Jongeren die niet willen weten

Hoe krijgen we jongeren zover dat ze de ernst inzien van wat er gebeurt op dit moment?

Zo somber als een groot deel van  mijn generatie wordt van de uitsluitingen en de dreigingen, het fascisme en het racisme.....
Ik hoop dat deze en de komende generaties zich nooit zorgen hoeven te maken om wat 70 jaar gebeurde en weer is opgelaaid. Ik hoop dat ze nooit hoeven vluchten, dat ze in voorspoed kunnen leven en empathisch kunnen zijn met mensen die minder hebben. 

Ze hoeven alleen maar te weten, te lezen en het dan op te bergen in een hoekje van hun brein. 

Mijn generatie is met de herinnering aan fascisme opgegroeid. Ik heb zelf de dreiging van fascisme gevoeld in Spanje. En dat is niets vergeleken met de dreiging van de jaren 30. Ik ben opgegroeid met de oorlog op mijn bord. Met de verhalen en de realiteit. Dat wens ik de volgende generaties niet.

Ik hoop wel dat ze af en toe een blik werpen op de situatie buiten hun eigen kringetjes. Zodat ze nooit voor een verrassing komen te staan maar bijtijds kunnen ingrijpen als dat nodig is.

Tot die tijd maak ik me gewoon zorgen als dat nodig is. 

En dan protesteer ik wel tegen Trump, Wilders, en al die anderen die ons en  de medemens bedreigen.

Een ding vraag ik...ga stemmen met vooruitziende blik. 

Met oog voor de toekomst van iedereen. 

Met een schuine blik naar het verleden en en een lege blik voor de napraters. 

Denk zelf en hanteer goede argumenten.

Dit is geen toekomst beeld, dit is Trumpiaans stemgedrag. 

Maar goed, dat vind ik en ik ga niet zo lang meer mee.  

Persoonlijk stem ik op een partij die een vriendelijk toekomstbeeld geeft, een handreiking voor iedereen.

©Gavi Mensch

Nederland BV, 25-1-2017.

Fascisme de herhaling

Fascisme steekt steeds weer de kop op omdat het zo makkelijk is: het drijft op zelfverheerlijking, de eigen partij, de eigen staat, het eigen volk  daar zweert men bij en voor al het vreemde voelt men verachting en afschuw. Tot wat dat geleid heeft in 40-45 lijkt men soms te vergeten.

Hier – vertaald – de 14 definiërende kenmerken van het fascisme zoals je ze kan vinden op de site http://www.rense.com

14 definiërende kenmerken van het fascisme

door Dr. Lawrence Britt 

Bron: Free Inquiry.co 

 Dr Lawrence Britt heeft de fascistische regimes van Hitler (Duitsland), Mussolini (Italië), Franco (Spanje), Soeharto (Indonesië) en verscheidene Latijns-Amerikaanse regimes onderzocht. Britt vond bij elk 14 definiërende kenmerken die ze alle gemeenschappelijk hadden.

1. Krachtige en doorgedreven Nationalisme - fascistische regimes neigen constant gebruik te maken van patriottische motto's, slogans, symbolen, liederen en andere parafernalia.Vlaggen worden overal gezien, vlagsymbolen op kleding en in het openbaar.

2.  Minachting voor de erkenning van de rechten van de mens - Vanwege de angst voor vijanden en de behoefte aan veiligheid zijn mensen in fascistische regimes ervan overtuigd dat de rechten van de mens kunnen worden genegeerd in bepaalde noodgevallen.  De mensen kijken vaak de andere kant op of keuren zelfs goed : folteringen, standrechtelijke executies, moorden, lange opsluiten van gevangenen, enz.

3. Identificatie van vijanden /zwarte schapen als een eenmakende factor - De mensen worden samengebracht in een eenmakende  patriottische buitennissigheid rond de noodzaak de gepercipieerde dreiging of de gemeenschappelijke vijand te elimineren: ras, etnische of religieuze minderheden; liberalen, communisten, socialisten, terroristen, enz.

4. Overheersing  van de militaire macht - Zelfs wanneer er wijdverbreide binnenlandse problemen zijn, krijgen de militairen een onevenredig bedrag van de overheidsfinanciering en de binnenlandse agenda is verwaarloosd. Soldaten en militaire dienst worden verheerlijkt. 

5. Ongebreideld  Sexisme - De regeringen van de fascistische landen hebben de neiging bijna uitsluitend door mannen te worden gedomineerd. Onder fascistische regimes worden de traditionele rolpatronen strakker. Echtscheiding, abortus en homoseksualiteit worden onderdrukt en de staat wordt voorgesteld als de ultieme hoeder van het gezin.

6. Gecontroleerde  Massamedia - Soms worden de media  rechtstreeks gecontroleerd door de regering, maar in andere gevallen worden de media  indirect gecontroleerd door de regelgeving van die overheid of door  sympatiserende  media-zegsmannen en leidinggevenden. Censuur, vooral in oorlogstijd  komt vaak voor.

7. Obsessie met de nationale veiligheid - Angst wordt door de regering gebruikt als een motiverend instrument over de massa.

8. Religie en regering zijn met mekaar verweven - regeringen in fascistische landen neigen gebruik te maken van de meest voorkomende godsdienst in de natie als een instrument om de publieke opinie te manipuleren. Religieuze retoriek en de terminologie is veel voorkomend bij de regeringsleiders , zelfs wanneer de grote principes van de religie haaks staan op het beleid van de regering of hun acties.

9. De macht van de ondernemingen  wordt beschermd - De industriële en zakelijke aristocratie van een fascistisch land zijn vaak degenen die de regeringsleiders aan de macht brengen, zij  creëren een wederzijds lucratieve  business/overheidsrelatie  en geven de elite macht.

10. De macht van de arbeider wordt onderdrukt - Omdat georganiseerde arbeidersmacht de enige echte dreiging is voor een fascistische regering, worden vakbonden ofwel volledig weggewerkt, of zwaar onderdrukt.

11. Minachting voor de intellectuelen en de Kunsten - Fascistische landen neigen een open vijandigheid voor hoger onderwijs en de academische wereld aan te moedigen en te tolereren . Het is niet ongebruikelijk voor hoogleraren en andere academici te worden gecensureerd of zelfs gearresteerd. Vrije meningsuiting in de Kunsten  en Letteren wordt openlijk aangevallen.

12. Obsessie voor Misdaad en straf - Onder fascistische regimes krijgt de politie haast onbeperkte macht om wetten af te dwingen. De mensen zijn vaak bereid om misbruiken bij de politie over het hoofd te zien en zijn zelfs  bereid  hun burgerlijke vrijheden in te perken in naam van vaderlandsliefde. Er is vaak een nationale politie met een vrijwel onbeperkte macht in fascistische naties.

13. Uitgesproken  vriendjespolitiek  en corruptie - fascistische regimes worden haast altijd bestuurd door groepen vrienden en medewerkers die elkaar benoemen in overheidsbetrekkingen en staatsmacht en gezag gebruiken om hun vrienden te beschermen voor verantwoordingsplicht. Het is niet ongewoon in fascistische regimes dat regeringsleiders zich de nationale inkomsten en zelfs kunstschatten toe-eigenen of zelfs ronduit stelen.

14. Frauduleuze Verkiezingen - Soms zijn verkiezingen in fascistische naties een complete schijnvertoning. Andere keren worden verkiezingen gemanipuleerd door lastercampagnes tegen of zelfs door moord op kandidaten van de oppositie, door gebruik van de wetgeving om het aantal stemmen en de politieke districtsgrenzen te controleren, en door manipulatie van de media. Fascistische landen maken gebruik van hun rechterlijke macht om te manipuleren en  de verkiezingen te controleren.

Uit “ Liberty Forum”

http://www.rense.com/general37/char.htm

Via Dré Oudman.

Gavi Mensch

Nederland BV 5-7-2016

Van Jaap Burger en Commissie Stiekem

Ondanks het dalen van de prijs van incontinentie materiaal, blijft de politiek maar lekken. Sommigen als een overrijpe Franse kaas, anderen over veiligheidszaken via de Commissie Stiekem. Dat vind ik toch zo'n leuke speelse naam....het lekken zou wel eens kunnen komen van een achterwege gebleven zindelijkheidstraining. Dan hebben we niets aan inco-materiaal, dan moeten we over op luiers; liever geen huggies of pampers.

Hoeveel zou er betaald worden voor zo'n lek, vraag ik me af. Gaat dat per alinea, per item of per dossierblad? Wat is, behalve het geldelijke gewin, nog meer zo leuk aan lekken? De roem van het klokkenluiden? Tegenwerken van andersdenkenden? Sussen van criminelen?

De controle op de Nederlandse veiligheidsdiensten werd ingesteld in 1952 door Jaap Burger. Een man met een lange loopbaan. Hij werkt in Dordrecht. Ik herinner me vaag de verhalen over hem, mijn neef Bert weet daar zeker meer over. Bert ging namelijk al gewoon op stoelen zitten waar ik destijds nog op moest klimmen. Verschil van leeftijd moet er 'wezen'.

Vaag herinner ik me dat Jaap Burger advocaat en 'rood' was. Mijn vader had, denk ik, mixed feelings, hij was niet zo rood, maar had wel ondergedoken gezeten en had bewondering voor hem. Voor mij was Jaap Burger een held die met een bootje onderduikers naar Engeland bracht en later collaborateurs berechtte.

Ik vroeg me vanmorgen af wat Jaap Burger gedaan zou hebben met de niet waterdichte personages. Weg met die staatsonveilige figuren, opsluiten voor een jaar of wat en hoge geldboetes. Politici zijn er voor het volk, voor de burger en niet voor de criminelen die goed voor informatie betalen. Of voor eigenzinnige afluisteraars en observanten die met chantage eventueel een zakcent bij zouden kunnen verdienen.

Gisteren las ik ook een debiele tweet van een ultrarechtse nitwit dat Den Uil een Hitler aanhanger zou zijn geweest. Dan denk ik: "Nitwit, schud eens met je hoofd, houd die 3 neuronen soepel en ga vissen, daar kun je het minste kwaad".

Jaap Burger zou wel raad geweten hebben met peroxide dingen en aanverwant ongedierte. Vuilnis'omroep' Powned zou nooit een kans gekregen hebben en er zou nog een pietseltje fatsoen in de politiek aanwezig zijn geweest.

Maar ja, toen was er ook nog geen internet. 

Ik ga even een potje Yatzee spelen.

Gegroet!

©Gavi Mensch

Nederland BV, 12-11-2015 

.

Bevrijdingsmonument, een verslag.

Vanavond hebben we de doden van de Tweede Wereldoorlog herdacht, in Maastricht, op het Koningsplein daar waar het Bevrijdingsmonument staat. 

Een alternatieve herdenking op 3 mei!

De heren in pakken verkiezen de herdenking te doen op het Herdenkingsplein, dat ligt in het centrum, daar krijg je geen modder aan je schoenen.

Op 4 mei.

Het was een plechtige intense bijeenkomst met veel meer mensen dan vorig jaar. Met mensen die de oorlog overleefd hebben waaronder de dame van 92 die dit dé plaats vindt om te herdenken, een Oud Indië-strijder, een oudere heer die voorlas. 

Maar ook veel mensen van de generatie geboren in de oorlog of net daarna.  Huiveringwekkend was dat terwijl er gesproken werd over het bombardement, er vliegtuigen over vlogen, 4 in dat half uur om precies te zijn. Vervelend was dat het verkeer op de A2 maar door raasde. Alsof je hard kunt weglopen voor oorlogsleed.

[ Op 10 mei 1940 vielen de Duitsers Nederland binnen. Omstreeks zes uur in de ochtend werden de twee verkeersbruggen en de spoorbrug over de Maas door het Maastrichtse garnizoen opgeblazen in een poging de Duitse opmars te vertragen. Enkele uren later capituleerde het garnizoen en konden de Duitsers met bootjes de Maas oversteken. Ook het vlakbij gelegen Belgische fort Eben-Emael was al zeer snel uitgeschakeld. Na de capitulatie van Nederland op 14 mei begon de Duitse bezetting, die in Maastricht vier jaren, vier maanden en vier dagen zou duren. Door fusillades en gedwongen tewerkstelling kwamen enkele tientallen Maastrichtenaren om. Het grootste verlies leden de Maastrichtse joden: van de 515 leden van de Joodse gemeente in 1940 waren er in 1945 nog slechts 145 over.
Eind augustus 1944 begonnen de Duitse troepen zich terug te trekken uit de stad. Op 13 september trok de Amerikaanse 30e infanterie divisie ('Old Hickory') het stadsdeel Wyck binnen en een dag later was de hele stad bevrijd. Hoewel de bevrijding van Maastricht driekwart jaar eerder kwam dan in Noord-Nederland (en er dus geen hongerwinter was) en een groot Amerikaans distributiecentrum in de stad was gevestigd, was er gebrek aan alles en bleven veel artikelen tot ver na de oorlog op de bon.

De oorlogsschade was weliswaar niet te vergelijken met sommige andere grenssteden, zoals Roermond, Venlo, Nijmegen of Arnhem, maar toch eisten de geallieerde luchtbomdardementen, onder andere op de wijk Mariaberg (november 1941) en op de spoorbrug (augustus 1944), niet alleen veel doden, maar leidden, door het wegvallen van een groot areaal woningen in Rood dorp, Quartier Amélie en Blauw dorp, decennialang tot grote woningnood.] uit wikipedia de gechiedenis van Maastricht

Twee jonge jongetjes die een gedicht voorlazen en de krans mochten dragen; alle anderen die stil en ingetogen de verhalen en het gebed aanhoorden en nog een gedicht. 

Een jongeman blies de 'Last Post' en het volkslied, dat door de aanwezigen meegezongen werd.......... indrukwekkend.

Kleine groepjes, wisselend van samenstelling, van het ene been op het andere op het hobbelige terrein en het slecht gemaaide gras. Er werden witte rozen gelegd en bossen bloemen. Aan de voeten van elk beeld van het monument,net als vorig een rode roos.

 Daarna werden er rozen gelegd bij de struikelsteen in de straat naast het monument.
1924-1943 weggehaald uit haar huis, overleden in Auschwitz op 19 jarige leeftijd

                             

En een krans op het Old Hickoryplein bij de bevrijdingsboom. 

Mensen in gewone kleren met sombere gezichten,waarschijnlijk denkend aan wat was en zeker aan wat is. 

Er werd onderling gesproken over nieuwe fascisten, over Wilders en zijn knechten. 

Over de verplaatsing van de herdenking, die van het volk is en niet van zogenaamd belangrijke mensen.

Deze bijeenkomst lijkt meer op de herdenkingen die ik vroeger in mijn geboortestad meemaakte. 

Het geeft stof tot nadenken, het motiveert om te blijven strijden tegen fascisme. Het was een bijzonder  uurtje! 
Met dank aan Corina Karstenberg, die mij vorig jaar voor het eerst meenam naar deze alternatieve herdenking.

Zie ook de website van Corina: 

http://donadulcinea.wordpress.com/2014/05/04/wij-kunnen-u-niet-domweg-bidden-god/

©Gavi Mensch

   Maastricht, 3-5-2014.



Bevochten vrijheid, maar sommigen zijn nooit bevrijd en  zitten gevangen in zichzelf....


.

Holocaust

Ik ben geabonneerd op het video kanaal van de Universiteit van Nederland en vaak terwijl ik met creatieve zaken als tekenen en schilderen of kleding maken bezig ben, luister ik naar de colleges van mensen waarvan ik denk dat ze weten waar ze het over hebben. Of die me een mogelijkheid geven om zaken van een andere kant te bekijken.

Afgelopen dagen beluisterde en bekeek ik de colleges van  dr. Bart van der Boom, die probeert uit te leggen hoe de Holocaust tot stand kwam.

Waarom ik dit op mijn blog zet? Omdat de tijd van herdenken nadert en ik vind dat steeds meer mensen zoiets hebben van: 'Ja hoor, nu weten we het wel'. Ik denk dat we het nog niet weten. Ik denk dat veel jongeren er helemaal niets vanaf weten. Ik denk dat er steeds meer antisemitisme uit domme bekkies rolt. Ik denk dat heel veel volgers van Wilders niet zien dat ze in hun bio's op Internet zetten dat ze vrienden van Israel zijn en dan met grof geweld beginnen aan de klus waarin Wilders Hitler na-aapt. Het systematisch weg- of uitzetten van een groot deel van de Nederlanders. Zijn vriend Breivik deed het al in het klein, met wapens, het afmaken van een bevolkingsgroep.

Ik hoor jonge kinderen voetbalhooligans naroepen en daartegenover zie ik de derde generatie Joodse slachtoffers die nog steeds tobben over een gebrek aan familieleden, over de verhalen en over de herinneringen. "Die heeft het ook niet overleefd", is een veel gehoorde zin als Joodse families bij elkaar komen.

Aanrader is de documentaire van Natascha van Weezel: 'Elke dag 4 mei' 

http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1413588

De geboorte van Chawwa Wijnberg

Ik ben opgegroeid met de verhalen, over de Jodenvervolging, over de onderduikers onder mijn grootmoeders eetkamer vloer, over mijn ondergedoken vader en zijn Joodse vrienden. Opgegroeid met de verhalen van die Joodse vrienden van mijn ouders. En de verhalen van mijn vriendin die in deze periode zo vreselijk verdrietig is, nog steeds!

Het verkapte antisemitisme dat ik vaak lees staat in het woordje anti-Zionist, om aan te geven dat ze te doen hebben met het Palestijnse volk. Israëliërs en Palestijnen zijn gewoon aan het werk, duiken onder voor elkaar onder en hebben last van hun rechts orthodoxe leiders. 

Voorlopig zet ik op dit blog de colleges over de Holocaust onder elkaar, om mee te beginnen. Ik vond ze indrukwekkend en zelfs verhelderend ook al weet ik aardig wat van het thema af. Ik hoop dat iedereen die zelfde ervaring ondergaat.

Met dank aan Bart van der Boom.

1. Was de Holocaust een vooropgezet plan?

2. Hoe kon een doorsnee Duitser uitgroeien tot een massamoordenaar?

3. Wat vonden gewone Nederlanders van de Jodenvervolging?

4, Waarom werden er zoveel Joden uit Nederland gedeporteerd?

5. Hebben wij Nederlanders 'es gewusst'?

En eigenlijk zou ik  een Dodenherdenking hebben op 4 mei op deze manier:

http://www.haaretz.com/news/national/.premium-1.587745

Gavi Mensch

28 en 29 april 2014

.

http://www.haaretz.com/news/national/.premium-1.587745

4 Mei gaat nooit voorbij.

Dat ik geboren ben op Bevrijdingsdag komt omdat de dag daarvoor 4 mei was, Dodenherdenking. 

Wat moet het lastig zijn geweest om 7 jaar na dé oorlog op 4 mei met weeën te hebben gelopen. In het geval van mijn ouders hadden beiden de oorlogsnaweeën geprobeerd te versluieren met hard werken. Mijn vaders familiebedrijf was in de oorlog door de bezetter afgebrand en mijn vader had ondergedoken gezeten. 

Mijn moeders familie had geleden onder de angst voor ontdekking van de schuilruimte voor 8 onderduikers en de bergruimte voor de illegale krant in haar ouderlijk huis.

Mijn moeder verloor 5 jaar van haar leven door de oorlog. Er werd in haar adolescentie geen feest gemaakt, geen verjaardag gevierd. Er was nergens geld of ruimte voor. 

Ze leefde in angst elke keer dat een vrachtwagen de straat doorreed. Zij ging door de linie heen melk halen bij de boeren in de Biesbosch voor haar pasgeboren neefje. Op een fiets met houten banden, zonder eten in haar maag, met een roeibootje de rivier over waar de vijandelijke troepen op de loer lagen. En met datzelfde bootje ook weer terug, na uren fietsen en met de zo nodige melk. Ze was getraumatiseerd zoals zo velen. Maar daar klaagde je niet over, je leefde immers nog? Een keer heeft ze me verteld dat ze op bepaalde plekken in haar geboortestad niet meer kwam omdat ze daar mensen had zien vermoorden.

Onze leefruimte, zeker die van mij als enige dochter van vier kinderen, werd ernstig belemmerd door het oorlogstrauma van mijn moeder. Ze was bang, jaloers en vond mijn vrijheidsdrang vervelend en deed alles om dat te remmen.

Ik kon dan ook beter overweg met mijn vader, tenminste als mijn moeder niet in de buurt was. Mijn vader was een survivor, pittige persoonlijkheid, bedrijvig maar ook o zo boos op de bezetters. Ondergedoken vanwege zijn opgelopen tbc. Het overlijden van zijn vader in 1942. De verantwoording voor het bedrijf als jongste van vier kinderen. De heropbouw.

Zijn joodse vrienden en vriendinnen, allemaal met hun eigen verhaal, een vriendschap die voortleeft in de dochter van zijn joodse vriendin en mijzelf.

Mijn moeders familie, die zo veel te verhalen had, mijn grootouders met hun lessen in tolerantie en vergeven maar nooit vergeten. Mijn jeugd en die van mijn hele generatie is gelinkt aan een oorlog waarin miljoenen mensen omkwamen door Hitler en zijn opportunistisch populistische en blinde volgers. Aan de gevolgen en de verhalen.

Onrecht, jaloezie, wreedheid, gevangenschap, horror, concentratiekampen, treinen, vergassen, rechteloos, machteloos, reddeloos, stateloos, overheersing, ontwrichting, foltering, de lijst met nare woorden is te lang.

Het uitsluiten van mensen om hun geslacht, voorkeur, geloof, ras of huidskleur gaat maar door. En mijn buurman steunt zo'n uitsluiter. Omdat iemand de waarheid maar eens moet zeggen?

Welke waarheid? Die van het geschopte jongetje of van de over lijken gaande ambitieuze politicus? Die van het eeuwig zaligmakende 'iets' van ons? Een Indonesisch jongetje dat zijn haar verft omdat hij Arisch wil lijken? Om niet ooit opgepakt te worden door de volgende mensenhater wordt hij er zelf een?

Gaan we de vrouwen en de gays, de Roma en de Gitanos, de dikke en te dunne mensen, de gehandicapten (het peroxideding heeft daar ook al niets mee, zeer opmerkelijk) en alle mensen die geen Wilders, Agema of Teeven of Jansen e.d. heten het land uit gooien? De zieken zijn lastig, weg ermee? Socialisten worden gepiefpafpoeft? Iemand nog andere suggesties voor een opruiming?

Op 4 mei wens ik dat de PVV en de VVD niets anders te horen krijgen dan oorlogsellende uit 40-45, geen enkele zender zou iets anders moeten uitzenden, geen videotheek zou iets anders mogen verhuren, de radio stuurt interviews met oorlogsslachtoffers het land in afgewisseld door hele zware muziek. Iedereen die zich beweegt tussen 20.00 en 20.02 wordt opgepakt, zoals de republikeinen en eenzame eenlingen op '30aprildag'.  Gewoon maar een wens voor één dag.Een niet uitvoerbare wens.

Het beperken van vrijheid geldt te vaak voor de verkeerde mensen. En het kan ook niet bij de juiste mensen al was het alleen maar voor het goede (educatieve) doel.

Onze vrijheid is bevochten, bevochten maar nooit begrepen.

Er is geen vrijheid die gevolgd wordt. Slechts domheid wordt gevolgd door meningloze pretentieuze populisten die later claimen dat ze niet wisten, fascisten of pausen, dictators of priesters, moordenaars van kinderen of kinderlijk vertrouwen.

De nalatenschap van onoverkomelijke trauma's achterlatend willen ze geen dodenherdenking. In deze wereld is de achtervolging door haatzaaiers nog steeds gaande. Dichtbij en verder weg. Overal duikt het fascisme op. Een oorlogstrauma kun je niet wegbezuinigen, geen enkel trauma. Maar we gaan kinderen en zieken uitsluiten zeggen de baas en zijn gedogers. De vijand peutert niet aan de landsgrenzen, maar aan de grenzen van het fatsoen van de menselijkheid en de weldenkendheid. Blinde volgers hebben geleid tot massamoorden.

Op 4 mei herdenken wij de horror van de Tweede Wereldoorlog, van onze Nazislachtoffers, van de miljoenen doden die in die oorlog en erna nog vielen door de acties van Hitler en zijn gespuis. Nog niet alles is opgeruimd en opgeklaard. Zolang er nog een eenzame oude vrouw is die geen kinderen kon krijgen door experimenten van de nazi's, zolang een grote bevolkingsgroep een oorlogstrauma heeft, zolang blijft 4 mei de dag van de dodenherdenking.

Opdat het nooit meer gebeure, ook al loert het om de hoek.

@Gavi Mensch

 Nederland, 2-5-2013

En trots op de opname van deze column in Crescas: http://www.crescas.nl/site/home/