Een jaar geleden

In een hoekje van de bank
in het veel te stille huis,
huilt mijn oudste om haar jongste.

Mijn ziel knijpt
verdriet omhoog, ik slik.
Het is kleverig leed.
Ik wilde sterk zijn en haar troosten.
met tranen dan maar.

Ik hou haar dicht tegen me aan,
zoals alleen een moeder haar kind
vasthouden kan.

Zij heeft even niets
om tegen zich aan te houden.
Haar jongste kindje is er niet meer,
niet om mee te kroelen.
Voor eeuwig in ons hart, onze gedachten


Oma
Maastricht

24-11-2013
24-11-2014

Wel spelen geen brood

Ik wil best geloven dat veel mensen de (weinig) Olympische Spelen gevolgd hebben. Wij hadden onderling een afspraak gemaakt voor een  boycot vanwege Russische schending van de mensenrechten en hebben dus niet gekeken.

Maar de NOS rekent tot het aantal kijkers waarschijnlijk ook diegenen die naar het journaal gekeken hebben dmv de dagelijkse opdringerigheid van de sportredactie van de NOS.

Hieronder een bericht: met wat markeringen  van ondergetekende; de stijl en schrijffoutjes heb ik maar zo gelaten.

De olympische site van de NOS heeft een recordaantal bezoekers getrokken van 6,1 miljoen mensen.

Op televisie volgden 14 miljoen Nederlanders het evenement. Dat betekent dat 91 procent van de Nederlanders van zes jaar en ouder ten minste vijf minuten zonder onderbreking heeft gekeken. En opmerkelijk is dat evenveel vrouwen als mannen de prestaties van de olympische sporters volgden.

Even een adempauze, spreekt hier de NSA? Mag ik even weten hoe men daar aan dit vreemde cijferwerk komt?

NOS-directeur Jan de Jong kijkt tevreden terug op het evenement. "Bijna de hele Nederlandse bevolking heeft naar de Olympische Spelen gekeken bij de NOS. Publieker ga je het niet krijgen." Volgens De Jong heeft de afdeling Sport fantastisch werk geleverd. Met een kleine groep mensen, vergeleken met buitenlandse omroepen.

Schaatsploeg

De Nederlandse schaatsploeg hield mensen van hun werk. Naar de schaatsonderdelen die onder werktijd werden uitgezonden, keken gemiddeld 2,2 miljoen mensen. Behalve wedstrijden van het Nederlands elftal tijdens een Europees- of Wereldkampioenschap trok het afgelopen decennium geen enkel middagprogramma zoveel kijkers.

Bovenstaande hoort tot de afdeling brood en spelen, dat is duidelijk. En niet meer zeuren over crisis als mensen onder werktijd (welke werktijd, die van 9 tot 5?) sport kijken.

De kijkpiek was op zondag 16 februari om 16.33 uur, direct na de even sensationele als verrassende winst van Jorien ter Mors op de 1500 meter schaatsen bij vrouwen. Toen keken er 4,8 miljoen mensen.

Studio Sportwinter

Ook het dagelijkse avondprogramma NOS Studio Sportwinter werd goed bekeken. Gemiddeld 1,7 miljoen mensen keken naar het programma dat gepresenteerd werd door Henry Schut en Erben Wennemars.

In totaal deed de NOS op televisie 230 uur verslag van de Spelen in Sotsji.

En hoeveel uur over Kiev, Syrië en waarom geen uitgebreid verslag van alle gepleegde fraudes door politici en ambtenarij, door instellingen en pensioenfondsen om er maar een paar te noemen????

Dat heeft niemands interesse? Ik weet het nog zo net niet. Doe eens de 24 uur van Hollands graaiwerk inclusief de behaalde resultaten en de medailles en daarna eens optellen hoeveel kijkers er waren????

Livestreams

De kijkpiek van de livestreams op internet was op 18 februari. Een recordaantal van 230.000 kijkers volgde toen de 10 kilometer schaatsen voor mannen via de stream.

Per klik gemeten? Of geld aan en uit en weer aanklikken ook?

Ook maakten veel mensen gebruik van hun smartphone of tablet om het olympische nieuws te volgen. De NOS-app werd 250.000 keer extra gedownload en het gebruik per dag verdubbelde ten opzichte van de maand januari.

Extra? Is er nog iemand die werkt in dit land?

En dan, waar was u  op deze momenten? Is big brother hier blij mee? Heeft de AIVD er iets aan, of de rijksrecherche?  Zomaar wat vragen over onderstaande gegevens.

Top 5 best bekeken schaatsonderdelen:

(Gemiddelden over de hele middag, dus alle ritten)

-22-02: Teamachtervolging vrouwen: 4.137.000 kijkers

-16-02: 1500 meter vrouwen: 3.932.000 kijkers

-22-02: Teamachtervolging mannen: 3.911.000 kijkers

-19-02: 3 kilometer vrouwen: 3.743.000 kijkers

-15-02: 1500 meter mannen: 3.720.000 kijkers

Top 5 best bekeken andere onderdelen:

-07-02: Openingsceremonie: 3.449.000 kijkers

-22-02: Skiën slalom mannen: 3.248.000 kijkers

-23-02: Sluitingsceremonie: 3.149.000 kijkers

-09-02: Kunstrijden landenteams: 2.880.000 kijkers

-21-02: Shorttrack 1 km vrouwen: 2.652.000 kijkers

Kortom, bij elke keer dat iemand zich afvraagt hoe het toch komt dat Nederland van alle voetstukken is afgevallen, op het gebied van eerlijkheid, transparantie en inzet, van zorg en onderwijs en hoe het komt dat voedselbanken het allemaal niet aangesleept krijgen ( oh, schandelijke overheid) kan ik in ieder geval voor een deel terug verwijzen naar de Olympische Spelen en het cijferwerk van de NOS.

©Gavi Mensch

Maastricht, 24-2-2014

Bron: NOS

http://nos.nl/artikel/615666-61-miljoen-kijkers-olympische-site.html

Anna, 22 februari 1894

Voor mijn kleinkinderen.

Op 22 februari, maar dan in 1894, 120 jaar geleden op de dag af, werd mijn allerliefste grootmoeder Anna geboren.

 Ik noemde haar behalve Oma ook wel Anna, zoals mijn grootvader dat deed. Oma zei daar nooit iets van. Ook mijn vader noemde zijn schoonmoeder Anna, ik heb hem nooit moeder horen zeggen tegen haar. 

Ze werd geboren in een redelijk groot onderwijzersgezin. Haar vader werd door de familie Opa met de baard of Opa van het Beverwijcksplein genoemd.  
Mijn ouderlijk huis grensde aan de achterkant ook aan dat plein, het was nooit bij me opgekomen dat mijn vader mijn moeder misschien wel had leren kennen op het plein.

Mijn Oma woonde met met mijn Friese Opa in Zwijndrecht, waar beiden ook onderwijzers waren geweest. Het huis waar ze zo lang woonden staat er nog, het huis met het luik in de vloer voor de onderduikers en met de kast op de slaapkamer met een dubbele wand voor de pamfletten.  Ik was graag bij mijn grootouders, liever dan thuis denk ik nu wel eens.  

Anna en ik hebben behalve een miljoen andere zaken iets heel belangrijks gemeen. We speelden allebei op dat Beverwijcksplein, dat achter mijn ouderlijk huis lag en een uitstekende speelplek was. Ik leerde daar rolschaatsen met Jetje S. die veel mooiere rolschaatsen had als ik en heel vaak patat at, terwijl ik veel andijvie moest eten en dure levertraan met sinaasappelsmaak kreeg.
Ik begreep toen nog niet dat het of of is en niet en en.

Mijn knieën heb ik daar kapot gevallen op dat plein en zo ook de mooie Gerzon maillots die in van mijn grootmoeder kreeg. Er was 'een Gerzon' in Dordrecht maar mijn grootmoeder vond die in Rotterdam prettiger, een goed excuus bovendien om met haar kleindochter, moi, op de trein te stappen en er een 'daagje' van te maken. 

Een uitje waar meestal ook een bezoek aan de Cineac aan vast zat, de doorlopende voorstelling en natuurlijk het Polygoon-journaal; televisie hadden we nog niet en Anna was verzot op het nieuws.  

Daarna was Ruteck's aan de beurt op de lijnbaan. Een echte tearoom waar je een taartje van de schaal mocht kiezen, een merengueachtige 'nattezoen' voor Oma en een vierkant cakeje met marsepein voor mij. Serveersters in het zwart met witte schortjes en gesteven kanten kapjes op. 



De televisie was voor haar een welkome afleiding. Mijn grootvader was voor de oorlog al doof door een ongeluk en gaf hele dagen les, schriftelijk. En als hij geen les gaf studeerde hij. Mijn grootmoeder zat vaak bij de televisie te breien, ze was gek op Kamerdebatten en schaatsen, op detectives en de berichten over het koninklijk huis.

Anna had soms nog een zoon  in huis, kapitein op de grote vaart, of een schoondochter, gescheiden of niet gescheiden. Haar devies was dat er aan een ronde tafel altijd plaats is. 
En ook ik heb een tijdje bij haar gewoond, met mijn dochter. Ze was er  gewoon voor ons.

Oma regelde alle sores in dit leven met eten, als je at ging het over. Ze kookte graag vers en er was altijd fruit ook al had ze fruitbomen in de tuin. Boerenkool met worst van de slager. Die van de Hema aten we op straat, een heel enkele keer, heel stiekem met de hand er voor.
Ik kan haar bietjes met kruidnagel nog proeven als ik er aan denk. En de uitgebakken spekjes en de veel te vette jus.
Soms mochten de kleinkinderen frietjes halen maar Oma had daarbij altijd groenten en draadjesvlees klaar staan.

Anna zorgde, verstelde, zat in het verzet, leidde vrouwenbewegingen op het platteland. Oma breide, paste op al haar kleinkinderen, kwam met de bus, moest altijd rennen voor de wc en droeg hoeden. Een wonderlijke vrouw, mijn grote voorbeeld.

Ik heb zo veel herinneringen aan mijn grootmoeder, ze was de allerbelangrijkste mens in mijn leven, ze was gul en wijs, goedlachs en rebels.

179	Geboorteakte Jannetje Cornelia Plokhooij, 22-02-1894

Geboorteplaats: Dordrecht Geboortedatum: 22-02-1894 Kind: Jannetje Cornelia Plokhooij Vader: Willem Hendrik Plokhooij Moeder: Geertrui Oosterling

120 jaar zou ze geworden zijn. Ze zou het gehaald hebben als ze niet gevallen was en de slordige chirurg niet 'vergeten' was om haar bovenbeen zó te repareren dat ze er weer op kon staan. In plaats daarvan lag ze in tractie en overleed aan een longontsteking. Twee maanden lang ging ik elke dag, voor en na mijn werk, naar het ziekenhuis om haar te wassen, de zusters mochten niet aan haar komen, die waren ruw en deden haar pijn. 

De laatste dagen zat ik bij haar, joeg de dominee weg en maande haar kinderen om niet over begrafenissen te spreken.
Ik hield haar hand vast met twee handen. Ik hield haar bij me toen ze haar laatste zucht slaakte. 
Een lang en zwaar leven, waarin twee oorlogen en veel onheil maar ook veel vernieuwingen, geleefd met veel optimisme en hoop, een goede moeder en een uitzonderlijke grootmoeder en overgrootmoeder.

Ze was een voorbeeldig mensch!
Anna, ik mis je nog steeds!


©Gavi Mensch 
22-2-2014

Zie ook  Lessen van Anna 1 Lessen van Anna 2  Lessen van Anna 3 Nog een wijze les van Anna Een meisje met tegoed  4 mei Over politiek en keuzes
Sobre mi abuela Anna en Español :  Solamente los peces muertos

All rights reserved 2014 (including the rights on most photomaterial)

Bovenstaand blogstukje is een extract van een verzameling verhalen over mijn grootmoeder.
.

Drietig

"Oma, huil je?" vraagt Blanca die naast me aan mijn bureau zit te tekenen terwijl ik mail lees. Ik merk dat er weer zo'n rot traan over mijn wang biggelt. Wanneer stoppen die zenuwuiteinden nu eens met kortsluiting maken?

"Zomaar een domme traan", zeg ik met een rare glimlach en ze trapt daar dan ook niet in.

"Ben je drietig?" vraagt ze dan en terwijl ze haar handje op mijn arm legt rolt er nog een en nog een, onstuitbaar. Nu snuit ik mijn neus en glimlach."Ja, liefje ik ben een beetje verdrietig maar niet heel erg."

 "Waarom ben je drietig Oma?" vraagt ze dan met een klein stemmetje.

Het is zo ver, de waarom fase is begonnen en alles vereist uitleg. Niet zo makkelijk dus. Ik vertel haar dat ik soms moe ben en me net zoals zij soms verdrietig voel en een beetje alleen. 

Op dat moment kwam er een bekend nummer op de radio, Sinatra, waar hij van gezegd had dat hij er geen fan van was. Er rolt nog een ongewenste traan en ik veeg hem snel weg.

Ze kijkt me aan en vraagt of ik geen kusjes krijg van Opa G. En gelijk daar achteraan dat ze wel met Opa naar de dierentuin wil. Ze heeft het allemaal onthouden

Ik realiseer me nu weer hoe slim en snel ze is. En hoe oplettend! En empathisch!

"Ja, hoor ik krijg wel kusjes van Opa G", zei ik, "heel veel zelfs. Maar nu is hij er even niet, hij is weg met het vliegtuig om te werken. Als hij terug is gaan we naar de dierentuin".

Daar is ze tevreden mee, mijn ogen zijn weer droog en ik zet haar aan mijn ezel zodat ze kan schilderen. Ze is una artista.

Óscar heeft alles vanaf de poef zitten bekijken. Als ik weer ga zitten komt hij naar me toe gehobbeld en legt zijn hoofdje op mijn schoot en blijft even zo stil liggen. Dan krijg ik een big smile en gaat hij 'ook' zijn poppen troosten.

Zojuist zijn ze opgehaald. Terwijl ze wegfietsen, werpt mijn driejarige kleindochter me nog een kushandje toe en roept: "Niet meer huilen hoor Oma……."

Uit mijn dagboek: Hinkend tussen twee gedachten©

14-8-2013

©Gavi Mensch

Maastricht, 24-9-2013