerarme glutenvrije speculaas en koemelkloze chocolademelk.
Helaas zijn koemelk, gluten en suiker verboden goedjes voor velen, vreselijk veel mensen zijn allergisch voor voedingsstoffen en toevoegingen maar daar hoor je de goegemeente zelden over. Lijkt me trouwens wel een mooie taak voor een commissie van de Verenigde Naties, het internationaal verbieden van het internationaal toegestane gebruik van alle soorten gif in voeding voor kinderen en volwassenen. Me dunkt dat die meer slachtoffers eisen dan Pedro.

Hoe dan ook, als Dordtse heb ik een goede herinnering aan Klaas de Witt, niet zo genoemd uit racistische overwegingen, ook al weet je dat nooit zeker. Mijn kleinkinderen heb ik het versje geleerd uit mijn geboortestad:

"Hier ziet u Johan en Cornelis de Wit, de ene staat en de andere zit."
En denkende aan de Sint Pietersberg hadden wij, mijn kleinkinderen en ik de Playmobiel poppetjes al snel bijgewerkt:
"Sint Pieter en Klaas de Witt, de ene loopt en de ander zit"



©Gavi Mensch
Maastricht, 8-11-2013

All rights reserved 2013

vrijdag 11 oktober 2013

Pedofilie, pedoseksualiteit en pederastie.


Pedofilie is het zich seksueel aangetrokken voelen tot heel jonge mensen. Pedoseksualiteit is het seks hebben met hele jonge mensen.  Pederastie is mannelijke homofiele pedofilie.

Het lijkt me handig als we die termen los zien van het houden van onze kinderen en kleinkinderen! Er is te veel mee gemoeid.

Hieronderuitleg van de 'pedo-woorden', onder de dik gedrukte letters zit de link naar originele teksten!

[ Pedofilie is een term die wordt gebruikt voor het zich seksueel primair aangetrokken voelen van volwassenen tot kinderen die nog niet geslachtsrijp zijn.  De term wordt op twee 2 manieren vaak foutief gebruikt: Ten eerste slaat de term "pedofilie" alleen op het verlangen naar seksueel contact met kinderen, niet op het daadwerkelijk hebben van seks met kinderen. Het laatste heet pedoseksualiteit. Pedofilie is niet strafbaar [onze gedachten zijn vrij], pedoseksualiteit wel.

Ten tweede is er pas sprake van pedofilie als een volwassene zich seksueel aangetrokken voelt tot prepuberale kinderen. In het dagelijks spraakgebruik wordt een volwassene die zich seksueel aangetrokken voelt tot personen die wel al geslachtsrijp, maar nog minderjarig (minder dan 18) zijn, vaak ten onrechte als pedofiel aangemerkt. Pedoseksualiteit is dan ook niet helemaal hetzelfde als het strafbare feit van seksuele handelingen met minderjarigen, wel geslachtsrijp, maar nog geen 16 jaar is.

Pedoseksualiteit wordt gezien als psychoseksuele stoornis. Een bijzondere vorm van pedofilie is pederastie. Deze term betreft enkel de mannelijke homofiele pedofilie. Er valt ook onderscheid te maken tussen pedofilie en efebofilie, het zich aangetrokken voelen tot pubers en adolescenten. Het praktiseren van het laatste is onder zekere omstandigheden niet strafbaar. Deze seksuele voorkeur wordt in het dagelijks gebruik echter meestal wel als pedofilie aangemerkt.

Een voorwaarde voor eventuele behandeling is dat strafbare handelingen moeten worden stopgezet, gedurende de duur van de behandeling. Behandeling behelst: Het verhelderen van de onderliggende seksuele behoeften, de genese van het probleem,verzoening met de toestand die onveranderlijk is, en het zoeken naar alternatieven voor de seksuele behoeften. Beheersing van de sterke neiging wordt bereikt via door de methode van de terugvalpreventie. Dat wil zeggen het grondig kennen van de manieren en alibi's om de drempel naar strafbare handeling te overtreden.]

 Op mijn vraag op Social Media hoeveel pedofielen Nederland wel niet telde, een hypothetische vraag natuurlijk om aan te geven hoeveel zedenmisdrijven er de laatste jaren in het nieuws gekomen zijn, kreeg ik het volgende 'stupide' antwoord: 12 miljoen.

Dan is het ook te begrijpen dat er zoveel commentaar komt op elk stukje over het onderwerp. Mijn vraag zou dan weer moeten zijn of wie pedofilie niet een ernstig verschijnsel vindt (bijvoorbeeld vanwege het bezitten van kinderpornografie), zelf deze vorm van seksualiteit een warm hart toedraagt, wil tolereren, (klein)kinderloos is ?

Het is natuurlijk erg simpel om onwetenden wijs te maken dat Sigmund Freud pedofilie een normaal verschijnsel vond, ook in een ouder kind relatie. Ook dat zag ik verschijnen in een tweet. Het zijn mensen die ooit iets over Freud gelezen hebben maar het nooit echt begrepen.
Hieronder enkele quotes betreffende het onderwerp uit de Wiki: 

[ De mens wordt gezien als een wezen dat primair streeft naar lustbeleving. Het menselijk handelen wordt gedreven door driften, een aangeboren drang naar bevrediging van die lusten die resulteren in het voldoen aan bepaalde levensbehoeften, zoals eten en voortplanting.

Aanvankelijk ging Freud er vanuit dat neuroses veroorzaakt worden door verleiding in de kindertijd. Later liet Freud deze gedachte los, en ontwikkelde het idee van de kinderlijke seksualiteit, en het ontstaan van neuroses door stoornissen in de ontwikkeling van de kinderlijke seksualiteit.
Ontwikkeling van het libido
In zijn theorie over de ontwikkeling van de persoonlijkheid onderscheidt Freud twee innig verbonden en parallel verlopende ontwikkelingsprocessen: de psychoseksuele ontwikkeling, en de ontwikkeling van het Ich.
Psychoseksuele ontwikkeling
Volgens Freud slaat de term seksualiteit op gedrag dat lustervaringen meebrengt, en omvat dus ook lustgevende functies zoals voeding, ontlasting, aanraking, kijken. Freud werd in zijn ideeën beïnvloed door Ernst Haeckel, die stelde dat de ontwikkeling van het individu de ontwikkeling van de soort herhaalt. Deze ontwikkeling geldt ook voor de seksuele ontwikkeling van de soort, die via orale en anale fases richting genitale seksualiteit zou zijn geëvolueerd.[1] Freud kwam tot de volgende fasen in de ontwikkeling van het lustleven:
·                    De orale fase
·                    De anale fase
·                    De fallische fase
·                    De latentiefase
·                    De genitale fase          ]

De reactie daarop was een strakke disciplinaire opvoeding en omgang met kinderen.

Dr. Spock, volgens wiens richtlijnen in boeken over baby- en kindzorg een groot deel van de naoorlogse kinderen werden grootgebracht, was eerder voorstander van het warm en met liefde opvoeden. Echter met gebruikmaking van Freud's principes zoals hierboven beschreven.
Het is dan ook niet voor niets dat de richtlijnen van Dr. Spock verwezen zijn naar de gelijknamige SF figuur.

Nog een opmerking over pedofiele contacten, dit maal van een arts.

[ Zolang therapeuten niet inzien dat pedofiele seksuele contacten onwenselijk zijn en zij hun patiënten zelfs ‘positieve’ voorbeelden van pedofilie voorhouden, zal een therapie er voorlopig niet komen.]


Het aantal pedofielen zal dus best relatief groot zijn (natuurlijk geen 12 miljoen in Nederland) en een huiveringwekkende ontwikkeling is dat veel pedofielen hun fantasie voeden met kinderporno, materiaal dat geproduceerd kon worden door fotograferen of filmen van misbruik van jonge kinderen, sommigen nog zuigelingen.

Indirect zorgen dus deze pedofiele afnemers voor het misbruik door pederasten. Kinderpornografie is dan ook overal een verboden item. En dat is maar goed ook.
Als je in het kader van dadercursussen de beelden van ernstig misbruik van baby's hebt gezien, weet je hoezeer er controle moet zijn op de veiligheid van (kleine) kinderen. Veel pedofielen zijn wat dat betreft gevoel- en gewetenloos.

Pederasten zijn gestoord, zonder dat dit een excuus is voor het levenslang traumatiseren van kinderen. Of zelfs het doden van kinderen na misbruik.

Ook in de media worden de termen pedofiel en pedoseksueel door elkaar gehaald.

De eerste kan overtredingen begaan door het bezit van kinderporno. De tweede is een dader die kinderen misbruikt. Hieronder vallen ook de reli-pedoseksuelen: religieuzen, mannen en vrouwen die kinderen hebben misbruikt die aan hun zorg waren toevertrouwd, die hele volksstammen een levenslang trauma hebben bezorgd en die er zelden strafrechtelijk voor vervolgd zijn.

Veel kinderen met een trauma van seksueel misbruik door vertrouwenspersonen, groeien op met een 'enorme hindernis' in de relationele sfeer. Hoe vertrouw je nog mensen die van je houden en je zo misbruikt hebben?

Mensen die pedofilie geen punt van discussie vinden kunnen mij beter uit de weg gaan.
Dat wil niet zeggen dat ik iemand met pedofiele gedachten uit wil bannen uit de maatschappij. Zoals eerder gezegd, gedachten zijn vrij. 

Maar als daarnaast voor fantasieën kinderporno wordt gebruikt en erger nog kinderporno wordt vervaardigd door kinderen te misbruiken hoeft  diegene niet op mijn steun te rekenen. En pedoseksuelen kunnen net zoveel straf uitzitten als u wilt, het verandert meestal niets aan hun noodzaak om seks te willen hebben met kinderen.

Voor de veiligheid van kinderen horen deze zwaar gestoorde mensen niet onbewaakt terug te keren in de maatschappij.






© Gavi Mensch
Maastricht, 10-10-2013.





etc etc???????


zaterdag 6 april 2013

Therapiecentrum Martijn?


.

Vorige week trof ik in mijn geboortestad een oud-collega en tevens de dochter van een vriendin. Ik had haar niet meer gezien sinds de begrafenis van haar moeder. Ze zag er wat triestig uit. Na de geijkte uitwisselingen van 'hoe het is met jou en die anderen', zocht ik naar mijn telefoon. Dat doe ik tegenwoordig altijd; zo trots als ik ben op mijn kleinkinderen, gooi ik gelijk de foto's van mijn mooiste bezit in zo'n gesprek. Haar gezicht verstrakte en ze zei vaag iets van 'oh leuk'.

Ik stak mijn arm door die van haar en troonde haar mee naar onze stamkroeg alwaar een bak koffie en een broodje bal werd besteld. Net zoals destijds. Ze liet zich meeslepen en was zo braaf dat mijn maag samenkneep van medelijden. Dit was niet de speelse collega van vroeger, de rebel en de spring-in-het-veld. Goedlachse meid. Humor. Ik wist dat ze door een hel was gegaan meer dan 20 jaar geleden. Ik  wist eigenlijk ook wel dat je dan nooit meer echt vrolijk wordt. Maar dit….

kind in therapie ©eyvd


Na de eerste slok koffie zei ik een beetje moederlijk: "Zeg het maar, wat is er. Weer problemen met je ex, het monster?"
"Ja, en nee", zei ze en naar haar kopje kijkend mompelde ze iets over omagedoe.
Ik vroeg wat ze bedoelde. "Ik word nooit Oma en ik mis dat zo vreselijk! Mijn kinderen willen geen kinderen. En dus word ik geen Oma. En ik kan dus nooit meer goedmaken wat ik bij mijn kinderen fout heb gedaan, ik kon hen niet beschermen.

Ik was even met stomheid geslagen. M. kwam uit een kinderrijk nest, een grote familie waarin ook buitenbeentjes zoals ik snel opgenomen werden. De kinderen van mijn overleden vriendin werden ook mijn vrienden, liepen bij me binnen en belden voor mijn verjaardag.
Toen M.'s partner zich vergreep aan een van hun kinderen en aan die van kennissen, was er een netwerk van steun, ook van mij.
Aangifte, geen veroordeling, geen bewijs, een hele familie getraumatiseerd. Dader loopt nog steeds vrij rond, stevig aan de drank en niemand die hem in de gaten houdt.

Ik heb een keer met hem gesproken na de rechtszaak. Gevraagd wat hem mankeerde, hoe hij kon eisen dat hij zijn kinderen mocht blijven zien. Hij grinnikte een beetje dom en zei dat het allemaal erg opgeblazen was. Spelletjes en een boze moeder. Ik heb hem nog net niet geslagen, soms wilde ik dat ik het wel gedaan had.

Ik vroeg M of dat de reden was voor de bewuste kinderloosheid van haar kinderen, knikte ze. Maar toen zei ze met een scheve sarcastische grijns dat het wel zo rustig was om je geen zorgen te hoeven maken over je schoonzoons alleen met de kleinkinderen thuis. En toen was ze stil.
De koffie werd zout. Ik pakte haar hand en zo zaten we een tijdje. We namen afscheid, nieuwe telefoonnummers uitwisselend.
Als ze deze blog leest moet ze huilen en slaapt ze weer een tijdje slecht.

Pedofielen niet zo zeer maar wel de pedoseksuelen,  de  verkrachters en aanranders, veelal mensen met een machtsprobleem, zijn een gevaar voor onze maatschappij.
Het is jammer als je zo bent:je kunt, als je enig besef van verantwoordelijkheid hebt, je melden bij een psychotherapeut of een psychiater gespecialiseerd in dit soort afwijkingen. Leren om je vreselijk te beheersen en bij kinderen uit de buurt te blijven.

Dikkerds worden in deze maatschappij weggezet als asociale vreters zonder meer.
Maar pedo's mogen in een clubje lekker verder fantaseren over hoe ze baby's en kleine kindjes verkrachten. Over de pedofielenvereniging Martijn mag je niets zeggen?
Ik wel! Weg ermee! Of het moest een therapeutisch centrum worden met behandeling en toezicht.
Voor psychiatrische hulp aan misbruikte kinderen trekken we toch  in Nederland geen geld meer uit?

De discussie hierover ga ik aan met elke verdediger van het in de doofpot stoppen of goedpraten van pederasten en pedoseksualiteit. En de haatreacties stuur ik gelijk landelijk rond!


@Gavi Mensch
Nederland BV, 6-4-2013
All right reserved 2013

vrijdag 8 maart 2013

Veilig huis, misbruikt.



.

Seksueel misbruik is wat het is, seksueel en misbruik. 
Het zorgt voor een levenslang trauma. Het kapotmaken van de integriteit van een jong mens zorgt voor een niet meer te repareren beschadiging. Nooit meer te repareren.

Het betasten, het voelen, het dwingen, de machtsongelijkheid maar vooral het penetreren op welke manier dan ook, voelt als het, voor altijd, besmetten van het eigen lijf, van de enige plek waar je veilig was.
Het ook nog misbruiken van een kind in het eigen huis, zorgt voor een levenslang gevoel van onveiligheid, afweer en wantrouwen.


Verplaats je eens: 

Het is levenslang. Het begint in de jeugd, in de jongste jaren het is pijnlijk en beangstigend. Seksueel misbruik is een ingetrapte voordeur die nooit meer goed op slot kan. Iedereen kan blijkbaar zomaar binnendringen in het enige dat echt van jou is, je lijf.

Je verliest dus alles, je verliest je vertrouwen in mensen, altijd ouder dan jij. Mensen die je hadden moeten beschermen. Zij die je niet gered hebben en zij die je ontredderd hebben. Wie kun je nog vertrouwen? Hoeveel relaties zijn daarna nog veilig?

Die eenmaal opengetrapte deur hangt voor altijd scheef in de scharnieren. Een nieuwe deur inzetten ( met geld) is niet mogelijk. Er was nooit meer dan die ene deur.
Vaak blijft de deur op een kier staan. Het blijkt ook nog zo te zijn dat er mensen zijn die open deuren nogmaals intrappen, met gemak. Hoe de misbruikte mens ook tegen die deur aanduwt, de ander is altijd sterker.

Aangezien het huis waardeloos is als veilige haven, leeft een misbruikt mens vaak vol risico, veiligheid is er immers toch niet.

En laat je niets wijsmaken, de deur is echt nooit meer te repareren. Ook al doen hulpverleners hun best, zoals het was wordt het niet meer. Het wordt draaglijk, zegt men, men bepaalt ook voor jou wat draaglijk is. Je kunt niet eens meer zelf bepalen hoe zwaar het is.

Seksueel misbruikt zijn blijkt een levenslange straf. Bij meisjes en vrouwen wordt elke maand die seksualiteit duidelijk benadrukt. Met wat ik over de jaren gehoord heb, komt een heftig PMS vaker voorkomt bij misbruikte vrouwen, ook zwangerschaps- en prenatale depressies. Over het algemeen is de misbruikte mens een vrouw.

Relaties trekken voor misbruikte mensen vaak scheef. En het kost heel veel moeite, (ik denk vaak dat het niet mogelijk is) om in een enkel misbruik van vertrouwen binnen een relatie niet weer (onbewust) de voor altijd aangetaste veiligheid weer te voelen.

Is er geen hoop voor misbruikte mensen? Jawel, veel vrouwen blijken sterker dan gedacht en gaan er voor. Ze gebruiken hun verleden om op te staan. Ze hebben die drijfveer om kinderen te baren en te behoeden voor de trauma's die ze zelf opgelopen hebben. Dat zal niet altijd lukken. En het is nooit hun schuld als dat niet lukt. Want voor veel mannen en vrouwen is het heden een continue afspiegeling van het angstige verleden. Tussen 5 en 10% van de meisjes wordt in hun jeugd 'verkracht'. Bij jongens is dat 1 tot 5%. Verkrachten wil zeggen het met kracht openen van een lichaam. Dat zijn erg veel gehavende mensen.

Niet te snel van tafel vegen dus dat bericht van vandaag in de Volkskrant: "Ergste misbruik betrof vrouwen."

Onthoud dat die kapotte deur nooit meer dient om angst buiten te sluiten.




©Gavi Mensch


vrijdag 8 februari 2013

Carnaval?





gemarkeerde zielen
kruipen door de goten
overgoten met het
©GM all rights reserved 2013
overgeefsel van
andere katholieken
en andere heidenen
het is feest tralala

de gemaskerde
en verklede massa's
luisteren naar pastoors
even omdat het moet
geestelijken zeggen
ave morituri
het is feest hoempapa

misbruikte zielen
kruipen door de goten
overgoten met de
hostie en de wijn
zielen die nooit meer
vierders zullen zijn
het is feest jaja



© Gavi Mensch
Maastricht 6-3-2011
Nederland BV, 8-2-2013

.

maandag 14 januari 2013

Alblasserwaard




Prachtige dorpen in het zilveren morgenlicht,
Land waar hoop als nevel op de velden hangt.
Waar de hemel in de polder begraven is
En de hel onder het dunne ijs ligt?
En god in elk huis en hart woont ?
Waar gedaan wordt met de gordijnen dicht?

Foto D'May
Daar?

Daar komen de kinderen met lege gezichtjes.  
Daar lopen de meisjes met vlechtjes.
Daar schuifelen voetjes in veterschoentjes.

In de zon vervliegt de hoop, verdwijnt,
Verdampen de tranen op de smoeltjes.
Het web van god van vader plakt.
Mondjes dicht en handjes gevouwen,
Moeder leest de bijbel voor,
En vader past de liefde toe.

Daar!

Waar het water de waarden instroomt
En de waarden voor het zingen de kerk uitgaan
En het gezin almaar groter wordt.



Dordrecht,
Maart 1990




Geschreven naar aanleiding van voorlichting op streekscholen en huisbezoeken onder het mom van huis-bezoek.
Nu gepubliceerd naar aanleiding van een tweet van buiten de dijk en de weigering van de SGP om vrouwen plaats te geven op gelijke hoogte.


©Gavi Mensch
Nederland BV, 14-1-2013
All rights reserved 2013

.

zaterdag 17 december 2011

Gekortwiekt

.
gekortwiekte vogels vliegen niet

struikelend rennen zij door

ongemaaid gras, met bloemen

waarvan ze de kelk niet zien


een levenlang struikelen en

voortgaan, achterom kijkend

terwijl niemand je volgt

en niemand vervolgd wordt


aan de stralend blauwe hemel

staat de zon die onzichtbaar

blijft schijnen voor mensen

met een goddelijk mes


kort gewiekt,struikelend

vrijheid heeft vleugels

leugens verjaren niet

en jaren zijn vervlogen



Gavi Mensch
Maastricht, 17-12-2011

.

maandag 19 april 2010

‘CHILDGATE’

Copy-paste onderstaande petitie naar uw email, vul uw gegevens in en mail hem naar het volgende email adres: childgate@gmail.com


--------------------------------------------------------------

‘CHILDGATE’


Een Europese petitie!


Bij deze roep ik het Europees Parlement op om alles in het werk te stellen waardoor opdracht gegeven kan worden aan Eurojust om een diepgaand onafhankelijk onderzoek uit te gaan voeren naar de aard en omvang van seksueel misbruik, fysiek en psychisch geweld door vertegenwoordigers van kerkelijke organisaties binnen de lidstaten van de Europeese Unie. De tijdspanne waarop dit onderzoek betrekking heeft dient zo geformuleerd te zijn dat ruimte geboden wordt aan alle casussen die door jong en oud ingebracht kunnen worden.
De doelstelling van dit onderzoek dient verder te gaan dan het louter en alleen in kaart brengen van dergelijk misbruik en geweld maar dient ook de mogelijkheid te onderzoeken, in combinatie met de bijhorende aanbevelingen, hoe bij al dit soort van misstanden kerkelijk recht ondergeschikt is en blijft aan civiel recht en strafrecht binnen alle lidstaten van de Europeese Unie. Een en ander zonodig in samenhang met inhoudelijk uitgewerkte aanbevelingen tot supranationale wetgeving, zonder verjaringstermijn.


Naam:
Woonplaats:
Land:

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


U kunt deze oproep steunen door deze te ondertekenen met Uw naam, woonplaats en land en te emailen naar: ‘CHILDGATE’

Uw steunverklaring zal doorgeleid worden naar vertegenwoordigers van het Europees Parlement.

Wilt u deze ‘Childgate’ petitie alstublieft  naar zoveel mogelijk mensen doorsturen? Vriendelijk dank!
childgate@gmail.com


Persoonlijke noot: 
Ik heb mijn blog voor deze petitie  aan de initiatiefnemers van  CHILDGATE ter beschikking gesteld.
Voor genuanceerde reacties naar aanleiding van bovenstaand artikel,
verwijs ik iedereen naar mijn email adres: gavimensch@hotmail.com
Alle ( veelal ongepaste ) reacties onder deze petitie zijn bij wijze van uitzondering verwijderd .

dinsdag 30 maart 2010

Kleruszooi!

Nog nooit heb ik zoveel moeite gehad met geloof, gelovigen en ongeoorloofde zaken.

Populair gezegd, mijn broek zakt af van de vertoning van gisteren op het St. Pietermannenplein en Benedict die zich al liegend en bedriegend verschuilt achter een symbolisch bosje palmbladeren en waarbij Dolf Jansen zich op Twitter afvraagt: "Ik bedoel, is dit 'n geestelijk leider die mea culpa zegt..........



                      ... of 'n man die stiekem naar 'n speeltuin loert?"


En natuurlijk de strekking van wat Benny daar over de nog steeds gelovigen heen spuugt, hij praat over ‘liefde, hoop, en geloof’ en ‘god geeft gelovigen de moed om niet geïntimideerd te raken door het geroddel van de heersende opinie.’ Verder vraagt hij zich ook nog vertwijfeld af hij hoe iemand zo vreselijk diep kan zinken en kan ‘verdrinken in een moeras van zonde en leugens’. Aldus de VK.
Hoe hypocriet kun je zijn?

Kan Ben het een en ander even voor me toelichten, ik ben nu eenmaal een nieuwsgierig type: over wat voor liefde hebben we het hier? En hoe weet hij dat die god moed gaat uitdelen. En hoe kun je geïntimideerd raken door een heersende opinie? Door de gruwelijke waarheden die je hoort en leest en zelfs uit eerste hand hebt misschien? En hoe vreselijk diep kan wie zinken? En jessus moeten we nu die hele roomse bups uit een zondig en leugenachtig moeras gaan trekken? Vindt iemand het erg als ik ze daar lekker laat wegzinken?
Bizar vind ik het dat die man met een stalen smoel zulke nare zaken kan uitstorten over zoveel mensen daar op zo'n plein, allemaal goedgelovigen die braaf ja knikken terwijl de grote baas spiedend in het rond kijkt of hij misschien nog een boos slachtoffer kan ontdekken die hij toe kan blaffen dat ook, jessus, de man van het kruis ook alles vergaf……? Sorry voor deze veel te lange zin, maar het kon even niet anders. Mensenlief wat is het bloggerleven soms zwaar!

Dit lijkt een continue herhaling van de film Liar Liar met Benedict in plaats van die ook zo afgrijselijke Jim Carey of van die andere film 'Sister Act' met S. in de rol van Woopy. Zou S.beter af zijn met een zwarte krullenkop en borsten? Hij dirigeert het koor en de gelovigen zingen de nog niet verboden liederen, die allen als refrein hebben ' wir haben es nicht gewusst'.
De commentaren op mijn en andere schrijfsels zijn niet mis: zelfs uit Spanje komt bijval voor de misbruikte mensen en weet je, daar gaat het nog steeds zo, als de deksel daar van de beerput af vliegt kunnen Ben en consorten wel inpakken. Een van mijn lezers deed de suggestie om de paus in die deeltjesversneller in Genéve te stoppen, zodat hij weer deel kan uitmaken van een oerknal, een andere wist al wat hij ging doen met de niet nagekomen celibataire verplichtingen: een nieuwe Amsterdamse attractie opzetten: Paters achter de ramen, voor gratis seksvertier! En dan lees ik dat Amerikaanse advocaten van plan zijn om het Vaticaan ondersteboven te keren en dat ze daar voor dwangbevelen hebben laten vertalen in het Italiaans en het Latijn!

En beter nog: twee Amerikaanse rechtbanken hebben groen licht gegeven voor een rechtszaak tegen het Vaticaan, halleluja! Ik kan me wel een paar beschuldigingen voor stellen: seksueel misbruik, verkrachting, intimidatie van slachtoffers en getuigen, het opzettelijk om de tuin leiden van miljoenen gelovigen, ongewenste intimiteiten met minderjarigen, pedofilie, bedreiging, het opzettelijk achterhouden van bewijsmateriaal, medeplichtigheid aan duizenden misdrijven tegen de mensheid, valse getuigenissen en meineed, aanzetten tot zelfmoord,verduistering van bewijsmateriaal, kortom alles wat je dagelijks op de tv kunt zien in misdaad series.

En nu het begin is gemaakt is het noodzaak om ons niet te laten intimideren. Ik,als ongelovige, heb al genoeg last van alle verplichte religiezaken, van mensen die op bijbels zweren bijvoorbeeld, (voor wat dat dan nog waard is). Verplichte feestdagen met kerst en pasen, ik heb daar altijd al tegen geprotesteerd. Wie wil er nou een week vrij als het sterreves koud is en een dinertje organiseren als de gamba's het dubbele kosten?

Ik moet nog een tijdje door, berichten over misdadigers, mijn gevoel voor rechtvaardigheid is te groot om het allemaal maar af te schuiven op: "Het is mijn zaak niet". Het heeft invloed op de kwaliteit van het leven van ons allemaal, direct of indirect. Uiteindelijk zal blijken dat de meeste mensen wel een slachtoffer in hun kring hebben, zich geïntimideerd voelen of ook liever het Lengen der Dagen vieren in plaats van een godsdienst spektakel.

Binnenkort kunnen degenen die met dit alles niets te maken willen hebben CSI Roma op tv verwachten .

En voor aanstaande zondag een advies voor Ben: geen huichelachtige boodschap vanaf zijn balkonnetje, geen orbi et urbis, maar een  'het spijt me en ik zal het goed maken' in 69 talen en zeker geen dankiefordiebloeme!



© tekst: Gavi Mensch
Maastricht, 29-03-2010
foto AFP/ Volkskrant

vrijdag 26 maart 2010

Commentaar op het (kerk)vorstelijke nieuws van vandaag.



Net nu ik van plan was om iets leuks te gaan schrijven, met humor en plezier, zomaar voor het lekker, valt mijn oog op deze kop uit de digitale Volkskrant: 'Blog in godsnaam'.

Blog in godsnaam, hilarisch toch?  Maar ja, opdracht is opdracht, ik heb gewikt en de paus beschikt.
Eerst dan nog maar één stukje paapse ellende, ik kan wel een boek schrijven in gods naam!

Om te beginnen met iets diepzinnigs doe ik even verslag van een interview met de Ierse Sinead O’Connor in the Los Angeles Times van 24 maart 2010: De zangeres heeft ooit al eens publiekelijk een foto van de paus verscheurd en is een fervent activiste op het gebied van kindermisbruik. Het artikeltje liegt er niet om. Aan het eind van het vraaggesprek stelt ze het volgende: dat de heilige geest waar ze nog steeds van houdt (?, nou, ok dan…), gegijzeld wordt door de katholieke kerk en dat deze de christelijke waardes en gedragsnormen absoluut niet vertegenwoordigd. Dat, als de roomse geestelijkheid lang geleden alles zouden hebben opgebiecht, wij nu de deur niet zouden hoeven intrappen en ook geen bloed van de steen zouden hoeven proberen te wassen, hetgeen onmogelijk is.

Misschien krijgt haar hit ‘Nothing compares 2U’ nu ineens een andere betekenis. De prachtige tekst lijkt nu niet alleen te gaan over het verlies van liefde, maar over het verlies aan houvast. Compares moet dan eigenlijk in de verleden tijd. En ook al ben ik een ongelovige hond, ik kan wel iets met de uitspraak van Sinead! Hoe vreselijk moet het wel niet zijn als je je hele leven opgehangen hebt aan de leidraad van je godsdienst belijdenis en je ziet nu dat het kan leiden tot het weg halen van het krukje waar je opstond met die leidraad om je nek….. Als je eenmaal bungelt, waar klamp je je dan nog aan vast?
Ik meen het, mijn gedachten gaan uit naar al die mensen die de paus en zijn maten op een hoog voetstuk hadden staan, voetreizen naar Rome hebben gemaakt en de paus elke dag in hun gebeden betrokken en nu?
Maar niet alleen met het stukje over Sinead ga ik de paus een plezier doen, ik zet zelfs de volgende regeltjes er nog bij.

Er zijn ook slachtoffers afgereisd naar Rome en hebben aldaar op het plein van heilige pieter ( die hoofdletters willen even niet, te veel eer) geprotesteerd, maar zij zijn direct opgepakt door de politie van dat andere lekkere ding, die gefacelifte mediabaas en rokkenjager, premier B. van Italië (feestjes met te jonge meisjes zijn ook deze machtswellusteling niet vreemd).  
Zij, de slachtoffers, zitten in afwachting van een aanklacht op het politiebureau van Rome, vanwege het verstoren van de openbare orde en het geven van een niet geautoriseerde persconferentie over het feit dat de paus het proces tegen de priester die 200 dove jongens had misbruikt destijds stiekem had gestopt. Je gelooft het niet!
Zie je Benedict, ik ben braaf en je hoeft mij maar één keer te vragen: ‘blog in godsnaam!’ en het staat er al.

En om via een ander nieuwsbericht van vandaag nog even terug te komen op de woorden van zijn vriend S.: ‘Ich habe es nicht gewusst’,….. jongens, ‘Mijn Kampf ’ is nu ook verboden in Rusland, het is maar dat je het weet!



©Gavi Mensch
Maastricht, 26-3-2010

woensdag 24 maart 2010

Wir haben nichts gesagt……..



De opmerkelijke en uitermate irritante uitspraak van Simonis ( zijn aanspreektitels laat ik bij gebrek aan respect achterwege, verder aan te duiden als S., zoals we dat ook doen met verdachten) ‘wir haben es nicht gewusst’ is mijns inziens een ellendige leugen. 
‘Wir haben nichts gesagt’,had hij moeten zeggen, maar goed voor deze enorme leugen brandt hij vanzelf op. Dat is eigenlijk toch wel makkelijk met die godsdienst fanaten, je kunt ze terug verwijzen naar hun eigen hel. Ik ben er alleen nog niet zo zeker van dat zij hun doodzonden ook als zodanig beleven.

S. bleek gisteravond bij P&W een goede PR man voor de RK kerk. In een ding moest ik hem gelijk geven, als we het hebben over de miserabele Kerk, moeten we wel bedenken dat de slachtoffers daar ook toe behoorden, zelfs vaak nog steeds behoren! Maar goed, ook voor hen bleek de Kerk een miserabele instelling. 

Wat men had gedaan om de slachtoffers te helpen? Wel, verklaarde S. met een onschuldig gezicht, men had Psychisch Pastoraalwerk losgelaten op de slachtoffers; psychisch pastoraal werk? Wie doet dat? Een gespecialiseerde pater of non, met wat zij weten van seksueel misbruik?

En verder werden de slachtoffers bijgestaan door hun ouders. Ha, wat een idioot, welk slachtoffer van seksueel misbruik kon nu aan zijn diepgelovige ouders vertellen dat de pastoor hem gedwongen had om zijn onderbroekje uit te trekken? Ik weet uit ervaring dat weinig van wat je zegt over de lievelingen van je ouders aankomt als een beschuldiging maar slechts als een fantasietje van jou. Als je het überhaupt al durft te zeggen!

Mijn hart breekt als ik die man van een jaar of 60 zie, die met trillende lippen en zijn tranen wegslikkend heel moedig zijn verhaal voor de camera's doet. Over iets dat meer dan 40 jaar geleden is gebeurd, vreselijk toch? S. reageert daarop met woorden als: ‘verschrikkelijk en ontzettend’ en ik denk, dat hij ondertussen bedenkt hoe hij de laatste jaren van zijn leven door gaat brengen, weg van de snelweg, uit het beeld en uit het zicht, zoals dat ook met veel van de paters die zich aan misbruik schuldig hebben gemaakt is gebeurd. 
Doofpotkloosters, er moeten er heel wat zijn!

Bij het meldpunt van de kerk alleen al 1100 meldingen ( ik zou het trouwens niet zo gauw bij de kerk melden, maar ja) van misbruik en kennis van misbruik. En al die anderen die nog niets gezegd hebben of het ergens anders hebben gemeld. En nu zijn natuurlijk niet alleen de misbruikte katholieke mensen wakker geworden, nu komen de gereformeerden en de andere protestanten, de islamitische en de niet-kerkelijken. Iedereen die ooit met misbruik van macht op het gebied van seksualiteit te maken heeft gehad wordt weer eens lekker wakker geschud. Met dank aan de paters!

Ik blijf  nog maar een poosje boos en schrijven over dit onderwerp! Dat lijkt me de beste oplossing. Niet de hele dag natuurlijk, maar mijn haren gaan wel recht overeind staan elke keer dat ik zo'n misbruikbericht lees of hoor. Dat moet dan maar. De tijd om alle zaken op tafel te gooien is aangebroken. Om verjaring van dit soort ‘misdaden’ te veranderen in iets dat nooit verjaard! Zolang de slachtoffers er last van hebben moet er mogelijkheid zijn tot vervolging en berechting van de daders…..en dat is vaak levenslang!

Zou S. wel eens bedacht hebben dat veel misbruikte mensen nooit meer een normale relatie hebben gehad? Daar moest ik aan denken toen hij afwees dat het wel eens aan het celibaat kon liggen en er even later op terug kwam met zijn excuus dat die jonge paters wel eens niet rijp geweest hadden kunnen zijn voor het voor eeuwige celibataire leven. Hij zelf had er geen moeite mee gehad......., geen huishoudster, geen jonge patertjes in huis? Ik geloof er niets meer van. Geen woord!

Wat ik wel geloof is dat veel slachtoffers na het misbruik een semi-celibatair leven hebben moeten lijden, sommigen een verkreukelde seksualiteit met zich hebben moeten meedragen en dat degenen die het redelijk overwonnen hadden, zich nu af zitten te vragen wat er allemaal van terug te voeren is op hun soms niet eenvoudige relationele leven.

Ik ben niet echt nieuwsgierig naar wat de commissie Deetman gaat uitvlooien, wel ben ik benieuwd of een volgend links kabinet, dat niet zo veel ankertjes heeft in de woelige religieuze wateren, met een goede oplossing komt en of dan de staat deels de verantwoordelijkheid op zich neemt. Of de Minister van Justitie de verjaringsmaatregel aanpakt, of dat Buitenlandse Zaken de connectie met het Vaticaan verbreekt en of er een compensatie geëist wordt uit Rome, wel of niet in de vorm van smartengeld.

Een kleine suggestie voor een voorlopige compensatie: die paus en consorten bloot aan schandpalen midden op het Sint Pieterplein, dat verder verboden is voor religieuzen en aanhangers die nog steeds in de onschuld van de katholieke machthebbers geloven! Het plein zal te klein blijken!

En dan hebben ze nog geluk dat ik niet echt wraakzuchtig ben!



©Gavi Mensch
Maastricht, 24-03-2010.
Zie verder:  Het Engelen dossier en het werk van Bert Smeets.
http://members.home.nl/loveandthegoldfish/MEACULPA/dossiers/dossier14.html
http://members.home.nl/loveandthegoldfish/MEACULPA/dossiers/Hulp_en_Recht.html


Ellendige update 16-3-2013: 
http://www.nrc.nl/nieuws/2013/03/16/deetman-meldde-belastende-feiten-bisschop-van-luyn-niet/

.

woensdag 17 februari 2010

Over misbruik en de kerk.

“Het was aanleiding voor een complete verandering van mijn karakter”.

Aldus een misbruikte man van middelbare leeftijd over het ondergaan van seksueel misbruik door een pater van de Ierse kostschool, waar hij als jonge jongen intern was. Nooit meer een onbevangen puber geworden. Altijd blijven twijfelen over zijn aandeel in het gebeuren, het nu voor eeuwig aanwezige schuldgevoel. Nog steeds vol twijfel over zijn “man-zijn”.
Een interview op de radio.

Het buldert van dit soort ellendige berichten, in de kranten, op tv en op de radio
En ook in de briefwisseling die ik heb met enkele penpals, mannen van mijn leeftijd, beschadigd en vreselijk in de war rakend van de berichtgevingen. Al meer dan 40 jaar dit vreselijke gebeuren met zich meedragend zonder er veel over te kunnen zeggen. Sommigen hebben psychologen en/of psychiaters gezien en gesproken, therapie gehad, soms alles doorgepraat en weer doorleeft. Maar het helpt alleen om je gedrag aan te kunnen passen, je karakter, dat wordt nooit meer anders!
Voor degenen die er nooit over hebben gesproken is het een levenslange druk op hun ziel, het belemmert hen om een toekomst te zien, er is veel angst voor machtswellust en scheve verhoudingen en nog meer angst voor onbegrip. Hun relaties of wensen op dat vlak hebben allemaal een schaduwzijde, één die vaak vele keren groter is dan de zonnige kant.

Ik heb zo mijn mening over kerk en non en pater, over religie en brainwashing, over wel of geen steun hebben aan een god. Ik heb daar al veel over geschreven, in mijn dagboeken en in de Spaanse kranten om het aan de orde te stellen. Soms alleen maar voor mij, alleen om te kunnen begrijpen…..
En ik kom telkens weer tot de conclusie: ik begrijp dit soort dingen niet!
Ik begrijp de daders niet maar bovenal begrijp ik het instituut kerk niet, die liefdeprekers en de vergiffenisschenkers die de kerk in ‘haar (?) schoot’ herbergt; wat een tegenstrijdigheid!
Dit niet en incest niet en verkrachtingen niet. En machtswellust niet. En gewetenloosheid niet. En ik kom er ook niet echt achter. Toch heb ik de drang om te willen weten, om de misbruikten te kunnen begrijpen. Voor de misbruikers heb ik nog geen ruimte.

Ook tussen mijn patiënten zaten slachtoffers en ook daders, soms samen op één afdeling, met verslaving als oorzaak voor hun opname. Want slachtoffers ‘gebruiken’ om hun pijn te verzachten en daders om de realiteit niet onder ogen te hoeven zien. En bij sommige verslaafde slachtoffers was de psychiatrische stoornis niet te wijten aan hun gebruik, maar aan het misbruik en het niet echt kunnen praten daarover; het maakt dat ze vaak levenslang krijgen wat gebruik betreft.

Voor hen, de slachtoffers, is deze vlaag van het ‘aan het kruisnagelen’ van religieuzen die zich schuldig hebben gemaakt aan misbruik, een soort van erkenning van hun probleem, alleen hebben ze daar niet zo veel aan. De kerk‘vaders’ blijven achter de pilaren van het vaticaan staan, in de luwte, in de schaduw, die doofpotjongens en schijn-heiligen. De daders, waarvan sommigen ook slachtoffers die beter moesten weten dan dezelfde misdaad begaan als hun belagers, zijn nu te oud, al dood of veilig opgeborgen in ver-weg-kloosters.

Er zijn al veel films over gemaakt, ik heb er ook al aardig wat bekeken, met nieuwsgierige tegenzin. Die van Almodovar speelde in het Spanje van Franco, maar er zijn er ook over situaties van dertig jaar geleden in Ierland. Aanraders om de berichtgeving beter te kunnen begrijpen.

En van de Opus Dei jongensscholen kan ik verhalen vertellen die nog geen vijf jaar oud zijn, het verhaal van een van mijn leerlingen in Spanje, een slachtoffertje wiens vader hem niet geloofde; de vader, een rechter en Opus Dei aanhanger, die zijn zoon gewoon weer naar school stuurde. En die niet wilde begrijpen waarom zijn zoontje zich niet kon concentreren en slechte cijfers haalde.

Het blijft allemaal actueel, helaas!
Door erover te schrijven op mijn blog weet ik dat ik sommige mensen weer confronteer met de ellende en dat spijt me. Maar ik hoop dat ik anderen misschien even wakker schud en hen de mogelijkheid geef om alle berichten over seksueel misbruik op een andere manier te lezen.

Dat hoop ik echt.


©Gavi Mensch
Maastricht, 17-02-10.
gavimensch@hotmail.com