Pick your own Valentine

There is one for every one of you....Children, Friends, Women, Men,Tweeps and FB's.......and exes I don't even remember.....

Hope you had a nice day.

Did I miss any of  you?

I'm sorry, next year I'll try again

With love from Gavi Mensch

13-2-2015

Positieve psychonurse versus echte dokters, 1001+emails

Bloemlezing uit dagboek: "1001 mailtjes of meer"  
Mailwisselingen met vrienden en vriendinnen.


Ha J, 

Nou ja, leuke dingen verplicht doen is ook wel eens lekker, of niet? 
Maar goed, het is evenzeer vervelend om niet te kunnen doen wat je wilt, om geen puf te hebben.
Weet je, ik heb al drie mailtjes geschreven en weer gedelete, ik had niet zoveel positieve inspiratie, beetje uitgeput van het somberen en van het somberen van anderen. 
Ik laat me toch nog wel eens meetrekken naar benee. 
E. is gelukkig aan de "beterende" buik, (mijn kleinkind zit in de bijlage, wonderlijk!) dat scheelt een slok op een borrel. 
Mijn pal uit Zeeland zit in een maximale depressie en ik kan er niets mee, hij mag me weer gaan schrijven als hij me aan het lachen kan maken. Anders zit ik dadelijk met een moeder Theresa-complex.
Bemoeizorg is te veel voor een bemoeial.
Twee zieke vriendinnen met achterstallig onderhoud, heb ik dit weekend geregeld.

En nu is het klaar.

De sneeuw is weg en mijn knoflook doet het werk van jouw sneeuwklokjes, de hele bol loopt uit, wel acht groene sprieten.... die heb ik dus maar in de vensterbank van de keuken gezet, net voorjaar!

Om even terug te komen op je dagindeling: 

Had je bij je lijstjes van  do’s en don’ts ook een lijstje met positieve punten over je huismuseumconservator zijn gemaakt?

Ha, je hoeft niet door de regen om een trein te halen die niet rijdt.

Je hoeft geen regenbroekje aan.

Je hoeft niet eens op tijd op te staan.

Plassen en weer terug in je warme bed is luxe.

Huishoudelijk werk een half uurtje?

Precies tijd voor de krant  en  langzaam (en met liefde voor jezelf, heel belangrijk!!!) koffie zetten. 

Twee keer per week een gekookt eitje en Niet Eens op Zondag!

Conservatoren aan je eigen collectie, eindelijk gerechtigheid!

Een gezonde lunch met een plakje gerookte zalm ( euroshopper aanbieding) en een tomaatje

Glaasje verse melk en een mandarijntje. Ja ja, fruit is goed voor u!

Niks halve sudoku, sudoku afmaken!

Eetlezen, het lekkerste wat er is.

En boeren na de maaltijd, voordeel van vrij-gezellig alleen eten.

Tijd voor een tukje, met animalchannel, van de rest krijg je dagmerries.

Niet vergeten, lekker dekentje over je benen!

Eén werktelefoontje per dag mag, maar het hoeft niet, bofkont!

Gotogot en dan begint je dag pas.... tv tot twee en de mail in de Stertijd. 

En dan net zo laat gaan slapen als je zelf wilt, eigenlijk niet natuurlijk, maar je hoeft je in ieder geval niet schuldig te voelen als je daardoor ’s morgens nog moe bent!

J., ik heb een briljant ideetje, kom dinsdag gewoon hier eten, dan maak ik iets lekkers voor je, als vanouds.

Het breekt je week een beetje en de NS heeft de jaarkaart al geïnd waarschijnlijk, kun je er beter gebruik van maken.

Weer geen bruisend schrijfwerk, maar ik beloof beterschap. 

Cheer up!

En voorzichtige kus

je pennie E.

©Gavi Mensch,

Uit mijn dagboek: 1001 mailtjes of meer. (2008-2013)

All right reserved 2013

Chawwa Wijnberg voelbare woorden en beelden

© Chawwa Wijnberg

                                        

Nu eens geen gastblog maar een kleine inzage in het leven van een veelzijdige kunstenares waar ik trots op ben: mijn vriendin Chawwa Wijnberg. 

Zij werd geboren in 1942 in Dordrecht en vluchtte met haar moeder en met dichtgeplakt babymondje van onderduikadres naar onderduikadres. Veel trauma's ook die opgelopen in latere oorlogen zijn letterlijk en figuurlijk verwerkt in haar columns en verhalen en vooral in haar dichtbundels en kunstwerken.

©ChawwaWijnberg

Chawwa's familie en de mijne kenden elkaar al van voor de oorlog; haar oom en mijn vader waren vrienden. En zo werd haar hele familie een soort tweede familie. Haar beeldschone moeder Mimi en Liesbeth, een van haar zusjes, haar ooms en tantes. Jarenlang zijn de families met elkaar opgetrokken totdat de een na de ander verhuisde.

©Chawwa Wijnberg 

Na jaren niets meer van elkaar te hebben vernomen omdat we allebei in het buitenland woonde, zag ik haar naam op het programma van de Nacht van de poëzie in Utrecht. Ik vroeg of ik haar kon begroeten en bij wijze van uitzondering werd ik naar de kelder van het Vredenburg gebracht waar allemaal doodzenuwachtige poëten elkaar van de sokken liepen te ijsberen. 
Ze was net zo verrukt als ik over het weerzien en voor mij was het alsof ik ineens een lief en  leuk stukje 'vroeger' voor me aan tafel zat.  Ze prikje in het plooitje van mijn ronde pols en zei dat ze dat zo beeldig vond en ik bloosde. Ook dat had ik lang niet gedaan.

Heerlijk

Zoals de zon schijnt

met de kleur van boter 

en het gras groen is

alsof het blaat

zo houd ik je vast

in mijn dromen

zo is het 

als ik met je praat

©Chawwa Wijnberg

Daarna zijn we in contact gebleven.
We mailen en sturen columns en schrijfsels. We twitteren en 
telefoneren.  

Ik logeer wel eens bij haar en haar lieve vrouw Marianne zomaar een avondje, een nacht en een morgen in het fraaie Middelburg.   
Marianne Gossije is een begiftigd vertaalster van o.a. 
De Stenen Dagboeken  van Carol Shields en de meest moderne versie van Bonjour Tristesse van Françoise Sagan

©Chawwa Wijnberg

Ze is een bijzondere vrouw, vol joodse humor en heerlijke gewoontes, zoals 3 x per dag eten, de hele dag door thee drinken en op bed televisie kijken. Ze heeft een  ontzettend gaaf huis, prachtige katten en een heerlijk tuintje. 


               

               
              Ze was stadsdichter van Middelburg en schreef op de muur:

Haar huis hangt vol met tekeningen en overal staan prachtige beelden. Zoals die  in onderstaande documentaire waarin Lejo Schenk en Elaine Wallage Loudon een aantal voorbeelden zien van het baanbrekende werk dat Chawwa maakte in de jaren zeventig en tachtig.

In de wetenschap dat Chawwa drie oorlogen heeft meegemaakt, sta ik soms versteld van het zachte en lieflijke en vrouwelijk stoere van haar werk. 

Na een aanslag

Dan moeten we

kweken

het twijfelkruid

voor al die mensen 

die het zo zeker weten

zodat ze gaan zoeken

naar het waar en waarom

zodat ze niet schieten

niet schieten

want waarom

waarom

©Chawwa Wijnberg

Meer kunst in woord en beeld  kunt u bekijken op haar site:  
http://www.chawwawijnberg.nl/index.html

©Chawwa Wijnberg: de 1000 kussenbus

©Gavi Mensch 
Maastricht, 20-7-2013

All right reserved 2013
En natuurlijk mag u van deze blog niets overnemen zonder de specifieke toestemming van Chawwa of van mij. 



.

Het vertederende stukje grote man

Soms ben ik niet zo te spreken over het fenomeen man, mijn eigen kleine en grotere mannen daargelaten. 

De man is of lijkt soms net iets te simpel in elkaar gezet, hij scharniert goed, hij piept en kraakt niet en zijn batterijen gaan redelijk lang mee. Maar verder kun je er niets mee doen dat niet in de gebruiksaanwijzing staat.

Vrouwenbatterijen laden automatisch op. Door het heilige moeten. Dat sleept ons door schijnbaar onvermoeid door deze mannenwereld heen.  

Als ik naar mijn kleinste man kijk, zie ik daar het vernuft van de samenstelling.

Hij eet, slaapt op rare tijden en plaatsen, speelt met zijn blokken en zijn piemeltje en trommelt met zijn bestek op zijn bord en op de tafel.  Hij is multitasking, echt.  Hij kan eten en tegelijkertijd plassen. En hij laat een spoor van kwijl en vernielingen na in zijn omgeving. Maar bovenal is hij vreselijk goed in het verlangend zijn armen naar je uitsteken, ze om je hals slaan en prachtig kussen met zijn open mondje op die van jou.  

Mijn grotere man doet wel aan kussen (voor de familie met de mond dicht) en kroelen en stevig vasthouden, hij droomt dag, kijkt onzinnige programma's op tv, is gastvrij en intelligent en piekert er niet over om zomaar een conversatie gaande te houden. De man heeft daar weinig geduld voor. Praat en luistert heel kort. Klaar! Maar mijn grotere man heeft iets wat niet veel mannen hebben, hij is empathisch en zich bewust van het feit dat hij geen vrouw is en dus net iets anders is.

Voor de rest heb ik nog wat grote mannen in mijn omgeving die zo allemaal voor specifieke zaken mijn voorkeur en aandacht hebben. Dat zijn mijn manmenschen.

En slechts een enkeling is er in geslaagd om mij zo te laten denken als Brigitte Kaandorp er over zingt: ze geeft duidelijk een van de leukste dingen van 'een dergelijk man ' weer in het volgende liedje:

Commentaar mag maar hoeft niet, mijn mening in deze staat vast!
Geniet van het lied.

©Gavi Mensch
1-7-2013

Ergens op een vreemd fröbelblog

 Jaren geleden had ik een 'beste vriend', anesthesioloog in het ziekenhuis waar ik ooit werkte. Een man met een roeping, een brombeer die ook 'buiten dienst' zijn bed uitkwam voor zijn patiënten, die goud was voor zieke kinderen en zeer bedreven in het bestrijden van pijn.

De laatste jaren van zijn leven schreven we frequent, ik woonde in het buitenland en hij was ongeneeslijk ziek, hij had een inoperabele tumor. Vaak gingen onze brieven over oude ziekenhuisroddels, in de vorm van 'weet je nog.....'. Maar soms was de toon serieus en eenmaal schreef hij dat hij boos was over het gedrag van een collega. Hij zei dat sommige oudere anesthesisten iets opgelopen hadden, voornamelijk van de hoeveelheid gassen die ze als jonge anesthesiologen hadden ingeademd. Smalhout was zo iemand, zei hij. 

Waar we in het verleden plezier hadden gehad met de boekjes van Smalhout, bleek de toon te veranderen toen hij columns ging schrijven voor de Telegraaf. De combinatie Joods en Telegraaf vonden we bijzonder, Smalhout bleek het syndroom van het geplaagde jongetje te hebben. Ook bij mijn Joodse vrienden en kennissen bleek Smalhout niet geliefd, hij werd neergezet als haatdragend en racistisch. Persoonlijk vond ik het extra erg toen hij ook nog een lading verboden wapens in huis bleek te hebben. Waarom hij daar nooit voor veroordeeld is, is mij een raadsel. Het is niet te rijmen, de combinatie van wapens en arts.

Mijn  beste vriend overleed, veel te jong, nu zo'n 5 jaar geleden. Ik zou in deze tijden een spannende briefwisseling met hem hebben gehad.

Hoe ik daar nu zo opeens op kom?

Wel, een of andere ultranitwit noemt mijn naam in een vreemd fröbelblog samen met die van Smalhout en de Telegraaf. Niet iets waar ik vrolijk van word, noch Smalhout noch de blogfröbelaar behoren tot mijn menschenkring en de Telegraaf mag bij mij niet eens in de kattenbak.

De in mijn archief bewaarde column van Theo van Gogh, als reactie op de eveneens bewaarde column van Frits Abrahams moet een afdoend antwoord zijn verder.

@GaviMensch
Nederland BV, 8-7-2012

.

Een vijf en een negen.

"Een vijf en een negen ben je", zei Kees, "en een stier en een niet in te dammen bron van energie. Moe word ik van je, moe van je continue daden, van je diepgaande filosofieën en van je betrokkenheid. Kom nou eens even naast me zitten en haal eens diep adem en luister". Kees nam zijn tas van de stoel.
De tas van Kees is beroemd, er zitten wonderlijke dingen in én zijn in papier verpakte middagboterham. Twee sneden bruinbrood met een plak koek er tussen. Hij is de enige in ons stamcafé die zijn eigen meegebrachte boterhammen daar op mag eten. Omdat hij Kees is, 82 jaar jong en beeldend kunstenaar. Kees verzamelt wonderlijke dingen, hij gebruikt die om zijn 'levenskastjes', persoonlijke stupa's mee op te sieren. Lijstjes, oorbellen en bidprentjes. Houten kralen en zijden bloemen.

                                                              Foto:Jaime D'May

Kees is een katholieke boeddhist. Een vrijdenker en een filosoof. Een mysticus en een vader van 4 kinderen. Hij fietst 's morgens naar zijn atelier en aan het eind van de middag weer terug. Ik hou van hem. Hij is de bewaker van mijn 'ziel', en vaak aanwezig in mijn gedachten. Hij heeft mij de cijfers in mijn leven verklaard en dat klopte als een bus (zei de ongelovige....).
"Lieverd", zegt hij terwijl hij me over zijn brilletje aankijkt, "het gaat zo niet langer. Ik moet eens serieus met je praten. Ik geloof dat je je energie eens in iets anders moet gaan steken."
"Leuke entree, Kees", zeg ik grinnikend, "vertel, waar gaat het over?"
Kees schuift zijn stoel iets dichter naar de mijne en leunt mijn kant op."Het gaat over jou", zegt ie zachtjes, met een lach in zijn ogen, "ik moet je ergens opmerkzaam op maken". "Jeetje, wat doe je geheimzinnig, is er weer een mystieke orkaan op komst?".
" Lach jij me maar uit", zegt hij," ik weet, ik weet wat jij niet weet; ik heb van je gedroomd."
Ik moet lachen om zijn gezicht en de commentaren met dubbele bodem van de mensen om ons heen. Kees is een beetje doof en praat nogal hard. En onze tafel is de leestafel en altijd helemaal bezet met mensen die met één oog lezen en met één oor luisteren. "Kun je me hier, met al die toehoorders vertellen waar je over gedroomd hebt?" vraag ik met opgetrokken wenkbrauwen, "of moeten we ons afzonderen, om in ieder geval de rest van onze reputatie nog te redden"." Welnee", zegt hij, "hier en nu". Hij kijkt naar de aandachtige toehoorders en vervolgt, "Laat ze maar denken, da's goed voor hun grijze massa".
Ik heb gedroomd dat je bloot in de rivier stond". En weer kijkt hij de tafel rond. Dan kijkt hij naar mij en grinnikt. "Ik heb niet zo op de details gelet", zegt hij, "wat mijn aandacht trok was dat de rivier erg onrustig was, maar dat rond die dikke pootjes van je het water onbeweeglijk bleef".

                                                           Tekening (niet van mij): Chawwa Wijnberg.

Hij keek omhoog en daarna weer naar mij. Hij keek nu ernstig. Ik zei niks en wachtte af. Toen keek hij naar zijn boterham, legde deze terug op het papieren zakje en vervolgde: "Ik denk dat het betekent dat je je energie anders moet gaan verdelen. De rivier is in beweging, omdat je daar je energie in stort. Jij bent bloot en kwetsbaar en bovendien heb je het koud. Je staat daar maar en dicht rondom jou beweegt er niets. Dat wil zeggen dat je geen energie in jezelf steekt. Het maakt je kwetsbaar, als anderen altijd maar van je gebruiken. Dan hou je weinig over voor het beschermen van jezelf. Laat iedereen nou maar eens in zijn sop gaar koken. Die 9 van jou is te altruïstisch, da's een wereld verbeteraar in de goeie zin van het woord en een kluizenaar. Die 5 heeft veel liefde nodig, beweging en vernieuwing. Die 5 is onrustig en heeft alles gestort in de mensen om zich heen. Je bent een sterrenbeeld Stier, solide en aarde gebonden, je hoeft nooit bang te zijn dat je niet sterk genoeg bent. Ga wat anders doen, wat voor jezelf, iets waar je van groeit, nieuwe ervaringen opdoen. Er komt wel weer een tijd dat je die nieuwe ervaringen omzet, om je omgeving van nieuwe impulsen te kunnen voorzien."
Hij pakte zijn boterham weer op en nam een hap. Toen keek hij mij weer aan en zei: "Er is niemand anders die je gaat vertellen dat je voor jezelf moet zorgen, we zijn allemaal egoïsten, weet je", en hij lachte. "Snap je wat die droom wil zeggen en dat wat ik je uitgelegd heb?" vroeg hij toen.
Ik moest even slikken, maar ik begreep heel goed wat hij bedoelde. Ik gaf hem een kus op zijn rimpelwang en zei: " Ja baas, ik zal er over nadenken". "Da's goed", zei hij en roerde de suiker door zijn thee. De rest van de tafel was stil. Er was geen enkel commentaar. Iedereen leek te lezen met twee ogen. Een jaar later heb ik mijn huis verkocht, mijn spullen ingepakt en ben ik met mijn zoon vertrokken naar Spanje.
En nu, zoveel jaar na dat gesprek, begrijp ik waarom ik hier verhaaltjes zit te schrijven. Voor mezelf. En voor iedereen die ze lezen wil.

Cees en Antje in atelier Pictura Dordrecht

foto JaimeD'May

Opgedragen aan mijn vriend, de kunstenaar Kees Schellenberg, die in 2009 overleden is.

©Gavi Mensch

Jerez, 23-7-2007,

Maastricht, 3-4-2010/ 11-4-2013

All rights reserved 2010 / 2013

Tijd voor sex 1.

Nee, nee, ik ben niet desperate…ik vind dat het weer tijd is om te praten over sex.

Haal die vinger nog even weg bij de delete knop, het is alweer zo lang geleden dat er gesproken werd over sex en ondertussen blijft het maar een beetje pruttelen onder de oppervlakte, zoals een vulkaan die wel rookt maar nooit tot uitbarsting komt. Als er dan toch luchtvervuiling is kunnen we het beter weer eens ter sprake brengen. Ik merk dat het tijd wordt aan de mailwisselingen die ik heb met oude en nieuwe schrijfvrienden en -vriendinnen. 

Op 'Intelligence Squared' was een humorvol debat met de stelling "Everything a man does he does to get laid", vol spitsvondige wijsheden en uitleg. Ik heb veel gelachen en ook wel een boel opgestoken over hoe men denkt over seksuele relaties vandaag de dag. Uiteindelijk weer geen uitsluitsel over wat mannen en vrouwen drijft tot sex, waarom mannen alles doen om sex te kunnen hebben en waarom vrouwen alles doen om sex te kunnen hebben. 
De biologisch getinte redenen kennen we al, ook de genetisch bepaalde en evolutionaire drijfveren. Interessanter was de vraag: ' Waarom mannen er alles voor over hebben om eigenlijk geen sex meer te hoeven hebben'. Er zijn dus redenen waarom mannen dingen doen zodat ze geen sex meer hoeven hebben, met een vrouw. Eén ervan is het onvoldane gevoel waar ze mee blijven zitten, het gevoel dat ze altijd tekort schieten.

 Een kort-door-de-bocht voorbeeld: Een man doet iets geweldigs om een vrouw te imponeren ( zodat ze sex met hem wil) en is daar zo mee bezig dat er geen tijd over blijft voor sex. Zodra hij merkt dat dit imponerende 'geweld' niet leidt tot de dezelfde voldoening als het hebben van sex en dat de vrouw niet echt onder de indruk is van zijn prachtige auto of zijn laatste boek noch van zijn seksuele performance, schakelt hij terug naar zijn maten en praat over mannenzaken. Hetgeen weer leidt tot een seksloos bestaan. De stelling van de enige vrouw in het gezelschap van sprekers in het eerder genoemde debat was, dat mannen van alles doen om geen seks meer te hebben. Ze houden zich bezig met onaantrekkelijke zaken zoals het intensief spelen van computerspelletjes,  het obsessief bezig zijn met de auto die hij 'zijn vriendin' noemt, het ongeschoren en in trainingspak rondlopen. Ik ben het met die stelling eens. Mannen willen erkenning voor hun geweldig zijn en ondertussen doen ze er, wat ons/mij betreft, weinig tot niets voor. 

Mannen doen van alles met mannen, met hun maten: vissen, motorrijden, forumschrijven, vergaderen..... alles behalve op zoek gaan naar vrouwen. Op datingsites worden vrouwen gewaarschuwd: mannen schrijven niet, ze wachten tot de vrouwen schrijven. En zo krijgen vrouwen weken gratis lidmaatschap, anders houdt de site op te bestaan! En vrouwen schrijven, jawel, om te zien of er nog mannen zijn die terug willen schrijven; ijdele hoop, de meeste mannen zijn vissen met maten of 'daten' zich suf: "Ik heb meer aan het persoonlijke contact, ik ben niet zo'n schrijver!"

Ook in het dagelijks leven is het onmogelijk om zomaar een conversatie te beginnen met een man. Ga maar eens naar een terrasje pikken in je eentje en kijk eens om je heen. Vier soorten mannen: de man met zijn maat, collega of vrienden, de man met de veel jongere vrouw, de man met de zwijgende echtgenote en de man met de laptop. 
En daar zit ik dan, alle goedbedoelde aanbevelingen om niet thuis te blijven zitten, omdat ik daar niemand tegen het lijf loop (haha) ten spijt: mannen willen geen relatie met vrouwen maar met mannen die weten van economische en politieke zaken en van voetbal, tennis of golf, allemaal veel interessanter, stressloos en zonder andere intenties dan tijd verdrijven op een prettige manier. Op de achterbumper van mijn pretentieloze Twingo uit '95 zit een sticker: "Heb jij nog sex of golf je al?", wat mij in files lachende of zure gezichten oplevert bij een blik in de achteruitkijkspiegel. De lachers zijn jonge mannen en vrouwen van elke leeftijd, de zuurpruimen zijn mannen van mijn leeftijd; ze weten het van zichzelf, denk ik dan. Deze mannen willen niet samenwonen met een vrouw (behalve dan als het huishoudelijk gemak oplevert) en ze doen er van alles aan om te voorkomen dat ze sex moeten hebben. Het is niet zo dat heteromannen geen sex willen, het euvel is dat ze sex moeten hebben met een vrouw en daar zitten bedreigende consequenties aan vast, dan is het afgelopen, denken ze, met een boom opzetten in de kroeg met de maten, afgelopen met elk weekend voetbaldiscussies. 

Mannen doen van alles om vrouwen te imponeren; boeken schrijven, de Sixtijnse Kapel schilderen, enorme bouwwerken verzinnen én bouwen, manager of minister-president worden ( hetgeen JPB niet veel heeft opgeleverd aan zijn gezicht te zien). Vrouwen vallen meer op gezelschap, op een gesprek op niveau, op samen delen en op gelijkheid van rechten en plichten. En op de spanning, op het direct of indirect aangesproken worden op háár intelligentie en háár creativiteit.

Mannen van mijn leeftijd kunnen een voorbeeld nemen aan de jongere garde, het is bewezen dat (jonge en oudere) vrouwen vallen op minder prestatiegerichte, emotionelere mannen die eigenlijk ook altijd sex willen maar het accepteren als het niet zo loopt. Mannen die wandelen met een baby in een draagdoek of heerlijk kunnen koken zijn seksueel veel aantrekkelijker dan de mannenman; er valt aan die eerste nog veel te ontdekken en de laatste is duidelijk, een open boek(?) en niet interessant voor het andere geslacht.

Mij rest  voorlopig nog werken en thuisblijven, kijken naar discussies over het onderwerp en accepteren dat het zo is. Of een jongere, veel jongere man aanschrijven, die geen kinderen meer wil (daarover later meer). Of schrijven over waar ik zoal tegenaan loop….
Sex is op mijn leeftijd (zo jong als ik ben) blijkbaar iets waar ik alleen nog maar over schrijf?


Wordt vervolgd  en natuurlijk bevestigen ook in dit stukje de uitzonderingen de regel .....;-)



©Gavi Mensch
Maastricht, 15-4-2010.