EPD privé.

. 

Gek word ik van zo'n Ministermevrouw die mijn privé gegevens persé overal te kijk wil zetten. Voor het geval ik een ongeluk krijg of aan het reizen ben.

De ambulancebroeders hebben sowieso mijn ID nodig willen ze er zeker van zijn dat ze de juiste persoon zoeken op de boardcomputer. Ik hoop dan dat hij of zij snel is in het opzoeken en het filteren van info. Want anders lig ik daar, met een gebroken hoofd en een verbrijzeld lijf te wachten op de informatie of ik al dan niet een relevante ziekte heb en of mijn dagelijkse medicatie wel met wat verdoving uit de voeten kan.

Natuurlijk is mijn idee om de hele bups op een chip te zetten op mijn ID, geen goed idee. Ik heb al zoveel tegenwerpingen gehoord. Maar toch blijf ik erbij!

Het ID moet ik verplicht altijd bij me hebben, vergeet ik die, dan kunnen ze ook mijn naam niet verifiëren. Nu past er een wereld op een chip en dat is een makkie voor  de dokter; die stopt hem in de speciale kaartlezer, leest en  kan ook gelijk bijschrijven. Bij de apotheek in de lezer en bij- en afschrijven of veranderen is supersimpel. Bij de specialist in de lezer en dan staat alles er weer op. Bij de ambulancebroeder in de lezer en klaar.

Te eenvoudig voorgesteld? Maar zo doe ik het toch ook met mijn bankzaken. De caissière van de AH kan toch ook niet zien wat ik allemaal uitgeef en waaraan?

Ze kan zelfs het verkeerd afgeboekte bedrag terugboeken op mijn rekening.

Dan moet dat toch ook kunnen met mijn medische gegevens?

Na de lekke beveiliging van de overheidszaken betreffende mijn persoon, zoals mijn super geheime DigiD, lijkt me dat een landelijk EPD helemaal een open boek wordt.

Mijn lichaam en geest op een openbare landkaart?

Er spelen te veel interesses:
De zorgverzekeraar wil wel eens weten of ik een risico ben, de hypotheekverstrekker en de levensverzekeraar ook.

Mijn toekomstige baas wil weten of ik mijn jaren ziektevrij heb doorgebracht, voordat ik een contract voor onbepaalde tijd krijg.

Letselschadeadvocaten kunnen iemand inhuren om in mijn EPD te kijken. Natuurlijk zouden ze dat nooit doen….of wel? Is dat afhankelijk van het bedrag dat geëist wordt?

Mijn eventueel jaloerse ex wil wel naar buiten brengen dat ik een SOA heb gehad, ooit en laat die nu werken bij een zorginstelling….

Ik kon ooit van veel mensen, die opgenomen waren (geweest) in de GGZ, zien hoe hun persoonlijke en sociale achtergronden waren geweest. Of iemand lichamelijk mishandeld had, of was geworden. Of hij of zij cocaïne had gebruikt. Of in de prostitutie verzeild was geraakt.

Dat staat namelijk ook in een EPD. Dat is belangrijk voor de behandeling.

En dus mag iedereen dat weten? Nee, alleen mensen die geheimhouding gezworen hebben.

Ik wil een chip op mijn ID, mijn ID in mijn zak, een back-up op mijn PC met een slotje.

De gezondheidszorg krijgt een kaartlezer, kaart met chip in de lezer en de info is zichtbaar. Kaart met chip uit de lezer en de kijker heeft geen toegang meer tot mijn persoonlijke gegevens betreffende mijn gezondheid, lichamelijk, geestelijk of maatschappelijk.

We moeten maar leren dat we dat ID met chip altijd bij ons dragen.

Er staat een boete op het niet kunnen tonen van je ID, dan dient die dwang tenminste ergens voor.

Nee, niet op het pasje van de zorgverzekeraar, die zijn te commercieel.

De minister doet vast een uitgave van 2,5 miljoen voor een persoonlijk schrijven aan iedereen. Iemand moet ook alle antwoorden weer selecteren en filteren. Dan moet het allemaal nog uitgewerkt worden. Doe er nog maar een miljoentje of wat bij, we hebben geld genoeg!

Mens, als je zo nodig iets wilt doen waardoor je in de geschiedenisboekjes komt, doe het dan gelijk goed.

Gewoon mijn EPD op een chip op mijn eigen ID. En een reserve kaartje.

EPD privé.

 http://www.skipr.nl/actueel/id8596-schippers-steunt-doorstart-epd.html

©Gavi Mensch

Nederland BV, 15-9-2011

 Update: 28-12-2016 lekkages zijn lopendebandwerk, uw gegevens zijn helemaal niet beschermd....echt niet!

Via Matthijs Pontier 



.

Een leven in een notendop 2

.

De oude man beeft een beetje, naast zijn koffiekopje staat een borrelglaasje.

Zijn kleindochter gaat naast hem zitten. Haar grootvader is net terug uit het ziekenhuis en ze heeft de thuiszorg ingeschakeld.  

Ik loop de vragenlijst door en blijf daarbij de man aankijken. In plaats van antwoorden kijkt hij vragend naar de jonge vrouw en knikt telkens als zij het antwoord geeft.

Als we bij de medicatie zijn aangeland, zegt ze lachend dat Opa zijn geheugenpilletjes niet mag vergeten. Hij woont alleen en heeft Korsakov, het geheugen zo lang mogelijk op peil houden is noodzaak.

De man grijnst, pakt het borrelglaasje en mompelt: "Daar moeten  de pilletjes in, dan vergeet ik ze niet, mijn glaasje pakken is een ingesleten gewoonte."

@GaviMensch

Maastricht, 7-4-2011

Geschreven  voor en reeds gepubliceerd op http://120w.nl

.

Zorgeloos of zorgloos.

Als heel klein meisje zal ik best wel een tijdje zorgeloos zijn geweest, dat hoort bij hele kleine meisjes. Maar echt herinneren kan ik het me niet. En als volwassene was ik maar zelden vrij van zorgen.

Zorgeloos, het klinkt als dansen onder een waterval, als smullen van een suikerspin, als vrijen met plezier, als spontaan hardop lachen. Als stoeien met mijn kinderen en dansen op de feria. Die momenten herinner ik me nog wel. Momentopnames die, terwijl ik dit schrijf, opnieuw als beelden in mijn hoofd geprojecteerd worden. Ik lach wel graag en kan ook met plezier huilen, ik ben geen zorgelijk type.
Maar ik maak me wel zorgen, vooral om De Zorg. Zorg die ik al 40 jaar beroepsmatig verleen en al langer in de privésfeer. Daar ben ik niet zorgelijker van geworden, wel kritischer, op De Zorg.

Wat is nu eigenlijk De Zorg? Of beter gezegd, wat is er nog over van De Zorg?
Even op een rijtje:
Thuiszorg: triest om te zien waar het geld voor gebruikt wordt. Sponsoring van voetbalclubs en bonussen voor de zogenaamde topfuncties, hoe meer je de boel in het honderd laat lopen hoe beter je oprot premie. Minuten tellen hoeft dadelijk niet meer, je krijgt een x pakket, big deal voor de verzekeraar. Gelukkig is de wijkgebonden zorg in opkomst en is er weer sprake van zelfsturende teams.
Instellingszorg Somatisch: nog triester en oprotpremies zijn nog salarissen van een kwart miljoen per jaar en dus geen handen aan het bed. Ongewassen lieve oudjes en zichzelf voortslepende rolstoelgebruikers. Langdurig verpleegden met zijn vieren op een zaaltje. Geestelijk en lichamelijk gehandicapten overgeleverd aan de willekeur van het politieke inzicht. De 36 uur werkende jongeren die zo 6 dagen spitsuren werken tegen een hongerloon.
Instellingszorg Psychiatrisch: Wachtlijsten voor mensen met behoefte aan crisisopvang overgeleverd aan de politiek, zwervende patiënten. Forensische patiënten die ineens geld opleveren voor de instelling en een vette lease bak voor een enkele directeur. Onvoldoende therapeuten en medewerkers.
Ziekenhuiszorg: het ene ziekenhuis moet nog mooier dan het andere en de bereikbaarheid gaat oplopen tot meer dan 45 minuten: 9 x de tijd die er staat voor een zinnige reanimatie. Tekorten aan kundig personeel.
Huisartsenzorg: het is onmogelijk om die over een kam te scheren, waar de ene huisartsenpost zich driemaal in het rond werkt, delegeert de ander bijna alles aan de assistenten, met alle gevolgen van dien. Gebrek aan communicatie van en met specialisten.
Jeugdzorg: Angst overheerst en het communicatielijntje met de werkelijkheid is verworden tot een schamel gerafeld draadje. Lastige pubers zijn gevangenen, 3 keer verkassen van pleeggezin naar pleeggezin voor peuters is niets. Toezicht is verworden tot een op afstand kijken naar.
Asielzoekerzorg: daar hoef ik even niets over te zeggen, de dood van de vrouw op de matras bij de balie van het centrum was daar het gevolg van. Weet u het nog?

Ach, en er is natuurlijk nog veel meer toe te voegen aan de lijst. Elke dag staan de media vol gruwelberichten.
Ouderen die liever dood willen dan naar een verzorgingshuis. Artsen zonder de benodigde kwalificatie (of met een bekende diskwalificatie) die ernstige brokken maken. Verpleegkundigen die jaren onnodig in een cel zitten. Verkrachters en mishandelaars onder het personeel. Patiënten die eenzaam sterven, verhongeren in ziekenhuizen en centra, patiënten met weinig voorkomende ziektes die het zelf maar moeten uitzoeken. Mensen met chronische aandoeningen die nog meer ellende in het vooruitzicht hebben………… moet ik verder gaan?
De onverzorgde Zorg is verworden tot zorgloos en de politiek lijkt zorgeloos toe te kijken.
Een demissionair Kabinet doet nog even wat zorgvuldig stuntwerk en van de eventuele PVC verzameling hoeven we geen verbetering te verwachten, zeker niet wat De Zorg betreft.

En ik?
Ik ben zorgelijk over De Zorg.






©Gavi Mensch
Nederland BV, 27-8-2010


Update: de waarschuwingen vanaf de werkvloer zijn jarenlang in de wind geslagen. Nu is het 1 voor 12.
https://nos.nl/artikel/2221906-vacatures-in-de-zorg-nemen-toe-de-rek-is-eruit.html



.

De Zorg kan veel goedkoper

"Gaat het een beetje", vragen mijn vriendinnen die me als oudere 'werkarme' zuster in de gaten houden, "lukt het met solliciteren?".

Op het eerste deel van de vraag kan ik antwoorden, dat 'een beetje', de goede maat is en op het tweede deel kan ik voluit nee zeggen. Senior-verpleegkundigen zijn 'schijnbaar' niet nodig in dit land met een vreselijk tekort aan zorgverleners. Maar dan houd ik mezelf voor dat we wel nodig zijn, recht mijn rug en stuur weer zeer korte sollicitatie brieven weg. De lange heb ik af moeten schaffen, ik heb te veel gedaan en blijkbaar schrikt dat af. Ik heb wel vijf uur staan stampen en stompen op mijn CV en nu is het een CV-resumé geworden, geen leeftijd, geen jaartallen, alleen 50% van mijn vaardigheden. Het moet in 5 minuten duidelijk zijn dat ze me al jaren missen.
Toch blijf ik wat angstig, ik ben een dure, ik kost per maand wel 200 euro meer dan een goedkopere. Waarom kan mijn salaris niet van het instellingsbudget af en de zaken die de zorg extraduur maken wel? Er is veel verspilling en een slecht inkoopbeleid. Waarom zie ik dat wel en de directie niet?

Zoals in verpleeg en verzorgingshuizen het niet centraal inkopen van o.a. incontinentie materiaal. Op de planken van een verpleeg/verzorginghuis liggen inleggers van het duurste merk. Als een grootwinkelbedrijf hetzelfde materiaal de helft goedkoper verkoopt, alleen zonder die dure merknaam erop, kunnen dan bijvoorbeeld 40 verpleeghuizen samen niet hetzelfde doen? De tussenpersoon kan eruit, levering direct van de fabriek en de zorgkosten kunnen omlaag. En door het tekort aan handen krijgen ouderen sneller incontinentie materiaal, een paar maal per dag verschonen is goedkoper dan naar het toilet brengen, dat kost te veel tijd, zegt men. Is dat wel zo? En is het goed voor de patiënt. Niet kunnen lopen maakt een baby van je? Vreselijk vinden de meesten het. Maar ja....

Of de medicatie, waarom kan die niet zoveel mogelijk generiek? Paracetamol koop je voor twee keer niks bij de drogist, waarom moeten we in het verpleeghuis nog steeds die van een merk gebruiken?
Apothekers zouden niet zo moeten zeuren over hun inkomen, maar mee moeten werken aan de verlaging van de kostprijs, afdingen bij de fabrikant en de tussenpersonen. Apothekers verdienen goudgeld, zeker aan verpleeghuispatiënten; er is niet één bewoner die geen medicatie gebruikt. Kan de GZ niet de medicatie direct van de farmaceutische industrie betrekken zoals die rampvaccins voor de zogenaamde Mexicaanse griep? Of online bestellen?


Update 1-9-2017 samenwerking ziekenhuizen en zorgverzekeraars 

Moet een zorginstelling drie goed geoutilleerde vergaderruimtes hebben met ergonomische stoelen en designtafels? Is dat werkelijk nodig? Zou één functionele ruimte en een goede planning niet goedkoper zijn, ook in onderhoud en schoonmaak? En die veel te dure en onhandige bedden? De kleinverpakkingen verbandmateriaal, hygiënisch moet, maar om nu alles driedubbel te verpakken? Verpakkingsmateriaal kost geld! Waarom zijn er geen tankjes van 50 liter zeep? Iedereen telkens een nieuwe niet navulbare flacon is makkelijker? Beter ook voor het milieu? En de desinfectie materialen? Alcohol 70% in 1 liter flessen, die dan weer overgegoten worden in knijpflesjes met de nodige morspartijen. Kan dat niet in het grote container met een kraantje, kan dat alleen met bier?

We swashen in de plaats van wassen, met wegwerpdoekjes met huidlotion, dat scheelt tijd en sjouwen met waskommen. De fabrikant rekent het voor, per jaar bespaart de instelling wel 10.000 euro, zegt de fabrikant. Veel afval maar wel water en manuren besparen en het gaat erin als koek! Voor noodgevallen geweldig, maar volgens mij is de verkoper slimmer dan de koper. En zo lekker snel als het is, betekent het ook, dat de cliënt minder aandacht krijgt.
Verder bestaan er kelders en magazijnen vol met rollators, looprekjes en rolstoelen van overleden patiënten, de leverancier weet altijd wel een reden te verzinnen waarom een tweedehands rolstoel niet aanpasbaar is. Kunnen die dingen niet gewoon naar een landelijk depot, zodat in ieder geval iedereen die zorgtoeslag krijgt een gratis rolstoel of rollator heeft? Via internet te bestellen, één blik op de voorraad, cliëntnummer intypen en bezorgadres, morgen in huis. Als dat bij de HEMA kan, waarom moeten we in de zorg dan zo moeilijk doen?

Ik kan nog dagen zo doorgaan. Heeft het zin? Zo in mijn eentje maak ik geen herrie genoeg, dat is een duidelijke zaak. En de lobby van de fabrikanten van de zgn. Healthcare producten is enorm. Voor de instellingen geldt misschien wel een bonus bij afname van een x hoeveelheid, staat die op de factuur? Bij de apotheek wordt de korting ook niet doorberekend aan de klant, waarom eigenlijk niet?

Maaltijden van de catering. Niemand vindt het echt lekker. Wat was er mis met de instellingskok? En wat er aan voedsel weggegooid wordt......er gaat vreselijk veel zorggeld op die manier de vuilnisbak in. Als er 's middags zoveel over is, kan dat dan niet naar een volkskeuken? Of voor het personeel, tegen een kleine vergoeding? Eén instelling koopt de frisdranken en de extraatjes voor de cliënten bij de supermarkt om de hoek, de supermarkt waar ik niet eens koop omdat hij te duur is. Kan dat nou echt niet anders?

Rest me nog het bezuinigen op personeel, ik heb het al meer dan eens gehad over de top, de door managers gemanagede managers. Daar kan de bezem door.
Maar de zorgwerkers? Kan dat beter en goedkoper? Door zelfsturing? Door meewerkende praktijkbegeleiders van leerlingen? Dat laatste lijkt een must te worden. Nu zijn leerlingen goedkope arbeidskrachten met veel te weinig begeleiding. Ik heb in zes maanden 4 senioren (vanaf 50 jaar) zien vertrekken, contracten worden niet verlengd. Stel dat er een in de ziektewet terecht komt, dat is veel te kostbaar. De kennis en kundigheid vertrekken naar een uitkering. Na je 50ste word je niet meer zo maar aangenomen. Terwijl meewerkende praktijkbegeleiders zo broodnodig zijn. De bejegening van patiënten is zoals alles tegenwoordig, met weinig empathie en vaak te grote monden. Voorbeelden te over.

Natuurlijk bestaat een groot deel van de nieuwe lichting uit fantastische en hardwerkende verzorgenden en verpleegkundigen, maar een ander deel heeft nooit geleerd hoe met mensen om te gaan, het is een vak apart. De oudere zorgwerkers hebben een andere benadering patiënten, die werken niet alléén voor hun boterham, maar doen hun werk ook met een zekere trots, hebben een andere beroepshouding.
Ook op de zorgverleners valt dus te bezuinigen. Niet op hun salaris, daar kan niets van af maar op de tijd dat ze niet productief (kunnen) zijn. Herstellen van fouten en te veel onzekerheden kost tijd, menskracht en middelen en zelfs patiëntenlevens.

Met meer zekerheden wordt het weer een beroep waar mensen voor in de rij staan. Met al die middelen kan het best een beetje minder. Geef de mensen de keus maar, meer zorgpremie of wat minder onnodige luxe, ik denk dat ze dan kiezen voor het laatste zeker als het de zorg ten goede komt.
Voor veel verpleegkundigen en verzorgenden blijft het dan het beste beroep van de wereld!
Menschenwerk voor menschen, beter kan het niet!
Zo, nu gaat het weer een beetje beter, ik ga verder met solliciteren, het moet lukken, ik heb maar twee handen, maar met de hoeveelheid die we tekort komen……

Enne…..de zorg kan veel goedkoper. Als men maar wil.



©Gavi Mensch
Nederland BV, 10-9-2010.

Update1-9-2012  men wil maar niet begrijpen dat dit niet de weg is.
http://www.zorgvisie.nl/Financien/Nieuws/2012/8/VGZ-stuurt-excuusbrief-aan-ziekenhuizen-over-zorginkoop-ZVS014667W/

Update 2-8-2015 Het duurt even maar dan zijn zelfs hoogleraren erachter:
http://www.zorgvisie.nl/Financien/Verdieping/2015/7/Weesgeneesmiddelen-kunnen-goedkoper-als--2664683W/

Update 4-12-2015 Hé,  gezamelijk inkopen...is dat wat?
http://nos.nl/artikel/2072951-koop-dure-kankermedicijnen-europees-in.html


.

Nooit meer zorginstellingen!

Geen zorginstellingen meer, weg ermee!

I have a dream!
Ik wil dat alle zorginstellingen ophouden met zorginstelling zíjn.
Hoe?
Hier volgt een praktische en begrijpelijke oplossing in de zorg voor ouderen en langdurig zieken:

Met de zorginstelling waar ik het laatst gewerkt heb als voorbeeld, laat ik hier eerst zien hoe het komt dat er binnenkort geen zorgverlening meer is:
De zorginstelling belooft zorg voor zieke en gezonde ouderen, (voorheen bejaarden- en verzorgingshuizen), geestelijke gezondheidszorg voor ouderen, voor o.a. mensen met dementie, zorg voor langdurig zieken, (voorheen verpleeghuis), herstelzorg en terminale zorg. Er zijn gemengde huizen, een hospice en men beheert verder aanleunwoningen en andersoortige 'zelfstandige units'. Kortom er is veel onroerend goed, waar mee gesjoemeld wordt, niet alleen hier, de berichtgeving over deze praktijken is onthutsend. Zoals ook de berichtgeving over de praktijken van de vastgoedzorgverleners, premie en bonuswerkers, geld ontnomen aan de zorgverlening van de zorgvragers.
Het financieel kort gehouden en wisselende zorgpersoneel: verzorgenden, helpenden, verpleegkundigen, huishoudelijke medewerkers en artsen, paramedische diensten etc. hebben zich te voegen naar de briljante ideeën van zorgmanagers die geen idee hebben van directe zorgverlening. De bewoners en patiënten hebben ook niets in de melk te brokkelen.
Het voorstel van Ben Stoelinga ( zie voetnoot) past uitstekend in wat ik hieronder voorstel om te doen met de bovengenoemde zorginstelling.

Het plan:
-Geen (AWBZ)subsidie meer (in welke vorm dan ook) uit de zorgpot voor deze instelling. Alleen de zorg wordt nog betaald.
Men kan thuis blijven of eventueel een aangepaste kamer of een unit huren in de instelling en zelf bepalen welke zorg men wil.
-De zorgwerkers werken in kleine zorgteams, waarbij zij in overleg met de cliënt de zorgverlening afspreken en leveren. De buurt/wijkzorg is hiervoor een goed voorbeeld. Korte lijnen naar de zorg, korte lijnen naar de zorgverleners. Iedereen is verantwoordelijk, één coördinator/administrateur per team en een paar laptops/PC's/iPads zijn voldoende.
-Het verzorginghuis van nu wordt dan makelaar (dat waren ze vaak al) en kunnen de units verhuren aan patiënten of patiëntengroepen, dicht bij de plaats waar deze zorgvragers altijd gewoond hebben. Dat levert meer mantelzorg op en meer sociale netwerken en veel minder desoriëntatie en vereenzaming van bewoners en patiënten.
-De zorg wordt in onderling overleg met elkaar en de zorgvrager geregeld, de financiering is dan ook enkel en alleen voor de zorg.
De enorme hoeveelheid geld die nu gaat naar nutteloze functies van managers en submanagers, coördinatoren en subcoördinatoren, unitmanagers en clustermanagers, staffunctionarissen, directeuren en raden van Bestuur en Toezicht zijn dan overbodig. Een woonruimte wordt gehuurd, waarbij de verhuurder de gewone huur berekent aan de zorgvrager, die daarvoor eventueel huursubsidie aan kan vragen. De directeuren zorg blijken veelal veelal ook andere functies zoals een eigen praktijk of leerstoelen te hebben en kunnen zich beschikbaar houden voor bijscholingen en zijn verder niet noodzakelijk. De rest van de directies moeten het hebben van de afdeling gebouwenbeheer.
De huurprijs per kamer of gedeelde huisvesting wordt bij de wet vastgesteld, dat gebeurt nu al bij de huurprijsbepaling voor een woonruimte, die regelgeving hoeft dus niet opnieuw uitgevonden te worden.

In praktische zin:
Dhr. A, rolstoelafhankelijk en meerdere lichamelijke disfuncties heeft een kamer in de zorginstelling. Hij kan nu in die kamer niets zelfstandig, niet draaien of keren met zijn rolstoel, er is geen plafondlift, geen geoutilleerde badkamer. Dat moet dus veranderen.
Hij moet een aangepaste woonruimte hebben, daar zorgt dan de instelling voor. Hij kan kiezen of hij een soort tafeltje-dek-je wil of dat hij samen met zijn echtgenote eet. Deze unit is voor twee personen geschikt en bestaat uit woon- en slaapkamer, eventueel een logeerkamertje en badkamer en keuken, alles drempelvrij en aangepast aan de noodzaak om de patiënt zo zelfstandig mogelijk te laten leven. De huurprijs is als van een normale (of focus)woning.
Er is 24/7 verzorging en verpleging in te huren. Geen prijsafspraken daarover, er is geen verpleegprijs slechts de gewone tarieven voor (wijk)verpleging/verzorging, paramedici en huisarts/geriater.
Voordelen: Meneer A is een bewoner met een zorgvraag en belemmeringen. Hij wordt 's morgens en 's avonds verzorgd door verzorgenden, krijgt voor technische zorgzaken de verpleegkundige, zorgverleners die ter plekke op de pc van de patiënt ook hun rapportage doen. Ze overleggen met elkaar en de geriater/huisarts en de paramedische diensten. Huishoudelijke hulp wordt eventueel door de patiënt zelf geregeld.
Voor deze zorgverlening krijgt elke patiënt een zorgbudget naar aanleiding van een ZZb (zorgzwaartebepaling), de gezamenlijke zorgverleners stellen deze vast in overleg met de patiënt en  kan regelmatig naar boven of naar beneden bijgesteld worden.
Ik vergelijk even de toekomstige kamer van Dhr. A met de plek in de zorginstelling. Wat mist hij als zelfstandig wonende in vergelijk met bewoner van een zogenaamde zorginstelling? Niets.

Wat is er dan aan overbodigs aan de zorgverlening weggevallen?
De directeur facilitair bedrijf (technisch, onderhoud en beveiliging) en diens secretariaat. (valt onder gebouwen en niet onder zorg)
De directeur algemene zaken(?) en diens secretariaat. (Valt onder de woningstichting en niet onder zorg)
De coördinatoren, de cluster, locatie- en unit managers, met bijbehorende secretariaten. (hebben allemaal niets met de zorg van doen)
De directeur medische en paramedische diensten en diens secretariaat. (niet nodig, de zorgverleners hebben een zelfsturende groep)
De eerst verantwoordelijken (Elke zorgverlener is verantwoordelijk voor de te verlenen zorg aan zijn groep patiënten)

Wat scheelt dat?
Ik gok(, ik heb geen harde financiële gegevens slechts meer dan 30 jaar ervaring in diverse takken van de zorg) dat de 'zorgprijs' met 75 % naar beneden kan.
De grootste salarisuitgaven komen namelijk uit bovenstaande groep.

Even wat rekenwerk:
Eén zorgbestuurder slikt al gauw 15 jaarsalarissen van zorgverleners op.
Vergelijk:
Jaarsalaris van zorgbestuurder: 240.000 euro zonder meer, d.w.z. exclusief de (lease)auto, de chauffeur, de secretaresses, de facilitaire zaken, de 'lunchbonnetjes', de bonus en ontslagpremie, etc. De totale onkosten voor het 'bestaan' van zo'n voor de zorg onnodige bestuurder loopt al gauw tegen de 500.000 euro.
Jaarloon verzorgende: rond de 28.000 per jaar. Jaarloon van verpleegkundige: rond de 36.000 per jaar
Gemiddeld 32.000 per jaar

Dat betekent in de praktijk dat je in een zorgsituatie waarbij je kiest voor alleen het betalen van de verleende zorg buiten het vastgoed en de faciliteiten, al snel 15 mensen meer aan het werk kunt zetten voor hetzelfde geld. Dit zou dan ten goede komen aan de AWBZ pot, de zorgpremie-toeslag, het verbeteren van (bij)scholing en de salarissen van de zorgverleners. Want als die (bij)scholing niet op een hoger peil komt en de salarissen niet verbeterd worden, kunnen we binnen afzienbare tijd de zorg wel afschaffen wegens gebrek aan (kundige) mensen.
En dan heb ik het alleen nog maar over de zorgbestuurder. De directie en managers en aanverwante vergaderaars, die geen directe zorg verlenen, halen in een instelling nogmaals de salarissen van 15 zorgverleners uit de zorgpot.

Zomaar even 30 mensen erbij!
Dat betekent voor Dhr. A.:
dat hij de regie over zijn leven en welzijn weer in eigen hand kan nemen,
dat hij elke dag onder de douche kan,
dat er altijd mensen zijn om op de persoon afgestelde zorg te leveren,
dat hij eventueel in zijn eigen omgeving en misschien wel in zijn eigen woning kan blijven,
dat zijn relatie gewoon in stand blijft,
dat het leven van de mantelzorg gewoon doorgaat,
dat de hulp bij vooruitgang, het herstel of de intensieve of zelfs palliatieve zorgtaken die hij nodig heeft, ook geleverd kunnen worden.
Gewoon betaald uit de AWBZ pot en de aan de zorgverzekeraars betaalde premies.

Waar zijn we dan nu nog steeds mee bezig? Wat een getob en wat een politieke kwesties. Wat een ellende voor zorgvragers en zorgverleners.
Nooit meer zorginstellingen? 
Precies, prettig terug naar af......... met de mogelijkheden en de wetenschap van nu!




©Gavi Mensch
Nederland BV, 30-8-2010.



Met dank aan de aan te bevelen artikelen van o.a.:
Hans Hoogerheide en Ad de Jongh, 'Zo hou je ouderenzorg betaalbaar’ http://www.zorgwelzijn.nl/web/Meningen/Opinie/Opiniepagina/Zo-hou-je-ouderenzorg-betaalbaar.htm.
 Ben Stoelinga, adviseur bij Vilans, kenniscentrum voor de langdurende zorg en zijn opinie op persoonlijke titel. http://www.zorgwelzijn.nl/web/Actueel/Nieuws/Opinie-Nooit-meer-zorgorganisaties.htm
Buurtzorg, een natuurlijk alternatief voor de thuiszorg in Nederland. http://www.buurtzorgnederland.com/
WMO voorzieningen, PGB en woningaanpassing. http://www.wmo-ingang.nl/index.php?id=464

UPDATE:  http://www.bobadvies.nl/nieuws/uw-oude-verzorgingshuis-biedt-kansen-bob-advies-helpt-u-de-juiste-keuzes-te-maken/
.

De patiënt moet meer gaan betalen, volgens Vermeend en van Boxtel

Patiënten zullen in de toekomst veel meer zelf moeten betalen voor hun zorg. Dat stellen de oud-ministers Willem Vermeend (PvdA) en Roger van Boxtel (D66) in het boek 'Uitdagingen voor een gezonde zorg'. Vermeend is oud-minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en tegenwoordig onder meer bijzonder hoogleraar.*1.  Van Boxtel was minister van Grootstedenbeleid en Integratie. Tegenwoordig is hij topman bij zorgverzekeraar Menzis.*2.  Volgens de twee oud-bewindslieden zijn eigen betalingen in veel andere Europese landen veel meer ingeburgerd dan in Nederland.*3.  Nederlanders betalen op dit moment een eigen risico van 165 euro per jaar als ze een beroep doen op de gezondheidszorg.*4.  Bezoeken aan de huisarts en bijvoorbeeld verloskundige zijn daarvan uitgezonderd.*5.  De bedoeling van de regeling is dat mensen door de eigen betalingen kostenbewust worden en minder snel naar de dokter stappen.*6.  Maar diverse onderzoeken wijzen uit dat de meeste Nederlanders helemaal niet in de gaten hebben dat een bezoek aan het ziekenhuis, fysiotherapeut of apotheker extra geld kost,*7.  laat staan dat ze zich laten afschrikken door de kosten. De twee oud-ministers verwachten dat 'forse' en 'aanzienlijke' eigen betalingen wel een remmend effect*8.  zullen hebben. Ze noemen geen concrete bedragen, maar verwijzen naar berekeningen van het Centraal Planbureau,*9.  die uitgaan van 775 euro per verzekerde per jaar. De twee ministers zeggen dat de eigen betalingen nodig zijn om de gezondheidszorg voor de toekomst betaalbaar te houden. Wel moeten de lagere inkomens worden ontzien, bepleiten ze.*10.  Een nadeel van een inkomensafhankelijk stelsel van eigen betalingen is dat het veel administratieve rompslomp met zich meebrengt. Het tweetal vindt daarom dat de regeling door de Belastingdienst moet worden uitgevoerd. Die kan dan meteen de chronisch zieken en mensen met een lager inkomen fiscaal compenseren.*11.  Maar er moet, naar de mening van de oud-bewindslieden,*12   veel meer gebeuren om de gezondheidszorg voor de toekomst gezond en betaalbaar te houden. Zo vinden ze dat een volgend kabinet zich moet buigen over de wenselijkheid van dure medische behandelingen voor de groep zeer oude patiënten.*13.  Die behandelingen kosten vele tienduizenden euro's per geval en leiden naar hun mening tot "een (zeer) beperkte verlenging van het leven"*14.  En de twee oud-politici*15.  vragen zich bovendien af of die verlenging een acceptabele kwaliteit van leven oplevert voor de betrokken patiënt.*16.       
Bovenstaande tekst deels overgenomen van Skipr en ANP

*1. Heel bijzonder, Vermeend, een PvdA man, met een verzorgd hart, goede nieren en een florissante baan, makkelijk kletsen zou ik zeggen. Kom maar weer van je voetstuk af!
*2. van Boxtel, preekt lekker voor eigen parochie, verbonden aan een zorgverzekeraar, een prettig salaris ( verwed ik het mijne onder) waar de zorgpremies naar toe gaan, zo kan ik het ook.
*3. Er zijn veel landen waar de gezondheidszorg nog werkt als bij ons vroeger: een Volksverzekering, waar je alleen kleine bijdrages betaalt voor de generieke medicatie en luxere extra's.
*4. Nederlanders betalen twaalf maanden zorgverzekeringspremie (natuurlijk ook degenen die geen gebruik maken van de gezondheidszorg) én 165 euro eigen bijdrage. De basis, voor degenen die geen zorgtoeslag krijgen, is al ruim 1650 euro per jaar, voor de meesten meer dan een netto maandsalaris, heren!
*5. Voor de verloskundige moet je een aanvulling hebben op je basispakket. En liefst voor de conceptie.
*6. En stel dat je bewust bent van de kosten die ziekte met zich meebrengen, krijg je dan zoiets van: 'Jeetje, nou ik wil de maatschappij niet op kosten jagen, ik ga maar niet naar de dokter.'? Hoeveel onzin krijg je in een boek gestopt?
*7. Nederlanders zouden niet weten wat de kosten zijn van bijvoorbeeld de fysiotherapeut of het ziekenhuis? Nederlanders zijn dom? Of is een deel van de burgers door de overheid héél slecht voorgelicht, heren ex-politici! Eén menukaart met vaste prijzen zou genoeg moeten zijn, maar ja, die marktwerking hè... Nu doet iedereen wat hij zelf wil en nooit voor minder. Alles heeft een prijs, tarieven zichtbaar 'vastzetten' is een absolute noodzaak.
*8. Die eigen bijdrage weerhoudt al heel veel mensen van het gaan naar de dokter of het kopen van medicatie. Hetgeen de gezondheid bevordert, natuurlijk! En daarna maar lekker klagen over *13.
*9. De ludieke bezuinigingsvoorstellen van het CPB hebben we allemaal gelezen, verzonnen op een vrijdagmorgen door ambtenaren die snel naar huis wilden.
*10. Er zijn ook al aardig wat mensen die een schuld hebben aan de zorgverzekeraar om die reden. Het is dus larie wat de beide heren stellen.
*11. Eerst betalen (waarvan dat is nu de vraag niet) en als alle papieren ingevuld zijn krijg je er misschien nog wat van terug.( tja dat remt ook, zeker voor mensen die niets kunnen missen voor vooruitbetaling of ouderen die al dat 'digitale' papierwerk niet meer zelf kunnen doen).
*12. Oud-bewindslieden zoals deze twee kunnen beter bewindslieden blijven, dan zijn ze in ieder geval beter controleerbaar. Dat wil zeggen, als ze niet in achterkamertjes verdwijnen om 'handjeklap' te doen.
*13. En we zijn natuurlijk niet het enige land dat vergrijst. Maar als je gezonder oud had kunnen worden was dat natuurlijk wel makkelijk geweest. Zie *8.
*14. Gelukkig hebben de kleinzonen Vermeend en van Boxtel ook nog een mening over hoe lang iemand mag leven met behoud van kwaliteit van leven.
*15. Rest de vraag of beide heren dit ook beschreven zouden hebben als ze een leven lang een simpel salaris hadden 'verdiend' en nu zo tegen de 60 waren geweest met hier en daar een slijtage-mankementje: oude politici in plaats van oud-politici.
*16. Heren, u belemmert mij in mijn opdracht. En dat neem ik u zeer kwalijk!
Als verpleegkundige heb ik namelijk een belofte afgelegd:

Ik beloof dat ik mijn beroep als verpleegkundige op een verantwoorde en betrouwbare wijze zal uitoefenen.
Dat betekent:
•dat ik zorgvragers goed zal verzorgen, hun lijden zal verlichten en hen zal helpen de best mogelijke kwaliteit van leven te realiseren
•dat ik de belangen van de zorgvragers centraal stel en bij de zorgverlening zoveel mogelijk rekening houd met hun opvattingen
•dat ik de zorgvragers geen schade zal toebrengen
•dat ik geheim houd wat mij in vertrouwen is verteld of wat mij ter kennis is gekomen en waarvan ik kan begrijpen dat het vertrouwelijk van aard is
•dat ik mijn eigen kennis en vaardigheden en die van collega's zal bevorderen
•dat ik de grenzen van mijn deskundigheid en verantwoordelijkheid erken
•dat ik mij inzet voor een goede samenwerking met andere zorgverleners
•dat ik mij, binnen het kader van mijn beroepsuitoefening, inzet voor de bevordering van de volksgezondheid en het welzijn van de samenleving
•dat ik het beroep van verpleegkundige/verzorgende* hoog houd
•dat ik de beroepscode van verpleegkundigen en verzorgenden als leidraad voor mijn handelen zal gebruiken
Dat beloof ik!

Ave! Morituri te salutant!



©Gavi Mensch
Nederland BV, 22-8-2010



Update juni 2014: Zie mijn tussen 2010 en 2014 geschreven Zorgblogs Het wordt alleen maar erger!

.

Zorgroverij

Ik klaag vaak over de exorbitante bedragen die uitgegeven worden in de zorgsector en jammerlijk genoeg gaat het altijd over de eindverantwoordelijken.

Verantwoordelijk ben je voor je bedrijf, als manager of bestuurder, als je je werk doet en daarvan alle aspecten meeneemt. In de zorg praten we dan onder meer over aankoop en inkoop, over inkomsten en over verdeling van budget, over HR en over onderhoud van materialen en locaties. Over overleg en klantenwerving. En over de salarissen van de managers en de raad van bestuur en de toezichthouders.

Ben ik nog iets vergeten?
Het zal best, het is al weer een tijdje geleden dat ik management studeerde en ik moet zeggen dat ik in de praktijk nooit veel heb terug gezien van wat ik destijds leerde. Die verantwoording voor het reilen en zeilen is me wel bijgebleven.

Maar vandaag de dag heeft elke zorginstelling een ludieke afdeling financieel beheer, met een manager, een afdeling inkoop, restauratie en catering met eigen manager, schoonmaak met manager, een technische dienst met manager een afdeling Human Resources met eigen manager, verzorgings en verplegingsdienst met locatiemanagers, stafmedewerkers, unitmanagers en zorgcoördinatoren. Die doen allemaal hun werk en leggen verantwoording af aan de zorgbestuurders, direct of indirect.

Cartoon René Krewinkel aka  KrewinkelKrijst

Ben ik hier nog iets vergeten? Vast wel!
Ik zie het al, het bedrijf, de instelling, wordt bevolkt door mensen die allemaal een zorgpremie betalen en belasting, geld dat geïnd wordt door de zorgverzekeraar en de overheid. Verder zijn mensen niet zo belangrijk in de zorgsector.
O ja, ik heb toch nog wat mensen gevonden: een groot deel van de geldschieters (in de wandelgangen ook wel cliënten of patiënten genoemd) worden persoonlijk verzorgd door een handje vol helpenden, verzorgenden, verpleegkundigen en (para)medici die op de loonlijst staan.



Leest u even mee terug?
De cliënten/patiënten betalen voor zorg, de zorgvrager worden verzorgd door het hierboven genoemde handje vol zorgverleners. Daar draaide het om, toch? Deze zorgverleners zorgen ervoor dat de patiënten en cliënten, wat hen betreft, krijgen waar ze voor betalen, zo werkt dat!
En wat blijkt? Dat deze twee groepen dus de inkomsten genereren. Vraag en aanbod. De een betaald en de ander ( die ook vast betaalt ) levert het product. Het werk levert geld op en het geld levert zorg op. Een simpele wet van commerciële uitwisseling. Ik koop en betaal en ik krijg daar iets voor terug.
Helaas is het dus niet waar. De patiënten/cliënten krijgen maar een kleine compensatie voor hun afdracht. Verzorging, verpleging, de dokter en de fysio, de logopedie en de psycholoog, om maar wat te noemen.
Ik kom als verpleegkundige maar even terug op wat verzorgenden, helpenden en verpleegkundigen 24/7 doen. De patiënt/cliënt waar voor zijn geld geven, net zoals op de markt of in het warenhuis. Met dat geld worden dus alle diensten betaald, helaas in de laatste plaats de directe diensten aan het bed, terwijl die zorgverleners daar wel hun best voor doen. Ze verdienen dus ook het geld voor de niet zorgverleners bij elkaar.

Even een klein voorbeeldje: minuten registratie ( gaat er gelukkig een beetje uit, maar is er nog steeds in de thuiszorg).
Globaal en even simpel uitgelegd komt het hier op neer:
Mevr. J. krijgt naar aanleiding van de ZZ ( geïndiceerde zorgzwaarte) 30 minuten zorg per dag, dat heeft een slimme vogel zo berekend. Verpleegkundige A en verzorgende B verdelen dat in respectievelijk 10 en 20 minuten. Om Mevrouw te kunnen helpen met douchen is de verzorgende al minstens 40 minuten kwijt. De wondbehandeling kan ook niet in 10 minuten en wordt dus om de dag gedaan. Mevrouw krijgt dus één douche beurt per week en een dag minder zorg. Haar medicatie wordt apart verrekend met de apotheek.

Nog een voorbeeldje:
Dhr. P ligt in een verpleeghuis op de afdeling psycho-geriatrie en krijgt daar behalve zorg ook eten en drinken en medicijnen (op naam en via de apotheek). Op een unit van 30 mensen lopen zes verzorgenden en helpenden en één persoon in de keuken,
Iedereen moet geholpen worden met wassen en aankleden en iedereen moet voor 10 uur zijn ontbijt hebben. Alle wonden moeten verbonden zijn, de medicijnen gedeeld en gegeven, de verdeling is dus 1 op 5, gedurende enkele uren. Er zijn verzorgenden die na de ochtendspits weg gaan en voor de avondspits komt er een nieuwe ploeg van één of twee voor enkele uren werken. Ook hier gaat Dhr. P. slechts één maal per week onder de douche, er is één douchedag voor elke patiënt.
30 patiënten eten geven met 6 man personeel betekent dat men 2 patiënten tegelijk probeert te helpen zodat ze de warme maaltijd nog enigszins warm naar binnen krijgen op de afgesproken tijd. Dat betekent dan weer dat men vroeg begint met het eten geven en laat eindigt. Tijdens de lunchpauze is er even geen werk, dan gaat het personeel de meegebrachte boterham eten, "ze zijn nooit op de afdeling en zitten altijd aan de koffie", hoor je dan. Eten doen ze weliswaar in hun eigen tijd, van een 8 urige werkdag wordt er maar 7,5 betaald. Wie niet tijdens dat halve uur gaat eten heeft pech gehad.

De verpleegkundige werkt alleen: 1op 250 patiënten en geeft ook nog eens de urgente verpleegkundige thuiszorg voor de zelfstandige units en verzorgingshuizen in de buurt, eigenlijk 1:500 dus.
De ziekenhuizen zijn een verhaal apart, daar wil ik het even niet over hebben.

Maar in het algemeen is het een duidelijke situatie: wie betaalt krijgt maar voor een klein deel van dat geld zorg. En wie zorgt, krijgt maar een bitter-klein salarisje.
En wie de verantwoording zogenaamd heeft gaat voor hij of zij naar huis gaat, nog even borrelen, slaat in het weekend zijn golfballetje of heeft haar wellness sessies. Dat kan makkelijk van het salaris dat ze "krijgen" en dat dus uiteindelijk verdiend "geworden" is door de "onderlaag" zoals dat heet in managers vakjargon.

De rest van het geld wordt opgeconsumeerd door alle bijkomende functies, die van de medewerkers van de "niet directe zorg afdelingen" en….jawel daar zijn ze dan de enorme hoeveelheid managers en bestuurders!
In een van mijn banen was het zo erg dat de verhoudingen als volgt lagen:
Verzorging verpleging en directe paramedische zorg 1 op 7 (cliënten),
Managers en coördinatoren 1 op 7 (medewerkers). Ondersteunend personeel (HR, facilitair, financiële administratie ed.): 1 op 10.

Er klopt dus geen hout van en de hele gezondheidszorg moet snel op de schop.
Patiënten worden maar matig verzorgd, hetgeen niet ligt aan de zorgverleners, die ook maar matig betaald worden (reden waarom er weinig zijn, de verantwoording voor al die mensenlevens komt niet tot uitdrukking in de vergoeding voor het gedane werk).

Er is een overvloed aan zuigers en graaiers, onverantwoordelijke verspillers die het door ons allen opgehoeste geld in eigen zak laten glijden en geen greintje gewetensnood hebben. Dit vind ik misschien nog wel erger dan mijn simpele salaris! Ze vinden allemaal dat ze recht hebben op de douchebeurten van Dhr. P. en Mevr. J.; hun pyjamadagen zal hen worst zijn, hadden ze maar niet ziek moeten worden of hadden ze maar door moeten leren, voor manager of zorgbestuurder.
Dan hadden ze nu niet in zo'n mensonterende situatie gezeten. Eigen schuld.

Nee, ze hebben geen tijd voor commentaarde zorgbestuurders; de (vette lease)auto met chauffeur (die ze ook al niet uit eigen zak betalen) staat te wachten om hen naar een meeting met collega graaiers te brengen in een duur hotel met zwembad en 6 gangen diners!
Het kan ook anders, ik weet het zeker!
De bestaande zorgnota's moeten leeg geschud en in de vuilnisbak en er moet een geheel nieuw beleid komen.
Er zijn geen links of rechts zieken, er zijn alleen zieke en zorgbehoevende menschen, die betalen voor zorg en die ook moeten kunnen krijgen.

Nog even dit ter illustratie: een zeer kleine bloemlezing uit artikeltjes van de Volkskrant, het AD, Zorgvisie en Zorg en Welzijn:
-----Uit het jaarverslag van het CAK blijkt dat op 1 oktober 2009 directeur Marja van Goudzwaard is ontslagen. Zij krijgt een ontslag vergoeding van in totaal 875.000 euro.-----

-----Directeur Filia Kramp van Thuiszorg Groningen wil met de sponsoring laten zien dat haar organisatie er weer is. Thuiszorg Groningen maakte de afgelopen jaren zware tijden mee met het faillissement van moederbedrijf Meavita en een dreigende opsplitsing.-----

-----Omdat Corine Houtzagers tot 1 juli 2010 op de loonlijst van WWZ staat in verband met haar contractuele opzegtermijn, komt de vergoeding hoger uit. Gecombineerd met de reservering voor af te dragen sociale lasten inclusief een eindheffingregeling voor vervroegde uittreding, komt de vergoeding op 410.000 euro uit.-----

-----Het Albert Schweitzer ziekenhuis in Dordrecht moet de vertrokken zorgmanager Adri van den Berg jaarlijks ruim 215.000 euro betalen terwijl hij er niet meer werkt. Van den Berg aankondigde aan vrijwillig te willen opstappen na een ruzie in de leiding van het ziekenhuis. Het totaalbedrag kan oplopen tot 1,2 miljoen euro voor “de zorgmanager wiens functioneren nadrukkelijk ter discussie stond”-----

-----De salarissen van de bestuursleden van het Admiraal de Ruyterziekenhuis (ADRZ). Bestuurders Pieter Vierhout en Bert Vos kostten het ziekenhuis in 2009 respectievelijk 367.162 en 384.982 euro.-----

cartoon Peter van de Wiel 

Het advies aan bestuurders lijkt te zijn: Bedenk van te voren welke zorg u gaat besturen, het kan zomaar een ton verschil uitmaken.




Deze zorgroverij moet nu echt stoppen!





Ik ga de discussie aan met iedereen die wat zinnigs te zeggen of te vragen heeft.
Hieronder is plaats maar het mag ook via de email: gavimensch@hotmail.com.




Update: 5-12-2012 De cartoons van KrewinkelKrijst en Peter van de Wiel

Update: 7 jaar later 24-10-2017: https://www.limburger.nl/cnt/dmf20170611_00041777/veel-zorgbestuurders-nog-boven-norm-van-181-000-euro


© Gavi Mensch
Nederland BV, 10-8-2010

De verpleegkundige is altijd de klos!

De huisarts hevelt steeds meer handelingen over naar de verpleegkundige. De verpleegkundige doet steeds vaker handelingen waar zij, zonder uitvoeringsverzoek (van de specialist of van de huisarts) niet toe gemachtigd is. De eindverantwoordelijke ( in het geval van het uitvoeringsverzoek) is de arts. In het andere geval moet je maar hopen dat de baas zijn afspraak wat betreft de eindverantwoording (die dan voor de baas c.q. het bedrijf zou zijn) en de wettelijke bescherming van de verpleegkundige heeft nakomt. Men licht voortdurend de hand met dit soort verantwoordelijkheden. In de thuiszorg, in zorginstellingen en ook in ziekenhuizen. Het wordt tijd dat men de inspectie weer eens op pad stuurt, de rekeningen goed controleert, en de vakbonden wakker schudt.
Ik doe maar weer eens een poging:

Laat ik het even van twee kanten bekijken, niet als huisarts maar als verpleegkundige die de huisartsenhandelingen uitvoert. Eén die tevens patiënt van een huisarts is.

1. Ik ga nu in de baas zijn tijd handelingen uitvoeren waarvoor ik geen uitvoeringsverzoek heb, omdat de cliënten/ patiënten in een instelling van mijn baas wonen. Officieel doet de huisarts daar de handelingen of anders de thuiszorg. Mijn baas vindt in overleg met de huisarts dat ik die handelingen wel erbij kan doen, mijn taak verzwaard danig en ik verdien geen cent extra natuurlijk. Mijn baas hoeft de thuiszorg niet in te schakelen, dat geld spaart hij uit en de huisarts hoeft geen verpleegtechnische handelingen uit te voeren. Die heeft dan tijd voor andere dingen.( zie 2) Mijn baas rekent de handelingen door aan de huisarts. De grote oen ben ik, met de (ijdele) hoop dat ik er voor de geïnde bedragen een collega bij krijg, of hoger ingeschaald wordt met meer uren.

2. Als patiënt zie ik de huisarts nog maar zelden. De meeste handelingen worden uitgevoerd door een doktersassistente of de verpleegkundige van de huisartsenpost. Ik moet die enkele keer dat ik bijvoorbeeld nieuwe medicatie nodig heb, de huisarts wijzen op een artikel waarin voor mij belemmerende bijwerkingen naar voren komen; ik houd mijn werk goed bij, veel medische en verpleegkundige (meest buitenlandse)nieuwsbrieven en een aanvulling op het vademecum. Verder word ik, onder protest verwezen naar de verpleegkundige. Ik weiger, daarvoor hoef ik niet van huis. De huisarts accepteert dat wel. Patiënten met diabetes, COPD, stoma's, incontinentie problematiek, over- en ondergewicht etc. zien de huisarts vaak helemaal niet meer, de praktijkverpleegkundige doet dat allemaal.
Het is dus wel redelijk als de huisarts de rekening krijgt. Ik wil extra betaald worden voor het werk dat ik voor de huisarts doe, met name zodat ik me kan bijverzekeren.

Opdrachten zonder uitvoeringsverzoek mag ik weigeren, maar dat betekent dat ik een opdracht van mijn baas weiger, die zegt dat hij achter mij als verpleegkundige staat als er iets gebeurd. Ik wil dat graag zwart op wit, maar met geen mogelijkheid. Ik moet ook nog uitkijken dat ik mijn baan niet kwijtraak wegens werkweigering. Mijn baas heeft ook nog eens veel meer advokaten dan ik.
Natuurlijk gaat het niet overal zo, maar in veel gevallen wel. Ik heb collega's er over uitgehoord en instellingen gebeld. Bij thuiszorg organisaties gevraagd en ik heb het zelf ervaren.
Nu zou ik hieronder toch zó graag de reacties en de opinies zien van specialisten en huisartsen (met bijvoorbeeld een zorgcentrum in zijn pakket), van patiënten en van mijn collega verpleegkundigen….ik ben benieuwd….



©Gavi Mensch
Overal in Nederland, 17-6-2010


Thanks to Kazcartoons
Cartoon 1."I'd be delighted to make a house call. What's a house call?"
Cartoon 2."Mrs. Brown is fully recovered. She's ignoring our bill."
For other great Kaz cartoons, go to kazcartoonstore.com