Levensverhaal in beelden 1

Met mijn dochter even neergestreken voor enkele kopjes gratis troost in het restaurant van Ikea waar mijn dochter wat stellingkasten moet scoren voor haar kelderruimte. 

Terwijl mijn dochter zaken opzoekt op haar mobiel, (gezellig 2014) valt mijn oog op een ouder stel dat aan de andere kant van het restaurant zit.

Wat heeft die dame een apart T-shirt aan! Als ik focus zie ik dat het geen kleding is maar iets van een tattoo en als ik nog meer focus zie ik dat er meerdere tattoo's zijn.

Er schiet me zo'n grapje door het hoofd over tattoo's en oudere mensen maar ik ben toch nieuwsgierig.

Ik maak een foto met mijn mobieltje en vergroot. Allemachtig. Waarom laat iemand zoveel tattoo's zetten? Is ze getrouwd met een zeer getatoeëerde zeeman? Of heeft ze bij de Hell's Angels gezeten in betere tijden? Of vind ze het gewoon mooi? Dat kan altijd natuurlijk.

Als we klaar zijn met de koffie laat ik mijn dochter vast vooruit lopen ( "hè Mam, doe niet zo raar") en ik ("2 seconden") loop naar het tafeltje van de tattoo-mevrouw.

Ik stel me voor en zeg dat ik geïntrigeerd ben door haar aparte tatoeages.

De vrouw kijkt me lachend aan en geeft haar metgezel een porretje in zijn zij met haar elleboog. Dan zegt ze in het Duits : "Schön,  nah?

Ik maak een opmerking over de mooie tekeningen op haar arm ( en dat meen ik) waarop ze haar mouwen iets optrekt en met een mooie en melodieuze stem, in het Duits, vertelt over het waarom.

Ik vrees dat dit geen 2 seconden gaat duren en wuif naar mijn dochter die begrijpt dat ze vast door kan lopen.

De vrouw vertelt dat ze altijd al hield van tatoeages. Ze stroopt nu ook haar broekspijp op en zegt…."aus meinem Jugend und für meinen verstorbene Sohn habe ich mir dieses Tattoo 

stechen lassen, mit seine Asche….", waarbij de mouw van haar T-shirt omhoog gaat. 

Op de andere bovenarm is een tattoo te zien voor haar 'verstorbene Mann' ook gemaakt met de as van zijn stoffelijk en gecremeerde overschot.

Ik hoop maar dat de rest van de kledingstukken op hun plaats blijven want ook vanuit de V-hals bloeiden enkele sierlijk gekleurde tattoo's op. Ik vraag aan de dame of ik er foto's van mag maken en of ik die mag laten zien op mijn blog met het verhaal van de as-tattoo's.

Ze is daar blijkbaar helemaal gelukkig mee want ze knikte heftig  van ja en een traan van emotie rolt over haar gezicht.

Ik maak snel wat foto's, wens haar sterkte, schud haar getatoeëerde hand en ga op zoek naar mijn dochter.

Soms zit er iemand met een zichtbaar levensverhaal aan de overkant van een restaurant van Ikea.

©Gavi Mensch

Heerlen, 16-6-2014

All rights reserved 2014

Overnemen van de foto's is NIET toegestaan.

psssst: Tattoe doet me denken aan taptoe en tattoo lijkt veel hipper; tatoeage daarentegen is weer zo'n mooi woord dat ik het voluit en in het Nederlands heb geschreven. Dit alvast voor de taalpuristen

Alleenstaande moeders vieren óók Vaderdag

Door nare omstandigheden buiten mijn schuld ben ik een alleenstaande moeder van twee kinderen van twee vaders. Zwangerschap en verantwoording waren duidelijk ineens te zwaar voor de heren na een jarenlange relatie. En al snel was alle contact verbroken.

De rest van de sores zal ik voor me houden. Zo heeft elke alleenstaande moeder haar verhaal en alleenstaande vaders zullen ook hun portie hebben gehad.

Ik vier mijn (ook)Vader(zijn)dag.

De verantwoording voor mijn twee kinderen was helemaal van mij. En ik kon niet anders dan het goed doen, zo goed mogelijk was geen optie.

Als alleenstaande moeder word je geacht twee keer zoveel te kunnen, je op twee manieren te kunnen inleven: inleven in je dochter en in je zoon.

Dat gaat vanzelf dacht ik maar nu ik jonge mensen om me heen zie met kleine kinderen zie ik dat het allemaal niet zo vanzelfsprekend was en dat ik mezelf best een schouderklopje mag geven.

Volgens mijn kinderen was ik streng, helaas kon dat niet anders want er was niemand die ik de bal kun toespelen. Ik was een volhouder in wat mocht en wat niet mocht en moest ruimte zoeken voor een 'vooruit dan maar'. Ik vond de stoutkabouter uit, als hulpje in de leer van het goed en het kwaad. Er van uitgaande dat kinderen precies weten wat goed is en wanneer ze iets doen wat echt niet mag, had ik alleen de stoutkabouter nodig om te vragen of ze die niet gehoord hadden.

"Zei de stoutkabouter dat je een snoepje mocht pikken?" leverde vaak een ja op. En dan kon ik makkelijker uitleggen dat ze daar nooit naar moesten luisteren. Dat de goedkabouter nog zo had gezegd: "Joh, dat mag niet". Voor mij waren deze twee wezens een handige hulp in de opvoeding, ook al waren ze dat alleen maar de eerste 6 jaar.

Het vervangen van de vaderfiguur is lastig, maar het kan wel. Behalve tegen een boom plassen kan ik alles wat de gemiddelde vader ook kan. Ik wilde me nooit laten kisten en was gelukkig redelijk technisch aangelegd. Bovendien had ik zelf een vader gehad die me hielp bij repareren van mijn spullen maar het nooit helemaal overnam. Mijn mazzel.

Met Vaderdag kregen de kinderen in het begin niets mee naar huis, ik moest dan de juf of de meester tot de orde roepen en vertellen dat alle kinderen een vader hebben. Uiteindelijk besloot mijn dochter dat ik ook de Vaderdag schilderijen en tekeningen moest krijgen en die heb ik trots aan de wand gehangen en bewaard.

Ik denk dat mijn kinderen het gemis van een vader nog steeds voelen maar meer in de vorm van de vraag waarom ze niet goed genoeg waren voor hen om van te houden. Behalve een stukje extra veiligheid, zich extra geliefd voelen en gewoon ook kunnen zeggen: "Mijn vader zegt…", zijn ze weinig tekort gekomen.

Financieel was het geen vetpot met alleen mijn verpleegkundige salaris en tussen de bedrijven door gaf ik Engelse en Spaanse les, uit en thuis en werkte voor de Rutgersstichting. We hadden een goede fiets en later een klein autootje, de kinderen mochten sporten en op muziekles. Er was quality-time, ik ging nooit uit en ik maakte 's avonds huiswerk met hen en sprak schoolboekteksten in voor mijn dyslectische kind. 

 Er is veel geknokt en gestreden toen mijn kinderen jong waren. Kantonrechters wilden het spaargeld van mijn kinderen in de gaten houden, geld dat ik er zelf had opgezet, mocht er niet zonder toestemming af? Ik mocht geen rekening openen voor hen, alleen met een handtekening van een vader? En zo nog een miljoen malle fratsen meer. ik heb ze allemaal overwonnen.

 Ik zat ik de ouderraad van school en hield vingers aan de pols op t kinderdagverblijf. Ik hield dagboekjes bij en werkte dus ook nog gemiddeld 50 uur per week. Oppas zoeken als ik moest werken was het moeilijkst, vooral toen ze groter werden. Zelfstandig maken was een must. Scholing was belangrijk, sociaal contact ook. Mijn huis stond altijd open en gelukkig brachten mijn kinderen aardig wat leuke vriendjes en vriendinnetjes mee.

Na een ernstig ziekte waarbij ik op een minimaal inkomen kwam, bleek hoe goed mijn kinderen waren in het overleven.

Het eerste jaar na de ziekte had ik het geluk dat mijn beide kinderen zich het vuur uit de sloffen liepen om me te helpen.  Ik heb fantastische kinderen en eigenlijk verdienen zij een kaartje voor deze vaderloosdag. 

Ik heb gereisd met mijn kinderen, gefeest, verjaardagen uitbundig gevierd, musea bezocht en concerten. We hebben gelezen, geverfd en geknutseld.

Ik kijk terug op een nooit saai leven met hen waarin het streven naar rust en regelmaat voor de kinderen van groot belang was en ook het maken van vrolijke uitzonderingen daarop.

In het leven van een alleenstaande moeder zit dat eeuwige schuldgevoel dat je nooit genoeg kunt doen om iets te compenseren wat niet te compenseren valt. Als moeder kun je niet vader zijn. Kinderen van alleenstaande ouders missen een stuk klankbord. De vaderlijke voorbeeldfunctie was in ons geval niet wenselijk geweest. Maar ik moest wel uitleggen hoe vaders dat zouden doen en me verplaatsen in de vaderrol.

Ik denk dat ik mijn kinderen in ere heb gehouden en dat het voor een buitenstaander niet aan hen te merken is dat ze geen 'echte vader' hebben. 

Vandaag 'herdenk' ik Vaderdag, alleen, denkend aan mijn vader en grootvader, aan mijn goede vrienden die soms lieve hulpvaders waren voor mijn kinderen en die geen van allen meer leven.

Het is een beetje 'a dead fathers society' viering en eigenlijk niet veel anders dan het de afgelopen 40 jaar geweest is.

Gelukkig heb ik vandaag geen scheer apparaat in ontvangst hoeven nemen en de klopboor heb ik lang geleden zelf al gekocht! ;-)

@Gavi Mensch

15-6-2014

All rights reserved 2014

Songs from my past

Just because they're such lovely songs and they bring back so many memories.....

You must remember this

A kiss is just a kiss, a sigh is just a sigh

The fundamental things apply

As time goes by

And when two lovers woo

They still say, "I love you"

On that you can rely

No matter what the future brings

As time goes by

Moonlight and love songs

Never out of date

Hearts full of passion

Jealousy and hate

Woman needs man

And man must have his mate

That no one can deny

it's still the same old story

A fight for love and glory

A case of do or die

The world will always welcome lovers

As time goes by

-----------------

Moonlight and love songs

Never out of date

Hearts full of passion

Jealousy and hate

Woman needs man

And man must have his mate

That no one can deny

it's still the same old story

A fight for love and glory

A case of do or die

The world will always welcome lovers

As time goes by

I am getting older and older, much older than I was supposed to get  about 20 years ago.

Sometimes I tend to dig up pieces of the past, fishing for good memories, like this song I sang as a young girl (47 years ago), not knowing I would see a lot more than I could have wished for.

 Nobody knows the trouble I've seen;

Nobody knows my sorrow.

Nobody knows the trouble I've seen;

Glory, Hallelujah!

Sometimes I'm up, sometimes I'm down;

Oh, yes, Lord.

Sometimes I'm almost to the groun',

Oh, yes, Lord.

I wish that I could find a way;

Oh, yes, Lord,

But life is just one long, rainy day;

Oh, yes, Lord.

Glory, Hallelujah!

Solo singing was sort of a punishment of my musicteacher Kors Monster who knew he would never get me on stage without a reason. I don't remember what I did to deserve it.
 It was a strickt ánd Christian school, so it was easy for me to make mistakes...

But now, as time goes by I get more and more disapointed. 

I had dreams: I have always wished for my children and my grandchildren and all the other children everywhere, to inherrit a better world from us. Because I thought and still think that we have all the ingredients for a splendid life for everyone. There is more than enough of everything  for everybody. But I fear things have to get even worse before they'll get better.

But I never lost hope.... and I hope I never will.

When you walk

Through a storm

Hold your head, up high

And don't be afraid, of the dark

At the end of the storm

Is a golden sky

And the sweet silver song

Of a lark

Walk on, through the wind

Walk on, through the rain

Though your dreams be tossed

And blown

Walk on, walk on

With hope, in your heart

And you'll never walk alone

You'll never walk alone

You´ll never walk, alone

You'll never walk, alone

Never ;-)

@Gavi Mensch
Nederland BV, 14-6-2014


.

Gemeente Maastricht en de GFT-container

.

Sinds enkele jaren woon ik in een straat waar het via de parallelweg lastig werken is voor de vuilnisauto's.

Maar de gemeente Maastricht heeft nu een kleinere GFT-auto gekocht en daarvan kan de bestuurder zo, zonder uit te stappen, de GFT bakken legen.

In het begin was het een strijd om al die containers met de neus dezelfde kant op te krijgen; dat moet, anders kan de grijparm de bak niet goed legen en blijft het deksel open staan.

Stond hij niet precies goed dan kreeg je een gele kaart en soms erbij geschreven dat je een boete kon krijgen; erg beangstigend natuurlijk.

Zo'n nieuwe GFT-auto en de bijbehorende handelingen van de burgers worden waarschijnlijk in een van die reclamekrantjes met lokaal nieuws aangekondigd (soms zelfs in het Maastrichts geschreven) maar die lees ik dus niet en ik vraag me af wie wel. Out of the blue is ie daar opeens, de nieuwe auto en de gele kaart. 

Mijn hele straat is confuus; ik duik op het net en laat aan de buurtjes onderstaande aanwijzingen van Onno zien.

Niemand heeft bedacht dat op smallere stoepen het wel eens lastig kon zijn om de GFT container zo neer te zetten dat het leven gewoon zijn loop kan nemen. Buren schuiven hem nog wel eens op, iemand stoot er tegen aan. En natuurlijk heeft de gemeente ook niet bedacht dat er misschien een vaste plaats moet worden afgesproken om de eenmansactie van de GFT-auto zo soepel mogelijk te laten verlopen.

Enfin, nu, nadat al 4 weken mijn container niet is geleegd bel ik naar de gemeente via 01443. Welke gemeente ik wil? Maastricht jodel ik nog vrolijk en jawel, als ik 1, 2, of 3 niet indruk komt er als vanzelf een telefoniste van de gemeente aan de lijn. 

Ik zeg altijd in duidelijk Nederlands eerst met wie ze spreken voor ik ondergedompeld wordt in onverstaanbaar Maastrichts. De telefoniste, zegt dat ze een melding van niet opgehaalde GFT containers pas na 3 uur mag aannemen. Ik vraag waar dat staat op de uitgebreide site. Ik krijg daar geen antwoord op en ze zegt dat ze het zal doorgeven. Dat het ook wel morgen kan worden voordat hij geleegd wordt.

Er verschijnt  die dag geen wagen en ook de volgende morgen niet.

Ik bel dus om 11 uur en ik krijg een telefoniste die al begint met zeggen dat ik het waarschijnlijk niet goed gedaan heb

Ik leg het probleem uit en samen met de telefoniste probeer ik er achter te komen waarom mijn container niet is opgehaald. Nee mevrouw, hij staat precies zoals hij moest staan. Nee, twee weken geleden heb ik niet gebeld, toen was ik met vakantie maar de buurman had duidelijke instructies gekregen. Mevrouw zegt dat ik moet wachten tot drie uur omdat de wagen alsnog kan komen. 

Ik bel om even over drie dat de wagen niet geweest is nadat ik het hele verhaal nogmaals heb uitgelegd aan een telefonist. Die begrijpt dat de container van mij is en dat meer mensen in mijn huis die container gebruiken omdat ik maar alleen ben en dat bijvoorbeeld mijn buurman daar het zaagsel van zijn konijnen bij gooit. 

Dan juicht de telefonist dat dát de reden is, dat dát niet mag en dat ik dus de container moet leegscheppen en dan wordt de rest over twee weken wel opgehaald. Ik vraag of hij zich wel bewust is van zijn domme opmerking, dat leegscheppen na 4 weken hartstikke gevaarlijk is vanwege het ongedierte. Hij zegt dat ik moet begrijpen dat als iets niet mag het gewoon niet mag. Nu ben ik echt laaiend en vraag naar zijn baas of chef. Die blijkt om 4 uur al naar huis te gaan? Dan eis ik een andere collega. 

De collega neemt de telefoon over en ratelt zo snel door dat er geen speld tussen te krijgen is. Het is dezelfde als die van gisteren en vanmorgen. De konijnenkeutels en het zaagsel zijn nu de schuldigen. Er zit niets anders op dan de bak leeg te laten scheppen door de buurman. Ik probeer nog uit te liggen dat er op de site iets heel anders staat maar het mag niet baten. Zij blèrt maar door! Ik zeg dank en hang op. Zoveel stupiditeit....daar moet eerst een kop koffie overheen. Jammer genoeg rook ik niet meer.

Als ik wat gekalmeerd ben pak ik nog een keer de website van de gemeente erbij. Ik weet zeker dat het afval van kleine huisdieren mag.

Et voilà:

 Dan pak ik ook nog die link van milieu centraal er bij:

·                                 Meer informatie over gft-afval op de website van Milieu Centraal

·                                  

Wel bij het gft	Niet bij het gft
Aardappelschillen	Asbakresten
Bloemen en (kamer)planten	As uit open haard of barbecue
Doppen van pinda's en noten	Haren van mens en dier
Eierschalen	Kattenbakkorrels zonder Milieukeur
Etensresten (gekookt, gebakken, rauw)	Kauwgom
Gft-bodemplaten / -zakken	Kerstbomen*
Jus*	Kunstmest
Kaaskorsten zonder plastic	Kurken*
Kattenbakkorrels met Milieukeur*	Lucifers*
Keukenpapier, met voeding vervuild	Luiers*
Koffiedik, koffiefilter, koffie pads	Melk- en sappakken
Mest van kleine huisdieren	Oasis (steekschuim)
Plantenpotten van organisch materiaal	Papier*
Schillen van groente en fruit	Poep van honden en katten*
Theebladeren en -zakjes*	Schelpen
Tuinafval	Sigarettenpeuken
Tuin- en potgrond*	Slachtafval/ dode (huis)dieren*
Vet* (gestold)	Stofzuigerzakken en inhoud
Visgraten en botjes*	Vogelkooizand
Zakken/verpakkingen met het kiemplantlogo (maar niet op eigen composthoop)	Volle stofzuigerzakken
.	Zand

En:

……Voorkom stankoverlast

Een gft- of biobak kan erg stinken, of broedplaats zijn van vliegjes of zelfs maden. Zo gaat u dat tegen:

Stop vlees- en visresten in de vuilnisbak die het eerst geleegd wordt, en verpak ze eventueel in een krant.

Zet de container op een koele plek uit de zon.

……..

Kortom, de konijnenkeutels mogen wel (mest kleine huisdieren) en ook het zaagsel (houtafval). 

Ik bel de gemeente weer. Gelukkig krijg ik dezelfde telefoniste die ik aanraad om nog eens op de website van de gemeente Maastricht te kijken bij milieu afval. Pissig zegt ze dat ze uitgepraat is maar ik zeg dat ik een blog naar de krant stuur als ze niet kijkt, nu, terwijl ze aan de telefoon is. 

Na 10 minuten komt ze terug aan de telefoon en zegt dat ze het gezien heeft maar dat als ze haar dat niet vertellen, zegt zij dat het niet mag en daarmee is voor haar de kous af. 

Leegscheppen is de dus nog de enige optie. 

Ik voer dan aan dat de bestuurder van de GFT-auto niet kan zien wat er in de container zit en dus niet eens weet dat er 3 toegestane konijnenkeutels in zitten. Ze zegt dat ze het allemaal niet kan helpen, ik heb iets fout gedaan en zij gaat me daar voor straffen met het leegscheppen van de GFT container en de rest wordt dan (uiteindelijk) na 6 weken opgehaald. 

Ik zeg dat ik het blog bijna klaar heb, dat ik de milieudienst en de ongedierte bestrijdingsdienst ga bellen en laat komen op kosten van de gemeente en dat ik de baas van de gemeentelijke reinigingsdienst zelf wel bel of de burgemeester.

Dan zegt ze opeens dat ze me doorverbindt!

Ik krijg de waarnemer van de reinigingsdienst aan de telefoon, denk ik,, waar ik alleen van weet dat hij René heet en waarschijnlijk een medaille verdient. Die zegt dat de container morgen geleegd wordt en dat er nog meer containers niet geleegd zijn in mijn straat. Hij maakt zijn excuus voor de overlast. We besluiten dat we een plaats zoeken waar de containers makkelijk heen te brengen en te legen zijn. In 2 minuten geregeld.

Waarom nu toch het hele verhaal?

Omdat er zoveel robots en dummy's achter telefoons zitten, allemaal extra werk en veel geld en tijd en ongemak.

Dat ik volhoud en mondig ben is mijn voordeel. Maar hoe doen anderen dat, ouderen zonder websites? Of mensen die zich laten intimideren?

Morgen laat ik weten of mijn GFT-container geleegd is. De namen van de telefonisten zal ik niet vermelden, als ze ontslagen worden komen nooit meer aan ander werk, vanwege hun domheid.

Wel wil ik van de twee domste telefoonrobots nog een excuus. Daar kan ik waarschijnlijk nog langer op wachten dan op het legen van de GFT container.

©Gavi Mensch

Maastricht, 3-6-2014

All rights reserved 2014



Update: Nu op 5-6-2014 is mijn container nog steeds niet geleegd en heb ik de medaille voor Erik weer opgeborgen. Ik vraag me af of het helpt als ik de gemeente Maastricht via Twitter aanspreek. Ik ga het proberen...... 4,5 weken met opgewarmde GFT resten is niet  goed voor de volksgezondheid.

Update: Nu op 6-6-2014 heb ik via Twitter de gemeente aangesproken en in no time had ik de chef van de GFT aan de telefoon, jawel Erik, wiens medaille ik weer opgeborgen heb. Hij was vrij op 5-6 en nu wordt de bak op zaterdag opgehaald. Ik heb hem een medaille belooft als het echt gebeurd, wel een kleinere.

Update: Hij is geleegd! De vliegen vertrekken richting Tongeren en de stank vermengt zich nu met de lucht van schoonmaakazijn en groene zeep.

En voor Erik en het Twitterteam van de Gemeente Maastricht...

.

Geen macht aan de zorgverzekeraars.

Aan mijn lezers, mijn patiënten, familie , vrienden en bekenden.


Het is de hoogste tijd! Meer betalen voor slechtere zorg is wat de beperking van artsenkeuze inhoud. Zorgverzekeraars zijn uit op winst en niet op uw/ jullie gezondheid. Ook voor uw kinderen kunt u dadelijk niet meer kiezen.

Hieronder de brandbrief van de huisartsen, lees en teken de petitie alstublieft. Deze beperkende maatregel mag niet doorgaan, De zorgverzekeraars krijgen veel te veel macht. Het horen NON profit instellingen te zijn, in plaats daarvan gaan ze voor geld over lijken!

De patiëntenbrief van de VPH

(klik hier voor de pdf-versie)

Uw eigen zorgverlener of ziekenhuis kiezen? Als we nu niets doen, hebt u straks geen keuze meer. 

We leven in een vrij land. U mag stemmen op wie u wilt, uw eigen levenspartner kiezen en als het moet kiest u een eigen advocaat. Deze keuzevrijheden zijn belangrijk. Maar een belangrijke vrijheid dreigt nu van ons te worden afgenomen. Namelijk de mogelijkheid om zelf uw dokter of hulpverlener te kiezen.

Dat heeft alles te maken met de rol van de zorgverzekeraars. Als Nederlandse burger ben je verplicht een zorgverzekering af te sluiten bij een zorgverzekeraar. Eens per jaar kan je wisselen; de reclames op tv vliegen je dan om de oren. De zorgverzekeraars proberen je te verleiden om over te stappen en je kan kiezen uit een goedkope “naturapolis” en een dure “restitutiepolis”.

De minister wil de wet veranderen om zorgverzekeraars het werk gemakkelijker te maken, zodat ze nog scherper in kunnen kopen. De zorgverzekeraar moet nu nog een deel van de kosten betalen als u gebruikt maakt van een niet gecontracteerde dokter, fysiotherapeut, psycholoog et cetera of naar een niet gecontracteerd ziekenhuis gaat. Als minister Schippers haar zin krijgt kunnen alle patiënten met een naturapolis, tenzij ze alles zelf betalen, straks niet meer kiezen welke dokter, fysiotherapeut, psycholoog, psychotherapeut of andere hulpverlener ze willen raadplegen. Dat beslist de zorgverzekeraar voor u. De meeste mensen in Nederland hebben zo’n naturapolis. Als we niks doen, zou het zo kunnen gaan:

Mevrouw A. is 58 jaar en heeft sinds een paar weken pijn in haar buik. De huisarts vertrouwt het niet en laat dezelfde dag een echo maken. Hierop zijn vocht in de buik en een paar andere afwijkingen te zien, verdacht voor darmkanker. De volgende dag is de pijn zo hevig dat de huisarts het meest nabije ziekenhuis vraagt om haar direct te zien. Dit ziekenhuis is gelukkigerwijs ook het regionale expertisecentrum voor darmkanker. Binnen een paar dagen wordt de diagnose bevestigd: uitgezaaide darmkanker met ontsteking van het buikvlies. De behandeling wordt snel gestart. Tot de verzekeringsmaatschappij belt: mevrouw heeft een naturapolis en het ziekenhuis is niet gecontracteerd. De patiënte zal een deel van de kosten zelf moeten betalen. Duizenden euro’s die ze niet heeft. Bovendien moet ze voor de behandeling naar een ander ziekenhuis, verder weg en minder bekwaam. Ondanks de argumenten dat dit tot vertraging en extra kosten leidt, blijft de verzekeraar bij zijn oordeel. Blog van Paulus Lips, huisarts in Amsterdam 

Dit kunt u doen om de vrije keuze voor arts en ziekenhuis te behouden, voor u en uw kinderen. Als u ook vindt dat de zorgverzekeraars niet nog meer macht moeten krijgen en de patiënten en hun zorgverleners hierdoor volledig machteloos raken, dan is het nu tijd geworden uw stem te verheffen en aan de politiek duidelijk te maken dat nu de grens bereikt is. Teken daarom voor donderdag de petitie of op www.redvrijeartsenkeuze.nl of like de Facebook-pagina Red de Patiënt. Ruim 74.000 Nederlanders gingen u al voor.

Was getekend,
Uw zorgverlener

Dit is pas een begin. Er moet veel meer gebeuren. Anders worden we verslonden door graaiers en psychopaten.
http://gavimensch.blogspot.nl/2014/05/spijt-van-gehoorzaamheid.html



Patiënten mobiliseren?

Patiënten, familie, vrienden en bekenden kunnen op de Facebook-pagina Red de Patiënt hun stem laten horen:

Eveline van Donkelaar 
Nederland BV, 2-6-2014

Spijt van gehoorzaamheid

Update: 13-6-2014 https://www.facebook.com/zorgverzet

Het wordt tijd dat we de stekkers er uit trekken, die van het Kabinet, de Zorgverzekeraars, Wientjes & Co, Bankmannen, Overheden en Ambtenarij. Het wordt tijd dat al die instellingen en personages iets gaan doen voor óns. Daar worden ze namelijk voor betaald en niet om elkaars kont te kussen of elkaars broek op te houden.

Het wordt tijd dat ze een mentale afstraffing krijgen, volledig in paniek raken en zo niet meer verder willen.

En let op, een burn-out bij 'hoger opgeleiden' leidt tot een leven op straat, dat heb ik van het UWV begrepen. Nog zo'n instelling die geboycot moet worden met stuntjes van burgerlijke ongehoorzaamheid.

Ik stel de volgende gekmakende ongemakjes voor:

1. We gaan overal en voor elk onwenselijk besluit bezwaarschriften indienen.

Dat hadden we natuurlijk al veel eerder moeten doen die bezwaarschriften dienen geschreven te zijn met kleine letters en zonder interpunctie en gericht aan juist die persoon die met langdurig- of zwangerschapsverlof is en liefst met lettergrootte 8  en onderaan het bezwaarschrift vermelden we dat we een hoofdletter en een interpunctiefobie hebben.

2. De ziektekostenpremies gaan met ingang van nu aan het eind van de maand betaald worden, d.w.z. achteraf. En als 6 miljoen mensen hun zorgpremie gaan betalen aan Mw Schippers op 't departement, cash & per aangetekende, verandert er misschien iets?  Vanaf 1 januari 2015 schakelen we allemaal tegelijk over op een door ons op te richten eerlijke coöperatieve zorgverzekeraar die we dan Ziekenfonds gaan noemen. We zijn echt klaar met de gelden die gebruikt worden voor de topsalarissen ipv het verlichten van de ellende van mensen met ziektes of belemmeringen

3. Bij de banken doen we hetzelfde. We richten een coöperatieve bank op of gebruiken een bank die ons geen kosten berekent voor het opnemen van ons eigen geld en ons een normale rente betaalt voor het gebruiken van ons geld. Massaal overhevelen van de ene bank naar de andere moet voor voldoende chaos kunnen zorgen. Een bankrun wil ook nog wel eens helpen: iedereen neemt tegelijk het spaartegoed/geld op. Als de banken ons spaargeld willen zullen ze met een fatsoenlijke rente over de brug moeten komen en niet met rentepunten en meer van dat soort onzin.

4. Wientjes leren we een lesje door alle KvK te overbelasten met aanvragen voor het opzetten van een 'eigen bedrijf'. De spelregels voor overleven zijn zo gemeen geworden, dat we allemaal zelfstandig ondernemers zullen moeten worden en dan ook aanspraak zullen maken op alle subsidies voor starters en heropstarters.

Ook vragen we daarna allemaal een BTW-nummer aan. Vrijwilligers helpen bij het schrijven van bedrijfsplannen.

5. De belastingdienst krijgt wat extra werk, de door overheid en uitzendbureaus slecht betaalde medewerkers zullen werkonderbrekingen houden vanwege de werkdruk. Tijdens de werkonderbrekingen zouden ze kunnen helpen om bezwaarschriften te maken voor de minderbedeelden.

6.De politie gaan we helpen door om de beurt het verkeer te gaan regelen, Bij kruisingen van grote wegen en drukke straten is dat zeer bevredigend. Verder geven we allemaal ons inkomen als zijnde vermist of gestolen op. Telefonisch slecht verstaanbare- en Internetaangiftes met het kleinste lettertype.

7. Terugbetalen van de studieschuld wordt gedaan op een te vertrouwen(????) bankrekening en gedeeltelijk gebruikt om jongeren van onvermogende ouders alvast een start te geven. Verder moeten alle ouders en aankomende studenten bezwaarschriften schrijven. Op de zoals in punt 1 gestelde manier.

8. Zorgwerkers gaan hun administratietijd gebruiken om patiënten en cliënten te helpen met het opstellen van bezwaarschriften. Zij kunnen het best beoordelen of de geboden hulp voldoende is. Zorginstellingen worden indien ze niet goed functioneren bezet door de bewoners en zorgverleners. De RvB's wordt afgezet en naar huis gestuurd. Zorginstellingen gaan weer zorgen voor de bewoners/huurders van de openbare ruimtes.

9. Zoveel mogelijk bewoners van instellingen en (te)huizen worden 's morgens met hun lunchpakket bij de gemeente afgezet, mogen daar gebruik maken van de toiletten en krijgen daarbij hulp van de ambtenaren. De gemeente zorgt voor vervoer terug naar huis of instelling of zorgt voor ergonomische stoelen en bedden.

10. Ziekenhuizen en verzorgingshuizen, zorginstellingen in het algemeen hebben geen vastgoed. Daar heeft men een gruwelijke vergissing gemaakt. Het vastgoed is staats/volks bezit en blijft staats/volksbezit. We hebben daar belasting voor betaald en een ziekenhuis kan niet vergeleken worden met het huis van de buurman.

10. Non-profit instellingen zijn en blijven non-profit instellingen. Kostendekkend is een mooi streven. Daar passen ook geen topsalarissen bij. Alle salarissen boven de 150.000 euro betaald door belastingbetalers worden openbaar gemaakt, we eisen een navenant hoge belasting voor deze groep. Dat maakt het weinig werken voor graaien onaantrekkelijk. Iedereen maakt zoveel mogelijke salarissen bekend op een daarvoor opengestelde website, onder vermelding van bedrijf of instelling en de initialen van de ontvanger.

11. Leerlingen die in een te grote klas zitten krijgen een rondleiding door het Binnenhof. In het torentje is een snoezelplek voor onrustige kinderen. Kinderen met een syndroom mogen gebruik maken van de Tweede Kamer. De kinderen die dat willen mogen de fractiekamers van VVD en PVV bezetten. De rest van de ambtenaren die werken als zgn. volksvertegenwoordigers geven les in groepjes van niet meer dan 15 kinderen. De deuren van het Binnenhof sluiten na aankomst van de leerlingen en gaan pas om half 6 weer open.

12. Werklozen en werkwilligen met een uitkeringkje kunnen de banen overnemen van degenen die weigeren om mee te werken aan deze burgerlijke gehoorzaamheidsacties. Bij goed resultaat mogen ze natuurlijk de banen houden met bijbehorend contract en salaris…. dat lijkt me een redelijke afspraak.

13. We zijn hier allemaal de dupe van maar dat zijn we nu ook van het beleid in Nederland. Ik reken niet op 10 miljoen activisten maar toch zeker op 5. We zijn te verdraagzaam geweest en nu is het klaar. We zijn nu verdraagzaam met de acties en de onrust die daaruit voortkomt. We zijn burgerlijk ongehoorzaam. Het moet anders. We wensen geen gebakken lucht meer.

Er volgt dus ook nog een blog: einde van een tijdperk, burgerlijke ongehoorzaamheid is niet meer nodig. Zaken zijn geregeld en genivelleerd zonder achterkamertjes. Als we saamhorig zijn en wat lef tonen.

Ik nodig iedereen uit om de lijst aan te vullen met eigen schrijnende gevallen in de reactieruimte en ook met en te komen met suggesties voor de uitvoering van de acties voor burgerlijke ongehoorzaamheid. Ook diegenen die zich wel eens schamen en soms wakker liggen van het feit dat ze zo'n overdadige levensstijl kunnen hanteren, zijn bij deze uitgenodigd. 

©Gavi Mensch 

Nederland BV, 31-5-2014

@GaviMensch op twitter.

Stalken, Fons Scaf, is het woord NEE niet begrijpen.

De betekenis van het woord 'nee' gaat, als het door anderen gebruikt wordt, volkomen aan je voorbij.

Voor elke keer dat je nee kreeg heb je een 'slachtoffer' gemaakt, uit wraak.

Dat gaat nu blijkbaar al 15 jaar zo.

Je werkloze leven heb je gevuld met lessen die niemand nodig heeft. Cultuur en muziek, voornamelijk Duits georiënteerd, hebben je voorkeur. Stokoude copy-paste's over Hitler en de zijnen, vreemde berichten over Joden die dienen als balans voor je felle antizionisme. En dan vraag ik me af, waarom praat je over zaken waar je helemaal niets van begrijpt. Jouw wereld is 80 m2 in een buitenwijk.

Ach, je komt zelden van je stoel af, je gaat zelden je huis uit en een treinrit naar Amsterdam is een wereldreis. Dat geeft niets. Maar door overal les in te willen geven, voornamelijk in zaken die je 'gecopy-paste' hebt, krijg je ook vaak kritiek en dat is een NEE. Dan ga je drammen. Dan wordt men boos (ik ben zeker niet de enige). Dan ga je je computer gebruiken om die mensen kapot te krijgen. En dan lukt niet. En dan ga je stalken, op veel plaatsen te gelijk want de persoon die jou tegenspreekt is crimineel.

Dat is onderdeel van je persoonlijkheidsstoornissen, meerdere ja. Ik daag elke psychiater uit om jouw WP-site eens onder de loep te nemen. 
Samen met een kort gesprekje geeft hij dan waarschijnlijk een uitslag als:

"Man, 72, onvoldaan over zijn leven en zijn omgeving die hem niet naar behoren eert.

Man met de neiging om alles wat gezegd wordt op zichzelf te betrekken. Boos omdat men niet ziet hoe groots hij wel niet bezig is, hoe enorm zijn taak is om de wereld op de hoogte te brengen van wat Hij vindt dat niet kan".

Zulke zaken maken dat een diagnose zou kunnen zijn NPS met nog enkele andere storingen die het beeld versterken. Al vele malen heb ik je geadviseerd om je eens grondig te laten nakijken. Daarbij krijg je natuurlijk heel veel nee's want je weet het natuurlijk beter.

Helaas Scaf, je bent een lost case. En hoe harder je schopt hoe pijnlijker het wordt voor je.

Gun je vrouw en je omgeving een oude dag met muziek en geen opdrachten maar aanbevelingen om Arte te kijken en laat Social Media voor wat het is: een sociaal medium. Een communicatiemiddel voor mensen die proberen een sociaal netwerk te weven, voor mensen die ver van hun vrienden wonen, voor mensen die iets te vertellen hebben en dat zonder dwang willen laten weten, voor mensen die delen en een positieve instelling hebben. Voor mensen die elkaar helpen, ondersteunen en begeleiden. Voor mensen die samen huilen en lachen. Voor menschen dus.

Jouw 'politiek getinte' dadendrang die er uit bestaat om mensen te vangen en ze daarna te verguizen en dan vrolijk verder te gaan met je pvv-werk terwijl je onderduikt in je bunker, is geen voorbeeld van het mooie gebruik van sociale media. Dan kom je op een hellend vlak,  zoals de roze Khmer, daar doe je jezelf waarschijnlijk ook al geen plezier mee.

Ik blijf voorlopig achter een slotje op twitter (daar dwing jij me toe) en met een kleine kring op de andere sociale media. Ik gun niemand jouw smerige commentaar op elk woord dat ik schrijf. Ik denk dat sowieso weinig mensen je smaadschriften lezen.

Wat mij betref ben je een ziekelijke, oude en zeer verstoorde en gestoorde man, waar iedereen beter uit de buurt kan blijven voordat hen hetzelfde lot treft als mij, als ons. Je hebt geen idee wat goed doen is. Je verzuurt mijn tl en die van honderden anderen. Je beledigt en liegt naar hartenlust alleen maar om applaus te krijgen en dan ben je boos als je dat alleen maar krijgt van je pvv vriendinnen. Je schendt aan de lopende band de privacy van mensen. Van ons krijg je geen applaus maar een ijzig negeren tot aan de rechtszaak die in het verschiet ligt.

Ga iets leuks doen, ga leren om iets leuks te doen voor anderen, volg een cursus, ga wandelen of fietsen! Stalken is een slechte vervanger voor duimzuigen!

Dit is een vriendelijk advies, niet dwingend, wel het laatste.

©Gavi Mensch

Maastricht, 6-5 2014

All rights reserved 2014

.

Vernuft

Het vernuft van Moeder Aarde

5 mei 2014

en weer een dag....

Sometimes I wonder

Those days, when she would sing and crie and sing; 

these days she will sing when she's stopped crying.

sometimes I wonder

if the wind just blows

to throw sand in my eyes

and if the sun only lightens

what I don't want to see

and if the rain wets my face

just to wash away my tears

sometimes I wonder

if the darkness is what I fear

'cause it hides you  from me.

and so I dream of the wind

and the sun and the rain  

the brightness of your smile

that is drying my tears,

the love in you eyes

that is lighting my view

and that I'll wake of my dream

and then I'll really see you.

©Gavi Mensch

Maastricht 2013 / 2014

All rights reserved 2014

Eveline van Donkelaar:

song  for eve

dordrecht september 1996.