Ik heb een bloedhekel aan onrecht, zeker als het gaat om
onrecht dat kinderen aangedaan wordt. Waarom zou je kinderen uit huis plaatsen?
Plaats de ouders uit huis! Of voeg dagelijks toezicht toe aan het gezin. Eis
van maatschappelijk werk in de jeugdzorg een pedagogische achtergrond, een
opleiding gezinsbegeleiding, kinderpsychologie….
Ik heb pleegkinderen in huis gehad van een moeder die haar
kinderen gewoon achterliet om achter een minnaar aan te reizen. De kinderen,
jonge pubers, hebben het daar moeilijk mee gehad. Heerlijke meiden die maar
niet begrepen dat die moeder zomaar weg ging.
Van jeugdzorg heb ik in die tijd nooit veel gehoord. Na drie
maanden moesten ze weg bij mij. Omdat moeder dat wou. Waarom weet ik nog steeds
niet. Triest voor de meiden. En dat gebeurt wel vaker.
Jaren geleden vroeg ik waar je kon klagen over jeugdzorg,
over de instellingen en over vreemde pleegouders die hun inkomsten telden alsof
het kinderen waren. Er zijn gelukkig heel veel lieve en goede, wijze en
zorgzame pleegouders maar sommigen krijgen echt te weinig controle. Ik geloof
daardoor ook niet in kindertehuizen. Het zijn vaak een soort gevangenissen waar
kinderen elkaar het kwaad van de wereld leren of ondergesneeuwd worden door
pestkoppen zowel door kinderen als ook door leiders. Ik ken mensen die bij
jeugdzorg werken, een hopeloze puinhoop van hun leven maken, boos zijn en zo de
boer opgaan om andere ouders de les te lezen. Ik geloof daar ook al niet in. Ik
geloof in dialogen, met echte psychologen en pedagogen en gezinsvoogden en andere jeugdzorgmedewerkers die de kinderen en het gezin persoonlijk kennen. Het gaat immers om het leven van kinderen..
Maar hemel bewaar me voor een groot deel van de zogenaamde
hulpverleners. Een ex-collega van mij die 'gedragswetenschapper' werd bij
jeugdzorg en die de hele dag liep te blazen over hoe goed het wel niet is om je
kinderen absoluut antiautoritair op te voeden. En die bij een alles-in-de-war-gezin
het 'bevel' gaf tot strenger aanpakken. Ik kende dat gezin. Een nare
schoonmoeder die om de haverklap jeugdzorg belde, zowel over haar zoon als over
haar kleindochter. En uiteindelijk werden de kinderen uit huis geplaatst.
Na veel gesprekken werden ze weer terug geplaatst maar toen was het al te laat.
Dit is maar een voorbeeld, voor echte ellende lees http://jeugdzorg-darkhorse-plus.blogspot.nl/2015/02/hansje-een-kinderdrama-op-herhaling.html
Na veel gesprekken werden ze weer terug geplaatst maar toen was het al te laat.
Dit is maar een voorbeeld, voor echte ellende lees http://jeugdzorg-darkhorse-plus.blogspot.nl/2015/02/hansje-een-kinderdrama-op-herhaling.html
Uithuisplaatsingen zijn traumatisch voor kinderen. Er is
zoveel administratie bij jeugdzorg dat ik denk dat als elke medewerker een
laptop krijgt ze die mooi kunnen gebruiken bij 1 op 1 begeleiding. En stel eens
Nanny's aan, van die echte, daar heeft een gezin wat aan.
Enfin, jaren doofpotten leidt nu tot dit krantenartikel:
Kunnen we de kinderen nu eens beschermen? Het is ook bescherming
van de toekomst. Te veel doofpotten borrelen over van kinderleed, veroorzaakt
door volwassenen.
Hier, daar en overal!
Gavi Mensch
Nederland BV, 6-11-2015
1997: de internaatsgedachte
Jeugddetentie:
Met oa: Straf voor jongeren met ontwikkelingsstoornis of
psychische aandoening (PIJ-maatregel)
2001:
2001: Een verslag

