Vakantie voor softies

Of ik nog met vakantie ga?

Ik heb 2 weken bij het bos gewoond en elke dag stevige wandelingen gemaakt met twee enorme Duitse herders. En dat terwijl ik helemaal niet van wandelen houd. Doelloos wandelen alleen maar om je benen te bewegen, ik kan het niet. Ik beklim nog liever een berg waarbij het op de top naar beneden kijken het doel is. Wandelen met honden door een bos met heuvels heeft dus twee doelen. De honden en de heuvels. In de tijd dat ik met vakantie was heb ik gewoon niet aan thuis gedacht. Aan de belastingpapieren, aan wat ik allemaal moet, aan wat ik allemaal net niet haal. Daar niet aan denken is voor mij al vakantie.

Als ik naar mijn ver weg, te koop staande huisje ga, is dat geen vakantie. Daar ben ik aan het werk, ik ruim op en zoek uit, gooi weg en repareer. Het was mijn woonhuis en het ondergoed van tussen de 15 en 8 jaar geleden kan ik nog een keer dragen en dan valt het uit elkaar. De papierzooi die ik daar verplicht bewaar ga ik nooit meer gebruiken en elk jaar gooi ik een heel jaar plakjes beschreven boom in de vuurkorf.

Vakantie zoals in eeuwig feestend Ibiza, groenwaterend Hawaï of een verlaten strand in Griekenland ken ik niet. Dat is minstens 30 jaar geleden. Een hotel/strand vakantie in een badplaatsje aan de Spaanse kust vol bekenden. En ook dat was het net niet voor mij. Voor mijn kinderen wel en dus was het goed.

Nu heb ik het hart niet om zonder meer naar Griekenland op vakantie te gaan. 

Ik kan niet op mijn ronde billies gaan zitten terwijl om de hoek de vluchtelingen als zombies moeten gaan zitten wachten tot ze verder mogen, of niet. Ik zou beginnen met kinderen opnieuw leren spelen en ouders weer activeren, voornamelijk om weer een nieuw bestaan op te bouwen met elkaar. 

Om hen te helpen over de sores van de afgelopen jaren te praten en steen voor steen af te breken en met die stenen een nieuw onderkomen te bouwen. Sterke mensen die de dood in de ogen gekeken hebben.

Ik zou in de plaats daarvan ook aan het strand kunnen gaan liggen met een parasol, een ligbed en een flinke laag factor 50. Met een koelboxje vol frisse watertjes en een zak vers fruit. Maar dat kan ik niet. Ik ben een softie.

Om die reden zou ik ook niet goedkoop naar Turkije vliegen, land van de dictator, de uitroeier! Ook daar vluchtelingen kampen zo groot als mijn provincie. Voor een dag verblijf geef ik een familie kleding en eten, voor een dag strand twee families eten en vers fruit.

Ik zou een hele sliert kindjes mee willen nemen voor een vakantie dag, weg met de lappen en doeken en trainingspakjes in de hitte. Hop allemaal in de zee, spetteren en lachten en hen leren dat de zee ook lief en vrolijk kan zijn. Daarna voetballen en badmintonnen en zakken vol perziken, appels en bananen. En heel veel frisdrank, voor kinderen blijft dat een avontuurlijke sensatie waar wij allang niet meer bij nadenken…bubbeltjes op je tong.

Ik heb nooit gedeugd voor goedkope vakanties. Ik ga liever niet.

Vroeger gingen mijn kennissen naar Oostblok landen. Kamperen. Met de auto vol Nederlandse produkten waarvan de restjes ook weer mee terug kwamen. Een kop koffie koste 50 cent en 5 cent fooi was al heel wat, dan stonden de mensen daar al te knippen en te buigen. Op souvenirs kun je afdingen, ze vroegen immers altijd veel te veel. Moest ik ook doen, zeiden ze dan.

Ik heb altijd liever gespaard voor een vakantie waar ik op gelijke voet kon blijven met de bewoners van mijn vakantieland. Ik was hen dankbaar voor de gastvrijheid, liet een flinke fooi achter en dronk gewoon een kop koffie minder als dat nodig was. Souvenirs heb ik nooit gekocht, wel kunstwerkjes van plaatselijke kunstenaars.

Ik heb met sommige mensen nog steeds contact.

Kortom, ik houd van eerlijk delen, ik mis niets van wat ik weggegeven heb, er komt zoveel voor terug!

Een werkvakantie naar een Grieks eiland zou ik wel willen. Ook al geeft de Rijksoverheid aan, dat Griekenland geen doorvoerland is van vluchtelingen (?). Overdag bij de oorlogsvluchtelingen, 's middags een uurtje strand en zout water en 's avonds wat sightseeing of met een pak thee, suiker, melk, vers water en heel veel koekjes op visite bij mensen die nergens echt gewenst zijn. Een simpel pensionnetje met een schoon bed en een eenvoudige douche is genoeg.

Proberen getraumatiseerde kinderen weer aan het lachen te brengen is veel meer vakantie dan afdingen in Roemenie.

Ik weet het, ik ben (gelukkig) een softie.

©Gavi Mensch

Maastricht, 31-8-2016

Vluchtelingen 2 Neonazi's zijn niet eng?

.

Vluchtelingen zijn eng maar neonazi's niet ?

Ik begrijp dit stukje niet, is dit nu semi copypaste van een pamflet uit 1939 of een gedrocht uit 2015...zijn dit de neonazi's van toen of die van nu?

(Gezien ergens op internet, ik heb het overgenomen als voorbeeld. Ik waarschuw vast bij voorbaat voor de gruwelijke inhoud.)

Quote:

[Fatsoenlijke opvang van ontheemden, bla bla, morele plicht, zemel zemel, verdrag zus, overeenkomst zo, yadda yadda, UNHCR, mekker, solidariteit, huilie huilie, kwetsbare groepen, leuter leute, enkele duizenden vluchtelingenr uit Syrië opnemen.NEIN. Nee, gewoon nee. Kom maar door met foto's waarop reebruine kinderogen ons aanstaren vanuit de ruïnes van hun huizen. Bombardeer ons met gifgasfilmpjes zoals Assad zijn volk bombardeert met, nouja, gifgas dus. We willen geen enkele duizenden vluchtelingen, en wel hierom. Ten eerste maakt het geen fuck uit, er zijn twee miljoen ontheemden. Volgens Timmerfrans willen die mensen hier helemaal niet zijn maar zoals altijd wordt alles wat deze BinnenHofnar zegt meteen gelogenstraft door de realiteit. Schuiven wij er tweeduizend in een AZC, boeie. Voelen we ons even heel lekker over onszelf, qua goed bezig. Heeft de PvdA op termijn weer vers stemvee. Maar het helpt niks. Want ten tweede, éénmaal hier betekent: nooit meer weg. Tegen de tijd dat die hel daargids weer een beetje leefbaar is, zijn ze alle 'paar duizend' al enorm ingeburgerd en gezinsherenigd en is terugsturen inhumaan en guur en BAH viezevuile haatWilders-achtig. Ten derde, we halen niet gewoon mensen binnen maar een paar duizend getraumatiseerde mensen. We halen andermans stammenstrijd binnen. We halen heel veel psychische problemen binnen. En joehoe, nieuwsflits, GroenLinks- en PvdA malloten, we hebben hier al genoeg problemen. Jullie gaan het niet flikken om een paar duizend zieligerds uit andermans verprutste kutland hierheen te halen als fatsoensviagra voor jullie toch al immense gutmensch-boner. Ten koste van onze scholieren, bejaarden en zieken die jullie er al gigantisch mee genaaid hebben de afgelopen jaren. Met jullie selectieve medemenselijkheid jegens fotogenieke crepeerkindjes en jullie minachtende schijtkannonade vanuit de Ivoren Torens van jullie gelijk op de kapotgenivelleerde burger en Jan Dijkgraafs moeder. Nee. We willen ze niet, ze hebben hier niks te zoeken en zouden die arme mensen weten welke cynische moraalpijpende klootzakpartijtjes publicitair gunstig ijveren voor hun opvang, dan zouden ze hier geeneens WILLEN komen. Geloof ons. Je kunt liever in Assads hel figureren, dan in Samsoms nieuwe zielige campagne-filmpje. Blijf gewoon weg. We willen jullie niet.] 

Einde quote

Deze doffe ellende is geschreven door iemand die bij gebrek aan vocabulaire een heel pamflet vol straattaal plakt en die duidelijk geen idee heeft waar ze het over heeft. 

maar dit keer voor vluchtelingen!

Het behoeft verder geen commentaar. 
U weet nu dat ze er zijn, "wir haben es nicht gewusst" is er niet meer bij!









@Gavi Mensch
Nederland BV, 9-9-2015

.

Vluchtelingen1, de kinderen.

Van het ene kamp naar het andere, met bootjes de zee over, lange reizen over land, kapot gelopen voetjes, ziek, mager, moe, angstig.

Opgejaagd door mannetjes zonder brein maar wel met een groot geweer.

Veel kinderen overleven de vlucht niet, veel moeders moeten hun dode kindje achterlaten, zonder graf of in zee.

En ik kan niets doen behalve mij opgeven bij de gemeente om te helpen en nu een kleine bijdrage aan een mooi project: rugzakjes maken voor kinderen in vluchtelingenkampen
Het streven is om kinderen even kind te laten zijn. Probeer rekening te houden met hun situatie en het soort speeltjes dat je in de rugzakjes doet. Tekenspulletjes zijn altijd goed.

Deze actie is van BagToTheFuture, zij zamelen de rugzakjes in en sturen die naar bekende vrijwilligers die de rugzakjes in de handen geven van de kinderen

Let goed op de aanwijzingen voor de rugzakjes:

Vergeet niet een kaartje stevig aan het rugzakje te bevestigen met daarop  of het voor een jongen of voor een meisje is en voor welke leeftijd. 

Donderdag 10 september tussen 18-20 u hebben we een inzamelpunt bij Albert Heijn op de Scharnerweg. te Maastricht. De rugzakjes worden van daaruit direct verstuurd naar Amsterdam. 

Een kleine bijdrage in de verzendkosten is natuurlijk welkom. 25 kilo is €15,- aangetekend. Gewicht van de rugzakjes met inhoud tussen de 1 en de 1.5 kg.

Voor vragen ben ik te bereiken op twitter @gavimensch of via de mail gavimensch@hotmail.com  

Meer over deze actie 

https://www.facebook.com/bagtothefuture?fref=ts

Ik zie jullie donderdag. 

Gavi Mensch

Maastricht, 5-9-2015