Corona recht en krom 2

 

"Update Corona-rechtszaak   Beste actiedeelnemer en/of lid, Update De rechtszaak met betrekking tot de Corona-maatregelen: het ‘verzoekschrift voorlopig getuigenverhoor’ tegen Marion Koopmans is al 6 weken geleden ingediend. Na herhaald telefonisch contact vanuit ons advocatenkantoor Open Legal met de rechtbank werd op 28 januari jl. door de griffier aangegeven dat het poststuk nog steeds niet was verwerkt en is toestemming verleend om het verzoek wederom digitaal in te dienen ( zie verzoekschrift pagina 1 en e-mailbevestiging aan de Rechtbank ). Vanuit de Bond is mevrouw Koopmans driemaal schriftelijk verzocht -dagtekening 9 juni, 24 juni en 5 juli 2021- per aangetekend schrijven om duidelijkheid te geven over de totstandkoming van het Corman Drosten paper. Zij heeft hierop niet inhoudelijk gereageerd. Het nadien verzonden ‘rappel’ door onze advocaat leverde op 7 oktober 2021 slechts de niet-onderbouwde afwijzing van een jurist van het Erasmus Emc. De Bond heeft tevens mw. Ines Steffens van het ‘ECDC’ (goedkeurende instantie i.s.m. Eurosurveillance) driemaal -dagtekening 6 juni, 29 juni en 4 augustus- per e-mail verzocht om van haar zijde opheldering te verschaffen. Ook daar is geen enkele reactie op gekomen. ‘Zoals je zult weten vormt het Corman Drosten paper de ‘achilleshiel’ van het totale Corona-beleid, vanaf 17 maart 2020. Dit document is in een onmogelijke termijn van één dag door het ‘ECDC’ goedgekeurd en voor publicatie vrijgegeven op 23 januari 2020. Dr. Pieter Borger en 21 andere wetenschappers hebben hierin maar liefst 10 ernstige tekortkomingen aangetroffen. Om die reden hebben zij op 27 november 2020 een ‘Retraction Paper’ ingediend bij Eurosurveillance om het Corman Drosten paper terug te trekken als zijnde ‘ongeldig’. Dit Retraction Paper is zonder inhoudelijke gronden afgewezen.’ Waarom een verzoekschrift Wordt het verzoekschrift ons toegewezen dan zal Marion Koopmans onder ede gehoord worden. Zij heeft dan geen andere keuze dan naar waarheid de door ons gestelde vragen te beantwoorden. ‘Mocht gedaagde er niet in slagen om de vragen te beantwoorden die in ons verzoekschrift zijn opgenomen dan vormt dit grondslag om alle Corona-maatregelen nietig te doen verklaren.’ Aanmelding collectieve Corona-actie Bovengenoemde rechtszaak is een voorliggende stap op onze collectieve rechtszaak met betrekking tot de Coronamaatregelen. Neem je nog niet deel aan de collectieve Corona-actie? Meld je dan aan als belanghebbende op: https://www.bondoverheidszaken.nl/Corona-openheid-en-aansprakelijkheid.html

Met hartelijke groet, Team Nationale Bond tegen Overheidszaken Heb je interesse in onze lopende acties, lezingen, videopresentatie en lidmaatschap van de Bond, of heb je juridische hulp nodig, of wil je de Bond ondersteunen met een donatie? Klik op de buttons hieronder en bekijk de mogelijkheden.

ONZE ACTIEPAGINA

WORD LID

WORD DONATEUR

Stuur dit bericht door naar familie, vrienden en bekenden! "

Ketenzorg goedkoop?

Protocollen in de zorg maken de zorg niet persoonlijker en ook niet goedkoper. Wel veel ingewikkelder. Neem nou het protocol voor de diabetesketenzorg.

Er is onduidelijkheid over de supercontroles die de ketenzorg voorschrijft. In plaats van de huisarts, die gewoon de bloeduitslagen controleert van de halfjaarlijkse controle, word ik geacht naar de diabetesverpleegkundige te gaan. Deze weet niet veel meer dan ikzelf (ik ben ook verpleegkundige en houd mijn vakkennis, zeker waar het mijzelf betreft, goed bij) en was zo onhandig om me te gaan vertellen wat ik allemaal moet en moet laten op een manier die maakte dat ik achter me keek of er soms een kind achter me stond waar ze tegen praatte.

Bovendien deed ze een aanbeveling voor een nieuw medicijn waar ik al van gelezen had dat het nog in de testfase zat (en uiteindelijk ook niet door die fase heen is gekomen) De VP 'wil' dat ik elke 3 maanden (of liefst vaker) langskomt om mijn voeten te laten bekijken (doe ik zelf) mij te wegen (doe ik zelf) en mijn bloeddruk te meten ( doe ik zelf). Vooral van dat bloeddruk meten raakt zij volkomen gestrest en mijn bloeddruk stijgt zodra ik de praktijk binnen kom, uit gewoonte ( witte jassen syndroom;-) en door de oeverloze overbodigheid van het bezoek aan de diabetesverpleegkundige. 

Door dit zorgsysteem werd ik  ziek gepraat en kwam ik niet toe aan mijn dagelijkse beslommeringen, zoals mijn werk.

Ik ben daar dus mee gestopt.

Ik houd zelf mijn diabetes in de gaten, ik weeg me niet elke dag en controleer ook niet de hele dag door. Ik ken me en weet wanneer ik meer water moet drinken en wanneer ik teveel suikers heb binnengekregen. Of te weinig heb bewogen. Dat klopt met de bloedsuikercheck

Ik ga geregeld naar de pedicure, voor de rest houd ik dagelijks mijn voeten bij, simpelweg omdat ik dat mijn hele leven heb gedaan. 

Ik mag een paar keer per jaar naar een 'podoloog' en krijg daar van de zorgverzekeraar een vergoeding voor die niet toereikend is.

De reden dat ik het zinloos vind om de hele dag mijn bloedsuikers te controleren is omdat het vingerprikken zorgt voor kortstondige pijnlijke wondjes aan mijn vingers. En ik wil kunnen blijven werken met mijn handen. Typen, handwerken, boetseren, schilderen, knutselen, koken, patiënten verzorgen, allemaal zaken die onhandig zijn met zere vingers. Ik doe dat dus ongeveer 1 keer per maand een hele dag en als het niet goed is doe ik het na enkele dagen nog eens een hele dag.

Ik ben tevreden met de medicatie die ik heb, de darmklachten die ze af en toe veroorzaken als ik bijvoorbeeld te vroeg koffie drink, bestrijd ik met een enkele capsule Loperamide, dat als bijwerking heeft dat ook de rectum spier beter  aangespannen wordt zodat je eigenlijk direct weer aan het werk kunt. Dat was niet direct de oplossing die mij via de huisartsen praktijk aangeboden werd. Daar werd geopperd dat ik maar andere medicijnen moest gaan gebruiken, terwijl uiteindelijk bleek dat de combinatie met koffie een van de boosdoeners was. Ook dat heb ik dus zelf geregeld en zijn de kosten minimaal. Eens in de zoveel weken slik ik een Loperamide als dat nodig is. Klaar.

Nu vindt mijn huisarts dat ik niet binnen de ketenzorg val omdat ik niet meer naar de diabetes verpleegkundige ga en mijn bezoeken aan de huisarts tot een minimum beperk, alleen als het niet anders kan. Omdat ik elke keer het hele verhaal weer te horen krijg over de thuisarts en dat ik die site maar goed moet volgen????? 

Dat  de reden waarom ik daar laatst kwam (uitermate pijnlijke ellebooggewrichten) werd afgedaan met een; "Ik weet het niet, misschien hydrocortison slikken ( bij die prettige darmstoornissen die ik al heb en in de wetenschap dat ze de glucose spiegel kunnen verhogen?) of massage bij de fysiotherapeut?"

Ik vermoed dat het een soort weerstand is van de huisarts tegen een patiënt die zich niet alles zomaar laat vertellen.

Bizar dat ik, om het niet accepteren van de diabetesverpleegkundige, ook de nodige oogartscontroles niet vergoed krijg binnen de basiszorg maar dat ik die zelf moet betalen (eigen risico). Ik voel me gestraft als een klein kind, en straf is het laatste dat ik verdiend heb.

Het betekent dat ik uiteindelijk met een blik op oneindig en de het ondergaan van de eeuwige bloeddrukmetingstrijd naar een mij niet sympathieke suikerzuster moet, die mij niets nieuws kan vertellen, om ook de oogartscontrole vergoed te krijgen?????

Waar zijn we nou mee bezig?

Ik ga hier nog maar eens over in discussie. Ik begrijp dat mensen die denken dat ze een schep suiker in hun bloed hebben beter naar de diabeteszuster kunnen. Die verwijs ik zelf ook. En dat mensen die schommelende glucosespiegels hebben, ook beter af zijn met wekelijkse of maandelijkse controles door de zuster. Het gros van de mensen die onzeker zijn over hun ziekte kunnen beter vaak naar de diabetesverpleegkundige gaan.

Als ik maar niet hoef.

Ik heb een stevige allergie ontwikkeld tegen geldverslindende protocollen voor de massa. Ik wil zelf mijn zaken zoveel mogelijk regelen. Maar dat ik daar dan extra voor moet betalen vind ik van de zotte.

Graag commentaar van mensen die heel erg tevreden zijn met de diabetesverpleegkundige of het feit dat hun huisarts zich  bijna niet meer met het item bemoeit en mensen die niet zo heel erg blij zijn met deze ketenzorgchantage!

©Gavi Mensch

Nederland BV 14-6-2015

PS Als ik het allemaal verkeerd begrepen heb, huisarts, hoor ik dat ook graag!

Vervolg 18-6-2015:

Prima overleg met zorgverzekeraar DSW over diabetes ketenzorg. Het recht op weigeren van onderdelen en het recht op alle beschikbare zorg in die keten. En de aanbeveling om dit dit nogmaals te bespreken met de huisarts als die anders wil beslissen.. Eigen regie blijven voeren is een belangrijk onderdeel van de acceptatie van een chronisch ziektebeeld en ook voor de zorgverlener die zorg draagt voor het beschikbaar maken van benodigde zorg. Ketenzorg gaat niet over de door protocollen geregeerde regisseur die de eigen regie dreigt over te nemen. Daar botst het vaak, met als gevolg dat er een zorgmijdende situatie kan ontstaan.

Dit geldt natuurlijk voor alle vormen van ketenzorg. Wat je zelf nog kunt moet je blijven doen. Zorg wel voor genoeg feedback aan de arts voor het eventueel aan passen van een therapie/behandeling. Ook voor het verwijzen naar specialismen is die feedback noodzakelijk; als die binnen de ketenzorg vallen hoeven ze ook niet zelf betaald te worden maar vallen onder basiszorg.

Vervolg 2-7-2015:

Trots op mij....Eerst was ik onder de voet gelopen door klagende zorgregisseurs die te weinig aan mij verdienden, daarna achtervolgd met dreigementjes. Et voilá, nu heb ik gelijk gekregen, alle uitslagen waren prima, ik ben rond en gezond, op een paar losse steekjes na die nooit meer overgaan en die ik heb ingecalculeerd in mijn leven. Mijn eigen regie is prima. Waarom denkt men toch dat als je bepaalde zorg afwijst je slordig omgaat met je leven?  Beter luisteren zou heel wat van die 'regisseurs van overheidswege' een boel werk schelen en de intuïtie weer op de eerste plaats zetten.

amen.

Definitie van ketenzorg 

Ketenzorg is het samenhangend geheel van zorginspanningen dat door verschillende zorgaanbieders onder een herkenbare regiefunctie wordt geleverd, waarbij het cliëntproces centraal staat en waarbij zoveel mogelijk aansluiting wordt gezocht met diens omgeving. Er wordt een sluitende keten gevormd van diagnostiek, behandeling en begeleiding, maar ook van preventie, vroeg opsporen en zelfmanagement. In de zorgketen bestaan gradaties van eenvoudig en strikt volgtijdelijk tot complexe zorg.

Kleine aanvullingen

Deze: (2011) http://www.henw.org/archief/volledig/id4569-huisarts-of-ketenzorg-wat-wilde-de-diabetespatint.html#uwdiagnose

En http://www.handreikingketenzorg.nl/index.php?menu=191  van een latere datum waarin ik het volgende tegenkom:

Definitie van ketenzorg
Ketenzorg is het samenhangend geheel van zorginspanningen dat door verschillende zorgaanbieders onder een herkenbare regiefunctie wordt geleverd, waarbij het cliëntproces centraal staat en waarbij zoveel mogelijk aansluiting wordt gezocht met diens omgeving. Er wordt een sluitende keten gevormd van diagnostiek, behandeling en begeleiding, maar ook van preventie, vroeg opsporen en zelfmanagement. In de zorgketen bestaan gradaties van eenvoudig en strikt volgtijdelijk tot complexe zorg.

Hier staat oa dat de zorgaanbieder de regie voert en dat de patiënt verworden is tot een cliëntproces met zelfmanagement als aangeleerd sluitstuk. 
Vrij vertaald: jij bent een proces dat betaalt en wij beslissen hoe en aan wie we dat uitgeven!

Update 15-6-2015: De glucosemeter krijgen we vergoed van de zorgverzekeraar, die zorgen wel voor de goedkoopste en allerminst veilige? De dure teststrips mogen we natuurlijk zelf betalen.
http://www.telegraaf.nl/gezondheid/24158267/__Klachten_over_slechte_glucosemeters__.html?utm_source=t.co&utm_medium=referral&utm_campaign=twitter 
Hoeveel levens zou deze zuinigheid al gekost hebben?


.

Jetta's winstgevende moest- tuinen

Jetta heeft bedacht dat u met uw versleten knieën nog wel 5 dagen per week minimaal extra inkomsten kunt vergaren uit uw moestuin. De zaden krijgt u van Monsanto en de ministeries van welzijn en volksgezondheid  en landbouw en voedsel hebben al gelobbyd voor prachtige pesticiden die u een goede oogst garanderen. Mocht u een andere tuinhobby hebben mag dat ook als het maar verkoop baar is. Over de verkoop draagt u w.s. 25%belasting af en ruilhandel is verboden. Daar wordt het ministerie van financiën niet vrolijk van.

Monsanto worteltjes.... one size fits all.

Jetta vindt dat het resultaat haar is aan te zien. Ze ziet er fruitig uit voor haar leeftijd.

Samenwonen kan alleen stiekem en in de moestuin maar deze uiting van levensvreugde is wel gevaarlijk. Voor u het weet wordt u door Jetta ook nog gekort op het kleine beetje dat u nog wel kreeg. U ontvangt geen €200 en gaat wegens fraude naar de gevangenis. Dat is wel zo handig, u krijgt daar te eten en er is internet.

Gewoon schilderen kunt u nooit betalen, dus maakt  een moestuin-atelier en expositie ruimte.
Bij gebrek aan lila groenten kunt u ook hyacinten gebruiken.
Wel nog dezelfde dag verkopen. Kostprijs €3200,- verkoopprijs €20.325,- dat is inclusief een nieuwe heup.

Vindt u dat u het goed dat u na 50 jaar werken uw pensioentje bij elkaar moet scharrelen dan krijgt u van Jetta deze zelfgemaakte troon. Zoals alles van Jetta zit het niet lekker. Pluche zit veel beter.

Jetta's eigen tuintje...zo trots is ze op haar goedbetaalde hobby anno 2014

Geen tandem of rollator, geen scootmobiel maar de sportieve racefiets, eitje voor 90 jarigen.

Aangeraden wordt eigenlijk om veel knoflook te kweken, duiveluitdrijvingen zijn aan de orde van de dag en dat kan dus een ludieke inkomstenpost zijn.

Je stopt wat teentjes in de grond, laat ze lekker groeien en als het loof begint te verdorren haal je de bollen uit de grond. Net zoals  topambtenarenbaantjes

Deze jongeman ziet het nu al niet meer zitten en hij moet nog 60 jaar...

En goed dan is de moest-tuin klaar en dan krijg je zoiets:

Heel het kabinet er doorheen met alle soorten en maten regelgeving en belastingheffingen.

Het best scoort u met onderstaande moestuin, geheel volgens de regels. U mag ook wel een voorraadje aan leggen want dat tuinwerk kan leiden tot erg zere knieën en overmatige last van artrose en artritis, om mee te beginnen.

En wie wil er dan geen joint?


En dan als laatste kunnen we dit verwachten:

©Gavi Mensch
Nederland V.O.F.
24-6-2014

Alle foto's zijn van Internet gehaald en de herkomst is wel of niet vermeld.

http://www.krapuul.nl/economie-blog/arbeid-2/172087/ploegscharen-zwaarden-en-de-moestuin-van-klijnsma/

http://www.volkskrant.nl/vk/nl/3184/opinie/article/detail/3678104/2014/06/24/Wie-denkt-dat-volkstuinen-goedkoop-zijn-onderschat-een-factor-arbeid.dhtml

http://www.joop.nl/leven/detail/artikel/27465_zorg_om_je_pensioen_neem_een_moestuin/

http://www.volkskrant.nl/vk/nl/3184/opinie/article/detail/3677935/2014/06/24/De-moestuin-is-een-waarschuwing-begin-maar-vast-met-zaadjes-planten.dhtml

Lucia.

Hoeveel keer heb ik niet medicatie opgetrokken voor een arts die speciale medicatie nodig had voor een terminale patiënt? Uitleg over de medicatie was destijds summier, uitleg over de bestemming was mijn zaak niet, mijn werk was het correct optrekken van gevraagde medicatie, in opdracht. Heb ik niet een acht nachten durende nachtdienst gedraaid waarin tijdens vier opeenvolgende nachten elke nacht een patiënt overleed? De vijfde nacht had ik het niet breed, dat kan ik je wel vertellen.  Ik heb het over meer dan 25 jaar geleden, ik had  nu al 25 jaar onschuldig in de gevangenis kunnen zitten….. samen met een collega die de nachtdiensten samen met mij  draaide.

Als verpleegkundige vind ik het een ernstige zaak als mijn patiënten overlijden, mijn eigenlijke werk is het verbeteren van de kwaliteit van leven. Soms treft je zo'n nare samenloop van omstandigheden. Hoeveel patiënten zijn er in een ziekenhuis die kans hebben op een hartstilstand, een reactie op medicatie, hoeveel zijn er ernstig ziek? Veel!

Toen Lucia de Berk beschuldigd werd van niets minder dan moord en doodslag, schoten mij deze vragen door het hoofd. En ook de gedachte dat hoge sterftecijfers slecht zijn voor instellingen en dat we als verpleegkundigen slecht verzekerd zijn voor en van rechtsbijstand en dat het makkelijk is om iemand de schuld te geven. En dat er geen tastbaar bewijs was, alleen verdenkingen.

Ten tijde van de arrestatie van Lucia werkte ik in Spanje en natuurlijk was het ook daar nieuws, als Nederlandse verpleegkundige werd ik er vaak op aangesproken. Waarom? Wel, Nederland staat in sommige delen van de wereld bekend als het land waar alles mag, abortus tot 24 weken (enkele van de gestorven patiënten waren baby's) en euthanasie (anderen waren zieke ouderen). Of omdat het rechtse en zwaar katholieke deel van Spanje onze strijd voor euthanasie 'moord' noemde: "Jullie maken die oudjes gewoon dood als ze te veel verzorging gaan vragen". Mijn leerlingen uit conservatieve kringen moest ik voorlichten over euthanasie en de regelgeving, met mijn katholieke kennissen moest ik in de clinch.
Compañera del Angel de la Muerte, collega van de Engel des Doods was het wrange en uitermate misplaatste grapje als ik vertelde dat ik verpleegkundige was.


Ik schreef open brieven aan de rechtse en linkse Spaanse kranten en ook aan Nederlandse. 
Er bleek noch daar noch hier enig begrip voor de rare situatie waarin Lucia zich bevond, het was makkelijker om het zo te laten?
En ondanks het feit dat er gebruik gemaakt was van massahysterische verklaringen en aanwijzingen die onder andere verzameld waren door overijverige rechercheurs met een CSI-syndroom die een massamoordenaar voor ogen hielden, werd Lucia zonder meer veroordeeld tot levenslang. 

Huiveringwekkend voorbeeld van wat er allemaal fout kan gaan, een bizarre nachtmerrie. Je kunt nog zo voorzichtig zijn en toegewijd, als er mensen zijn die je ongenuanceerd zwart maken of zaken zien die er niet zijn, sta je letterlijk met je rug tegen de muur. In grote werkgemeenschappen met veel roddel en achterklap en sowieso in de ogen van het achter de geraniums zittende deel van onze maatschappij, hoef je er niet zó veel voor te doen om als 'raar' bestempeld te worden. 

En als je, als verpleegkundige, veel en vaak werkt is de mogelijkheid dat je aanwezig of in de buurt bent van patiënten die overlijden erg groot. Ik heb duidelijk geluk gehad, in die vier opeenvolgende nachtdiensten waarin die vier patiënten overleden, had ik een collega bij mij, in de nacht werkte je destijds nog met zijn tweetjes. En waarom mijn collega destijds nooit het 'grapje' van 'zo gaat het goed met de wachtlijst' op haar bord kreeg is goed verklaarbaar.  

Het was een aardige, goed gereformeerde meid en een goede verpleegkundige, protesteerde nooit, was afstandelijker, minder betrokken bij het lichamelijke lijden, daarmee verdiende men de hemel, vond ze, het hoorde erbij. Terwijl ik te vaak vragen stelde aan de artsen en protesteerde als mensen teveel pijn hadden of als men oeverloos doorging met extra voeden, medicatie en reanimeren. Ik was niet gelovig en werkte in een katholiek ziekenhuis. Ik was een ongehuwde moeder( foei) en protesteerde ook nog eens tegen de begintijd van de dagdienst die niet aansloot op de openingstijd van de crèche. Ik was lid van de vakbond. Kortom, ik was lastig en heb aardig wat botsingen met deze en gene overleefd. 

Maar voor hetzelfde geld waren er mensen geweest die stiekem met hun vingertje naar mij hadden gewezen als er een vraag geweest was over de vier overleden patiënten. Men had redenen kunnen verzinnen, zoals bij Lucia, of fouten van anderen kunnen afwentelen op mij, zoals ook gebeurd is bij Lucia.  Politie zou heel wat vreemde feiten gevonden hebben in mijn leven die 'eventueel misschien wel eens zouden hebben kunnen leiden tot iets'.

Lucia de Berk

Bij mijn weten was Lucia  een harde werker en een betrokken pleeg en waarschijnlijk  alleen geen standaard mens. Ons lot hangt vaak aan het zijden draadje van de publieke opinie, van de jaloezie van de collega's of van de benauwdheid van de werkgever en vooral van ambitieuze ambtenaren die een 'big case'op hun naam willen zetten.

Veel verpleegkundigen zijn zich bewust van dit fenomeen, van onze slechte rechtspositie en van het feit dat wij diegenen zijn die het dichtst bij de patiënt staan.
Weet je, ik vraag me af hoe die mensen met die beschuldigende en priemende wijsvingertjes zich nu voelen? Slecht, hoop ik, lijdend aan slapeloosheid en vol gewetenswroeging, dat zou in ieder geval getuigen van hun menselijkheid.

Van de werkgevers weten we al dat ze maar vast begonnen zijn om te beknibbelen op de vergoeding die Lucia krijgt, €45.000 in plaats van €100.000. Ik mag hopen dat ze van al die jaren haar salaris nog krijgt ( minimaal €200.000 exclusief de ORT en de pensioenafdrachten die niet gedaan zijn), aangezien ze onrechtmatig ontslagen is. Een zichzelf van alle ellende vrijwarende verklaring van het ziekenhuis, gisteren gepubliceerd, is op zijn zachtst gezegd storend.

Het geld zal ze hard nodig hebben, om de 'dood'-eenvoudige reden dat, ondanks het feit dat ze nog steeds haar beroep mag uitoefenen, zij dit niet meer kan wegens een in gebreke gebleven revalidatie na een hersenbloeding in de gevangenis; wie er verantwoordelijk was voor dat in gebreke blijven moet nog worden uitgespit!



©Gavi Mensch
Maastricht, 16-4-2010

*All rights reserved 2010-2013. Niets van de tekst van dit blog mag worden overgenomen zonder uitdrukkelijke toestemming van de auteur.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Lucia_de_Berk#De_zaak-Lucia_de_Berk

Update: 9-8-2013
http://www.nu.nl/binnenland/3546993/lucia-berk-vindt-ziekenhuis-onveilige-werkplek.html?utm_source=twitter&utm_medium=socialmedia&utm_campaign=nunl_twitter

http://programma.ntr.nl/10577/ntr-academie/detail/aflevering/6000007555/Lucia-de-Berk:-Vechten-tegen-massahysterie