Writing and more: dierenmanieren

Posts tonen met het label dierenmanieren. Alle posts tonen

zondag 12 april 2020

Vogels en fruit 1

Mijn aardbeienrestjes, die tijdens het vervoer waren geplet in de tuin gezet. Eens kijken wie van de vogelgarde aan tafel gaat. Tegen wie moet ik mijn eigen aardbeitjes moet beveiligen. Voor als nog zijn mijn aardbeien veilig. De Turkse tortels hebben geen interesse. De ekster kwam wel kijken maar besloot dat rood zijn kleur niet is. De hegge-en tuinmussen vinden de vrolijke vruchtenprut geen blik waard. De goudvinkjes en meesjes hippen er met opgeheven kopje langs. De pimpelmezen wachten waarschijnlijk tot de aardbeien gefermenteerd zijn. Zelfs de grootste fruitrovers, mevrouw en meneer merel, hebben wel gekeken maar er van eten, ho maar! Ik wacht het nog even af. Maar ik denk dat ze niets hebben met bespoten fruit. Ik blijf dus op mijn hoede....mijn eigen moestuinfruit is thuis gekweekt en onbespoten. Als het zo is dat vogels niet eten van bespoten fruit dan is dit een leuke test. De schilletjes van appels en peren laten ze namelijk ook al liggen. Zelfs de bijen,wespjes en hommels landen er niet. Morgen zoek ik nog naar slakken sporen....ik vind dit heel vreemd allemaal. En ja...ik heb een heerlijke hoeveelheid tijd voor dit soort onbenullige(?) onderzoekjes. 😚😊

donderdag 15 juni 2017

Halve gare Goudvis

Kloris, Roosje en Fay

Mijn goudvissen zijn 3 jaar oud, hetgeen op zich al een record is, en het aquarium moet eigenlijk elke maand verschoond worden. Dit keer was het wat later en na de goudvissen in een slabak met schoon water te hebben gedeponeerd, nam ik het aquarium mee om het van de dikke laag alg te ontdoen, dat vieze groenbruine spul dat snel aangroeit in de warmte.

Het duurde even; transparant en glanzend nam ik de loodzware bak mee terug naar de kamer.

Maar toen ik de goudvissen er in wilde doen, miste ik er een. Ik was eerst verbaasd, waar verstopt een goudvis zich? Op de tafel lag geen vis en op het kleed ook niet.

Ik schudde mijn hoofd als om te ontwaken. Ik knielde en keek onder tafel en ja hoor, daar lag de oranje halve gare naar adem happend en een halve meter verderop op de wat stoffige grond.

Kloris is de middelste

Hij moet een enorme sprong en smakkerd hebben gemaakt.

Ik pakte hem op en zette hem in het aquarium. Ik verwachte dat hij zou gaan drijven zoals dode vissen dat normaliter doen. Maar hij sprintte weg door het schone water. Nadat ook de andere twee vissen overgeplaatst waren, kwamen ze gedrieën naar het voederhoekje alsof er niets gebeurd was.

De stoere springer lijkt niet suïcidaal. Ik denk dat hij alleen een sprong naar de vrijheid wilde wagen. Voor vissen is dat geen intelligente actie. Jammer genoeg kon ik hem niet fotograferen op het Perzische tapijt, dat had ie echt niet overleefd.

Ik houd 'm toch maar in de gaten.

Maastricht 13-6-2017

*pagina voor slechtzienden

Update:15-7-2017 Kloris leeft nog steeds.