Op deze dag, mijn verjaardag en Bevrijdingsdag geef ik
mijzelf een noodzakelijk cadeau
Na 6 maanden zwijgend het getreiter naast mij neer te hebben
gelegd als zijnde zielig, heb ik mijzelf een pagina op mijn blog cadeau gedaan.
Even terug in de tijd. Ik woon hier nu drie jaar vanwege mijn kleinkinderen en mijn
dochter vond vorig jaar dat ik me meer moest aansluiten bij de mensen uit dit
dorp. Maar Maastrichtenaren zijn niet zo vriendelijk en nog minder toegankelijk, dus dat koste wat moeite.
Op Twitter werd ik geconfronteerd met mensen uit de buurt die
zogenaamd 'fascisten bestrijden'. Met A.S en zijn vrouw maakte ik een afspraak.
Ik bleef eten. Het is moeilijk praten met iemand die geen andere mening dan
alleen de zijne toestaat. Maar toch terug gevraagd en hen een keer uitgenodigd om iets mee gaan
drinken. Je gaat altijd uit van het positieve, nietwaar?
Zijn echtgenote is een aardige vrouw die in gezelschap van haar man nooit aan
het woord komt. Een vrouw naar mijn hart eigenlijk, actief bezig met kinderen met een handicap. Een vrouw die haar man maar 'laat' zoals ze niet
echt vrolijk verklaard. Maar die ook geen enkel idee heeft van wat haar
echtgenoot allemaal uitspookt op het internet. En die door pvv-ers bespot wordt, ik hoop dat ze dat allemaal niet leest.
Ik vroeg hen beide om koffie te gaan drinken in de
binnenstad, Fons kwam dan alleen. Hij wil duidelijk geen aandacht delen. Het verloop van de laatste keer staat op een blog. Donders was hij, giftig kwaad! Dat
ik zijn Leers had durven aanspreken. En aangezien ik dat op een prettige doch
directe manier had gedaan was ik stomverbaasd. Ik heb de eer aan mijzelf
gehouden: ik heb alle drankjes betaald en ben snel opgestapt.
Al eerder had Fons blijk gegeven van het verkondigen van het
enig zaligmakende geloof, het zijne, met als toppunt van wijsheid: Fons!
Hij weet alles beter, corrigeert mijn Nederlands, mijn
kennis van fascistisch Spanje, van de politieke wereldgeschiedenis gezien met
een bredere blik dan die van hem. Hij corrigeert mijn beeld op het Jodendom,
blijkt fel anti-zionist en is doorgedraaid anti-Joods en ongenuanceerd pro-Palestijns.
Hij legt mij uit wat er mis is met Joden, ik word er misselijk van. Ik probeer
uit te leggen, maar HIJ duldt geen tegenspraak. En toch zijn er nog steeds
mensen die denken dat hij alleen de pvv en of fascisme bestrijdt. Helaas, hij
gebruikt hen.
Iedereen kan begrijpen dat het in zijn straatje past om mij
als fascist weg te zetten om nog enigszins zijn vege lijf te redden. Hij twittert
zijn frustraties en schrijft hele nachten aan zijn haat blogs. De nare pvv
ploeg moet er om lachen heb ik begrepen. En andere Tweeps worden vanwege tweets
over Demmink of zijn haatblogs ook weggezet als fascisten en pvv-ers. Sommigen
betalen hem met gelijke munt en geven hem lik op stuk, ik heb wel andere dingen
te doen. Ik waarschuw andere mensen per DM om zijn vrouw met rust te laten maar zelfs dát blijft maar reacties uitlokken van hem.
En zo "documenteert" hij alles van zijn tegensprekers, vooral vrouwen. Ik ben niet de
eerste en waarschijnlijk ook niet de laatste, de hoeveelheid bezoeken van deze blogpagina van 3 minuten of langer getuigen daarvan
Ondertussen copypaste hij hele nachten lang tweets van voor
hem geblokkeerde accounts en zet die op zijn blogjes, voorzien van woeste
commentaren; elke Dm is tegen hem gericht, elke verdwenen volger is de schuld
van anderen. Mensen durven hem niet meer te blokkeren uit angst voor
represailles. Veel vrouwen moeten 's nachts een slotje op hun account doen om
dat te voorkomen. Dan zet de onverlaat zijn bloglinkjes zogenaamd anoniem onder
mijn blogs die ik gelukkig modereer en aldus de laster op tijd kan verwijderen.
Ondertussen reageer ik al een half jaar niet meer op de drammer, ik blokkeer zonder pardon iedereen die mij belastert, logisch toch?
Ik lees dus ook zelden of nooit zijn smakeloze blogs. Behalve als ik er attent
op word gemaakt en dan nog niet altijd. Zijn persoonlijke vetes zijn niet de
mijne.
Dat maakt hem zo woest blijkbaar dat hij mijn persoonlijke
gegevens overal verspreid; iets waarvoor ik zelfs het bureau voor rechtshulp
moest inschakelen. Ik schrijf niet voor niets onder pseudoniem, hoe lastig dat
ook vaak is.
Mijn kinderen worden geconfronteerd met zijn smaad en
lasterverhalen op het internet, het belemmert hun VRIJHEID en het moet nu
gewoon stoppen!!!!!
Het zijn misselijk makende praktijken. Ik heb mijn hele
leven gevochten voor de vrijheid van anderen. En nog steeds. Dit doorgewinterde
getreiter moet ik helaas bestrijden, het is van het laagste allooi. Ik heb veel
meegemaakt maar dit nog nooit.
-- Fons, ik eis dat je
alle blogs en of delen daarvan en verwijzingen naar mij met welke naam dan ook NU van je blogs verwijdert,
ook als hashtag. En dat je mij en mijn kinderen vanaf NU met rust laat. En dat
je je laat behandelen voor wat ik als psychiatrisch verpleegkundige toch
wel een nare persoonlijkheidsstoornis durf te noemen. Tevens blijk je een pathologische
leugenaar te zijn die continue projectiegedrag vertoont. Zoals de dronkenlap die zegt dat een ander dronken is maar hij niet. Hetgeen allemaal in een ziektebeeld zou kunnen passen.
Sterke vrouwen trekken je duidelijk aan maar je kunt er
niets mee, laat hen met rust en gebruik je media (bij jou niet echt sociaal) om
met je maten van gedachten te verwisselen.
Ik heb het volste
recht en zelfs de plicht om dat van je te eisen. Ik had dit schrijven ook
in je brievenbus kunnen doen of aangetekend kunnen laten bezorgen. Maar
aangezien je de laster en smaad over mij op je blogjes produceert doe ik eenmalig
hetzelfde. Een afschrift hiervan gaat wel naar het bureau voor rechtshulp.
Ik
hoop je nooit meer te zien Fons en nog minder van je te horen.
Ik heb gezien in een van je denigrerende blogs dat je
jezelf een minkukel noemt, ik zou zeggen dat het nog wat zwak is uitgedrukt.--
@Gavi Mensch
Maastricht,
5 MEI 2013
NB All rights reserved 2013 en ©!
Van reproduceren zonder toestemming wordt deze keer aangifte gedaan!
PS. Ik hoop nooit meer zoiets op mijn eigen blog te hoeven publiceren. Van mij krijgen dit soort types geen enkel podium meer. Wat een doffe ellende.
.
.