Vakantie voor softies

Of ik nog met vakantie ga?

Ik heb 2 weken bij het bos gewoond en elke dag stevige wandelingen gemaakt met twee enorme Duitse herders. En dat terwijl ik helemaal niet van wandelen houd. Doelloos wandelen alleen maar om je benen te bewegen, ik kan het niet. Ik beklim nog liever een berg waarbij het op de top naar beneden kijken het doel is. Wandelen met honden door een bos met heuvels heeft dus twee doelen. De honden en de heuvels. In de tijd dat ik met vakantie was heb ik gewoon niet aan thuis gedacht. Aan de belastingpapieren, aan wat ik allemaal moet, aan wat ik allemaal net niet haal. Daar niet aan denken is voor mij al vakantie.

Als ik naar mijn ver weg, te koop staande huisje ga, is dat geen vakantie. Daar ben ik aan het werk, ik ruim op en zoek uit, gooi weg en repareer. Het was mijn woonhuis en het ondergoed van tussen de 15 en 8 jaar geleden kan ik nog een keer dragen en dan valt het uit elkaar. De papierzooi die ik daar verplicht bewaar ga ik nooit meer gebruiken en elk jaar gooi ik een heel jaar plakjes beschreven boom in de vuurkorf.

Vakantie zoals in eeuwig feestend Ibiza, groenwaterend Hawaï of een verlaten strand in Griekenland ken ik niet. Dat is minstens 30 jaar geleden. Een hotel/strand vakantie in een badplaatsje aan de Spaanse kust vol bekenden. En ook dat was het net niet voor mij. Voor mijn kinderen wel en dus was het goed.

Nu heb ik het hart niet om zonder meer naar Griekenland op vakantie te gaan. 

Ik kan niet op mijn ronde billies gaan zitten terwijl om de hoek de vluchtelingen als zombies moeten gaan zitten wachten tot ze verder mogen, of niet. Ik zou beginnen met kinderen opnieuw leren spelen en ouders weer activeren, voornamelijk om weer een nieuw bestaan op te bouwen met elkaar. 

Om hen te helpen over de sores van de afgelopen jaren te praten en steen voor steen af te breken en met die stenen een nieuw onderkomen te bouwen. Sterke mensen die de dood in de ogen gekeken hebben.

Ik zou in de plaats daarvan ook aan het strand kunnen gaan liggen met een parasol, een ligbed en een flinke laag factor 50. Met een koelboxje vol frisse watertjes en een zak vers fruit. Maar dat kan ik niet. Ik ben een softie.

Om die reden zou ik ook niet goedkoop naar Turkije vliegen, land van de dictator, de uitroeier! Ook daar vluchtelingen kampen zo groot als mijn provincie. Voor een dag verblijf geef ik een familie kleding en eten, voor een dag strand twee families eten en vers fruit.

Ik zou een hele sliert kindjes mee willen nemen voor een vakantie dag, weg met de lappen en doeken en trainingspakjes in de hitte. Hop allemaal in de zee, spetteren en lachten en hen leren dat de zee ook lief en vrolijk kan zijn. Daarna voetballen en badmintonnen en zakken vol perziken, appels en bananen. En heel veel frisdrank, voor kinderen blijft dat een avontuurlijke sensatie waar wij allang niet meer bij nadenken…bubbeltjes op je tong.

Ik heb nooit gedeugd voor goedkope vakanties. Ik ga liever niet.

Vroeger gingen mijn kennissen naar Oostblok landen. Kamperen. Met de auto vol Nederlandse produkten waarvan de restjes ook weer mee terug kwamen. Een kop koffie koste 50 cent en 5 cent fooi was al heel wat, dan stonden de mensen daar al te knippen en te buigen. Op souvenirs kun je afdingen, ze vroegen immers altijd veel te veel. Moest ik ook doen, zeiden ze dan.

Ik heb altijd liever gespaard voor een vakantie waar ik op gelijke voet kon blijven met de bewoners van mijn vakantieland. Ik was hen dankbaar voor de gastvrijheid, liet een flinke fooi achter en dronk gewoon een kop koffie minder als dat nodig was. Souvenirs heb ik nooit gekocht, wel kunstwerkjes van plaatselijke kunstenaars.

Ik heb met sommige mensen nog steeds contact.

Kortom, ik houd van eerlijk delen, ik mis niets van wat ik weggegeven heb, er komt zoveel voor terug!

Een werkvakantie naar een Grieks eiland zou ik wel willen. Ook al geeft de Rijksoverheid aan, dat Griekenland geen doorvoerland is van vluchtelingen (?). Overdag bij de oorlogsvluchtelingen, 's middags een uurtje strand en zout water en 's avonds wat sightseeing of met een pak thee, suiker, melk, vers water en heel veel koekjes op visite bij mensen die nergens echt gewenst zijn. Een simpel pensionnetje met een schoon bed en een eenvoudige douche is genoeg.

Proberen getraumatiseerde kinderen weer aan het lachen te brengen is veel meer vakantie dan afdingen in Roemenie.

Ik weet het, ik ben (gelukkig) een softie.

©Gavi Mensch

Maastricht, 31-8-2016

De bevlogenheid van Florence?

Ja hoor, we zijn bevlogen lees ik in Skipr, maar slecht 41% van ons. Vreemds zoiets. Lees ik voor bevlogen consciëntieus dan is dat wel 100%. 

En wat heeft men liever: iemand die Florence Nightingale als voorbeeld heeft of iemand die nadenkt voor ze doet, meedenkt, zelf denkt… nou? Het laatste kan uw leven redden terwijl onze bevlogenheid maakt dat er onwetenden zijn die een verpleegkundige nog steeds verpleegster noemen, de reddende engel die altijd lacht en eeuwig zorgt. Die van het cacaoblikje.

Ik quote:

[ Medewerkers van zorgorganisaties zijn in vergelijking tot werknemers in andere branches veel bevlogener. Hierdoor zijn zij veel toegewijder, energieker en trotser op hun werk dan mensen die bijvoorbeeld bij de overheid of in het onderwijs werken. Dit blijkt uit een onderzoek van FunktieMediair en Schouten & Nelissen onder ruim 6.000 medewerkers in de zorg.

(Advertentie)

Van alle werknemers in de zorg is 41 procent bevlogen. Dit is 16 procent boven het nationaal gemiddelde. 13 procent is niet bevlogen, terwijl dat gemiddeld over Nederland op 24 procent ligt. Opvallend is dat de care met 45 procent bevlogenheid beter scoort dan de curatieve sector (33 procent).]

De rest moet u zelf maar lezen: http://www.skipr.nl/actueel/id17460-zorg-kent-bevlogen-medewerkers.html#comments

Ik had ( natuurlijk) wel weer een kort commentaar:

Vreselijk veel bevlogen mensen, die in de vrije tijd bijscholen, 's nachts op internet hangen om de operatie van de volgende dag te bekijken, een sociaal leven persen in 24 uur vrij met de was en de kinderen en verder thuis ook nog zorgen. Mensen op wie altijd beroep wordt gedaan. Mensen die nooit een fatsoenlijk salaris krijgen, voor wie de overheid ook nog een 0-lijn heeft georganiseerd! Die veel te weinig klagen en nooit écht klagen. En dan, bevlogen of niet, toch werk doen "van leven op dood", meer verantwoording hebben dan artsen en de graaibusiness van Mw. Schippers draaiend houden. Zouden al die duurbetaalde specialisten wel weten wat ze met een patiënt moeten doen als er eens een week lang helemaal geen verpleegkundigen zouden zijn? Ja, op een of andere manier zijn we allemaal bevlogen, nu de waardering nog en ook in klinkende munt graag. Bevlogen maar niet voldaan!

O ja, nog even…de leidinggevenden voegen niets extra's toe, dat weet ik uit eigen ervaring. Leidinggeven is het onnozel achten van je 'ondergeschikten'. Ik heb mijzelf ooit teruggeplaatst, het leidinggevende marktwerkingzweepje ligt me niet zo goed in de hand. ;-)

http://gavimensch.blogspot.nl/2013/02/de-florence-nightingale-chantage-en.html

http://gavimensch.blogspot.nl/2011/09/gelukkige-werknemers-leveren-meer-op.html

http://gavimensch.blogspot.nl/2011/06/zorgverlener-in-de-thuiszorg-een.html

NB Ik hoop dat het stukje in Skipr positief bedoeld was en alleen niet zo erg doordacht. Het onderzoek naar bevlogenheid riekt mij, naar de effectiviteit van vliegende nonnen.

©Gavi Mensch

Nederland BV, 23-2-2014

All rights reserved 2014

.

Narcisme 2 , info voor omgaan met NPS patiënten

Over narcisten en hun vreselijke vernielzucht is het laatste natuurlijk nog niet gezegd. In de thuiszorg maar ook in zorginstellingen waar partners nog samen wonen, zien we vaak de vermoeide vrouw die na jaren geestelijke mishandeling nog steeds probeert om een eigen leven te leiden en zo veel mogelijk uit de buurt van de onderdrukker te blijven. De alleenstaande patiënten (mannen en vrouwen) zijn over het algemeen makkelijker te benaderen omdat ze in het dagelijks leven weinig mensen om zich heen hebben.

Om de patiënten te kunnen blijven verzorgen op een adequate manier en te voorkomen dat ze ons als "zorgverleners" toevoegen aan hun legertje van 'dienstbare inferieure' mensen, is het van belang om vooral veel te weten over hun manier van leven en niet laten leven. 

Pas dan kan men bepalen hoe de patiënt (vaak zorgmijder of ontkenner van zijn ziektebeeld) te benaderen. Beginnen met kritiek op de omgeving of zijn uiterlijk is vaak het einde van de relatie patiënt-zorgverlener. NPS patiënten kunnen daar niet of slecht mee omgaan.

Het meest voorkomende advies is om met de patiënt zo min mogelijk te praten over de diagnose NPS, liefst helemaal niet. 
Verder is het handig om de patiënt te 'verplegen' in uniform, het is voor de patiënt dan ook makkelijker om afstand te nemen van zijn overtuigingen. 

Bij patiënten die ook nog een vorm van dementie hebben is het makkelijker om hen te benaderen als het één na slimste jongetje van de klas. Iemand die de patiënt naar het toilet moet brengen of moet douchen, zal de patiënt moeten afleiden van het feit dat hij dat zelf niet meer kan.

Bijvoorbeeld de relatieproblematiek. Ik quote uit "De anti-psychopaat": * 

[ Vrouwen bezitten een adequate biologische, lichamelijke en emotionele uitrusting om de narcist te voorzien van sexuele bevrediging, affectie, vriendschap en liefde. Deze vorm van emotionele ondersteuning is niet van enigerlei andere bron verkrijgbaar, de narcist is hieraan behoeftig en dus eigenlijk ook hiervan 'afhankelijk'.

Maar voor de narcist is 'afhankelijk zijn van' of 'behoeftig zijn aan' een vorm van inferioriteit, die afbreuk doet aan zijn gevoel van unieke almachtigheid. Om toe te geven aan het bestaan van deze universele behoeften, liefde, affectie, genegenheid en vriendschap, moet de narcist wel onder ogen zien dat hij (tenminste op dat punt) dus NIET uniek en almachtig is, maar gelijk aan ieder ander. 

De behoefte aan een vrouw voelt voor een narcist om bovenvermelde reden aan als inferioriteit t.o.v. een vrouw, en daarin voelt de narcist zijn gelijkheid met andere mannen, hetgeen strijdig is met zijn eigen gevoelens van almachtigheid.

De narcist wordt daardoor afgunstig op vrouwen, omdat zij door hem gezien worden als de belichaming van een sterkere emotionele en affectieve onderhandelingspositie dan die van hem zelf. Hij wordt tevens 'boos' op vrouwen omdat zij in hem een conflict veroorzaken; de behoefte aan vrouwelijk gezelschap, en het daardoor ontstane gevoel van afhankelijkheid, zelfonzekerheid en inferioriteit.

Om zijn behoefte aan vrouw(en?) te bevredigen zal een narcist ze moeten overtuigen bij hem te zijn en te blijven. Hij moet zichzelf promoten en de vrouw overwinnen. Dat plaatst de vrouw in de positie waarin zij in staat is het oordeel te vellen. Vrouwen hebben aldus, zo voelt de narcist, de macht om de man te vergelijken met anderen (dat op zich heeft al een belediging voor de narcist omdat deze zich boven anderen verheven voelt), de man te evalueren, te accepteren of te verwerpen of te verlaten. Zij kunnen de narcist kwetsen door hem af te wijzen of hem te verlaten, de narcist ervaart het dat vrouwen deze macht al te zeer ge(mis?)bruiken. Wanneer de narcist zich dit voorgaande realiseert, voelt dat voor hem als onverenigbaar met zijn zelfingebeelde gevoel van uniekheid en almachtigheid.

Om de voor een narcist als correct gevoelde balans van 'macht' te herstellen, zal de narcist de vrouw frustreren om zijn superieure positie als beoordelaar en beslisser te herwinnen.]

Ook moeten we hier bedacht zijn op de emotionele chantage die hij of zij ook toepast op de zorgverlener.

De hieronder aangegeven richtlijn is zeer nuttig gebleken.

Perfect beschreven op "De Antipsychopaat" *   en ik heb dus geen enkele noodzaak om het opnieuw te beschrijven. Ik quote:

[ Het heeft geen zin om eerlijkheid te betrachten ten opzichte van iemand die emotionele chantage/emotionele manipulatie toepast. Als je een statement maakt zal het precies omgekeerd weer tegen jou gebruikt worden. Als je bijvoorbeeld zegt: "Het valt me zwaar tegen dat je mijn verjaardag vergeten bent", kun je een antwoord verwachten als "Het stelt me erg teleur dat jij denkt dat ik je verjaardag zou vergeten, ik had je eigenlijk ook moeten vertellen dat ik de laatste tijd zwaar overspannen en gestrest ben, maar weet je, eigenlijk wilde ik je niet met mijn problemen lastig vallen. Maar je hebt gelijk als je vind dat ik al mijn persoonlijke problemen (waarbij je dan ook nog een keer 'echte' tranen te zien krijgt) opzij had moeten zetten om aan jouw verjaardag te denken. Sorry.."

Terwijl je deze woorden hoort lopen de koude rillingen je over de rug, omdat je kunt voelen dat ze dat "Sorry" absoluut niet menen, maar juist omdat ze het gezegd hebben kun je eigenlijk niet veel meer tegen inbrengen, dat is het, of je voelt opeens dat jij wordt ingeroepen om hun (al dan niet voorgewende) zwakheden te beschermen. Geef er niet aan toe wanneer je voelt dat dit spelletje gespeeld wordt, wordt dan geen beschermer van de zwakheid of problematiek die wordt aangewend. Accepteer geen smoesjes die aanvoelen als bull-shit, want als het als zodanig voelt dan is het dat waarschijnlijk ook. Als je te maken krijgt met vermoedelijke emotionele chantage/manipulatie, VERTROUW dan op je gevoel en intuïtie. Als een emotionele manipulator eenmaal een succesvolle truc bij jou heeft gevonden, wordt die truc aan zijn scorelijst toegevoegd en kun je er op rekenen dat je nog meer van die bull-shit op je dak krijgt.]

Krachtige taal, waarbij het dragen van een uniform helpt. Ook voor dementerende patiënten biedt het verpleegkundige uniform een zekere veiligheid. Het witte jasje is voor hen herkenbaar als iets dat met zorg te maken heeft. Het werken van zorgverleners in eigen kleding zorgt vaak al voor achterdocht.Maar het kan, als de patiënt nare ervaringen heeft met zorgverleners of ziekenhuizen ook nadelig werken. Bij moeilijke patiënten helpt het om hen houvast te geven en is de neiging tot manipuleren kleiner. Dat is weer belangrijk om het zorgwerk te kunnen blijven doen waar je voor ingehuurd werd.  Alles moet per situatie bekeken worden. 


Empathie en creativiteit zijn ook hier weer een vereiste. En humor...nooit vergeten dat een minimaal gevoel voor humor noodzaak is voor zorgverleners en mensen die moeten dealen met de narcist. 

Ook degenen die een titel voor of achter hun naam kunnen zetten en dat te pas en te onpas doen, hebben wel een gebrek aan zelfwaardering dat zich vaak uit in overwaardering voor iets dat heel gewoon is. 

De mensen die die titels behaald hebben en dat een bijzaak vinden omdat de promotie en het onderzoek op zich al interessant genoeg zijn zullen die titels als Dr. of Prof. niet snel gebruiken in het dagelijks leven.  
Als dit wel gebeurt kun je je afvragen of het gebruik van die titels niet wijst op een aandikken van behaalde studieresultaten; om de persoon erachter niet veel 'mooier' te te maken dan hij is. In de academische wereld zijn dit soort narcistische trekjes voornamelijk bij mannen die niet zoveel gepresteerd hebben, erg in trek. Ermee omgaan is voor de omgeving niet makkelijk, het is wel een uitdaging, Dat alleen als men last heeft van de narcist, anders is het zinloos en tijdverspillend. Zie onderstaande link
Kwetsbaar achter de opgeblazen façade 

Op het vorige blog zijn veel reacties gekomen, grotendeels mails met persoonlijke en schrijnende verhalen. Commentaar/contact kan altijd via DM op Twitter @GaviMensch of Gavimensch@hotmail. com Zet er even bij of ik het commentaar mag gebruiken, dat gebeurt altijd anoniem natuurlijk.

*Uit: http://antipsychopaat.simpsite.nl/

© 2007 Databank Antipsychopaat

© Felix Kleine Koerkamp

foto's overgenomen van Google/ Internet 


Over NPS en daaromheen  http://www.ccgt.nl/artikelen.htm#EVVO
Voor partners en familie: http://www.npspartners.nl/
Voor meer wetenschappelijke benaderingen: 
http://psychcentral.com/disorders/antisocial-personality-disorder-symptoms/

http://psychcentral.com/disorders/narcissistic-personality-disorder-symptoms/
http://www.psychologytoday.com/blog/blame-the-amygdala/201301/what-would-we-find-wrong-in-the-brain-serial-killer
Opinie van een psychotherapeut:
http://www.kennislink.nl/publicaties/de-kwetsbaarheid-van-de-narcist#citation3


Update 6-2-2017  via @drbrambakker

Blogpage ©Gavi Mensch

Nederland BV, 23-10-2013

lege bladzij

.
Deze lege bladzijde is voor commentaar op mijn doen en laten, mijn uitspraken en mijn tweets en blogs. Ik heb gemerkt dat daar behoefte aan is. Gaat uw gang, in de vakken voor reacties kunt u uitgebreid uw hart luchten.
Maxime helpt u voor het geval u zonder woorden komt te zitten.

;-)

Gavi Mensch 12-2-13



.

Boer-K.

Het is toch wat, zelfs de minirok heeft niet zoveel protesten uitgelokt en dat zal wel een reden hebben. Ik weet nog steeds niet wat ik nou vind van die Boer-K dracht.
Ik heb daar wisselende gevoelens over.

Net zoals ik die ook heb over volleyballen op een 40+naaktstrand. Of over alle maten naveltruitjes. En ook over dragqueens en Gothic's. Die vallen bij mij allemaal onder de noemer 'onduidelijkheden op esthetisch gebied'.
Ik ben me 's morgens vroeg wel eens rot geschrokken op de Amsterdamse Straatweg in Utrecht, toen er uit de mist ineens een 'iets' in een wapperend zwart kleed naast me opdook. Ik viel bijna van mijn fiets af en kon het ding niet gelijk plaatsen. Een non? Een pater? Het reed voor me uit en ik zag het pas toen het de fiets neerzette voor het station, het was een mens, een vrouw denk ik, in Boer-K!

Onprettig als je iemands gezicht niet kunt zien. Dat heb ik ook met mensen die steevast hun zonnebril ophouden, ook in een gesprek en met gehelmde en gebivakmutste mensen, ik zie graag gelaatsuitdrukkingen.
Ik versta het Meestrichs eigenlijk alleen maar als ik de mensen zíe praten. Mimiek!
Maar bij de dragers van Gothic kleding en bij sommigen met een naveltruitje kan ik door de hoeveelheden make-up ook geen mimiek meer ontdekken.

Even terug naar de Boer-K.
Ik had net besloten me niet meer te ergeren aan de gehoofddoekte Hollandse caissières van de AH's in Rotterdam en Utrecht. Ik moet er eigenlijk wel om grinniken, wat een stomme manier van protesteren tegen de gevestigde orde. Een minirok was veel leuker geweest, zelfs een punkkapsel zit niet vervelend.
Zoveel moslima's die volgens de wetten van de Islam leven zijn er niet, noch onder de oude, noch onder de nieuwe Nederlanders.
Net zomin als alle langgerokte zwaar gereformeerde meisjes de grijze knotjes van hun moeder overnemen vanwege de sobere religieuze intenties. Het is vaak een kwestie van erbij horen! Waar de ene platte schoenen en hooggesloten bloesjes draagt met lange mouwen, draagt de andere een Boer-K.
Ik weet zeker dat het de goden worst zal zijn wat sommige vrouwen (moeten) doen om zich zo onaantrekkelijk mogelijk te maken.

En daar komt dan mijn twijfel, waarom moeten de vrouwen  met Boer-K eigenlijk onaantrekkelijk zijn voor de buurman? Is het een grijpgraag en willen ze hem ontmoedigen? Of is hun vader of broer of partner er niet zo zeker van dat hij zelf zijn handen thuis kan houden en zoals de waard is...? Daar begin ik te protesteren, niemand hoeft mij te vertellen dat ik een Boer-K aan moet om er zo naar mogelijk uit te zien, ik wens dat ook andere vrouwen dat niet hoeven. Maar als ze me gaan verbieden om in een Boer-K te lopen als ik dat wil, gooi ik al mijn andere kleren weg en mogen ze kiezen, bloot of in Boer-K. Ik bepaal wat ik wel of niet draag! En als die moslima's geen Boer-K aanwillen, dan ben ik er voor om het ding helemaal te verbieden. En als moslims eisen dat hun vrouwen een Boer-K dragen mogen ze van mij terug naar Boer-K land, maar dan wel zonder die vrouwen!

De Belgen hebben besloten om parlementair tegen Boer-K's te zijn. Hetgeen averechts gaat werken, vrees ik. Moslima's mogen dan niet meer de straat op van hun starre mannen, niet meer naar school van hun vaders, net zoals gebeurde bij de pogingen tot het verbieden van hoofddoekjes. En wie is daar de dupe van? Juist, die vrouwen. Nou wordt het wel tijd dat ze hun mond open gaan doen, maar zolang als er andere redenen zijn om hen in een hoekje te zetten zullen ze zich als groep verdedigen door te datgene te dragen wat hen als groep zichtbaar en sterk maakt.

Of het nou gaat om b-h-loze en tuinbroek dragende dolle Mina's (was trouwens ook niet altijd prettig dragen, maar voor het goede doel) of in Boer-K's gehulde vrouwen, vind ik een verbod niet op zijn plaats. Zolang het niet om belemmering in de vrijheid van vrouwen gaat, maar alleen om het afstraffen van 'afwijkend van het gangbare' of over de angst van conservatieve of domme kwezels, heeft de democratie daar niets mee van doen.

Over de 'must' van goed ingeburgerde nieuwe Nederlanders, daar mag het parlement zich over uitspreken wat mij betreft.  Niet over een groep, niet over een religie!
Maar laten ze dan eerst maar racisme en reli- en andere pedo's, getrainigspakte bumperklevers, graaiende veel te veel verdienende en draaikonterige politici plaatsen op het lijstje van 'Verboden'!


Over vrijgemaakt gereformeerde dames is niet één foto en zelfs geen spotprent te vinden, geen humor die lui;-)


©Gavi Mensch
Maastricht, 01-04-2010
All rights reserved 2010-2013



UPDATE: 13-11-2013 via https://www.facebook.com/WOMENSRIGHTSNEWS

UPDATE 17-8-2016 http://nos.nl/artikel/2126395-boerkini-staat-voor-kabinet-niet-ter-discussie.html

UPDATE 17-8-2016 http://nos.nl/artikel/2126370-boerkini-verbod-in-frankrijk-komt-niet-heel-onverwacht.html  

UPDATE 15-8-2016
https://nl.wikipedia.org/wiki/Boerkini
Voormalig staatssecretaris Jet Bussemaker is van mening dat de boerkini bijdraagt aan de integratie van moslimvrouwen in de sport, omdat de moslima's daarmee ook gewoon naar het zwembad kunnen.....

OPINIE:
Ik ben van mening dat de vrijheid om te sporten de vrouwen niet gegund wordt door hun religie. Ik denk dat de sportkleding daar weinig mee te maken heeft. Veel vrouwen mogen niet zwemmen van hun man omdat er ook mannen in het zwembad zijn. Jongetjes mogen maar tot 10 jaar met hun moeder mee. En voor de meisjes van een jaar of 8 krijg je dan dit:


 Een maatje 128 in burkini????? Schande om vrouwen zo te beperken. Het moet maar eens afgelopen zijn. 

Ik blijf de humor inzien van de discussie maar ondertussen kan ik wel janken. Ik hoop dat het verbod leidt tot mondigere vrouwen die de neerbuigende dwang van het reli-manvolk (dat altijd met twee maten meet) van zich af weten te schudden.

Update 18-8-2016

http://secondnexus.com/social/iranian-men-don-hijabs/?utm_content=inf_10_1164_2&tse_id=INF_398e83f060e411e68f671fd17f1d08ad



Update 12-12-2017 Als een idee bijgeschaafd wordt.....

Berkan Günel veranderde van mening.... ook goed, beter zelfs, voor hen.  (voor artikel klik op de naam)




.