Notitie over de Joke Smitprijs.

Berichtgeving van de overheid: 

Oeuvreprijs en Aanmoedigingsprijs

De Joke Smit-prijs is zowel een Nederlandse regeringsprijs als een oeuvreprijs. Dit jaar wordt de Joke Smit-prijs maar liefst voor de 14e keer uitgereikt. De prijswinnaar ontvangt een kunstobject én een bedrag van € 10.000. De prijs is vernoemd naar de overleden feministe Joke Smit (1933 – 1981) die een vooraanstaande rol heeft vervuld in de vrouwenemancipatie. De regering onderstreept hiermee het belang dat zij hecht aan de bevordering van emancipatie in de Nederlandse samenleving.

Tevens is er een Aanmoedigingsprijs op het gebied van vrouwenemancipatie. Ook deze prijs wordt tweejaarlijks uitgereikt. Hieraan is een bedrag van € 1.000 verbonden.

Waarom?

Een belangrijk speerpunt van dit kabinet is dat meer vrouwen economisch onafhankelijk zijn. Anno 2013 geldt dat slechts voor iets meer dan de helft van de Nederlandse vrouwen. Dat betekent dat er nog geen evenwichtige verdeling van werk en zorg tussen mannen en vrouwen is. Voor veel vrouwen heeft dat nadelige gevolgen op het gebied van inkomen, inkomensperspectief en pensioen.

Nederland kent tal van initiatieven van mensen en organisaties die zich ten volle toeleggen op de verbetering van de positie van vrouwen. Bussemaker zegt daarover: “De Joke Smit-prijs zet deze initiatieven in de etalage. Daarmee benadrukken we als overheid het belang van economische zelfstandigheid van vrouwen, van onderlinge samenwerking en het delen van inspirerende voorbeelden.”

Wie komt er in aanmerking voor de Joke Smit-prijs 2013?

Personen, groepen of instanties die het thema  economische zelfstandigheid van vrouwen op bijzondere wijze op de agenda hebben gezet. Dat geldt ook voor personen die door hun actieve inzet hun directe omgeving in beweging hebben gezet. Daarmee  hebben zij - ondanks tijden van economische crisis – kansen gegrepen en vrouwen geïnspireerd om hun positie te verbeteren op de arbeidsmarkt. De prijs biedt een podium voor innovatieve concepten of projecten die specifiek gericht zijn op het thema economische zelfstandigheid. Een vakkundige jury bekroont uiteindelijk het beste initiatief. De winnaar ontvangt de prijs uit handen van minister Bussemaker.

De Joke Smit-prijs werd twee jaar geleden toegekend aan alle instellingen voor de vrouwenopvang in Nederland.

Jury

De jury van Joke Smit Prijs 2013 bestaat uit Prof.Dr. Esther-Mirjam Sent, Nederlands hoogleraar Economische Theorie en Economisch Beleid aan de Radboud Universiteit in Nijmegen (voorzitter van de jury); Wiebe Draijer, voorzitter Sociaal Economische Raad en Franska Stuy, Hoofdredacteur Libelle

Vandaag een  berichtje

Nominaties Joke Smit prijs 2013 bekend
Annemarie van Gaal, Kirsten van den Hul en Gerda de Vries, dat zijn de drie kandidaten die in aanmerking komen voor  de Joke Smit Prijs 2013, zo maakte de jury van de tweejaarlijkse regeringsprijs voor emancipatie vandaag bekend. De prijs staat dit jaar in het teken van economische zelfstandigheid. De winnaar wordt aanstaande vrijdag 22 november in Den Haag bekendgemaakt door minister Jet Bussemaker tijdens het emancipatiecongres KRACHT.  Naast deze zogenaamde ‘oeuvreprijs’ reikt de minister ook een aanmoedigingsprijs uit.

Genomineerden
Gelauwerd zakenvrouw en bekende Nederlander Annemarie van Gaal is genomineerd als ervaringsdeskundige op het gebied van economische zelfstandigheid en als krachtig rolmodel voor andere vrouwen…. etc.

De getalenteerde en inspirerende organisatieadviseur Kirsten van den Hul is genomineerd vanwege haar vernieuwende manier om de positie van vrouwen in de samenleving te verbeteren. Ze laat daarin geen moment onbenut.…..etc.

De ervaren idealist en pragmaticus??? Gerda de Vries is genomineerd vanwege haar onvermoeibare dadendrang om de positie van kwetsbare vrouwen te verbeteren….. etc.

Zien we in bovenstaande iets terug van het onderstaande beeld waar Joke Smit mee aan de slag ging, de ongelijke kansen ondanks een gelijkwaardige start?

Over Joke Smit, even in het kort…. een stukje uit Wikipedia….

Joke Smit sprak al in 1966 over het recht van de vrouw zelf te mogen beslissen over wel of geen abortus. In 1967 brak ze definitief door met het artikel Het onbehagen bij de vrouw. Algemeen wordt dit artikel uit het literaire tijdschrift De Gids gezien als het begin van de tweede feministische golf in Nederland. Zij beschreef hierin de frustratie van getrouwde vrouwen die meer wilden dan een bestaan als moeder en huisvrouw. 

Smit was actief in de organisatie Man-Vrouw-Maatschappij (MVM), die zij in 1968 samen met Hedy d'Ancona oprichtte, en schreef in de jaren zeventig allerlei artikelen en publicaties op het gebied van vrouwenzaken in de politiek, vrouwenrechten, de emancipatie van lesbische vrouwen, feminisme en socialisme, en onderwijs voor meisjes en vrouwen.

Smit verwierf ook bekendheid met haar vooruitstrevende voorstellen voor een herverdeling van betaalde en onbetaalde arbeid in de maatschappij. Zo pleitte ze ervoor dat zowel mannen als vrouwen dertig uur per week werken om een salaris te verdienen. Dit zou het mogelijk maken allerlei onbetaalde zorgtaken en huishoudelijk werk te verdelen.

  ------------------

 Ik huiver van deze nominaties, een voorgekauwd en oubollig, passieloos trio met weinig bloed, zweet en tranen.

 Over  ene Annemarie van Gaal, bijvoorbeeld,  kan ik kort zijn….er is absoluut niets waarvan ik denk: "Kijk dat is nu een goed voorbeeld voor dé vrouw". Ik ken heel veel vrouwen die begonnen zijn als directie secretaresse en daarna met een collega/partner iets leuks hebben opgebouwd, let wel iets leuks economisch. Bedenkelijk is een feministe die zo'n blad uit durft te geven: "Cosmopolitan, Marie Claire en Good Housekeeping."….of eigenlijk is ze geen feministe natuurlijk, good housekeeping heeft niets met vrouwen van doen, daar had Joke Smit het ooit al eens over gehad.

Persoonlijk had ik die prijs symbolisch willen toebedelen aan een ook alleenstaande moeder in een financieel precaire situatie en zonder die goede Schoevers Opleiding voor Jongedames.

Aan een jonge vrouw die dagen maakt van 8 uit en 8 thuis en dan nog een tijdje studeert. Die om 6 uur opstaat en om de dag te beginnen met een ontbijt met kinderen aan tafel. Hen leert om vrolijk zelfstandig te worden. Op zaterdag gaat sporten met hen, op zondagmorgen  broodjes bakt met haar kinderen, of gaat stampen in plassen en schaterlachen. 

Die haar vriendinnen en collega's stuurt en ondersteunt om dezelfde weg te gaan, om niet te blijven steken, om niet te gaan zitten tobben omdat een ander dat een goede bezigheid vindt voor haar. Die niet gaat voor de flitsende carrière en het grote geld maar de meest integere collega, de beste moeder en  fijnste buurvrouw is.

Die zelfstandig opklimt, de talenten van haar kinderen stimuleert en uiteindelijk wordt waar wij allemaal trots op zijn, een echte vrouw die een schitterend voorbeeld is voor alle vrouwen die na haar komen, zo een als Joke Smit.

@Gavi Mensch

Nederland BV, 20-11-2013

All rights reserved 2013

Gastblog Ina Dijstelberge #Feminisme 3.0

Feministen 3.0

Onderstaande teksten zijn van Ina Dijstelberge en helaas blijven ze actueel.

TIJD VOOR EEN DERDE FEMINISTISCHE GOLF

Ik heb het helemaal gehad met die op macht beluste mannen. Oké, wij westerse vrouwen mogen nu aan het openbare leven deelnemen, maar gecontroleerd en gequoteerd door mannen.

De mannen hebben nog steeds de macht en eerlijk gezegd ze maken er een potje van. 

Mannen beginnen een ernstige bedreiging te vormen voor onze grondwettelijke vrijheden en onze vrouwelijke cultuur.

De vrouw als lustobject, breek me de bek niet open. De man heeft ons vrouwen doen geloven dat de perfecte vrouw, maximaal maat 34, grote borsten, dikke lippen en geen rimpels heeft.En wat doen de domme ganzen, onder het mom van eigen keuze?Ze hongeren zichzelf uit en pompen zich vol met siliconen en botox.

Wat te denken van prostituees? We legaliseren prostitutie door vergunning te verlenen aan de uitbaters. De vrouwen kunnen legaal werken, in door mannen gerunde prostitutie bedrijven. Kortom, de vrouw mag haar lichaam verkopen, maar is daarin wel afhankelijk van mannen die de etablissementen in bezit hebben? Gelegaliseerd pooierschap noem ik dat. Bedacht door mannen.

De seksuele onbeheerstheid en machtslust van mannen. Mannen zijn verantwoordelijk voor 99% van het seksueel misbruik van vrouwen en 60% van mannen. En worden ze daar serieus voor gestraft?

Om nog maar niet te spreken over oorlogen, die alleen in belang van de economie worden gevoerd. Mensenlevens zijn daaraan ondergeschikt.Staken we een poot uit toen Afghaanse vrouwen in een burka gedwongen werd?

En dan de religie, het mannelijke heteroseksuele bolwerk, hier is de gelijkwaardigheid van vrouwen nog steeds ver te zoeken.Kerkleiders die seks voor het huwelijk afkeuren en die gebruik van condooms verbieden, enkel en alleen om de vrouw ‘barefooted and pregnant’ te houden.

Kijk waar onze niet-westerse zusters onder lijden: geweld, onderdrukking, intimidatie en manipulatie etc. Wat doen we, we kijken toe, we geven commentaar, we keuren het af en steken vervolgens geen poot uit om onze zusters uit de drek te sleuren.

En zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan.

Hoe lang pikken we dit nog?

Hoelang blijven we meelopen, meeschreeuwen, meestribbelen met die onnozele uilskuikens van mannen. We moeten de leiding uit handen van de mannen nemen, voor het te laat is.

Hoogste tijd voor AKTIE!

© juli 2007 Ina Dijstelberge

-------------

-----------

De vrouw is de bron van nieuw leven. De vrouw is in heel haar wezen gericht op dit nieuwe leven. In het nieuwe leven leeft zij voort. In haar maandelijkse cyclus ervaart zij de kringloop van het bestaan. Een aaneenschakeling van sterven en opnieuw beginnen. De vrouw is volmaakt, haar volmaaktheid ligt in haar schoot.

De man mist dit inzicht, voor hem bestaat er alleen begin en eind. Het sterven is voor hem definitief. De rol van de man in de creatie van het nieuwe leven is miniem en bovendien afhankelijke van de gewilligheid van de vrouw. In het besef van zijn onvolmaakte lichaam, zijn eindigheid en zijn angst voor de superioriteit van de vrouw, wil hij de vrouw bezitten.
Hij ontneemt haar de Rede om haar ongeschikt te maken voor de actieve buitenwereld. Het domein waar hij verovert, heerst, produceert en verhandelt.
Hij sluit haar, met de door hem geminachte kwaliteiten, op als dochter, echtgenote en moeder, in een passieve binnenwereld.
Hij betitelt de vrouw die zich hieraan niet wil conformeren als heks of hoer. Rijp om in de buitenwereld verketterd of verhandeld te worden.

De door een overdosis testosteron in het embryonale stadium ontstane man laat zich in zijn geldingsdrang leiden door zijn onbeheersbare libido. Zijn libido legitimeert zijn drang tot overmeesteren en beheersen. Voor de man is dit de enige manier om tot zelfrealisatie te komen, om de minachting voor zijn onvolmaaktheid te verdrijven.


Dat de libido zijn drijfveer is, is te zien aan de fallussymbolen die de man, om zijn grootsheid in de buitenwereld te adverteren, creëert.
Maar het toont zich ook in zijn krachtmetingen in de op de ronde vorm van het vrouwelijke geslachtsdeel gelijkende arena’s, waar hij moet bewijzen de sterkste te zijn. De strijd der gladiatoren is niets meer dan een verbeelding van de strijd van een zaadcel in de vagina.

De man wordt het meest getroffen door de afwijzing. De weigering dwarsboomt zijn drang tot vervolmaking. De man wordt weerhouden van zijn repeterende poging om te overmeesteren van wat hij nooit zal bezitten. Deze is een dubbele frustratie, maakt hem machteloos en bang. De angst voor ontmaskering drijft hem tot woede en waanzin, zet hem aan tot moord en verkrachting, maakt hem redeloos.

De opéénvolgende feministische golven hebben ertoe geleid, dat mannen mondjesmaat vrouwen toegang hebben gegeven tot de buitenwereld. Zij mag binnen de door de man gestelde kaders een bijdrage leveren aan zijn creaties. De hiaten die hierdoor in de binnenwereld ontstaan, worden niet opgevuld door een zich uit de buitenwereld terugtrekkende man. De man houdt zich nog steeds verre van deze minderwaardige en hem onwaardige taken. Hij trekt de behoefte aan zorg naar de buitenwereld en laat de markt de hiaten opvullen.
Alleen voor vrouwen die een zelfde minachting ontwikkelen voor de binnenwereld gaan de deuren naar het Walhalla van de man op een kier. Slechts op een kier, want zij blijven een inbreuk op en dreiging voor het ‘Old Boys’ netwerk.

Wanneer de vrouw echter kiest voor een evenwicht tussen haar aanwezigheid in de binnen- en buitenwereld wordt haar participatie als onvolwaardig beschouwd en haar, onder het mom van ‘vrouwen willen niet’, de volledige toegang ontzegt. Deze diep gewortelde cultuur komt steeds meer onder druk te staan. Vrouwen willen op hun manier aan de buitenwereld deelnemen en weigeren steeds vaker het mannelijke keurslijf aan te trekken.
De strijd voor vrouwen om erkenning van hun eigenheid wordt door velen afgedaan als een luxe probleem. Voor de wet zijn vrouwen gelijk en dienen zij zich op deze gelijke voet in de buitenwereld te bewegen. Daarmee lijkt de kous af.

Maar hierin vergist men zich. Vrouwen laten zich niet meer aan de kant schuiven en drukken in toenemende mate hun stempel op de buitenwereld. Zij presteren beter dan mannen, zijn minder crimineel, vertonen amper hanengedrag en hebben als baas ook veel minder de neiging tot ongewenste intimiteiten. Veranderingen zijn onontkoombaar en de gegronde angst van de man, de ontmaskering van zijn onvolmaaktheid, wordt langzamerhand werkelijkheid.

geïnspireerd door:
Valerie Solanas SCUM manifesto.

©10 april 2008 Ina Dijstelberge

Overgenomen met toestemming van de auteur

Meer op de site van Ina http://www.anderbenik.nl/

In het kader van de nog steeds heersende genderongelijkheid waaronder de onderdrukking van vrouwen én de vele meningen over daarover, publiceer ik die meningen onder het label. Feministen 3.0 

feminisme

Gavi Mensch

Nederland BV, 7-11-2013

http://vrouwenpartij.nl/

All rights reserved 2013