Para mi, parte del vocabulario Castellano tiene curiosidades de índole (bio)lógico-filosófico. Desdeluego me revienta (pero quien soy yo, ¿una extranjera feminista?) que en Castellano se hable del hombre cuando se quiere decir la gente en general y de los padres cuando el padre es el que deposita en un lugar indefinido, mientras que la madre seguramente es la madre. Por mi no hace falta que los padres se convierta en las madres, lo encuentro igual de ridículo. Aquí habría que introducir una palabra neutra empezando por les, les progenitores por ejemplo.
Pero esto es una discusión que hoy en día está llevado ya por las Españolas (mas progresistas), me junto a ellas, espero estar con vida cuando se concluye.
Mientras procuro usar el @ para tod@ lo que sea indefinid@ si es necesario o incluye l@s dos sex@s, por ejemplo en vez de niños, niñas y niños. Y que gracia ¿no?….que el sexo es masculino pero la sexualidad no lo es. Empezamos por el supuesto principio: la manzana. Porqué es feminina la palabra manzana. Es porque tiene un corazón, con semillas ya incluidas? O es por ser símbolo religiosa con referencia a la desobediencia feminina ( según algún que otro antiguo cristiano), ya que se supone que la manzana (la fruta, da igual, también es femenina) de Eva estaba allí antes que la palabra castellana? Y el manzano entonces, masculino, algo que lleva la fruta, puede ser simbólico por lo masculino? O era mas para hacer un reparto justo entre las funciones de dar vida? O se trata del tronco, la figura fálica ( con a, jaja) que se supone que es un símbolo masculino? Seguimos con la casa, feminina, por ser simbolo de hogar creado por la mujer?
Y el castillo, por ser simbolo de fortaleza, depósito de la testosterona, el causador de guerras sangrientas?
La cuna, feminina, será por lógica: la que pare que se lo queda, pero el coche, masculino como el automóvil, que lógica hay en eso, que los hombres encuentran en el su símbolo de estatus?
Dónde está entonces la lógica de la cerveza, no tenía que haber sido el cervezo?
El buzón, masculino, pero lo que caiga dentro, la carta, es feminina, ahora el paquete es masculino…ya….
Los hijos de uno, a ver que lógica tiene esa frase, ¿son hombrecitos paridos por hombres, o qué? Por qué no es: les nenes de una o mejor de unes, viniendo de unión seria lo mas lógico, ¿no?
En mi pequeña familia, incluyendo a l@s amig@s de mis hij@s, ya se habla de las mamis, incluyendo al padre cuidador en una colección de cuidadores. Me gusta, pero diosa ( a mi no me convence el dios masculino) mis amigos se rebelan, se pelean conmigo, no quieren ser un mami y me pregunto por qué no…
Al final la mami y la papi seria lo mismo, personas que cuidan a les nenes, el papi y el mami son los que van a trabajar para poder pagar la hipoteca ( feminina?)
Bueno, si los cuidados son masculinos, hipoteca sera feminina, un pequeño fallo lingüístico.
Asombrada de verdad estoy con los partes genitales: en idioma callejera, el coño, (¿masculino?) y la polla ( ¿feminina?), mientras en lenguaje correcto es el pene y la vagina…. ¿Quien ha inventado ese cambio de sexes, se fumó un porro demasiado? Algún lúdico cambio el final de motocicleta( feminina) en moto, masculino, aunque aun con la delante. Así tiene que ser posible de inventar palabras femininas para cosas femininas de origen y palabras masculinas para las de origen masculino.
Creo que cuando del latín se saco palabras para convertirlas en castellano, había muchos hombres ( de origen religioso) dándose una vuelta o dos, a lo que les convenía mas: todo en masculino salvo alguna cosilla de mujer. Lo siento, siento que los profesionales, los escritores, los pensadores, terminan neutro pero empiezan con los y que las filósofas en Castellano por lo visto no existen.
¡Y lo que siento más aun es, que soy uno de los padres, con un coño para parir a un niño!
La discusión (y con ella los comentarios de siempre) va a llegar, lo sé, solamente entro si es constructiva, renovadora y progresista. No todo lo establecido es correcto o verdad única, ¡venga atrevete! ;-)
@Gavi Mensch,
Maastricht, 10-4-2010
Y ha llegado otra vez....
Update 1-6-2015: http://smoda.elpais.com/articulos/insultos-palabras-machistas-sexismo-en-lengua-espanola/6388?id_externo_rsoc=FB_CM
dinsdag 13 april 2010
Mother Earth is alive and kicking….back!
It started a long, long time ago, when people didn't know yet; there was no science, no communication, no world wide view and no information about how much Mother Earth can take. And now we do have all that is needed in matters of knowledge and communication but we all seem to be deaf, blind and mute. Transport and industries, meat eating and fireworks, wale fishing and seal slaughter, deforestation and nuclear waste, you name it, we just don't care a shit ( sorry), we just don't! So we get it all back. And if that was not yet bad enough, the worst disasters happen where there is no defence against it at all. Poor people in poor buildings, no alarm systems whatsoever, too many people on a square meter, many accepting these 'natural disasters' as some punishment of their gods. And what did they do wrong? It's us, the (seemingly) sophisticated and thoroughly educated, that mess up. Me too, I take my part in pestering Mother Earth: I still use my car too often, I still smoke, I still eat meat sometimes, I accept all that plastic that comes with my groceries and with more or less everything else.
And I feel stupid, the more difficult it is to open the wrapping of a product, the more dangerous garbage I get. Even nails and screws are wrapped individually. It's all laziness and my lack of character! I've just had a busy workweek and didn't do much shopping, but still by the end of this week, I have two plastic bags filled with plastic waste, a carton box filled with paper, two buckets of natural waste for compost and a small bag with garbage that was mostly unnecessary, but it's there! So I recycle all I can, I'm trying not to waste water, save rainwater for my plants, I buy mostly recycled stuff and also 'biological' food (curious, wasn't food supposed to be biological anyway?) when I have money to spend, does that help? Maybe, but it is not enough!
A simple example: my sliced cheese comes in a handy hard plastic cover, with extra cellophane keeping the cheese from drying and small peaces of greasy paper in between every slice. I use this kind of cheese because I'm lazy, I want to get out fast in the morning and so I take two slices of bread (from a paper bag, yes) and two slices of cheese, fit to rapidly cover the bread, wrap the lot in tinfoil and off I go. It would take me about 2 minutes more to slice from a piece of cheese covered in greasy paper, but I'm in a hurry and damaging Mother Earth. Waste is waste and to recycle it, we need a lot of expensive and filth producing energy!
I know, I know, all the excuses you'll think of for yourself are the same ones I use for me. And we all use them and so we got where we are now.....where they are, the cancer patients, the earthquake victims in their cheaply constructed apartment building, the poor fishermen and their families on the island that is swept away in a Tsunami. The people in the jungle with no food left, lots of extra desserts, animals killed in bushfires!
We dried the earth on one side and soaked it on the other, try doing that with a paper ball and see what happens!
Many governments are fighting over the issue: is the sea-level rising, no, it is not, yes, it is, isn't it? Is the climate changing? Yes it is, but it is not our fault, it is nobody's fault. What can we do? Nothing, doing something would upset the elections or the country's treasury.
Don’t worry, I just wrote this for me, it's a confession to myself, I need to change and I need to act differently in order to do so, I'll probably need help from all of you, that's why I put it on the blog. Don't feel attacked; please don't think I'm an Internet addict that writes for applause or whatever. I need to become more aware of what I'm doing to the rock I live on and I need to do it now! My grandchild is on its way, what do I leave as a heritage when I am gone? Earthquakes, fine dust, chemical rivers, gasmasks and inland seas? I hope not, so you help me out here, what can I do?
And do't we all need to become aware of the poor situation Mother Earth is in.
She's still alive and kicking, kicking back, the nasty way.
Please leave your suggestions underneath in the reaction space.
©Gavi Mensch
Maastricht, 11-4-2010
And I feel stupid, the more difficult it is to open the wrapping of a product, the more dangerous garbage I get. Even nails and screws are wrapped individually. It's all laziness and my lack of character! I've just had a busy workweek and didn't do much shopping, but still by the end of this week, I have two plastic bags filled with plastic waste, a carton box filled with paper, two buckets of natural waste for compost and a small bag with garbage that was mostly unnecessary, but it's there! So I recycle all I can, I'm trying not to waste water, save rainwater for my plants, I buy mostly recycled stuff and also 'biological' food (curious, wasn't food supposed to be biological anyway?) when I have money to spend, does that help? Maybe, but it is not enough!
A simple example: my sliced cheese comes in a handy hard plastic cover, with extra cellophane keeping the cheese from drying and small peaces of greasy paper in between every slice. I use this kind of cheese because I'm lazy, I want to get out fast in the morning and so I take two slices of bread (from a paper bag, yes) and two slices of cheese, fit to rapidly cover the bread, wrap the lot in tinfoil and off I go. It would take me about 2 minutes more to slice from a piece of cheese covered in greasy paper, but I'm in a hurry and damaging Mother Earth. Waste is waste and to recycle it, we need a lot of expensive and filth producing energy!
I know, I know, all the excuses you'll think of for yourself are the same ones I use for me. And we all use them and so we got where we are now.....where they are, the cancer patients, the earthquake victims in their cheaply constructed apartment building, the poor fishermen and their families on the island that is swept away in a Tsunami. The people in the jungle with no food left, lots of extra desserts, animals killed in bushfires!
We dried the earth on one side and soaked it on the other, try doing that with a paper ball and see what happens!
Many governments are fighting over the issue: is the sea-level rising, no, it is not, yes, it is, isn't it? Is the climate changing? Yes it is, but it is not our fault, it is nobody's fault. What can we do? Nothing, doing something would upset the elections or the country's treasury.
Don’t worry, I just wrote this for me, it's a confession to myself, I need to change and I need to act differently in order to do so, I'll probably need help from all of you, that's why I put it on the blog. Don't feel attacked; please don't think I'm an Internet addict that writes for applause or whatever. I need to become more aware of what I'm doing to the rock I live on and I need to do it now! My grandchild is on its way, what do I leave as a heritage when I am gone? Earthquakes, fine dust, chemical rivers, gasmasks and inland seas? I hope not, so you help me out here, what can I do?
And do't we all need to become aware of the poor situation Mother Earth is in.
She's still alive and kicking, kicking back, the nasty way.
Please leave your suggestions underneath in the reaction space.
©Gavi Mensch
Maastricht, 11-4-2010
vrijdag 9 april 2010
Wilders, een diagnose?
In de afgelopen jaren heb ik W. met professionele interesse gevolgd, met een mengeling van jakkes en zwarte humor. Als sociaal-psychiatrisch verpleegkundige observeer ik slechts, de medische diagnoses laat ik over aan de psychiaters.
Verpleegkundige observaties van een 'patiënt' die, als ik hem zou moeten beschrijven voor de arts, er als volgt uit zou zien:"
"Welnu dokter, over meneer W. het volgende:
Lastige patiënt, daar zijn alle collega's het over eens!
Ik heb hem zien fladderen tussen de ene stelling en de andere, hij is absoluut niet stabiel, lijkt mij. Voortdurende zucht naar autopropaganda, doet veel uitspraken waar de andere patiënten van opkijken en wie het meest geïnteresseerd lijkt wordt ogenblikkelijk door hem ingelijfd.
Hij indoctrineert de groep met zijn sterk van de norm afwijkende ideeën ( sociotherapeutisch gesproken) en voert tijdens de maaltijden het hoogste woord. Er wordt aan zijn tafel bijvoorbeeld geen pindakaas gegeten, dat doet te veel denken aan satésaus en ook geen gekleurde vruchtenhagel op brood, alleen witte. Hij weigert couscous, slaat zijn bord van tafel en is dan uitermate agressief. En dat is dan alleen nog maar bij het eten, de rest is te bizar voor woorden.
De wat mentaal zwakkere broeders staren hem met open mond aan over zoveel durf en zijn toch ook wel wat angstig, hij lijkt te dominant voor hen. Die angst om W. tegen zich in het harnas te jagen lijkt ook wel de reden om hem dan maar te gaan volgen. Natuurlijk zijn het weer niet de briljantste IQ's die achter meneer W. aanlopen. Hij is een opruier en een 'splitter', zoals wij dat noemen en gebruikt diegenen die niet veel in te brengen hebben als slachtoffers: zowel als slachtoffervolgelingen als ook om te vervolgen.
Verder, hier heeft u een foto die genomen is op zijn weekendverlof naar Duitsland, u ziet, het lijkt of hij middelen gebruikt, de stand van de ogen is niet helemaal fris, cocaïne of speed-achtig. Maar hij wordt hier niet behandeld voor verslaving. Als verpleegkundige stel ik voor om bloed- en urinecontroles te doen, waarschijnlijk kan hij ook niet met zichzelf uit de voeten en zou middelen kunnen gebruiken om dat te verdoezelen. Daar moeten we natuurlijk wel alert op zijn.
Naast dit alles blijkt hij een compulsieve leugenaar, ik heb zijn dossier er op nageslagen, hij fantaseert alles aan elkaar en is ook nog uitermate arrogant, in de vorm van geloven in zijn eigen superioriteit en dus het negeren van de intelligentie van de anderen; ook zoals hij zich uit, in de vorm van 'wie niet voor hem is, is tegen hem'! En als hij vermoedt dat er even teveel tegenstanders zijn, verdraait hij zijn verhaal in de richting van de mening van de toehoorders!
Zijn superioriteitsgevoel lijkt voort te komen uit inferioriteitscomplex; zijn donkere teint .....en zijn pikzwarte haar verft hij blond om een, volgens hem, Arisch uiterlijk te creëren. Niemand trapt daarin natuurlijk, maar hij doet alsof hij dat niet merkt en als er te veel commentaar op de donkere uitgroei komt wordt die snel bijgewerkt Het proberen te verbergen van zijn afkomst neemt een groot deel van zijn dag in beslag. Als je hem hoort praten in de groepsgesprekken, blijkt duidelijk dat hij uit een absoluut 'asociale' hoek komt. Zelfs de minimale beleefdheden en de simpelste basis van opvoeding ontbreken.
Meneer W. weigert elke interventie van onze kant, hij weet het beter, het gaat nog heel moeilijk worden om hem weer te zodanig socialiseren dat hij, met het etiket 'ongevaarlijk', terug kan in de samenleving. Ik heb geleerd dat patiënten met een antisociale persoonlijkheidsstoornis niet te genezen zijn. Binnen ons werkveld zouden we een één op één begeleiding kunnen proberen, een soort lapmiddel met onzekere uitkomst, maar dat kan alleen als de patiënt meewerkt en daar is bij deze patiënt geen sprake van. En de vraag is dan nog maar of de AWBZ het vergoedt.
Wat zegt u? Tja, ik weet het, zolang dit soort patiënten nog geen, door de rechter als dusdanig beschouwde, misdaad begaan, komen ze weer op vrije voeten binnen afzienbare tijd, nog steeds onbehandelbaar. Daar is nog geen plaats voor in instellingen, uiteindelijk raken deze patiënten alles kwijt en gaan ze zwerven, maar zijn daarom niet minder gevaarlijk; het kan soms ook nog wel even duren voordat het zover is.
En W. is niet zó intelligent, maar wel "reteslim", zoals dat in straattaal heet.
U heeft ook geen grip op hem? Nee, dat kan ik me voorstellen. Hij leest u de les? Tja, u bevestigt onze verpleegkundige vermoedens, denk ik.
U wilt graag weten hoe het zo gekomen is?
Welnu, ik wens u veel succes met meneer W. op de sofa, wij hebben het opgegeven om daar achter te komen. Ik, en dit is persoonlijk, denk dat de eerste politieke partij waar hij zich bij aansloot een beetje stoffig was en dat ze hem als een frisse wind hebben gezien, iemand die geen blad voor de mond neemt. Maar zij wisten waarschijnlijk niet dat dát koren op zijn molen was. Niet zo slim….tja, het zijn conservatieven en die zijn wel erg overtuigd van hun ouderwetse gelijk, altijd al geweest!
Maar even terug naar meneer W. Als u de diagnose rond heeft, volgt er dan nog een behandelplan? We willen graag weten waar we staan, dit ter bescherming van de andere patiënten uit de groep, begrijpt u? Misschien is het zaak om toch een RM aan te vragen bij de rechter, dan kunnen we op zijn minst een tijdsbestek in het verpleegplan zetten.
En de maatschappij een waarschuwend signaal geven, alle antisociale persoonlijkheden in de geschiedenis van politiek en landsbestuur ( kijkt u maar naar Venezuela vandaag de dag, Duitsland 70 jaar geleden of de ultrarechtse partijen in landen zoals Spanje en Italië) hebben gedurende enige en soms lange tijd hun gang kunnen gaan; simpelweg omdat er te weinig stevig-in-hun-schoenen-staande rechters en psychiaters waren.
Onze taak als verpleegkundigen is om de goede kwaliteit van leven in stand te houden en dat geldt natuurlijk niet alleen voor de patiënten, ook voor hun mantelzorg en hun sociale omgeving.
Misschien moeten we meer denken in de richting van palliatieve zorg voor meneer W., als uitbehandeld voordat de behandeling echt begonnen is?
Maar zou er nog een hospice zijn dat hem wil opnemen?
Ja, dat is waar, de maximale verblijfsduur is daar 3 maanden met hooguit 3 maanden verlenging!
@Gavi Mensch
Nederland BV, 8-4-2010
All rights reserved 2010-2013 niets van deze site mag gekopieerd worden zonder de specifieke toestemming van de auteur
Update via wetenschap24: http://www.wetenschap24.nl/nieuws/artikelen/2012/aug/De-machtsbehoefte-van-Wilders.html
Humorvolle update: Ze nemen.....
Update 22-3-2014 Overschrijfwerk van Bas Paternotte en Jos Poelman via de Volkskrant en The Post Online (?) http://politiek.thepostonline.nl/2014/03/22/oud-tbs-directeur-geert-wilders-ziek/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=oud-tbs-directeur-geert-wilders-ziek&utm_source=twitterfeed&utm_medium=twitter
Min en kostbaar? Voor al mijn blogs geldt ©Copyright en zijn alle rechten gereserveerd. (2009-2014) Voor eventuele overname van blogs of delen daarvan kan men een mail sturen naar gavimensch@hotmail.com. Zonder specifieke toestemming is overname niet mogelijk!
.
Verpleegkundige observaties van een 'patiënt' die, als ik hem zou moeten beschrijven voor de arts, er als volgt uit zou zien:"
"Welnu dokter, over meneer W. het volgende:
Lastige patiënt, daar zijn alle collega's het over eens!
Ik heb hem zien fladderen tussen de ene stelling en de andere, hij is absoluut niet stabiel, lijkt mij. Voortdurende zucht naar autopropaganda, doet veel uitspraken waar de andere patiënten van opkijken en wie het meest geïnteresseerd lijkt wordt ogenblikkelijk door hem ingelijfd.
Hij indoctrineert de groep met zijn sterk van de norm afwijkende ideeën ( sociotherapeutisch gesproken) en voert tijdens de maaltijden het hoogste woord. Er wordt aan zijn tafel bijvoorbeeld geen pindakaas gegeten, dat doet te veel denken aan satésaus en ook geen gekleurde vruchtenhagel op brood, alleen witte. Hij weigert couscous, slaat zijn bord van tafel en is dan uitermate agressief. En dat is dan alleen nog maar bij het eten, de rest is te bizar voor woorden.
De wat mentaal zwakkere broeders staren hem met open mond aan over zoveel durf en zijn toch ook wel wat angstig, hij lijkt te dominant voor hen. Die angst om W. tegen zich in het harnas te jagen lijkt ook wel de reden om hem dan maar te gaan volgen. Natuurlijk zijn het weer niet de briljantste IQ's die achter meneer W. aanlopen. Hij is een opruier en een 'splitter', zoals wij dat noemen en gebruikt diegenen die niet veel in te brengen hebben als slachtoffers: zowel als slachtoffervolgelingen als ook om te vervolgen.
Verder, hier heeft u een foto die genomen is op zijn weekendverlof naar Duitsland, u ziet, het lijkt of hij middelen gebruikt, de stand van de ogen is niet helemaal fris, cocaïne of speed-achtig. Maar hij wordt hier niet behandeld voor verslaving. Als verpleegkundige stel ik voor om bloed- en urinecontroles te doen, waarschijnlijk kan hij ook niet met zichzelf uit de voeten en zou middelen kunnen gebruiken om dat te verdoezelen. Daar moeten we natuurlijk wel alert op zijn.
Naast dit alles blijkt hij een compulsieve leugenaar, ik heb zijn dossier er op nageslagen, hij fantaseert alles aan elkaar en is ook nog uitermate arrogant, in de vorm van geloven in zijn eigen superioriteit en dus het negeren van de intelligentie van de anderen; ook zoals hij zich uit, in de vorm van 'wie niet voor hem is, is tegen hem'! En als hij vermoedt dat er even teveel tegenstanders zijn, verdraait hij zijn verhaal in de richting van de mening van de toehoorders!
Zijn superioriteitsgevoel lijkt voort te komen uit inferioriteitscomplex; zijn donkere teint .....en zijn pikzwarte haar verft hij blond om een, volgens hem, Arisch uiterlijk te creëren. Niemand trapt daarin natuurlijk, maar hij doet alsof hij dat niet merkt en als er te veel commentaar op de donkere uitgroei komt wordt die snel bijgewerkt Het proberen te verbergen van zijn afkomst neemt een groot deel van zijn dag in beslag. Als je hem hoort praten in de groepsgesprekken, blijkt duidelijk dat hij uit een absoluut 'asociale' hoek komt. Zelfs de minimale beleefdheden en de simpelste basis van opvoeding ontbreken.
Meneer W. weigert elke interventie van onze kant, hij weet het beter, het gaat nog heel moeilijk worden om hem weer te zodanig socialiseren dat hij, met het etiket 'ongevaarlijk', terug kan in de samenleving. Ik heb geleerd dat patiënten met een antisociale persoonlijkheidsstoornis niet te genezen zijn. Binnen ons werkveld zouden we een één op één begeleiding kunnen proberen, een soort lapmiddel met onzekere uitkomst, maar dat kan alleen als de patiënt meewerkt en daar is bij deze patiënt geen sprake van. En de vraag is dan nog maar of de AWBZ het vergoedt.
Wat zegt u? Tja, ik weet het, zolang dit soort patiënten nog geen, door de rechter als dusdanig beschouwde, misdaad begaan, komen ze weer op vrije voeten binnen afzienbare tijd, nog steeds onbehandelbaar. Daar is nog geen plaats voor in instellingen, uiteindelijk raken deze patiënten alles kwijt en gaan ze zwerven, maar zijn daarom niet minder gevaarlijk; het kan soms ook nog wel even duren voordat het zover is.
En W. is niet zó intelligent, maar wel "reteslim", zoals dat in straattaal heet.
U heeft ook geen grip op hem? Nee, dat kan ik me voorstellen. Hij leest u de les? Tja, u bevestigt onze verpleegkundige vermoedens, denk ik.
U wilt graag weten hoe het zo gekomen is?
Welnu, ik wens u veel succes met meneer W. op de sofa, wij hebben het opgegeven om daar achter te komen. Ik, en dit is persoonlijk, denk dat de eerste politieke partij waar hij zich bij aansloot een beetje stoffig was en dat ze hem als een frisse wind hebben gezien, iemand die geen blad voor de mond neemt. Maar zij wisten waarschijnlijk niet dat dát koren op zijn molen was. Niet zo slim….tja, het zijn conservatieven en die zijn wel erg overtuigd van hun ouderwetse gelijk, altijd al geweest!
Maar even terug naar meneer W. Als u de diagnose rond heeft, volgt er dan nog een behandelplan? We willen graag weten waar we staan, dit ter bescherming van de andere patiënten uit de groep, begrijpt u? Misschien is het zaak om toch een RM aan te vragen bij de rechter, dan kunnen we op zijn minst een tijdsbestek in het verpleegplan zetten.
En de maatschappij een waarschuwend signaal geven, alle antisociale persoonlijkheden in de geschiedenis van politiek en landsbestuur ( kijkt u maar naar Venezuela vandaag de dag, Duitsland 70 jaar geleden of de ultrarechtse partijen in landen zoals Spanje en Italië) hebben gedurende enige en soms lange tijd hun gang kunnen gaan; simpelweg omdat er te weinig stevig-in-hun-schoenen-staande rechters en psychiaters waren.
Onze taak als verpleegkundigen is om de goede kwaliteit van leven in stand te houden en dat geldt natuurlijk niet alleen voor de patiënten, ook voor hun mantelzorg en hun sociale omgeving.
Misschien moeten we meer denken in de richting van palliatieve zorg voor meneer W., als uitbehandeld voordat de behandeling echt begonnen is?
Maar zou er nog een hospice zijn dat hem wil opnemen?
Ja, dat is waar, de maximale verblijfsduur is daar 3 maanden met hooguit 3 maanden verlenging!
@Gavi Mensch
Nederland BV, 8-4-2010
All rights reserved 2010-2013 niets van deze site mag gekopieerd worden zonder de specifieke toestemming van de auteur
Update via wetenschap24: http://www.wetenschap24.nl/nieuws/artikelen/2012/aug/De-machtsbehoefte-van-Wilders.html
Humorvolle update: Ze nemen.....
Update 22-3-2014 Overschrijfwerk van Bas Paternotte en Jos Poelman via de Volkskrant en The Post Online (?) http://politiek.thepostonline.nl/2014/03/22/oud-tbs-directeur-geert-wilders-ziek/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=oud-tbs-directeur-geert-wilders-ziek&utm_source=twitterfeed&utm_medium=twitter
Min en kostbaar? Voor al mijn blogs geldt ©Copyright en zijn alle rechten gereserveerd. (2009-2014) Voor eventuele overname van blogs of delen daarvan kan men een mail sturen naar gavimensch@hotmail.com. Zonder specifieke toestemming is overname niet mogelijk!
Voor commercieel gebruik
vraag ik bovendien een geldelijke bijdrage.
Voor niets gaat alleen de zon
op.
.
dinsdag 6 april 2010
Elsje
Huilend staat ze voor de deur van het trappenhuis, dikke tranen rollen over haar wangentjes.
Ze bonst op het glas en nog een keer. Als ze een vrouw aan ziet komen veegt ze haar tranen weg en als deze de deur van het trappenhuis opent, zegt ze met een dun stemmetje: "Ik ben verdwaald". De vrouw pakt haar bij de hand en vraagt vriendelijk hoe ze heet. Ze geeft eerst geen antwoord, lijkt verbaasd over de vraag en antwoord dan bibberig: "Elsje!" en ze probeert zich loswringen. Maar de vrouw houdt haar hand stevig vast en vraagt hoe haar achternaam is, maar Elsje is bezig met andere zaken, ze wil los! De vrouw laat haar niet gaan en voert haar zachtjes mee naar een lange gang en schuift een stoel zo dat Elsje kan gaan zitten. En vraagt haar, terwijl ze tegenover haar gaat zitten, waar ze zo opeens vandaan kwam, van boven of van beneden? Elsje schuift onzeker in de te grote stoel, haar tenen raken de vloer nauwelijks en ze lijkt verloren. "Wil je wat drinken Elsje?", vraagt de vrouw dan, "Een kopje thee of limonade?" Dan trek Elsje een beetje bij. "Limonade", zegt ze enigszins opgelucht en ze glimlacht. "Blijf je dan wel even hier zitten?", vraagt de vrouw, "Dan haal ik de limonade en ga ik even telefoneren, om te kijken of iemand weet waar ik je naar toe moet brengen." Elsje knikt en richt haar blik op de kast naast haar waar allerhande paaszaken op zijn uitgestald. "Mooi", zegt ze tegen de vrouw en richt haar blijk dan weer op de kronkelwilg takken, waar gekleurde eitjes en paashaasjes aan hangen. De vrouw loopt weg en Elsje lijkt zich niet meer bewust van de situatie.
De vrouw komt terug met een beker limonade en loopt daarna naar het kantoortje aan het begin van de gang. Ze draait het nummer van de receptie en vraagt, na haar naam genoemd te hebben, aan de receptioniste: "Kunt mij zeggen of u iemand bekend is met de roepnaam Elsje?" Het is een tijdje stil en dan bedankt de vrouw en verbreekt de verbinding. Daarna belt ze opnieuw, terwijl ze omkijkt om te zien of Elsje nog op haar stoel zit. Maar Elsje lijkt geïntrigeerd naar de bewegende eitjes aan de takken en verroert zich niet.
Na een poosje komt er man de gang inlopen, hij groet Elsje met een vriendelijk "goedenavond" en loopt met de vrouw een stukje verder de gang op; hij zegt wat tegen haar met zachte stem en de vrouw glimlacht en knikt. Dan lopen ze op Elsje af en de man vraagt aan haar of ze zin heeft om een stukje met hem mee te lopen. Elsje kijkt naar de vrouw en als deze goedkeurend knikt, laat ze zich van de grote stoel afzakken en neemt de uitgestoken hand van de man aan. Nadat ze de vrouw bedankt heeft voor de limonade, lopen ze naar de lift. Dan vraagt ze waar ze naar toe gaan en de man antwoordt dat hij haar terug brengt. "Naar huis?", vraagt ze hoopvol." Zoiets", zegt de man en neemt haar hand om haar de lift uit te leiden en ze lopen zo'n zelfde lange gang op. Een jonge vrouw in spijkerbroek en T-shirt loopt hen tegemoet en blijft voor Elsje staan terwijl ze iets door haar knieën zakt. Elsje doet een stap terug en vraagt aan de man: "Wie is dat?" Maar voor de man kan antwoorden, zegt de jonge vrouw: "Mevrouw Jansen, ik was u kwijt, kom maar vlug, uw zoon zit op u te wachten in de huiskamer" en dan vervolgt ze zachtjes tegen de man terwijl ze Elsjes hand overneemt: "Mevrouw Jansen was ineens weg, de kinderen zijn net op bezoek gekomen en konden haar niet vinden. Ik begrijp dat ze twee trappen af is gegaan, gevaarlijk, maar ja, de kinderen willen dat ze de ruimte heeft, we zetten haar dus niet vast in een stoel. Ze heeft tot voor een paar maanden alleen gewoond en de kinderen zijn zich bewust van de risico's" en vervolgens zegt ze vrolijk tegen Elsje: "Kijk mevrouw Jansen, daar is uw zoon, met uw kleinzoon en de achterkleinkinderen!" En ze grinnikt tegen de man terwijl ze nog een laatste mededeling doet: "Als je 102 bent, wil je nog wel eens verdwalen in de tijd."
©Gavi Mensch
Maastricht, 13-03 2009
Ze bonst op het glas en nog een keer. Als ze een vrouw aan ziet komen veegt ze haar tranen weg en als deze de deur van het trappenhuis opent, zegt ze met een dun stemmetje: "Ik ben verdwaald". De vrouw pakt haar bij de hand en vraagt vriendelijk hoe ze heet. Ze geeft eerst geen antwoord, lijkt verbaasd over de vraag en antwoord dan bibberig: "Elsje!" en ze probeert zich loswringen. Maar de vrouw houdt haar hand stevig vast en vraagt hoe haar achternaam is, maar Elsje is bezig met andere zaken, ze wil los! De vrouw laat haar niet gaan en voert haar zachtjes mee naar een lange gang en schuift een stoel zo dat Elsje kan gaan zitten. En vraagt haar, terwijl ze tegenover haar gaat zitten, waar ze zo opeens vandaan kwam, van boven of van beneden? Elsje schuift onzeker in de te grote stoel, haar tenen raken de vloer nauwelijks en ze lijkt verloren. "Wil je wat drinken Elsje?", vraagt de vrouw dan, "Een kopje thee of limonade?" Dan trek Elsje een beetje bij. "Limonade", zegt ze enigszins opgelucht en ze glimlacht. "Blijf je dan wel even hier zitten?", vraagt de vrouw, "Dan haal ik de limonade en ga ik even telefoneren, om te kijken of iemand weet waar ik je naar toe moet brengen." Elsje knikt en richt haar blik op de kast naast haar waar allerhande paaszaken op zijn uitgestald. "Mooi", zegt ze tegen de vrouw en richt haar blijk dan weer op de kronkelwilg takken, waar gekleurde eitjes en paashaasjes aan hangen. De vrouw loopt weg en Elsje lijkt zich niet meer bewust van de situatie.
De vrouw komt terug met een beker limonade en loopt daarna naar het kantoortje aan het begin van de gang. Ze draait het nummer van de receptie en vraagt, na haar naam genoemd te hebben, aan de receptioniste: "Kunt mij zeggen of u iemand bekend is met de roepnaam Elsje?" Het is een tijdje stil en dan bedankt de vrouw en verbreekt de verbinding. Daarna belt ze opnieuw, terwijl ze omkijkt om te zien of Elsje nog op haar stoel zit. Maar Elsje lijkt geïntrigeerd naar de bewegende eitjes aan de takken en verroert zich niet.
Na een poosje komt er man de gang inlopen, hij groet Elsje met een vriendelijk "goedenavond" en loopt met de vrouw een stukje verder de gang op; hij zegt wat tegen haar met zachte stem en de vrouw glimlacht en knikt. Dan lopen ze op Elsje af en de man vraagt aan haar of ze zin heeft om een stukje met hem mee te lopen. Elsje kijkt naar de vrouw en als deze goedkeurend knikt, laat ze zich van de grote stoel afzakken en neemt de uitgestoken hand van de man aan. Nadat ze de vrouw bedankt heeft voor de limonade, lopen ze naar de lift. Dan vraagt ze waar ze naar toe gaan en de man antwoordt dat hij haar terug brengt. "Naar huis?", vraagt ze hoopvol." Zoiets", zegt de man en neemt haar hand om haar de lift uit te leiden en ze lopen zo'n zelfde lange gang op. Een jonge vrouw in spijkerbroek en T-shirt loopt hen tegemoet en blijft voor Elsje staan terwijl ze iets door haar knieën zakt. Elsje doet een stap terug en vraagt aan de man: "Wie is dat?" Maar voor de man kan antwoorden, zegt de jonge vrouw: "Mevrouw Jansen, ik was u kwijt, kom maar vlug, uw zoon zit op u te wachten in de huiskamer" en dan vervolgt ze zachtjes tegen de man terwijl ze Elsjes hand overneemt: "Mevrouw Jansen was ineens weg, de kinderen zijn net op bezoek gekomen en konden haar niet vinden. Ik begrijp dat ze twee trappen af is gegaan, gevaarlijk, maar ja, de kinderen willen dat ze de ruimte heeft, we zetten haar dus niet vast in een stoel. Ze heeft tot voor een paar maanden alleen gewoond en de kinderen zijn zich bewust van de risico's" en vervolgens zegt ze vrolijk tegen Elsje: "Kijk mevrouw Jansen, daar is uw zoon, met uw kleinzoon en de achterkleinkinderen!" En ze grinnikt tegen de man terwijl ze nog een laatste mededeling doet: "Als je 102 bent, wil je nog wel eens verdwalen in de tijd."
©Gavi Mensch
Maastricht, 13-03 2009
maandag 5 april 2010
Niet toerekeningsvatbaar.
Wegens seksuele marteling van en moord op drie jonge meisjes tot levenslang veroordeelde moordenaar Koos H. kijkt porno in zijn cel....". Wie verbaast zich daar over? Er is veel persoonlijke vrijheid binnen de klinieken en niemand kan elk moment van de dag alle cellen/ kamers onder controle houden aangezien de camera's, als die er al zijn, alleen bedoeld zijn om te voorkomen dat er zich ongelukken of vluchtpogingen voordoen. De patiënt/gedetineerde geniet een zeker recht op privacy. Tv kijken valt niet onder de continue controles. Zo houdt kindermoordenaar H zijn psychiatrisch problematiek in stand en ook al doet hij zich anders voor, hij blijft een gevaar voor de maatschappij.
Stel, je pleegt een ernstig zedenmisdrijf en dat kan je vele jaren gevangenisstraf opleveren, meer dan 4 in ieder geval, dan wordt er, indien je je onschuldig verklaart, een psychiatrisch rapport van je gemaakt. En afhankelijk van dat rapport en de mogelijkheid dat je weer zo'n misdrijf pleegt omdat er een psychische of psychiatrisch storing aan ten grondslag ligt, moet je je straf uitzitten in een ter-beschikking-stelling-van-de-regering-kliniek. Daar word je dan behandeld voor die storing; je blijft daar totdat men een rapport op kan stellen waarin staat dat het weer safe is om je los te laten op de mensheid. Wil je liever toerekeningsvatbaar verklaard worden, tbs kan soms erg lang zijn, dan beken je schuld en krijg je gewoon(?) gevangenisstraf. Maar aangezien je daarna waarschijnlijk toch blijk geeft van psychiatrisch problemen in het gevang wordt je ondetineerbaar verklaard, niet hanteerbaar in een regulier detentiecentrum. Je moet dan opgenomen worden in een Psychiatrisch Penitentiair Centrum of op een Forensisch Psychiatrische Afdeling. In het geval van TBS ben je ontoerekeningsvatbaar en een gevaar voor de maatschappij omdat je een misdrijf hebt gepleegd, bij opname in een PPC of FPA ben je schuldig, ondetineerbaar en daarna pas een gevaar voor de maatschappij. Nu weet ik dat sommige psychiatrische ziektebeelden nooit meer overgaan, vaak blijven ze altijd latent aanwezig en het vreemde is dat zowel TBS'ers als PPC'ers en FPA'ers desondanks uiteindelijk veel te veel vrijheden krijgen die ze niet aankunnen. En dan, als ze weer in de maatschappij komen, is de kans groot dat ze weer in hun oude gedrag vervallen. Veel van deze recidiverende misdadigers zijn verslaafd aan pittige middelen: heroïne, cocaïne, speed en GHB, om er maar een paar te noemen. We weten nu dat de kans dat je van die verslaving afkomt, maar erg klein is, minder dan 20 %. Veel misdrijven worden dan ook onder invloed gepleegd. Dus wat dat betreft is een opname al weinig succesvol bij voorbaat. Maar goed, het voordeel van de twijfel: krijg je een (wel of niet verslaafde) misdadiger met een psychiatrische stoornis weer zover behandeld dat hij kan functioneren in de maatschappij zonder terugval, dan moet hij terug kunnen.
Mijn ervaring met ex-TBS patiënten stamt uit de tijd dat ik ooit dadervoorlichting gaf aan plegers van 'lichte' zedenmisdrijven ( als of de term 'licht' iets uitmaakt voor het trauma van het slachtoffer) en later toen ik in de verslavingszorg werkte waar men met regelmaat ex-TBS'ers tegen het lijf loopt. Soms huiveringwekkende types met veel kennis van hoe ze zich moeten gedragen tijdens de verplichte opname om weer vrij te komen! Ze vertellen elkaar hoe het wel en niet werkt en dan hebben ze het altijd over 'tijdelijk'. Natuurlijk zijn er mensen die een misdrijf hebben begaan in een vlaag van 'verstandsverbijstering' en die heel goed behandelbaar zijn om dat de onderliggende problematiek behandelbaar is en de gedetineerde alle medewerking verleent. Ik heb ook wel mensen meegemaakt die alles aangrepen om het gebeurde te kunnen begrijpen en ook met veel moed begonnen aan een terugkeer naar de maatschappij en dat ook gered hebben. Maar de gewieksten zijn slecht 'grijpbaar', vaak het gevaarlijkst en je kunt er donder op zeggen dat ze terugvallen in de oude leefstijl.
Dit alles moest ik even opschrijven naar aanleiding van wat ik vanmorgen hoorde op de radio. En verder trof mij ook deze opmerking: Gewone detentie is eigenlijk wel heel erg duur. Mijn hemel, weet iemand wat een opname in een TBS kliniek kost of op een FPA?
Persoonlijke begeleiders, psychiaters en psychiatrisch verpleegkundigen, ergo-, fysio-, en creatief therapeuten, psychologen en sociaal-maatschappelijk werkers, sociotherapeuten en somatisch verpleegkundigen. Om nog maar niet te spreken van schoonmakers, facilitaire diensten en de keuken voorzieningen. En de leningen voor de als paddenstoelen uit de grond gestampte klinieken of de verbouwingen van reeds bestaande.
De lijst van betrokkenen bij het eventuele herstel van deze vaak niet te saneren misdadigers met psychiatrische achtergrond is lang. En de hele lijst is noodzaak, zelfs al als het maar één gedetineerde betreft. En dat om die reden die klinieken een minimum aan ( goed geschoold) personeel hebben, waarvan er veel niet voldoen aan de eisen die gesteld (zouden moeten) worden. Ik kan veel voorbeelden noemen helaas. Ik vrees dat het er, qua toekomstige maatschappelijke veiligheden, niet beter op wordt!
PPC's en FPA's worden bekostigd door het ministerie van Justitie, vooral zo'n FPA is een bron van inkomsten voor een noodlijdende ggz instelling die voor andere inkomsten afhankelijk is van de AWBZ.
Het systeem van TBS en de relatief nieuwe PPC's en FPA's mag van mij in de revisie, controles door mensen die ter zake kundig zijn zou wellicht een verbetering van het systeem teweeg kunnen brengen, zoals dat ook gebeurde op het gebied van operatiekamers in ziekenhuizen (Atrium, Heerlen).
Al die controles zijn ook duur, maar leveren hoogstwaarschijnlijk uiteindelijk op elk gebied meer op dan de voorgestelde bezuinigingen in de zorg.
©Gavi Mensch
Maastricht, 5-4-2010.
Stel, je pleegt een ernstig zedenmisdrijf en dat kan je vele jaren gevangenisstraf opleveren, meer dan 4 in ieder geval, dan wordt er, indien je je onschuldig verklaart, een psychiatrisch rapport van je gemaakt. En afhankelijk van dat rapport en de mogelijkheid dat je weer zo'n misdrijf pleegt omdat er een psychische of psychiatrisch storing aan ten grondslag ligt, moet je je straf uitzitten in een ter-beschikking-stelling-van-de-regering-kliniek. Daar word je dan behandeld voor die storing; je blijft daar totdat men een rapport op kan stellen waarin staat dat het weer safe is om je los te laten op de mensheid. Wil je liever toerekeningsvatbaar verklaard worden, tbs kan soms erg lang zijn, dan beken je schuld en krijg je gewoon(?) gevangenisstraf. Maar aangezien je daarna waarschijnlijk toch blijk geeft van psychiatrisch problemen in het gevang wordt je ondetineerbaar verklaard, niet hanteerbaar in een regulier detentiecentrum. Je moet dan opgenomen worden in een Psychiatrisch Penitentiair Centrum of op een Forensisch Psychiatrische Afdeling. In het geval van TBS ben je ontoerekeningsvatbaar en een gevaar voor de maatschappij omdat je een misdrijf hebt gepleegd, bij opname in een PPC of FPA ben je schuldig, ondetineerbaar en daarna pas een gevaar voor de maatschappij. Nu weet ik dat sommige psychiatrische ziektebeelden nooit meer overgaan, vaak blijven ze altijd latent aanwezig en het vreemde is dat zowel TBS'ers als PPC'ers en FPA'ers desondanks uiteindelijk veel te veel vrijheden krijgen die ze niet aankunnen. En dan, als ze weer in de maatschappij komen, is de kans groot dat ze weer in hun oude gedrag vervallen. Veel van deze recidiverende misdadigers zijn verslaafd aan pittige middelen: heroïne, cocaïne, speed en GHB, om er maar een paar te noemen. We weten nu dat de kans dat je van die verslaving afkomt, maar erg klein is, minder dan 20 %. Veel misdrijven worden dan ook onder invloed gepleegd. Dus wat dat betreft is een opname al weinig succesvol bij voorbaat. Maar goed, het voordeel van de twijfel: krijg je een (wel of niet verslaafde) misdadiger met een psychiatrische stoornis weer zover behandeld dat hij kan functioneren in de maatschappij zonder terugval, dan moet hij terug kunnen.
Mijn ervaring met ex-TBS patiënten stamt uit de tijd dat ik ooit dadervoorlichting gaf aan plegers van 'lichte' zedenmisdrijven ( als of de term 'licht' iets uitmaakt voor het trauma van het slachtoffer) en later toen ik in de verslavingszorg werkte waar men met regelmaat ex-TBS'ers tegen het lijf loopt. Soms huiveringwekkende types met veel kennis van hoe ze zich moeten gedragen tijdens de verplichte opname om weer vrij te komen! Ze vertellen elkaar hoe het wel en niet werkt en dan hebben ze het altijd over 'tijdelijk'. Natuurlijk zijn er mensen die een misdrijf hebben begaan in een vlaag van 'verstandsverbijstering' en die heel goed behandelbaar zijn om dat de onderliggende problematiek behandelbaar is en de gedetineerde alle medewerking verleent. Ik heb ook wel mensen meegemaakt die alles aangrepen om het gebeurde te kunnen begrijpen en ook met veel moed begonnen aan een terugkeer naar de maatschappij en dat ook gered hebben. Maar de gewieksten zijn slecht 'grijpbaar', vaak het gevaarlijkst en je kunt er donder op zeggen dat ze terugvallen in de oude leefstijl.
Dit alles moest ik even opschrijven naar aanleiding van wat ik vanmorgen hoorde op de radio. En verder trof mij ook deze opmerking: Gewone detentie is eigenlijk wel heel erg duur. Mijn hemel, weet iemand wat een opname in een TBS kliniek kost of op een FPA?
Persoonlijke begeleiders, psychiaters en psychiatrisch verpleegkundigen, ergo-, fysio-, en creatief therapeuten, psychologen en sociaal-maatschappelijk werkers, sociotherapeuten en somatisch verpleegkundigen. Om nog maar niet te spreken van schoonmakers, facilitaire diensten en de keuken voorzieningen. En de leningen voor de als paddenstoelen uit de grond gestampte klinieken of de verbouwingen van reeds bestaande.
De lijst van betrokkenen bij het eventuele herstel van deze vaak niet te saneren misdadigers met psychiatrische achtergrond is lang. En de hele lijst is noodzaak, zelfs al als het maar één gedetineerde betreft. En dat om die reden die klinieken een minimum aan ( goed geschoold) personeel hebben, waarvan er veel niet voldoen aan de eisen die gesteld (zouden moeten) worden. Ik kan veel voorbeelden noemen helaas. Ik vrees dat het er, qua toekomstige maatschappelijke veiligheden, niet beter op wordt!
PPC's en FPA's worden bekostigd door het ministerie van Justitie, vooral zo'n FPA is een bron van inkomsten voor een noodlijdende ggz instelling die voor andere inkomsten afhankelijk is van de AWBZ.
Het systeem van TBS en de relatief nieuwe PPC's en FPA's mag van mij in de revisie, controles door mensen die ter zake kundig zijn zou wellicht een verbetering van het systeem teweeg kunnen brengen, zoals dat ook gebeurde op het gebied van operatiekamers in ziekenhuizen (Atrium, Heerlen).
Al die controles zijn ook duur, maar leveren hoogstwaarschijnlijk uiteindelijk op elk gebied meer op dan de voorgestelde bezuinigingen in de zorg.
©Gavi Mensch
Maastricht, 5-4-2010.
zaterdag 3 april 2010
Slap links geklets.
.
Ik wordt beticht van slap links geklets, eens kijken wat ik daarmee kan in het kader van de opbouwende kritiek die ik op mijn blog krijg.
De meeste critici (en die zijn er) sturen gelukkig een mailtje!
Wat is slap? Waarschijnlijk is het slap om geen specifieke opinie op tafel te willen gooien alleen maar omdat die je zo voorgekauwd is; slap is dus als je er over nadenkt? Een opinie hebben die overeenkomt met opkomen voor de zwaksten is slap?
En links? En als je die opinie dan ook opschrijft op je blog dan is dat slap links geklets? Buah, het is maar net hoe je het bekijkt. Vanuit het standpunt van sommigen kan wat ik schrijf soms slap links geklets zijn, gelukkig hoeft niemand daar van wakker te liggen.
Het woordje slap kan ik voor veel zaken gebruiken maar het enige dat slap is aan míj is mijn vel, mag, ik doe er al bijna 58 jaar mee. Ooit een leren handtas gezien die 58 jaar gebruikt is en die nog net zo stijfjes is als in het begin? Nee meneer, het leer wordt slap enne............in die tas kun je, juist daardoor, meer proppen als vroeger.
Slap is ook zo'n mannending als er niet ergens een stimulans van uit gaat, al was het maar van de viagra en een 58 jarig mannending is 90% van de tijd slap is mij verteld, meestal zijn het de eigenaren van het ding die daar over uitweiden, als een soort van waarschuwing? Slap is ook het koord waar je je op beweegt als je met je lezers in discussie gaat. Maar het is ook slap om niets te doen met commentaar op je schrijfsels.
Tot zover slap, nu links! Links ga ik niet weer- en niet uitleggen.
Links is links, da's duidelijk, toch? Alle moeders zijn links om mee te beginnen en alle verpleegkundigen ook en eigenlijk alle vrouwen, behalve types zoals GlossyGerda en Margareth Thatcher , maar dat zijn uitzonderingen en bevestigen de regel. En ik ben mijn hele leven al links. Rechts ben ik alleen als ik met een pen schrijf en om op de fiets te stappen. Verder is alles links. Het natrappen van de zwakkeren is niet mijn ding, in tegendeel, ik ben zo sterk ( en dus niet slap) dat ik wel voor twee kan knokken en dat doe ik dan ook.
Als moeder ben ik links, bescherm en verdeel, de zwaksten komen altijd eerst. Moeders delen ook hun lijf, het vlees en hun salaris enne.....eerlijk willen delen schijnt links te zijn . In tegenstelling tot graaien, dat is echt rechts.
Als verpleegkundige maak ik er mijn dagtaak van om links te zijn, eerst de ( lichamelijk, sociaal en mentaal) zwakkeren en dan de rest, de gezonde haantjes de voorsten hebben mij niet zo nodig.
En als vrouw, ik deel me, punt. Ik ben in staat om me in tweeën te delen( ik maak nieuwe mensen uit mij), ik deel met mijn vrienden en vriendinnen en als het even meezit het bed met mijn lief; ik slaap ook, voor de kijkers, links. Ik ben niet uiterst, maar ook niet gematigd, gewoon links.
Dus van het slap links geklets heb ik nu twee woorden onder de loep genomen. Rest mij nog de behandeling van 'geklets'. Daar moet ik over nadenken....... tja, het kan zijn dat ik teveel klets, dat is natuurlijk vervelend voor anderen. Helaas ben ik veel alleen en heb weinig mensen om tegen te kletsen; tegen mijn collega's en patiënten en ook tegen mijn menschen práát ik meestal, soms wat slap geouwehoer rondom een flesje wijn...... Maar ik geef toe, vooruit dan....: ik klets alleen op papier en soms op mijn blog en dus niet eens hardop. Daar zou ik dan volgens de criticus iets aan moeten doen? Dat wordt moeilijk, ik vind het bloggen en twitteren en schrijven in forumverband leuk en spannend.
Dit blog had in 9 weken meer dan 725 bezoekjes en er zijn 1500 pagina's bezocht en gelezen ( 3 minuten gemiddeld per pagina) en aardig wat terugkerende bezoekers en dat vind ik toch leuk! Daar ga ik mooi nog niet mee stoppen, met mijn geklets! Ik kan de delete-knop natuurlijk aanbevelen aan degene die het geklets vindt, het lezen is geen must, het mag en als het gaat irriteren dan is het altijd mogelijk om de blog alerts bij de junkmail te dumpen of me even te vragen ze niet meer te sturen, zo simpel!
Maar ik zou dat jammer vinden, want ik heb ook graag (genuanceerd) commentaar op wat ik er uitgooi, ik hoor graag een intelligente(re) opinie, dan heb ik weer iets om over na te denken en om over te schrijven. Zo hou ik de grijze massa soepel. Mijn eventueel slappe mening ruil ik graag voor een betere, ik neem de kritiek op het kletsen graag voor lief en mijn ideeën blijven links!
Accipere quam facere praestat iniuriam!
Ave!
©Gavi Mensch
Maastricht, 03-04-2010
vrijdag 2 april 2010
Las recetas de cocina de las monjas.
Justo cuando aquí, en Holanda, todo lo que sea católico es mala noticia por los múltiples abusos por parte de curas y monjas en los internados católicos en Holanda, mi querida amiga Mercedes me manda el libro de la cocina de los conventos.¡Que dilema!
Me encanta cocinar y muchas de las monjas, con poco más que hacer que solamente rezar y comer, eran buenas cocineras.
Pero el libro me recuerda de mi otra amiga Cuqui, internado por su padre con las monjas en los años '50 en España, simplemente porque su padre no quería reemplazar a su madre fallecida. Él (por tener la conciencia mala) llevaba en cada visita a sus hijas un buen canasto de comida fresca: huevos, verduras, frutas y carnes, pero mi amiga no veía nada de esto, casi se murió de hambre y mientras, las monjas engordaban. Y el muy creyente padre no se preguntó nunca porqué.
Desde que conozco la historia de mi pobre amiga, quién además pasar hambre también pasó por los malos tratos de las monjas, no he vuelto a comprar las dulces de las monjas, por solidaridad.
Y como voy a preparar ahora a tres de mis amigos abusados por curas un potaje de garbanzos del estilo de las monjas, sería como pasar de ellos y de sus traumas, ¿no?
Pienso mucho en ellos estos días, cada día se añade un nuevo caso horrendo a la larga lista de malos tratos y abusos sexuales. Siento mucho pena por ellos, se preguntan si son hombres de verdad, si ellos quizás son culpables; muchos han pasado por relaciones amorosos sin poder dar algo de si mismo, los tres se han divorciados por la simple razón de no poder convivir. He hablado mucho con ellos durante los ultimos años sobre su situacion, sin saber bien como reaccionar. Sì sé como se sienten; he sido abusado por mi hermano mayor, pero 15 años después de los hechos, pude hablar de ello con una psicoterapeuta y poner las cosas en su sitio, ¡fuera de mi vista! Ahora me doy cuenta que la palabra abuso sigue abriendo cicatrices, también en mi. Mis heridas están limpias pero las cicatrices siguen siendo sensibles. Y yo, como ellos, vivo sola, relaciones sentimentales siguen siendo cosa difícil. Son traumas para toda la vida.
Sigo intentando moverles a mis amigos en dirección psicoterapia, pero después de 40 años es más difícil sino imposible. Y las noticias de todos los días no ayudan, o quizás sí, ayudan a abrir las heridas mal cicatrizadas, para poder quitar el pus de los abusos y esperar que se cierren de nuevo sin infecciones, para siempre. Pero es un trayecto muy dolorosa.
El dilema que tengo ahora parece una tontería, pero ¿puedo, debo, para hacerles ese potaje de garbanzos tan rico, usar la receta de las monjas? ¿Y si no les digo que es de ellas, la receta?
Me auto-engañaría, no tomaría en serio su malestar.
Así que, lo que voy a hacer es prepararles algo del libro y decirles que deben verlo como una pequeñísima compensación por los malos tratos recibidos por parte de la iglesia.
Las buenas comidas preparados con cariño, aunque sean de las recetas de las monjas, pueden hacer milagros!
©Gavi Mensch.
Maastricht, Holanda, 2-4-2010.
Me encanta cocinar y muchas de las monjas, con poco más que hacer que solamente rezar y comer, eran buenas cocineras.
Pero el libro me recuerda de mi otra amiga Cuqui, internado por su padre con las monjas en los años '50 en España, simplemente porque su padre no quería reemplazar a su madre fallecida. Él (por tener la conciencia mala) llevaba en cada visita a sus hijas un buen canasto de comida fresca: huevos, verduras, frutas y carnes, pero mi amiga no veía nada de esto, casi se murió de hambre y mientras, las monjas engordaban. Y el muy creyente padre no se preguntó nunca porqué.
Desde que conozco la historia de mi pobre amiga, quién además pasar hambre también pasó por los malos tratos de las monjas, no he vuelto a comprar las dulces de las monjas, por solidaridad.
Y como voy a preparar ahora a tres de mis amigos abusados por curas un potaje de garbanzos del estilo de las monjas, sería como pasar de ellos y de sus traumas, ¿no?
Pienso mucho en ellos estos días, cada día se añade un nuevo caso horrendo a la larga lista de malos tratos y abusos sexuales. Siento mucho pena por ellos, se preguntan si son hombres de verdad, si ellos quizás son culpables; muchos han pasado por relaciones amorosos sin poder dar algo de si mismo, los tres se han divorciados por la simple razón de no poder convivir. He hablado mucho con ellos durante los ultimos años sobre su situacion, sin saber bien como reaccionar. Sì sé como se sienten; he sido abusado por mi hermano mayor, pero 15 años después de los hechos, pude hablar de ello con una psicoterapeuta y poner las cosas en su sitio, ¡fuera de mi vista! Ahora me doy cuenta que la palabra abuso sigue abriendo cicatrices, también en mi. Mis heridas están limpias pero las cicatrices siguen siendo sensibles. Y yo, como ellos, vivo sola, relaciones sentimentales siguen siendo cosa difícil. Son traumas para toda la vida.
Sigo intentando moverles a mis amigos en dirección psicoterapia, pero después de 40 años es más difícil sino imposible. Y las noticias de todos los días no ayudan, o quizás sí, ayudan a abrir las heridas mal cicatrizadas, para poder quitar el pus de los abusos y esperar que se cierren de nuevo sin infecciones, para siempre. Pero es un trayecto muy dolorosa.
El dilema que tengo ahora parece una tontería, pero ¿puedo, debo, para hacerles ese potaje de garbanzos tan rico, usar la receta de las monjas? ¿Y si no les digo que es de ellas, la receta?
Me auto-engañaría, no tomaría en serio su malestar.
Así que, lo que voy a hacer es prepararles algo del libro y decirles que deben verlo como una pequeñísima compensación por los malos tratos recibidos por parte de la iglesia.
Las buenas comidas preparados con cariño, aunque sean de las recetas de las monjas, pueden hacer milagros!
©Gavi Mensch.
Maastricht, Holanda, 2-4-2010.
donderdag 1 april 2010
Bezuinigingsvoorstellen, meest zieke 1 april grap ever?
Het officiele bericht:
De bezuinigingsvoorstellen op een rijtje
Update: donderdag 1 april 2010, 12:25
Dossier: Miljardenbezuinigingen
Het ministerie van Financiën heeft de bezuinigingsvoorstellen van de ambtelijke werkgroepen naar de Tweede Kamer gestuurd. Het zijn omvangrijke rapporten. Hier alvast de belangrijkste voorstellen. Bij enkele voorstellen is duidelijk hoeveel de bezuiniging oplevert:
•Maximaal een jaar WW (levert 1,1 miljard op) (GM: ook als je al 35 jaar gewerkt hebt en reken verder niet op het Uwv om je te helpen want die instelling is blut!)
•Een verlaging van de WW-uitkering (1,1 miljard) (GM: en dus het verhogen van de bijstandsuitgaven?)
•De verhoging van het eigen risico in de zorg tot 775 euro (3,4 miljard) (GM: een maandsalaris van een gewone bejaarde? Zoals ik al eerder vermoedde, als ze doodgaan van de honger, is die niet uitgegeven AOW-post een meevaller.)
•beperking van het basiszorgpakket (GM: hier staat niet bij wat het oplevert, genoeg denk ik als alleen pleisters nog worden vergoed?)
•Een eigen bijdrage van vijf euro voor een bezoek aan de huisarts; (GM: gelukkig zie ik die nooit, ik wordt gelijk verwezen naar de verpleegkundige/assistente, maar dan kan ik het zelf ook, toch? Er staat trouwens ook niet bij wat dat oplevert, niets ws; voor die prijs van750€ gaat toch niemand meer naar de huisarts!)
•Zorg verstandelijk gehandicapten met IQ hoger dan 70 niet meer vergoeden (200-400 miljoen) (GM: bizar, en wie bepaalt het IQ van de opstellers van deze onzinnige voorstellen?)
•Beperken kinderopvangtoeslag (ongeveer 750 miljoen) (GM: nog meer WW uitkeringen, pardon, bijstandsuitkeringen van ouders die niet meer kunnen gaan werken…..en de vergrijzing dan?)
•Afschaffen/versoberen OV-studentenkaart (95 miljoen euro) (GM: tuurlijk, allemaal weer zoals vroeger, 25 kilometer op de fiets, of als rijkeluiskindjes met de auto, net zoals de ambtenaren?)
•Collegegeld verdubbelen (half miljard) (GM: en ja hoor, studeren alleen de rijke kinders weer, rechts€staat?)
•Provincies opheffen ( half miljard ) (GM: kan dat? En waarom is dat dan nog niet eerder gedaan?)
•Minder rijksambtenaren ( 2 miljard ) (GM: Yep, ik doe alles al per Internet, tot aan praten en twitteren met politici toe, iedereen maakt zijn eigen copietjes en verder zo van het brein op de discussietafel!)
•Minder politici ( 160 miljoen) (GM: Da's geen bezuinigen, da's alleen de helft van het CDA en de VVD en alles van PVV en TON dan?)
•Gemeente-apparaat bezuinigingen (800 miljoen) (GM: gemeente apparaat? Ook daar moet de burger al alles per Internet doen, bedoelen ze dat apparaat?)
•Beperking hypotheekrenteaftrek tot maximaal 500.000 euro, tegen maximaal 42 procent ( GM: HUH?????? Een half miljoen hypotheekrente????? Wat kostte dat huis dan?)
Verder pleiten de ambtenaren voor de invoering van de kilometerheffing. (GM: alleen voor ambtenaren, lijkt me een fris idee, niet voor mensen die, helaas, moeten autorijden om hun boterham te kunnen VERDIENEN!)
Volgens de ambtenaren is het op den duur onverantwoord het zonder zo'n systeem te doen.
Het was de bedoeling dat het kabinet nog voor de zomer de knoop zou doorhakken over de plannen waarmee het aan de slag wilde, maar de kabinetscrisis gooide roet in het eten. (GM: Thank the gods for kabinetscrisissen!!!!!!!)
Het demissionaire kabinet-Balkenende IV zal ook niet reageren op de plannen waarmee de ambtenaren vandaag komen. (GM: het is ze geraaie!!!!)
Verkiezingscampagne. De verwachting is dat de bezuinigingsvoorstellen een belangrijke rol gaan spelen in de verkiezingscampagne. (GM: --------)
GM: cést moi, Gavi en gotogot wat een idioterie moet een mens toch lezen; als 1 april grap zou 't wel leuk geweest zijn, maar ik vrees het ergste. En ik besluit met, als toegift, deze nu bijna cynische advertentie op mijn blog-maker-pagina:
Uwv
Geef iemand met een beperking een kans. Ontdek de mogelijkheden!
www.Werk.nl/Wajong_werkt
Gavi Mensch
Maastricht: 1 april 2010
http://nos.nl/artikel/147629-de-bezuinigingsvoorstellen-op-een-rijtje.html
De bezuinigingsvoorstellen op een rijtje
Update: donderdag 1 april 2010, 12:25
Dossier: Miljardenbezuinigingen
Het ministerie van Financiën heeft de bezuinigingsvoorstellen van de ambtelijke werkgroepen naar de Tweede Kamer gestuurd. Het zijn omvangrijke rapporten. Hier alvast de belangrijkste voorstellen. Bij enkele voorstellen is duidelijk hoeveel de bezuiniging oplevert:
•Maximaal een jaar WW (levert 1,1 miljard op) (GM: ook als je al 35 jaar gewerkt hebt en reken verder niet op het Uwv om je te helpen want die instelling is blut!)
•Een verlaging van de WW-uitkering (1,1 miljard) (GM: en dus het verhogen van de bijstandsuitgaven?)
•De verhoging van het eigen risico in de zorg tot 775 euro (3,4 miljard) (GM: een maandsalaris van een gewone bejaarde? Zoals ik al eerder vermoedde, als ze doodgaan van de honger, is die niet uitgegeven AOW-post een meevaller.)
•beperking van het basiszorgpakket (GM: hier staat niet bij wat het oplevert, genoeg denk ik als alleen pleisters nog worden vergoed?)
•Een eigen bijdrage van vijf euro voor een bezoek aan de huisarts; (GM: gelukkig zie ik die nooit, ik wordt gelijk verwezen naar de verpleegkundige/assistente, maar dan kan ik het zelf ook, toch? Er staat trouwens ook niet bij wat dat oplevert, niets ws; voor die prijs van750€ gaat toch niemand meer naar de huisarts!)
•Zorg verstandelijk gehandicapten met IQ hoger dan 70 niet meer vergoeden (200-400 miljoen) (GM: bizar, en wie bepaalt het IQ van de opstellers van deze onzinnige voorstellen?)
•Beperken kinderopvangtoeslag (ongeveer 750 miljoen) (GM: nog meer WW uitkeringen, pardon, bijstandsuitkeringen van ouders die niet meer kunnen gaan werken…..en de vergrijzing dan?)
•Afschaffen/versoberen OV-studentenkaart (95 miljoen euro) (GM: tuurlijk, allemaal weer zoals vroeger, 25 kilometer op de fiets, of als rijkeluiskindjes met de auto, net zoals de ambtenaren?)
•Collegegeld verdubbelen (half miljard) (GM: en ja hoor, studeren alleen de rijke kinders weer, rechts€staat?)
•Provincies opheffen ( half miljard ) (GM: kan dat? En waarom is dat dan nog niet eerder gedaan?)
•Minder rijksambtenaren ( 2 miljard ) (GM: Yep, ik doe alles al per Internet, tot aan praten en twitteren met politici toe, iedereen maakt zijn eigen copietjes en verder zo van het brein op de discussietafel!)
•Minder politici ( 160 miljoen) (GM: Da's geen bezuinigen, da's alleen de helft van het CDA en de VVD en alles van PVV en TON dan?)
•Gemeente-apparaat bezuinigingen (800 miljoen) (GM: gemeente apparaat? Ook daar moet de burger al alles per Internet doen, bedoelen ze dat apparaat?)
•Beperking hypotheekrenteaftrek tot maximaal 500.000 euro, tegen maximaal 42 procent ( GM: HUH?????? Een half miljoen hypotheekrente????? Wat kostte dat huis dan?)
Verder pleiten de ambtenaren voor de invoering van de kilometerheffing. (GM: alleen voor ambtenaren, lijkt me een fris idee, niet voor mensen die, helaas, moeten autorijden om hun boterham te kunnen VERDIENEN!)
Volgens de ambtenaren is het op den duur onverantwoord het zonder zo'n systeem te doen.
Het was de bedoeling dat het kabinet nog voor de zomer de knoop zou doorhakken over de plannen waarmee het aan de slag wilde, maar de kabinetscrisis gooide roet in het eten. (GM: Thank the gods for kabinetscrisissen!!!!!!!)
Het demissionaire kabinet-Balkenende IV zal ook niet reageren op de plannen waarmee de ambtenaren vandaag komen. (GM: het is ze geraaie!!!!)
Verkiezingscampagne. De verwachting is dat de bezuinigingsvoorstellen een belangrijke rol gaan spelen in de verkiezingscampagne. (GM: --------)
GM: cést moi, Gavi en gotogot wat een idioterie moet een mens toch lezen; als 1 april grap zou 't wel leuk geweest zijn, maar ik vrees het ergste. En ik besluit met, als toegift, deze nu bijna cynische advertentie op mijn blog-maker-pagina:
Uwv
Geef iemand met een beperking een kans. Ontdek de mogelijkheden!
www.Werk.nl/Wajong_werkt
Gavi Mensch
Maastricht: 1 april 2010
http://nos.nl/artikel/147629-de-bezuinigingsvoorstellen-op-een-rijtje.html
Mijn verschoonkind.
Voor een alleenstaande moeder heb ik aardig wat menschenkinderen verzameld, mijn eigengebreide ludieke stelletje, een fantastische vrouw, een wetenschapster en een fantastische man, een kunstenaar en mijn bijzondere schoonkind, vader van mijn al prachtige kleinkind in wording. Er zijn niet genoeg superlatieven om mijn trots en gevoelens te beschrijven. Het zijn allemaal echte menschen! Maar ik heb ook nog een flinke hoeveelheid bij-menschenkinderen waaronder de vriendin van mijn zoon, een paar van zijn vriendjes in Spanje,de tweeling, waar ik zolang voor gezorgd heb ( zie: bibelebontse berg) en mijn verschoonkind: O.
O. was (en is) het meest charmante jongetje uit de kleuterklas van mijn dochter en zoon van een vriendin. Donkere twinkelogen en twee kuiltjes in zijn wangen. Een snelle donder, superbeweeglijk en om den dooien dood niet dom. En een doerak, (een deugniet vind ik een vervelende woord want hij deugt wel) die er af en toe geen erg in had om op tijd naar de wc te gaan; ik woonde vlakbij school en voorzag O. van schone broeken. Hij heeft, zonder ooit te protesteren, heel wat bloemetjes onderbroekjes van mijn dochter gedragen.
En als iedereen boos op hem was, nam ik hem apart en verschoonde, zonder iets te zeggen van het ongelukje. Dat heeft me enkele jaren geleden de naam 'verschoonmoeder' opgeleverd, een titel waar ik trots op ben. Nu probeer ik 25 jaar later, zonder me in zijn leven te dringen, nog steeds een vinger aan de pols te houden.
O.is erg actief, zoals ook mijn zoon dat is en nog een miljoen andere mensen. Maar O. heeft nooit veel begeleiding gehad op dat gebied. Mijn zoon is van de ene (muziek)therapie in de andere(logopedie) gerold en wist zich verzekerd van steun, maar bij hem wist ik het al bij de geboorte.
En later herkende ik veel van zijn snelheid in mij en andersom. Ik had gelukkig geen concentratiestoornis, mijn zoon en O. wel.
Mijn zoon is een buitengewone fotograaf, met een camera die net zo snel is als zijn scannende blik en een flinke dosis doorzettingsvermogen. Falen is voor hem: in de put en er weer uit en doorgaan. Nu na de middelbare school en jaren kunstacademie, even alfa-hulp in de thuiszorg (goed hè) en vanaf volgende week verkoper bij een grote fotografiezaak en als assistent van een fotografe in zijn vrije tijd! Altijd zonder drugs.
O. heeft geen mazzel gehad. Altijd wel gewerkt en zijn best gedaan, maar wat er niet is, dat is er niet, structuur en positieve input is een groot goed. Kortom O.'s verhaal is pijnlijk, na alleen maar negatieve ervaringen en weinig tot geen therapie in zijn pubertijd, is hij ooit aan zelfmedicatie begonnen. Onvermijdelijk in zijn geval.
De jaren dat ik in de verslavingszorg heb gewerkt hebben me veel geleerd over de onderliggende pijn en onrust, die je dan alleen maar weg lijkt te kunnen krijgen met alcohol en drugs. Eenmaal verslaafd aan 'pleistermiddelen', en dat is waar het brein van hyperactieve mensen heel tevreden mee is, is het een vreselijke klus om van die middelen af te komen en meestal lukt dat niet. O. is van het een in het ander gerold en heeft ook weer van alles geprobeerd om er uit te rollen. Maar niets helpt, opnames en deeltijdopnames, begeleiding…. ; helaas, het brein blijkt telkens weer sterker. O. heeft een dochtertje bij zijn eerste partner en vecht om het meisje te mogen zien, het is iets dat hij goed gedaan heeft, het is een prachtig kind. Ze houdt telefonisch contact met haar vader.
Het leven van O. gaat dus niet over rozen, diagnoses werden veel te laat gesteld en 25 jaar geleden al helemaal niet en er werd te laat ingegrepen. Ik word daar vaak verdrietig van. Ik heb af en toe geprobeerd om hem actief te sturen, uit te leggen en te motiveren. Maar een man van 30 veranderen gaat niet, zeker niet als de onderliggende structuren al vaak in het gedrang hebben gezeten. Soms chatten we 's nachts en af en toe mailen we. O. heeft mijn telefoonnummer en weet dat ik altijd bereikbaar ben, maar hij maakt daar geen gebruik van.
Vannacht kreeg ik een mailtje waarin hij zegt zijn lot te accepteren en dat wie het niet accepteert een probleem heeft. En hij heeft gelijk. Het weten hoe je er níet uit komt, het moe zijn van het eeuwige knokken, nog wel blijven vechten voor je dochter en niet weten wat je nog meer kunt doen, de puf niet meer hebben om weer te beginnen en toch weer terug te vallen…..
O. is en blijft mijn verschoonkind, ik kan hem niet anders helpen dan door veel van hem te houden, er te zijn voor begrip en nachtelijke chats. Ik blijf de flitsende oogopslag zien, de mij onderuithalende scheve grijns met de kuiltjes, ik voel nog steeds de dankbare armpjes om mijn hals en de klinkende zoenen.
En ik bedenk dan dat O. al veel verder is dan een heleboel van ons, hij heeft zichzelf en zijn leven geaccepteerd, hoe moeilijk dat ook is. Ik hoop nog op een wondertje, dat wel, maar dat wondertje moet niet zozeer O. veranderen, als wel de mogelijkheden om als hyperactieve jongere van je verslaving af te komen, daar wordt m.i. veel te weinig aan gedaan en over nagedacht. Er wordt zoveel uitgevonden voor ongeneeslijke ziektes,maar dit is, zoals de verslaafden dat ook zijn, een ondergeschoven kindje. Er wordt veel lapwerk verricht, dweilwerk met open kranen, terwijl iedereen in de verslavingszorg (en velen daarbuiten) weet, dat je hersens voor altijd verslaafd blijven, dat die vraag om pleisters altijd blijft, dat het anders-zijn met alle onmogelijkheden van dien, altijd pijn blijft doen!
Deze pagina is voor jou, lieve O., je bent een prachtmensch en ik ben nog steeds trots op je! En ook op het feit dat je mij je verschoonmoeder noemt, moeder blijf ik immers voor altijd!
©Gavi Mensch
Maastricht 01-04-2010
Boer-K.
Het is toch wat, zelfs de minirok heeft niet zoveel protesten uitgelokt en dat zal wel een reden hebben. Ik weet nog steeds niet wat ik nou vind van die Boer-K dracht.
Ik heb daar wisselende gevoelens over.
Net zoals ik die ook heb over volleyballen op een 40+naaktstrand. Of over alle maten naveltruitjes. En ook over dragqueens en Gothic's. Die vallen bij mij allemaal onder de noemer 'onduidelijkheden op esthetisch gebied'.
Ik ben me 's morgens vroeg wel eens rot geschrokken op de Amsterdamse Straatweg in Utrecht, toen er uit de mist ineens een 'iets' in een wapperend zwart kleed naast me opdook. Ik viel bijna van mijn fiets af en kon het ding niet gelijk plaatsen. Een non? Een pater? Het reed voor me uit en ik zag het pas toen het de fiets neerzette voor het station, het was een mens, een vrouw denk ik, in Boer-K!
Onprettig als je iemands gezicht niet kunt zien. Dat heb ik ook met mensen die steevast hun zonnebril ophouden, ook in een gesprek en met gehelmde en gebivakmutste mensen, ik zie graag gelaatsuitdrukkingen.
Ik versta het Meestrichs eigenlijk alleen maar als ik de mensen zíe praten. Mimiek!
Maar bij de dragers van Gothic kleding en bij sommigen met een naveltruitje kan ik door de hoeveelheden make-up ook geen mimiek meer ontdekken.
Even terug naar de Boer-K.
Ik had net besloten me niet meer te ergeren aan de gehoofddoekte Hollandse caissières van de AH's in Rotterdam en Utrecht. Ik moet er eigenlijk wel om grinniken, wat een stomme manier van protesteren tegen de gevestigde orde. Een minirok was veel leuker geweest, zelfs een punkkapsel zit niet vervelend.
Zoveel moslima's die volgens de wetten van de Islam leven zijn er niet, noch onder de oude, noch onder de nieuwe Nederlanders.
Net zomin als alle langgerokte zwaar gereformeerde meisjes de grijze knotjes van hun moeder overnemen vanwege de sobere religieuze intenties. Het is vaak een kwestie van erbij horen! Waar de ene platte schoenen en hooggesloten bloesjes draagt met lange mouwen, draagt de andere een Boer-K.
Ik weet zeker dat het de goden worst zal zijn wat sommige vrouwen (moeten) doen om zich zo onaantrekkelijk mogelijk te maken.
En daar komt dan mijn twijfel, waarom moeten de vrouwen met Boer-K eigenlijk onaantrekkelijk zijn voor de buurman? Is het een grijpgraag en willen ze hem ontmoedigen? Of is hun vader of broer of partner er niet zo zeker van dat hij zelf zijn handen thuis kan houden en zoals de waard is...? Daar begin ik te protesteren, niemand hoeft mij te vertellen dat ik een Boer-K aan moet om er zo naar mogelijk uit te zien, ik wens dat ook andere vrouwen dat niet hoeven. Maar als ze me gaan verbieden om in een Boer-K te lopen als ik dat wil, gooi ik al mijn andere kleren weg en mogen ze kiezen, bloot of in Boer-K. Ik bepaal wat ik wel of niet draag! En als die moslima's geen Boer-K aanwillen, dan ben ik er voor om het ding helemaal te verbieden. En als moslims eisen dat hun vrouwen een Boer-K dragen mogen ze van mij terug naar Boer-K land, maar dan wel zonder die vrouwen!
De Belgen hebben besloten om parlementair tegen Boer-K's te zijn. Hetgeen averechts gaat werken, vrees ik. Moslima's mogen dan niet meer de straat op van hun starre mannen, niet meer naar school van hun vaders, net zoals gebeurde bij de pogingen tot het verbieden van hoofddoekjes. En wie is daar de dupe van? Juist, die vrouwen. Nou wordt het wel tijd dat ze hun mond open gaan doen, maar zolang als er andere redenen zijn om hen in een hoekje te zetten zullen ze zich als groep verdedigen door te datgene te dragen wat hen als groep zichtbaar en sterk maakt.
Of het nou gaat om b-h-loze en tuinbroek dragende dolle Mina's (was trouwens ook niet altijd prettig dragen, maar voor het goede doel) of in Boer-K's gehulde vrouwen, vind ik een verbod niet op zijn plaats. Zolang het niet om belemmering in de vrijheid van vrouwen gaat, maar alleen om het afstraffen van 'afwijkend van het gangbare' of over de angst van conservatieve of domme kwezels, heeft de democratie daar niets mee van doen.
Over de 'must' van goed ingeburgerde nieuwe Nederlanders, daar mag het parlement zich over uitspreken wat mij betreft. Niet over een groep, niet over een religie!
Maar laten ze dan eerst maar racisme en reli- en andere pedo's, getrainigspakte bumperklevers, graaiende veel te veel verdienende en draaikonterige politici plaatsen op het lijstje van 'Verboden'!
Over vrijgemaakt gereformeerde dames is niet één foto en zelfs geen spotprent te vinden, geen humor die lui;-)
©Gavi Mensch
Maastricht, 01-04-2010
All rights reserved 2010-2013
UPDATE: 13-11-2013 via https://www.facebook.com/WOMENSRIGHTSNEWS
UPDATE 17-8-2016 http://nos.nl/artikel/2126395-boerkini-staat-voor-kabinet-niet-ter-discussie.html
UPDATE 17-8-2016 http://nos.nl/artikel/2126370-boerkini-verbod-in-frankrijk-komt-niet-heel-onverwacht.html
UPDATE 15-8-2016
https://nl.wikipedia.org/wiki/Boerkini
Voormalig staatssecretaris Jet Bussemaker is van mening dat de boerkini bijdraagt aan de integratie van moslimvrouwen in de sport, omdat de moslima's daarmee ook gewoon naar het zwembad kunnen.....
OPINIE:
Ik ben van mening dat de vrijheid om te sporten de vrouwen niet gegund wordt door hun religie. Ik denk dat de sportkleding daar weinig mee te maken heeft. Veel vrouwen mogen niet zwemmen van hun man omdat er ook mannen in het zwembad zijn. Jongetjes mogen maar tot 10 jaar met hun moeder mee. En voor de meisjes van een jaar of 8 krijg je dan dit:
Een maatje 128 in burkini????? Schande om vrouwen zo te beperken. Het moet maar eens afgelopen zijn.
Ik blijf de humor inzien van de discussie maar ondertussen kan ik wel janken. Ik hoop dat het verbod leidt tot mondigere vrouwen die de neerbuigende dwang van het reli-manvolk (dat altijd met twee maten meet) van zich af weten te schudden.
Update 18-8-2016
http://secondnexus.com/social/iranian-men-don-hijabs/?utm_content=inf_10_1164_2&tse_id=INF_398e83f060e411e68f671fd17f1d08ad
Update 12-12-2017 Als een idee bijgeschaafd wordt.....
Berkan Günel veranderde van mening.... ook goed, beter zelfs, voor hen. (voor artikel klik op de naam)
.
Ik heb daar wisselende gevoelens over.
Net zoals ik die ook heb over volleyballen op een 40+naaktstrand. Of over alle maten naveltruitjes. En ook over dragqueens en Gothic's. Die vallen bij mij allemaal onder de noemer 'onduidelijkheden op esthetisch gebied'.
Ik ben me 's morgens vroeg wel eens rot geschrokken op de Amsterdamse Straatweg in Utrecht, toen er uit de mist ineens een 'iets' in een wapperend zwart kleed naast me opdook. Ik viel bijna van mijn fiets af en kon het ding niet gelijk plaatsen. Een non? Een pater? Het reed voor me uit en ik zag het pas toen het de fiets neerzette voor het station, het was een mens, een vrouw denk ik, in Boer-K!
Onprettig als je iemands gezicht niet kunt zien. Dat heb ik ook met mensen die steevast hun zonnebril ophouden, ook in een gesprek en met gehelmde en gebivakmutste mensen, ik zie graag gelaatsuitdrukkingen.
Ik versta het Meestrichs eigenlijk alleen maar als ik de mensen zíe praten. Mimiek!
Maar bij de dragers van Gothic kleding en bij sommigen met een naveltruitje kan ik door de hoeveelheden make-up ook geen mimiek meer ontdekken.
Even terug naar de Boer-K.
Ik had net besloten me niet meer te ergeren aan de gehoofddoekte Hollandse caissières van de AH's in Rotterdam en Utrecht. Ik moet er eigenlijk wel om grinniken, wat een stomme manier van protesteren tegen de gevestigde orde. Een minirok was veel leuker geweest, zelfs een punkkapsel zit niet vervelend.
Zoveel moslima's die volgens de wetten van de Islam leven zijn er niet, noch onder de oude, noch onder de nieuwe Nederlanders.
Net zomin als alle langgerokte zwaar gereformeerde meisjes de grijze knotjes van hun moeder overnemen vanwege de sobere religieuze intenties. Het is vaak een kwestie van erbij horen! Waar de ene platte schoenen en hooggesloten bloesjes draagt met lange mouwen, draagt de andere een Boer-K.
Ik weet zeker dat het de goden worst zal zijn wat sommige vrouwen (moeten) doen om zich zo onaantrekkelijk mogelijk te maken.
En daar komt dan mijn twijfel, waarom moeten de vrouwen met Boer-K eigenlijk onaantrekkelijk zijn voor de buurman? Is het een grijpgraag en willen ze hem ontmoedigen? Of is hun vader of broer of partner er niet zo zeker van dat hij zelf zijn handen thuis kan houden en zoals de waard is...? Daar begin ik te protesteren, niemand hoeft mij te vertellen dat ik een Boer-K aan moet om er zo naar mogelijk uit te zien, ik wens dat ook andere vrouwen dat niet hoeven. Maar als ze me gaan verbieden om in een Boer-K te lopen als ik dat wil, gooi ik al mijn andere kleren weg en mogen ze kiezen, bloot of in Boer-K. Ik bepaal wat ik wel of niet draag! En als die moslima's geen Boer-K aanwillen, dan ben ik er voor om het ding helemaal te verbieden. En als moslims eisen dat hun vrouwen een Boer-K dragen mogen ze van mij terug naar Boer-K land, maar dan wel zonder die vrouwen!
De Belgen hebben besloten om parlementair tegen Boer-K's te zijn. Hetgeen averechts gaat werken, vrees ik. Moslima's mogen dan niet meer de straat op van hun starre mannen, niet meer naar school van hun vaders, net zoals gebeurde bij de pogingen tot het verbieden van hoofddoekjes. En wie is daar de dupe van? Juist, die vrouwen. Nou wordt het wel tijd dat ze hun mond open gaan doen, maar zolang als er andere redenen zijn om hen in een hoekje te zetten zullen ze zich als groep verdedigen door te datgene te dragen wat hen als groep zichtbaar en sterk maakt.
Of het nou gaat om b-h-loze en tuinbroek dragende dolle Mina's (was trouwens ook niet altijd prettig dragen, maar voor het goede doel) of in Boer-K's gehulde vrouwen, vind ik een verbod niet op zijn plaats. Zolang het niet om belemmering in de vrijheid van vrouwen gaat, maar alleen om het afstraffen van 'afwijkend van het gangbare' of over de angst van conservatieve of domme kwezels, heeft de democratie daar niets mee van doen.
Over de 'must' van goed ingeburgerde nieuwe Nederlanders, daar mag het parlement zich over uitspreken wat mij betreft. Niet over een groep, niet over een religie!
Maar laten ze dan eerst maar racisme en reli- en andere pedo's, getrainigspakte bumperklevers, graaiende veel te veel verdienende en draaikonterige politici plaatsen op het lijstje van 'Verboden'!
Over vrijgemaakt gereformeerde dames is niet één foto en zelfs geen spotprent te vinden, geen humor die lui;-)
©Gavi Mensch
Maastricht, 01-04-2010
All rights reserved 2010-2013
UPDATE: 13-11-2013 via https://www.facebook.com/WOMENSRIGHTSNEWS
UPDATE 17-8-2016 http://nos.nl/artikel/2126395-boerkini-staat-voor-kabinet-niet-ter-discussie.html
UPDATE 15-8-2016
https://nl.wikipedia.org/wiki/Boerkini
Voormalig staatssecretaris Jet Bussemaker is van mening dat de boerkini bijdraagt aan de integratie van moslimvrouwen in de sport, omdat de moslima's daarmee ook gewoon naar het zwembad kunnen.....
Ik ben van mening dat de vrijheid om te sporten de vrouwen niet gegund wordt door hun religie. Ik denk dat de sportkleding daar weinig mee te maken heeft. Veel vrouwen mogen niet zwemmen van hun man omdat er ook mannen in het zwembad zijn. Jongetjes mogen maar tot 10 jaar met hun moeder mee. En voor de meisjes van een jaar of 8 krijg je dan dit:
Een maatje 128 in burkini????? Schande om vrouwen zo te beperken. Het moet maar eens afgelopen zijn.
Ik blijf de humor inzien van de discussie maar ondertussen kan ik wel janken. Ik hoop dat het verbod leidt tot mondigere vrouwen die de neerbuigende dwang van het reli-manvolk (dat altijd met twee maten meet) van zich af weten te schudden.
Update 18-8-2016
http://secondnexus.com/social/iranian-men-don-hijabs/?utm_content=inf_10_1164_2&tse_id=INF_398e83f060e411e68f671fd17f1d08ad
Update 12-12-2017 Als een idee bijgeschaafd wordt.....
Berkan Günel veranderde van mening.... ook goed, beter zelfs, voor hen. (voor artikel klik op de naam)
.