Posts tonen met het label gossip. Alle posts tonen
Posts tonen met het label gossip. Alle posts tonen

woensdag 18 mei 2016

Stop al die negatieve propaganda


Soms word ik wat triest van al die pro-pro-Palestina propaganda. 
Ik heb ooit uitgelegd dat ik geen zijde kan kiezen omdat ik allebei de VOLKEN goed begrijp. 
Wat ik niet begrijp is dat het geschil helemaal geweten wordt aan de Israëlische agressie. 

Waar het ene land al het geld investeerde in het opbouwen (via kibboets) met alleen kost en inwoning en hard werken voor de nieuwkomers) en ondanks de ach gossie situatie van heel veel families, veel geld en moeite stak in onderwijs en zorg, deed het andere land niets van dat alles en liftte mee op het ach gossie van de wereld.
Als van dat meeliftende land, dat duidelijk ook niets te verwachten heeft van de omringende moslimlanden, de leiders wat meer aan het VOLK hadden gedacht en wat minder aan hun ego van krijgsheren, zouden de Palestijnen er veel beter aan toe zijn. 
Nergens op Twitter of Facebook zie ik foto"s van Israëlische ziekenhuizen waar Palestijnen verpleegd worden of de hoeveelheid Palestijnen op de Israëlische scholen en universiteiten. En die zijn er, heel veel zelfs. Of Israëlische dienstweigeraarsbijvoorbeeld.
Dus voor elk agressieplaatje van Israëliërs tegen Palestijnen zou ik ook eigenlijk een foto willen zien van de agressies van de Palestijnen tegen de Israëliërs. 

Maar liever heb ik de foto's van de mensen die gewoon samenleven, dat zijn er nogal wat. 
 Hier heb ik bijvoorbeeld een artikel van vorig jaar dat mij hoopvol stemt.

Wat mij verdrietig maakt is dat hele VOLKEN te kakken worden gezet door allemaal mensen die het allemaal van horen zeggen hebben of het gewoon lekker vinden om nog wat olie op het vuur te gooien!
Wie is daar in gotsnaam bij gebaat?

Let op dat het de jongeren die naar school zijn geweest veelal het best met elkaar kunnen opschieten. Samenwerkende verpleegkundigen, artsen, leraren, wetenschappers. Educatie is de bron van de communicatie met WOORDEN. 

Wie graag de een of de ander de schuld wil geven, zal zich eerst in een eeuwenlange geschiedenis moeten verdiepen en dan nog..... 
Het belangrijkste is dat als je vrienden wilt maken en wilt praten over vrede, je afkomst niet telt, je godsdienst niet telt en je armoede of rijkdom ook niet.

Ook in Nederland zie ik alle soorten anti en pro dommigheden. Dommigheden omdat het vaak schelden om te schelden is, gebruikmakend van allerhande fobieën en -ismes. In een wereld waarin domme mensen zoals Geert wilders en Donald Trump hun grote bekken mogen openen, moeten we niet terug gaan schreeuwen maar hen laten lezen wat er bij hen niet gelukt is, communiceren met woorden die echt ergens op gebaseerd zijn. 

Ook van mijn vrienden en kennissen hoop ik dat ze hun mening over wie de beul is duidelijk kunnen verdedigen. Anders wil ik geen discussie met hen aangaan. Verdiep je of stop met alle negativisme. 
En wil je toch van leer trekken, doe dat dan dichtbij huis, waar de situatie ook niet strookt. Niet bij het opvangen van vluchtelingen bijvoorbeeld maar bij wantoestanden in de zorg, in het onderwijs en onder onze eigen corrupte politici.
Maar het is blijkbaar makkelijker om de straat op te gaan tegen of voor iets in een ver land dan tegen de rot situatie in Nederland, waar bijvoorbeeld iemand ontslagen wordt en daardoor slavenarbeid voor de gemeente moet doen. Gemeentes die miljoenen overhouden aan de niet geleverde WMO-zorg

Zullen we het daar over hebben? Zullen we voor beter onderwijs en een leerplichtwet tot 21 jaar de straat op gaan? Zullen we pensioenfondsbaasjes afzetten en zonder oprotpremie, bijstand of WW naar huis sturen? Zullen we stoppen met gillen over zaken die we daarna niet duidelijk kunnen uitleggen?

Vrouwen zouden bovendien nog beter moeten weten, elke vrouw wil vrede en een toekomst voor haar kinderen!




©Gavi Mensch
Nederland BV, 15-5-2016



woensdag 10 februari 2016

De zure patiënt

.
Heb ik weer....bemoeizuster die ik ben.

Een ontzettend slecht verzorgd uitziende man zit aan een tafeltje achter mij vreselijk te hoesten. Ik schat hem op een jaar of 75 maar zeker weten doe ik het niet.

Ik vraag hem om een stukje van de krant waarvan hij de puzzel invult. Hij is dus wel bij de tijd. Ik kan een bladzijde krijgen. Ik blijf even staan en krijg dan nog een stukje. Ik bedank vriendelijk en ga weer zitten. De vreselijke hoestbuien houden aan. 
Het ongeknipte haar valt over zijn gezicht.

Hij heeft de krant uit en gaat ergens anders zitten. Ik sta op om de krant te pakken en zeg tegen hem dat hij mij wel bemoeizuchtig zal vinden. Hij kijkt verstoord. Ik twijfel maar vervolg dan toch: " Ik ben verpleegkundige en ik hoor dat u en hele nare hoest heeft. Misschien moet u even langs de huisarts." Woedend kijkt hij mij aan. 
Ik krijg een kleur van schaamte en van schrik. Waar bemoei ik me ook mee?


Dan snauwt de man: "Naar de dokter…..naar de dokter? 
Wat een geouwehoer. Ik ben vanmorgen ontslagen uit het ziekenhuis na een lever- en niertransplantatie." De baas van de lunchroom knikt beamend. 
En de revalidant gaat verder: "Dom, slap geouwehoer.... stomme bemoeizuchtige wijven...donder op mens!"


Ik schiet bijna in de lach maar kan nog net een pokerface opzetten.
De lachreflex is van de schrik van het nare antwoord en ook wel van de assertiviteit van de oude man. Ik wacht rustig op mijn koffie maar de man heeft een zondebok gevonden voor zijn ellende.
"Daar waren het ook al van die ouwehoeren, lullen de hele dag over niets. Zetten je na de operatie op een stoel. Zorgzaamheid? Noppes. Waardeloos. Als je alles zelf moet doen kun je die verpleegsters net zo goed ontslaan."
Ik mompel iets over verpleegkundigen in plaats van verpleegsters en vraag hoe hij zo snel weer op de been gekomen is. "Niet dank zij jouw soort", snuift hij.

Ik heb mijn koffie en voordat ik weer naar mijn tafeltje loop zeg ik dat hij de volgende keer ook maar moet vragen om een transplantatie van zijn humeur of van zijn hele karakter.
Ik hoor niets meer. Ik zie de buurtjes grinniken. De baas kijkt neutraal, hij zal het wel ongepast vinden. Maar hij controleert dan ook nog elke dag zijn volwassen zoon om te zien of die de lunchroom wel goed bestiert. Ook al zo'n mannetjesputter.

Enfin, ik kom nog wel achter de levensloop van de hoester. Iedereen kent iedereen in die buurt. Ik vermoed dat de man boos is omdat hij niet vertroeteld is. Ik vermoed ook dat hij geen vrouw heeft en er misschien ook nooit een heeft gehad.



Ik moest ook even slikken bij de gedachte aan zo'n mooie goedwerkende lever en zo'n prachtige nier in het lijf van zo'n vervelende man. 
En aan de donor.
Maar goed, daar ga ik gelukkig niet over.

Als verpleegkundige heb ik wel wat excuses voor de man, als mensch nog niet zo veel.

Volgende week weet ik meer. Wordt vervolgd




©Gavi Mensch

Nederland BV. 1-2-2016



zaterdag 29 maart 2014

Not always a happy ending


Happy endings? 
Lots of lies we were never told:

Cinderella is divorced…


 Snow-white has not been so lucky…

Little-Red-Riding-Hood hasn’t seen the Wolf since…


Sleeping Beauty is still asleep…


 Barbie celebrated her 50th Birthday, this year…



Little Tweety is 60 years old…



So is Superman…


Wonder Woman is menopausal…

As for Batman and Robin they’re living it up at the Nursing Home…

And Spider-Man is attached to different threads…

The only ones that lived happily ever after were the Prince and his Prince

...............

 

Advice of my friend  Janet who investigated these socalled happy endings:

Life is short… So Smile !
Gavi Mensch 
 29-3-2014