Het systematisch uitroeien .....

.....van armoede, ouderdom en chronische ziekten.

Nee, ik heb het hier niet over het zorgen dat armoede verdwijnt of dat de ouderen gerespecteerd zullen blijven of dat er heel veel geld gestoken gaat worden in het verlichten van de ellende van chronisch zieken.

Wat het laatste betreft het is natuurlijk onbegrijpelijk dat er door bergen gefietst en door dalen gelopen moet worden om wat onderzoeksgeld voor chronische ziektes 'op te hoesten'. Bananenrepubliektoestanden en uit de tijd dat de farmaceutische industrie ons nog niet bedroog maar naar eer en geweten medicijnen uitvond, samen met gepassioneerde onderzoekers.
Tegenwoordig wordt ons wel of niet gezond zijn bepaald door de farmaceutische industrie samen met de zorgverzekeraars en de loopjongen en dienstdoende lobbyjuffrouw in de rol van minister van W.V.C..

Wie er dood gaan en wie er blijven leven wordt ook mede bepaald door de jongetjes op sociale zaken, financiën en economische zaken; knullen die met een goed gevoel voor opruimen de armoede in de hand werken. Kijk tot 40.000 euro per jaar zijn de werkbijen eigenlijk makkelijk te missen. Ze vragen veel en geven weinig, zijn vaak ziek, werkeloos en kunnen veel zaken als studerende kinderen niet echt betalen. Wat heb je er dan aan?
Weg ermee! 

Wie nog zulke werkbijen nodig heeft, buit hen uit en vervangt hen als ze het niet meer doen.

Het wegvagen van armen, ouderen en zieken (of een combinatie daarvan) moet niet te opvallend gebeuren, heb ik begrepen. Dus wordt er elke maand een groep uitgewrongen die dan weer 2 maanden met rust gelaten wordt. Om hen daarna nog wat strakker uit te wringen. En zo komt elke maand een van de drie groepen aan de beurt.

Af en toe doen de lobbyjuffrouw en de knulletjes luidkeels een poging tot afschuiven van de ellende op de volksvertegenwoordigers, de gemeente, de bedrijven of die luie uitkeringtrekkende ouderen, werkelozen en chronisch zieken.
De volksvertegenwoordigers in de Eerste en Tweede Kamer hebben allemaal hun eigen sprookjesvertellers via de oortelefoon van hun iPhone. Niemand weet ergens van, echt niet.

Zodra ze te veel protesten krijgen vanaf de volks-kant  (niet te verwarren met de Volkskrant, die geeft al heel lang niet zoveel tegengas meer), draaien ze de rollen even om, gaan op een kostbaar en onduidelijk werkbezoek en komen terug met kater en een nieuwe onfrisse visie: "Het valt allemaal wel mee, we zijn er geweest en iedereen is happy!

Het is dus zaak om ze allemaal tegelijk aan te klagen: ministers, CEO's (chief Executive officers, zegt dat iets van de functie?), hun vriendjes, elke R.v.B. zonder neutrale R.v.T. en de over lijken gaande Industrie (met hoofdletter). En natuurlijk al díe volksvertegenwoordigers die alleen hun CV en billen in de gaten houden en natuurlijk ook de bips van degene die gekust moet worden om dat CV verder uit te breiden.

Gaan we aanklagen?
We zijn al begonnen, met de zoveelste Parlementaire Enquête, waarin slimme parlementariërs spitse vragen stellen aan zogenaamd stotterende doch arrogante CEO's. Kijk eens en half uurtje naar zo'n uitzending, het is meer dan de moeite waard; een bijzondere cursus 'zie mij' waarin het ondervraagde 'geboefte' in alle soorten en maten liegt en draait en grijnst of een andere houding speelt.

En onthoud, gestolen geld wordt niet teruggevorderd of -gestort, er zijn geen gevangenissen luxe genoeg om dit soort te herbergen en dus gaan ze vrijuit! Met de resterende Maserati's naar Monte Carlo van waaruit ze naar een belastingparadijsje vliegen, met de auto in het ruim of naar een andere lekkere betaalde onnozele functie. Het werk van die Vestia ploeg zou zo gedaan kunnen worden door iemand met een iets hoger IQ, een vmbo-economie student zou het waarschijnlijk beter en netter gedaan hebben.

De banken hebben we al gehad, maar die komen nog wel een keer terug. De Zorg is ernstig aan de beurt of zullen wachten tot de huidige minister van WVC en haar staats ook ondervraagbaar zijn? Die krijgen dadelijk vast wel een baantje waarbij ze voor een parlementaire enquête opgeroepen kunnen worden.

Maar dat kan allemaal wel even duren want dit land is beroemd om zijn putten vol dode kalveren en het water staat het volk tot aan de lippen, machteloos tot de wisseling van macht…. En zeer waarschijnlijk ook daarna.

Tot aan het beroemde: "We hebben het niet geweten…", de graag en vaak gebruikte

uitdrukking door dictatoren, bisschoppen en ondervraagde graaiers.

Maar daar trappen we niet meer in, toch? Ik kan hieronder wel honderd links plaatsen over waarschuwingen over wat er gaande is. Waarschuwingen van gerenommeerde en integere mensen, van onderzoeksjournalisten, van klokkenluiders, van schrijvers en bloggers.

Waarschuwingen over het systematisch en verborgen uitroeien van te dure, nutteloze, arme, zieke en zeker van te eerlijke mensen. Die hebben geen plaats meer in deze maatschappij. Die zijn overbodig.

Men wil blijkbaar meer geboefte, de 'slurpvivors' met zakken vol geld vol geld verkregen ten koste van anderen. Daarom geeft de zogenaamde top van de samenleving een dergelijk geweldig voorbeeld. Liegen en bedriegen, stelen en schelden…dat is wat men van de samenleving wil. Dan komen er geen vragen meer, geen enquêtes. Dan gaat Nederland op slot en vluchten de mensen die nog wel een hart en een ziel hebben. De zieken, armen, ouderen en kinderen slepen ze mee op handkarren en zo proberen ze door de linies heen te breken, met afgifte van de laatste cent aan de zoveelste corrupte ambtenaar.

Hoe vaak ik al gehoord heb dat dit soort vergelijkingen niet mogen?

Vaak!
Van wie die opmerkingen kwamen?
Van de CEO aanhangers en de bibskussers, van alle empathie ontdane meelopers. Van domme plofkoppen en blinde volgers.
Vraag eens of het me iets kan schelen?
Nee dus.

Dit is mijn manier van aanklagen zolang er nog vrijheid van meningsuiting bestaat.


Update 27-8-2014: Non sience fiction blog Aliëtte Jonkers:
http://www.discura.nl/auteurs/aliette-jonkers/gesubsidieerde-leugens

Update: 25-8-2014: het woord in beeld!  
Cartoonist Tom Jansen ( http://www.tomjanssen.net/ )

©Gavi Mensch

Nederland V.O.F, 19-6-2014



Update 5-1-2018  

http://www.chawwawijnberg.nl/columns/brood-en-spelen/ 

Eerdere updates:

Update: 13-6-2015 Boaventura  de Sousa : Georganiseerde desocialisatie!

http://www.mo.be/interview/boaventura-de-sousa-kijken-door-een-nieuwe-bril 

Update: 22-8-2014  Uitstekend blog van Henry van Beek
http://henryvanbeek.wordpress.com/2014/08/21/maximale-norm-vaste-lasten-van-50-netto-inkomen/

Update voor de laatste fase schobbejakken in de bocht! 8-7- 2014  http://nos.nl/artikel/672366-senaat-wmozorg-naar-gemeenten.html

                                        via Mar de Jong>

Update 26-7-2014:

Die zat er aan te komen:

"Euthanasia could be option for poor, says Lithuanian health minister" 

http://www.bioedge.org/index.php/bioethics/bioethics_article/11071


Hieronder volgen nog wat links die de titel van dit artikel kracht bijzetten.

Niet meer behandelen:

http://www.skipr.nl/actueel/id16726-schippers-wil-tarief-voor-niet-behandelen.html

Farmaindustie en Edith:
http://www.skipr.nl/actueel/id17096-cbg-niet-beinvloed-door-farmaceutische-industrie.html

Werkloos, dakloos:
http://www.nrc.nl/carriere/2012/10/12/wat-doe-je-als-je-je-hypotheek-niet-meer-kunt-betalen/

Amoede uit Groene Amsterdammerarchief  2004: Menno Hurenkamp:
http://www.groene.nl/artikel/armoede

Parlementaire enquête woningbouw:
http://www.tweedekamer.nl/kamerleden/commissies/pew/openbare_verhoren_pew.jsp

Ouderen en thuis: 2013 trouw: 
http://www.trouw.nl/tr/nl/4492/Nederland/article/detail/3454411/2013/06/07/Verzekeraars-zetten-ouderen-op-straat.dhtml

Chronisch zieken: 
http://www.geldenrecht.nl/artikel/2014-03-10/vaste-aftrek-chronisch-zieken

Voedselbanken en voedselveiligheid (geen honger en ondervoeding):
http://www.voedselbankennederland.nl/nl/prioriteiten-2014.html

Zorgpremie omhoog: 
http://www.zorgwijzer.nl/zorgverzekering-2015/zorgpremie-2015-met-200-euro-omhoog-ook-stijging-eigen-risico

Huurverhoging door fraude woningcorporaties?
http://www.nu.nl/geldzaken/3755514/huurverhoging-leidt-financiele-problemen.html

NZa rommel, al mag die 'a' er nu wel af:
http://www.leugens.nl/2014/06/15/theo-langejan/  
http://lhv.artsennet.nl/Actueel/Nieuws6/Nieuwsartikel/Theo-Langejan-wordt-nieuwe-voorzitter-NZA.htm
http://www.nza.nl/organisatie/Raadvanbestuur/nevenfuncties/theo-langejan-nevenfuncties/
http://www.zorgvisie.nl/Financien/Nieuws/2012/10/NZa-baas-Langejan-Zorgverzekeraars-mogen-eisen-wat-ze-willen-ZVS015123W/

Jeugdzorg:
http://nos.nl/artikel/663472-rode-vlag-voor-jeugdzorg.html

En een kleine bloemlezing uit mijn zelfgebakken verzameling over het onderwerp:
http://gavimensch.blogspot.nl/2014/05/spijt-van-gehoorzaamheid.html
http://gavimensch.blogspot.nl/2013/09/sterftecijfers-schipbreukziekenhuis.html
http://gavimensch.blogspot.nl/2012/12/wel-alle-epd-links-op-een-rijtje.html
http://gavimensch.blogspot.nl/2013/03/gastblog-tabaknee.html
http://gavimensch.blogspot.nl/2011/09/farmaceutische-crimi.html

..

Levensverhaal in beelden 1

Met mijn dochter even neergestreken voor enkele kopjes gratis troost in het restaurant van Ikea waar mijn dochter wat stellingkasten moet scoren voor haar kelderruimte. 

Terwijl mijn dochter zaken opzoekt op haar mobiel, (gezellig 2014) valt mijn oog op een ouder stel dat aan de andere kant van het restaurant zit.

Wat heeft die dame een apart T-shirt aan! Als ik focus zie ik dat het geen kleding is maar iets van een tattoo en als ik nog meer focus zie ik dat er meerdere tattoo's zijn.

Er schiet me zo'n grapje door het hoofd over tattoo's en oudere mensen maar ik ben toch nieuwsgierig.

Ik maak een foto met mijn mobieltje en vergroot. Allemachtig. Waarom laat iemand zoveel tattoo's zetten? Is ze getrouwd met een zeer getatoeëerde zeeman? Of heeft ze bij de Hell's Angels gezeten in betere tijden? Of vind ze het gewoon mooi? Dat kan altijd natuurlijk.

Als we klaar zijn met de koffie laat ik mijn dochter vast vooruit lopen ( "hè Mam, doe niet zo raar") en ik ("2 seconden") loop naar het tafeltje van de tattoo-mevrouw.

Ik stel me voor en zeg dat ik geïntrigeerd ben door haar aparte tatoeages.

De vrouw kijkt me lachend aan en geeft haar metgezel een porretje in zijn zij met haar elleboog. Dan zegt ze in het Duits : "Schön,  nah?

Ik maak een opmerking over de mooie tekeningen op haar arm ( en dat meen ik) waarop ze haar mouwen iets optrekt en met een mooie en melodieuze stem, in het Duits, vertelt over het waarom.

Ik vrees dat dit geen 2 seconden gaat duren en wuif naar mijn dochter die begrijpt dat ze vast door kan lopen.

De vrouw vertelt dat ze altijd al hield van tatoeages. Ze stroopt nu ook haar broekspijp op en zegt…."aus meinem Jugend und für meinen verstorbene Sohn habe ich mir dieses Tattoo 

stechen lassen, mit seine Asche….", waarbij de mouw van haar T-shirt omhoog gaat. 

Op de andere bovenarm is een tattoo te zien voor haar 'verstorbene Mann' ook gemaakt met de as van zijn stoffelijk en gecremeerde overschot.

Ik hoop maar dat de rest van de kledingstukken op hun plaats blijven want ook vanuit de V-hals bloeiden enkele sierlijk gekleurde tattoo's op. Ik vraag aan de dame of ik er foto's van mag maken en of ik die mag laten zien op mijn blog met het verhaal van de as-tattoo's.

Ze is daar blijkbaar helemaal gelukkig mee want ze knikte heftig  van ja en een traan van emotie rolt over haar gezicht.

Ik maak snel wat foto's, wens haar sterkte, schud haar getatoeëerde hand en ga op zoek naar mijn dochter.

Soms zit er iemand met een zichtbaar levensverhaal aan de overkant van een restaurant van Ikea.

©Gavi Mensch

Heerlen, 16-6-2014

All rights reserved 2014

Overnemen van de foto's is NIET toegestaan.

psssst: Tattoe doet me denken aan taptoe en tattoo lijkt veel hipper; tatoeage daarentegen is weer zo'n mooi woord dat ik het voluit en in het Nederlands heb geschreven. Dit alvast voor de taalpuristen

Alleenstaande moeders vieren óók Vaderdag

Door nare omstandigheden buiten mijn schuld ben ik een alleenstaande moeder van twee kinderen van twee vaders. Zwangerschap en verantwoording waren duidelijk ineens te zwaar voor de heren na een jarenlange relatie. En al snel was alle contact verbroken.

De rest van de sores zal ik voor me houden. Zo heeft elke alleenstaande moeder haar verhaal en alleenstaande vaders zullen ook hun portie hebben gehad.

Ik vier mijn (ook)Vader(zijn)dag.

De verantwoording voor mijn twee kinderen was helemaal van mij. En ik kon niet anders dan het goed doen, zo goed mogelijk was geen optie.

Als alleenstaande moeder word je geacht twee keer zoveel te kunnen, je op twee manieren te kunnen inleven: inleven in je dochter en in je zoon.

Dat gaat vanzelf dacht ik maar nu ik jonge mensen om me heen zie met kleine kinderen zie ik dat het allemaal niet zo vanzelfsprekend was en dat ik mezelf best een schouderklopje mag geven.

Volgens mijn kinderen was ik streng, helaas kon dat niet anders want er was niemand die ik de bal kun toespelen. Ik was een volhouder in wat mocht en wat niet mocht en moest ruimte zoeken voor een 'vooruit dan maar'. Ik vond de stoutkabouter uit, als hulpje in de leer van het goed en het kwaad. Er van uitgaande dat kinderen precies weten wat goed is en wanneer ze iets doen wat echt niet mag, had ik alleen de stoutkabouter nodig om te vragen of ze die niet gehoord hadden.

"Zei de stoutkabouter dat je een snoepje mocht pikken?" leverde vaak een ja op. En dan kon ik makkelijker uitleggen dat ze daar nooit naar moesten luisteren. Dat de goedkabouter nog zo had gezegd: "Joh, dat mag niet". Voor mij waren deze twee wezens een handige hulp in de opvoeding, ook al waren ze dat alleen maar de eerste 6 jaar.

Het vervangen van de vaderfiguur is lastig, maar het kan wel. Behalve tegen een boom plassen kan ik alles wat de gemiddelde vader ook kan. Ik wilde me nooit laten kisten en was gelukkig redelijk technisch aangelegd. Bovendien had ik zelf een vader gehad die me hielp bij repareren van mijn spullen maar het nooit helemaal overnam. Mijn mazzel.

Met Vaderdag kregen de kinderen in het begin niets mee naar huis, ik moest dan de juf of de meester tot de orde roepen en vertellen dat alle kinderen een vader hebben. Uiteindelijk besloot mijn dochter dat ik ook de Vaderdag schilderijen en tekeningen moest krijgen en die heb ik trots aan de wand gehangen en bewaard.

Ik denk dat mijn kinderen het gemis van een vader nog steeds voelen maar meer in de vorm van de vraag waarom ze niet goed genoeg waren voor hen om van te houden. Behalve een stukje extra veiligheid, zich extra geliefd voelen en gewoon ook kunnen zeggen: "Mijn vader zegt…", zijn ze weinig tekort gekomen.

Financieel was het geen vetpot met alleen mijn verpleegkundige salaris en tussen de bedrijven door gaf ik Engelse en Spaanse les, uit en thuis en werkte voor de Rutgersstichting. We hadden een goede fiets en later een klein autootje, de kinderen mochten sporten en op muziekles. Er was quality-time, ik ging nooit uit en ik maakte 's avonds huiswerk met hen en sprak schoolboekteksten in voor mijn dyslectische kind. 

 Er is veel geknokt en gestreden toen mijn kinderen jong waren. Kantonrechters wilden het spaargeld van mijn kinderen in de gaten houden, geld dat ik er zelf had opgezet, mocht er niet zonder toestemming af? Ik mocht geen rekening openen voor hen, alleen met een handtekening van een vader? En zo nog een miljoen malle fratsen meer. ik heb ze allemaal overwonnen.

 Ik zat ik de ouderraad van school en hield vingers aan de pols op t kinderdagverblijf. Ik hield dagboekjes bij en werkte dus ook nog gemiddeld 50 uur per week. Oppas zoeken als ik moest werken was het moeilijkst, vooral toen ze groter werden. Zelfstandig maken was een must. Scholing was belangrijk, sociaal contact ook. Mijn huis stond altijd open en gelukkig brachten mijn kinderen aardig wat leuke vriendjes en vriendinnetjes mee.

Na een ernstig ziekte waarbij ik op een minimaal inkomen kwam, bleek hoe goed mijn kinderen waren in het overleven.

Het eerste jaar na de ziekte had ik het geluk dat mijn beide kinderen zich het vuur uit de sloffen liepen om me te helpen.  Ik heb fantastische kinderen en eigenlijk verdienen zij een kaartje voor deze vaderloosdag. 

Ik heb gereisd met mijn kinderen, gefeest, verjaardagen uitbundig gevierd, musea bezocht en concerten. We hebben gelezen, geverfd en geknutseld.

Ik kijk terug op een nooit saai leven met hen waarin het streven naar rust en regelmaat voor de kinderen van groot belang was en ook het maken van vrolijke uitzonderingen daarop.

In het leven van een alleenstaande moeder zit dat eeuwige schuldgevoel dat je nooit genoeg kunt doen om iets te compenseren wat niet te compenseren valt. Als moeder kun je niet vader zijn. Kinderen van alleenstaande ouders missen een stuk klankbord. De vaderlijke voorbeeldfunctie was in ons geval niet wenselijk geweest. Maar ik moest wel uitleggen hoe vaders dat zouden doen en me verplaatsen in de vaderrol.

Ik denk dat ik mijn kinderen in ere heb gehouden en dat het voor een buitenstaander niet aan hen te merken is dat ze geen 'echte vader' hebben. 

Vandaag 'herdenk' ik Vaderdag, alleen, denkend aan mijn vader en grootvader, aan mijn goede vrienden die soms lieve hulpvaders waren voor mijn kinderen en die geen van allen meer leven.

Het is een beetje 'a dead fathers society' viering en eigenlijk niet veel anders dan het de afgelopen 40 jaar geweest is.

Gelukkig heb ik vandaag geen scheer apparaat in ontvangst hoeven nemen en de klopboor heb ik lang geleden zelf al gekocht! ;-)

@Gavi Mensch

15-6-2014

All rights reserved 2014

Songs from my past

Just because they're such lovely songs and they bring back so many memories.....

You must remember this

A kiss is just a kiss, a sigh is just a sigh

The fundamental things apply

As time goes by

And when two lovers woo

They still say, "I love you"

On that you can rely

No matter what the future brings

As time goes by

Moonlight and love songs

Never out of date

Hearts full of passion

Jealousy and hate

Woman needs man

And man must have his mate

That no one can deny

it's still the same old story

A fight for love and glory

A case of do or die

The world will always welcome lovers

As time goes by

-----------------

Moonlight and love songs

Never out of date

Hearts full of passion

Jealousy and hate

Woman needs man

And man must have his mate

That no one can deny

it's still the same old story

A fight for love and glory

A case of do or die

The world will always welcome lovers

As time goes by

I am getting older and older, much older than I was supposed to get  about 20 years ago.

Sometimes I tend to dig up pieces of the past, fishing for good memories, like this song I sang as a young girl (47 years ago), not knowing I would see a lot more than I could have wished for.

 Nobody knows the trouble I've seen;

Nobody knows my sorrow.

Nobody knows the trouble I've seen;

Glory, Hallelujah!

Sometimes I'm up, sometimes I'm down;

Oh, yes, Lord.

Sometimes I'm almost to the groun',

Oh, yes, Lord.

I wish that I could find a way;

Oh, yes, Lord,

But life is just one long, rainy day;

Oh, yes, Lord.

Glory, Hallelujah!

Solo singing was sort of a punishment of my musicteacher Kors Monster who knew he would never get me on stage without a reason. I don't remember what I did to deserve it.
 It was a strickt ánd Christian school, so it was easy for me to make mistakes...

But now, as time goes by I get more and more disapointed. 

I had dreams: I have always wished for my children and my grandchildren and all the other children everywhere, to inherrit a better world from us. Because I thought and still think that we have all the ingredients for a splendid life for everyone. There is more than enough of everything  for everybody. But I fear things have to get even worse before they'll get better.

But I never lost hope.... and I hope I never will.

When you walk

Through a storm

Hold your head, up high

And don't be afraid, of the dark

At the end of the storm

Is a golden sky

And the sweet silver song

Of a lark

Walk on, through the wind

Walk on, through the rain

Though your dreams be tossed

And blown

Walk on, walk on

With hope, in your heart

And you'll never walk alone

You'll never walk alone

You´ll never walk, alone

You'll never walk, alone

Never ;-)

@Gavi Mensch
Nederland BV, 14-6-2014


.

Gemeente Maastricht en de GFT-container

.

Sinds enkele jaren woon ik in een straat waar het via de parallelweg lastig werken is voor de vuilnisauto's.

Maar de gemeente Maastricht heeft nu een kleinere GFT-auto gekocht en daarvan kan de bestuurder zo, zonder uit te stappen, de GFT bakken legen.

In het begin was het een strijd om al die containers met de neus dezelfde kant op te krijgen; dat moet, anders kan de grijparm de bak niet goed legen en blijft het deksel open staan.

Stond hij niet precies goed dan kreeg je een gele kaart en soms erbij geschreven dat je een boete kon krijgen; erg beangstigend natuurlijk.

Zo'n nieuwe GFT-auto en de bijbehorende handelingen van de burgers worden waarschijnlijk in een van die reclamekrantjes met lokaal nieuws aangekondigd (soms zelfs in het Maastrichts geschreven) maar die lees ik dus niet en ik vraag me af wie wel. Out of the blue is ie daar opeens, de nieuwe auto en de gele kaart. 

Mijn hele straat is confuus; ik duik op het net en laat aan de buurtjes onderstaande aanwijzingen van Onno zien.

Niemand heeft bedacht dat op smallere stoepen het wel eens lastig kon zijn om de GFT container zo neer te zetten dat het leven gewoon zijn loop kan nemen. Buren schuiven hem nog wel eens op, iemand stoot er tegen aan. En natuurlijk heeft de gemeente ook niet bedacht dat er misschien een vaste plaats moet worden afgesproken om de eenmansactie van de GFT-auto zo soepel mogelijk te laten verlopen.

Enfin, nu, nadat al 4 weken mijn container niet is geleegd bel ik naar de gemeente via 01443. Welke gemeente ik wil? Maastricht jodel ik nog vrolijk en jawel, als ik 1, 2, of 3 niet indruk komt er als vanzelf een telefoniste van de gemeente aan de lijn. 

Ik zeg altijd in duidelijk Nederlands eerst met wie ze spreken voor ik ondergedompeld wordt in onverstaanbaar Maastrichts. De telefoniste, zegt dat ze een melding van niet opgehaalde GFT containers pas na 3 uur mag aannemen. Ik vraag waar dat staat op de uitgebreide site. Ik krijg daar geen antwoord op en ze zegt dat ze het zal doorgeven. Dat het ook wel morgen kan worden voordat hij geleegd wordt.

Er verschijnt  die dag geen wagen en ook de volgende morgen niet.

Ik bel dus om 11 uur en ik krijg een telefoniste die al begint met zeggen dat ik het waarschijnlijk niet goed gedaan heb

Ik leg het probleem uit en samen met de telefoniste probeer ik er achter te komen waarom mijn container niet is opgehaald. Nee mevrouw, hij staat precies zoals hij moest staan. Nee, twee weken geleden heb ik niet gebeld, toen was ik met vakantie maar de buurman had duidelijke instructies gekregen. Mevrouw zegt dat ik moet wachten tot drie uur omdat de wagen alsnog kan komen. 

Ik bel om even over drie dat de wagen niet geweest is nadat ik het hele verhaal nogmaals heb uitgelegd aan een telefonist. Die begrijpt dat de container van mij is en dat meer mensen in mijn huis die container gebruiken omdat ik maar alleen ben en dat bijvoorbeeld mijn buurman daar het zaagsel van zijn konijnen bij gooit. 

Dan juicht de telefonist dat dát de reden is, dat dát niet mag en dat ik dus de container moet leegscheppen en dan wordt de rest over twee weken wel opgehaald. Ik vraag of hij zich wel bewust is van zijn domme opmerking, dat leegscheppen na 4 weken hartstikke gevaarlijk is vanwege het ongedierte. Hij zegt dat ik moet begrijpen dat als iets niet mag het gewoon niet mag. Nu ben ik echt laaiend en vraag naar zijn baas of chef. Die blijkt om 4 uur al naar huis te gaan? Dan eis ik een andere collega. 

De collega neemt de telefoon over en ratelt zo snel door dat er geen speld tussen te krijgen is. Het is dezelfde als die van gisteren en vanmorgen. De konijnenkeutels en het zaagsel zijn nu de schuldigen. Er zit niets anders op dan de bak leeg te laten scheppen door de buurman. Ik probeer nog uit te liggen dat er op de site iets heel anders staat maar het mag niet baten. Zij blèrt maar door! Ik zeg dank en hang op. Zoveel stupiditeit....daar moet eerst een kop koffie overheen. Jammer genoeg rook ik niet meer.

Als ik wat gekalmeerd ben pak ik nog een keer de website van de gemeente erbij. Ik weet zeker dat het afval van kleine huisdieren mag.

Et voilà:

 Dan pak ik ook nog die link van milieu centraal er bij:

·                                 Meer informatie over gft-afval op de website van Milieu Centraal

·                                  

Wel bij het gft	Niet bij het gft
Aardappelschillen	Asbakresten
Bloemen en (kamer)planten	As uit open haard of barbecue
Doppen van pinda's en noten	Haren van mens en dier
Eierschalen	Kattenbakkorrels zonder Milieukeur
Etensresten (gekookt, gebakken, rauw)	Kauwgom
Gft-bodemplaten / -zakken	Kerstbomen*
Jus*	Kunstmest
Kaaskorsten zonder plastic	Kurken*
Kattenbakkorrels met Milieukeur*	Lucifers*
Keukenpapier, met voeding vervuild	Luiers*
Koffiedik, koffiefilter, koffie pads	Melk- en sappakken
Mest van kleine huisdieren	Oasis (steekschuim)
Plantenpotten van organisch materiaal	Papier*
Schillen van groente en fruit	Poep van honden en katten*
Theebladeren en -zakjes*	Schelpen
Tuinafval	Sigarettenpeuken
Tuin- en potgrond*	Slachtafval/ dode (huis)dieren*
Vet* (gestold)	Stofzuigerzakken en inhoud
Visgraten en botjes*	Vogelkooizand
Zakken/verpakkingen met het kiemplantlogo (maar niet op eigen composthoop)	Volle stofzuigerzakken
.	Zand

En:

……Voorkom stankoverlast

Een gft- of biobak kan erg stinken, of broedplaats zijn van vliegjes of zelfs maden. Zo gaat u dat tegen:

Stop vlees- en visresten in de vuilnisbak die het eerst geleegd wordt, en verpak ze eventueel in een krant.

Zet de container op een koele plek uit de zon.

……..

Kortom, de konijnenkeutels mogen wel (mest kleine huisdieren) en ook het zaagsel (houtafval). 

Ik bel de gemeente weer. Gelukkig krijg ik dezelfde telefoniste die ik aanraad om nog eens op de website van de gemeente Maastricht te kijken bij milieu afval. Pissig zegt ze dat ze uitgepraat is maar ik zeg dat ik een blog naar de krant stuur als ze niet kijkt, nu, terwijl ze aan de telefoon is. 

Na 10 minuten komt ze terug aan de telefoon en zegt dat ze het gezien heeft maar dat als ze haar dat niet vertellen, zegt zij dat het niet mag en daarmee is voor haar de kous af. 

Leegscheppen is de dus nog de enige optie. 

Ik voer dan aan dat de bestuurder van de GFT-auto niet kan zien wat er in de container zit en dus niet eens weet dat er 3 toegestane konijnenkeutels in zitten. Ze zegt dat ze het allemaal niet kan helpen, ik heb iets fout gedaan en zij gaat me daar voor straffen met het leegscheppen van de GFT container en de rest wordt dan (uiteindelijk) na 6 weken opgehaald. 

Ik zeg dat ik het blog bijna klaar heb, dat ik de milieudienst en de ongedierte bestrijdingsdienst ga bellen en laat komen op kosten van de gemeente en dat ik de baas van de gemeentelijke reinigingsdienst zelf wel bel of de burgemeester.

Dan zegt ze opeens dat ze me doorverbindt!

Ik krijg de waarnemer van de reinigingsdienst aan de telefoon, denk ik,, waar ik alleen van weet dat hij René heet en waarschijnlijk een medaille verdient. Die zegt dat de container morgen geleegd wordt en dat er nog meer containers niet geleegd zijn in mijn straat. Hij maakt zijn excuus voor de overlast. We besluiten dat we een plaats zoeken waar de containers makkelijk heen te brengen en te legen zijn. In 2 minuten geregeld.

Waarom nu toch het hele verhaal?

Omdat er zoveel robots en dummy's achter telefoons zitten, allemaal extra werk en veel geld en tijd en ongemak.

Dat ik volhoud en mondig ben is mijn voordeel. Maar hoe doen anderen dat, ouderen zonder websites? Of mensen die zich laten intimideren?

Morgen laat ik weten of mijn GFT-container geleegd is. De namen van de telefonisten zal ik niet vermelden, als ze ontslagen worden komen nooit meer aan ander werk, vanwege hun domheid.

Wel wil ik van de twee domste telefoonrobots nog een excuus. Daar kan ik waarschijnlijk nog langer op wachten dan op het legen van de GFT container.

©Gavi Mensch

Maastricht, 3-6-2014

All rights reserved 2014



Update: Nu op 5-6-2014 is mijn container nog steeds niet geleegd en heb ik de medaille voor Erik weer opgeborgen. Ik vraag me af of het helpt als ik de gemeente Maastricht via Twitter aanspreek. Ik ga het proberen...... 4,5 weken met opgewarmde GFT resten is niet  goed voor de volksgezondheid.

Update: Nu op 6-6-2014 heb ik via Twitter de gemeente aangesproken en in no time had ik de chef van de GFT aan de telefoon, jawel Erik, wiens medaille ik weer opgeborgen heb. Hij was vrij op 5-6 en nu wordt de bak op zaterdag opgehaald. Ik heb hem een medaille belooft als het echt gebeurd, wel een kleinere.

Update: Hij is geleegd! De vliegen vertrekken richting Tongeren en de stank vermengt zich nu met de lucht van schoonmaakazijn en groene zeep.

En voor Erik en het Twitterteam van de Gemeente Maastricht...

.

Geen macht aan de zorgverzekeraars.

Aan mijn lezers, mijn patiënten, familie , vrienden en bekenden.


Het is de hoogste tijd! Meer betalen voor slechtere zorg is wat de beperking van artsenkeuze inhoud. Zorgverzekeraars zijn uit op winst en niet op uw/ jullie gezondheid. Ook voor uw kinderen kunt u dadelijk niet meer kiezen.

Hieronder de brandbrief van de huisartsen, lees en teken de petitie alstublieft. Deze beperkende maatregel mag niet doorgaan, De zorgverzekeraars krijgen veel te veel macht. Het horen NON profit instellingen te zijn, in plaats daarvan gaan ze voor geld over lijken!

De patiëntenbrief van de VPH

(klik hier voor de pdf-versie)

Uw eigen zorgverlener of ziekenhuis kiezen? Als we nu niets doen, hebt u straks geen keuze meer. 

We leven in een vrij land. U mag stemmen op wie u wilt, uw eigen levenspartner kiezen en als het moet kiest u een eigen advocaat. Deze keuzevrijheden zijn belangrijk. Maar een belangrijke vrijheid dreigt nu van ons te worden afgenomen. Namelijk de mogelijkheid om zelf uw dokter of hulpverlener te kiezen.

Dat heeft alles te maken met de rol van de zorgverzekeraars. Als Nederlandse burger ben je verplicht een zorgverzekering af te sluiten bij een zorgverzekeraar. Eens per jaar kan je wisselen; de reclames op tv vliegen je dan om de oren. De zorgverzekeraars proberen je te verleiden om over te stappen en je kan kiezen uit een goedkope “naturapolis” en een dure “restitutiepolis”.

De minister wil de wet veranderen om zorgverzekeraars het werk gemakkelijker te maken, zodat ze nog scherper in kunnen kopen. De zorgverzekeraar moet nu nog een deel van de kosten betalen als u gebruikt maakt van een niet gecontracteerde dokter, fysiotherapeut, psycholoog et cetera of naar een niet gecontracteerd ziekenhuis gaat. Als minister Schippers haar zin krijgt kunnen alle patiënten met een naturapolis, tenzij ze alles zelf betalen, straks niet meer kiezen welke dokter, fysiotherapeut, psycholoog, psychotherapeut of andere hulpverlener ze willen raadplegen. Dat beslist de zorgverzekeraar voor u. De meeste mensen in Nederland hebben zo’n naturapolis. Als we niks doen, zou het zo kunnen gaan:

Mevrouw A. is 58 jaar en heeft sinds een paar weken pijn in haar buik. De huisarts vertrouwt het niet en laat dezelfde dag een echo maken. Hierop zijn vocht in de buik en een paar andere afwijkingen te zien, verdacht voor darmkanker. De volgende dag is de pijn zo hevig dat de huisarts het meest nabije ziekenhuis vraagt om haar direct te zien. Dit ziekenhuis is gelukkigerwijs ook het regionale expertisecentrum voor darmkanker. Binnen een paar dagen wordt de diagnose bevestigd: uitgezaaide darmkanker met ontsteking van het buikvlies. De behandeling wordt snel gestart. Tot de verzekeringsmaatschappij belt: mevrouw heeft een naturapolis en het ziekenhuis is niet gecontracteerd. De patiënte zal een deel van de kosten zelf moeten betalen. Duizenden euro’s die ze niet heeft. Bovendien moet ze voor de behandeling naar een ander ziekenhuis, verder weg en minder bekwaam. Ondanks de argumenten dat dit tot vertraging en extra kosten leidt, blijft de verzekeraar bij zijn oordeel. Blog van Paulus Lips, huisarts in Amsterdam 

Dit kunt u doen om de vrije keuze voor arts en ziekenhuis te behouden, voor u en uw kinderen. Als u ook vindt dat de zorgverzekeraars niet nog meer macht moeten krijgen en de patiënten en hun zorgverleners hierdoor volledig machteloos raken, dan is het nu tijd geworden uw stem te verheffen en aan de politiek duidelijk te maken dat nu de grens bereikt is. Teken daarom voor donderdag de petitie of op www.redvrijeartsenkeuze.nl of like de Facebook-pagina Red de Patiënt. Ruim 74.000 Nederlanders gingen u al voor.

Was getekend,
Uw zorgverlener

Dit is pas een begin. Er moet veel meer gebeuren. Anders worden we verslonden door graaiers en psychopaten.
http://gavimensch.blogspot.nl/2014/05/spijt-van-gehoorzaamheid.html



Patiënten mobiliseren?

Patiënten, familie, vrienden en bekenden kunnen op de Facebook-pagina Red de Patiënt hun stem laten horen:

Eveline van Donkelaar 
Nederland BV, 2-6-2014